Thursday, 25 May 2017

(25) 24 Μαϊου 1453


Όταν έγινε γνωστό ότι η πόλη δεν είχε να περιμένει καμία βοήθεια από πουθενά, οι σύμβουλοι του αυτοκράτορα τον συμβούλεψαν να μην γίνει γνωστό στον κόσμο.
Ο αυτοκράτορας αρνήθηκε κατηγορηματική και είπε. «Δεν μπορούμε να κρύβουμε την αλήθεια από τον λαό. Γιατί μόλις ανακαλυφθεί η αλήθεια όλα θα χειροτερέψουν. Δεν θέλω να λέω ψέματα στον λαό μου. Θέλω να πεθάνω μαζί του».
Αλλά το πιο σπουδαίο γεγονός της ημέρας δηλώνει πως και ο σουλτάνος βρίσκεται σε δίλλημα. Μέχρι τώρα κάθε προσπάθειά του έχει αποτύχει. Η καταστροφή του μεγάλου πύργου θεωρήθηκε κακός οιωνός στο τουρκικό στρατόπεδο. Ο σουλτάνος είχε εκτελέσει όλους τους λαγουμιτζήδες που αρνήθηκαν να ξαναδουλέψουν.
Το απόγευμα μια λαμπρή ακολουθία ιππέων πλησίασε τα τείχη κοντά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού. Οι Τούρκοι ζητούσαν ακρόαση από τον αυτοκράτορα.
Ο Ιουστινιάνης μοίρασε βιαστικά στους άνδρες τρόφιμα και το τελευταίο κρασί που είχε απομείνει και, πηγαίνοντας από τον έναν στον άλλον τους φοβέρισε με τη γροθιά του και τους πρόσταξε: «Γελάτε γελάτε, αλλιώς θα σας στρίψω το λαρύγγι».

Ο σουλτάνος ζήτησε παράδοση της πόλης και έδωσε υπόσχεση ότι θα σεβαστεί τους κατοίκους της. Αλλιώς θα τους σφάξει όλους.
Ο αυτοκράτορας δέχτηκε μόνος του τους απεσταλμένους του σουλτάνου, παρά τις επιφυλάξεις των συμβούλων του. Η απάντησή του ήταν άμεση και γενναία,
- «Οι όροι σου είναι ταπεινωτικοί και άδικοι. Ακόμα κι αν μπορούσα δεν θα ταίριαζε στο αξίωμά μου να δεχτώ. Μα έτσι κι αλλιώς δεν μπορώ γιατί η παράδοση της πόλης δεν είναι στο χέρι μου, ούτε στο χέρι κάποιου άλλου από τους παρόντες. Είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε και θυσιάζουμε χωρίς παράπονο τη ζωή μας.

-----------------------------------------
Ιωάννης Αγγελος, Μίκα Βαλτάρι, σελ 408, 409

(24) 24 Μαΐου 1453

Τώρα για μια ακόμα φορά, οι υπουργοί του αυτοκράτορα πήγαν σ εκείνον για να τον ικετεύσουν να φύγει ενόσω ήταν ακόμη δυνατό, και να οργανώσει την άμυνα της Χριστιανοσύνης από κάποιο ασφαλέστερο σημείο, όπου ίσως θα εύρισκε υποστήριξη. Ήταν τόσο καταβεβλημένος, ώστε ενώ του μιλούσαν λιποθύμησε. Όταν συνήλθε τους είπε άλλη μια φορά ότι δεν μπορούσε να εγκαταλείψει τον λαό του. Θα πέθαινε μαζί του.
Ο μήνας Μάϊος πλησίαζε στο τέλος του, και από τους κήπους και τους φράχτες τα τριαντάφυλλα άνθιζαν. Αλλά το φεγγάρι χανόταν και οι άνδρες και οι γυναίκες του Βυζαντίου, της αρχαίας πόλης σύμβολο της οποίας ήταν το φεγγάρι, προετοιμάζονταν να αντιμετωπίσουν την κρίση που όλοι γνώριζαν ότι βρισκόταν επάνω τους.

------------------------------------------------------------------------------
Στήβεν Ράνσιμαν, η άλωση της Κωνσταντινούπολης, σελ 188

Γυναίκες εκθαμβωτικής ομορφιάς

Εποχές που οι γυναίκες δεν κυκλοφορούσαν sans culottes

 

(23) 24 Μαΐου 1453


Καθώς οι μέρες της Μεγάλης Απώλειας πλησιάζουν, οι κάτοικοι διαισθάνονται τα μελλούμενα σε τόση δύναμη ώστε τα φυσικά φαινόμενα να παίρνουν υπερφυσικές διαστάσεις όχι μόνο για τους καθημερινούς ανθρώπους, αλλά και για τους αυτόπτες μάρτυρες  ιστορικούς της Άλωσης, οι οποίοι και τα κατέγραψαν.

Στις 24 Μαΐου θα ήταν πανσέληνος, και καθώς το φεγγάρι θα λιγόστευε θα έρχονταν η καταστροφή. Την νύχτα της πανσελήνου υπήρχε μια έκλειψη και τρείς ώρες σκοτάδι. Την επόμενη, όταν όλοι  οι κάτοικοι γνώριζαν το μήνυμα της απελπισίας  που έφερε το μπριγκαντίνι, και όταν η έκλειψη είχε χαμηλώσει το ηθικό τους, έγινε μια τελευταία έκκληση στην Θεομήτορα. Η πιο ιερή εικόνα μεταφέρθηκε επάνω στους ώμους των πιστών γύρω από τους δρόμους της πόλης και όλοι όσοι ήταν διαθέσιμοι από τα τείχη έλαβαν μέρος στην λιτανεία. Καθώς προχωρούσαν αργά και με επισημότητα η εικόνα ξαφνικά γλίστρησε από το βάθρο πάνω στο οποίο μεταφέρονταν. Όταν οι άνθρωποι έτρεξαν να την σηκώσουν τους φάνηκε σαν να ήταν φτιαγμένη από μολύβι. Μόνο με πολύ κόπο κατάφεραν να την ξαναβάλουν στη θέση τους. Έπειτα καθώς η λιτανεία εξελισσόταν ξέσπασε στην πόλη μια νεροποντή. Ήταν σχεδόν αδύνατο να αντιμετωπίσουν το χαλάζι και η βροχή έπεφτε τόσο καταρρακτώδης , ώστε ολόκληροι δρόμοι πλημύρισαν και παρασύρθηκαν ακόμα και παιδιά. Η Λιτανεία έπρεπε να εγκαταλειφτεί. Την επόμενη , σαν να μην ήταν αρκετοί τέτοιοι οιωνοί, ολόκληρη η πόλη σκεπάστηκε από πυκνή ομίχλη,  φαινόμενο άγνωστο σ αυτές τις περιοχές τον μήνα Μάϊο. Η Θεία Παρουσία καλυπτόταν με σύννεφα για να αποκρύψει την αποχώρησή της από την πόλη. Εκείνη την νύχτα, όταν διαλύθηκε η ομίχλη, παρατηρήθηκε ένα περίεργο φως που έπαιζε γύρω από τον τρούλο της Μεγάλης εκκλησίας της Αγίας Σοφίας. Το είδαν και στο τουρκικό στρατόπεδο και οι Τούρκοι θορυβήθηκαν. Ο ίδιος ο σουλτάνος χρειάστηκε να  καθησυχαστεί από  τους σοφούς του, οι οποίοι ερμήνευσαν το σημάδι ότι έδειχνε πως το φως της πραγματικής πίστης θα φώτιζε σύντομα το ιερό κτίριο. Για τους Έλληνες και τους Ιταλούς συμμάχους τους δεν υπήρχε καμία παρόμοια ανακουφιστική ερμηνεία.
Από τα τείχη είδαν φώτα να λαμπυρίζουν σε απόσταση στην ύπαιθρο, πολύ πίσω από το τουρκικό στρατόπεδο. Τα περίεργα αυτά φώτα δεν ερμηνεύτηκαν ποτέ.
--------------------------------------------------------------------------------

Στήβεν Ράνσιμαν, η άλωση της Κωνσταντινούπολης, σελ 186 - 187

Tuesday, 23 May 2017

(22) 21, 22 και 23 Μαΐου 1453


Οι πολιορκητές επιτίθενται με όλα τα μέσα που διαθέτουν, από θαλάσσης, από ξηράς και υπογείως.
Στην πόλη , γυναίκες και παιδία και γέροντες και ιερείς, όπως μας πληροφορεί ο Μπάρμαρο έχουν δραστηριοποιηθεί με όσες δυνάμεις έχουν. Όπου γκρεμίζονται τα τείχη, τα ξαναχτίζουν. Κοιμούνται για λίγο επάνω στις επάλξεις και όποιος δεν μπορεί να πολεμήσει κουβαλά φαγητό για αυτούς που πολεμούν. Η ξεκούραση έχει γίνει πολυτέλεια και ο ύπνος έχει μειωθε...ί στο ελάχιστο. Πολλοί πολεμούν χωρίς ασπίδες περιμένοντας ένα βόλι από τον εχθρό για να ξεκουράσουν το βασανισμένο τους κορμί.
Ωστόσο, αντέχουν, σαν μια υπερφυσική δύναμη να τους στηρίζει.
Τη δε 21 Μαΐου, δύο ώρας προ της ημέρας επεχειρήθη η νέα και τελευταία επίθεση του τουρκικού στόλου . Την δε μεσημβρίαν της αυτής εκείνης ημέρας ανεκαλύφθη εν τη αυτή περιοχή της
Καλιγαρίας νέα υπόνομος, ην οι Τούρκοι είχον ήδη κατορθώσει να ορύξωσι κάτωθεν των θεμελίων του τείχους μέχρι του εσωτερικού της πόλεως. Αλλά και αυτήν την φοράν ενίκησαν οι Ελληνες. Ο δε βομβαρδισμός υπήρξε σφοδρός την ημέραν εκείνη. Πύργος τις του τείχους κατηδαφίσθη πλήρως, άλλος δε ετρώθη δεινώς. Οι πολιορκούμενοι επισκεύασαν παρευθύς τα ζημίας ταύτας.
Την δ' υστεραίαν 22 Μαΐου, επανελήφθησαν φευ όμοια επεισόδια, της θλιβεράς εκείνης αλληλουχίας των δεινών.

Ανακαλύφθηκαν δύο νέοι υπόνομοι. Ο ένας ανακαλύφθηκε από τους Έλληνες, οι οποίοι έβαλαν φωτιά και έκαψαν τους υπονομευτές ο δε άλλος κατέρρευσε αφ εαυτού.
Την 23η Μαϊου, τα νέα ήταν πιο θλιβερά από ποτέ. Ο απεσταλμένος του αυτοκράτορα, στο Αιγαίο προκειμένου να διαπιστώσει αν έρχονταν βοήθεια προς την πόλη, επέστρεψε για να δώσει αρνητικές ειδήσεις.
Οι Έλληνες και οι εναπομείναντες Λατίνοι έπρεπε να πιουν τον πικρό ποτήρι μονάχοι τους! Βοήθεια δεν θα έρχονταν από πουθενά. Οι Ούγγροι, χριστιανοί, είχαν επισκεφτεί τον σουλτάνο για να του δώσουν τα διαπιστευτήρια τους. Μάλιστα λέγεται ότι είχαν υποδείξει στον σουλτάνο πώς θα έπρεπε να τοποθετήσει τα κανόνα του, προκειμένου να έχουν μεγαλύτερη αποδοτικότατα στο καταστροφικό τους έργο.
Την αυτήν δ εκείνην ημέραν παρετηρήθη φοβερόν ουράνιον φαινόμενον, έκλειψις σελήνης, ήν ο Βάρβαρος περιγράφει λεπτομερώς δια του ιδιαζόντος εις αυτόν απλοϊκού ύφους και ήτις ενέπλησε τρόμου τους πολιορκουμένους, πρωτοστατούντος του αυτοκράτορος. «Το σημείον εκείνο εδήλωσε εις τον Κωνσταντίνον, τον άξιον αυτοκράτορα της Κωνσταντινουπόλεως, ότι η εξαίρετος αυτού αυτοκρατορία προσήγγιζε προς το τέλος αυτής, καθ ά και πράγματι συνέβη.
Στις 23 Μαϊου ανεκαλύφθηκε κι άλλη υπόνομος πάλι εις την Καλιγαρία. Οι πολιορκούμενοι έβγαλαν τους Τούρκους από τα λαγούμια, τους πήραν το κεφάλι και πέταξαν τα σώματα πέρα από τα τείχη.
Ο σουλτάνος άφριζε από το κακό του.
--------------------------------------------------------------------------
Τα πλάγια από το βιβλίο:
Gustave Schlumberger,
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων 1453, Μετάφραση Σπυρίδων Π. Λάμπρου
σελ. 249 250

 

Sunday, 21 May 2017

(21) 16 Μαϊου 1453

Για μένα η άλωση της πόλης είναι ένα από τα ιστορικά γεγονότα με την μεγαλύτερη σπουδαιότητα παγκοσμίως.

Και αυτό δεν έχει να κάνει απλώς και μόνο με την δική μου μεγάλη αγάπη για την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, την οποία θεωρώ επάξια συνέχεια της κλασικής Ελλάδας, (για την αξία της οποίας λίγοι θα βρεθούν να διαφωνήσουν) αλλά με την στροφή που πήρε ο κόσμος μετά από εκείνη την αποφράδα ημέρα.

Θα αναφερθώ μόνο στο κλείσιμο του δρόμου του μεταξιού,  την αναγκαιότητα της εξεύρεσης άλλου και την λόγω αυτού ανακάλυψη του υπόλοιπου πλανήτη γη.
Για την λαμπρή ιστορία της Δύσης κατά την συνάντηση των δυο κόσμων, θα μπορούσαμε να μιλάμε αιώνες και να μην σταματάμε να φρίττουμε!
Ας είναι, όμως. Σήμερα θα ήθελα να αντιγράψω μερικές αράδες από το μοναδικό βιβλίο του Μίκα Βαλτάρι, «Ιωάννης Άγγελος» που αν και Φιλανδός έχει καταφέρει να εισχωρήσει και στις ψυχές των ελάχιστων υπερασπιστών της Μεγάλης Πόλης, αλλά και στην σπουδαιότητα της κληρονομιάς της.
Οι χώρες της Δύσης μας έχουν εγκαταλείψει. Έχουμε άλλη γλώσσα, άλλη αλφάβητο, άλλη θρησκεία άλλη φιλοσοφία. Μας χωρίζει ζήλια, μίσος, δυσπιστία αιώνων. Φτωχή, φαγωμένη από τα σκουλίκια, περιορισμένη μόνο μέσα στα τείχη της, η Νέα Ρώμη, που κάποτε κυβερνούσε τον κόσμο, είναι πια ο φτωχός συγγενής και πρέπει να υποταχτεί χωρίς όρους. Ποτέ. Ποτέ. Καλύτερα να φύγουμε από αυτόν τον μάταιο κόσμο κι όταν κτυπήσουν τα τύμπανα του θανάτου ν αγγίξουμε με τα θνητά μας χέρια την αιωνιότητα. Χίλια χρόνια ιστορία έχει πίσω της η αυτοκρατορική πορφύρα. Οι βασιλείς και οι αυτοκράτορες της Ευρώπης είναι βάρβαροι και άξιοι περιφρόνησης, αν συγκριθούν μαζί μας. Πίσω μας έχουμε την πρώτη χριστιανική κοινότητα και πριν από αυτούς τους Αλεξανδρινούς σοφούς. Και πριν από αυτούς τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα.
Πιο εντυπωσιακή είναι η οργή του Αυτοκράτορα όταν ο Αυστριακός (Γερμανός) μηχανικός Γκράντ ζητάει από τον ίδιο την άδεια να επισκεφθεί την βιβλιοθήκη της Πόλης και να διαβάσει συγγράμματα του Πυθαγόρα και του Αρχιμήδη.
Γκράντ: Ξέρω πως υπάρχουν συγγράμματα του Αρχιμήδη και του Πυθαγόρα, αλλά ο βιβλιοθηκάριος τα φυλάει σαν άγριος σκύλος.
Αυτοκράτορας: Ο βιβλιοθηκάριος κάνει απλώς το καθήκον του. Η θέση του είναι κληρονομική και οι υποχρεώσεις του τόσο αυστηρά καθορισμένες που ούτε εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Αυτή την δύσκολη στιγμή για την πόλη μας, προσβάλεις τον Θεό θέλοντας να βγάλεις στην επιφάνεια τα συγγράμματα των ειδωλολατρικών φιλοσόφων.
Γκράντ: Αν μόνο ο Ένας μπορεί να μας σώσει τότε δεν υπάρχει λόγος να σπαταλώ τις εφευρέσεις μου και τους υπολογισμούς μου για να διώξω τους Τούρκους από την πόλη σου
Αυτοκράτορας: Η ελληνική φιλοσοφία είναι αιώνια κληρονομιά μας και δεν δανείζουμε τα συγγράμματά μας στους βάρβαρους για να τα νοθέψουν.
Ο Ιουστινιάνης ξερόβηξε και ο βάϊλος γούρλωσε τα μάτια του προσβεβλημένος. Ο αυτοκράτορας προσπάθησε να δώσει εξηγήσεις πως με την λέξη βάρβαρος δεν εννοούσε τους Λατίνους, αλλά ο Γκράντ ήταν Γερμανός, άρα βάρβαρος εκ γενετής.

Friday, 19 May 2017

(20) 19 Μαΐου 1453

Στις επόμενες ημέρες οι υπερασπιστές κατέστρεψαν περί τα 14 λαγούμια. Ο σουλτάνος κατάλαβε ότι δεν θα κατάφερνε τίποτα και εγκατέλειψε την προσπάθεια.

Παράλληλα έχτιζε μεγάλου ξύλινους πύργους και προσπαθούσε να υπερπηδήσει από εκεί τα τείχη.

Μα και αυτούς τους Πύργους οι λίγοι πολιορκούμενοι τους έκαιγαν.
Η περιγραφή του Μίκα Βαλτάρι σε παρασύρει στην τρέλα της φωτιάς και σε βουλιάζει στην απέραντη απελπισία εκείνων των ημερών.

Είναι φαίνεται γραφτό μου να πιω ως την τελευταία σταγόνα το ποτήρι της καταστροφής και του θανάτου. Χτες το βράδυ δεν κατόρθωσα να πεθάνω
Οι επαγγελματίες στρατιώτες μου λένε φθονερά «Είσαι τυχερός Ιωάννη Άγγελε».
Αυτό δεν είναι τύχη. Τώρα ξέρω, με μεγαλύτερη οδύνη από πριν, ότι κανένας δεν πεθαίνει πριν την ώρα του
Κι ας λυσσομανά αυτές τις μέρες τόσο άσκοπα ο θάνατος στα τείχη της πόλης.
Κάθε σφαίρα ακολουθεί, όπως η αστραπή την τροχιά που της έχει χαράξει ο Θεός.
Χτες την νύχτα κάψαμε τον ξύλινο πύργο των Τούρκων. Πολλοί θεωρούν πως αυτό είναι ακόμα μεγαλύτερο θαύμα κι από την ανέγερσή του μέσα σε μία μόνο νύχτα.
Τις πιο σκοτεινές ώρες της νύχτας, βρισκόμουν ξαπλωμένος στη βάση του Πύργου, ντυμένος με τούρκικη στολή. Άκουσα το σύνθημά τους. Δυο ώρες πριν τα ξημερώματα εισβάλαμε στον Πύργο, σπάσαμε τις πόρτες και πετάξαμε μέσα μερικά πήλινα δοχεία γεμάτα μπαρούτι. Αλλιώς δεν θα μπορούσαμε να του βάζαμε φωτιά. Τα μαλλιά μου και τα φρύδια μου κάηκαν. Τα χέρια μου γέμισαν φουσκάλες. Από όσους μπήκαμε στον Πύργο, ήμουν ο μοναδικός που επέζησε.
Από τους Τούρκους στρατιώτες που ήσαν μέσα, μερικοί μόνο κατάφεραν να ξεφύγουν. Το πρωί ο σουλτάνος έδωσε εντολή να τους εκτελέσουν και να καρφώσουν τα κεφάλια τους πάνω σε πασσάλους.



Μίκα Βαλτάρι, Ιωάννης Αγγελος σελ.400

Wednesday, 17 May 2017

(19) 17 Μαϊου 1453


Ο Μεχμέτ, με την βοήθεια Σέρβων Χριστιανών προσπάθησε να εισέλθει στην Πόλη υπογείως. Ένας Γερμανός, ο Γκράντ το ανακάλυψε και ακύρωσε αυτή την προσπάθεια των Τούρκων.
Διαβάστε τις σχετικές περιγραφές από τους ιστορικούς και μυθιστοριογράφους της Πολιορκίας:

Τα αστέρια έλαμπαν ακόμα στον ουρανό σαν ασημένιες καρφίτσες. Η νύχτα αυτές τις τελευταίες ώρες πριν τα ξημερώματα ήταν ήσυχη και παγερή σαν τον θάνατο.
Κοντά στην Καλιγαρία Πύλη σταμάτησα ν’ αφουγκραστώ. Δεν ήταν μόνο οι χτύποι της καρδιάς μου, άκουγα θόρυβο κάτω από τα πόδια μου. Έπειτα είδα τον Γκράντ, τον Γερμανό, να ‘ρχεται προς το μέρος μου κρατώντας έναν δαυλό. Εκεί κοντά υπήρχαν βαρέλια γεμάτα νερό κι αυτός πήγαινε από το ένα στο άλλο, σταματούσε και τα παρατηρούσε. Στην αρχή νόμιζα ότι είχε χάσει τα λογικά του, ή πως έκανε μαγικά.
Με χαιρέτησε στο όνομα του Χριστού,   φώτισε με τον δαυλό του την επιφάνεια του νερού μέσα στο βαρέλι και με προέτρεψε να κοιτάξω κι εγώ. Κάθε τόσο η επιφάνεια του νερού έτρεμε σχηματίζοντας κύκλους, μολονότι η νύχτα ήταν ήσυχη και δεν χτυπούσε ούτε ένα κανόνι.
«Η γη τρέμει» είπα,  «Μήπως τρέμει ακόμα και η γη από θανάσιμο τρόμο;»
«Δεν καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που βλέπεις Ιωάννη Άγγελε, έτσι; Οι Τούρκοι δουλεύουν κάτω από τα πόδια μας.»
«Μα πως γίνεται!» φώναξα. Την ίδια στιγμή όμως θυμήθηκα τους λαγουμιτζήδες που είχε ζητήσει ο σουλτάνος από τη Σερβία.
Μίκα Βαλτάρι, Ιωάννης Άγγελος  σελ 374 375.

Ο Μεγάλος Δουξ, ο Δούκας Νοταράς, του οποίου αποστολή ήταν να ασχολείται με παρόμοια  επείγοντα περιστατικά, έσκαψε, μετά από αίτημα του Γκράντ, ένα αντίθετο όρυγμα και κατόρθωσε να διεισδύσει στο τουρκικό, όπου έκαψε τα υποστηρίγματα. Η οροφή κατέρρευσε θάβοντας πολλούς υπονομευτές. 
Στήβεν Ράνσιμαν, η Αλωση της Κωνσταντινούπολης σελ 183

Στο μεταξύ ο αγώνας κατά των Τούρκων έχει παρασύρει τους πάντες μέσα στην Πόλη.

Γυναίκες, γέροι και παιδιά έχουν έρθει εθελοντικά να βοηθήσουν τις επισκευές των δύσμοιρων τειχών. Ο φόβος και η αγωνίας τους δίνει απίστευτες δυνάμεις. Μεταφέρουν πέτρες και κουβαλούν καλάθια γεμάτα χώμα, τα οποία σε κανονικές συνθήκες δεν θα μπορούσε να τα κουνήσει ούτε ο πιο δυνατός άνδρας.
«Προτιμάμε να πεθάνουμε κοντά στους άνδρες μας, στους πατεράδες μας και στους γυιούς μας» λένε «παρά να γίνουμε σκλάβοι»
Μίκα Βαλτάρι, Ιωάννης Άγγελος  σελ 362


Saturday, 13 May 2017

(18) 13 Μαϊου 1453

Τη δε 13η Μαϊου οι τετρακόσιοι εκ Βενετίας ναύται, καθά είπομεν ήδη, υπό την ηγεσία του γενναίου Τρεβιζάνου μετέβησαν και κατέλαβον την θέσιν αυτών ως μαχηταί κατά το κινδυνωδέστατον μέρος της αμύνης, απέναντι του Αϊβάν Σεραΐου, εκεί όπου είχαν γίνει αι μεγάλαι επισκευαί του τείχους. Εκεί το μικρό εκείνο, αλλ΄ηρωϊκό σώμα ηγωνίσθη μέχρι της τελικής καταστροφής.
Την αυτήν εκείνην ημέραν, λέγει ο Βάρβαρος, ήλθον τινες Τούρκοι εις τα τείχη, όπως συνάψωσιν αμιμαχίαν, αλλ’ ουδέν άξιον λόγου συνέβη, και μόνον αι βομβάρδαι καθ όλην την ημέραν και όλην την νύχτα ουδέν άλλο έπραττον ή να βομβαρδίζωσιν τα δυσμοιρα τείχη. 

Gustave Schlumberger,
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων 1453, Μετάφραση Σπυρίδων Π. Λάμπρου
σελ. 233


Η Επίθεση κράτησε ως την αυγή. Ο Ιουστινιάνης υπολόγιζε πως αυτή τη φορά στην επίθεση είχαν πάρει μέρος καμμιά σαρανταριά χιλιάδες άνδρες.
«Ο Σουλτάνος απλώς προσπαθεί να μας κάνει να εξαντλήσουμε τις δυνάμεις μας» είπε. Έχουμε μεγάλες και ανεπανόρθωτες απώλειες. Παραδέχομαι πάντως πως απόψε ξέπλυναν την τιμή τους οι Βενετσιάνοι.

................
Ο ήλιος κοκκίνισε τους λόφους του Πέραν. Οι αδελφοί Γκουακάρντι, με ματωμένες πανοπλίες, πέταγαν ο ένας στον άλλο τα κεφάλια των νεκρών Τούρκων. Η στιγμή αυτή χαράχτηκε στην καρδιά μου ανεξίτηλα. Ο ουρανός και η γη, τα χρώματα, ο καπνός ακόμα και το αίμα, όλα ήταν αφάνταστα όμορφα στα ζωντανά μάτια μου, ενώ οι νεκροί με κοίταγαν από τη γη με τα δικά τους αδειανά μάτια.

...............
Όμως αυτή η εμπειρία δεν μου προκάλεσε χαρά, ούτε έκσταση, αλλά απέραντη θλίψη, γιατί είμαι και θα μείνω άνθρωπος, μια σπίθα που την παίρνει ο άνεμος του Θεού από το ένα σκοτάδι στο άλλο. Εκείνη τη στιγμή πιο πολύ από κούραση ένοιωθα την λαχτάρα της καρδιά μου για ανείπωτη ανάπαυση της λήθης. Αλλά λήθη δεν υπάρχει
Λήθη δεν υπάρχει.

Μίκα Βαλτάρι, Ιωάννης Αγγελος, σελ. 363, 365, 366

Friday, 12 May 2017

Περί πολίτικαλ κορέκτ:



Οταν η Ειρήνη ανακηρύχθηκε Αυτοκράτειρα, δεν αναφέρθηκε ως τέτοια, καθώς αυτοκράτειρα είναι και η γυναίκα του αυτοκράτορα! Ανακηρύχτηκε με την ονομασία : Ειρήνη μέγας Βασιλεύς και αυτοκράτωρ των Ρωμαίων.
Στην άλλη άκρη μερικούς αιώνες αργότερα, η Θάτσερ απέθανε ως μια πολύ σπουδαία δημόσιος άνδρας. (Για σκεφτείτε να έλεγαν μια σπουδαία δημόσια γυναίκα)
Εμείς οι φεμινίστριες θα δούμε (αν) πολλούς αιώνες να περνούν που να μην κλέβουμε γραμματικά την κατάληξη των αρσενικών.

Wednesday, 10 May 2017

(17) 10 Μαΐου 1453




 Παρότι τόσο οι Γενουάτες όσο και οι Βεντσιάνοι είναι  σκανδαλωδώς φιλικοί με τον Σουλτάνο,  οι 2.000 Βενετσιάνοι και Γενουάτες που πολεμούν στον πλευρό των Ελλήνων , μέσα στην Πόλη, πολεμούν  σαν λιοντάρια. Με πρώτον τον γενναίο Ιουστινιάνη, ο οποίος θα είναι  και ο μοιραίος αρχιστράτηγος της υπεράσπισης της Πόλης.

Ωστόσο οι διαξιφισμοί μεταξύ των Ιταλών είναι  άγριοι! Ο Βασιλιάς,  με δάκρυα στα μάτια, όπως αναφέρουν οι ιστορικοί, προσπαθεί να τους χωρίζει και να διατηρεί την ειρήνη.

Στο πρώτο δεκαήμερο του Μαΐου, οι Τούρκοι  επεχείρησαν μία γενική επίθεση, η οποία αποκρούστηκαν  επιτυχώς. Οι απώλειες των Τούρκων ήταν μεγάλες, αλλά οι μικρές των υπερασπιστών αναντικατάστατες.

Τα κανόνια συνεχίζουν να βομβαρδίζουν …..
Τα τρόφιμα μειώνονται. Σπαθί έχουν πάρει όλοι όσοι μπορούν. Πολλοί από αυτούς για πρώτη φορά.
Οι  Ιταλοί πολεμούν σαν λιοντάρια και οι Έλληνες σαν τους 300 του Λεωνίδα.

Sunday, 7 May 2017

(16) Αρχές Μαϊου 1453, Γενουατικές προδοσίες


Όλοι οι ιστορικοί της Άλωσης συμφωνούν στο γεγονός ότι τα τουρκικά πλοία πέρασαν στον Κεράτιο, τόσο καθ υπόδειξη των Γενουατών όσο και με τα υλικά που προμήθευσαν οι ίδιοι στον Σουλτάνο.
Ωστόσο, κατά την συμπλοκή των δύο στόλων, 4 ημέρες αργότερα, βυθίστηκε ένα πλοίο των Γενουατών από τους Τούρκους.
Οι Γενουάτες είχαν το θράσος να διαμαρτυρηθούν στον Σουλτάνο για την απώλειά του. Μπορούμε να φανταστούμε, χωρίς να είμαστε παρόντες την συνομιλία του Σουλτάνου με τους μαφιόζους Γενουάτες του Γαλατά.
- Καλά ρε Μεχμέτη, εμείς σε βοηθάμε και συ βουλιάζεις τα πλοία μας;
- Μην ανησυχείτε, όταν θα μπούμε στην Πόλη, ελάτε και σείς! Κάποιο ξεροκόκαλο θα μείνει και για σας.
περί της ως άνω συνομιλίας, μας πληροφορεί ο Schlumberger, ως ακολούθως:
Γενουάτες: Εχομεν διάθεσιν , είπον εις αυτόν, να μείνωμεν ουδέτεροι, ένα μόνον έχομεν πάθος εν τη φοβερά θέσει, εν ή ευρισκόμεθα μεταξύ δύο πυρών, να μείνωμεν ειρηνεύοντες μεταξύ των δύο εμπολέμων.
Μεχμέτης: Μη γιγνώσκοντες, ότι ιδική σας είναι η ναύς, αλλά θαρρούντες ότι είναι των υπεναντίων, επράξαμεν τούτο. Εχετε λοιπόν θαρρος και εύχεσθε να κυριεύσωμεν την πόλιν. Διότι είναι εγγύς ο καιρός που πάσα ζημία και παν έτερον το οφειλόμενον υμίν δοθήσεται.
----------------------------
Gustave Schlumberger,
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων 1453, Μετάφραση Σπυρίδων Π. Λάμπρου
σελ. 223

(15) 7 – 8 Μαϊου 1453, Βενετικές ίντριγκες

Μετά την ήττα των υπερασπιστών, ο Σουλτάνος δεν επεχείρησε επίθεση. Προτίμησε προς το παρόν να καταπονήσει την άμυνα. Οι προμήθειες στην Πόλη εξαντλούνταν. Ο Αυτοκράτορας οργάνωσε μια επιτροπή που θα φρόντιζε ώστε να διανεμηθούν εξ ίσου τα ελάχιστα. Αν και οι μερίδες ήταν μικρές, κάθε οικογένεια έλαβε το μερίδιο της και δεν υπήρξαν άλλα παράπονα.

Ο Αυτοκράτορας αγνοούσε ότι η Γερουσία της Βενετίας είχε ήδη από τις 13 Απριλίου αποφασίσει να στείλει στόλο με τις εξής οδηγίες: Ο στόλος θα παρέμενε αγκυροβολημένος στην Τένεδο μέχρι τις 20 Μαΐου. Μαζί του θα ενώνονταν και άλλα πλοία προερχόμενα από την Κρήτη και από την Εύβοια.
Ωστόσο δεν έπρεπε να προκαλέσει καμία δράση με τους Τούρκους προτού να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και να θέσει τον εαυτό του στην διάθεση τους αυτοκράτορα, τονίζοντας τις μεγάλες θυσίες που έκανε η Βενετία για να έλθει προς βοήθεια του. Εάν ο Κωνσταντίνος είχε ήδη κλείσει ειρήνη με τους Τούρκους, ο αντιναύαρχος έπρεπε να πάει στον Μορέα και να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις του για να υποχρεώσει (δηλαδή να ανοίξει κι άλλη πληγή στον χριστιανικό κόσμο) τον δεσπότη Θωμά να επιστρέψει ορισμένα χωριά τα οποία είχε προσαρτήσει παράνομα.

Στις 8 Μαΐου, οι οδηγίες άλλαξαν. Εάν ο Λορεντάν (ναύαρχος τους Βενετικού στόλου) μάθαινε , κατά την διάρκεια του ταξειδιού του, ότι ο αυτοκράτορας δεν είχε κλείσει ειρήνη, έπρεπε να επιβλέψει ώστε η Εύβοια να τεθεί στην πρέπουσα κατάσταση άμυνας. Επιπλέον έπρεπε να συνοδεύεται από έναν πρεσβευτή, τον Βαρθολομαίο Μαρτσέλο, ο οποίος έπρεπε να σπεύσει στην Αυλή του σουλτάνου και να διαβεβαιώσει τον Μεχμέτ για τις ειρηνικές προθέσεις της Βενετίας.
Ο Σουλτάνος έπρεπε να δεχτεί πιέσεις να κλείσει ειρήνη και ο αυτοκράτορας να δεχτεί οποιουσδήποτε όρους. Εάν ο Μωάμεθ ήταν αποφασισμένος να συνεχίσει την πολιορκία, ο πρεσβευτής δεν έπρεπε να συνεχίσει αλλά να επιστρέψει και να δώσει αναφορά στην Γερουσία.
Με λίγα λόγια οι Βενετσιάνοι προσπαθούσαν να βγούν λάδι με κάθε κατάσταση.


Στήβεν Ράνσιμαν, η Αλωση της Κωνσταντινούπολης, σελ. 176, 177

Tuesday, 2 May 2017

Η Αγγέλα και η Σ.Α.

Η Δρ Αγγέλα Μέρκελ, προσφέρθηκε στον Σαουδάραβα ομόλογό της (είναι μεγάλος δημοκράτης) να εκπαιδεύει στρατιώτες για να αντιμετωπίσουν αυτόν τον φασίστα και δικτάτορα τον Ασαντ.
Για όποιον δεν καταλαβαίνει ειρωνεύομαι.

Για περισσότερες πλεροφορίες διαβάστε όσοι ξέρετε γερμανικά, αν και η σελίδα έχει και άλλες γλώσσες.

Monday, 1 May 2017

Τι επιδιώκουν οι εταίροι μας

Το χρέος ως μέσο εξαφάνισης του Ελληνισμού!

Καλή Πρωτομαγιά



Ο Μάης ανήκει στους εργάτες; Ωστόσο είναι ο πιο λαμπρός μήνας του χρόνου και μόνο τραγούδια του αξίζουν!
Αντε με τέμπο να τραγουδήσουμε, ας είναι και νύχτα.





Τα λόγια ήτανε καλά
καλά και τιμημένα
μαλαματένιος ο σταυρός
χωρίς καδένα

Άνοιξε το παράθυρο να μπει
δροσιά να μπει του Μάη
εμείς γι’ αλλού κινήσαμε γι’ αλλού
κι αλλού η ζωή μας πάει

Οι βέρες ήτανε χρυσές
χρυσές κι οι αλυσίδες
που δέσανε τα νιάτα μας
πως δεν τις είδες

Άνοιξε το παράθυρο να μπει
δροσιά να μπει του Μάη
εμείς γι’ αλλού κινήσαμε γι’ αλλού
κι αλλού η ζωή μας πάει

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...