Wednesday, 11 April 2007

Ελένη Κονδύλη, Εισαγωγή στη λογοτεχνία των Αράβων


Μέσα σε μία επιφυλακτική Εγγύς Ανατολή, που μαστίζεται από βίαιες θρησκευτικές έριδες οι πρώτες αραβικές κατακτήσεις (634 – 642) θα βρουν αμέσως ευνοϊκό κλίμα.
Η μοίρα του Ισλάμ θα είναι κατά κάποιον τρόπο να επανεργοποιήσει αυτόν τα αρχαίο πολιτισμό θέτοντας τον σε νέα τροχιά προσφέροντας του καινούργιες συνθήκες ζωής.

Fernand Braudel, «η γραμματική των πολιτισμών»

Πριν λίγες μέρες απεφεύχθη μία σύρραξη με το Ιράν.
Οι 15 βρετανοί που πιάστηκαν εντός ή εκτός των χωρικών υδάτων του Ιράν και κρατήθηκαν 16 ημέρες σε ιρανικές φυλακές, αφέθησαν ελεύθεροι. Σήμερα πουλάνε την περιπέτεια της ομηρίας τους και θησαυρίζουν!
Ευτυχώς γι αυτούς, που πλουτίζουν και ευτυχώς για μας, που γλιτώσαμε άλλο ένα πολεμικό επεισόδιο.

Από την άλλη, ο πόλεμος στο Ιράκ, καλά κρατεί. Το κόστος του αγγίζει αστρονομικά ποσά. Οι Άγγελοι της Δημοκρατίας εξαντλούνται να διδάσκουν τους βάρβαρους. Σκοτώνουν, βιάζουν, βασανίζουν, αρπάζουν! Αυτά τα άγια δηλαδή πράγματα που γίνονται σε κάθε πόλεμο και ιδιαίτερα σε κάθε πόλεμο που δεν έχει πατρίδα.

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι τραγικοί και συγχρόνως φοβεροί μας γείτονες;;

Δεν θα άξιζε να αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να τους γνωρίσουμε καλλίτερα;

Τι είναι Άραβας;
Τι ρόλο έχει παίξει στην ευρωπαϊκή ιστορία και κουλτούρα;
Πώς να απαντήσει κανείς τέτοια ερωτήματα σε ένα ποστ; Πρέπει να είναι και γρήγορο, για να μη βαριέται ο αναγνώστης, αλλά να είναι και κατατοπιστικό.

Ο Fernand Braudel, στη «γραμματική των πολιτισμών» είναι πολύ κατατοπιστικός, τόσο για την Γεωγραφία και το πολιτισμό των Αράβων και του Ισλάμ, όσο και για το ρόλο που διαδραμάτισαν στην ιστορία της αναγέννησης και κατ επέκταση στην νεότερη ιστορία του κόσμου μας.

Οι Άραβες, είναι ένα άθροισμα πολλών εθνοτήτων, όπως αλγερινοί, αιγύπτιοι, σύριοι, ιρακινοί, ιρανοί, παλαιστίνιοι, Σαουδάραβες κ.α.
Ενώθηκαν κάτω από τη κοινή θρησκεία – το Ισλάμ – και δέθηκαν με την κοινή γλώσσα την Αραβική!
Το γλωσσικό αυτό εργαλείο θα αποδειχθεί τεράστιας σημασίας για το πολιτισμό.
Όταν στην χριστιανική δύση είχε επικρατήσει ο σκοταδισμός του μεσαίωνα, οι Άραβες μετέφρασαν και διέσωσαν τα μέχρι σήμερα κείμενα της ελληνικής αρχαιότητας.
Οι Άραβες γνώριζαν το χαρτί, που είναι πολύ φτηνότερο από την περγαμηνή.
Λένε ότι στη Κόρδοβα ο Χαλίφης Αλ Χακάμ (961-976) είχε 400.000 χειρόγραφα στην κατοχή του.
Αυτές οι μεταφράσεις έφτασαν στην Αναγέννηση και πυροδότησαν την νέα εποχή.
Δεν είναι μόνο η μετάφραση!
Στη Βαγδάτη διαμορφώνεται και μια λογοτεχνία, μία οικουμενική σκέψη, ένας οικουμενικός ζήλος, ένας ολόκληρος πολιτισμός. Από εδώ ακτινοβολεί σε ολόκληρο τον κόσμο, μας λέει ο Μπροντέλ.

Σ αυτό τον κόσμο των νομάδων, των χαλίφηδων, των πολεμιστών, των ταπεινών, των ποιητών και όπως πάντα των ερωτευμένων, μας ταξιδεύει η Ελένη Κονδύλη, με το υπέροχο βιβλίο της "εισαγωγή στη λογοτεχνία των Αράβων".
Δεν θα επιχειρήσω να κάνω περίληψη του βιβλίου της Ελένης Κονδύλη, γιατί θα ήταν παντελώς ανώφελο, αλλά και αδύνατο.
Θα σας αντιγράψω όμως ένα ποίημα, για να πάρετε μία γεύση από αυτόν τον περήφανο λαό, που αντί να το πολεμάμε, θα πρέπει να κάτσουμε να τον ακούσουμε.
Όχι για να τον συμβουλευτούμε. Όχι δεν ανήκω σε φιλοαραβική οργάνωση, ούτε ασπάζομαι την αραβική κουλτούρα. Το εναντίον!
Αλλά αν τους ακούσουμε, τότε μπορεί να μας ακούσουν και αυτοί και μπορεί να ανεχτεί ο ένας την διαφορετικότητα του άλλου, μέχρι να αρχίσουμε να βαδίσουμε σε ένα κοινό στόχο.
Αυτόν της ελεύθερης και ευτυχισμένης ανθρωπότητας.

Θέλω να ζήσω
Στην κορυφή των βουνών, στον πιο μυστικό χυμό των δένδρων
Στη μανιασμένη θάλασσα, άκου τον αγέρα να ψιθυρίζει:
Ας γυρίσω σε μια γωνιά του κόσμου
να ντυθώ ελπίδα να αποδυθώ την σύνεση.
Δεν φοβάμαι αν τα μονοπάτια είναι τραχιά,
Ούτε τη φωτιά τη πιο μεγάλη.
Όταν αρνείσαι το υψηλό όρος,
Δεν είναι σα να ζεις αιώνια στο χαντάκι;

Σάμπι, άραβας ποιητής

Σήμερα, εκτός από τους Ιρακινούς, τους Ιρανούς, τους Σύριους, τους Αιγυπτίους, υπάρχουν και οι Σαουδάραβες και τα Εμιράτα !

Θαυμάστε τη διαφορά:

*
*
*

41 comments:

Greg said...

Εμένα με έπεισες!

ange-ta said...

Για διακοπές στο Burg Al Arab;;
Αν σου φαίνεται φτηνό το δωμάτιο των 8250, έχει και με 15.000.
Και μετά σου λένε, ό κόσμος δεν έχει να φάει!!

abttha said...

ε, τι να πω εγώ τώρα, να σφυρίξω κλέφτικα;
:)
ένα πετραδάκι έβαλα σ'ένα μεγάλο μονοπάτι. άρα, ένας κοντορεβυθούλης είμαι.
χρωστάω πολλά και σε πολλούς. χαίρομαι για την αγάπη που μου έχει δοθεί γι'αυτόν τον κόσμο, που μοιάζει τόσο πολύ με το δικό μας.
ξέρετε σε τι μοιάζει περσότερο;
έχουμε μια ρωμιοσύνη, που κάθε φορά που πεθαίνει, ματώνουμε ανελέητα για δαύτη, αφού πρώτα όμως, κάθε φορά, την έχουμε μεταγγίσει βρώμα, αλητεία, διαπλοκή, ακόμη και βαρβαρότητα. ωστόσο αυτή μένει ακέραια, και τη στιγμή που τα έχουμε χάσει όλα, τότε αυτή μας μαγεύει και πεθαίνουμε γι'αύτήν, ενώ ζούμε για κάτι θαμπό, ατομικό, ψεύτικο.
το ίδιο κι η αραβοσύνη. το μεγαλείο του άραβα παραμένει, έστω και τώρα, που η διαπλοκή, η βαρβαρότητα, η ανελευθερία (πέστε μου αλήθεια ένα αραβικό κράτος που δεν έχει λογοκρισία, πολύ θα ήθελα να το γνώριζα αυτό) μαστίζουν κάθε αραβική χώρα, άλλη σε μεγαλύτερο κι άλλη σε μικρότερο βαθμό. σαν κι εμάς.
κι όμως!
ψάξτε τον πιο ταπεινό χωριάτη του ιράκ, τον πιο φτωχό ψαρά της αιγύπτου, έναν οποιοδήποτε απλό άνθρωπο, και θα ανακαλύψετε σ'αυτόν το μεγαλείο της αραβοσύνης.
ο πόλεμος τώρα είναι πόλεμος για να χαθεί αυτή η χάρη που δόθηκε΄...
ο ιμπεριαλισμός της δύσης τροφοδοτεί τον ιμπεριαλισμό της ανατολής ώστε να υπάρχει έρεισμα πολέμου, και μέσα στον πόλεμο πάντα ο κάιν νικάει.
κρίμα είναι, αυτό γίνεται και τώρα.
ο κάιν νικάει τον κάιν.
πως η ιστορία μπορεί να γίνεται όραμα...
όταν γίνεται ξύπνημα.
πολλά θα είχα να πω, μα φτάνουν αυτές οι γελοιότητες. για να τις αποφύγω, ας σκύψω να δουλέψω λίγο ακόμα...
θυμάσαι;
άνζε-τα ήσουνα ο πρώτος αναγνώστης του μπλογκ μου, και είχα πει πως για να σε κρατήσω θα πρέπει να σωπαίνω. δύσκολο πράμα η σιωπή, και δύσκολο πράμα ο σωστός λόγος...

φιλιά πολλά και σ'ευχαριστώ από καρδιάς και σόρρυ γι'αυτά που γράφω όπως όπως και λόγω αφελούς ντροπής δεν τα ξαναδιαβάζω γιατί θα ντραπώ περσότερο και θα τα σβήσω και θα μου πάρει πολύ χρόνο για ν'απαντήσω μετά...

ghteytria said...

Τι να πω κι εγώ τώρα μετά από σας, που με κατασυγκινήσατε; Απλά θα σας πω ότι δε σας χορταίνω και ότι σας ευχαριστώ για όσα μας μαθαίνετε.
Εκπληκτικό ποστ άνζε-τά!!! Σημειώνω τίτλους και καταγράφω στίχους.
Επί της ουσίας, ναι, συμφωνώ μαζί σας απόλυτα, για την ευαισθησία του αραβικού κόσμου, η οποία εκφρασμένη μέσα από τα υγρά σιωπηλά βλέμματα και μέσα από μια καρτερικότητα τεράστιας ψυχικής δύναμης, δίνει μαθήματα ζωής, πολιτισμού και αισθητικής, στο δυτικό μας τρόπο αντίδρασης. Αυτό με συγκινεί τόσο... ειδικά στον κινηματογράφο και στην ποίησή τους.
Και φυσικά οι αντιθέσεις. Αντιθέσεις που πονάνε τόσο...

diavolikon said...

Ωραίο και ενδιαφέρον ποστ - μια μικρή παρατήρηση σαν απορία. έχω την εντύπωση (μέχρι πριν σας διαβάσω την βεβαιότητα) πως οι ιρανοί (πέρσες) δεν είναι, ούτε και έχουν καμιά σχέση με τους άραβες - εκτός από το ισλάμ βέβαια.

ghteytria said...

Στην Περσία από την παρθική ή, ακόμη πιο πίσω, στην αχαιμενιδική περίοδο, είχαν δημιουργηθεί τεράστιες κοινωνικές ανισότητες. Οι αριστοκράτες μονοπωλούσαν τη διοίκηση, ενώ οι φτωχοί αγρότες είχαν εξαθλιωθεί. Mια προσπάθεια να μοιραστεί γη σε αγρότες που υπηρετούσαν στον σασσανιδικό στρατό ξεκίνησε επί Χοσρόη Α΄ (531-579), όμως δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

O Χοσρόης Α΄ Ανουσιρβάν (Aθάνατη Ψυχή) είναι μια ξεχωριστή ηγετική μορφή. Eπί των ημερών του κατατροπώθηκαν οι Εφθαλίτες Oύννοι και το περσικό κράτος απαλλάχθηκε από μια διαρκή απειλή. Ο πόλεμος εναντίον του Bυζαντίου, μετά από πολλές διακυμάνσεις κατέληξε στη συνθήκη του 561, σύμφωνα με την οποία οι Πέρσες εκκένωσαν την Λαζική (η αρχαία Kολχίδα). Λίγα χρόνια αργότερα, ένας μικρός στολίσκος περσικών πλοίων κατέλαβε τη σύμμαχο των Βυζαντινών Υεμένη (π. 570-5).

Σύμφωνα με όλες τις πηγές, ο Χοσρόης διακρίθηκε σαν ο πιο σοφός και πιο δίκαιος από όλους τους Σασσανίδες. Αγαπούσε ιδιαίτερα την ελληνική παιδεία και προώθησε τις μεταφράσεις ελληνικών, συριακών και σανσκριτικών έργων στη μέση περσική γλώσσα.

Η διοίκηση του απέραντου περσικού κράτους βελτιώθηκε και η χώρα διαιρέθηκε σε τέσσερις περιφέρειες κάτω από τη διοίκηση ισάριθμων στρατιωτικών κυβερνητών.

O Χοσρόης προστάτευσε τους χριστιανούς υπηκόους του, αλλά στάθηκε αμείλικτος προς τους αιρετικούς Μαζδακίτες.

Το θρησκευτικό-κοινωνικό κίνημα των Μαζδακιτών, γνωστό και ως περσικός κομμουνισμός, ήταν αντίδραση στην άτεγκτη ιεραρχία της περσικής κοινωνίας, στην οποία οι τάξεις ήταν χωρισμένες με αδιαπέραστα στεγανά και η μοίρα των φτωχών, ιδιαίτερα των χωρικών, ήταν άθλια.

Ο μεταρρυθμιστής Mαζδάκ, η διδασκαλία του οποίου περιγράφεται λεπτομερώς στο έργο «Siyasat-Nameh» του Niz'm al-Mulk (11ος αι.), κήρυττε μια ακραία μορφή ζωροαστρισμού που έπληττε τα προνόμια των ευγενών.

Στην ουσία καταργούσε τις κοινωνικές τάξεις και, σύμφωνα με τους εχθρούς του, δεχόταν ακόμη και την κοινοκτημοσύνη των γυναικών προκειμένου να διασπάσει την τεράστια δύναμη που είχαν συγκεντρώσει μερικές αριστοκρατικές οικογένειες.

Ο μαζδακισμός συγκλόνισε τα θεμέλια του σασσανιδικού κράτους και υπέσκαψε τη συνοχή του. Ο Χοσρόης επέτυχε να τον ξεριζώσει, όμως δεν προχώρησε στην ανακούφιση των ασθενεστέρων.

Η βελτίωση του αρδευτικού συστήματος και η ενίσχυση του εξωτερικού εμπορίου βοήθησαν αποκλειστικά τους ολίγους.

Ο αντίκτυπος της κοινωνικής αυτής κατάστασης στη στρατιωτική οργάνωση ήταν αρνητικός. Aκόμη και η δημιουργία ενός ισχυρού ιππικού θα εξελιχθεί σε αχίλλειο πτέρνα των Σασσανιδών, καθώς αυτό βασιζόταν σε ιππείς (καταφράκτους) προερχόμενους από την (εχθρική προς τη βασιλική εξουσία) αριστοκρατική τάξη.

Ο περσικός στρατός ήταν εφάμιλλος του βυζαντινού και όπως εκείνος ενισχύετο από συμμαχικά στρατεύματα Αράβων, Εφθαλιτών κ.ά. O εξοπλισμός και η τακτική του αντιστοιχούσαν στον βυζαντινό στρατό, αλλά δεν μπορούσε να αντισταθεί στους Aραβες, οι οποίοι βασίζονταν στην απαράμιλλη ταχύτητα της κίνησής τους: οι μετακινήσεις τους γίνονταν με καμήλες, ενώ στις συμπλοκές τον κύριο ρόλο είχε το ελαφρό ιππικό και οι αιφνιδιασμοί.

Η ήττα είχε για τους Πέρσες πολύ χειρότερα αποτελέσματα από ό,τι για τους Bυζαντινούς. Οι Βυζαντινοί έχασαν βέβαια μερικές από τις πιο πλούσιες επαρχίες τους, οι οποίες όμως αποτελούνταν από ετερόκλιτα στοιχεία και νοοτροπίες που δύσκολα προσαρμόζονταν στο κεντρικό πνεύμα της Κωνσταντινούπολης (οι αιρέσεις, όπως ο μονοφυσιτισμός και ο νεστοριανισμός, δεν ήταν επιλογές συνειδητής διαφοροποίησης από την κεντρική εξουσία, όπως υποστηρίζουν νεότεροι ερευνητές· αποτελούσαν μια διαφορετική προσέγγιση σε θρησκευτικά θέματα που αντικατοπτρίζει διαφορετική νοοτροπία).

Aντίθετα, οι Πέρσες έχασαν ολόκληρη τη χώρα τους, ανεξαρτήτως τού ότι η ενσωμάτωσή τους στο νεότευκτο ισλαμικό κράτος επηρέασε σημαντικά την εξέλιξή του. Iδιαίτερα επί Αββασιδών (750-1258), όταν η πρωτεύουσα των Aράβων μεταφέρθηκε από τη Δαμασκό στη Βαγδάτη, σημειώνεται σημαντική περσική επίδραση. Ακόμη και η Βαγδάτη κτίσθηκε σύμφωνα με το ιρανικό (κυκλικό) πρότυπο. Η αυλή του χαλίφη της Βαγδάτης ακολούθησε περσικά πρότυπα. Ο θεσμός του βεζύρη, συμπληρωματικός της εξουσίας του χαλίφη, στηρίχθηκε σε ιρανικά πρότυπα.

Παράλληλα, οι Πέρσες κατόρθωσαν να διατηρήσουν την εθνική τους οντότητα και όταν πέρασαν κάτω από την εξουσία των Αράβων, αρχικά, αλλά και των Τούρκων, αργότερα, και των Μογγόλων. Διατήρησαν την ινδοευρωπαϊκή τους γλώσσα διαμέσου των αιώνων και δέχθηκαν μόνο το αραβικό αλφάβητο προσαρμοσμένο στη γλώσσα τους.

Οι πληροφορίες είναι από κάποιο άρθρο της Καθημερινής που είχα αποθηκεύσει όταν διάβαζα ένα αφιέρωμα του Κωστή Γιούργου για Βυζάντιο-Ιράν-Άραβες, μια σύγκρουση που άλλαξε τον κόσμο. Δεν είχα κρατήσει λινκ όμως, γιατί δεν είχα φανταστεί ότι θα το χρησιμοποιήσω.
Εσύ διαβολικόν, δίκιο έχεις που αναρωτήθηκες... και χαίρομαι πολύ όταν το μυαλό μας δε μένει μόνο στην επιφάνεια.
Ανζε-τάκι, σόρρυ για το κατεβατό, αλλά νομίζω ότι είναι χρήσιμο να μείνει και για άλλους που ενδιαφέρονται.

abttha said...

η αρχαιότητα είχε δυο μεγάλες σφαίρες αντιπαλότητας: την ελληνική και την περσική.
αντιπαλότητα σημαίνει κάποιοι που διεκδικούν από τους άλλους το χώρο που ΄βλέπουν να τους αποσπάται. άρα μιλάμε για εφάμιλες περίπου καταστάσεις.
έλληνες και πέρσες της αρχαιότητας με μεγάλους πολιτισμούς και οι δύο.
με το θόλωμα της ρωμαίκής κατάκτησης, τα πράγματα άλλαξαν. επανεδραιώθηκε τον 4ο αιώνα η ελληνικότητα της ανατολής, αφού, με ρωμαϊκό νόμο, με χριστιανική θρησκεία, συνέχιζε να διαπρέπει η ελληνικότητα του πολιτισμού στην ανατολή, με έδρα τη νέα ρώμη.
η διαμάχη του ελληνικού με το περσικό στοιχείο συνεχίστηκε παράδοξα με κέντρο το θρησκευτικό, αφού ο ηράκλειος κατατρόπωσε τους πέρσες στην πρώτη και μοναδική σταυροφορία της ιστορίας όπου η βυζαντινή στρατιά, την εποχή που ζούσε ο μωάμεθ, κατέβηκε μέχρι τη νινεβή και πήρε το σταυρό του χριστού που είχαν πάρει οι πέρσες από την κωνσταντινούπολη, νικώντας τους κατά κράτος.
είναι η εποχή δημιουργίας του ακαθίστου ύμνου.
μέχρι τότε, τους άραβες οι χαζοί τους είχαν εχθρούς: οι ρωμαίοι θέλησαν να τους κατακτήσουν τον 2ο αιώνα, όντως, και ο αίλιος γάλλος, κυβερνήτης της αιγύπτου, κατέβηκε μέχρι το κάτω μέρος της αραβικής χερσονήσου, ο χαζούλης, με όλους του τους στρατιώτες. ακριβώς όπως ο μέγας ναπολέων έκανε τη χαζομάρα να κατακτήσει τη ρωσία... τη χώρα του χιονιού. έ, λοιπόν, η χώρα της ερήμου κατακτήθηκε από τους ρωμαίους, που φτάνοντας στον υποτιθέμενο σχεδόν προορισμο τους, την ευδαίμονα αραβία, τη νότιο, αποδεκατίστηκαν, αρρώστησαν, άφησαν κόκκαλα στην περιοχή, συν την καταστροφή των μυθικά σπουδαίων αρδευτικών έργων της μαάριμπ...
η ήττα των ρωμαίων σ'αυτή την φαινομενική νίκη-καταστροφή συσπείρωσε μ'ένα καινούριο τρόπο τους άραβες (διαφήμιση στο βιβλίο μου που δεν έχει εκδοθεί κάνω τώρα, και μάλιστα τσάμπα, ε, ανζε-τάκι μη μου ζητήσεις φράγκα που αυτοδιαφημίζομαι έτσι σαν ... άντε να μην πω τι λέξη μου έρχεται)).
νομαδοποιηθηκαν νοτιάραβες, και οι άραβες των πρώτων αιώνων της χριστιανικής εποχής άρχισαν να έχουν μια καινούριαν ενότητα.
οι δυο μεγάλοι πολιτισμοί της ύστερης αρχαιότητας, ο βυζαντινός και ο περσικός που τόσο καλά περιγ΄ραφονται παραπάνω, χρησιμοποίησαν τους άραβες ως συμμάχους: οι μεν τους λαχμίδες (φυλή) οι δε τους γασσανίδες (φυλή) με την εξής διαφορά: όσοι ήταν ορθόδοξοι χριστιανοί ήσαν με το βυζάντιο, όσοι ήταν νεστοριανοί κλπ, ήσαν με τους πέρσες.
όμως, τον 7ο αιώνα οι πέρσες έλιωσαν.
για την ανατολή, σχεδόν τότε τέλειωσε η αρχαιότητα.
όταν οι βυζαντινοί με την εκστρατεία του ηρακλείου νίκησαν κατά κράτος τους πέρσες, οι άραβες, μετά από λίγο, εξαπλώθηκαν στην περσική γη.
όταν, από το 750 και μετά, οι άραβες έκαναν πρωτεύουσά τους την βαγδάτη, η περσία είχε ΄΄ηδη εκλείψει.
οι μέσοι χρόνοι ΄της ανατολ΄ς είναι αυτοί πουν με σημαία το ισλάμ έφεραν μια καινούρια ενότητα σε όλο τον δυτικοασιατικό ΄κόσμο με σημαία τη γλώσσα του κορανίου, δηλαδή την αραβική.
όμως, πολύ σύντομα, γύρω στον 9ο αιώνα, ένα ιδεολογικό ρεύμα πολιτιστικού χαρακτήρα έκανε τους άραβες, χαλίφες, δηλαδή αρχηγούς, να έχουν βεζύρηδες με τοπικότερες αξίες απ'αυτούς, δλδ ή πέρσες, ή χριστιανούς, ή εβραίους.
αν χαλίφης είναι κάτι σαν πρόεδρος της δημοκρατίας, βεζύρης ήταν κάτι σαν πρωθυπουργός.
ένα ιδεολογικό ρεύμα, η σουουμπίγια, υποστήριξε τόσο τους πέρσες, ώστε γύρω στον 11ο αιώνα, υπήρξε η περσική αναγέννηση...
ανάμεσα στους περσες και τοςυ άραβες οι διαφορές είναι:
γλώσσα: ινδοευρωπαϊκή στους πρώτους, σημιτική στους δεύτερους
ιστορία: σαφώς αρχαιότερη στους πέρσες
θρησκεία: τώρα πια όλοι μουσουλμάνοι, σιιτες οι πρώτοι, σουνίτες οι δεύτεροι
ζωγραφική τέχνη: μεγαλύτερη στους πέρσες
καλλιγραφία: αρτιότερη και γεννημένη στους άραβες, που είναι και σημίτες (και το θέμα το έχω φάει λίγο με το κουτάλι της σούπας)
ιστορία: εντελώς διαφορετική από τοςυ μεν στους δε
φιλοσοφία: σαφώς αραβική.
στη διαφορά των γλω΄σσων πρέπει ωστόσο να πούμε πως πέραν του αλφαβήτου που οι πέρσες το πήραν απο τους άραβες, έχουν πάρει, χάρη στο κοράνι και τις μακραίωνες συγχροτήσεις τους με τους άραβες, τόσο πολύ λεξιλόγιο, όσο σχεδόν και οι τούρκοι...

ένα ανέκδοτο που λεν οι πέρσες για τους τούρκους:
ξέρετε τι είναι η τουρκική γλώσσα;
είναι μια γλώσσα που έχει ακόμη και τούρκικες λέξεις...


πολλά φιλιά, θέλω να φάω για μεσημέρι, και να πάω το βράδυ στο μουσείο μπενάκη...

ange-ta said...

Μετά από όσα έχετε γράψει, εγώ δεν έχω να πώ πολλά, σας ευχαριστώ όμως πολύ – πολύ για την προσοχή που δώσατε στο ποστ.

Την Αμπθα,
την ευχαριστώ διπλά, για την ευκαιρία που μου έδωσε να πάρω μία ιδέα για την αραβική λογοτεχνία, και για τα δύο σχόλια εδώ. Το πρώτο στο οποίο συμφωνώ πλήρως με την εικόνα που δίνει για τον Αραβικό κόσμο και το δεύτερο για τα ιστορικά γεγονότα.

Την Γητεύτρα,
για το αναλυτικό αρθρο για τους άραβες, πέρσες και έλληνες

Το διαβολικό,
για το καίριο ερώτημα που έθεσε και που μας δίνει την ευκαιρία για περαιτέρω συζήτηση.
Τώρα για να μη περιμένω και τον Μπροντελ να σηκωθεί από το τάφο και να μας πεί και αυτός για την αραβοσύνη, θα προσθέσω, μετά τον Αρχηγό ( Αμπθα) και τη δική μου κατανόηση περί της αραβικότητας των Περσών.
Σκέφτομαι, ότι από τη στιγμή που οι άραβες είναι μια συνένωση διάφορων εθνοτήτων και φυλών, τότε οι πέρσες είναι άραβες και μάλιστα και εμείς οι έλληνες αν δεν ήμασταν χριστιανοί και αν δεν ήταν το βυζάντιο τότε στα επάνω του, μπορεί να είχαμε γίνει άραβες. Αλλά αφού οι αραβες προστάτεψαν τόσο την ελληνική κουλτούρα, φαίνεται ότι δεν θα μπορούσαμε ποτέ να είμαστε άραβες, αφού οι ίδιοι μας είδαν σαν πηγή για την δική τους κουλτούρα, που εκτός από λογοτεχνία ήταν και σε άλλα επίπεδα, λ.χ μαθηματικά πολύ υψηλή, άρα μας είδαν σαν ένα σύστημα εκτός του δικού τους. Κάπως μπερδεμένα τα λέω, αλλά δεν είμαι ιστορικός.
Ο Μπροντέλ διαπιστώνει με έκπληξη, την ευκολία με την οποία αυτός ο τόσο αρχαίος και μεγάλος πολιτισμός (ο περσικός) έπεσε με τέτοια ευκολία και ταχύτητα.
Γράφει, ότι η αυτοκρατορία που δημιούργησε ο Μ. Αλέξανδρος, που ήταν μία αυτοκρατορία 800 χρόνων, με την εμφάνιση του Ισλάμ, έπεσε στη στιγμή. Γιατί;; Γιατί δεν ρίζωσε σε αυτούς του τόπους που κυριαρχούσαν οι νομάδες και οι καμηλιέρηδες, δηλαδή η ύπαιθρος και όχι η πόλις. Σαν ένα σεντόνι που το πήρε ο άνεμος!

abttha said...

μ'αρέσει αυτός ο τύπος, κι ένας άλλος, πολύ: ο ροντενσόν. στις πανεπιστημιακές εκδόσεις κρήτης κυκλοφόρησε πράσφατα στα ελληνικά το παλιό μα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του για τη ζωή του μωάμεθ (κεφαλαία δε βάζω ποτέ, με δυσκολεύουν). σε κάποιες άλλες εκδόσεις, δε θυμάμαι ποιές, έχει μεταφραστεί στα ελληνικά ένα άλλο θαυμάσιο βιβλίο του που λέγεται 'ισλάμ και καπιταλισμός'.
πάντως μη μας ακούσει κανένας πέρσης ότι τον είπαμε άραβα, θα πάθει το ίδιο ταράκουλο όπως αν έναν έλληνα, επειδή υπήρχαν ο κύριλλος και ο μεθόδιος κι ο εκχριστιανισμός των σλάβων, αν έναν έλληνα τον πεις ρώσο... ή βούλγαρο.
οι πέρσες είναι πέρσες και οι άραβες είναι άραβες. έχουν κοινή θρησκεία αλλά όχι κοινή γλώσσα. δύσκολο ας πούμε μια περσιδούλα μουσουλμάνα να παντρευτεί έναν ιρακινό μουσουλμάνο. θα κάνει εντύπωση, υπάρχει που και που προκατάληψη...

γύρισα από την ομιλία στο μουσείο ισλαμικής τέχνης.
καλά ήταν...
την καλησπέρα μου!

Κ.σ-Μ. said...

Kαι να σκεφθεί κανείς την προσπάθεια που κάνουν οι δυτικοί για να πείσουν τον υπόλοιπο κόσμο ότι οι άραβες είναι καθυστερημένοι και απολίτιστοι.

Ποιοι;;; Οι δυτικοί που διέδωσαν τον "πολιτισμό" τους με τα μέσα που ξέρουμε (ας μη βγω από το θέμα αναφέροντάς τα).

abttha, ένα πετραδάκι έβαλες; Mόνο;

Kαι το βιβλίο του γνωστότερου (σύγχρονου) Άραβα ποιητή σε ποιον το χρωστάμε;

abttha said...

:)
αγαπημένη μου φίλη...
κι αυτό ένα ψίχουλο στο μονοπάτι για να μη χαθώ ήταν...
που μου βάστηξε την ψυχή ζεστή για χρόνια, όπως ξέρεις.
όπως και τώρα η διακριτική καλοσύνη σου, ζεσταίνει τον άλλον και του επιτρέπει να ζει.
την καλημέρα μου και την αγάπη μου, κ-μ, άνζετα, κι όλη η παρέα...
άνζε-τά, αν μπορείς στείλε μου ιδιωτικό μέιλ, εγώ δεν ξέρω πώς να το κάνω!

diavolikon said...

Όπως είπε η abttha άλλο Πέρσης, άλλο Άραβας. Και έχω έναν φίλο Πέρση τον Βίση που αν τον πεις Άραβα σου κόβει την καλημέρα γιατί δεν αντέχει λέει να συναντάει έλληνες που δεν ξέρουν ότι οι Πέρσες δεν είναι Άραβες - ενώ δεν τον ενδιαφέρει καθόλου αν αυτό το συναντήσει σε έναν, αμερικάνο, ας πούμε!

Πολύ ωραία συζήτηση και σας ευχαριστώ όλους την οικοδέσποινα και τους σχολιαστές. Έμαθα πράγματα για οποία ίσως δεν έβρισκα ποτέ την ευκαιρία να ασχοληθώ και να μάθω.

Θα διαφωνήσω με τον απαξιωτικό τόνο του/της K.σ-M. σχετικά με τον πολιτισμό των δυτικών. Όπως κι αν τον "μετέδωσαν" δεν παύει να είναι μέγιστος. Και δεν είναι οι μόνοι που μετέβησαν τέτοιους τρόπους επιβολής του πολιτισμού τους.

Την καλημέρα μου

abttha said...

αγαπητέ/ή προλαλήσα(σα σκέφτομαι να βάλω, πειράζει)
η κ-μ δικαιούται να εκφράζεται όπως θέλει, ξέρεις γιατί; γιατί κι εσύ, κι εκείνη, κι εγώ και όλοι μας, μετέχουμε αυτού του πολιτισμού. άρα, ο καθένας μπορεί να μιλάει για το σπίτι του (μας) όπως θέλει.
νομίζω ότι και η κ-μ κι εσύ συμφωνούμε ότι κάθε πολιτισμός είναι μεγάλος, όσο είναι πολιτισμός, δε διαφωνούμε σ'αυτό. να, ας πούμε, που έχουμε γίνει φίλοι χάρη στο διαδίκτυο, που είναι μια μορφή κουλτούρας μέσα στην παγκοσμιοποίηση που ξεκίνησε από κάπου, απλώνεται, κι έχει σίγουρα και τα θετικά του στοιχεία -απόδειξη η κουβέντα μας-. μέσα όμως σ'αυτή την κουλτούρα, και η κ-μ και εμείς είμαστε εναντιωμένοι σε κάποιους που μας θέλουν τυφλούς, βωβούς κωφούς και φιμωμένους, ώστε τον πόλεμο να τον ονομάζουμε πολιτισμό.
ΠΟλ-ιτισμός
ΠΟλ-εμος
μόνο μια συλλαβή έχουν κοινή, πως για να υπάρχουν και οι δυο πρέπει οι άνθρωποι να μαζί πολ-λοί....

καλά, επιτρέπετε; τρελάθηκα λίγο παραπάνω σήμερα, γιατί ανακάλυψα κάποια χαρτιά που έψαχνα καιρό και τα βρήκα ΄μόλις πριν από λίγο!
το πολ-εν λέτε να με πείραξε;:)
α, και κάτι ακόμη
ο συνδυασμός οικονομίας και πολιτισμού έφερε και καταστροφές, σε κάθε εποχή...
μα όχι μόνο,,,
πιστεύω, έτσι μου ήρθε, πως θα μπορούσαμε μια φορά να τα κουβεντιάσουμε όλα αυτά κάνοντας μια ημερίδα φέις του φέις, τι λέτε;

τώρα σας καλημερ΄ζω για τα καλά, αρχίζει το καθημερινό τρέξιμο...

ange-ta said...

Καλημέρα σε όλους σας, Θέλω να κάνω μία διόρθωση στο τελευταίο μου σχόλιο,
αντί Κουλτούρα, έπρεπε να είχα γράψει πολιτισμός.
Το βράδυ, γιατί τώρα δεν προκάνω θα σας γράψω μερικά λογάκια
Σας φιλώ και παρότι δεν είμαι προληπτική σας συνιστώ να αποφύγετε τις κακοτοπιές, Παρασκευή και 13 γαρ σήμερον

ghteytria said...

Καλημέρα σε όλους! Ε, αυτό ακριβώς έψαχνα στο διαδίκτυο. Συζητήσεις απόλαυσης. Ποιόν να δοξάσω που το βρήκαμε; :) Τον Θεό της φιλίας μάλλον! Σας απολαμβάνω τόσο που δεν έχω διάθεση να απαντήσω σε τίποτα τώρα. Με χορτάσατε...
Φιλιά πολλά!

A.F.Marx said...

Βλέπω τις φωτογραφίες από τα εμιράτα και τις συγκρίνω νοερά με τις φωτογραφίες των παλαιστινίων από τα κατεχόμενα...
Τι μπορεί να καταλάβει για το πρόβλημα του κακομοίρη ιρανού ή παλαιστίνιου, ο εμίρης που παίζει τένις σ΄εκείνο το εναέριο τηγάνι-γήπεδο;
Ο εμίρης και ο κακομοίρης... Έτσι ήταν η ζωή, πάντα...

abttha said...

λάθος, λάθος
ο εμίρης ο κακομοίρης.
ο άλλος είναι άραβας...


τι ξιπασιά, ένα ελβετικό χωριό, με τις σκεπίτσες του, το χιονάκι του, το τενισακι του, τις πολυκατοικίες του, τους αμερικάνικους ουρανοξύστες του, ακόμη και τα πανάκριβα δέντρα του και τα χλιδάτα γκαζόν του.
αυτά
εις βάρος

του μεγαλείου.
της ερήμου.

αλλά, μια και μιλήσαμε για περσία λίγο παραπάνω, κι εκεί, να σου δείχνουν βιβλία για την πρόοδο της γυναίκας, και να σου εμφανίζουν τα κορίτσια να παίζουν σε αγώνα καράτε και να φορούν μαντήλα.
να κάνουν σκι με το τρουακάρ πάνω από το παντελόνι του σκι και τη μαντήλα πάνω από το σκούφο,
τότε θα ήθελα και τους άντρες να κάνουν σκι με κελεμπίες.
μα στην περσία δε φοράνε οι άντρες κελεμπίες. μόνο οι γυναίκες έχουν μείνει στο αμφιεστικό ιδεολόγημα του 7ου αιώνα. οι άντρες είναι στον 20ο...


πάντως ξέρετε τι είναι αξιοπρέπεια; αν έχετε γνωρίσει άραβα, σίγουρα, σε κάποια πτυχή της συμπεριφοράς του, αν όχι σε όλες, θα την αναγνωρίσετε και θα σας ικανοποιήσει...

ange-ta said...

@A.F.Marx
Επιτέλους, ένας που πρόσεξε και αυτή τη γελοία χλιδή!
Έχω και άλλες εικόνες ακόμα πιο χλιδάτες, αλλά ντράπηκα να τις βάλω στο μπλογκ μου. Μετά τη φωτό με το ιστιοπλοϊκό, θα σκεφτεί κανείς ότι κάνω μάρκετινγκ για διακοπές για σούπερ ματσωμένους.

@ σε όλους
Θα μείνω στην πρόταση της Αμπθα, να βρεθούμε και να συζητήσουμε τετ – α τετ!
Θα μου λείψει η Γητεύτρα, γιατί είναι στη Ελβετία.
Να πούμε τη Πέμπτη που μας έρχεται; Στείλτε μου ε-μέιλ, να συντονιστούμε.
Θα λεγα μάλιστα να ορίσουμε μία Πέμπτη κάθε μήνα και να βρισκόμαστε, να συζητάμε κάποια θέματα.
Η Αμπθα, είπε, ότι έβαλε ένα πετραδάκι γνώσης. Αν ο καθένας μας βάλει ένα πετραδάκι γνώσης, τότε ίσως μπορέσουμε να βάλουμε ένα πετραδάκι για έναν καλλίτερο κόσμο.

abttha said...

agaπημένη μου άνζε-τα, για μένα η βδομάδα είναι δύσκολη πολύ. κυρίως όταν έχει σχολείο ο μικρός μου γιος, γιατί πρέπει να μεριμνάω ιδιαίτειρα για την ώρα που πέφτει για ύπνο, κλπ κλπ, θα προτιμούσα ή παρασκευή ή σάββατο...
τι λέω τώρα... να, καθημερνότητες...

gb winzip said...

Ωραία συζήτηση,
το θέμα με το πολιτισμό των Αράβων ήταν ταμπού δυό χρόνι πρίν,'05. Τώρα δεν είναι ταμπού αλλά και η γνώση για τόσο κοντινό μας κόσμο δεν είναι αρκετά διαδεδομένη, πέραν ενός κύκλου ανήσυχων.

Υ.Γ. Δεν καταλαβαίνω τους δύο τελευταίους στίχους του Σάμπι,

Όταν αρνείσαι το υψηλό όρος,(ματαιοδοξία;)
Δεν είναι σα να ζεις αιώνια στο χαντάκι;(ταπεινότητα;)

abttha said...

το ποίημα του σάμπι αρχίζει με την αναφορά: θέλω να σκαρφαλώσω σε κορφές βουνών και σε θάλασσες μανιασμένες.

και λέει σχεδόν με τρόπο παροιμιακό στο τέλος το ίδιο πράμα:
η ζωή θέλει ρίσκο.
άσε την ήσυχη πεδιάδα, και κοίτα στο όραμα, στο βουνό (βουνό για τον άραβα είναι ένα όριο του κόσμου, κοιτάτε και του σημίτη μωυσή, ο θεός στο όρος (σινά), στο άκρο της πεδιάδας (ερήμου) ο θεός τον κάλεσε για να του δώσει τις εντολές του...
αν λοιπόν, λέει ο σάμπι, με την τρέλα της γενναιότητας, δεν βάλεις στόχο ν'ανέβεις, θα'σαι για πάντα όχι εκεί που είσαι τώρα, αλλά χωμένος πιο κάτω από κει που ζεις αυτή τη στιγμή...

όχι ματαιότητα ούτε ματαιοδοξία, μα αγώνα και αγάπη για τη ζωή.

κι ο σάμπι, που το'γραψε αυτό, που έζησε, είχε όραμα να ζήσει.
κι έζησε μέχρι τα εικοστρία του αν θυμάμαι καλά. πέθανε από καρδιά να δεν κάνω λάθος.
είναι ο ρεμπώ των αράβων, κατά την ταπεινή μου γνώμη...

abttha said...

ange-taκι, θέλω βοήθεια!
ξαναδιάβασα το δεύτερο νομίζω ποστ μου εδώ, κι έχω κάνει ένα τρομερό λάθος, θα ήθελα να διορθωθεί. μέσα στη βιασύνη μου έγραψα ότι οι πέρσες πήραν το σταυρό του χριστού από την κωνσταντινούπολη! φυσικά και όχι, από την ιερουσαλήμ τον πήραν. είδα και την υπέροχη φωτογραφία που έβαλες από το νάτιοναλ τζεογράφικ...
απίστευτη!
μπορείς να διορθώσεις την πατάτα μου;

gb winzip said...

abttha, merci, σ'ευχαριστώ. Δεν το κατάφερα άν και θεωρώ το ρισκο κλειδί στην επιβίωση και την ελευθερία.
ΥΓ, - Mr Risque, κινημ. ταινια όπου ο πατέρας ρισκάρει να μη δώσει λύτρα για την απαγωγή του γυιού του μετά απο εκτίμηση ότι δεν θα είχε αποτέλεσμα .......

Greg said...

Μετά τα εκπληκτικά που γράφουν τα κορίτσια πιο πάνω σκέφτομαι να "μηδίσω" αφού πρώτα σωπάσω...

Εξαίρετα σχόλια!

abttha said...

μηδίσω, πηδήσω,
μήπως θα μειδιάσεις και μετά θα σωπάσεις;
κκαλάααα....
δεν ξαναπάω μαζί σου στο ρέμο πάντως!

gb winzip said...

"Σήμερα, εκτός από τους Ιρακινούς, τους Ιρανούς, τους Σύριους, τους Αιγυπτίους, υπάρχουν και οι Σαουδάραβες και τα Εμιράτα!"
αντζε-τα

Υπάρχει και η διαμάχη μεταξύ σιιτών και σουνιτών όπως και η Τρομοκρατία εναντίον Ισραήλ και ΗΠΑ
Αν τα έντυπα και η τιβί δείχναν το πολιτισμένο πρόσωπο των αράβων όπως στο δικό σου πόστ, η ειρήνη στη Μ.Ανατολή θα είχε ήδη επιτευχθεί.

ghteytria said...

@gb winzip
Καλημέρα! Τώρα είπες τη κουβέντα κλειδί. Τα ΜΜΕ ακολουθούν εντολές όμως και προωθούν γραμμές. Ολοφάνερο λοιπόν και γι' αυτόν τον λόγο, ότι την ειρήνη δεν την θέλουν και δεν τους απασχολεί. Κοινό μυστικό, πως το ενδιαφέρον εστιάζεται στα πετρέλαια και μόνο.
Η άμπθα έδωσε πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για μια ακόμη φορά, με τον μοναδικό της γοητευτικό και ποιητικό τρόπο. Η άνζετά με τον ευαίσθητο δικό της, έθιξε με τρόπο ουσιαστικό τις αντιθέσεις και όλοι οι υπόλοιποι συζητητές με τις απορίες και τις τοποθετήσεις τους, οδήγησαν τη συζήτηση εδώ.
Αν αυτό το ποστ, το δίδασκαν στα Λύκεια, με τρόπο συζήτησης και ελκύοντας το ενδιαφέρον των παιδιών, θα άλλαζε ο κόσμος ή όχι;

abttha said...

καλημέρα!
μακριά από μένα η σκέψη 'ανήκω δεξιά αριστερά, κεντρώα, κάτω πάνω, δίπλα'.
μια φτωχή και μόνη νοικοκυρά είμαι :)
πάντως θέλω να γράψω με κεφαλαία:
ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΙ ΛΥΜΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ.
ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΙ ΖΗΤΑΝΕ ΕΠΙΜΟΝΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ. ΖΕΥΓΑΡΑΚΙΑ, για να κάνουνε μούλικα-πολέμους.

έτσι, παλιά είχαμε αφενός το παράνομο ζεύγος δυτικό μπλοκ (γ) -ανατολικό μπλοκ

και είχαμε
κουμουνισμό ρωσίας -κουμουνισμό κίνας.

πολύ απλοϊκά τα λέω, αλλά κάπως έτσι.
με την περεστρόικα, τα πράγματα άλλαξαν.

άλλαξαν για το διεθνές σκηνικό.
τώρα ο μπους και ο πούτιν συνεστιάζονται ο ένας τον άλλον.
τώρα επίσης, εκτός από την όπερα 'ο νίξον στο πεκίνο' έχουμε και τους κινέζους της κάθε γειτονιάς και του κάθε μετρό να πουλάνε πάμφηνα και ωραία πράματα.

η νέα τάξη πραμάτειας είναι το αμέρικαν ντριμ.
γουάτ με την ευρώπη; καλά θα δούμε.
(ή μάλλον κάτι είδαμε, αχνά, δεν ξέρω τη συνέχεια)

ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός έχει βρει τώρα έναν άλλον ιμπεριαλισμό και του κάνει άγριο κόρτε.
τον τονώνει, δε θέλει να τον παντρευτεί, θέλει να τον βιάσει.
τα μούλικα-πόλεμοι τους βλέπουμε.

να σας ρωτήσω: τυχαίο σας φαίνεται που στις εκλογές, τις εντελώς ανεπηρέαστες και ελεύθερες εκλογές που γίνονται τώρα στο ιράκ, εντελώς, μα εντελώς, μα ανεξήγητα ξαφνικά, τα κόμματα που παρουσιάζονται έχουν ή θρησκευτικό έρεισμα (σουνίτες - σιίτες) ή μειονοτικό έρεισμα εθνικών ομάδων....

διαίρει και βασίλευε,
και πάρε και χρώμα έντονο να βάψεις τα χείλη σου γλυκιά μου ανατολή, να ξέρουν όλοι ότι μόνο μ'ένα καουμπόυ στο κεφάλι σου, κορώνα στα μαλλιά σου θα ησυχάσεις...
αλλιώς, τι να σου πω...
ανήσυχη, πεταχτούλα η ανατολή...

ένα πολύ ωραίο βιβλίο, να το πάρετε όσοι ενδιαφέρεστε, είναι του ψυρούκη.
αραβικός κόσμος και ελληνισμός, εκδόσεις αιγαίον, λευκωσία 1992.
ο ψυρούκης νίκος, αιγυπτιώτης, εξαιρετικός ιστορικός, γνώστης του αραβικού κόσμου, πέθανε το 2003.
προσωπικά δεν τον ήξερα. ήξερα όμως το έργο του. ήξερα επίσης κάτι που με είχε συγκλονίσει. ότι ο ψυρούκης ήταν αυτασφάλιστος στον ογα.
πήρα το μπαστουνάκι μου τότε, γιατί τότε με μπαστουνάκι κυκλοφορούσα όντως, να προσευχηθώ γι'αυτόν την ώρα της αναχώρησης. ένιωθα ενοχές γιατί εγώ με τα μισά του χρόνια και τις μισές του γνώσεις, είχα ήδη μια σχετική δουλειά, ήμουνα δλδ από τους τυχερούς...
ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.
κάποιος έγραψε παραπάνω ή κάπου ότι πριν δυο χρονια δε μιλούσε κανείς για τον αραβικό πολιτισμό.
μιλούσαν. απλώς τα βήματα είναι πάντα μικρά.
η δημοκρατία δεν έχει μπότες του δράκου, να διασχίζει τον κόσμο.
τα βήματα της κοινωνίας είανι μικρά. να γίνονται μόνο.
να γίνονται...
θα πάω στο μπλογκ μου και θα βάλω, βλακωδώς ίσως, σαν προδημοσίευση, έναν παλιό πρόλογο στις σημειώσεις μου για τον αραβικο πολιτισμό. το βιβλίο ελπίζω να βγει το 2007. επτά λέμε. επτά!
καλημέρα!

gb winzip said...

ghteytria
" Κοινό μυστικό, πως το ενδιαφέρον εστιάζεται στα πετρέλαια και μόνο."

Mάλλον συμφωνείς ότι το πετρέλαιο είναι αστεία υπόθεση μπροστά στους ανθρώπινους πόρους του αραβικού πολιτισμού. Αλλωστε η ange-ta με την αναφορά της στα Εμιράτα το δείχνει ξεκαθαρα, οι Αραβες δεν είναι μόνο πετρέλαιο, κάθε άλλο!

ΑBTHA,
""να σας ρωτήσω: τυχαίο σας φαίνεται που στις εκλογές, τις εντελώς ανεπηρέαστες και ελεύθερες εκλογές που γίνονται τώρα στο ιράκ, εντελώς, μα εντελώς, μα ανεξήγητα ξαφνικά, τα κόμματα που παρουσιάζονται έχουν ή θρησκευτικό έρεισμα (σουνίτες - σιίτες) ""

Γιατί ανεξήγητο; Υπάρχουν γεγονότα που τα εξηγούν!

Abtha,
""πρόλογο στις σημειώσεις μου για τον αραβικο πολιτισμό. το βιβλίο ελπίζω να βγει το 2007""

Εμείς όλοι να σε πιέζουμε να το βγάλεις, αλλά να μου κάνεις μία επιθυμία;παραγγελιά! θέλω ένα κεφάλαιο με τον κοινό πολιτισμό τους με τους Εβραίους. Είσαι;

ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ said...

'Eχω πάει για δουλειά στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο - δε πρέπει να υπάρχει τέτοιο τένις ... Eμένα πάντως όλα αυτά τα κράτη-εμιράτα του Kόλπου με τα καθεστώτα που κάνουν διαχείριση των πετραλαικών κοιτασμάτων για λογαριασμό της Δύσης δε με γοητεύουν καθόλου. Δεν εννοώ μόνο πολιτικά. Eννοώ δε με γοητεύουν καθόλου και σαν μέρος να ζει κανείς. Αυτός ο νεοπλουτισμός που συμβολίζεται με τα λιβάδια του γκαζόν μέσα στην ξερή έρημο, τα γυάλινα κτίρια κάτω από τον καυτό ήλιο της ερήμου μου φαίνονται σαν μία μεγάλη "ύβρις".

Χρήστος Μόρφος said...

Τώρα, γιατί εμένα αυτά τα 8250 δολάρια τη βραδιά μού φαίνονται λίγα; Κι ακόμη λιγότερα μου φαίνονται τα 15.000;

Είναι γιατί δεν τα έχω [ούτε θα τα... έξω] ή γιατί είμαι σπάταλος;

ΥΓ. Εκπληκτική συζήτηση. Εύγε σε όλους σας!

ange-ta said...

Την κοπάνησα το Σαββατοκύριακο, γι αυτό και δεν έχω εμφανιστεί στα ενδιαφέροντα σας σχόλια.
Όμως, η διαχείριση της συζήτησης ήταν απολύτως επιτυχής, δεν έχω να προσθέσω τίποτε.

@ Γητεύτρα:
Βρήκα την σειρά άρθρων στην Καθημερινή, θα τα εκτυπώσω να τα διαβάσω, δείχνουν ενδιαφέροντα.
Με συγκινούν τα λόγια σου. Άντε να έρθεις πίσω. Καλή η Ελβετία, αλλά εδώ είναι ο Παράδεισος!!

@ Αμπθα:
Δυστυχώς, όπως βλέπεις ούτε τα δικά μου λάθη δεν μπορώ να διορθώσω. Βλέπω αυτό το «ελληνική κουλτούρα» και μου βγάζει το μάτι, μετά από την τόσο αναλυτική διαφοροποίηση που κάνει ο Μπροντέλ για τις δύο αυτές έννοιες.
Όποιος με διαβάζει, ας μου ας μου γράψει πώς να διορθώνω τα σχόλια, , τον ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Είμαι πάντα διαθέσιμη, κάθε ώρα όλες τις μέρες, πλην Παρασκευής απόγευμα και μέχρι το βράδυ αργά και Σάββατο όλη μέρα. Θα ήμουνα ευτυχής να βρισκόμαστε μία Κυριακή το μήνα, ή το δίμηνο να κουβεντιάζουμε.

περεστρόικα, και πούτιν: Μεγάααααααααλο Θέμα. Θα μπορούσα να κάνω μερικά πόστ, αλλά θα μπορούσαμε να το θέταμε σαν θέμα συζήτησης!

Ο Ψυρούκης μου είναι πολύ γνωστός έχω διαβάσει δυο – τρείς ιστορίες του (history όχι story). Θα φροντίσω να βρω το βιβλίο που αναφέρεις. Αυτός ο ιστορικός μου άρεσε πάντα! Και η ιδεολογία που περνάει με βρίσκει σύμφωνη.

@winzip,
Πράγματι, δεν είναι μόνο τα πετρέλαια εκεί κάτω, παρότι είναι κυρίαρχης σημασίας. Είναι ο ανθρώπινος παράγοντας, που αν χαθεί, υπάρχει κίνδυνος να πέσουν όλα τα αραβικά κράτη σαν ντόμινο. Μία πολύ εύθραυστη ισορροπία. Το δυστύχημα, είναι ότι αυτή η ηθική, δεν αποτελεί καμία πρόταση προόδου, έτσι όπως είναι τα πράγματα σήμερα. Η ανθρωπότητα περνάει, κατά την αντίληψή μου, τη χειρότερη κρίση που πέρασε ποτέ. Η την ξεπερνάει ή ξόφλησε!!

@διαβολάκι,
Παρά τα όσα είπε ο ειδικός, εγώ θα προσθέσω τις κακίες μου.
Αν οι σημερινοί Πέρσες θέλουν να δηλώνουν, ότι δεν είναι άραβες, ας το αποδείξουν! Ας αφήσουν τις γυναίκες να ζουν όπως γουστάρουν. Χωρίς μαντίλες και καταπίεση!
Αλλιώς θα τους λέω, ότι πέταξαν τον Σάχη και ξέπεσαν στους χωμεϊνίδες!

@ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ,
Βέβαια είναι ύβρις. Είναι ο λόγος που έχουν πουλήσει αυτοί οι άραβες τους άλλους άραβες. Αυτό το γελοίο χρήμα. Το τένις, αν προσέξεις την πρώτη φωτό θα το δεις.

@Χρήστος Μόρφος,
Συμφωνώ σε όλα όσα λες. Και για την αξία του χρήματος και για την αξία των συνομιλητών.
Ελπίζω να κάνουμε το βηματάκι να βρεθούμε και να τα λέμε από κοντά. Κερδισμένοι θα βγούμε σίγουρα!

Alexandra said...

έχοντας δουλέψει με άραβες από 17 χώρες της μέσης ανατολής ένα πράγμα μπορώ να σου πω. ότι τους αισθάνομαι μακρινούς συγγενείς μας...

είμαστε οι 'γιουνάν'=ίωνες για εκείνους!

μας βλέπουν διαφορετικά γιατί και εμείς τους σεβόμαστε και το αισθάνονται.

λατρεύω τα ποιήματα του ομάρ καγιάμ....

μπορώ να μιλώ για ώρες...

σε φιλώ

ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ said...

Άσχετο, αλλά
δείτε αν θέλετε, αυτό!

Σας προειδοποιώ όμως πως θα σοκαριστείτε... Φροντίστε να έχετε χρόνο στη διάθεσή σας, γιατί είμαι βέβαιη πως θα θελήσετε να διαβάσετε & τα προηγούμενα posts.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
ΥΣ: ΣΥΓΝΩΜΗ αν σας ψυχοπλάκωσα, μα αυτά συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας...

ange-ta said...

@Αλεξάνδρα μου, την καλησπέρα μου.
Εντυπωσιάζομαι, με την επαφή σου με τους άραβες.

@Ηλιαχτιδούλα μου, αστα να πάνε. Ναι όντως ψυχοπλακώνομαι. Είναι ο μεγάλος φόβος της ζωής μου! Να πεθάνω σε κρεβάτι. Θέλω να πεθάνω όρθια!

gb winzip said...

@ αλεξάντρα, να υποθέσω ότι δεν έχουν "μολυνθεί" απο τις βιομηχανικές υπεραξίες;

Babis said...

Ανζέτα, κάνω copy and paste από το δικό σου, για να εκφράσω μια διαφωνία."Οι Άραβες, είναι ένα άθροισμα πολλών εθνοτήτων, όπως αλγερινοί, αιγύπτιοι, σύριοι, ιρακινοί, ιρανοί, παλαιστίνιοι, Σαουδάραβες κ.α." Είναι σαν να λέμε ότι οι τούρκοι είναι αρμένιοι, κούδροι, πόντιοι κλπ. Δεν είναι άθροισμα εθνοτήτων, αλλά ξεχωριστή εθνότητα, που με το Μωάμεθ και τη νέα θρησκεία ξεχύθηκαν και κατάκτησαν αυτές τις άλλες εθνότητες. Και μπορεί οι Αιγύπτιοι να έχασαν τη γλώσσα τους (τα κοπτικά έπαψαν να μιλούνται από τον 10 αιώνα) αλλά διατήρησαν τη χριστιανική θρησκεία. Σήμερα είναι μειονότητα στην ίδια τους την κατακτημένη πατρίδα, μόλις 10%. Οι Βέρβεροι στο Μαρόκο, στα ορεινά, διατήρησαν εν μέρει τη γλώσσα τους. Το αλφάβητό τους είναι συγγενικό με το φοινικικό. Όσο για τους ιρανούς φυσικά, αυτοί είναι ινδοευρωπαίοι.

ange-ta said...

Μπάμπη μου, μη μου βάζεις δύσκολα. Ιστορικός δεν είμαι, ούτε εθνολόγος και οι γνώσεις μου είναι σκόρπιες και αποσπασματικές. Αυτά που γράφω εδώ είναι αυτά που λέει η Κονδύλη και ο Μπροντέλ.
Νομίζω όμως ότι κάνεις μία υπέρβαση. Οι Τούρκοι είναι πολίτες του Τουρκικού κράτους που ίδρυσε ο Κεμάλ και δεν μπορεί κανείς να κάνει σύγκριση με τους Άραβες, που δεν είναι πολίτες ενός κράτους αλλά περισσότερων. Επομένως η πρόταση μου (που δεν είναι δική μου) είναι σωστή.
Επίσης δεν θα έλεγα ότι οι Πέρσες είναι ινδοευρωπαίοι, γιατί υπάρχουν ιστορικοί που δεν δέχονται την ύπαρξη ινδοευρωπαϊκής φυλής, αλλά μόνο ινδοευρωπαϊκής γλώσσας, αλλά πάλι δεν μιλάω ως ειδικός. Οι Πέρσες είναι Πέρσες, που θα έλεγα, ότι έχουν παραδοθεί στη αραβική κουλτούρα και στον αραβικό πολιτισμό στη θρησκευτική του βάση και με αυτή την έννοια δεν είναι πια πέρσες, έτσι όπως το ξέρουμε από την ιστορία, αλλά άραβες.
Όσο για τους χριστιανούς μέσα στα αραβικά κράτη είναι μειονότητες που καταπιέζονται σφόδρα, ενώ σε αντίθεση με μας, τους ανοίγουμε όλες τις πόρτες και όλες τις ευκολίες, όχι επειδή το έχουμε φιλοσοφήσει, αλλά επειδή το έχουν επιβάλει οι νεοφιλελεύθεροι, σε ένα κόσμο που όλα πρέπει να είναι χύμα. Και για να μη με παρεξηγήσεις δεν λέω να τους καταπιέζουμε, αλλά να τους περάσουμε τις δικές μας αρχές για ισότητα και δημοκρατία και όχι αντίστροφα. Υπέρ αυτής της άποψης έχει ταχθεί η Υπουργός της Δανίας, αλλά είναι μόνη της. Μάλιστα για να καταλάβεις που έχουμε φτάσει, γερμανίδα δικαστίνα, επέτρεψε σε σύζυγο μουσουλμάνο να βαράει και να κακομεταχειρίζεται τη γυναίκα του, επειδή το επιτρέπει το κοράνι.

Γιώργος Πρίμπας said...

κατ' αρχή θα συμφωνήσω με την κα Κονδύλη ότι δεν υπάρχει ινδοευρωπαϊκή φυλή. Ένα κακό παραμύθι που έφτιαξαν Άγγλοι και Γερμανοί τους τελευταίους δύο αιώνες είναι. Το πώς και το γιατί είναι μια ιστορία που δεν αφορά το θέμα.
Προσωπικά θεωρώ ότι οι δυο σημαντικότερες περίοδοι του ανθρώπινου πολιτισμού είναι η γέννηση της Φιλοσοφίας στην αρχαία Ιωνία και η εποχή που ονομάστηκε Διαφωτισμός.
Όσον αφορά τους Άραβες, ή τέλος πάντων το σύνολο των λαών που επηρεάστηκαν από την εξάπλωση των Αράβων μετά τον 7ο αιώνα, αυτοί, πολιτισμικά κυριάρχησαν για 5-6 αιώνες. Τα αίτια της μετέπειτα άτακτης υποχώρησης του πνευματικού τους πολιτισμού και κυρίως του αφανισμού της φιλοσοφίας τους (*) (**) οφείλονται στο ότι σταδιακά υποτάχτηκαν στους στρατιωτικά ανώτερους, αλλά τελείως απολίτιστους, Μογγόλους και Οθωμανούς.
Κι όλα αυτά τη στιγμή που στη δύση τίθεντο οι βάσεις της αναγέννησης που οδήγησε στο Διαφωτισμό και την πνευματική χειραφέτηση του ανθρώπου.

(*) Δεν είναι τυχαίο ότι, τις περιόδους εκείνες - και στα κράτη εκείνα - όπου κάποια θρησκευτική αυθεντία επιβάλλεται ολοκληρωτικά ακολουθεί το σταμάτημα κάθε φιλοσοφικής αναζήτησης. Μπορεί η θρησκεία που εισήγαγε ο Μωάμεθ να αποτέλεσε τη βάση για την επέκτασή τους αλλά ταυτόχρονα και τη μελλοντική φυλακή του πνευματικού τους πολιτισμού.
(**) Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι η ανθρωπότητα δεν τους οφείλει πάρα πολλά για τη σωτηρία μεγάλου τμήματος του αρχαίου ελληνικού πνεύματος σε περιόδους που η σημερινή δύση - του λεγόμενου Βυζαντίου περιλαμβανομένου - ήταν κατά πολύ χειρότερη από το οποιοδήποτε σημερινό θεοκρατικό καθεστώς.

ΥΓ. Συγχαρητήρια για το βιβλίο και το έργο σας.

ange-ta said...
This comment has been removed by the author.
ange-ta said...

καλημέρα κ. Γιώργος Πρίμπα

Να σας πώ πρώτα απο όλα, ότι η Ange-ta που γράφει σε αυτό το μπλόγκ, δηλαδή η αφεντιά μου, δεν είναι η Ελένη Κονδύλη. Πάντως με τιμεί ιδιαίτερα η ταύτιση με την εξαιρετική μου φίλη.

Την κ. Κονδύλη την γνώρισα εκ των υστέρων, αφού έκανα πόστ για το εξαίρετο βιβλίο της.

Σχετκά με το σχόλιο σας, είναι ενα πολύ συνοπτικό και πολύ σωστό σχόλιο, το οποίο εγώ η Ange-ta το αποδέχομαι πλήρως.

Χάρηκα που τα είπαμe

Ψηφίστε για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...