Monday, 7 April 2008

Η έσχατη βαρβαρότητα



Παρατηρώ αυτή τη φωτογραφία, που ένα όρθιο ζώο σκοτώνει με ένα ρόπαλο ένα ξαπλωμένο νεαρό ζώο.

Η άκρη του ροπάλου έχει ένα καρφί που θα ματώσει τη νεαρή φώκια και θα ξεματώσει μέσα στο νερό και θα πεθάνει.

Την παρατηρώ και αναρωτιέμαι: Ποιος μας έδωσε το δικαίωμα να θεωρούμαι το ζώο κατώτερο μας;;;;;

Ποιος μας έδωσε το δικαίωμα να καταστρέφουμε και να φονεύουμε έτσι αδιάκριτα;;;;

Πως κολάμαι εμείς οι άσχημοι άνθρωποι σ αυτό τον κόσμο της ομορφιάς;

Την φωτογραφία την έκλεψα από το μπλόγκ του Ab - Irato

9 comments:

Babis Dermitzakis said...

Ange-ta, ήσουν υπέροχη οικοδέσποινα, σε ευχαριστούμε. Όσο για τη φωτογραφία, με ψυχοπλάκωσες. Το νου σου, μην αλλάξεις στο μέλλον μυαλά και σε δω κάποτε με γούνα, θα σου τη σκίσω. Η Τζένιφερ Λοπέζ είναι υπέρμαχη της γούνας. Ας μη ξαναδούμε ταινία της. Εγώ τουλάχιστον είμαι αποφασισμένος.

abttha said...

τα συναισθήματα που δημιουργεί αυτή η φωτό είναι τόσο άσπλαγχνα μέσα μου, που μου 'ρχεται να τον κλωτσήσω στο κεφάλι με το σιδερένιο ποδαράκι μου, σε τρεις μήνες που θα μπορώ!

ο πανύβλαξ said...

Aυτό το ''δικαίωμα'' έχω μίαν υποψία ότι μας το έδωσε η γενική οικονομία του Σύμπαντος η οποία μας έφκιασε όπως μας έφκιαξε να κάνουμε αυτά που κάνουμε.

ange-ta said...

@ Babis Dermitzakis

Γεια σου Μπάμπη,
Και σύ έσκισες με την ιδέα σου!
Τώρα να σου πω ότι πάντα είχα γούνες, γιατί άμα κρυώνω δεν με σώζει τίποτα! Αλλά είναι γούνες από ζώα καλλιεργημένα, όπως λ.χ κοτόπουλα που τρώμε χωρίς αιδώ και λύπη ή αγελάδες. Αν κοιτάξεις μια αγελάδα στα μάτια, θα νοιώσεις τεράστια ντροπή που την σφάζεις για να τη φας. Όπως όμως είδες έχω σχεδόν εξαιρέσει το κρέας από το τραπέζι μου. Αγκινάρες στο φούρνο με αυγά είναι δέκα φορές καλύτερες.

@ abttha

Ανθάκι μου έχεις απόλυτο δίκιο και γω μόλις την αντίκρισα πάγωσα! Πως είναι δυνατόν να σκοτώνεις αυτό το ζώο;;
Σκέφτομαι ότι αυτή η φωτό πρέπει να αναρτηθεί παντού, σε κάθε γωνιά του κόσμου, μήπως ξυπνήσουν κάποιες συνειδήσεις.
Θλίβομαι και εξοργίζομαι!!

@ ο πανύβλαξ

Γειά σου πανέξυπνε, και καλώς ήρθες στην παρέα μας.
Νομίζω ότι βλέπεις το θέμα πολύ ντετερμινιστικά. Αλλά όπως γνωρίζεις ο ντετερμινισμός πέθανε μετά την διατύπωση της αρχής της απροσδιοριστίας.
Είμαστε ελεύθεροι να γκρεμίσουμε ότι φτάνει το χέρι μας, αλλά είμαστε και ελεύθεροι να οργανώσουμε μια ειρηνική συνύπαρξη σε συμφωνία με την ομορφια του πλανήτη μας. Όλα είναι στο χέρι μας! Αρκει να το καταλάβουμε και να το επιδιώξουμε ξεκινώντας από μας τους ίδιους. Σορρυ για το δασκαλίστικο!

Stain said...

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ,ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ Η ΦΥΣΗ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ

Saturnos said...

εγω παρεπιπτόντως να πώ πως ούτως ή άλλως δεν βλέπουμε ταινίες της κας Λοπεζ (αυτό έλειπε) ούτε και ακούμε μουσική της. Δεν χρειαζόμαστε να ακούσουμε τις απόψεις της για να κρίνουμε. Η αξία της ζωής ( ενός ζώου ή και ανθρώπου ) ως σημασία δεν υπήρχε πάντοτε και δεν έχει υπάρξει ως αξίωμα στις περισσότερες κοινωνίες που έχουν δομηθεί ως τώρα. Ηρθε μάλλον η ώρα όμως, απλώς και μόνο επειδή δεν μπορώ (μπορούμε) να αντέξω (αντέξουμε) στην θέα αυτής της εικόνας, να αλλάξουμε τις αξίες μας και να δώσουμε διαφορετικό νόημα στην ζωή ... απλώς επειδή έτσι θέλουμε.

quartier libre said...

έχω κι εγώ αποθηκεύσει μιά παρόμοια εικόνα.
να την ψάξω...

ange-ta said...

@ Stain

Κανείς δεν μας έδωσε το δικαίωμα, αλλά όταν η θρησκεία μας μας λέει ότι ο άνθρωπος είναι η κορωνίδα της δημιουργίας…….

@ Saturnos,

Καλώς ήρθες στην παρέα μας.
Η Λοπέζ είναι αυτή η χοντρή και χαζή; Χαζές είναι όλες δηλαδή, αλλά αυτή είναι και χοντρή!
Λοιπόν, το έθεσες το θέμα πολύ σωστά!

Ποια είναι η αξία της ζωής!
Ετοιμάζω ένα ποστ, αλλά τραβάει πολύ γιατί δεν ξέρω από πού να το πιάσω.

Ελπίζω το μεθεπόμενο.

@ quartier libre ,

Βρες τη σε παρακαλώ. Θα περάσω να τη δω. Το ποστ σου για το Auvergne καταπληκτικό

Anonymous said...

Και πού να δεις να γδέρνουν ζωντανέσ μικρές της φώκιας, για να μην χάνουν χρόνο και τους βουτήξει καμιά ακτοφυλακή και να τις αφήνουν να πεθάνουν μετά από αρκετές ώρες, έτσι, χωρίς δέρμα.

"Η γούνα είναι δέρμα που αλλάζει ζώο" (Ο. Wilde).

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...