Monday, 8 September 2008

Επιθαλάμια τραγούδια.



Κέλομαί σε Γογγύλα
Πέφανθι λάβοϊσά μα
Γλακτίν αν σε δηύτε πόθος
αμφιπόταταϊ.
ταν καλάν α γαρ κατάγωγις αυτά
απτόαισ' ιδοϊσαν, εγώ δε χαίρω,
και γαρ αύτα δη τόδε μέμφεταί σοι
Κυπρογένηα.

.. Σε φωνάζω Γογγύλα Φανερώσου πάλι κοντά μου. Το χιτώνα τον άσπρο σαν το γάλα όταν φοράς, νά 'ξερες τους πόθους που σε τριγυρίζουν ! όμορφη, και πώς χαίρομαι που δεν είμαι εγώ, μα η ίδια η Κυπρογένητη (Αφροδίτη) που σε μαλώνει.


Επιθαλάμια,

λέμε τα τραγούδια που τραγουδούσαν νέοι και νέες, την ώρα που το νιόπαντρο ζευγάρι άφηνε το γαμήλιο τραπέζι και όδευε προς την πρώτη νύχτα του γάμου!
Εξαιρετικά θεωρούνται τα επιθαλάμια της Σαπφούς, γιατί είναι τρυφεροί, απλοί, λαϊκοί στοίχοι.
Εκτός από τη Σαπφώ, που την έκανε γνωστή ο Μάνος Χατζηδάκης, με το θαυμαστό "κελλομαι σε Γογγυλα", βρίσκω πολύ χαριτωμένο «επιθαλάμιο», το ντουέτο της Σουζάννας και του Φίγκαρο κατά την έναρξης της οπερας «οι γάμοι του Φίγγαρο» του Mozart.



Ο Φίγκαρο μετράει το χώρο που θα τοποθετήσει το κρεβάτι του! Η φτώχεια είναι πολύ παλιά ιστορία, το θέμα είναι να την αντιμετωπίσεις με χάρη και τραγούδι
Γι αυτό τώρα που η εφορία αγριεύει για τους φτωχούς, - σιγά να μην αγρίευε για τους πλούσιους-
τώρα λοιπόν που τα τεκμήρια κτύπησαν, φροντίστε να αλλάξετε σπίτι και αυτοκίνητο!
Αλλά πριν μετακομίσετε σε πιο μικρό σπίτι, πάρτε ένα μέτρο και μετρήστε τη κρεβατοκάμαρα. Χωράει το κρεβάτι; Ή δεν χωράει.
Και όσοι σκοπεύετε να ανοίξετε νέο σπιτικό, μετρήστε και τη νύφη!

Αφιερωμένο, εξαιρετικά στον «Ινσομνια» με τις ευχές του οίκου μας!!

8 comments:

Νίκος said...

Με ξάφνιασες ευχάριστα.
Μέσα στην ασχήμια,
Τη μιζέρια, τη φτώχια, τη μικροπρέπεια
Λές κάτι πολύ όμορφο.
Πράγματι η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο.
Θα μας βγάλει από το μίζερο πετσί μας,
Το εγώ,
Και θα μας κάνει να αγαπήσουμε τη ζωή,
τη γή,
τον άνθρωπο.
Να σκεφτούμε το «εμείς».
Χαιρετώ.

cook said...

τα επιθαλαμια τραγούδια δεν τα ήξερα...
ο Φιγκαρο που μετράει για το κρεββατι του μου θύμισε εμάς...όταν παντρευτήκαμε αγοράσαμε ένα κρεββάτι...σοβαρων διαστάσεων...κάθε φορά που ψάχνουμε για σπίτι το πρωτο π[ου μετραμε ειναι η κρεβατοκάμαρα :)

ange-ta said...

@ Νίκο,
χαίρομαι που σε ξάφνιασα!
Αυτο ήθελα. Να ξεφύγω απο το μαύρες σκέψεις!

@ κουκίτσα,
πολύ πλάκα έχει!!!
Σε φαντάζομαι να τραγουδάς και να μετράς τσίνκουε, σεει, τρεντα σεει, (κάπως έτσι δηλαδη γιατι ιταλικά μόνο το κομε σταϊ ξέρω)

Ωραίο!!

Ph. Malingoudis said...

Αγαπητή Ange-ta,

άγγιξες κάτι αραχνιασμένες χορδές μέσα μου. Le nozze di Figaro είναι από τις πιο αγαπημένες μου όπερες. ΄Αν και, senso strictu, η άρια δεν ανήκει τυπολογικά στην κατηγορία των επιθαλάμιων, οπωσδήποτε όμως εκφράζει όλη την αισιοδοξία που συνοδεύει τις πρώτες μέρες του κοινού βίου. σ'ευχαριστώ θερμά και εκ μέρους της Αλεξίας και του Βίκτωρα!

ange-ta said...

senso strictu, δεν είναι επιθαλάμια ωδή,

αλλά πολύ χαρούμενη!

χαρούμενη να είναι και η ζωή της Αλεξιας και του Βίκτωρα

Babis Dermitzakis said...

Ωραία τα επιθαλάμια ανζέτα μου, και του Χατζηδάκη και του Ροσίνι. Τώρα να γράψω κι εγώ καμιά επιθαλάμια κρητική μαντινάδα είναι επικίνδυνο.
φιλιά.

abttha said...

όπως λέει ο νίκος μας ξάφνιασες, όντως, πολύ ευχάριστα!
όταν μπαίνει χατζιδάκης στη μέση, η φτώχεια, η δυστυχία, γίνονται όνειρα που τ'αγαπάς, και κάθεσαι μαζί τους πάνω στην κουρελού της ζωής και το απολαμβάνεις...
για φαντάσου, σαπφώ και χατζιδάκης να κουβεντιάζουν για το έργο τους!
ανζετάκι σε έχω πεθυμήσει και θέλω να σε δώ!

ange-ta said...

@ Babis,
την επόμενη φορά, θα πάρεις και τη λύρα!

@ ανθάκι μου

και γω σε έχω πεθυμησει πάρα πολύ,
Θα σε πάρω τηλέφωνο τη Κυριακη να τα πούμε και να βρεθούμε Δευτέρα, τι θα λεγες???

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...