Wednesday, 31 January 2007

Ιστορίες copy – paste

Την πρώτη ιστορία copy – paste την βρήκα στο Ημερολόγιο του


Την δεύτερη στο μαγευτικό βιβλίο του Ντενι Γκετζ “Μηδέν”.

Απολαύστε την:

Σε κάποια μακρινά χρόνια, οι άνθρωποι και οι θεοί είχαν καθημερινή επικοινωνία. Δεν έχουμε ακόμα ανακαλύψει με ποια μέσα επικοινωνούσαν, επειδή σύρματα που να ενώνουν τα σύννεφα και τη γη δεν έχουν ακόμα βρεθεί.
Είναι λοιπόν φανερό ότι κυριαρχούσε η κινητή ασύρματη τηλεφωνία!

Οι θεοί από τότε είχαν μία πολύ υπεροπτική αντιμετώπιση των ανθρώπινων πόνων και κόπων. Αυτοί αραχτοί, πότε στα βουνά και πότε στα σύννεφα, δεν ανέχονταν ούτε μύγα στα σπαθιά τους.
Από κάτω οι άνθρωποι, κάνανε πολύ σαματά και από πάνω οι θεοί ησυχία δεν έβρισκαν και μάτι δεν μπορούσαν να κλείσουν τις νύχτες.


«θέλοντας να τελειώσουν μια και καλή οι θεοί, αποφάσισαν να στείλουν τον κατακλυσμό.
Ο Ενκι (ένας από τους θεούς) διαφωνούσε κάθετα – εκείνος είχε δημιουργήσει τους ανθρώπους, εκείνος ήταν υπεύθυνος γι αυτούς.
Πήγε λοιπόν σε ένα από τους ανθρώπους, στον Ατραχάση και τον πρόσταξε να γκρεμίσει αμέσως το σπίτι του και να φτιάξει ένα πλοίο. Οι οδηγίες που του έδωσε ήταν πολύ συγκεκριμένες. Το πλοίο έπρεπε να έχει εξήντα μέτρα μήκος, εξήντα μέτρα ύψος και εξήντα μέτρα πλάτος και να έχει επτά ορόφους χωρισμένους σε εννιά διαμερίσματα. Θα βάλεις μία στέγη και θα φορτώσεις ένα ζευγάρι από κάθε έμβιο όν, ήμερο και άγριο. Θα γεμίσεις το πλοίο με τρόφιμα και νερό. Όταν τελειώσεις το φόρτωμα, θα κλείσεις τη πόρτα και θα την σφραγίσεις καλά.
Μόλις το πλοίο βρέθηκε στο νερό, άνοιξαν οι ουρανοί.
Αστραπές αυλάκωσαν τον ουρανό, κεραυνοί ξέσπασαν από παντού, σκοτάδι κάλυψε τα πάντα , η γή έσπασε σα πήλινο δοχείο, λέει το αρχαίο κείμενο.
Εφτά μέρες και εφτά νύχτες έμεινε ανοιχτός ο ουρανός και γέμισε η γη νερό.
Την όγδοη ημέρα η βροχή σταμάτησε. Ο Ατραχάσης άνοιξε τη πόρτα. Παντού στη γη οι άνθρωποι είχαν ξαναγίνει άργιλος.

Μία ωραία γνωστή ιστορία.

Όμως:
Ούτε στη μία γραφή ούτε στη άλλη γνωρίζουμε το όνομα της γυναίκας του Νώε ή του Ατραχάση,
παρότι και οι δύο ήταν παρούσες και εξίσου σημαντικές για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους.
Οποία ομοιότης!!!

(τα πλάγια άσπρα γράμματα είναι αντιγραφή από το βιβλίο)

10 comments:

Greg said...

Στην Ελληνική εκδοχή όμως την ξέρουμε!

Διαφορά κουλτούρας...

Καλημέρα!

ange-ta said...

Εμένα με εκπλήσει η ομοιότητα!
καλημέα και σε σένα Greg.

Alexandra said...

τελικά η ιστορία επαναλαμβάνεται με 'αντιγραφικό' ρυθμό... μάλλον δεν μαθαίνουμε.

αθεόφοβος said...

Οι γυναίκες μέχρι 100 χρόνια πίσω ήταν πολίτες 2ης κατηγορίας οπότε ποίος θα σημείωνε το ονομά τους;

roidis said...

...όλο και μαθαίνουμε ange-ta. Όλο και μαθαίνουμε.

ευχαριστώ για το λινκ στο ωραίο ποστ του reader's digest.

ange-ta said...

@Alexandra,
Η ιστορία επαναλαμβάνεται αφ ενός, αλλά η ιστορία αντιγράφεται αφ ετέρου.
Αυτό το δεύτερο θέλω να δηλώσω. Την λογοκλοπή κατά βάση. Η ιστορία της βίβλου είναι αντιγραφή των μύθων άλλων λαών, άλλων θρησκειών, άλλων πολιτισμών.
Πράγμα που δηλώνει, ότι η θρησκεία φτιάχνεται από τους ανθρώπους, από τα ερεθίσματα που παίρνουν κάθε φορά από το περιβάλλον τους, έτσι όπως αντιλαμβάνονται αυτό (το περιβάλλον) ανάλογα με το πολιτιστικό τους επίπεδο.
Όσο, πιστεύαμε ότι η φύση ήταν πάντα έτσι όπως τη βλέπουμε, είχαμε το μύθο του Αδάμ και της Εύας. Σήμερα ξέρουμε ότι τίποτε δεν ήταν έτσι πριν από εκατομμύρια χρόνια. Σήμερα έχουμε την θεωρία της εξέλιξης, που όμως δεν είναι πια θεωρία αλλά βεβαιότητα.
@αθεόφοβε
Πριν από 30 χρόνια, δε λες καλύτερα!
@roidis
Ω… βέβαια, όλο και μαθαίνουμε και όλο και θα μαθαίνουμε.

ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ said...

Aυτό που έχει πάντως σημασία στην κάθε θρησκεία, είναι η δύναμη της πίστης που σε γεμίζει, σε στηρίζει, σε ξαναγεννά! Σε εξανθρωπίζει & σε εξωραϊζει! Δεν πίστευα πριν, αλλά τώρα που πιστεύω, νιώθω πραγματικά ελεύθερη! Τί πιό σημαντικό μπορεί να υπάρχει άλλωστε από το να γαληνέψει η ψυχή μας;;; Όλα τα άλλα φαντάζουν ασήμαντα...
Τα φιλιά μου με ειλικρινή σεβασμό!

simon says said...

Καλησπέρα.
Μην σου φαίνεται περίεργο angeta. Είναι που ο πολιτισμός που γέννησε τον μύθο του Ενκί, ξεκίνησε από τον μύθο του ηλιακού ήρωα Μαρντούκ που σκοτώνει την δράκαινα Τιαματ (προσωποποίηση του δημιουργικού χάους) και χρήζεται "δημιουργός" τον κόσμο. Γίνεται χαλίφης στη θέση του χαλίφη, ένα πράμα.
Ο μύΘος αυτός περπάτησε πολύ κι έφτασε και στην Ελλάδα (ο Απόλλωνας σκοτώνει κι αυτός ένανα δράκο).
Δεν σταμάτησε όμως, πήρε πάλι τους δρόμους και... τσουπ, νάτος κι ο Αη-Γιώργης που σκοτώνει τον δράκο.
Υπάρχουν μύθοι και μύθοι, angeta. Ο καθένας εξυπηρετεί κάποια συγκεκριμένη ανάγκη. Η ερώτησή σου για τις γυναίκες του Νώε και του Ατραχάση δεν είναι βασική στη λειτουργία του μύθου -έτσι κι αλλιώς η απάντηση πάει πολύ πιο πίσω, στις απαρχές της μανίας του Μαρντούκ ή του Γιαχβέ.
Δεν αναρωτήθηκες ποτέ ας πούμε γιατί είναι η Ιστάρ αυτή που κατεβαίνει να χτυπήσει τις πόρτες του Κάτω Κόσμου κι όχι κάποιος άντρας ήρωας;
Μην ξεχνάς ότι η υπάρχει και η anima και ο animus.
:Ο)

ange-ta said...
This comment has been removed by the author.
ange-ta said...

Καλησπέρα Ηλιαχτίδα μου,
Αν σε βοηθάει η πίστη να περνάς τις δυσκολίες της ζωής, ας είναι έτσι. Εμένα δε με βοηθάει, γιατί αυτός ο θεός θα ήθελα να βοηθήσει όλα τα πλάσματα του κόσμου που δυστυχούν, αλλά δεν το κάνει. Γι αυτό σταμάτησα να τον πιστεύω και είμαι ελεύθερη.
Όπως λέει ο Καζαντζάκης, δεν πιστεύω τίποτε δεν περιμένω τίποτε είμαι ελεύθερος.

Καλησπέρα Simon,
Δεν μου φαίνεται περίεργο που η γυναικεία παρουσία δεν αναφέρεται. Έχει περάσει η εποχή της μητριαρχίας και της ισότητας των φύλων. Κυριαρχεί η ανδρική γραμμή!
Και αυτή η κυριαρχία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Εξ άλλου αυτό που θέλω να δείξω με τον μύθο, είναι ο μύθος της θρησκείας γενικώς. Όπως λέω και στη Αλεξάνδρα, εμείς φτιάχνουμε τους θεούς μας, σύμφωνα με τις ιδεολογίες μας, σύμφωνα με το πολιτιστικό μας επίπεδο.
Όπως έλεγε ένας προσωκρατικός φιλόσοφος, το όνομα του οποίου μου διαφεύγει:
Αν τα φίδια είχαν θεό, ο θεός αυτός θα είχε τη μορφή φιδιού, ή όπως λέω εγώ, ο σκύλος του θεού είναι ο θεός των σκύλων.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...