Saturday, 15 December 2007

Ευτυχώς υπάρχει ελευθερία!


Είναι η ζωή τόσο πολύτιμη

ή η ειρήνη τόσο γλυκιά

για να την πληρώνει κανείς

με τις αλυσίδες

και τη σκλαβιά;

Μην το επιτρέπεις αυτό

Παντοδύναμε Θεέ,

Τι δρόμο θα ακολουθήσουν

οι άλλοι δεν ξέρω,

όσο για μένα

δώσ μου ελευθερία

ή δωσ μου θάνατο.

Π. Χένρυ

Από αυτό το υπέρτατο αγαθό, την ελευθερία, που γι αυτήν τόσοι άνθρωποι έχουν δώσει τη ζωή τους, σήμερα μόνο ένα φάντασμα έχει απομείνει!
Ένα φάντασμα που γελάει με ένα παραμορφωμένο απαίσιο χαμόγελο!

Ελεύθερη διακίνηση εργατών και ελεύθερο εμπόριο;

Όχι ευχαριστώ, εγώ πάντως δεν θα πάρω!
Διαβάστε και ανατριχιάστε από μερικά όσα μας καταγγείλει ο πάντα δραστήριος Charles Kernaghan, του National Labor Committee:

3000 ξένοι εργάτες, εκ των οποίων 50% νεαρές γυναίκες 1.500 από την Sri Lanka, 900 από το Bangladesh, 400 από την India και 100 από το Nepal απεργούν, όχι για ένα πιο δίκαιο «μεροκάματο» που θα περίμενε κανείς, αλλά ενάντια στην 50% παράνομη παρακράτηση από τα αφεντικά τους στην βιομηχανική περιοχή της Irbid στην Ιορδανία.Ενός μεροκάματου κάτω της απόλυτης φτώχειας.

Αυτά τα δυστυχισμένα πλάσματα, γυρίζουν στα σπίτια τους με 30,95 δολάρια στην τσέπη τους μετά από 78 ώρες την εβδομάδα σκληρή εργασία σε ανήλιαγες φάμπρικες της κόλασης, με βρωμερό φαγητό, ελεεινούς χώρους υγιεινής, πολλές φορές κλειδωμένοι, με κίνδυνο να καούν ζωντανοί σε περίπτωση πυρκαγιάς, όπως έχει γίνει στο Μπαγκλαντές, μερικές γυναίκες βιάζονται από τους προϊστάμενους και πολλοί ξυλοκοπούνται.
Η «νόμιμη» αμοιβή τους θα έπρεπε να είναι 64,88 και όχι 30,95 ή 0,38 λεπτά την ώρα.
Με λίγα λόγια, η εργοδοσία σήμερα δεν ασκείται από το κέρδος που της αποφέρει η υπεραξία, αλλά επιδίδεται ασύστολα και σε ανοιχτή κλοπή. Αυτοί οι κολασμένοι εργαζόμενοι παράγουν προϊόντα για τις γνωστές υπερεθνικές εταιρείες κολοσσούς, όπως οι Wal-Mart, η Gloria Vanderbilt και η GAP.

Τώρα στις γιορτές που θα πάτε να ψωνίσετε παιγνίδια, ή ρούχα σκεφτείτε ποιοι τα παράγουν, με ποιες αμοιβές και κάτω από ποιες συνθήκες εργασίας!

**************************************************************************
Οι ΗΠΑ είναι ελεύθερη χώρα να δηλώνει αδιάντροπα τον έρωτά της για το CO2
Η συνδιάσκεψη στο Μπαλί τελείωσε με την όπως πάντα επιτυχία των ΗΠΑ και των συνοδοιπόρων της.
Εξ άλλου μετά τα προεόρτια που ξέραμε, τα μεθεόρτια ήταν αναμενόμενα!


Καρτούν του Tom, από την Trouw (Amsterdam)

21 comments:

Heliotypon said...

Οι ελευθερίες σε διάφορες χώρες είναι ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο. Επί (Ελληνικής) χούντας π.χ. υπήρχαν πάρα πολλές ελευθερίες: Μπορούσες ελεύθερα να πιείς νερό, να φας, να αναπνέεις, να εξυμνείς τους δικτάτορες, να γράφεις εγκώμια για την "Εθνική Κυβέρνση" αν ήσουν δημοσιογράφος, μπορούσες ακόμη και να βλέπεις τηλεόραση (κρατική) ή ΥΕΝΕΔ, να διαβάζεις δεξιές εφημερίδες, να έχεις κρεμασμένο το πουλί της χούντας πάνω από το γραφείο σου και άλλα τέτοια. Δεν είναι ελευθερία αυτή; Το ίδιο και στην Αμερική είσαι ελεύθερος, αρκεί να μη θίξεις το όποιο κατεστημένο...

Ερυθρός said...

Με κίνδυνο να χαρακτηριστεί "δασκαλίστικο" αυτό που θα αντιγράψω, εν τούτοις το κάνω: "Η ελευθερία συνίσταται επομένως στην κυριαρχία μας τόσο επάνω στον εαυτό μας όσο και πάνω στην εξωτερική φύση, κυριαρχία που στηρίζεται πάνω στη γνώση της φυσικής αναγκαιότητας". Από το Αντι-Ντύριγκ του Φρ. Ένγκελς. Για να προλάβω ενδεχομένως κάποιους, φυσική αναγκαιότητα δεν σημαίνει μόνο προστασία του περιβάλλοντος. Σημαίνει πολλά περισσότερα.

Νίκος said...

Η ελευθερία. Ποια ελευθερία. Την κάνανε λάστιχο σα βρακοζώνα. Μισερή είναι η ελευθερία τους. Αυτή που ξέρω εγώ είναι « κι η πλατεία ήταν γεμάτη, και στο μέτωπο είχες κάτι από φωτιές». Αυτή την ελευθερία να ψάξουμε. Και αν τη βρούμε , τυχεροί είμαστε. .Τα άλλα, το τι μας δώσουνε;;. Ε!! Και!! Και τι να λέει. Φιλιά.
Πάντως σε ξέρω από παλιά. Τώρα το θυμήθηκα. Μια μέρα θα σου πω.

ange-ta said...

@ Heliotypon και όλοι οι άλλοι,

Αυτές που αναφέρεις είναι μια σειρά «ελευθεριών» από αυτές που σου αφήνει το σύστημα για να σε αφήνει να πιστεύεις ότι είσαι ελεύθερος. Είσαι ελεύθερος να με υμνεις και να με δοξάζεις!
Μια άλλη είναι τα δικαιώματα μιας τάξης πάνω στην άλλη.
Δηλαδή κάποιοι είχαν την ελευθερία να κινηθούν πάνω στον πλανήτη, όπως κινήθηκαν. Ακόμα σήμερα έχουν όλες τις ελευθερίες αυτοί, οι άλλοι καμία.
Ετσι για να πούμε μερικά παραδείγματα - δικαιώματα.
Εμείς έχουμε πυρηνικά, εσείς οι άλλοι όχι.
Ενώ θα έπρεπε κανείς να μην έχει πυρηνικα!
Βλέπεις εδώ, η ελευθερία περιορίζει.
Οι άνδρες στις μουσουλμανικές χώρες έχουν άλλα δικαιώματα από τις γυναίκες. Ενώ θα έπρεπε να είναι τα ίδια, εδώ η ελευθερία απελευθερώνει.
Με λίγα λόγια, η πραγματική ελευθερία μπορεί να ανθίσει ΜΟΝΟ εκεί που θα ανθίσει η ισότητα και η ισονομία.
Σήμερα κυβερνάει η ανισότητα, η ανομία και η παρανομία.
Αυτό το κόσμος φτιάξαμε και φτιάχνουμε

@ Ερυθρός,
Δεν υπάρχει κίνδυνος να χαρακτηριστείς δασκαλίστικος, όλοι κάπως έτσι δρούμε στο διαδίκτυο. Ένα είδος σχολείου είναι κ αυτό. Ωραίος ο Αντι-Ντιρινγκ

@ Νίκος,
Τα περί ελευθερίας-ανελευθερίας τα κουτσοείπαμε με την ευκαιρία του σχολίου του ηλιότυπου.
Τα πουλάκια που μου έστειλες είναι καταπληκτικά.
Θα τα περάσω ένα – ένα στο λόγγο μου.
Λες να γνωριζόμαστε;
Παρότι έχω γυρίσει όλα τα ελληνικά νησιά, τις σποράδες δεν έτυχε. Κάθε χρόνο λέμε του χρόνου και πάει λέγοντας.
Στείλε μου μέϊλ, είμαι πολύ περίεργη.
Φιλιά

mavro.fws said...

Είτε με την μετεγκατάσταση των υπερεθνικών επιχειρήσεων σε περιφερειακές περιοχές-αποθήκες της πάμφθηνης εργασιακής δύναμης είτε με το καθοδηγημένο φαινόμενο της "τριτοκοσμοποίησης"
των δυτικών κοινωνιών δια μέσου και της αθρόας εισροής του τριτοκοσμικού "εφεδρικού στρατού", αυτό που παρατηρούμε είναι η ανάδυση στα πλαίσια της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης μιας μετανεωτερικής "οικονομίας του σκλαβεμπόριου".
Ειδικά δε σε χώρες όπως η Ελλάδα αυτή η διαδικασία (εξαθλίωσης και εσωτερικού εποικισμού) καταστρέφει δομικά τόσο τον κοινωνικό- ταξικό ιστό αλλά και την εθνική μορφολογία της χώρας, με τρομακτικές συνέπειες για το μέλλον όλων.

Καλή εβδομάδα

Vrennus said...

Ούτως ή άλλως ποτέ δεν υπήρχε πραγματική ελευθερία παρά μόνο το φάντασμά της, ή, όπως έλεγε κι ο Buñuel, βλέπω την ελευθερία σαν ένα φάντασμα που όλο προσπαθούμε να το πιάσουμε κι όλο μας ξεφεύγει, αφήνοντας στα δάχτυλά μας μια υγρασία ομίχλης!

ange-ta said...

@ μαύρο φως,
καλή βδομάδα και σε σένα.
οικονομία ενός σκλαβεμπορίου 1000 φορές χειρότερο απο ποτέ!

@ Vrenus

φάντασμα, ομίχλη για μας, για άλλους ασυδοσία και χαρά.

χαμογελο said...

Γειά σου ange-ta!!! :-D
Η ελευθερία μπορεί να έχει ή τουλάχιστον πρέπει να έχει υλική βάση .. ούτοσιάλως αυτό είναι που μας περιορίζει.. και μας διαμορφώνει.

cropper said...

Ελευθερία και Κυριαρχία, για να ξεκινήσω απ' το σχόλιο του Ερυθρού ήταν πάντα έννοιες αντίθετες. Η ελευθερία ρέπει προς την ασυδοσία, γι' αυτό και πραγματικά ελεύθερος θα ήταν μόνο ο Αδάμ. Απ' τη στιγμή που εμφανίστηκε δίπλα του η Εύα, άρχισαν οι περιορισμοί. (Δεν εννοώ ως γυναίκα, αλλά ως δεύτερος άνθρωπος, δεύτερο πρόσωπο.) Αυτή την απόλυτη ελευθερία έπρεπε οι κοινωνίες να αντιμετωπίσουν. Και την αντιμετώπισαν ...

Η ελευθερία αναφέρεται πρωτίστως στον άνθρωπο. Όχι στην κοινωνία, όχι στην χώρα. Οι ΗΠΑ είναι, λέμε, ελεύθερη χώρα, μέχρις ασυδοσίας, αλλά οι Αμερικάνοι πόσο ελεύθεροι είναι;

Έτσι, για την συζήτηση τα λέω, ειδάλλως, το τί εννοεί ο καθένας μας και το τί εννοείς εσύ ειδικά ange-ta, το καταλαβαίνω πολύ καλά.

Ερυθρός said...

Αν η ελευθερία αναφέρεται στο άτομο, όπως αναφέρεις cropper, έχεις δίκιο. Όμως, η ελευθερία όπως και κάθε άλλη κατηγορία έχει ισχύ μόνο αν υπάρχει σε μία κοινωνία, ακόμα και όταν αναφέρεται κανείς στην ατομική ελευθερία. Είναι κοινωνική έννοια δηλαδή. Όταν λοιπόν η κοινωνία γνωρίζει τί είναι αναγκαιότητα, τότε στοχεύει στην επίτευξη του αναγκαίου στόχου και είναι ελεύθερη. Η Αμερική λοιπόν δεν είναι ελεύθερη χώρα, ακριβώς επειδή η κοινωνία της δεν είναι ελεύθερη και δεν είναι ελεύθερη κοινωνία διότι την έπεισαν ότι η αναγκαιότητα είναι π.χ. να υποτάξουν άλλα έθνη.
Προφανώς στην αταξική κοινωνία η ελευθερία θα είναι μέγιστη και σε προσωπικό και σε ατομικό επίπεδο. Όμως, ακόμα και σήμερα μπορούμε να δούμε αν μη τι άλλο, έστω ψήγματα ελευθερίας.

εξαποδώ said...

@ange-ta καλημέρα!

Η ελευθερία μπορεί να ειδωθεί μόνο στο έδαφος της αυτονομίας. Και εννοούμε ατομική, κοινωνική (εντάσσεται και η οικονομική) και πολιτική. Σήμερα, αυτό που ονομάζουμε, ψευδεπίγραφα, "δημοκρατία" αφορά κάποιες μόνο κοινωνίες. Παράλληλα, αναφέρεται μόνο στο πρώτο επίπεδο αυτονομίας, το ατομικό. Κι εκεί πάλι μερικώς. Τα άλλα δύο επίπεδα (κοινωνικό-οικονομικό, πολιτικό) σχεδόν δεν αγγίζονται. Άρα, δεν μπορούμε να μιλάμε για ελεύθερες κοινωνίες. Το πολύ, για κοινωνίες ατομικών ελευθεριών, αν και αυτές, όπως έχει αποδειχθεί, (εποχή Μακάρθυ, αντιτρομοκρατικοί νόμοι μετά την 11η Σεπτεμβρίου, κλπ) εύκολα παραβιάζονται ή καταργούνται...

demetrat said...

Εγώ λέω να την κάνω σιγά σιγά με ελεύθερα αγωνιστικά πηδηματάκια, για να φτιάξω τους κουραμπιέδες μου ,τα φοινίκια μου ,και τα ψωμιά μου.
Καλά χριστούγεννα σε όλους.
Και νάναι καλός ο καινούριος χρόνος.
Όπως λένε και στην τηλεόρασι, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Η δική τους.
Η δική μας , δεν πεθαίνει καθόλου.
πολλά φιλιά κοριτσάρα μου και καλές γιορτές με τους αγαπημένους σου.
:)
δήμητρα.

ange-ta said...

@ χαμογελο

Εννοείς, ότι αν έχουμε λύσει τα υλικά μας προβλήματα, τότε μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία.
Αλλιώς είμαστε σκλάβοι της επιβίωσης.

Το καταγράφουμε!
Σωστό είναι από κάθε άποψη.



@ cropper

Θα έλεγα , ότι και ο Ερυθρός δίκιο έχει. Η κυριαρχία πάνω στις ανάγκες μας, μας απελευθερώνει από τη σκλαβιά που δημιουργούν αυτές οι ίδιες.
Έτσι για να πούμε μερικά παραδείγματα, η ανάγκη που σου επιβάλει ο κοινωνικός ιστός να παντρευτείς, να κάνεις οικογένεια, παιδιά, λεφτά, λίγα ή πολλά ανάλογα με το βαθμό ελευθερίας ή ανελευθερίας που έχεις ή που αντιλαμβάνεσαι, η ανάγκη να ντύνεσαι έτσι ή αλλιώς, να μιλάς έτσι ή αλλιώς, να έχεις ένα σπίτι μεγάλο η ακόμα μεγαλύτερο, να έχεις αυτοκίνητοι μερσεντε, φίλο υπουργό, ή βουλευτή, ή δήμαρχο, να ψηφίζεις κάθε τρεις και λίγο, να πηγαίνεις βόλτα το σκύλο σου, να ανάβεις το φως για να μη ζεις στο σκοτάδι, να ανάβεις το καλοριφαίρ για να μην παγώνεις (κοινωνική κυριαρχία επί του σκοταδιού, κρύου κλπ).
Ο κατάλογος μεγαλώνει. Αν καταγράψεις όλη σου τη ζωή θα βρεις ένα σωρό τέτοιες ελευθερίες ή ανελευθερίες, ανάλογα πως το βλέπει ο καθείς μας.
Εμείς οι τυχεροί των πλούσιων χωρών μπορούμε να μιλάμε για την ελευθερία που έχουμε να διαλέξουμε να φάμε κρέας η ψάρι. Πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι στον ωραίο μας πλανήτη, δεν έχουν καμία επιλογή, άρα και καμία ελευθερία.

Αλλά τι αξία έχει να μιλάμε για ελευθερία σε ένα ανελεύθερο κόσμο;
Όσο και να συζητάμε, η ελευθερία μας ξεγλιστράει σαν χέλι, η σαν ομίχλη που σου αφήνει υγρασία στα χέρια που λέει και ο Βρένους, κάθε φορά που νομίζουμε, ότι την πιάσαμε.

Ένα όμως θα ήθελα να πω: Για την ελευθερία, και όχι για την ασυδοσία η ανθρωπότητα αγωνίζεται από πάντα, ενώ είναι ακριβώς αυτή η ασυδοσία που την ακυρώνει.



@ Ερυθρός,

Τι πάει να πει, μα την αλήθεια ατομική ελευθερία;

Νομίζω ότι αυτό είναι η μεγαλύτερη παγίδα.
Η ατομική σου ελευθερία απλώνεται μέχρι εκεί που αρχίζει η ατομική ελευθερία του άλλου και τότε βράσε ρύζι .
Πιας το αβγό και κούρευτο.

@ εξαποδώ

Καλησπέρα βελζεβούλη.
Μετά από όσα είπα παραπάνω, εδώ θα πω την τελική περίληψη, αυτών που σκέφτομαι.
Δεν θεωρώ σήμερα καμία κοινωνία, απολύτως καμία, από όσες γνωρίζω ούτε δημοκρατική, ούτε ελεύθερη.
Μπορεί να υπάρχει κάπου σε καμιά γωνιά κάποιας ζούγκλας ή κάποιας ερήμου κάποια κοινωνία αποτελούμενη από καμιά 100 άτομα, και μπορεί εκεί οι άνθρωποι κάτι να έχουν βρει πιο σοφό και πιο ισορροπημένο από μας.

@demetrat
Ψωμιά και φοινίκια; Τι είναι φοινίκια;
Ψωμιά ξέρω, κουραμπιέδες ξέρω, φοινίκια δεν

Μετά από όσα αράδιασα παραπάνω, το δικό σου σχόλιο τα διαγράφει όλα:

η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Η δική τους.
Η δική μας , δεν πεθαίνει καθόλου.

καταπληκτικό χαϊκού!!!!

και σε σένα πολλά φιλιά κοριτσάρα μου και καλές γιορτές με τους αγαπημένους σου, και σε σένα από μας κι ας μη μετράμ!
Και να σκάσουν όλοι όσοι δεν μετράν!!!!

ange-ta said...

Ας γράψω ένα ακόμα σχόλιο, για να μην μείνω στον αριθμό 13 που είναι γρουσούζικος.

Αδειες καρέκλες
τ αγάλματα γύρισαν
στ' άλλο μουσείο

Χαϊκού του Γιώργου Σεφέρη

cropper said...

Η ελευθερία των 100 ανθρώπων της ζούγκλας δεν είναι κάτι που ανακάλυψε η σοφία των ανθρώπων, αλλά αυτό που χωρούσε στα όρια της φύσης. Ο εκατοστός πρώτος ανακάλυψε ότι "η ελευθερία είν' ένα φάντασμα που όλο προσπαθούμε να το πιάσουμε κι όλο μας ξεφεύγει, αφήνοντας στα δάχτυλά μας μια υγρασία ομίχλης!".

Τα φοινίκια, απ' το χρώμα του καρπού της χουρμαδιάς, είναι τα μελομακάρονα.

Όπως δεν θεωρώ την κυριαρχία "εργαλείο" της ελευθερίας, αλλά της απελευθέρωσης, έτσι δεν θεωρώ την δυνατότητα επιλογής (καλοριφέρ ή ψάρι) στοιχείο της ελευθερίας, αλλά της ποιότητας ζωής. Να την βράσω, λοιπόν την ποιότητα, όταν "αυτά τα δυστυχισμένα πλάσματα, γυρίζουν στα σπίτια τους με 30,95 δολάρια στην τσέπη τους μετά από 78 ώρες την εβδομάδα σκληρή εργασία σε ανήλιαγες φάμπρικες της κόλασης, με βρωμερό φαγητό, ελεεινούς χώρους υγιεινής, πολλές φορές κλειδωμένοι, με κίνδυνο να καούν ζωντανοί σε περίπτωση πυρκαγιάς, όπως έχει γίνει στο Μπαγκλαντές, μερικές γυναίκες βιάζονται από τους προϊστάμενους και πολλοί ξυλοκοπούνται."

Ποιά πραγματικότητα; Ένας αχταρμάς κόλασης, καθρέφτισμα της ποιότητάς μας.

Να την βράσω όταν
"Άδειες καρέκλες
τ αγάλματα γύρισαν
στ' άλλο μουσείο".

Ένας αχταρμάς η σκέψη μου, ασύμβατη με την τρέχουσα πολιτική. Διαφωνώ τόσο πολύ με όσα λέω, κι αν αυτό δεν είν' έρωτας μου αρκεί το χαμόγελο και η απορία.

ange-ta said...

@ καλέ μου Cropper,

Για παρα πολλούς, για τους περισσότερους, η ζωή είναι μια κόλαση.
Ολα στο βωμό του κέρδους!

Αστα, ας κάνουμε ελεύθερα αγωνιστικά πηδηματάκια, που μας λέει και η Δημητρα (η δε μετρατ) και παμε για μελομακάρουνα.

Πως μου της σπάει αυτός ο ξινός ο ρουσόπλοσ...δε λέγεται

aliatas said...

Ελευθερία είναι: μια αντιλόπη που τρέχει για να ξεφύγει.

Ελευθερία είναι μια τίγρη που επίσης τρέχει για να πιάσει την αντιλόπη και να την κατασπαράξει.

Αυτό βέβαια είναι αγριότητα.

Όμως οποιαδήποτε λέξη μας τήκεται στο θάνατο.

Τίποτα δεν υπακούει τίποτα δεν παρακούει.

Ελευθερία μονάχα προβάλλει

ange-ta said...

καλησπέρα φίλε aliatas

η φύση θα έλεγα ότι δεν μπορεί να εννοήσει καμία πράξη αγριότητας.
Αν υπήρξε ένα είδος χωρίς εχθρούς, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα είχε εξαφανίσει όλη της χλωρίδα και πανίδα του πλανήτη.
Αυτό το είδος της αγριότητας, που περιγράφεις είναι μια ευλογία. Είναι μια αλληλοπροστασία.
θα σε φάω για να σε προστατέψω από τον ανεξέλγκτο πολλαπλασιασμό σου και επομένως και τον θάνατο σου και θάνατό μου.
ΑΓΡΙΟ είναι να ρίχνεις βόμβες, να πατάς κουμπιά ολέθρου, να εκμεταλλεύεσαι μέχρι θανάτου ανθρώπους μικρούς και μεγάλους, να βρωμάς τον πλανήτη για το κέρδος και μόνο για το κέρδος.

Λέμε κάτι καινούργιο;
Είναι αυτή η ίδια δυστυχία που πότε είναι λιγότερο και πότε περισσότερο μαύρη.
Και που τώρα, λόγω του κρύου σου κάθεται στο στομάχι, βαριά – βαριά.
Σα φακιές με ρέγκα.

VITA MI BAROUAK said...

Αν δεν το χεις δει πάρε το ντοκυμαντέρ "ο Εφιάλτης το Δαρβίνου"(DVD).

θα πάθεις πλάκα!!

ange-ta said...

τρέχω, γιατί δεν το έχω δει.
μερσί

ange-ta said...

test 2

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...