Sunday, 21 May 2017

(21) 16 Μαϊου 1453

Για μένα η άλωση της πόλης είναι ένα από τα ιστορικά γεγονότα με την μεγαλύτερη σπουδαιότητα παγκοσμίως.

Και αυτό δεν έχει να κάνει απλώς και μόνο με την δική μου μεγάλη αγάπη για την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, την οποία θεωρώ επάξια συνέχεια της κλασικής Ελλάδας, (για την αξία της οποίας λίγοι θα βρεθούν να διαφωνήσουν) αλλά με την στροφή που πήρε ο κόσμος μετά από εκείνη την αποφράδα ημέρα.

Θα αναφερθώ μόνο στο κλείσιμο του δρόμου του μεταξιού,  την αναγκαιότητα της εξεύρεσης άλλου και την λόγω αυτού ανακάλυψη του υπόλοιπου πλανήτη γη.
Για την λαμπρή ιστορία της Δύσης κατά την συνάντηση των δυο κόσμων, θα μπορούσαμε να μιλάμε αιώνες και να μην σταματάμε να φρίττουμε!
Ας είναι, όμως. Σήμερα θα ήθελα να αντιγράψω μερικές αράδες από το μοναδικό βιβλίο του Μίκα Βαλτάρι, «Ιωάννης Άγγελος» που αν και Φιλανδός έχει καταφέρει να εισχωρήσει και στις ψυχές των ελάχιστων υπερασπιστών της Μεγάλης Πόλης, αλλά και στην σπουδαιότητα της κληρονομιάς της.
Οι χώρες της Δύσης μας έχουν εγκαταλείψει. Έχουμε άλλη γλώσσα, άλλη αλφάβητο, άλλη θρησκεία άλλη φιλοσοφία. Μας χωρίζει ζήλια, μίσος, δυσπιστία αιώνων. Φτωχή, φαγωμένη από τα σκουλίκια, περιορισμένη μόνο μέσα στα τείχη της, η Νέα Ρώμη, που κάποτε κυβερνούσε τον κόσμο, είναι πια ο φτωχός συγγενής και πρέπει να υποταχτεί χωρίς όρους. Ποτέ. Ποτέ. Καλύτερα να φύγουμε από αυτόν τον μάταιο κόσμο κι όταν κτυπήσουν τα τύμπανα του θανάτου ν αγγίξουμε με τα θνητά μας χέρια την αιωνιότητα. Χίλια χρόνια ιστορία έχει πίσω της η αυτοκρατορική πορφύρα. Οι βασιλείς και οι αυτοκράτορες της Ευρώπης είναι βάρβαροι και άξιοι περιφρόνησης, αν συγκριθούν μαζί μας. Πίσω μας έχουμε την πρώτη χριστιανική κοινότητα και πριν από αυτούς τους Αλεξανδρινούς σοφούς. Και πριν από αυτούς τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα.
Πιο εντυπωσιακή είναι η οργή του Αυτοκράτορα όταν ο Αυστριακός (Γερμανός) μηχανικός Γκράντ ζητάει από τον ίδιο την άδεια να επισκεφθεί την βιβλιοθήκη της Πόλης και να διαβάσει συγγράμματα του Πυθαγόρα και του Αρχιμήδη.
Γκράντ: Ξέρω πως υπάρχουν συγγράμματα του Αρχιμήδη και του Πυθαγόρα, αλλά ο βιβλιοθηκάριος τα φυλάει σαν άγριος σκύλος.
Αυτοκράτορας: Ο βιβλιοθηκάριος κάνει απλώς το καθήκον του. Η θέση του είναι κληρονομική και οι υποχρεώσεις του τόσο αυστηρά καθορισμένες που ούτε εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Αυτή την δύσκολη στιγμή για την πόλη μας, προσβάλεις τον Θεό θέλοντας να βγάλεις στην επιφάνεια τα συγγράμματα των ειδωλολατρικών φιλοσόφων.
Γκράντ: Αν μόνο ο Ένας μπορεί να μας σώσει τότε δεν υπάρχει λόγος να σπαταλώ τις εφευρέσεις μου και τους υπολογισμούς μου για να διώξω τους Τούρκους από την πόλη σου
Αυτοκράτορας: Η ελληνική φιλοσοφία είναι αιώνια κληρονομιά μας και δεν δανείζουμε τα συγγράμματά μας στους βάρβαρους για να τα νοθέψουν.
Ο Ιουστινιάνης ξερόβηξε και ο βάϊλος γούρλωσε τα μάτια του προσβεβλημένος. Ο αυτοκράτορας προσπάθησε να δώσει εξηγήσεις πως με την λέξη βάρβαρος δεν εννοούσε τους Λατίνους, αλλά ο Γκράντ ήταν Γερμανός, άρα βάρβαρος εκ γενετής.

Friday, 19 May 2017

(20) 19 Μαΐου 1453

Στις επόμενες ημέρες οι υπερασπιστές κατέστρεψαν περί τα 14 λαγούμια. Ο σουλτάνος κατάλαβε ότι δεν θα κατάφερνε τίποτα και εγκατέλειψε την προσπάθεια.

Παράλληλα έχτιζε μεγάλου ξύλινους πύργους και προσπαθούσε να υπερπηδήσει από εκεί τα τείχη.

Μα και αυτούς τους Πύργους οι λίγοι πολιορκούμενοι τους έκαιγαν.
Η περιγραφή του Μίκα Βαλτάρι σε παρασύρει στην τρέλα της φωτιάς και σε βουλιάζει στην απέραντη απελπισία εκείνων των ημερών.

Είναι φαίνεται γραφτό μου να πιω ως την τελευταία σταγόνα το ποτήρι της καταστροφής και του θανάτου. Χτες το βράδυ δεν κατόρθωσα να πεθάνω
Οι επαγγελματίες στρατιώτες μου λένε φθονερά «Είσαι τυχερός Ιωάννη Άγγελε».
Αυτό δεν είναι τύχη. Τώρα ξέρω, με μεγαλύτερη οδύνη από πριν, ότι κανένας δεν πεθαίνει πριν την ώρα του
Κι ας λυσσομανά αυτές τις μέρες τόσο άσκοπα ο θάνατος στα τείχη της πόλης.
Κάθε σφαίρα ακολουθεί, όπως η αστραπή την τροχιά που της έχει χαράξει ο Θεός.
Χτες την νύχτα κάψαμε τον ξύλινο πύργο των Τούρκων. Πολλοί θεωρούν πως αυτό είναι ακόμα μεγαλύτερο θαύμα κι από την ανέγερσή του μέσα σε μία μόνο νύχτα.
Τις πιο σκοτεινές ώρες της νύχτας, βρισκόμουν ξαπλωμένος στη βάση του Πύργου, ντυμένος με τούρκικη στολή. Άκουσα το σύνθημά τους. Δυο ώρες πριν τα ξημερώματα εισβάλαμε στον Πύργο, σπάσαμε τις πόρτες και πετάξαμε μέσα μερικά πήλινα δοχεία γεμάτα μπαρούτι. Αλλιώς δεν θα μπορούσαμε να του βάζαμε φωτιά. Τα μαλλιά μου και τα φρύδια μου κάηκαν. Τα χέρια μου γέμισαν φουσκάλες. Από όσους μπήκαμε στον Πύργο, ήμουν ο μοναδικός που επέζησε.
Από τους Τούρκους στρατιώτες που ήσαν μέσα, μερικοί μόνο κατάφεραν να ξεφύγουν. Το πρωί ο σουλτάνος έδωσε εντολή να τους εκτελέσουν και να καρφώσουν τα κεφάλια τους πάνω σε πασσάλους.



Μίκα Βαλτάρι, Ιωάννης Αγγελος σελ.400

Wednesday, 17 May 2017

(19) 17 Μαϊου 1453


Ο Μεχμέτ, με την βοήθεια Σέρβων Χριστιανών προσπάθησε να εισέλθει στην Πόλη υπογείως. Ένας Γερμανός, ο Γκράντ το ανακάλυψε και ακύρωσε αυτή την προσπάθεια των Τούρκων.
Διαβάστε τις σχετικές περιγραφές από τους ιστορικούς και μυθιστοριογράφους της Πολιορκίας:

Τα αστέρια έλαμπαν ακόμα στον ουρανό σαν ασημένιες καρφίτσες. Η νύχτα αυτές τις τελευταίες ώρες πριν τα ξημερώματα ήταν ήσυχη και παγερή σαν τον θάνατο.
Κοντά στην Καλιγαρία Πύλη σταμάτησα ν’ αφουγκραστώ. Δεν ήταν μόνο οι χτύποι της καρδιάς μου, άκουγα θόρυβο κάτω από τα πόδια μου. Έπειτα είδα τον Γκράντ, τον Γερμανό, να ‘ρχεται προς το μέρος μου κρατώντας έναν δαυλό. Εκεί κοντά υπήρχαν βαρέλια γεμάτα νερό κι αυτός πήγαινε από το ένα στο άλλο, σταματούσε και τα παρατηρούσε. Στην αρχή νόμιζα ότι είχε χάσει τα λογικά του, ή πως έκανε μαγικά.
Με χαιρέτησε στο όνομα του Χριστού,   φώτισε με τον δαυλό του την επιφάνεια του νερού μέσα στο βαρέλι και με προέτρεψε να κοιτάξω κι εγώ. Κάθε τόσο η επιφάνεια του νερού έτρεμε σχηματίζοντας κύκλους, μολονότι η νύχτα ήταν ήσυχη και δεν χτυπούσε ούτε ένα κανόνι.
«Η γη τρέμει» είπα,  «Μήπως τρέμει ακόμα και η γη από θανάσιμο τρόμο;»
«Δεν καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που βλέπεις Ιωάννη Άγγελε, έτσι; Οι Τούρκοι δουλεύουν κάτω από τα πόδια μας.»
«Μα πως γίνεται!» φώναξα. Την ίδια στιγμή όμως θυμήθηκα τους λαγουμιτζήδες που είχε ζητήσει ο σουλτάνος από τη Σερβία.
Μίκα Βαλτάρι, Ιωάννης Άγγελος  σελ 374 375.

Ο Μεγάλος Δουξ, ο Δούκας Νοταράς, του οποίου αποστολή ήταν να ασχολείται με παρόμοια  επείγοντα περιστατικά, έσκαψε, μετά από αίτημα του Γκράντ, ένα αντίθετο όρυγμα και κατόρθωσε να διεισδύσει στο τουρκικό, όπου έκαψε τα υποστηρίγματα. Η οροφή κατέρρευσε θάβοντας πολλούς υπονομευτές. 
Στήβεν Ράνσιμαν, η Αλωση της Κωνσταντινούπολης σελ 183

Στο μεταξύ ο αγώνας κατά των Τούρκων έχει παρασύρει τους πάντες μέσα στην Πόλη.

Γυναίκες, γέροι και παιδιά έχουν έρθει εθελοντικά να βοηθήσουν τις επισκευές των δύσμοιρων τειχών. Ο φόβος και η αγωνίας τους δίνει απίστευτες δυνάμεις. Μεταφέρουν πέτρες και κουβαλούν καλάθια γεμάτα χώμα, τα οποία σε κανονικές συνθήκες δεν θα μπορούσε να τα κουνήσει ούτε ο πιο δυνατός άνδρας.
«Προτιμάμε να πεθάνουμε κοντά στους άνδρες μας, στους πατεράδες μας και στους γυιούς μας» λένε «παρά να γίνουμε σκλάβοι»
Μίκα Βαλτάρι, Ιωάννης Άγγελος  σελ 362


Saturday, 13 May 2017

(18) 13 Μαϊου 1453

Τη δε 13η Μαϊου οι τετρακόσιοι εκ Βενετίας ναύται, καθά είπομεν ήδη, υπό την ηγεσία του γενναίου Τρεβιζάνου μετέβησαν και κατέλαβον την θέσιν αυτών ως μαχηταί κατά το κινδυνωδέστατον μέρος της αμύνης, απέναντι του Αϊβάν Σεραΐου, εκεί όπου είχαν γίνει αι μεγάλαι επισκευαί του τείχους. Εκεί το μικρό εκείνο, αλλ΄ηρωϊκό σώμα ηγωνίσθη μέχρι της τελικής καταστροφής.
Την αυτήν εκείνην ημέραν, λέγει ο Βάρβαρος, ήλθον τινες Τούρκοι εις τα τείχη, όπως συνάψωσιν αμιμαχίαν, αλλ’ ουδέν άξιον λόγου συνέβη, και μόνον αι βομβάρδαι καθ όλην την ημέραν και όλην την νύχτα ουδέν άλλο έπραττον ή να βομβαρδίζωσιν τα δυσμοιρα τείχη. 

Gustave Schlumberger,
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων 1453, Μετάφραση Σπυρίδων Π. Λάμπρου
σελ. 233


Η Επίθεση κράτησε ως την αυγή. Ο Ιουστινιάνης υπολόγιζε πως αυτή τη φορά στην επίθεση είχαν πάρει μέρος καμμιά σαρανταριά χιλιάδες άνδρες.
«Ο Σουλτάνος απλώς προσπαθεί να μας κάνει να εξαντλήσουμε τις δυνάμεις μας» είπε. Έχουμε μεγάλες και ανεπανόρθωτες απώλειες. Παραδέχομαι πάντως πως απόψε ξέπλυναν την τιμή τους οι Βενετσιάνοι.

................
Ο ήλιος κοκκίνισε τους λόφους του Πέραν. Οι αδελφοί Γκουακάρντι, με ματωμένες πανοπλίες, πέταγαν ο ένας στον άλλο τα κεφάλια των νεκρών Τούρκων. Η στιγμή αυτή χαράχτηκε στην καρδιά μου ανεξίτηλα. Ο ουρανός και η γη, τα χρώματα, ο καπνός ακόμα και το αίμα, όλα ήταν αφάνταστα όμορφα στα ζωντανά μάτια μου, ενώ οι νεκροί με κοίταγαν από τη γη με τα δικά τους αδειανά μάτια.

...............
Όμως αυτή η εμπειρία δεν μου προκάλεσε χαρά, ούτε έκσταση, αλλά απέραντη θλίψη, γιατί είμαι και θα μείνω άνθρωπος, μια σπίθα που την παίρνει ο άνεμος του Θεού από το ένα σκοτάδι στο άλλο. Εκείνη τη στιγμή πιο πολύ από κούραση ένοιωθα την λαχτάρα της καρδιά μου για ανείπωτη ανάπαυση της λήθης. Αλλά λήθη δεν υπάρχει
Λήθη δεν υπάρχει.

Μίκα Βαλτάρι, Ιωάννης Αγγελος, σελ. 363, 365, 366

Friday, 12 May 2017

Περί πολίτικαλ κορέκτ:



Οταν η Ειρήνη ανακηρύχθηκε Αυτοκράτειρα, δεν αναφέρθηκε ως τέτοια, καθώς αυτοκράτειρα είναι και η γυναίκα του αυτοκράτορα! Ανακηρύχτηκε με την ονομασία : Ειρήνη μέγας Βασιλεύς και αυτοκράτωρ των Ρωμαίων.
Στην άλλη άκρη μερικούς αιώνες αργότερα, η Θάτσερ απέθανε ως μια πολύ σπουδαία δημόσιος άνδρας. (Για σκεφτείτε να έλεγαν μια σπουδαία δημόσια γυναίκα)
Εμείς οι φεμινίστριες θα δούμε (αν) πολλούς αιώνες να περνούν που να μην κλέβουμε γραμματικά την κατάληξη των αρσενικών.

Wednesday, 10 May 2017

(17) 10 Μαΐου 1453




 Παρότι τόσο οι Γενουάτες όσο και οι Βεντσιάνοι είναι  σκανδαλωδώς φιλικοί με τον Σουλτάνο,  οι 2.000 Βενετσιάνοι και Γενουάτες που πολεμούν στον πλευρό των Ελλήνων , μέσα στην Πόλη, πολεμούν  σαν λιοντάρια. Με πρώτον τον γενναίο Ιουστινιάνη, ο οποίος θα είναι  και ο μοιραίος αρχιστράτηγος της υπεράσπισης της Πόλης.

Ωστόσο οι διαξιφισμοί μεταξύ των Ιταλών είναι  άγριοι! Ο Βασιλιάς,  με δάκρυα στα μάτια, όπως αναφέρουν οι ιστορικοί, προσπαθεί να τους χωρίζει και να διατηρεί την ειρήνη.

Στο πρώτο δεκαήμερο του Μαΐου, οι Τούρκοι  επεχείρησαν μία γενική επίθεση, η οποία αποκρούστηκαν  επιτυχώς. Οι απώλειες των Τούρκων ήταν μεγάλες, αλλά οι μικρές των υπερασπιστών αναντικατάστατες.

Τα κανόνια συνεχίζουν να βομβαρδίζουν …..
Τα τρόφιμα μειώνονται. Σπαθί έχουν πάρει όλοι όσοι μπορούν. Πολλοί από αυτούς για πρώτη φορά.
Οι  Ιταλοί πολεμούν σαν λιοντάρια και οι Έλληνες σαν τους 300 του Λεωνίδα.

Sunday, 7 May 2017

(16) Αρχές Μαϊου 1453, Γενουατικές προδοσίες


Όλοι οι ιστορικοί της Άλωσης συμφωνούν στο γεγονός ότι τα τουρκικά πλοία πέρασαν στον Κεράτιο, τόσο καθ υπόδειξη των Γενουατών όσο και με τα υλικά που προμήθευσαν οι ίδιοι στον Σουλτάνο.
Ωστόσο, κατά την συμπλοκή των δύο στόλων, 4 ημέρες αργότερα, βυθίστηκε ένα πλοίο των Γενουατών από τους Τούρκους.
Οι Γενουάτες είχαν το θράσος να διαμαρτυρηθούν στον Σουλτάνο για την απώλειά του. Μπορούμε να φανταστούμε, χωρίς να είμαστε παρόντες την συνομιλία του Σουλτάνου με τους μαφιόζους Γενουάτες του Γαλατά.
- Καλά ρε Μεχμέτη, εμείς σε βοηθάμε και συ βουλιάζεις τα πλοία μας;
- Μην ανησυχείτε, όταν θα μπούμε στην Πόλη, ελάτε και σείς! Κάποιο ξεροκόκαλο θα μείνει και για σας.
περί της ως άνω συνομιλίας, μας πληροφορεί ο Schlumberger, ως ακολούθως:
Γενουάτες: Εχομεν διάθεσιν , είπον εις αυτόν, να μείνωμεν ουδέτεροι, ένα μόνον έχομεν πάθος εν τη φοβερά θέσει, εν ή ευρισκόμεθα μεταξύ δύο πυρών, να μείνωμεν ειρηνεύοντες μεταξύ των δύο εμπολέμων.
Μεχμέτης: Μη γιγνώσκοντες, ότι ιδική σας είναι η ναύς, αλλά θαρρούντες ότι είναι των υπεναντίων, επράξαμεν τούτο. Εχετε λοιπόν θαρρος και εύχεσθε να κυριεύσωμεν την πόλιν. Διότι είναι εγγύς ο καιρός που πάσα ζημία και παν έτερον το οφειλόμενον υμίν δοθήσεται.
----------------------------
Gustave Schlumberger,
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων 1453, Μετάφραση Σπυρίδων Π. Λάμπρου
σελ. 223

(15) 7 – 8 Μαϊου 1453, Βενετικές ίντριγκες

Μετά την ήττα των υπερασπιστών, ο Σουλτάνος δεν επεχείρησε επίθεση. Προτίμησε προς το παρόν να καταπονήσει την άμυνα. Οι προμήθειες στην Πόλη εξαντλούνταν. Ο Αυτοκράτορας οργάνωσε μια επιτροπή που θα φρόντιζε ώστε να διανεμηθούν εξ ίσου τα ελάχιστα. Αν και οι μερίδες ήταν μικρές, κάθε οικογένεια έλαβε το μερίδιο της και δεν υπήρξαν άλλα παράπονα.

Ο Αυτοκράτορας αγνοούσε ότι η Γερουσία της Βενετίας είχε ήδη από τις 13 Απριλίου αποφασίσει να στείλει στόλο με τις εξής οδηγίες: Ο στόλος θα παρέμενε αγκυροβολημένος στην Τένεδο μέχρι τις 20 Μαΐου. Μαζί του θα ενώνονταν και άλλα πλοία προερχόμενα από την Κρήτη και από την Εύβοια.
Ωστόσο δεν έπρεπε να προκαλέσει καμία δράση με τους Τούρκους προτού να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και να θέσει τον εαυτό του στην διάθεση τους αυτοκράτορα, τονίζοντας τις μεγάλες θυσίες που έκανε η Βενετία για να έλθει προς βοήθεια του. Εάν ο Κωνσταντίνος είχε ήδη κλείσει ειρήνη με τους Τούρκους, ο αντιναύαρχος έπρεπε να πάει στον Μορέα και να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις του για να υποχρεώσει (δηλαδή να ανοίξει κι άλλη πληγή στον χριστιανικό κόσμο) τον δεσπότη Θωμά να επιστρέψει ορισμένα χωριά τα οποία είχε προσαρτήσει παράνομα.

Στις 8 Μαΐου, οι οδηγίες άλλαξαν. Εάν ο Λορεντάν (ναύαρχος τους Βενετικού στόλου) μάθαινε , κατά την διάρκεια του ταξειδιού του, ότι ο αυτοκράτορας δεν είχε κλείσει ειρήνη, έπρεπε να επιβλέψει ώστε η Εύβοια να τεθεί στην πρέπουσα κατάσταση άμυνας. Επιπλέον έπρεπε να συνοδεύεται από έναν πρεσβευτή, τον Βαρθολομαίο Μαρτσέλο, ο οποίος έπρεπε να σπεύσει στην Αυλή του σουλτάνου και να διαβεβαιώσει τον Μεχμέτ για τις ειρηνικές προθέσεις της Βενετίας.
Ο Σουλτάνος έπρεπε να δεχτεί πιέσεις να κλείσει ειρήνη και ο αυτοκράτορας να δεχτεί οποιουσδήποτε όρους. Εάν ο Μωάμεθ ήταν αποφασισμένος να συνεχίσει την πολιορκία, ο πρεσβευτής δεν έπρεπε να συνεχίσει αλλά να επιστρέψει και να δώσει αναφορά στην Γερουσία.
Με λίγα λόγια οι Βενετσιάνοι προσπαθούσαν να βγούν λάδι με κάθε κατάσταση.


Στήβεν Ράνσιμαν, η Αλωση της Κωνσταντινούπολης, σελ. 176, 177

Tuesday, 2 May 2017

Η Αγγέλα και η Σ.Α.

Η Δρ Αγγέλα Μέρκελ, προσφέρθηκε στον Σαουδάραβα ομόλογό της (είναι μεγάλος δημοκράτης) να εκπαιδεύει στρατιώτες για να αντιμετωπίσουν αυτόν τον φασίστα και δικτάτορα τον Ασαντ.
Για όποιον δεν καταλαβαίνει ειρωνεύομαι.

Για περισσότερες πλεροφορίες διαβάστε όσοι ξέρετε γερμανικά, αν και η σελίδα έχει και άλλες γλώσσες.

Monday, 1 May 2017

Τι επιδιώκουν οι εταίροι μας

Το χρέος ως μέσο εξαφάνισης του Ελληνισμού!

Καλή Πρωτομαγιά



Ο Μάης ανήκει στους εργάτες; Ωστόσο είναι ο πιο λαμπρός μήνας του χρόνου και μόνο τραγούδια του αξίζουν!
Αντε με τέμπο να τραγουδήσουμε, ας είναι και νύχτα.





Τα λόγια ήτανε καλά
καλά και τιμημένα
μαλαματένιος ο σταυρός
χωρίς καδένα

Άνοιξε το παράθυρο να μπει
δροσιά να μπει του Μάη
εμείς γι’ αλλού κινήσαμε γι’ αλλού
κι αλλού η ζωή μας πάει

Οι βέρες ήτανε χρυσές
χρυσές κι οι αλυσίδες
που δέσανε τα νιάτα μας
πως δεν τις είδες

Άνοιξε το παράθυρο να μπει
δροσιά να μπει του Μάη
εμείς γι’ αλλού κινήσαμε γι’ αλλού
κι αλλού η ζωή μας πάει

Saturday, 29 April 2017

(14) 29 Απριλίου 1453


Με την  αποτυχία των υπερασπιστών, προστέθηκε μια σειρά ύφασμα στο  σάβανο της αυτοκρατορίας.
Ο Μίκα Βαλτάρι, αντιπαραθέτει σ αυτήν την απέραντη σκοτεινιά, τι άλλο;  μια  συγκλονιστική ερωτική παρένθεση:
Όταν επιτέλους καβάλησε το άλογό του και έφυγε ( ο Ιουστινιάνης) ανέβηκα τις σκάλες τρέχοντας. Αγκάλιασα την Άννα (Νοταρά) και άρχισα να την φιλάω και να την χαϊδεύω  με τόση ορμή, που έμοιαζε με μίσος. Έλαμπε, γελούσε κι άναβε μέσα στην αγκαλιά μου, πιο όμορφη από ποτέ άλλοτε.
Και έπειτα έμεινε ξαπλωμένη με τα μάτια ανοιχτά, καρφωμένα στο ταβάνι και είχε ένα βλέμμα σκοτεινό που δεν το γνώριζα και δεν μπορούσα να το καταλάβω.
«Τι σκέφτεσαι αγάπη μου;» Την ρώτησα.
Κούνησε απλώς ελαφρώς το κεφάλι της. «Ζω, υπάρχω» είπε. «Τίποτ’ άλλο δεν σκέφτομαι»  
Κουρασμένος, άδειος , ψύχραιμος, κοίταγα την μαγευτική ομορφιά της και θυμήθηκα τους παλουκωμένους άνδρες στην ακτή του Πέραν και τους Τούρκους που κρέμονταν από τις επάλξεις του τείχους, με τα πρόσωπά μαυρισμένα και τεντωμένους λαιμούς. Μακριά μέσα στην νύχτα βροντούσαν τα κανόνια. Τα αστέρια κοίταζαν ατάραχα τη γη. Η γήϊνη ομορφιά ανέπνεε δίπλα μου ζωντανή, με ένα σκοτεινό βλέμμα στα μάτια της. Κάθε της ανάσα έσφιγγε όλο και πιο πολύ τα δεσμά του χρόνου και του τόπου γύρω από τα μέλη μου
-------------------------------------------------
Μίκα Βαλτάρι, Ιωάννης Αγγελος, σελ. 341

Ο Αργαλειός συνέχιζε να δουλεύει ασταμάτητα.


Friday, 28 April 2017

Ο Φίλιππος ο ωραίος



Όταν ο Φίλιππος ο ωραίος με το σινάφι του, του Πάπα Κλήμη συμπεριλαμβανομένου, άρπαζαν τις περιουσίες των Ναϊτών ιπποτών (αυτές δηλαδή που οι δεύτεροι είχαν αποκτήσει από τις κλοπές και τις τοκογλυφίες εις βάρος των Χριστιανών της Ανατολής, κατά την εποχή των Σταυροφοριών) έστησαν μια ωραία ιστορία περί αιρετικών και πέρασαν όλους τους ιππότες δια σιδήρου και πυρός (δηλαδή φυλακή και πυρά)
Ο Μέγας Μάγιστρος, ο Ιάκωβος ντε Μολέ, όταν οι φλόγες άρχισαν να αγγίζουν τα πόδια του και αυτά των συντρόφων του, καταράστηκε τον βασιλιά (τον Φίλιππο τον ωραίο) και τον πάπα, σπέρνοντας ζιζάνια μεταξύ των πιστών και του λαού.
Ο Φίλιππος, δήλωσε στο υπουργικό συμβούλιο ότι ήταν λάθος του η καταδίκη στην πυρά των τελευταίων ιπποτών.
Δηλαδή μετανοείτε; Τον ρώτησε ο αδελφός του.
- Ναι, γιατί έπρεπε πιο πριν να τους έχω κόψει την γλώσσα.

22 Απριλίου 1453

Φωτογραφία της Angela Tavianatou.
Ο Μπάρμπαρο, (Βενετσιάνος ιστορικός της Άλωσης και αυτόπτης μάρτυρας, γιατρός στο επάγγελμα) εξοργίστηκε με τους Γενουάτες, γιατί τους θεώρησε υπεύθυνους για την επιχείρηση περικύκλωσης της Πόλης και από την θάλασσα. (βλ. προηγούμενη ανάρτηση)
Η γλώσσα του μεταφραστή του Σλούμπερζέρ, Σπυρίδωνος Λάμπρου, εκφράζει έξοχα τα συναισθήματα του Βενετσιάνου, ο οποίος μισούσε τους Γενουάτες ίσως το ίδιο όσο και τους Τούρκους.
«Ο Μωάμεθ, έμπλεως αγανακτήσεως επί τη καταπληκτική αποτυχία του στόλου αυτού εν τη μάχη της 20ης Απριλίου, διήλθεν την νύκταν άγρυπνος. Είχε εκμανή υπό της λύσσης.
Την 22αν, αναλογισθείς και παρατηρήσας ότι δεν ηδύνατο να επιφέρει ζημίαν εκ του μέρους της ξηράς, καιτοι είχε περαθεί δι όλων αυτού των δυνάμεων, ο κακοποιός άπιστος εσχεδίασε και εφαντάσθη, ότι ώφειλε να διαβιβάσει μέρος του στόλου αυτού, όστις ευρίσκετο εν τω Διπλοκιονίω, εντός του λιμένος της Κωνσταντινουπόλεως, όπως ταχύτερον επιτύχη η επάρατος αυτού πρόθεσις. Και δια να το εννοήσετε κατά ποίον τρόπον επεχείρησε τούτο ο σκύλος εκείνος, θα διηγηθώ εδώ κατωτέρω το επινόημα αυτού.
………
Διέταξε (ο Μωάμεθ) να ισοπεδωθεί όλον το όρος το υπερκείμενον της πόλεως Πέραν, γενομένης αρχής υπό του αιγιαλού, ήτοι πέραν του Διπλοκιονίου, όπου ήτο ο στόλος, μέχρι αυτού του λιμένος της Κωνσταντινουπόλεως, απέχοντος τρία μίλια. Και αφού ισοπέδωσε τα πάντα άριστα, οι ειρημένοι Τούρκοι έθηκαν μέγαν αριθμόν ξυλίνων κυλίνδρων κυρτών επί της ισομεδωθείσης οδού, οίτινες κύλινδροι είχον επαλειφθεί άριστα δια λίπους. Ηρχισε δε υπό μιας φούστας και έθηκεν αυτήν επι των ειρημένων κυλινδρικών ξύλων και δια μεγάλου πλήθους Τούρκων κατόρθωσε να συρθεί η φούστα, και εντός βραχέος χρόνου διεβιβάσθη εις το Ναυαρχείον του Πέραν.
…..
Αλλ’ ο κόσμος δεν θα εθεώρει δυνατόν να ίδει τοσούτον σκυλολόγιον σύρον τας ειρημένας φούστας δια του όρους. Και όμως διεβίβασαν εις τον λιμένα της Κωνσταντινουπόλεως εβδομήκοντα όλας φούστας …. και ταύτα επειδή οι Τούρκοι ευρίσκοντο εν αγαθαίς και ειρηνικαίς σχέσεσι προς τους Γενουηνσίους.»
Να σημειώσουμε, ότι η ξυλεία και το λίπος παραδόθηκαν στους Τούρκους από τους Γενουάτες.
---------------------------------------
Gustave Schlumberger,
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων 1453, Μετάφραση Σπυρίδων Π. Λάμπρου
σελ. 188, 189

28 Απριλίου 1453


Οι υπερασπιστές της Πόλης αποφασίζουν να επιτεθούν στα τουρκικά πλοία που έχουν περάσει στον Κεράτιο. Δυστυχώς με καθυστέρηση 4 ημερών, οπότε το σχέδιο πρόλαβε να γίνει γνωστό στους Τούρκους, εν πρώτοις από τους Γενουάτες, οι οποίοι κατά τον Σλουμμπερζέρ ήταν οι εμπνευστές του σχεδίου και οι προμηθευτές της ξυλείας και τους λίπους που χρειάστηκε ο Μεχμέτ για την εν λόγω επιχείρηση, αλλά και από άλλους, αφού ελάχιστοι ήταν εκείνοι που δεν το γνώριζαν, όπως μας λέει και ο Πήαρς και ο Βαλτάρι.


«Το σχέδιο του Κόκο ήταν να χρησιμοποιηθούν τα μεγάλα πλοία ως προπέτασμα για τις γαλέρες και τις φούστες, ούτως ώστε την τελευταία στιγμή τα ευκίνητα αυτά σκάφη να κινηθούν με ταχύτητα και να πλήξουν ή να κάψουν τα τουρκικά πλοία.
Στις 28 Απριλίου όλα ήταν έτοιμα. Δύο ώρες πριν τα χαράματα τα δύο πλοία ξεκίνησαν με τα δέματα του βαμβακιού και του μαλλιού. Τα συνόδευαν δύο γαλέρες, η μία υπό τον Τριβιζάνο, ο οποίος είχε θέσει τον εαυτό του στην υπηρεσία του αυτοκράτορα, per honor de Dio et per honor di touta la Christianitade και η άλλη υπό τον Ζακαρία Γκριόνε. Οι δύο πλοίαρχοι ήταν έμπειροι και γενναίοι άνδρες.
Όταν τα πλοία ξεκίνησαν είδαν ένα ισχυρό φως να εκπέμπεται από την κορυφή του Πύργου του Γαλατά.
Όλα ήταν βυθισμένα στο σκοτάδι και στη σιωπή. Ξαφνικά η σιωπή λύθηκε και το τούρκικο πυροβολικό άνοιξε πύρ βυθίζοντας το πλοίο του Κόκου. Το πλήρωμα κολύμπησε για να σωθεί, πολλοί χάθηκαν, ανάμεσά τους και ο ίδιος ο Κόκος. Στην συνέχεια ολόκληρος ο στόλος των Τούρκων , ο αποτελούμενος από 70 με 80 πλοία κατευθύνθηκε εναντίον των δύο άλλων ελληνικών πλοίων. Οι Ιταλοί και οι Έλληνες πολέμησαν γενναία. Η αντιπαράθεση συνεχίστηκε λυσσαλέα επί μιάμιση ώρα και κανείς από τους αντιπάλους δεν ήταν σε θέση να καταβάλει τον άλλο. Ως εκ τούτου και οι δύο πλευρές αποσύρθηκαν.
Εν πάση περιπτώσει, το εγχείρημα των χριστιανών είχε αποτύχει.
Τα χαράματα μερικοί από τους ναύτες είχαν κολυμπήσει μέχρι την βόρεια ακτή όπου πιάστηκαν αιχμάλωτοι».
Ο Μεχμέτ τους αποκεφάλισε όλους και πέρασε τα ακέφαλα σώματά τους πάνω σε παλούκια στα οποία πρόσθεσε και τα κεφάλια τους.
----------------------
Σερ Εντουίν Πήαρσ, Η καταστροφή της Ελληνικής Αυτοκρατορίας 1453.σελ 304, 305

25 Απριλίου 1453

Το πολεμικό συμβούλιο των πολιορκημένων αποφάσισε να ναυμαχήσει τα τουρκικά πλοία που είχαν εισβάλει στον Κεράτιο:

«Χτες γύρω στα μεσάνυχτα ο Τζάκομο Κόκο είχε έτοιμες δύο γαλέρες και μερικές βάρκες για να πάνε να πυρπολήσουν τα τουρκικά πλοία που βρίσκονταν κάτω από τον λόφο του Πέραν. Οι Γενοβέζοι υποσχέθηκαν πως θα συμμετάσχουν και εκείνοι στην επιχείρηση, αν σχεδιαστεί καλύτερα.

Αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να πιστεύουν ότι η επιχείρηση θα κρατηθεί μυστική, την στιγμή που μόνο ελάχιστοι δεν το ξέρουν.
Τα κανόνια χτυπούν αδιάκοπα. Έχουμε απώλειες. Ο,τι κατορθώσουμε να επισκευάσουμε τη νύχτα καταστρέφεται πάλι το πρωΐ. Στον τομέα των αδελφών Γκουακάρντι έπεσαν δύο πύργοι.

--------------------
Μίκα Βαλτάρι, Ιωάννης Αγγελος, σελ. 328

Sunday, 23 April 2017

22 Απριλίου 1453



Μια Κυριακή γεμάτη φόβο.

Το πρωΐ οι καμπάνες σταμάτησαν να χτυπούν και το τείχος του λιμανιού γέμισε από ανθρώπους που κοίταζαν βουβοί και έτριβαν τα μάτια τους από έκπληξη. Απέναντι από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου και την πύλη της Αγίας Θεοδοσίας, το λιμάνι του Πέραν είναι γεμάτο τουρκικές γαλέρες. Κανένας δεν μπορούσε να καταλάβει πως είχαν περάσει την αλυσίδα και είχαν βρεθεί στα νώτα των βενετσιάνικων πλοίων. Πολλοί νόμιζαν ότι είναι οφθαλμαπάτη και έτριβαν τα μάτια τους.
Μα η προκυμαία ήταν γεμάτη τούρκους που έτρεχαν εδώ και κει φτιάχνοντας προχώματα, μπήγοντας πασσάλους στη γη και τοποθετώντας κανόνια για να προστατέψουν τα πλοία τους.
Ξαφνικά ακούστηκαν φωνές. Στην κορυφή του λόφου εμφανίστηκε ένα τουρκικό σκαρί κι άρχισε να γλιστρά προς τα κάτω μ ανοιχτά τα πανιά σαν να ‘πλεε πάνω στην ξερή γη, ενώ συγχρόνως χτυπούσαν τα τύμπανα και ηχούσαν οι σάλπιγγες. Το τραβούσαν εκατοντάδες άνδρες. Έφτασε γρήγορα στην ακτή γλιστρώντας πάνω σε μια ξύλινη ράμπα, έπεσε στο νερό, αποκολλήθηκε από τη βάση του και απέπλευσε προς τα άλλα πλοία που ήταν περισσότερα από πενήντα, μα όχι ιδιαίτερα μεγάλα. Είχαν δώδεκα ή δεκαοκτώ ζευγάρια κουπιά και μήκος πενήντα ως εβδομήντα πόδια.
--------------------------------------
Μίκα Βαλτάρι, Ιωάννης Αγγελος σελ. 319, 320

 Ετσι πέρασε ο Μεχμέτ μέρος του στόλου του στον Κεράτιο.
Ο πίνακας είναι του Ιταλού ζωγράφου Fausto Zonaro (1854 - 1929)

Thursday, 20 April 2017

20 Απριλίου 1453



Στις 20 Απριλίου 4 Γενουατικά πλοία πλησίαζαν πλησίστια με ούριο άνεμο την Κωνσταντινούπολη.
Αρχηγός της αποστολής ήταν ο Βενετσιάνος Φλατανελάς. Μόλις ο Μεχμέτ πληροφορήθηκε την άφιξη τους φώναξε τον Βούλγαρο εξωμότη Μπαλτόγλου, που ήταν ο αρχηγός του στόλου του και του ζήτησε να αιχμαλωτίσει ή να εξοντώσει τα 4 πλοία, αλλιώς να μην γυρίσει ζωντανός.
"Ο τούρκικος στόλος προχωρούσε με πασιφανή χαρά, με τυμπανοκρουσίες, σαλπίσματα και με σιγουριά πιστεύοντας ότι θα τα συλλάμβανε χωρίς δυσκολία".
Μην ξεχνάμε ότι ο Τουρκικός στόλος αποτελούνταν από 6 τριήρεις, 10 διήρεις, 15 γαλέρες, 70 φούστες, 20 παραντάρια και έναν άγνωστο αριθμό από καΐκια. Το μέγεθός του πρέπει να έφτανε τις 150 μονάδες.
"Πέντε τριήρεις επιτέθηκαν σε ένα από τα γενουατικά πλοία. Τριάντα καΐκια ή φούστες περικύκλωσαν ένα άλλο, ενώ το τρίτο περικυκλώθηκε από σαράντα παρανδάριες ή μεταγωγικά με καλά εξοπλισμένους άνδρες. Ο Μπαρμπαρο γράφει ότι η θάλασσα φαινόταν μετά δυσκολία λόγω του μεγάλου αριθμού των τουρκικών πλοίων".
Γρήγορα στο αυτοκρατορικό πλοίο του Φλατανελά προσδέθηκε η τουρκική ναυαρχίδα, η οποία δεν ξεκόλλησε καθόλη τη διάρκεια της ναυμαχίας.
Οι Γενουάτες αντιδρούσαν στην τουρκική επιβίβαση πάνω στα πλοία τους με πέτρες και με πήλινα δοχεία που έφεραν υγρό πύρ. Η σφαγή ήταν μεγάλη.
Μετά από δύο ώρες, και την ώρα που ο ήλιος πλησίαζε στη δύση του, ένας δυνατός άνεμος φύσηξε και φούσκωσε τα πανιά! Τα πλοία άνοιξαν δρόμο και έφτασαν στην είσοδο του Κεράτιου, όπου άνοιξε η αλυσίδα που τον κράταγε κλειστό και τα τέσσερα πλοία πέρασαν στην ασφάλεια του!
Ο Σουλτάνος σκύλιασε και ο Μπαλτόγλου γλύτωσε μετά βίας το κεφάλι του, αλλά όχι το μαστίγωμα και την αφαίρεση όλων των εξουσιών του.
Η επιτυχία γέμισε με νέες ελπίδες τις καρδιές των πολιορκημένων!
----------------------
Σερ Εντουϊν Πήαρσ, Η καταστροφή της Ελληνικής Αυτοκρατορίας 1453.

Wednesday, 19 April 2017

18 Απριλίου 1453

Στις 18 Απριλίου (ο Μεχμέτ θεωρώντας ότι είχε προκαλέσει μεγάλες ζημιές στα τείχη ) διέταξε επίθεση στο Μεσοτείχιο . Δυο ώρες μετά τη Δύση, με το φως των πυρσών, με τα κύμβαλα να κροταλίζουν, με τα τύμπανα να κτυπούν, κραυγάζοντας πολεμικές κραυγές αποσπάσματα βαριά οπλισμένων πεζών, ακοντιστών, τοξοτών και πεζών της φρουράς των γενιτσάρων όρμησαν στον φράκτη επάνω από την παραγεμισμένη τάφρο.
Κουβαλούσαν πυρσούς για να βάλουν φωτιά στις ξύλινες σανίδες από τις οποίες ήταν φτιαγμένος και στις άκρες των λογχών τους είχαν προσαρμόσει γάντζους με τους οποίους θα γκρέμιζαν τα βαρέλια με το χώμα που ήταν επάνω του. Μερικοί είχαν σκάλες για να τις βάλουν στα σημεία του τείχους που στέκονταν ακόμα όρθιο. Η σύγκρουση ήταν συγκεχυμένη.
Επικεφαλής ήταν ο Τζουστινιάνι. Ιταλοί και Έλληνες εμπνέονταν από την δυναμικότητά του. Ο Βασιλιάς έσπευσε να κάνει επιθεώρηση για να διαπιστώσει αν όλοι ήταν προετοιμασμένοι για επίθεση σε όλο το μήκος των τειχών.
Ο αγώνας διήρκησε 4 ώρες. Δεν σκοτώθηκε ούτε ένας Χριστιανός, ενώ έπεσαν πάνω από 200 Τούρκοι.
Η αποτυχία αυτή των Τούρκων, έδωσε νέα αυτοπεποίθηση στους πολιορκημένους.
Αν και ο βομβαρδισμός συνεχιζόταν ακατάπαυστα βάλθηκαν να επισκευάζουν τα τείχη με ενθουσιασμό.
Εάν η βοήθεια από τον έξω κόσμο έφτανε σύντομα η πόλη θα μπορούσε να είχε σωθεί.

------------------------------------------------------------------------------------
Στηβεν Ράνσιμαν, Η 'Αλωση της Κωνσταντινούπολης, σελ 158, 159

Saturday, 15 April 2017

Το πιο πικρό Πάσχα της Ιστορίας μας




Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας, όταν κάθε Χριστιανός χαίρεται με την επίγνωση της Ανάστασης του Σωτήρα. Στην καρδιά όμως των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης υπήρχε λίγη χαρά την Κυριακή του Πάσχα του 1453, η οποία συνέπιπτε με την 1η Απριλίου. Μετά από έναν χειμώνα με πολλές καταιγίδες, στον Βόσπορο ερχόταν η άνοιξη. Στους κήπους σε όλη την έκταση της πόλης, τα οπωροφόρα δένδρα άνθιζαν. Τα αηδόνια γύριζαν να κελαηδήσουν στα άλση και οι πελαργοί για να κτίσουν τις φωλιές τους στις στέγες. Ο Ουρανός ήταν χαραγμένος από μακριές γραμμές από αποδημητικά πουλιά που πετούσαν προς τις θερινές διαμονές τους, μακριά από τον βορρά. Αλλά η Θράκη αντηχούσε από τους ήχους ενός μεγάλου στρατού σε κίνηση, από ανθρώπους, άλογα και βόδια που έσερναν άμαξες που έτριζαν.

Οι πολίτες προσεύχονταν πολλές ημέρες να μπορέσουν τουλάχιστον να επιτελέσουν τις λειτουργίες της Μεγάλης εβδομάδας με ηρεμία.

Αυτό τους παραχωρήθηκε.

Το πρώτο εχθρικό απόσπασμα έγινε ορατό την Δευτέρα , 2 Απριλίου.

----------------------

Στήβεν Ράνσιμαν

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολής, σελ 143


Πολιορκείας συνέχεια

12- 18 Απριλίου 1453
Από τις 12 μέχρι 18 Απριλίου, δεν υπήρχε μεγάλη κίνηση, ούτε κατά θάλασσαν ούτε κατά γην, πλήν του συνήθους βομβαρδισμού, όστις εγίνετο ημέρας και νυχτός.
Οι πολιορκούμενοι ουδέν στιγμήν αναπαύσεως ηδύναντο να εύρωσιν, εί και θα ήτο αναγκαιοτάτη εις αυτούς τοιαύτη ανάπαυσις.
Τούτο δ' ήτο το αλγεινότατον και οδυνηρότερον εν τη πολιορκεία. Ειργάζοντο όλην την ημέραν και όλην την νύκτα, όπως επιισκευάσωσι τας καθημερινάς φθοράς.
-------------------------------
Gustave Schlumberger,
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων 1453, Μετάφραση Σπυρίδων Π. Λάμπρου
σελ. 137

Wednesday, 12 April 2017

12 Απριλίου 1453


Στις 11 Απριλίου ο Σουλτάνος βρισκόταν πάλι στη σκηνή του, μπροστά στα τείχη και όλα τα μεγάλα κανόνια τοποθετημένα σύμφωνα με τις προτιμήσεις του.
Την επομένη άρχισε ο βομβαρδισμός, για να διαρκέσει με αμείωτη μονοτονία για περισσότερο από 6 εβδομάδες.
.....
Οι υπερασπιστές αποπειράθηκαν να μειώσουν την πρόσκρουση κρεμώντας επάνω από τα τείχη κομμάτια από δέρμα και μπάλες από μαλί, αλλά με περιορισμένα αποτελέσματα.
...
Το έργο της επισκευής των τειχών, όπου αυτά καταστρέφονταν ήταν πολύ δύσκολο,
παρά ταύτα ανδρες αλλά και γυναίκες από την πόλη έρχονταν όταν σκοτείνιαζε με σανίδες, βαρέλια και σακιά από χώμα και κατόρθωσαν να υψώσουν ένα φράκτη από πασάλους.
Ο φράκτης ήταν κατασκευασμένος κυρίως από ξύλα, με βαρέλια γεμάτα με χώμα τοποθετημένα επάνω τους ώστε να χρησιμεύουν ως επάλξεις.
Ηταν ετοιμόρροπος και εύθραστος αλλά τουλάχιστον παρείχε κάποια προστασία στος αμυνόμενους.




-----------------------------
Η Αλλωση της Κωνσταντινούπολης, Σερ Στήβεν Ράνσιμαν, σελίδα 156, 157

Monday, 10 April 2017

Γυναίκες στην πολιτική



Μπορεί κανείς να δώσει μια σοβαρή εξήγηση γιατί οι γυναίκες σε υψηλά πολιτικά αξιώματα μιμούνται τους άνδρες και δή τους πιο πολεμοχαρείς! Από εκδίκηση εναντίον της ανθρωπότητας που τις κρατάει καταπιεσμένες ή από ηλιθιότητα;

Η υπουργίνα πολέμου Ursula von der Leyen της Γερμανίας, δήλωσε δημόσια σε τόκ σόου ότι οι 59 Τομαχόκ ήταν προειδοποίηση των ΗΠΑ - ΞΗΠΑ προς τον σφαγέα Ασσαντ!

Προειδοποίηση με 59 τομαχόκ........

Τώρα ρε παιδιά 60 τομαχάκια μόνο 10 αεροπλάνα καταστρέφουν;

Αντε δηλαδής να περιμένεις τα Αμερικανάκια να σε σώσουν από επίθεση των Τούρκων! Την βάψαμε!!!!!!!!!!

Ανοιξιάτικη καλημέρα με Edith

Διάβασα ένα συγκλονιστικό Αρθρο στο Courier International,
αλλά πλην σας καταθλίψω, ας τραγουδήσουμε μαζί,
αυτό το τόσο γλυκο τραγουδάκι της μεγάλης ντίβας!!!

Εdith Piaf: Τι χρειάζεται η αγάπη



-Τι χρειάζεται η αγάπη?
-Η αγάπη δεν εξηγείται
είναι αυτη που είναι.

-Η αγάπη μας κάνει να υποφέρουμε

- Η αγάπη μας δείνει χαρά
και με δάκρυα στα μάτια
είναι υπέροχα

- Η αγάπη κάνει τον ένα να υποφέρει

-Ακόμα και όταν χάνεις
η αγάπη σου αφηνει μια γευση μελιού
η αγάπη είναι αιώνια

-Οταν όλα θα έχουν τελειώσει
σου αφήνει μια θλίψη

-Οταν σήμερα όλα θα μοιάζουν θλιβερά
αύριο θα σε γεμίζουν χαρά

-Αν κατάλαβα καλά
χωρίς τις χαρές και τις θλιψεις της αγάπης
εζησες για τίποτα

-Αλλά εσύ είσαι ο τελευταίος
Εσύ είσαι ο πρώτος
Μαζί σου είμαι καλά
Είσαι αυτό που ήθελα
Εσένα θ αγαπώ πάντα
Αυτό είναι η αγάπη



A quoi ça sert l'amour ?
On raconte toujours
Des histoires insensées.
A quoi ça sert d'aimer ?

L'amour ne s'explique pas !
C'est une chose comme ça,
Qui vient on ne sait d'où
Et vous prend tout à coup.

Moi, j'ai entendu dire
Que l'amour fait souffrir,
Que l'amour fait pleurer.
A quoi ça sert d'aimer ?

L'amour ça sert à quoi ?
A nous donner d' la joie
Avec des larmes aux yeux...
C'est triste et merveilleux !

Pourtant on dit souvent
Que l'amour est décevant,
Qu'il y en a un sur deux
Qui n'est jamais heureux...

Même quand on l'a perdu,
L'amour qu'on a connu
Vous laisse un goùt de miel.
L'amour c'est éternel !

Tout ça, c'est très joli,
Mais quand tout est fini,
Il ne vous reste rien
Qu'un immense chagrin...

Tout ce qui maintenant
Te semble déchirant,
Demain, sera pour toi
Un souvenir de joie !

En somme, si j'ai compris,
Sans amour dans la vie,
Sans ses joies, ses chagrins,
On a vécu pour rien ?

Mais oui ! Regarde-moi !
A chaque fois j'y crois
Et j'y croirai toujours...
Ça sert à ça, l'amour !
Mais toi, t'es le dernier,
Mais toi, t'es le premier !
Avant toi, 'y avait rien,
Avec toi je suis bien !
C'est toi que je voulais,
C'est toi qu'il me fallait !
Toi qui j'aimerai toujours...
Ça sert à ça, l'amour !...

Saturday, 8 April 2017

7 Απριλίου 1453



7 Απριλίου 1453

Την νύχτα οι Τούρκοι παλούκωσαν τα γυμνά ακρωτηριασμένα πτώματα των τελευταίων υπερασπιστών της Σηλυβρίας μπροστά στην ομώνυμη πύλη. Ήταν κτισμένοι 40 πάσσαλοι κι ένα πτώμα για τον καθένα.


Από το Πέραν έφτασε η φήμη πως ο στόλος του Σουλτάνου προσπαθούσε μάταια δύο μέρες να κυριεύσει το τελευταίο οχυρό στα νησιά της θάλασσας του Μαρμαρά. Χτες ο Τούρκος ναύαρχος διέταξε να στοιβάξουν ξύλα γύρο από το οχυρό και μετά το καψαν μαζί με τους υπερασπιστές του.


Οι Έλληνες ξέρουν να πεθαίνουν υπερασπίζοντας και την τελευταία σπιθαμή της αυτοκρατορίας τους, που καταρρέει.


Βάρβαροι στην Ανατολή βάρβαροι στην Δύση. Η τελευταία Χριστιανική Πόλη αμύνεται ανάμεσα στους δύο κόσμους. Χωρίς ελπίδα και χωρίς βοήθεια. Χωρίς να επιδιώκει καν την δόξα. Γυμνά ακρωτηριασμένα σώματα , καρφωμένα σε πασσάλους και ένα σύννεφο μύγες ολόγυρά τους.
..
Το ελληνικό μου αίμα βοά μέσα μου και αφού δεν μπορεί πια να κατακτήσει την επίγεια βασιλεία ποθεί την αιώνια και αθάνατη. Αντί για την επίγεια πραγματικότητα την θεϊκή.


Είμαι έτοιμος να πεθάνω για την πίστη μου, για το αίμα μου, για τον Χριστό.


Τα παλουκωμένα πτώματα των Ελλήνων της Σηλυβρίας μ’ έκαναν να ξαναβρώ τον εαυτό μου.
----------------------------------------------------
Μίκα Βαλτάρη, Ιωάννης Άγγελος, σελ. 261

Friday, 7 April 2017

Ελλάδα σ αγαπώ

Την άνοιξη έγιναν οι περισσότερες επιθέσεις!











Ο ήλιος βγαίνει μεσ’ τα μάτια σου

λάμπουν στα μάτια σου τ’ αστέρια

και μεσ’ τα χέρια μου τα χέρια σου

δυο τρομαγμένα περιστέρια




Σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ

η αγάπη αυτή με πεθαίνει

Σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ

η αγάπη αυτή μ’ ανασταίνει




Η νύκτα έρχεται στο βλέμμα σου

στα βλέφαρά σου η μέρα γέρνει

μια λέξη σου μου δίνει τη ζωή

μια σου λέξη μου την παίρνει




Σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ

η αγάπη αυτή με πεθαίνει

Σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ

η αγάπη αυτή μ’ ανασταίνει

Οταν κάποιος ζητάει δικαιολογία

Μπορείς να λες το ίδιο ψέμμα ξανά και ξανά και ξανά! Δεν έχει σημασία που δεν σε πιστεύουν - όσοι δεν σε πιστεύουν - σημασία έχει που ΟΛΟΙ πια βαριούνται να αντισταθούν!

Ο Μεχμέτ ο Β'

Ο πρώτος ρωτάει: Πηγάδι πες μου την ιστορία μου και στην τρίτη εικόνα λέει: Ωχ τι ήθελα και ρώταγα!
Μεχμέτ ο Β΄
Καλημέρα κύριε Μεχμέτ, πέρασα από το γαϋδουροπάζαρο και άκουσα πολλά κακά και καλά για σας!
Ο πρώτος μου λέει:
Ο Μωάμεθ ο Β΄ είχε αγαπήσει την Ειρήνη, γυναίκα τόσο ωραία όσο η ωραία Ελένη. Την έσφαξε όμως, για να δηλώσει, ότι αυτός δεν έχει τέτοιες αδυναμίες!
Ο δεύτερος μου λέει:...
Ο ίδιος ο περί ο λόγος διέταξε να ξεκοιλιάσουν 14 ακολούθους για να βρεθεί ποιος έφαγε ένα αγγούρι.
Και ο τρίτος μου είπε:
Όλα αυτά είναι μύθος! Ο αιμοσταγής Σουλτάνος έχει διαπράξει τόσα εγκλήματα, που δεν χρειάζεται να επικαλεστούμε κι άλλα επιπρόσθετα. Αυτός ο τρίτος είναι ο φον Χάμερ, ο οποίος δηλώνει Τουρκόφιλος! Σφαγίαζε και βασάνιζε τους φρουρούς διάφορων οχυρών που κατελάμβανε, ενώ τους είχε υποσχεθεί ότι θα τους χάριζε την ζωή, αν παρέδιδαν το οχυρό, που είχαν ταχτεί να φρουρούν.
Η οποιαδήποτε αντίδραση στην λαγνεία του ή ακόμα και στις νόμιμες επιθυμίες του τιμωρείτο ανηλεώς με θανάτωση
Ο τέταρτος μου είπε:
Εκτέλεσε τον Μεγάλο Βεζίρη Μαχμούτ, λόγω του ανεξάρτητου χαρακτήρα του. Βασάνισε και στην συνέχεια φόνευσε τον παλιό δάσκαλο και βεζίρη του, Χαλίλ Πασά.
Διέταξε να κόψουν στα δύο με πριονι πεντακόσιους αιχμαλώτους που είχε συλλάβει στην Αχαΐα. Απολάμβανε την αιματοχυσία, γράφει ο Τετάλντι.
Τέλος, ήταν ο Σουλτάνος που θεσμοθέτησε δια Νόμου το δικαίωμα της αδελφοκτονίας μεταξύ των διαδόχων του θρόνου.
---------------------------------------------------------------------------
Από την Καταστροφή της Ελληνικής Αυτοκρατορίας 1453, του Σερ Εντουϊ Πήαρς

Thursday, 6 April 2017

ο Μεχμέτ ο ΙΙ

Ο Μεχμέτ ο ΙΙ ή ο Μωάμεθ ο πορθητής, που λένε οι Τούρκοι,  εγκαινίασε την Βασιλεία του, διατάζοντας κάποιον Αλί να πνίξει τον μικρό του αδελφό, βρέφος ακόμα στο βυζί της μάνας του.  Έγινε Σουλτάνος στα 22 του. Όλοι οι ιστορικοί θα συμφωνούν, ότι ήταν ένας σπουδαίος και ευφυής άνδρας! Εγώ πιστεύω ότι ούτε ευφυής ούτε σπουδαίος ήταν. Ένα συνηθισμένο τουρκόπουλο ήταν, αναθρεμμένο με τις πιο αιμοβόρες τουρκικές προτροπές, όπως λ.χ.  να αποκεφαλίζει τους άπιστους χριστιανούς, να αρπάζει τις γυναίκες και τα αγόρια τους και να λεηλατεί τις  περιουσίες τους.
Επιπρόσθετα, αυτός ο δήθεν μορφωμένος, (δεν αναφέρεται πουθενά αν  είχε κάποια ιδιαίτερη παιδεία)   με την γαμψή τη μύτη, είχε έναν καημό: Ήθελε  να καταλάβει την Πόλη που κανένας δεν είχε μέχρι τότε καταφέρει.
Οι συγκυρίες ήταν τέτοιες, που έδωσαν σ αυτό το τσογλάνι των 22 χρόνων την ευκαιρία να το πράξει!
Η πιο όμορφη, η πιο πλούσια και η πιο πολυάριθμη  πόλη του κόσμου, αυτήν που το 1204 έκαψαν οι Φράγκοι, σαν ένα μαγκάλι με αρώματα, όπως τόσο παραστατικά γράφει  ο Ουμπέρτο Εκο στο «Μπαουντολίνο»  του,  την εποχή της κατάκτησης της δεν ήταν παρά μια σκιά, ένα αξιολύπητο φάντασμα του λαμπρού της παρελθόντος.
Απαριθμούσε μόλις 30.000 – 40.000  κατοίκους. Τα ταμεία της ήταν άδεια. Οι Γενουάτες κατείχαν τον Γαλατά και δεν ήθελαν να τα χαλάσουν με τον Σουλτάνο. Οι βόρειοι γείτονες είχαν υποστεί δύο δραματικές ήττες από τον πατέρα του Μωάμεθ και είχαν υπογράψει ταπεινωτική ειρήνη.  Οι Ενετοί σφύριζαν αδιάφορα και ο πάπας παραμιλούσε για την Ένωση των εκκλησιών, χωρίς να βλέπει ότι η μια εκκλησία θα χάνοντας για πάντα και οι Τούρκοι θα πάταγαν πόδι στην Ευρώπη.
Η Βασιλεύουσα, έστεκε μόνη της, χωρίς συμμάχους,  στην ένωση των δύο ηπείρων, με τα πανίσχυρα τείχη της να την αγκαλιάζουν λυπημένα.  Δεν της είχε απομείνει τίποτε άλλο εκτός από την βαριά της πολιτιστική κληρονομιά, που είχε και αυτή σιγά – σιγά μετακομίσει δυτικά.
Οι υπερασπιστές της ήταν μόλις 7.000
Ο Μωάμεθ στάθηκε απέναντι της με 150.000 στρατό!

Το  ημερολόγιο έγραφε: 6 Απριλίου 1453.
------------------------------------------------

Διαβάστε σχετικα με το 1204: http://ange-ta.blogspot.gr/2012/01/blog-post_08.html

Wednesday, 5 April 2017

Η Πολιορκεία ετοιμάζεται



Κόψτε τα τηλέφωνα, πάψτε τα ρολόγια,

Το πιάνο κλείστε, πνίξτε τύμπανα και λόγια.


Δώστε ένα κόκαλο στον σκύλο να ησυχάσει.

Ο θρήνος άρχισε,

το σάβανο της Αυτοκρατορίας μπήκε στον αργαλειό της Ιστορίας.


------------------
Μικρή παράφραση από το πένθιμο μπλούζ του Γ. Χ. Ώντεν (1907-1973)

Tuesday, 28 March 2017

Από πότε ξεκίνησε η εθνική αντίσταση στους Τούρκους κατακτητές



Στην εκδήλωση του ελληνικού πατριωτισμού του 14ου και δέκατου πέμπτου αιώνα, καθώς και στον βαθύ ενθουσιασμό που επαρουσιάσθη για το ένδοξο ελληνικό παρελθόν, μπορεί κανείς δικαιολογημένα να δη έναν από τους παράγοντες, οι οποίοι κατά τον δεκατον ένατο αιώνα επρόκειτο να συμβάλουν στην αναγέννηση της νέας Ελλάδος

Βασίλεφ Η ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, σελ 721

Ο εθνικός Υμνος της Ελλάδας και αυτός της Γαλλίας, μία σύγκριση



ρε για δες που τα βάλανε και με τον Σολωμό γιατι αντί να γράψει από τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά δεν έγραψε "Οι κόκκινες οι πράσινες οι θαλασσιές σου οι χάνδρες, τρελάναν τα Πετράλωνα ....

Ενι, γουέϊ, τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο το ξέρετε;
Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψι
τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,
σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψι,
ποὺ μὲ βιὰ μετράει τὴν γῆ.


Ἀπ’ τὰ κόκκαλα βγαλμένη
τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,
καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!

Διαβάστε και τον Γαλλικό και πείτε μου ποιός είναι πιο ....ματωμένος
Εμένα προσωπικά, δεν με χαλάει η προτροπή για σφάξιμο των εχθρών. Στην ιστορία, μόνο το σπαθί και το κανόνι νίκησε και όχι η ...ευγένεια της ψυχής.

Εμπρός παιδιά της Πατρίδας
Η μέρα της δόξας έφθασε
Απέναντί μας η τυραννία
Το ματωμένο λάβαρο υψώθηκε
Ακούστε στα λιβάδια
Να βρυχώνται αυτοί οι άγριοι στρατιώτες
Έρχονται ως την αγκαλιά σας,
Να κόψουν τους λαιμούς των γιων σας, των συντρόφων σας.

Στα όπλα πολίτες!
Σχηματίστε τα τάγματά σας
Εμπρός, Εμπρός,
Το μολυσμένο αίμα
Να ποτίσει τα αυλάκια στα χωράφια μας


Ιερή αγάπη για την Πατρίδα
Οδήγησε και στήριξε τα εκδικητικά μας όπλα.
Ελευθερία, λατρευτή Ελευθερία
Μπες στον αγώνα με τους υπερασπιστές σου
Κάτω από τις σημαίες μας, άσε τη νίκη
να σπεύσει σε σένα, ρωμαλέα δύναμη
Έτσι ώστε στο θάνατο οι εχθροί σου Να δουν το θρίαμβό σου και τη δόξα μας.

Στα όπλα πολίτες
Σχηματίστε τα τάγματά σας
Προελάστε, προελάστε
Αφήστε το μολυσμένο αίμα
Να ποτίσει τα αυλάκια στα χωράφια μας

Saturday, 25 March 2017

Βαλαωρίτης, 1821



Ευαγγελισμός-Ελληνισμός

(Αριστοτέλης Βαλαωρίτης)

Με μιας ανοίγει ο ουρανός, τα σύγνεφα μεριάζουν,

οι κόσμοι εμείνανε βουβοί, παράλυτοι κοιτάζουν.

Μια φλόγα αστράφτει… ακούονται ψαλμοί και μελωδία…
Πετάει έν’ άστρο… σταματά εμπρός εις τη Μαρία…
«Χαίρε της λέει αειπάρθενε, ευλογημένη χαίρε!
Ο Κύριός μου είναι με σε. Χαίρε Μαρία, Χαίρε!»
Επέρασαν χρόνοι πολλοί…
μια μέρα σαν εκείνη
αστράφτει πάλι ο ουρανός…
στην έρμη της την κλίνη
λησμονημένη, ολόρφανη, χλωμή κι απελπισμένη,
μια κόρη πάντα τήκεται, στενάζει αλυσωμένη.
Τα σιδερά είναι ατάραγα, σκοτάδι ολόγυρά της.
Η καταφρόνια, η δυστυχιά σέπουν τα κόκαλά της.
Τρέμει με μιας η φυλακή και διάπλατη η θυρίδα
φέγγει κι αφήνει και περνά έν’ άστρο, μιαν αχτίδα.
Ο Άγγελος εστάθηκε, διπλώνει τα φτερά του…
«Ξύπνα, ταράζου, μη φοβού, χαίρε, Παρθένε, χαίρε.
Ο Κύριός μου είναι με σε, Ελλάς ανάστα, χαίρε».
Οι τοίχοι ευθύς σωριάζονται. Η μαύρ’ η πεθαμένη
νοιώθει τα πόδια φτερωτά. Στη μέση της δεμένη
χτυπάει η σπάθα φοβερή. Το κάθε πάτημά της
ανοίγει μνήμ’ αχόρταγο. Ρωτά για τα παιδιά της…
Κανείς δεν αποκρένεται…Βγαίνει πετά στα όρη…
Λιώνουν τα χιόνια όθε διαβεί, όθε περάσει η Κόρη.
«Ξυπνάτε εσείς που κοίτεστε, ξυπνάτε όσοι κοιμάστε,
το θάνατο όσοι εγεύτητε, τώρα ζωή χορτάστε».
οι χρόνοι φεύγουνε, πετούν και πάντα εκείνη η μέρα
είναι γραμμένο εκεί ψηλά να λάμπει στον αιθέρα
μ’ όλα τα κάλλη τ’ ουρανού. Στολίζεται όλη η φύση
με χίλια μύρια λούλουδα για να τη χαιρετήσει.
Γιορτάστε την, γιορτάστε την. Καθείς ας μεταλάβει
από τη χάρη του Θεού. Και σεις και σεις οι σκλάβοι,
όσοι τη δάφνη στη καρδιά να φέρετε φοβάστε,
αφορεσμένοι να ‘στε.

Η Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση



Ο,τι και να πει κανείς για την Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση, θα είναι παλιές αλήθειες.

Ωστόσο, "όλες οι αλήθειες είναι παλιές και χιλιοειπωμένες, μόνο που πρέπει να τις επαναλαμβάνουμε για να μην πέσουν στην λήθη"

Η Ελληνική Επανάσταση ήταν ένα θαύμα, γιατί πέτυχε όταν όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν ήθελαν να χαλάσουν την τάξη που είχαν.

Το δόγμα Μέτερνιχ.

Αντίθετα, το φιλελληνικό κίνημα ήταν τεράστιο. Και αυτό, μαζί με τα ποτάμια αίματος που έχυσε ο ελληνικός λαός, άλλαξαν τον ρού της Ιστορίας.
Και πάλι ωστόσο, αυτή η Μεγάλη Επανάσταση, δεν ολοκληρώθηκε. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα των Βαλκανίων, που δεν απελευθέρωσε την Πρωτεύουσά της.
Η Βασιλεύουσα Πόλη χάθηκε για πάντα, Ίσως γιατί οι φιλέλληνες, αλλά και οι διανοούμενοι μιλούσαν για τον Περικλή και τον Αριστοτέλη και «ποτέ για τον Κωνσταντίνο, όλοι παρασυρμένοι από την δαιμονική αυθεντία του Κοραή, μαθητή του Βολταίρου και του Γίβωνα" (1).
Σήμερα, μετά από τόσους αγώνες, βρεθήκαμε δούλοι των τραπεζών και των ίδιων Μεγάλων Δυνάμεων. Καθόλου παράδοξο, αφού η Επανάσταση μας καπελώθηκε από δόλιες δυνάμεις, που από τότε δεν μας ήθελαν πραγματικά ελεύθερους, αλλά ελεύθερους υπό τον όρο να παραμείνουμε ένα μικρό κράτος που δεν θα σήκωνε ποτέ κεφάλι!
Ένα κράτος που τα σύνορά του θα έφταναν μέχρι την Λάρισα.

-----------------

(1) Ράνσιμαν, η Αλωση

Thursday, 23 March 2017

Οι δηλώσεις του Γερούν: Οι Νότιοι τρώνε τα λεφτά τους στις γυναίκες και στο ποτό

Η μέρα μου ξεκινάει με ένα περίπατο, από το βουνό προς την θάλασσα. Η ομορφιά της γής εφέτος, σε κοματιάζει. Χρόνια είχα να δώ τόσες μαργαρίτες, παπαρούνες, βρούβες, μολοχάνθη, ανθισμένες μυγδαλιές, Όπου και να πέσει το μάτι, μια απέραντη γιορτή!
Και από πάνω ο Ήλιος ! Αχ ο Ήλιος ο Ηλιάτορας! Μοναδικός, Ελληνικός πέρα για πέρα!
Γερούν, μπορείς να σκάσεις από το κακό σου, γιατί θα πάμε να ξεφαντώσουμε και να γράψουμε τα κωλολεφτά σας, τα αμαρτωλά και τα κλεμμένα σ΄αυτά που δεν έχεις!

Tuesday, 21 March 2017

Ο Σικελικός Εσπερινός, Παλέρμο 1250 μ.Χ.

Ο Σικελικός Εσπερινός, Παλέρμο 1250 μ.Χ.
Την εποχή των Σταυροφοριών, σε Δύση και Ανατολή γινόταν το έλα να δεις. Σφαγές από όλες τις μεριές.
Σφαγές, απίστευτης αγριότητας, στις οποίες Λατίνοι,  Μογγόλοι και Τούρκοι  ανταγωνίζονται με ζήλο!
Ποιές να πρωτοαναφέρουμε, χωρίς να μας σηκωθεί η τρίχα κάγκελο; Την σφαγή της Ιερουσαλήμ από τους πρώτους Σταυροφόρους; (1099) Την σφαγή της Κύπρου ξανά από τους στρατιώτες του Σταυρού (1156); Της Βασιλεύουσας Πόλης (1204) πάλι από τα καμάρια μ...ας τους ενετο-γερμανο-ιταλο-γάλλους; Της Ιερουσαλήμ από τους Τούρκους (1244); Της Δαμιέττης (1249) από του Σελτζούκους; Η τις σφαγές της Βαγδάτης από τους Μογγόλους (1258);
Υπάρχει όμως, μία που έχει και πολύ ρομαντικό όνομα: Σικελικός Εσπερινός. Σ αυτήν πρωτοστάτησαν οι Σικελοί εναντίον των Γάλλων κατακτητών.
Αφού λοιπόν οι Σικελοί έσφαξαν μια παρέα Γάλλων, γιατί ένας από την παρέα την έπεσε ανοιχτά και ξεδιάντροπα σε ιταλίδα μπροστά στον άνδρα της - τέτοιο ήταν το θράσος των Γάλλων κατακτητών – όρμησαν σε κάθε μέρος του Παλέρμου όπου σύχναζαν Γάλλοι, τους έβαζαν να πούν την λέξη τσιριτίρι – και αν δεν την έλεγαν σωστά, έβρισκαν το κεφάλι τους στην άλλη γωνία!
Τρείς αιώνες αργότερα ο Βασιλιάς Ερρίκος ο IV, καυχιόταν στον ισπανό πρέσβη, για το κακό που θα μπορούσε να κάνει στις ισπανικές κτήσεις στην Ιταλία: «Θα πάρω πρωϊνό στο Μιλάνο και θα γευματίσω στην Ρώμη» Τότε ο πρέσβης του απάντησε: «Και δίχως αμφιβολία η Μεγαλειότης Σας θα βρεθεί εγκαίρως για τον Εσπερινό στην Σικελία»

Το τέλος του Μεγάλου Μάγιστρου

1314, Πλατεία Μαρτρουά, κάπου στο Παρίσσι.
Συνωστισμός βαρύς γύρω από ένα ικρίωμα. Τα διπλανά σπίτια έχουν νοικιάσει τα παράθυρα τους, από τα οποία αστοί και λοιποί πολίτες θα παρακολουθήσουν την εκτέλεση δύο νέων, που μέχρι χτές ήταν στην υπηρεσία των γυιών του βασιλιά Φίλιππα του Ωραίου.
Οι ντελάληδες είχαν κάνει την κατάλληλη διαφήμιση για το, όχι και τόσο σπάνιο, θέαμα!
Προφτάστε, προφτάστε! Αύριο θα υποβληθούν στο μαρτύριο του τροχού, θα γδαρθούν ζωντανοί, θα ευνο...υχιστούν και θα αποκεφαλιστούν οι αδελφοί Ντ’ Ονέ, εραστές της Λευκής και της Μαργαρίτας νύφες του Βασιλιά.
Ο συνεπής δήμιος, με τους βοηθούς του, αφού τους έγδυσαν μπροστά στο αξιέραστο κοινό , τους ανέβασαν στον τροχό όπου και τους τέντωσαν μέχρι να σπάσουν τα κόκαλά τους, μετά πήραν τα τροχισμένα μαχαίρια τους και τους αφαίρεσαν όσο δέρμα μπόρεσαν! Στην συνέχεια, ο καλός αυτός άνθρωπος, ο πιστός στον Βασιλιά, έκοψε τους όρχεις τους και τους πέταξε στον όχλο, όπως κάνουν οι νεόνυμφοι με την ανθοδέσμη του γάμου τους, τέλος τους αποκεφάλισε και τους κρέμασε από τις μασχάλες.
Η Δύση έχει εδώ και 200 χρόνια ορμήσει για νέες κατακτήσεις.

Ο Ισπανός ντε Φλόρ, που ήταν Γερμανός


Όταν ο Μιχαήλ Παλαιολόγος το 1261 απελευθέρωσε την Πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, δηλαδή την Βασιλεύουσα Πόλη , βρήκε μια Πόλη ερείπιο και με μόλις το 10% του πληθυσμού της! Ο τελευταίος Λατίνος Αυτοκράτορας, ο Βαλδουϊνος, μπήκε σε μια βάρκα και το έσκασε. «Ήταν ένας αξιοκαταφρόνητος ηγέτης. Η αυτοκρατορία του αξίζει να μνημονεύεται μόνο ως μια γιγαντιαία αποτυχία, ένα εμπόδιο στην πρόοδο του Ευρωπαϊκού πολιτισμού, ένα εξάμβλωμα κράτους το οποίο γεννήθηκε μέσα στην αμαρτία, διαμορφώθηκε μέσα στην ανομία και πέθανε μέσα στο όνειδος» γράφει ο Σερ Εντουϊν Πήαρς για τα 57 χρόνια της Λατινικής κατοχής. Οι Λατίνοι δεν σταμάτησαν ούτε μια μέρα να μηχανεύονται την ανακατάληψη της. Ο Μιχαήλ, είχε να αντιμετωπίσει, τους Τούρκους από την Ανατολή, τους Λατίνους από την Δύση, τους Σέρβους και Ούγγρους από Βορρά και βέβαια έναν εξαθλιωμένο λαό. Έναν λαό που το μίσος του για την Δύση δεν μειώθηκε ποτέ! Ο διάδοχος του, ο Ανδρόνικος, ζήτησε την βοήθεια της Καταλανικής Εταιρείας, μια εταιρεία Ισπανών μισθοφόρων, οι οποίοι αποδείχτηκε ότι έσφαζαν και λεηλατούσαν εχθρούς και εργοδότες, αδιακρίτως. Μάλιστα, αφού διαπίστωσαν ότι είναι πιο εύκολο να λεηλατούν ελληνικές πόλεις και Ελληνικά νησιά, ξέχασαν γιατί και από ποιους πληρώνονταν. Οι σφαγές και οι λεηλασίες των Ισπανών ήταν απερίγραπτες. Έσφαζαν γέρους και νέους, ανασκολόπιζαν παιδιά και βρέφη και γενικώς επιδόθηκαν σε τέτοιες φρικαλεότητες που ακόμα και οι Μογγόλοι θα τους ζήλευαν. Αρχηγός τους ήταν κάποιος Ροζέ ντε Φλόρ. Ήταν ένας σιχαμένος και αδίσταχτος τυχοδιώκτης. Ο Ροζέ ντε Φλόρ, ωστόσο ΔΕΝ ήταν Ισπανός αλλά Γερμανός. Το πραγματικό του όνομα ήταν Ροβέρτος Μπλούμεν! Μπλούμεν είναι λουλούδι στα γερμανικά, το οποίο το ισπανοποίησε σε Φλόρ. >> Η καταστροφή της Ελληνικής Αυτοκρατορίας 1453, Σερ Εντουΐν Πήαρσ

Γυναίκες στον πόλεμο


Ζήτω οι γυναίκες που ξέρουν να διεκδικούν την λεφτεριά τους, μαζί με τους άντρες τους. . Ας μην το ξεχάσουν όταν την αποκτήσουν ........ οι άντρες τους!

Tuesday, 14 February 2017

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...