Wednesday, 26 December 2007

Résumé της Ange-ta.blogspot.com έτους 2007

Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ' εμπροστά μας
σα μιά σειρά κεράκια αναμένα -
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.
Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων•
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.
Δεν θέλω να τα βλέπω• με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ' αναμένα μου κεριά.
Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν
.


Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Σε λιγάκι θα περάσουμε μπροστά από το 2007, όπως ακριβώς έγινε με το 2006, 2005, 2004, 2003 και πάει λέγοντας.
Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω, που μας λέει και ο μεγάλος Αλεξανδρινός.

Ο χρόνος περνάει ή πιο σωστά όπως θα έλεγε ο Einstein, εμείς περνάμε μπροστά του. Όπως περνάμε τη οδό Σταδίου όταν πάμε από το Σύνταγμα στην Ομόνοια, έτσι περνάμε από την οδό χρόνου και πάμε από την μήτρα της μάννας μας εκεί που θα κοιτάμε τα μαρούλια ανάποδα.
Το ζήτημα εδώ δεν είναι τα κεριά και η ταχύτητα που περνάμε μπροστά από το χρόνο, αυτά τα λέμε για να λέμε ευχάριστες κοινοτυπίες, το ζήτημα εδώ είναι τα ΜΑΡΟΥΛΙΑ.
Μάλιστα τα μαρούλια, που μας έχουν βάλει το μαχαίρι στο λαιμό και μας ρωτάνε για το μέλλον τους!
Θα καταφέρουν τα μαρούλια να ανθίζουν και να μαραίνονται και πάλι να ανθίζουν και πάλι να μαραίνονται για τα επόμενα 300 εκατομμύρια χρόνια ή ένα χέρι θα τα ξεριζώσει μια και διαπαντός στα επόμενα 50 άντε 100 χρόνια;
Αυτό το ερώτημα, είναι ένα από τα ζητήματα που έθιξα εδώ σ αυτόν το ιστότοπο τη χρονιά που πέρασα μπροστά της. Να κάπου στη Σταδίου 23 να πούμε, όπως λέει και η καλή μου φίλη η Αμπθα.
Για το ζήτημα του κλίματος και του περιβάλλοντος έκανα 20 αναρτήσεις. Μετέφερα την αγωνία μου και την αγωνία πολλών επιστημόνων και συνανθρώπων μας που νοιάζονται για τον πλανήτη μας. Ανέλυσα με λίγα λόγια την διαδικασία υπερθέρμανσης του πλανήτη, το ρόλο των αερίων του θερμοκηπίου, έγραψα για το πρωτόκολλο του ΚΙΟΤΟ, ποιοι το καταπατούν, ποιοι και με ποιο τρόπο το καθιστούν άκυρο ακόμα και αν δεν το παραβιάσουν.
Έγραψα και για ποιες δυνατότητες εναλλακτικής ενέργειας έχει σήμερα η ανθρωπότητα, δηλαδή μία την ηλιακή, για να μην το ξεχνάμε.
Το θέμα του περιβάλλοντος είναι για μένα το ζήτημα νούμερο ένα. Όλα τα άλλα έπονται.

Έπονται, αλλά δεν είναι λιγότερο σημαντικά. Μάλιστα είναι εξίσου σημαντικά, γιατί είναι μπλεγμένα όλα σε ένα κουβάρι, όπου ξετυλίγεις μια στροφή και σε καπακώνει η επόμενη.
Η επόμενη στροφή του κουβαριού είναι η παγκοσμιοποιημένη οικονομία και οι διαχειριστές της.
Οι αρχηγοί κρατών σε συνεργασία με τους διάφορους μάνατζερς που βρίσκονται επικεφαλής σε κρατικά ή ιδιωτικά πόστα και από κει διοικούν τον πλανήτη, έμμεσα και άμεσα με δόγματα και διατάγματα που εκδίδονται πίσω από τις πλάτες των λαών.
Μίλησα γι αυτούς τους γιάπηδες του Χαρβαρντ που κυβερνάνε τα πάντα. Ποιος θα πάρει επιδοτήσεις, ποια χώρα μπορεί να πουλάει τα προϊόντα της, ποια δεν μπορεί, πώς θα μοιράσουμε τους ρύπους, πώς θα ορίσουμε τους ρύπους, ποιοι θα οριστούν ως τρομοκράτες και ποιοι ως ήρωες, ποιοι έχουν δικαιώματα, ποια είναι τα δικαιώματα, πώς θα φροντίσουν να ιδιωτικοποιηθεί το παν στον πλανήτη από άκρη σε άκρη, για να βάλουν χέρι σε ότι σεντίμι πέσει κάτω!
Αυτή η σκοτεινή επέμβαση των μανατζαραίων, αναδύθηκε λιγότερο αιχμηρά από τον ιστότοπό μου. Ίσως επειδή θεωρώ, ότι είναι φαεινότερο του ήλιου, αλλά μάλλον δεν είναι.

Προσπάθησα να πω, ότι σε ένα φιλελεύθερο ιδιωτικοποιημένο από άκρη σ άκρη κόσμο, δεν μπορεί να ασκηθεί από κανέναν πολιτικό, όσο μεγάλος και οξυδερκής και αν είναι, καμιά πολιτική για έναν πλανήτη χωρίς ρύπους και δηλητήρια, γιατί αυτή η πολιτική δεν βγάζει χρήμα, αλλά ούτε και εξουσία βγάζει. Για να γίνω πιο σαφής, θα αναφέρω ένα παράδειγμα: Η ηλιακή ενέργεια, παρότι είναι καθαρή και αιώνια δεν προωθείται γιατί δεν πουλάει, ο ήλιος ανήκει σε όλους – στην κυριολεξία – και είναι παντού!
Για την παγκοσμιοποίηση και τους διαχειριστές της έκανα 15 αναρτήσεις.

Πώς να μιλάς για οικολογία, καπιταλισμό και παγκοσμιοποίηση και να αγνοήσεις τις τεράστιες ανισότητες που αυτό το σύστημα τρέφει και αναπαράγει; Αντίθετα, όσο πιο πολύ τα ψάχνεις τόσο πιο πολύ σε ταράζει αυτή η απίστευτη απόσταση μεταξύ πλούτου και φτώχειας.
Για την φτώχεια στον πλανήτη μας και για την διαφοροποίηση των μισθών έκανα 3 αναρτήσεις.

Όταν έχεις ξετυλίξει μερικά μέτρα από το κουβάρι, αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις μπερδευτεί και θέλεις οδηγό.
Και τι άλλο από το λυχνάρι των γνώσεων μπορεί να είναι ο οδηγός;
Αλλά μήπως η απόκτηση της σωστής γνώσης, αυτής της γνώσης που θα σε οδηγήσει στην καθαρή λογική του ξάστερου ουρανού είναι κάτι εύκολο;
Ω, καθόλου! Όχι πως χρειάζεται κάποιος ειδική εξυπνάδα, για να κατανοήσει τα σημερινά τεκταινόμενα, (μου έρχεται να πω, στις τελευταίες ώρες της ανθρωπότητας που περνάμε) αλλά γιατί, έτσι όπως τρέχουμε, κανείς δεν έχει όρεξη να χρησιμοποιεί τον εγκέφαλό του για να σκέφτεται! τον θέλει απλώς για φιγούρα!
Στο ζήτημα της γνώσης, σε κάθε επίπεδο, οικολογία-επιστήμη, λογοτεχνία, ποίηση, τέχνη, μουσική, μπαλέτο αφιέρωσα πολλές αναρτήσεις, περίπου τις μισές και μίλησα για 29 βιβλία. Όχι μεγάλο νούμερο. Μάλιστα από τα 29 αυτά βιβλία μερικά είναι άχρηστα, απλώς μπήκαν μαζί με τα άλλα.

Τέλος, μίλησα για τον «προσωπικό» μου νταλκά, αν και είμαι σίγουρη, ότι είναι και νταλκάς του καθένα που νοιάζεται για ισότητα και αξιοπρέπεια. Μίλησα σε όχι και λίγα, ποστ για το γυναικείο ζήτημα.
Κυρίως επειδή πιστεύω, σ αυτό το διαλεκτικό κουβάρι που αναφέρω πιο πάνω. Όταν θέλεις ένα πλανήτη χωρίς δηλητήρια, τότε βρίσκεις αυτούς που επιβάλλουν τους ρύπους και τους λόγους που επιβάλλουν αυτούς τους ρύπους και καταλαβαίνεις ότι αυτοί οι ίδιοι δεν μπορούν να ανεχτούν την αξιοπρέπεια και την ελευθερία του ανθρώπου. Τα δεσμά γίνονται πιο άγρια στο άλλο μισό του ουρανού έτσι όπως το βάρος από τους επάνω μεταδίδεται στα πιο αδύνατα στρώματα που είναι οι γυναίκες και τα παιδιά.
Ανέβασα 19 άρθρα για το γυναικείο ζήτημα, όπου θα ήθελα να είχε γίνει κατανοητή η θέση μου, ότι η απελευθέρωση της κοινωνίας μας θα περάσει υποχρεωτικά από το στάδιο του φεμινισμού.

Τέλος, μιλήσαμε μαζί για τα τρέχοντα αιχμηρά ζητήματα, όπου οργανώθηκαν και εκδηλώσεις.

Το 2007 μας άφησε χιλιάδες στρέμματα στάχτης, έκαψε ζωντανά και περιουσίες. Τα πρώτα χάθηκαν, οι περιουσίες ξαναγίνονται! Εύχομαι στη καινούργια χρονιά, να μην ξαναθρηνήσουμε τέτοια τραγικά θύματα και ελπίζω να κατανοήσουμε την μηδαμινότητα της περιουσίας μπροστά στη ζωή! Όποια και αν είναι αυτή. Γιατί για όσους νοιάζονται, ξέρουν, ότι η ζωή είναι μία και ισότιμη. Είτε είναι η ζωή ανθρώπου ή ζώου ή φυτού. Όσο αυτό δεν γίνει ένα δόγμα απαράβατο, η ζωή στο πλανήτη θα σβήσει και αιτία θα είμαστε εμείς.
Εμείς οι άνθρωποι.

Ας ευχηθούμε από τα βάθη της καρδιάς μας, περισσότερη σωφροσύνη το 2008, λιγότερη κατανάλωση, περισσότερη γνώση, λιγότερη διαφθορά, περισσότερη ευαισθησία, λιγότερη φτώχεια για όλους και λιγότερο πλούτο για μερικούς.

Monday, 24 December 2007

Thursday, 20 December 2007

Ενας παραλογα σπάταλος, υπερφίαλος κόσμος


Ο ήλιος και το φεγγάρι στον Β. Πόλο

Τι ΔΕΝ θα κάνω ΚΑΙ αυτά τα Χριστούγεννα:

- Δεν θα στολίσω κανένα δένδρο, καθόσον:
  1. Τα στολίδια και τα μπιχλιμπίδια που το στολίζουν τα κατασκευάζουν μικρά παιδιά, κάτω από τις συνθήκες εργασίας που έγραψα στην προχριστουγεννιάτικη μου ανάρτηση

  2. Μετά από τα τόσα δένδρα που κάηκαν, δεν υπάρχει λόγος να κόψουμε ακόμα μερικές εκατοντάδες χιλιάδες

  3. Δεν τo προσέχει παρά μονάχα ο γείτονας

  4. Πιάνει χώρο μέσα στο σπίτι

  5. Ενοχλεί παράφορα τη γάτα μου

  6. ΚΑΙΕΙ πολύ ρεύμα, πρόχειρα υπολογισμένα ένα μεσαίο δένδρο καίει περί τις 24 κιλοβατώρες στις 10 μέρες που παραμένει σε δράση.

  7. Μαζεύει μυρμήγκια και αράχνες, που μετά πρέπει να τα θανατώσω

  8. Δεν είναι ελληνικό έθιμο

  9. Ούτε λαϊκό έθιμο είναι, μόνο εμπορικό έθιμο είναι

  10. Είναι σπατάλη

  11. Εγώ θα βγω κατά μερικά κατοστάρικα πιο πτωχή, ο πλανήτης θα βγει εξίσου φτωχότερος, ενώ μερικοί θα πλουτίσουν, χωρίς να προσφέρουν τίποτε!

- Δεν θα ανάψω κανένα άλλο φως ή φωτάκι ή μπάλα ή αστέρι ή καράβι ή
αγιοβασίλη ή ανθοδέσμες αναβοσβήνουσες ή γραμμές, ή κύματα ή καλικάτζαρους ή οτιδήποτε δηλώνει Χριστούγεννα του αναίσθητου πλούσιου κόσμου μας, για όλους τους λόγους που εδώ σ αυτόν τον ιστότοπο, έχουν τόσες φορές αναφερθεί.



Τι ΘΑ κάνω και αυτά τα Χριστούγεννα:

- Θα μαγειρέψω, θα καλοφάω, θα χαρίσω βιβλία, θα ανοίξω το σπίτι σε όποιον μου το χτυπήσει.
- ΘΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΩ
και


- Θα θυμηθώ, ότι Χριστούγεννα είναι η νίκη της μέρας πάνω στη νύχτα.

Είναι η γιορτή του ήλιου, που είναι τόσο πιο έντονη όσο πιο βόρεια πάμε.

Καλές γιορτές καλοί μου ηλεκτρονικοί φίλοι.
Να περάσετε καλά με τους αγαπημένους σας και να δείτε πόσο καλύτερα θα περάσετε, αν δεν σπαταλήσετε τα ωραία σας λεφτά για εμπορικές σαχλαμάρες.

Και μην ξεχνάτε ότι


ο αληθινός πλούτος κάθε ανθρώπου είναι ο πλούτος των ειλικρινών του σχέσεων.

Τα δένδρα και τα κάθε λογής στολίδια είναι αυτό που είναι: στολίδια ψεύτικα!

Saturday, 15 December 2007

Ευτυχώς υπάρχει ελευθερία!


Είναι η ζωή τόσο πολύτιμη

ή η ειρήνη τόσο γλυκιά

για να την πληρώνει κανείς

με τις αλυσίδες

και τη σκλαβιά;

Μην το επιτρέπεις αυτό

Παντοδύναμε Θεέ,

Τι δρόμο θα ακολουθήσουν

οι άλλοι δεν ξέρω,

όσο για μένα

δώσ μου ελευθερία

ή δωσ μου θάνατο.

Π. Χένρυ

Από αυτό το υπέρτατο αγαθό, την ελευθερία, που γι αυτήν τόσοι άνθρωποι έχουν δώσει τη ζωή τους, σήμερα μόνο ένα φάντασμα έχει απομείνει!
Ένα φάντασμα που γελάει με ένα παραμορφωμένο απαίσιο χαμόγελο!

Ελεύθερη διακίνηση εργατών και ελεύθερο εμπόριο;

Όχι ευχαριστώ, εγώ πάντως δεν θα πάρω!
Διαβάστε και ανατριχιάστε από μερικά όσα μας καταγγείλει ο πάντα δραστήριος Charles Kernaghan, του National Labor Committee:

3000 ξένοι εργάτες, εκ των οποίων 50% νεαρές γυναίκες 1.500 από την Sri Lanka, 900 από το Bangladesh, 400 από την India και 100 από το Nepal απεργούν, όχι για ένα πιο δίκαιο «μεροκάματο» που θα περίμενε κανείς, αλλά ενάντια στην 50% παράνομη παρακράτηση από τα αφεντικά τους στην βιομηχανική περιοχή της Irbid στην Ιορδανία.Ενός μεροκάματου κάτω της απόλυτης φτώχειας.

Αυτά τα δυστυχισμένα πλάσματα, γυρίζουν στα σπίτια τους με 30,95 δολάρια στην τσέπη τους μετά από 78 ώρες την εβδομάδα σκληρή εργασία σε ανήλιαγες φάμπρικες της κόλασης, με βρωμερό φαγητό, ελεεινούς χώρους υγιεινής, πολλές φορές κλειδωμένοι, με κίνδυνο να καούν ζωντανοί σε περίπτωση πυρκαγιάς, όπως έχει γίνει στο Μπαγκλαντές, μερικές γυναίκες βιάζονται από τους προϊστάμενους και πολλοί ξυλοκοπούνται.
Η «νόμιμη» αμοιβή τους θα έπρεπε να είναι 64,88 και όχι 30,95 ή 0,38 λεπτά την ώρα.
Με λίγα λόγια, η εργοδοσία σήμερα δεν ασκείται από το κέρδος που της αποφέρει η υπεραξία, αλλά επιδίδεται ασύστολα και σε ανοιχτή κλοπή. Αυτοί οι κολασμένοι εργαζόμενοι παράγουν προϊόντα για τις γνωστές υπερεθνικές εταιρείες κολοσσούς, όπως οι Wal-Mart, η Gloria Vanderbilt και η GAP.

Τώρα στις γιορτές που θα πάτε να ψωνίσετε παιγνίδια, ή ρούχα σκεφτείτε ποιοι τα παράγουν, με ποιες αμοιβές και κάτω από ποιες συνθήκες εργασίας!

**************************************************************************
Οι ΗΠΑ είναι ελεύθερη χώρα να δηλώνει αδιάντροπα τον έρωτά της για το CO2
Η συνδιάσκεψη στο Μπαλί τελείωσε με την όπως πάντα επιτυχία των ΗΠΑ και των συνοδοιπόρων της.
Εξ άλλου μετά τα προεόρτια που ξέραμε, τα μεθεόρτια ήταν αναμενόμενα!


Καρτούν του Tom, από την Trouw (Amsterdam)

Wednesday, 12 December 2007

Εχει το Ιράν πυρηνικά;



Καρτούν του Haddad, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Al Hayat(Λονδίνο)

Διαβάστε το εξαιρετικό Αρθρο του μαύρου φωτός.

Ετσι για να διαπιστώσουμε για άλλη μια φορά, ποιός είναι σήμερα ο τρομοκράτης!
Και για να μην δημιουργώ παρεξηγήσεις, για μένα ο θρησκευτικός φανατισμός των ισλαμιστών αποτελει την άλλη όψη της σημερινής βαρβαρότητας.

Ο ένας κοιτάγεται αυτάρεσκα στον καθρέφτη που έχει εφεύρει και βλέπει τον άλλον.


Τι τραγικός κόσμος, μα την αλήθεια...

Thursday, 6 December 2007

12 Δεκεμβρίου, ημέρα κινητοποιησης

Στις 12 του Δεκέμβρη,
θα κινητοποιηθούν αυτοί που για να βγάλουν ενα ισχνό μεροκάματο
δεν φοβούνται ούτε το ύψος, ούτε το βάθος.
Για μια στιγμη, μόνο για μια στιγμή,
σκεφτείτε τους
και διαμαρτυρηθείτε
μια φορά γι αυτούς
και μια φορά για σας τους ίδιους!
Για μας!!









Αυτό το κορίτσι, ενώ δουλεύει απο μια τόσο τρυφερή ηλικία,
δεν θα δει ποτέ σύνταξη,
κυρίως γιατί θα έχει πολύ γρήγορα εξαντλήσει στη δουλειά όλη τη ζωτική της δύναμη.


Απο το κτίσιμο του Empire State Building


ομοίως όλες ο επόμενες






Είμαστε αυτοί που έχτισαν τα παλάτια
Της Ισπανίας, της Αμερικής και του κόσμου όλου
Εμείς οι εργάτες καινούργια θα κτίσουμε στη θέση τους
Καινούργια και καλλίτερα
Δεν φοβόμαστε τα συντρίμμια
Η γη είναι η κληρονομιά μας,
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία
Η μπουρζουαζία θα τινάξει τη γη σε κομμάτια
Πριν φύγει από την σκηνή της ιστορίας
Κουβαλάμε ένα νέο κόσμο μαζί μας
Και αυτός ο κόσμος μεγαλώνει κάθε στιγμή.
**************************************************************
Σημ.
1. Το ποίημα είναι του Ντουρούτι
3. Είπαμε, ότι θα πάαμε πλατεία με καπέλα, όποιος γουστάρει ακολουθεί

Tuesday, 4 December 2007

Ασφαλιστικό



Η ΓΣΕΕ, είπαν στο τιβί, έχει προσλάβει επιστημονικό σύμβουλο για να κατανοήσει το ασφαλιστικό πρόβλημα.
Δεν είναι παράλογο, ή εμένα μου φαίνεται;
Χρειάζεται να είναι κανείς expert για να κατανοήσει το πρόβλημα;


Διότι φίλοι συνμπλόγκερ μου, ακόμα και αν αυτή η κοινωνία πτωχέψει και δεν υπάρχουν πια φράγκα για να αγοράζουν οι λίγοι χαβιάρι και οι υπόλοιποι μεταλλαγμένες πατατοντομάτες, τι θα τους κάνουμε τους γέρους μας;
Θα τους δώσουμε δηλητήριο να πεθάνουν;

Άρα τι ψάχνουν να βρουν;

Το αεικίνητο;

Και όμως:
Ο ειδικός της ΓΣΕΕ, βρήκε πού είναι το λάθος. Στην διαχείριση των αποθεματικών των ταμείων.
Υπάρχουν πολλά δις που τώρα κάθονται στη τράπεζα με απόδοση ΜΟΝΟ 2%, ενώ στην Ολλανδία έχουν απόδοση 25% και στη Γερμανία 18%
Αν καταφέρουμε να διαχειριστούμε αυτά τα δις, έστω και με……… 18%, λύθηκε το πρόβλημα.

Πως σας φαίνεται;;;;;;;

Εγώ εκφράζω τις παρακάτω απορίες και όποιος γνωρίζει ας μου πει.

Απορία 1η : Αφού έχουμε δις που κάθονται πού υπάρχει πρόβλημα;
Γιατί δεν τα μοιράζουν; Στο μέλλον, τα παιδιά μας θα δουλεύουν για μας, όπως εμείς σήμερα δουλεύουμε για τους γέρους μας! Ναι ή όχι;

Απορία 2η: Τι είδους επιχείρηση έχουν βρεί οι Ολλανδοί και οι Γερμανοί που αποδίδει 25% ή 18% επί μονίμου βάσεως;;;

Εγώ ξέρω μόνο τις τράπεζες που κλέβουν, τα πετρέλαια έτσι τυχαία και στιγμιαία, αύριο δεν ξέρουμε τι απόδοση θα έχουν, τα καζίνο άμα είσαι τυχερός, το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων.
Όλες οι άλλες αποδόσεις κυμαίνονται από 5% εως 10% στις καλές εποχές και στις κακές έχουμε και αρνητικά αποτελέσματα!

Γι αυτό σας λέω: Λαέ θυμήσου το χρηματιστήριο!

Το πρόβλημα είναι αλλού: Να βάλλουν χέρι οι μανατζαραίοι, απόφοιτοι του Χάρβαρντ, στα αποθεματικά, να τα αυγατέψουν το πρώτο χρόνο και μετά να τα χάσουν. Σαμπως τι δικά τους είναι!!!
Ποιος θα τους γυρέψει τα ρέστα;

Με το ομόλογο του Ζορμπά το ίδιο δεν έγινε;

Αλλά γιατί σκάω;, μέχρι τα 80 που θα πάρω τη σύνταξη μου, έχω καιρό!
Προς το παρόν ας ακούσουμε τη πολύ μπριόζα Laurie Anderson

στο "μόνο οι ειδικοί μπορούν να λύνουν προβλήματα"!!!!



Σημ.
Η φωτογραφία ανήκει στις πλέον διάσημες και ανήκουν σε μια μοναδική συλλογή του Μπίλ Γκέϊτς. Τραβήχτηκε κατά την ανέγερση του εμπάϊρ στέϊτ μπίλντιγκ. Οι εργαζόμενοι παίρνουν κολατσό.
Στο επόμενο ποστ θα αναρτήσω και μερικές άλλες.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...