Sunday, 22 July 2012

Δεν ξεχνώ!

Για να πω την αλήθεια εγώ το είχα ξεχάσει, αλλά ευτυχώς υπάρχουν ακόμα πατριώτες σ αυτήν την χώρα και θυμούνται κάποιες μαύρες ημέρες του Ελληνισμού.

Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ απ όλα είναι ότι μπορεί να έρθει αυτή η μέρα που κανείς πια δεν θυμάται τίποτε. Και αυτό θα είναι ο θάνατος!

 38 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο

 του Λευτέρη Ριζά

 Σήμερα κλείνουν 38 χρόνια από την τουρκική εισβολή – «επιχείρηση Αττίλας» - στην Κύπρο και την παράνομη κατοχή του Βόρειου τμήματος της από τα τουρκικά στρατεύματα. Βέβαια την πρώτη εισβολή – 20 Ιουλίου 1974 – ακολούθησε η δεύτερη* – 14 Αυγούστου με τα γνωστά αποτελέσματα: το 38% της Κύπρου υπό τουρκική κατοχή, χιλιάδες πρόσφυγες μέσα στην ίδια τους την πατρίδα, αγνοούμενοι κλπ. Το Φεβρουάριο του 1977 ο Μακάριος υπέγραψε συμφωνία ανωτάτου επιπέδου με τον τουρκοκύπριο ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς, παρουσία του τότε γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Κούρτ Βαλντχάϊμ – του γνωστού ναζί – που προέβλεπε την εγκαθίδρυση μιας διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. 
Η συμφωνία αυτή ουσιαστικά αποδεχότανε την εισβολή-κατοχή και τα αποτελέσματα της ως «τετελεσμένα». Ο αγώνας για την απομάκρυνση των στρατευμάτων κατοχής και την επάνοδο στην προ της εισβολής κατάσταση – όπως προέβλεπαν τα πρώτα ψηφίσματα του ΟΗΕ – ουσιαστικά εγκαταλείφτηκε. 
Για να αποκτήσει μεγαλύτερη νομιμοποίηση αυτή η εγκατάλειψη, για να μπορέσει να «στηθεί» η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, ήταν απαραίτητο ένα ακόμα βήμα. Αυτό που ακολούθησε στις 15 Νοεμβρίου 1983: ο τουρκοκύπριος ηγέτης Ραούφ Ντενκτάς ανακήρυξε μονομερώς σε ανεξάρτητο «κράτος», το τουρκοκρατούμενο τμήμα του νησιού. 
 Η διεθνής κοινότητα και η ελληνική κυβέρνηση – του Ανδρέα Παπανδρέου – προσποιήθηκαν ότι αιφνιδιάστηκαν και καταδίκασαν αυτή την ενέργεια του Ντενκτάς. Αλλά χωρίς αυτό το βήμα δεν θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τα επόμενα και να νομιμοποιηθούν προηγούμενα. Όπως π.χ. ο Αττίλας Νο 3. Που δεν ήταν άλλος από τον παράνομο εποικισμό του κατεχόμενου τμήματος από χιλιάδες και χιλιάδες Τούρκους που μεταφέρθηκαν εκεί από την Τουρκία, αλλοιώνοντας έτσι την εθνολογική σύνθεση του νησιού και μετατρέποντας ακόμα και τους τουρκοκύπριους σε μειοψηφία μέσα στον δικό τους τομέα. Από αυτή την απαράδεκτη – επαίσχυντη συμφωνία – που υπέγραψε ο «εθνάρχης» Μακάριος μέχρι την υποβολή του σχεδίου Ανάν ο δρόμος ήταν ανοιχτός. 
Το σχέδιο Ανάν που υποστήριξαν όλοι οι Ευρωπαίοι και υπερ-ατλαντικοί «φίλοι» μας από όλο το πολιτικό φάσμα [με ελάχιστες και φωτεινές εξαιρέσεις] καθώς και η πλειοψηφία των ελλήνων πολιτικών ηγετών, με πρώτο και καλύτερο τον Γιώργο Παπανδρέου και την ηγεσία του ΣΥΝ μαζί με πληθώρα διανοουμένων της «αριστεράς» γιατί το θεωρούσαν «ευρωπαϊκή» λύση, «αντι-εθνικιστική» κλπ κλπ, οι ελληνοκύπριοι το απέρριψαν – παρά την τρομοκρατία που τους ασκήθηκε – με ένα συντριπτικό 75,8%. 
 Εδώ για την αλήθεια της Ιστορίας, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Καραμανλής δεν απέρριψε ανοιχτά το σχέδιο Ανάν αλλά επίσης δεν το υποστήριξε εξίσου ανοιχτά. Το άφησε στην κρίση του ελληνοκυπριακού ελληνισμού. Αυτό αντικειμενικά βοήθησε στο τελικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. 


 Στην Κύπρο ανοιχτά τάχθηκε ο δεξιός Ν. Αναστασιάδης, πρόεδρος του ΔΗΣΥ, προκαλώντας κρίση στο κόμμα του. Το ΑΚΕΛ και ο γραμματέας του Δ. Χριστόφιας ταλαντεύτηκε μέχρι τελευταίες ημέρες για το αν θα ψηφίσει υπέρ ή κατά του σχεδίου Ανάν. Ο Β. Λυσσαρίδης βέβαια και η ΕΔΕΚ τάχθηκαν αμέσως κατά. 
 Ο πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος δεν τάχθηκε μόνο ανοιχτά κατά του σχεδίου αλλά με την συγκλονιστική ομιλία του από την τηλεόραση της Κύπρου – το δάκρυ του θα μας μείνει αξέχαστο – έδωσε μάθημα υπερηφάνειας και πατριωτισμού σε όλους τους Έλληνες. 


 Οι εδώ Αθηναίοι ευρωλιγούρηδες και χρόνια ριψάσπιδες διανοούμενοι δεν έχασαν την ευκαιρία να τον λοιδορήσουν. Ας είναι. Πολλοί από αυτούς βέβαια σήμερα – χωρίς ίχνος αυτοκριτικής – συντάσσονται και προβάλλονται ως μεγάλοι αγωνιστές κατά του επίσης ευρωπαϊκής και υπερ-ατλαντικής έμπνευσης Μνημονίου κλπ κλπ. Καλοδεχούμενοι αλλά πάντα θυμόμαστε – όσοι δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου – πόσο πρόθυμοι υπήρξανε στο «πούλημα» της Κύπρου προκειμένου να εξασφαλίσουν την εδώ ησυχία τους. Έπεσαν βέβαια τραγικά έξω στους υπολογισμούς και τις προσδοκίες τους. 
 Το σχέδιο Αναν – κι αυτό δεν πρέπει να ξεχνάμε – πατάει πάνω στις συμφωνίες της Ζυρίχης-Λονδίνου και ιδιαίτερα πάνω στη συμφωνία Μακαρίου-Ντενκτας για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Όλα τα σχέδια και όλες οι «συνομιλίες» για εξεύρεση λύσης του κυπριακού σε αυτή τη συμφωνία στηρίζονται. Αυτήν έχουν σαν βάση τους. Μια συμφωνία που, το επαναλαμβάνουμε, ουσιαστικά αποδέχεται την εισβολή-κατοχή και τα αποτελέσματα της ως τετελεσμένα. 
 Αυτή τη συμφωνία και αυτή τη λύση της Διζωνικής-Δικοινοτικής Ομοσπονδίας - με τον εισβολέα / κατακτητή , αποδέχονται ως λύση του Κυπριακού και τα κόμματα της Αριστεράς στην Ελλάδα. 


Και το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ με τις σημερινές ανακοινώσεις τους – επ΄ ευκαιρία της μαύρης επετείου – μιλάνε για αυτή τη λύση. Επί τέλους συμφωνούν σε κάτι: την αποδοχή των σχεδίων του ιμπεριαλισμού. Και συμφωνούν και με το υπόλοιπο πολιτικό φάσμα: ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ . 


Η Χρυσή Αυγή θα συμμετάσχει σε αντικατοχική εκδήλωση που οργανώνει το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (ΕΛΑΜ) σήμερα στην Κύπρο. Η ελλαδική και κυπριακή αριστερά για άλλη μια φορά αφήνουν έδαφος στην ελλαδική και κυπριακή ακροδεξιά να εμφανιστεί ως πατριωτική και αντι-ιμπεριαλιστική. Μπράβο της. 


 Η στάση στο κυπριακό αποτελεί Λυδία λίθο για το αντι-ιμπεριαλιστικό, αντικαπιταλιστικό και πατριωτικό λαϊκό κίνημα και τα κόμματα του. 


 * Σε αυτή τη δεύτερη εισβολή του Αττίλα, ανάμεσα στους πολλούς ελλαδίτες [ΕΛΔΥΚ] και ελληνοκύπριους μαχητές, έπεσε υπέρ πατρίδας –προδομένος όπως όλοι τους άλλωστε - στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, ο ανιψιός μου Νίκος Τσουκαλάς. 21 χρονών παλικάρι, νέος άλκιμος και ωραίος, όπως άλλωστε και όλοι όσοι κοιμούνται δίπλα του στη «Μακεδονίτισσα». Στη μνήμη όλων αυτών αφιερώνεται αυτό το μικρό κείμενο, ελαχιστότατο δείγμα της αιώνιας ευγνωμοσύνης μας για τον αγώνα και τη θυσία τους για να υπερασπίσουν την Ελευθερία μας ως λαού και Έθνους, απέναντι σε όσους τις επιβουλεύονται χρόνια τώρα με διάφορους τρόπους και μεθόδους. Όπως τα Μνημόνια και εφαρμοστικοί νόμοι με τα οποία επιδιώκεται η εξόντωση του λαού και η ολοσχερής υποδούλωση μας σε αυτούς που αντισταθήκαμε πολεμώντας τους στις πόλεις, τα χωριά και τα βουνά της Ελλάδας στη δεκαετία του ‘ 40 κι αργότερα στις πόλεις, τα χωριά και τα βουνά της Κύπρου για την Αυτοδιάθεση-Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Posted 2 days ago by ISTRILATIS Labels: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΡΙΖΑΣ ξαν «φιλελληνικές».

1 comment:

anisixos said...

Ντροπή και όνειδος!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...