Thursday, 30 October 2014

Ας μην ξεχνάμε την ΜΟΝΣΑΝΤΟ



Αυτά είναι τα 12 πιο επιβλαβή προϊόντα που έχουν φτιαχτεί από τον γίγαντα της βιοτεχνολογίας, την Monsanto:

1. Ζαχαρίνη

Η απλή ζαχαρίνη είναι τεχνητή γλυκαντική ουσία. Τον 20ο αιώνα η Monsanto θέλησε να χρησιμοποιήσει την ζαχαρίνη στην μαζική παραγωγή για λογαριασμό της Coca Cola.

Αρχικά, η ουσία είχε επαινεθεί χάρη στην ιδιότητά της να προσφέρει γλυκιά γεύση χωρίς θερμίδες. Ωστόσο, τη δεκαετία του 1970, μία επιστημονική έρευνα αποκάλυψε ότι η ζαχαρίνη προκάλεσε καρκίνο σε ποντίκια πειραματόζωα.

Για λίγο καιρό η ουσία μπήκε στην λίστα των καρκινογόνων ουσιών. Μετά από έντονες πιέσεις, η έρευνα χαρακτηρίστηκε εσφαλμένη και αποσύρθηκε, με αποτέλεσμα η ζαχαρίνη να βγει από την «μαύρη λίστα» να μπει ξανά στην παραγωγή. Σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως σε ποτά, γλυκά, μπισκότα, οδοντόκρεμες κ.ά.

2. PCB’s

Τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια και τριφαινύλια (PCB/PCT) είναι ελαιώδεις σύνθετες χημικές ουσίες που είχαν χρησιμοποιηθεί ευρύτατα στο παρελθόν λόγων των μοναδικών φυσικοχημικών τους ιδιοτήτων ως διηλεκτρικά υγρά σε μετασχηματιστές (Μ/Σ) και πυκνωτές, σε συστήματα μεταφοράς θερμότητας, ως πρόσθετα υδραυλικών ελαίων, ως επιβραδυντικά φλόγας και σε άλλες εφαρμογές. Τα PCB/PCT είναι τοξικές ενώσεις τόσο για τον άνθρωπο όσο και για το υπέδαφος, τη χλωρίδα και την πανίδα.

Παρασκευάζονταν από το 1929 έως το 1979 ώσπου απαγορεύτηκαν. Τα PCB έχουν συνδεθεί με την πρόκληση καρκίνου, καθώς και με μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπινου ανοσοποιητικού, αναπαραγωγικού, νευρικού και ενδοκρινικού συστήματος.

Ενώ έχουν απαγορευτεί από το 1979, μία μελέτη του 2011 αποκάλυψε ότι ακόμα εμφανίζονται στα αίμα εγκύων. Τα PCB χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή ειδών ευρείας κατανάλωσης όπως: καλώδια, πλαστικά, κόλλες, χρώματα κ.ά.

3. Πολυστυρένιο



Το πολυστυρένιο (πολυφαινυλαιθένιο) είναι ένας αρωματικός υδρογονάνθρακας. Χρησιμοποιείται για την παραγωγή υλικών με μονωτική χρήση αλλά και για ελαφρά, περίπλοκα σχήματα που χρησιμοποιούνται ως υλικά συσκευασίας και φόρμες για χύτευση μετάλλων. Η παραγωγή πολυστερίνης ξεκίνησε από την Monsanto το 1941.

Γιατί είναι κακό; Γιατί πρόκειται για μη βιοδιασπώμενο υλικό που επιβαρύνει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό το περιβάλλον. Η χρόνια έκθεση στο υλικό έχει συνδεθεί με συμπτώματα όπως: κατάθλιψη, πονοκέφαλοι, αδυναμία, κούραση.

Χρησιμοποιείται σχεδόν παντού, αλλά συχνότερα στις συσκευασίες τροφίμων (γνωστό ως φελιζόλ). Έχει σταθεροποιήσει τη θέση του στην παγκόσμια αγορά καθώς θεωρείται πιο ανθεκτικό σε σχέση με τις χάρτινες ή τις πλαστικές συσκευασίες, τις οποίες όμως μπορούμε να ανακυκλώσουμε…

4. Πυρηνικά όπλα

Ενδιαφέρον ο ρόλος που έπαιξε η Monsanto και στο θέμα των πυρηνικών όπλων. Η εταιρεία ανέπτυξε ένα τμήμα που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο Manhattan Project από το 1943 έως το 1945. Το Manhattan Project, ήταν υπεύθυνο για την παραγωγή των πρώτων ατομικών βομβών για τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο.

5. DDT

Το DDT (dichlorodiphenyltrichloroethane) ήταν ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο φυτοφάρμακο με στόχο την καταπολέμηση των κουνουπιών για την μη εξάπλωση της ελονοσίας. Η Monsanto υπήρξε ένας από τους πρώτους κατασκευαστές του εντομοκτόνου.
Απαγορεύτηκε το 1972 γιατί συνδέθηκε με την καταστροφή του ήπατος, τη μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα και με προσωρινές βλάβες στο νευρικό σύστημα.

Επειδή είναι μη βιοδιασπώμενη, με έρευνες που έγιναν βρέθηκαν ποσότητες DDT μέχρι και στο γάλα των Πολικών αρκούδων στο Βόρειο πόλο και στα αυγά των πιγκουίνων στοΝότιο πόλο. Θεωρήθηκε υπεύθυνο για την λείανση - λέπτυνση του κελύφους των αυγών πτηνών που οδήγησε στον περιορισμό του πληθυσμού τους εγκυμονώντας ακόμα και τον κίνδυνο της πλήρους εξαφάνισης τους. Σήμερα η χρήση του έχει απαγορευτεί.

Δυστυχώς η διάσπαση του DDT μπορεί να ξεπεράσει και τα 15 χρόνια και γι” αυτό ακόμα εμφανίζονται ίχνη σε εδάφη. Ο άνθρωπος μπορεί να εκτεθεί στο DDT μέσα από την κατανάλωση μολυσμένων ψαριών, καλλιεργειών, είτε μέσω του αέρα.

6. Διοξίνη

Οι διοξίνες θεωρούνται από τα πιο τοξικά χημικά. Η Monsanto από το 1945, άρχισε να προωθεί τη χρήση των χημικών φυτοφαρμάκων στη γεωργία.

Το μεγαλύτερο κακό που προκαλούν οι διοξίνες είναι κυρίως η ικανότητά τους να συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα. Σχετική έρευνε έδειξε ότι οι διοξίνες μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο στον άνθρωπο.

Ακριβώς αυτή η συσσώρευση φέρνει τις διοξίνες στο πιάτο μας! Εντοπίζονται κυρίως στο κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

7. Agent Orange


Ένα ζιζανιοκτόνο που χρησιμοποιήθηκε για χημικό πόλεμο στο Βιετνάμ. Η Monsanto… έτυχε να είναι ένας από τους δύο μεγάλους κατασκευαστές του φονικού όπλου.

Το Agent Orange θεωρήθηκε υπεύθυνο για πάνω από 400.000 θανάτους και 500.000 γενετικές ανωμαλίες, ενώ ένα εκατομμύριο άνθρωποι υποφέρουν από προβλήματα υγείας που προκλήθηκαν από αυτό.

Οι επιπτώσεις του Agent Orange στο Βιετνάμ εξακολουθούν να είναι αισθητές. Η πρώτη επίσημη προσπάθεια καθαρισμού άρχισε μόλις το 2012. Ορισμένες χημικές ουσίες του Agent Orange μπορεί ακόμα να βρεθούν σε ορισμένα ζιζανιοκτόνα που χρησιμοποιούνται σήμερα.

8. Λιπάσματα με βάση το πετρέλαιο

Όπως υποδηλώνει το όνομα, τα λιπάσματα με βάση το πετρέλαιο χρησιμοποιούνται σε εδάφη για να βοηθήσουν στην γρήγορη ανάπτυξη των φυτών. Η Monsanto μπήκε στην παραγωγή τους το 1955, με την αγορά ενός μεγάλου διυλιστηρίου.

Τα συγκεκριμένα λιπάσματα έχει αποδειχθεί ότι καταστρέφουν τους ευεργετικούς μικροοργανισμούς του εδάφους. Αυτή η καταστροφή αποστειρώνει τελικά το έδαφος και το κάνει πλήρως εξαρτώμενο από εξωτερικούς παράγοντες, όπως τα λιπάσματα, για να αναπτυχθεί.

Δυστυχώς, χρησιμοποιούνται ευρέως σε όλο τον κόσμο καθώς οι αγρότες έχουν μεγαλύτερο έλεγχο της ποσότητας που παράγουν.

9. RoundUp



Το RoundUp είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο ζιζανιοκτόνο σε όλο τον κόσμο. Το 1970 η Monsanto έφτιαξε το τμήμα γεωργικών χημικών, με το RoundUp να είναι το βραβευμένο και Νο1 ζιζανιοκτόνο της.

Η ουσία Glyphosate που εμπεριέχει το ζιζανιοκτόνο έχει συνδεθεί με τον καρκίνο σε αρκετές μελέτες. Οι έρευνες έδειξαν ότι μπορεί να προκαλέσει χημική ενδοκρινική διαταραχή και να παρέμβει στο ορμονικό σύστημα των θηλαστικών. Προκαλεί διαταραχές της ανάπτυξης, γενετικές ανωμαλίες και καρκινικούς όγκους.

Το RoundUp έχει εγκριθεί και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα ως ζιζανιοκτόνο.

10. Ασπαρτάμη

Όπως η ζαχαρίνη έτσι και η ασπαρτάμη είναι τεχνητή γλυκαντική ουσία που χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ζάχαρης σε τρόφιμα και ποτά. Η Monsanto απέκτησε το 1985 την εταιρεία που είναι υπεύθυνη για την παραγωγή ασπαρτάμης.

Πολλές έρευνες έχουν δείξει τις αρνητικές επιπτώσεις της ασπαρτάμης στον ανθρώπινο οργανισμό:

Aspartame: The Bitter Truth Behind This Toxic Sweetener

The Shocking Story of How Aspartame Became Legal

Aspartame Damages The Brain At Any Dose

Η ασπαρτάμη χρησιμοποιείται ευρέως σε αναψυκτικά διαίτης, γιαούρτια, τσίχλες, σάλτσες, δημητριακά και πολλά άλλα προϊόντα.

11. Αυξητική Ορμόνη Βοοειδών (rBGH)

Η rBGH αναπτύχθηκε από τη Monsanto και είναι μια γενετικά τροποποιημένη ορμόνη που χορηγείται με ένεση σε αγελάδες γαλακτοπαραγωγής για να παράγουν περισσότερο γάλα.

Με την τεχνητή αύξηση της παραγωγής γάλακτος, η rBGH αυξάνει επίσης τα επίπεδα πύον, τα κατάλοιπα αντιβιοτικών και την ορμόνη IGF-1 που επιταχύνει τον καρκίνο! Όταν καταναλώνεται από τους ανθρώπους συνεχίζει να ενεργεί ως επιταχυντής του καρκίνου και έχει συνδεθεί με τον καρκίνο του μαστού, του παχέος εντέρου και του προστάτη.

Η RBGH χρησιμοποιείται ακόμα, συνήθως με μία ένεση που γίνεται σε αγελάδες γαλακτοπαραγωγής κάθε δεύτερη εβδομάδα.

12. Γενετικά Τροποποιημένοι Οργανισμοί

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Monsanto ξεκίνησε την καμπάνια που προωθεί μέχρι σήμερα ότι βοηθάει ώστε όλος ο κόσμος να έχει φαγητό.



Επιμέλεια-μετάφραση: Βιβή Συργκάνη, enallaktikos


πηγές

collective-evolution.com


(1) http://gmo-awareness.com/2011/05/12/monsanto-dirty-dozen/
(2)http://www.theglobeandmail.com/life/health-and-fitness/health/reality-check-the-raw-truth-about-saccharin/article18871937/
(3) http://www.epa.gov/wastes/hazard/tsd/pcbs/about.htm
(4) http://greenliving.lovetoknow.com/How_Styrofoam_is_Bad_for_the_Environment
(5) http://www.britannica.com/EBchecked/topic/362098/Manhattan-Project
(6) http://www.epa.gov/pbt/pubs/ddt.htm
(7) http://www.ejnet.org/dioxin/
(8) http://www.publichealth.va.gov/exposures/agentorange/
(9) http://www.scientificamerican.com/article/how-fertilizers-harm-earth/
(10)http://www.collective-evolution.com/2014/03/04/roundup-herbicide-found-in-75-percent-of-air-rainfall-test-samples/
(11) http://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2014/04/16/aspartame-diet-soda.aspx
(12) http://www.naturalnews.com/035141_aspartame_worst_sources_products.html#
(13) http://www.ejnet.org/bgh/nogood.html

Saturday, 25 October 2014

Ρωμιοπούλες - Πηνελόπη Δέλτα



«Σε μας, όπου η παντρειά μας επιβάλλεται, όπου ο γάμος είναι ζευγάρωμα της τύχης» είπε προσφέροντας μια μια τις λέξεις σαν να ακολουθούσε τις σκέψεις της, «ευτυχία δεν μπορεί να υπάρξει…. Ο γάμος είναι επιχείρηση… ένα συμβόλαιο που μας δένει μονάχα εμάς τις γυναίκες. Και δεν το έχουμε καν υπογράψει εμείς. Μας φτιάνουν άλλοι δεσμούς, χωρίς να μας ρωτήσουν, και οι δεσμοί αυτοί μας περιτυλίγουν, πληθαίνουν, καταντούν πυκνό δίχτυ με τον καιρό… Ποθούμε αγάπη και παντρευόμαστε το καθήκον… Τα παιδιά μας τα αγαπούμε από απελπισία, γιατί αποκλείεται για μας κάθε λαχτάρα, κάθε άλλη χαρά …ή δεν τα αγαπούμε γιατί μας θυμίζουν την επιβεβλημένη αντρίκεια αγκαλιά, όπου μας έριξαν οι γονείς μας στο βρόντο, και όπου μας αλυσοδένει αυτό που ονομάσανε καθήκον… Τίποτε δεν έχουμε κοινό με τον σύντροφό μας, ούτε πόθους, ούτε σκέψεις, ούτε επιθυμίες, ούτε χαρά…. Είμαστε δύο εχθροί που όλη μας τη ζωή, μετριούμαστε με το μάτι, έτοιμοι ν’ ανταποδώσουμε κάθε χτύπημα κάθε πόνο
……………………………

Αργά είχε χαθεί ο ήλιος πέρα στον ορίζοντα, και με μια είχαν σβήσει οι φλογερές αχτίδες, αφήνοντας χλωμή μια λάμψη στον ουρανό όπου ξεκόβουνταν σκοτεινά τώρα, σαν μαύρες βελόνες, τα μεγάλα κυπαρίσσια του Κηφισού*

 Ρωμιοπούλες.



Η Πηνελόπη Δέλτα είναι μία συγγραφέας που διαπαιδαγώγησε με τα βιβλία της 3 γενιές ελληνοπαίδων. Τα βιβλία της ανήκουν σ’ αυτό το είδος των βιβλίων που μέρος της σημερινής «διανόησης»  βγάζει σπυριά και μόνο που τα βλέπει! όπως λ.χ. ο κ. Αντώνης Λιάκος,  που  γεμάτος …ευαισθησία  για όλους τους εχθρούς της Ελλάδας, της χώρας δηλαδή που  πληρώνει τον μισθό του για να μπορεί από έδρας να χύνει το φαρμάκι του για κάθε τι  ελληνικό, αναρωτιέται με ….φρίκη:
Για πόσον καιρό ακόμη η Πηνελόπη Δέλτα θα παραμένει η «αγαπημένη συγγραφέας των παιδικών μας χρόνων»; 
Σωστός ο κύριος καθηγητής! Να αναθέσουμε  λοιπόν το έργο  στην κυρία Ρεπούση για να διαβάζουν τα Ελληνόπουλα το «ζικ – ζακ στις νερατζιές» και άλλα συναφή τερατουργήματα, όπου το παιδί θα πληροφορείται, πως η  ηρωίδα επιδίδεται σε σεξ με το ψυγείο της.  Ευτυχώς όμως που υπάρχει και η  άλλη διανόηση, χωρίς εισαγωγικά αυτή τη φορά, αλλά και ο αγνός  ελληνικός λαός που όχι μόνο δεν παρασύρονται από αυτές τις μισελληνικές υστερίες, αλλά τους έχουν πάρει πρέφα και οι μεγαλοστομίες τους μοιάζουν με τις τσιρίδες του βάτραχου του παραμυθιού που ήθελε να παντρευτεί την όμορφη πριγκίπισσα και να γένει βασιλιάς.
Αλλά ας αφήσουμε αυτούς  τους ύπουλους εχθρούς της χώρας μας να αναρωτιόνται γιατί ο ελληνικός λαός διαβάζει και θα διαβάζει Πηνελόπη Δέλτα και όχι Έρση Σωτηροπούλου, γιατί διαβάζει Σεφέρη, Παπαδιαμάντη,  Καβάφη, Ελύτη, Βενέζη και τόσους άλλους Ελληναράδες, ενώ αυτούς δεν τους διαβάζει ούτε η μάνα τους και ας πάμε στις

Ρωμιοπούλες.

Οι «Ρωμιοπούλες εκδόθηκαν εσχάτως, 74 χρόνια μετά τον θάνατό της Πηνελόπης Δέλτα. Γιατί άραγε να μην παρουσιαστεί νωρίτερα στο αναγνωστικό κοινό ένα βιβλίο που γράφτηκε πριν 75 χρόνια; Ο επιμελητής, Αλ. Ζάννας, αναφέρει στο Παράρτημα του τρίτου τόμου, ότι η ίδια είχε ζητήσει να εκδοθεί όταν η Ελλάδα ελευθερωθεί. Ωστόσο δημοσιεύεται σήμερα, που η Ελλάδα είναι αποικία χρέους στους Γερμανούς με πρωθυπουργό τον δισέγγονο της.

Η δύστυχη!

Πού να το φανταζόταν, ότι η ζωή της ήταν δεμένη τόσο τραγικά με την Ελλάδα. Με την Ελλάδα, που όπως γράφει ή ίδια στο περί ού ο λόγος βιβλίο της, ήταν η πιο μεγάλη και η τελευταία αγάπη της.

Η τριλογία « Ρωμιοπούλες» αποτελείται από τα εξής βιβλία: «Το Ξύπνημα», «Λάβρα» και «Σούρουπο»

Η ιστορία ξεκινάει τον Ιανουάριο του 1895 και τελειώνει τον Νοέμβριο του 1920.
Και τα τρία βιβλία αναφέρονται στη ζωή της Δέσποινας Κρινά – Δεπέργολα, μιας αστής ρωμιοπούλας, μεγαλωμένη με τις δασκάλες του πιάνου και των γαλλικών, που τρέχει σε βεγγέρες στο παλάτι, στις πρεσβείες και σε όλα τα πλουσιόσπιτα της Αθήνας κατ επιταγή  της μαμάς, η οποία θέλει να την παντρέψει με πλούσιο γαμπρό, είτε η κόρη της τον θέλει είτε όχι.

Έτσι αθώα ξεκινά η ιστορία της. Με τα σημερινά  ήθη  μοιάζει να είναι από άλλον πλανήτη. Και ωστόσο η εποχή που τα παιδιά μιλούσαν στους γονείς στον πληθυντικό και περίμεναν τον γαμπρό από μία καλή προξενήτρα δεν είναι και πολύ μακριά. Εγώ που είμαι παιδί της ειρήνης, θυμάμαι τις οικονομικά καλύτερες της τάξης να μιλούν με το «εσείς καλέ μαμά» και «εσείς καλέ μπαμπά». Εμένα, ως παιδί λαϊκής οικογένειας, αλλά και από την Κεφαλονιά, που ως γνωστόν δεν γνώρισε Τουρκιά και Φανάρι, αυτά μου φαίνονταν αστεία πράγματα.

Στο «ξύπνημα» η Δέσποινα παντρεύεται με το ζόρι τον Γρηγόρη Δεπέργολα, σκοντάφτοντας στην άρνηση των γονιών της να παντρευτεί αυτόν που αγαπά, και ξενιτεύεται μαζί του στην Βομβάη. Το βιβλίο κλείνει με τον σιωπηρό όρκο της Δέσποινας, να μην αρνηθεί ποτέ στην κόρη της να  παντρευτεί όποιον θέλει.

Στην «Λαύρα» η Δέσποινα επιστρέφει στην Αθήνα για διακοπές. Κάνει το ντεμπούτο της στην Αγγλική Πρεσβεία στην οποία δεξιώνεται όλη η υψηλή Αθηναϊκή κοινωνία, του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου.

Εκεί θα γνωρίσει τον Έρωτα με Ε Κεφαλαίο. Η ανταπόκριση είναι άμεση. Αλλά τι δυστυχία! Η Δέσποινα είναι παντρεμένη, έχει δυο παιδιά, η ζωή της είναι πια δοσμένη στο καθήκον της παντρεμένης γυναίκας και μητέρας. Αυτός ο έρωτας είναι καταδικασμένος, όσο μεγάλος και αν είναι.
 

Μια κοινή ιστορία, που όμως η πένα της Πηνελόπης Δέλτα την χρωματίζει με μύρια χρώματα και αρώματα, πολιτικά κοινωνικά, ιστορικά, ψυχολογικά, ανθρώπινα πολύ ανθρώπινα που ξεχειλίζουν τον καμβά και γεμίσουν την Πλάση με ομορφιά που σου ξεριζώνει την καρδιά.
 

Στον τρίτο βιβλίο «σούρουπο» το κρεσέντο σου σπάει τα τύμπανα! Η Δέσποινα σπαράζει  ανάμεσα στο καθήκον και στην κόλαση οι πόρτες της οποίας έχουν διάπλατα ανοίξει και της ρουφάνε κάθε μόριο της ύπαρξής της. Σ αυτή την ψυχική συντριβή θα συναντήσει τον  πόλεμο.  Είναι ένας   πόλεμος που ρημάζει τα πάντα! Η Αγία οικογένεια παρασυρμένη στην δύνη του χάνει κάθε προηγούμενο στήριγμα.  Θάνατος, φτώχεια, συμφορές έρχονται απανωτά. Η τραγωδία της Δέσποινας κορυφώνεται και οδηγεί την μοιραία αυτήν γυναίκα την fame Fatale της αρχής του προηγούμενου αιώνα σε αυτοκτονία.
Το τελευταίο κεφάλαιο της τριλογίας έχει τον τίτλο "FINIS GRECIA" . Μ΄ αυτόν τον τίτλο δηλώνει ότι έχασε πια κάθε λόγο ύπαρξης. Οι δύο μεγάλες αγάπες της, ο Βάσος Γάβρας και η Ελλάδα τέλειωσαν. Γι αυτήν δεν υπάρχει κανένας λόγος ύπαρξης.
Ω Ελλάδα Ελλάδα Πατρίδα, θ’  αναφωνήσει, ύστερα
Θα σηκωθεί και θα ανοίξει το σερτάρι της, θα πάρει το ημερολόγιό της και θα ανοίξει την τελευταία γραμμένη σελίδα.
«Ω Πατρίδα, εσύ, η τελευταία μεγάλη αγάπη, που δεν απατάς ποτέ, δεν απογοητεύεις, δεν ελαττώνεσαι, δε μικραίνεις, δεν κλονίζεσαι…»
**
.......
«Ακου… Βάσο…»
Ανακατώνουνταν και ο λογισμός της. Τον έχανε. Εκανε να τον προφθάσει. Της ξέφευγε…
Μα και τα χείλη της πάγωναν… Κρύο! Κρύο! Το τζάκι…;
Ξαφνικά μπατάρησε η σκέψη της, ναυάγησε.
Και βούλιαξε και χάθηκε στο σκοτάδι το παντοτινό. 
***
Η Δέσποινα σβήνει και αφήνει πίσω της μια Ελλάδα που από τις μεγάλες δόξες  των Βαλκανικών Πολέμων, αλλά και τις επιτυχίες στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο θα βουλιάζει με την απίστευτη εκλογική ήττα του Βενιζέλου στην μία εθνική ταπείνωση μετά την άλλη. Η ιστορία τελειώνει το 1920, το μοιραίο 1922 είναι κοντά, η Ελλάδα σπαράζεται από τον εθνικό διχασμό και χάνει για πάντα την Ανατολή που με σφοδρούς αγώνες και ακόμα σφοδρότερες απώλειες είχε προσπαθήσει να απελευθερώσει ο Βενιζέλος.

Αχ ! αγαπημένη Πηνελόπη, πέθανες γιατί μπήκαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα! Που να ήξερες ότι 60 χρόνια μετά τον θάνατό σου, αυτός που θα παρέδιδε την Χώρα στους Γερμανούς και πάλι θα ήταν ο ίδιος ο δισέγγονός σου!

Αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που κατατάσσει ένα μυθιστόρημα στα αριστουργήματα. Δεν θυμάμαι ποιος το είπε (νομίζω ο Ουμπέρτο Εκο στο περί λογοτεχνίας έργο του)  ωραίο είναι αυτό που μας αρέσει, τόσο απλά. Έτσι απλά θα πω και γω, ότι οι Ρωμιοπούλες είναι το αριστούργημα της Πηνελόπης Δέλτα και ένα αριστούργημα της Ελληνικής λογοτεχνίας.

Ο επιμελητής της έκδοσης, Αλ Π. Ζάννας (εγγονός της και αυτός) μας πληροφορεί ότι οι Ρωμιοπούλες είναι η αυτοβιογραφία της Πηνελόπης Δέλτα. Ότι ο μεγάλος της Έρωτας ο Βάσος Γάβρας είναι ο Ιων Δραγούμης, ότι η ερωμένη του Βάσου είναι η Μαρίκα Κοτοπούλη και λοιπά και λοιπά. Νομίζω ότι αυτές οι διευκρινήσεις είναι άχρηστες και μειώνουν την αξία του βιβλίου.

Θα ήταν προτιμότερο να μας άφηνε να κρίνουμε εμείς τι είναι μύθος και τι πραγματικότητα.



*Το ξύπνημα, σελίδα 247 και 248
** Σούρουπο σελίδα 466
*** Σούρουπο σελίδα 468 τελευταία

********************************************************************
Άλλα Έργα της ίδιας: (Αντιγραφή από τον Βίκι)

Για την Πατρίδα (νουβέλα) (1909)
Η καρδιά της βασιλοπούλας (διήγημα-παραμύθι) (1909)
Παραμύθι χωρίς όνομα (1910)
Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου (ιστορικό διήγημα) (1911)
Παραμύθια και άλλα (1915)
Τα Ανεύθυνα (Διηγήματα) (1921)
Στο Κοτέτσι (παραμύθι)(1922) (σαν βιβλίο εκδόθηκε μόλις το 2011 από τις εκδόσεις Τετράγωνο)
Η ζωή του Χριστού (Δίτομο) (1925)
Τρελαντώνης (μυθιστόρημα) (1932)
Πρώτες ενθυμήσεις (διήγημα) (1932)
Μάγκας (μυθιστόρημα) (1935)
Στα μυστικά του βάλτου (μυθιστόρημα) (1937)
Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος: ημερολόγιο, αναμνήσεις, μαρτυρίες, αλληλογραφία (1978)
Ίωνας Δραγούμης: ημερολόγιο, αναμνήσεις, μαρτυρίες, αλληλογραφία (1978)
Μύθοι και Θρύλοι (διηγήματα και Παραμύθια) (1916)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...