Wednesday, 21 July 2010

Όλα προς δόξαν της Μεγάλης Δυτικής Αγγλοσαξονικής Αυτοκρατορίας

Με πανιά μαζεμένα και τη σημαία κρεμασμένη στη στρογγυλή πρύμνη, το πλοίο γλιστρούσε στη παλίρροια, πλησιάζοντας τη στεριά. Όπως έλεγαν όλοι ήταν ένα παράξενο, τρομακτικό, μυστηριώδες πλοίο. Κανείς δεν ήξερε αν ήταν εμπορικό, κουρσάρικο ή πολεμικό. Μέσα από τα φινιστρίνια του ξεπρόβαλαν μαυρισμένες μπούκες κανονιών. Η σημαία του ήταν ολλανδική και το πλήρωμα ετερόκλητο. Το λιμάνι από όπου είχαν αποπλεύσει ήταν το Τζεϊμστάουν. Ήρθε πούλησε το εμπόρευμα του και σε λίγο θα έφευγε πάλι.
Πιθανόν κανένα πλοίο στη σύγχρονη ιστορία να μην έχει μεταφέρει πιο δυσοίωνο φορτίο. Ποιο ήταν αυτό το φορτίο; Είκοσι σκλάβοι.
Ένα μαύρος Αμερικανός συγγραφές, ο Τζεϊ Σοντερς Ρεντι, περιγράφει την άφιξη ενός δουλεμπορικού.


Σε συνέχεια του προηγούμενου Κουΐζ θα κλείσω την αναφορά στην ανεκδιήγητη αυτή προσωπικότητα, τον Μέγα Δαρβίνο, η θεωρία του οποίου αναστάτωσε την ανθρωπότητα, με την παρακάτω εμετική του απόφανση:

Υπάρχει σίγουρα μεγάλο ποσοστό αλήθειας στην υπόθεση ότι η θαυμαστή πρόοδος των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και ο χαρακτήρας του λαού τους, οφείλονται στη φυσική επιλογή. Οι πιο θαρραλέοι, πράγματι, οι πιο δραστήριοι και οι πιο παράτολμοι άνδρες από όλα τα μέρη της Ευρώπης μετανάστευσαν στη μεγάλη αυτή χώρα, όπου κατάφεραν να ευημερήσουν.
Προσβλέποντας στο μέλλον, δεν νομίζω ότι ο αιδεσιμότατος κύριος Ζίνκε διατυπώνει καμιά υπερβολική άποψη όταν λέει: «Όλες οι άλλες ιστορικές εξελίξεις, όσες προκάλεσαν λ.χ. την πνευματική καλλιέργεια κι άνθηση στην Ελλάδα κι όσες κατέληξαν στην ίδρυση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δεν φαίνεται να έχουν σκοπό και αξία, παρά μόνο αν εξεταστούν σε συνάρτηση, ή μάλλον σαν βοηθητικές του μεγάλου ρεύματος αγγλοσαξονικής μετανάστευσης προς Δυσμάς»
*

Προφανώς και δεν διαφωνώ με την θεωρία της εξέλιξης, αλλά όχι όπως αυτή διατυπώθηκε από τoυς Λαμάρκ – Δαρβίνο, αλλά όπως έχει διατυπωθεί από την υπέροχη Λιν Μάργκουλις:
Η εξέλιξη των ειδών είναι μια θαυμαστή διαδικασία που συμβαίνει λόγω της αδήριτης ανάγκης τους για συνεργασία και συμβίωση, έτσι ώστε να δημιουργούνται νέα είδη πιο ανθεκτικά λόγω συμβιώσεως και όχι λόγω της επικράτησης του ισχυρότερου που οδηγεί σε σίγουρη αλληλοεξόντωση και επομένως και στο πέρας της εξέλιξης. Επί αυτού του ζητήματος έχω αναφερθεί και παλιότερα.
Βλέπετε εδώ και εδώ
___________________________________
*Από το βιβλίο "Η καταγωγη του ανθρώπου" εκδόσεις Γκοβόστη του Κ. Δαρβίνου

5 comments:

ORPHEAS said...

Φίλτατη καλημέρα.
Γενική τοποθέτηση
Η επιστημονική σκέψη προχωρεί πάντα. Οι θεωρίες μπορεί να καταρρίπτονται από νέα δεδομένα (όπως τα ρεκόρ), όμως κάθε επόμενος πατάει στη σκέψη και τα συμπεράσματα του προηγούμενου. Ο προβληματισμός και η αντίθεση φέρνουν τη ζύμωση και τη σύνθεση. Και την εξέλιξη. Κι αυτό λέγεται πρόοδος.
Η μελλοντική αλλαγή θέσεων , η απόρριψη προτύπων, θέσφατων και ιδανικών, ή και μόνο η αμφισβήτηση δεν αναιρεί την αξία και σπουδαιότητα των πρωτοπόρων πνευμάτων. Όλα πρέπει να κρίνονται στον τόπο και τον χρόνο.
Δεν μπορούμε να διαγράψουμε π.χ. τους αδελφούς Ράϊτ επειδή δεν χρησιμοποίησαν κιητήρες τζετ, ούτε τον Φορντ επειδή δεν έβαλε στ’ αυτοκίνητά του κινητήρες τούρμπο !
Η επιστημονική γνώση θα προχωρεί και με τον Δαρβίνο και με την Μαργκούλις (ομολογώ, χωρίς να ντρέπομαι, πως δεν την γνωρίζω) και με τον Χ επόμενο ερευνητή. Ανθρώπινη μοίρα !
Αμφισβητήσεις θα υπάρχουν πάντα. Και ανατροπές.
Σκέψου ότι σήμερα αμφισβητείται το βασικό αξίωμα του Ευκλείδη, (από ένα σημείο μόνο μία παράλληλος άγεται προς δεδομένη ευθεία), που σημαίνει ότι κινδυνεύει με κατάρρευση όλο το οικοδόμημα της γνωστής Γεωμετρίας !
Αν συμβεί αυτό θα πρέπει να διαγράψουμε ( ουστ, ξεφτίλα !) τον Ευκλείδη ;

asxetos said...

Ange-Ta
Γεια σου
πραγματι
Στην φύση δεν επικρατεί η αλληλοσφαγή όλων, όπου το δυνατό τρώει το αδύναμο, αλλά ενυπάρχει μια βαθιά ‘ποιητική’ διεργασία.
Λειτουργεί μια διαρκής μεταμόρφωση όλων σε όλα. Μια αλληλεξάρτηση που συνεχώς αναπροσαρμόζεται. Χαρακτηριστικό δεν είναι η βία αλλά η συνέργεια και η συμβίωση και η βαθειά αλληλεξάρτηση όλων των ειδών και μορφών της ζωής, ώστε είναι αδιανόητο να εξαιρέσει κανείς και το παραμικρό είδος ζωής απ’ αυτόν τον ιστό.
Έννοιες όπως ‘δυνατό ‘ και ‘αδύναμο’ , ‘μεγάλο’ η ‘μικρό’ , ‘όμορφο’ η ‘άσκημο’ , ‘χρήσιμο’ η ‘άχρηστο’ κ.λ.π κατακερματίζουν μόνο στην ανθρώπινη αντίληψη το ΕΝΑ και ενιαίο σύνολο της ζωης και την καθιστούν θύμα της ανθρώπινης χρησιμοθηρίας και εκμετάλλευσης
Κατά την γνώμη μου, δυστυχώς, αντιλήψεις που διαμορφώνουν κάποιοι ‘μεγάλοι’ της επιστήμης έχουν τέτοια αποτελέσματα
@ORFEAS
Κοιτάζοντας σήμερα την κατάντια του πλανήτη τις καταστροφές και τον πόνο που δημιουργείται , τις απαισιόδοξες προοπτικές της ζωης στον πλανήτη,κλπ διερωτάται κανείς μέχρι πότε μπορεί αυτή η ζωή να αντέξει όλες αυτές τις δοκιμές απάνω της από το οτιδήποτε επινοεί ο ανθρώπινος νους . Και από πού νομιμοποιείται ο άνθρωπος να προβάρει τις θεωρίες του του πάνω στην ιδία την ύπαρξη ;

ORPHEAS said...

Καλησπέρα Άσχετε ( κατά το "ξύδι γλυκάδι"), γιατί μόνο άσχετος δεν είσαι.
Έχεις σκεφτεί πως, ίσως, ο Ανθρωπος να είναι ταγμένος για τον ρόλο που παίζει. Και τον παίζει, αλίμονο, τόσο καλά !
Μήπως είναι ένας νομοτελειακός καταλύτης εξελίξεων πέραν των νοητικών συλληπτικών δυνατοτήτων του ανθρώπινου νου ;
Οι έννοιες που αναφέρεις σε εισαγωγικά είναι πράγματι όπως το λες. Τεθείσες από τον Άνθρωπο με υποκειμενική σημασία και συνεχείς
αναθεωρήσεις και αναπροσαρμογές, κατά το δοκούν των "διαχειριζομένων" αυτές.
Όσων αφορά τους πάσης φύσεως "ταγούς" (πνευματικούς κ.α) είναι κι αυτοί μέρος του παιχνιδιού.
Και ευτυχώς που υπάρχουν για να λειτουργούν ως μοχλοί εξέλιξης. Και για "καλό" και για "κακό". Με τις προδιαγραφές που θέτεις εσύ. Γιατί όλες αυτές οι έννοιες, ορώμενες από αστρικές αποστάσεις, στο σύνολο της Δημιουργίας μοιάζουν απελπιστικά ασήμαντες.
Φτιαγμένες από τον Ανθρωπο για την ικανοποίηση του ανθρώπινου εγωισμού και ματαιοδοξίας.
Χαρηκα που τα είπαμε.
Έχεις αναλογιστεί ότι η καταστροφή που έχει επιφέρει στον πλανήτη τα τελευταία 60 χρόνια είναι μεγαλύτερη της αντίστοιχης από καταβολής του ;

ange-ta said...

Ορφεα,

Καλημέρα

Δεν με ενοχλεί η επιστημονικότατα η όχι στα θέματα της εξέλιξης στις θέσεις του Δαρβίνου, που ανέφερα στα δυο αυτά ποστ, τα οποία τα έγραψα σε δυο γιατί αδυνατώ να κάτσω πολύ ώρα στον υπολογιστή.
Ούτε ο απίστευτος ρατσισμός του! Αφού δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος!
Εκείνο που σιγά – σιγά γίνεται αντιληπτό σε μένα, είναι ότι ο τόσο εξυψωμένος διαφωτισμός δεν ήταν πρόοδος αλλά μια φρικτή και ανέκκλητη οπισθοδρόμηση.

Έχουν καμία σχέση αυτές οι διατυπώσεις των φωτισμένων, με το πνεύμα των αρχαίων Ελλήνων;
Με το φως και την απανταχού παρουσία του ιερού και του θείου που καθιστούσε τη φύση απόλυτη και κυρίαρχη;
Ο Μάρλοου είναι από τους ελάχιστους ποιητές που αντελήφθη την μαυρίλα του διαφωτισμού!

Κοίτα με πόση δύναμη την περιγράφει:

" Εμπρός, ας ορμήσουμε ενάντια στις ουράνιες δυνάμεις
Και ας στήσουμε μαύρα λάβαρα στο στερέωμα
Που θα δηλώνουν τη σφαγή των θεών"

Κατάρριψη κάθε αξίας και εξύψωση της Ύβρεως
σε μια καινούργια Θεά υπεράνω όλων!

Ο Δαρβίνος, είτε γράφει κατά παραγγελία για να ευχαριστήσει τα αφεντικά του, είτε είναι η πίστη του, να αγνοεί τα δεκάδες εκατομμύρια φτωχά πλάσματα που σφαγιάζονταν, στο όνομα του θεού Μαμωνά, με το πιο φριχτό τρόπο που αντίκρισε ποτέ μάτι ανθρώπου, είναι ένα κατάπτυστο εγκληματικό δημιούργημα, που ξέφυγε εντελώς από την εξέλιξη, η μάλλον που βρέθηκε ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ στα πλαίσια της εξέλιξης, έτσι όπως αυτός την θεώρησε, έξω από τις πραγματικές διαδικασίες της φύσης, κλέβοντας επι πλέον τις Αρχές από τον Λαμάρκ!!!

Αν δεν ήταν αυτός που ήταν, τότε σίγουρα η θεωρία της εξέλιξης θα είχε από τότε γραφτεί αλλιώς!

Δεν είναι, λοιπόν, η αλλαγή του επιστημονικού παραδείγματος που καθιστά τον Δαρβίνο, εγκληματία και ηθικό αυτουργό για τα σκληρόψυχα και ανελέητα εγκλήματα των αποίκων, αλλά η θέση του και η αιτιολόγηση της σφαγής και της γενοκτονίας, στο όνομα του ισχυρού!!


@ άσχετε,

Έγραψα τόσα πολλά στον Ορφέα, που πρέπει να πάω να ξαπλώσω για να ησυχάσει η μέση μου.

Φιλιά και θα σε δω οσονούπω!

Anonymous said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...