καλό μήνα από την κουκλάρα αρκουδάρα!

Ένας άξιος καπετάνιος

Μακάρια να κυβερνιόταν και η Ελλάδα έτσι.

Ο καπετάνιος κρατάει το πλοίο με τις προπέλες του όχι με τα σχοινιά του ή την άγκυρα. Έχει ρίξει σχοινί  στην σοφράνο μεριά, όπου το σχοινί είναι άχρηστο σε κανονικές συνθήκες. Όμως πιλοτάρει το πλοίο αντίθετα και το σχοινί του κρατάει το κόντρα. Λύνοντας το σχοινί είναι αμέσως ελεύθερος να φύγει. Έχει επίσης πάει όσο πιο κοντά στο πέλαγος μπορεί, για να μην τον ρίξουν τα κύματα στην ξηρά.

Εγώ, πάντως μόνο που το κοίταγα είχα κατουρηθεί από τον φόβο μου.

Αυτοί που φεύγουν: Κώστας Μπαλάφας

Οι μεγάλοι φεύγουν και οι μικροί μένουν.

«Οι ανθρωπολογικοί τύποι του παρελθόντος» όπως λέει ο Ζαν Κλώντ Μισεά, αλλά και Καστοριάδης και βέβαια και πολλοί άλλοι, που ίσως δεν έχουν ακουστά αυτούς τους μεγάλους διανοητές, μειώνονται και το σύστημα θα πάψει να λειτουργεί και εξ αυτού του λόγου.

Και όταν κάποιος μεγάλος φεύγει, εμείς οι μικροί τον θυμόμαστε, ενώ τον είχαμε λησμονημένο μέχρι πρότινος. Κάποιοι τυχεροί μπορεί να έχουν κανένα άλμπουμ στη βιβλιοθήκη τους. Και εκεί θα δούν με περισσή θλίψη μιαν άλλη Ελλάδα που χάνεται και αυτή όπως οι φωτογράφοι της.

ο φωτογράφος κώστας μπαλάφας

View more presentations from Ange Ta.

4000 Φωτογραφίες από τον Ισπανικό Εμφύλιο - Συμπληρωματικό

Ένας λαός που τραγουδάει δεν πεθαίνει!!
Και όμως....
Τον γονάτισαν οι φασιστικές και ναζιστικές δυνάμεις.

Απολαύστε το τραγούδι και μετά διαβάστε τις ειδήσεις. Η μια για τον φωτογράφο Robert Capa (γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου του 1913 στην Βουδαπέστη και πέθανε στις 25 Μαΐου του 1954, στον πρώτο πόλεμο της Ινδοκίνας που βρέθηκε ως πολεμικός φωτογράφος και ανταποκριτής) και η άλλη για την έκθεση στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας



4000 Φωτογραφίες από τον ισπανικό πόλεμο φυγαδεύτηκαν από την υπο χιτλερική κατοχή Γαλλία προς το Μεξικό. Σήμερα 60 χρόνια μετά εμφανίστηκαν στην Ευρώπη σε φεστιβαλ φωτογραφίας στην Αρλ της Γαλλίας



Αντιγράφω από το ημερολόγιο της Τασούλας:

Ο εμφύλιος πόλεμος της Ισπανίας αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα της ευρωπαϊκής ιστορίας και συγκέντρωσε ένα μεγάλο αριθμό δημοσιογράφων, συγγραφέων, διανοουμένων και καλλιτεχνών. Οι μεγάλες εφημερίδες και περιοδικά απ' όλο τον κόσμο έστειλαν τους καλύτερους επαγγελματίες τους για να καλύψουν τη σύρραξη, στην οποία παιζόταν η ισορροπία δυνάμεων που θα καθόριζε τον 20ο αιώνα όπως οι Νίκος Καζαντζάκης, Έρνεστ Χέμινγουέι, Αντουάν ντε Σεντ-Εξυπερύ, Ιλία Έρενμπουργκ, Τζωρτζ Όργουελ, Χάρολντ «Κιμ» Φίλμπι, Μάρθα Γκέρλχορν, Ίντρο Μοντανέλλι και άλλοι!
Σήμερα, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, παρουσιάζεται έκθεση «Οι πολεμικοί ανταποκριτές του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου».
Χώρος: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Βασ. Όλγας 108, τηλ. 2310295170
Διάρκεια: 10/10-16/11 Εγκαίνια: 10/10, 20:30
Συνδιοργάνωση: Ίδρυμα Πάμπλο Ιγκλέσιας / Μουσείο Καζαντζάκη / Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης / Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης / Ελληνοϊσπανικό Κέντρο Πολιτισμού Θεσσαλονίκης «Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα» / Ινστιτούτο Θερβάντες Υπό την αιγίδα του Προξενικού Σώματος Ελλάδος.

Σχόλιο στην ανάρτηση μου για την Τέχνη στον 21ο αιώνα

Πως χάνουμε την ουσία
του Λευτέρη Ριζά


Διάβασα με κάποια καθυστέρηση το «Τέχνη και πολιτισμός στον 21ο αιώνα» και τα σχετικά σχόλια. Για άλλη μια φορά διαπίστωσα αυτό που συμβαίνει και σε άλλα sites – ιδίως της αριστεράς : τα σχόλια σπάνια αφορούν το κεντρικό θέμα που θίγει το αναρτημένο άρθρο / κείμενο. Έτσι και σε αυτό αντί να σχολιαστεί η ενέργεια των Αυστριακών να κόψουν το Μίκη, το ενδιαφέρον εστιάστηκε στο Μίκη. Τις ιστορίες του, στο αν είναι φιλοχρήματος, πότε και σε ποιο κόμμα ήταν βουλευτής, γιατί είπε το «Καραμανλής ή τανκς» κλπ κλπ. Γιατί «κόπηκε» ο Μίκης και τι αυτό σημαίνει, ουδείς σχεδόν ασχολήθηκε από τους σχολιαστές.
Η μνήμη είναι απαραίτητος όρος για την εξέλιξη, την «πρόοδο», την ύπαρξη ενός λαού και φυσικά της αριστεράς. Γι’ αυτό πρέπει να θυμόμαστε πότε άρχισε η επίθεση στο Μίκη από πλευράς Ισραήλ.
Ήταν η Ισραηλινή υπουργός Παιδείας Λιμόρ Λιβάντ που με επιστολή της, την οποία απέστειλε στον Έλληνα ομόλογό της Π. Ευθυμίου, απαίτησε «ξεκάθαρη και σαφή δημόσια καταδίκη» των δηλώσεων Θεοδωράκη από την πλευρά της κυβέρνησης.
Στην επιστολή (η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα από την ισραηλινή πρεσβεία) η κ. Λιβάντ αναφέρει μεταξύ άλλων: «Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι όλη η κυβέρνηση της Ελλάδας και εσείς προσωπικά, απορρίπτουν τις δηλώσεις του κυρίου Θεοδωράκη. Σίγουρα, ο ελληνικός λαός, που υπέφερε και αυτός από την κατοχή των Ναζιστών, δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τις ρατσιστικές του δηλώσεις. Ταυτόχρονα, πιστεύω ότι μόνο μία ξεκάθαρη και σαφής δημόσια καταδίκη των δηλώσεών του θα ξεριζώσει αυτούς τους σπόρους του μίσους.
Με τον ειλικρινή μου θαυμασμό για το έθνος σας, και σίγουρη για τις θερμές σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ των δύο χωρών μας, τολμώ να εκφράσω την ελπίδα ότι τόσο η κυβέρνηση αλλά και η κοινή γνώμη στην Ελλάδα θα απορρίψουν αυτές τις αντισημιτικές δηλώσεις με αποτροπιασμό και θα καταστήσουν σαφές στον κύριο Θεοδωράκη ότι ο ρατσισμός δεν έχει καμία θέση μέσα στον ευυπόληπτο ελληνικό λαό».[ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/11/2003]
Να θυμηθούμε τι είχε πεί, τότε, ο Μίκης που εκνεύρισε τόσο την κυβέρνηση του Ισραήλ και γιατί αντέδρασε η υπουργός Παιδείας του. Ο Μίκης παρουσίαζε τότε ένα βιβλίο του ενώπιον των υπουργών Πολιτισμού και Παιδείας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Στην παρουσίαση, μεταξύ άλλων είχε αναφέρει ««Παραδέχομαι, θα πω, μια κουβέντα του Προέδρου μας Σαρτζετάκη, ότι είμαστε λαός ανάδελφος. Είμαστε μόνοι μας. Αλλά χωρίς αυτόν το φανατισμό και την αυτογνωσία που έχουν οι Εβραίοι. Είμαστε δύο λαοί ανάδελφοι στον κόσμο, εμείς και οι Εβραίοι, αυτοί όμως έχουν το φανατισμό και καταφέρνουν να επιβάλλονται... Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι αυτός ο μικρός λαός είναι στη ρίζα του κακού, όχι του καλού, που σημαίνει ότι η πολλή αυτογνωσία και η πολλή επιμονή κάνει κακό. Το γεγονός ότι είμαστε χαλαροί και δεν έχουμε γίνει επιθετικοί είναι επειδή εμείς είχαμε πολύ περισσότερα όπλα, αυτοί είχαν τον Αβραάμ, τον Ιακώβ, σκιές!
Εμείς είχαμε ολόκληρο Περικλή εδώ. Φανταστείτε τι θα γινόταν η Ελλάδα, αν είχαμε την... επιθετικότητα των Εβραίων!».
Μετά τη διπλωματική διαμαρτυρία του Ισραήλ, το Κεντρικό Ισραηλινό Συμβούλιο Ελλάδας, σε επιστολή του, χαρακτήρισε τις δηλώσεις Θεοδωράκη «ρατσιστικές» και πρόσθεσε:
«Με τις δηλώσεις αυτές ο κ. Θεοδωράκης επανέφερε στον 21ο αιώνα απόψεις του σκοτεινού Μεσαίωνα και συνθήματα που χρησιμοποιήθηκαν στη ναζιστική Γερμανία, με αποτέλεσμα να σπείρει στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της χώρας ανέμους μισαλλοδοξίας και ρατσισμού».
Από την πλευρά της, η κυβέρνηση - διά του κυβερνητικού - εκπροσώπου πήρε αποστάσεις, δηλώνοντας:
«Η κυβέρνηση δεν συμμερίζεται και δεν συμφωνεί με τις απόψεις που εξέφρασε κατά τη διάρκεια εκδήλωσης ο κ. Μίκης Θεοδωράκης για τους Εβραίους.
Ο ελληνικός λαός στην ιστορική του διαδρομή έχει υπερασπιστεί την Εβραϊκή Κοινότητα στην Ελλάδα, την οποία και ο ίδιος ο κ. Θεοδωράκης έχει τιμήσει με το μουσικό του έργο Μαουτχάουζεν».[ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 13/11/2003] (1)
Ο ίδιος ο Μίκης, με γραπτή δήλωση του στη συνέχεια, διευκρίνιζε: ««Η γνώμη μου για τον ισραηλινό λαό ήταν πάντα γνωστή - όπως άλλωστε και για όλα τα θέματα και ειλικρινά απορώ για ποιον λόγο τώρα δημιουργήθηκε τόσος θόρυβος, σαν να άκουσαν κάτι για πρώτη φορά. Ίσως κάποιοι να θεώρησαν κατάλληλη γι' αυτούς τη στιγμή να εξαπολύσουν επίθεση εναντίον μου.
Ήμουν πάντα στο πλευρό των αδυνάτων, των αγωνιζομένων για τα δίκαια τους λαών. Και μεταξύ αυτών και του ισραηλινού λαού. Τραγούδησα τα πάθη του όσο μπόρεσα καλύτερα. Ήμουν πάντα υπέρ της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών. Και το απέδειξα έμπρακτα, μεταξύ άλλων, και όταν ανέλαβα ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ Σαρόν και Αραφάτ στα γεγονότα του 1972.
Όμως, ακριβώς για τους λόγους αυτούς είμαι απολύτως κατά της πολιτικής Σαρόν και το έχω επανειλημμένα τονίσει, όπως επίσης επανειλημμένα έχω καταδικάσει το ρόλο επιφανών Αμερικανοεβραίων πολιτικών, διανοητών και θεωρητικών στη χάραξη της σημερινής επιθετικής "πολιτικής" Μπους.
Μόνο σκόπιμα μπορεί να γίνει σύγχυση ανάμεσα στον ισραηλινό λαό, που έμπρακτα έχω αποδείξει ότι τιμώ και θαυμάζω, και στα αρνητικά αυτά φαινόμενα που στην ουσία ΑΥΤΑ αμαυρώνουν την εικόνα του Ισραήλ παίζοντας γνήσια "αντισημιτικό" ρόλο, ΑΥΤΑ βρίσκονται στην πλευρά του Κακού, στη ρίζα του Κακού, όπως δήλωσα πρόσφατα.
Προσωπικά είμαι ευτυχής διότι γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλοί Ισραηλινοί σ' όλο τον κόσμο και μέσα στο Ισραήλ που συμφωνούν μαζί μου και αγωνίζονται για τα πραγματικά δίκαια του λαού τους που μπορούν να συνυπάρξουν με τα δίκαια των άλλων λαών, αγωνίζονται για την ειρήνη στην περιοχή τους και σ' όλο τον κόσμο.
Είμαι ευτυχής που είμαστε μαζί στους κοινούς αυτούς αγώνες, εδώ και δεκαετίες. Και ξέρω ότι με γνωρίζουν καλά, μέσα από τους αγώνες αυτούς, και δεν περιμένουν τη λάσπη κάποιων για να με γνωρίσουν.
Μήπως όμως αυτός είναι ο στόχος όσων ξαφνικά "ανακάλυψαν" τις ιδέες μου συκοφαντώντας με ως δήθεν "αντισημίτη;"».
Να προσθέσουμε ότι ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα Τόμας Μίλερ απαντώντας σε σχετική ερώτηση του «Αντέννα» κατέκρινε τον Μίκη Θεοδωράκη για τις δηλώσεις του, στον οποίο μάλιστα απέδωσε πρόθεση συκοφαντίας.
«Είναι θλιβερό και λυπηρό ένας άνθρωπος αυτού του βεληνεκούς να κάνει τέτοια σχόλια. Πιστεύω είναι θλιβερό όταν οποιοσδήποτε, σε οποιαδήποτε εθνότητα και αν ανήκει, συκοφαντεί. Μένω έκπληκτος με αυτά τα σχόλια. Δεν είναι αυτός ο κόσμος στον οποίο ζω. Δεν σας αρέσει η πολιτική μιας χώρας; Εντάξει. Αυτό είναι δημοκρατία. Αλλά όταν δεν σου αρέσουν οι πολιτικές και αρχίζεις να το τοποθετείς με εθνικούς όρους, για μένα αυτό είναι πολύ θλιβερό και λυπηρό». [ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 15/11/2003]. Κάτι που ανάγκασε την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δια του εκπροσώπου τύπου της κ. Πρωτόπαπα, να δηλώσει «Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή από όσους ασκούν συγκεκριμένη αποστολή στην Ελλάδα. Δεν είναι μέρος των καθηκόντων τους η κριτική κατά των Ελλήνων πολιτών, ιδιαίτερα όταν αναφέρονται σε ζητήματα που δεν αφορούν τη χώρα που εκπροσωπούν». Στο πλευρό του Μίκη κι ενάντια στον Μίλερ, τάχθηκαν ΚΚΕ, ΣΥΝ, ο Γλέζος και ο ίδιος ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, που με έμφαση δήλωσε «Έχω γράψει τους στίχους του "Μαουτχάουζεν", που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης, καθώς και το ομότιτλο χρονικό, το οποίο, το μισό σχεδόν είναι ένας θρήνος δικός μου για την τραγωδία των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κι επειδή υπήρξα αυτόπτης μάρτυς έχω το δικαίωμα να πω ότι βρίσκω αδιανόητο το να συμβαίνει από το κράτος του Ισραήλ αυτό που παρακολουθούμε κάθε τόσο, να επιτίθεται με όλη την πολεμική του μηχανή εναντίον αμάχων, εναντίον ενός λαού που προσφυγεύει στην ίδια του τη χώρα.
Φυσικά δεν εγκρίνω και τα δράματα με τους καμικάζι, Παλαιστίνιους, που μπαίνουν σε λεωφορεία και μαγαζιά, με αποτέλεσμα να σκοτώνονται και εκεί αθώοι.
Τελικά, βρίσκω ότι τα θύματα της πολιτικής του Σαρόν είναι δύο: και ο παλαιστινιακός λαός και ο εβραϊκός. Έχω πει και το επαναλαμβάνω ότι οι χιτλερικοί που κυβερνούν τώρα το Ισραήλ ντροπιάζουν το παρελθόν του. Όσο για τις αντιδράσεις της αμερικανικής κυβέρνησης δεν με εκπλήττουν, διότι είναι συνένοχοι και αυτών που κυβερνούν το Ισραήλ και των ομοίων τους». [βλ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ παραπάνω].
Βλέπουμε λοιπόν ότι η σημερινή επίθεση στο έργο του Μίκη και στον ίδιο το Μίκη έχει ρίζες στο παρελθόν κι έχει να κάνει με την κριτική που άσκησε στα έργα και τις ημέρες των κυβερνήσεων του Ισραήλ. Δηλαδή το ρόλο του σε αυτή την περιοχή της Μέσης Ανατολής, τις επεμβάσεις του κατά των αραβικών λαών κλπ. Προκεχωρημένο φυλάκιο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. (2)
Με το οποίο βέβαια η σημερινή κυβέρνηση αναπτύσσει τις σχέσεις και συνεργασία της.
Αντί, λοιπόν, αυτά να συζητάμε, να κατανοούμε, καταγγέλλουμε και να αντιπαλεύουμε θυμόμαστε τον φιλοχρήματο Μίκη και όλα όσα του καταμαρτυρούνται όχι μόνο σ’ αυτήν την ιστοσελίδα αλλά και σε άλλες. Αυτή την τύφλα της πληρώνει η αριστερά.
Σημειώσεις-παραπομπές
1- Επτά χρόνια αργότερα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν βρήκε το θάρρος να υπερασπιστεί την Ελλάδα και τον λαός της από τις ύβρεις που εξαπέλυσαν εναντίον του πολιτικοί και δημοσιογράφοι της Γερμανίας και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, χαρακτηρίζοντας τον τεμπέλη κλπ. Βέβαια με τους ίδιους χαρακτηρισμούς τον είχαν στολίσει οι ίδιοι οι υπουργοί της κυβέρνησης. Πώς να διαμαρτυρηθούν και να καταγγείλουν τους «Ευρωπαίους» ως ρατσιστές. Και πώς να διαμαρτυρηθούν στους Αυστριακούς για την συμπεριφορά τους απέναντι στο έργο του. Άλλωστε οι Αυστριακοί είχαν διακριθεί στον αντιναζιστικό αγώνα και είναι γνωστό ότι δεν διαθέτουν καμιά ….ακροδεξιά.
2- Για το ρόλο του Ισραήλ παραπέμπω στο «Το Ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ» εκδ. Αντίλογος, Αθήνα 2006, πρόλογος Χρ. Η. Χαλαζιάς, με κείμενα των Noam Chomsky, Robert Fisk, John Mearsheimer, James Petras, William Pfaff, Norman Solomon, Stephen M. Walt, στο M. Warschawski ««Τι είναι ο σιωνισμός-Μια μαρξιστική προσέγγιση» [εκδ. Πρωτοποριακή Βιβλιοθήκη, Αθήνα 2003], και σε μια σειρά άρθρα στο Monthly Review και τον ιστοχώρο του στην κατηγορία Μέση Ανατολή.

Η εποχή του ΔΝΤ

«Στα σκουπίδια του Υπουργείου Πολιτισμού
τριών αιώνων Θεατρική Ιστορία»


Παρά τις μακροχρόνιες και επανειλημμένες εκκλήσεις προς το Υπουργείο Πολιτισμού, το μοναδικό Θεατρικό Μουσείο της χώρας που γέννησε το Θέατρο, κλείνει. Η ιδέα του θεατρικού Μουσείου που ξεκίνησε το 1938 από τον Γιάννη Σιδέρη, άντεξε τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, την Δικτατορία, και εδραιώθηκε το 1976 την εποχή της μεταπολίτευσης, εκπνέει την εποχή του ΔΝΤ, την εποχή της απόλυτης εκποίησης όχι μόνο των οικονομικών αξιών, αλλά κυρίως της εθνικής και πολιτισμικής απαξίωσης. Ως υπόδουλοι διαχειριστές οι κρατικοί λειτουργοί εκποιούν την πολιτισμική μας ταυτότητα. Είναι μοιραίο η μοναδική θεατρική κιβωτός του τόπου να κλείνει την εποχή που κυβερνάει τη χώρα ο εγγονός του ιδρυτή του Εθνικού Θεάτρου (Γεώργιος Παπανδρέου) και που υπουργός Πολιτισμού είναι ο εγγονός του ιδρυτή του Μουσείου Μπενάκη (Αντώνης Μπενάκης).


Το Θεατρικό Μουσείο δεν αποτελεί ένα μεγάλο φορέα που απαιτεί υψηλές επιδοτήσεις και μεγάλα κονδύλια. Με 3 αιώνων θεατρικό μουσειακό υλικό εκτεθειμένο στο υγρό και ακατάλληλο υπόγειο του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου της Αθήνας και χιλιάδες τόμους θεατρικών βιβλίων στοιβαγμένων σε μισθωμένο οίκημα στα Πατήσια, προσπαθούσε να επιβιώσει κάτω από την αναλγησία και την αδιαφορία της «πολιτισμικής» πολιτικής που στόχευε στην προβολή του πολιτισμού μας, υπό το πρίσμα μιας εμπορικής ιλουστρασιόν εκδοχής, ακριβών διεθνών διαγωνισμών και διοργανώσεων, τα υπέρογκα έξοδα των οποίων είχαν από καιρό οδηγήσει στην χρεοκοπία πολλούς σημαντικούς πολιτιστικούς φορείς. Η νέα οικονομική κατάσταση απλώς ολοκλήρωσε την διαδρομή ενός τέλματος που χρόνια τώρα φαινόταν ως η κατάληξη μιας αλόγιστης και ανύπαρκτης εθνικής πολιτισμικής πολιτικής. Το Θεατρικό Μουσείο αποτελεί το μοναδικό στο είδος του Μουσείο όχι μόνο στην χώρα, αλλά και γενικότερα στην περιοχή των Βαλκανίων. Τροφοδοτεί ερευνητές από όλο τον κόσμο και συνεργάζεται με το Υπουργείο Εξωτερικών και Πολιτισμού ως διεθνής κόμβος θεατρικών πληροφοριών. Αποτελεί το μεγαλύτερο θεατρικό αρχείο, απολύτως απαραίτητο για την μελέτη, έρευνα και καλλιτεχνική παραγωγή των παραστατικών τεχνών γενικότερα. Το υπουργείο αδυνατεί να επιδοτήσει ένα φορέα που απασχολεί μόνον 14 υπαλλήλους (οι οποίοι βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας) που προσπαθούν να διαχειριστούν 3 αιώνων θεατρικό υλικό το οποίο κινδυνεύει να πεταχτεί στα σκουπίδια. Αυτή την κρίσιμη ιστορική στιγμή που διακυβεύεται η οικονομική εξαθλίωση, η εθνική μας αυθυπαρξία, η κοινωνική πρόνοια, η παιδεία, η πολιτισμική μας εξαφάνιση μπορεί να φαντάζει ως το «μικρότερο» από τα μύρια δεινά. Όμως αυτό που πάντα μπορούσαμε να αντιτάξουμε στα μεγάλα οικονομικά λόμπυ που διαχειρίζονταν την τύχη μας, ήταν η μοναδική «βαριά» βιομηχανία που έχουμε: ο Πολιτισμός μας.

Διαμαρτυρόμαστε για την οικονομική και πολιτισμική εξαθλίωση που βιώνουμε και ζητούμε συμπαράσταση σε αυτό τον άνισο αγώνα.


Οι εργαζόμενοι του θεατρικού Μουσείου

Υπογραφή διαμαρτυρίας εδώ

σκότωνε, και μη ερεύνα ...

Αν κάποια δύναμη (οργάνωση, κράτος, σέχτα ή ό,τι άλλο) σκότωνε τη μικρή κόρη του Προέδρου Ομπάμα, καθώς οι δυνάμεις των Δυτικών δολοφόνησαν τον γιο του δικτάτορα Καντάφι (κι ένα-δυο εγγόνια του), θα εσχίζετο το στερέωμα θα ράγιζε ο ναός στα Ιεροσόλυμα και θα γκρεμίζονταν οι φούρνοι και τα τείχη καθ' άπαντα τον πλανήτη Γη..!

Οι Δυτικοί δολοφονούν πέρα από κάθε νομιμότητα, ακόμα και πολεμική, σε ακήρυκτο πόλεμο κι εν καιρώ ειρήνης, όποιον γουστάρουν κι όποιον προγράφουν. Αν αυτό δεν είναι τρομοκρατία, τι είναι τρομοκρατία; Αν αυτό δεν είναι έγκλημα πολέμου (μάλιστα εν καιρώ ειρήνης) τι είναι τα εγκλήματα πολέμου; Εάν οι Ναζί δικάστηκαν στη Νυρεμβέργη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, το αίμα που χύνουν δεκάδες χρόνια τώρα οι Αμερικανονατοϊκοί ποια «ξαγορά» θα έχει; Ή μήπως το αίμα εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων, εκατομμυρίων πλέον, είναι κατώτερο αίμα, αίμα υπανθρώπων; οπότε, γιατί να ανοίξει μύτη στη Γιούτα ή το Λονδίνο; Γιατί να κατηγορηθούν για εγκλήματα πολέμου ο Ομπάμα, η Μέρκελ ή ο Σαρκοζί; Ούτε Μιλόσεβιτς είναι, ούτε Σαντάμηδες. Απλώς φασίστες ανωτέρας ποιότητος, ναζί καθώς πρέπει κι εγκληματίες πολέμου για το καλό μας...

Οι Αμερικανοί δολοφόνησαν το φάντασμα του Μπιν Λάντεν. Υπήρξε ένα χρήσιμο φάντασμα κι ελπίζεται το ίδιο χρήσιμος να 'ναι και ο θάνατός του.

Το ερώτημα ποιον απ' όλους τους Μπιν Λάντεν δολοφόνησαν οι Αμερικανοί παρέλκει.

Αντιθέτως, το ερώτημα περί την εντολή δολοφονίας κι όχι σύλληψης (εάν ήταν δυνατόν) του φανατικού ισλαμιστή δολοφόνου εγείρεται δικαιολογημένα.

Εάν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν συνελαμβάνετο, θα υπήρχε ο κίνδυνος να δικαστεί. Κι αν εδικάζετο, θα υπήρχε ο κίνδυνος να μιλήσει.

Συνεπώς η καθαρή εντολή δολοφονίας κι οπωσδήποτε όχι σύλληψης του αιμοσταγούς αυτού δημιουργήματος των Αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, αλλά και της ίδιας της Αμερικανικής κυβέρνησης, ήταν η μόνη λογική.

Το σκηνικό όμως του όλου εγχειρήματος μοιάζει να απευθύνεται σε αμερικανάκια (παγκοσμίως).

Εν πρώτοις η φωτογραφία κορμοράνος με το πτώμα Μπιν Λάντεν που διοχέτευσαν οι Πακιστανοί.

Κατά δεύτερον, κι αφού για λόγους πολιτικής ορθότητος οι Αμερικανοί ανακοίνωσαν ότι ακολουθήθηκε το μουσουλμανικό τυπικό για την κηδεία του Μπιν Λάντεν, βιάστηκαν να ξεφορτωθούν το πτώμα του

ποντίζοντάς το στο τσάκα-τσάκα στη... θάλασσα! Τη λεβεντοπνίχτρα.

Ποιοι; αυτοί που προέβαλαν ανά τον πλανήτη το αποτρόπαιο βίντεο απαγχονισμού του Σαντάμ Χουσεΐν ξανά και ξανά έως αηδίας, εφείσθησαν τώρα της αιδούς και της κοσμιότητος;

Αυτοί που, κατά το γνωστόν έκπαλαι ήθος τους, θα περιέφεραν το κεφάλι του Μπιν Λάντεν στο πιάτο προς γνώσιν και συμμόρφωσιν εχθρών και φίλων, εξαφανίζουν αίφνης και στο πυξ λαξ

το τρόπαιό τους στις επτά θάλασσες;

Με τον Πρόεδρο Χουσεΐν Μπαράκ Ομπάμα να 'χει μπροστά του τις επερχόμενες εκλογές και τον Αραβικό κόσμο να συνταράσσεται από εξεγέρσεις (γνήσιες και φτιαχτές) ο πολλαπλός θάνατος και η ανάσταση (ως μάρτυρα) του Οσάμα Μπιν Λάντεν παίζει με πολλά πιόνια στην παγκόσμια σκακιέρα...


ΣΤΑΘΗΣ Σ. 3.V.2011 stathis@enet.gr

Στο καλό καλέ μου άνθρωπε

Ο τελευταίος υπέροχος!

Από σήμερα ο ελληνικός κινηματογράφος είναι ποιοτικά πιο φτωχός

Τρομοκράτες σκότωσαν τον Μπιν Λάντεν!

Με αυτόν το τίτλο περιγράφει η εφημερίδα Junge Welt το θάνατο του ακατανόμαστου.
Είναι η μοναδική εφημερίδα σε όλον τον διεθνή τύπο, που ασκεί κριτική για την χωρίς δίκη θανάτωση, αρπαγή του θανόντος και ρίξιμο του στη θάλασσα, με την επέμβαση των ράμπο σε τρίτη χώρα. Επίσης, πάλι ως εξαίρεση είναι η μόνη εφημερίδα που ασκεί κριτική στην εν ψυχρώ δολοφονία του γιού και των τριών εγγονών του Καντάφη.
Όπως αναφέρει στην συνέχεια η εφημερίδα, δημόσια συγχαρητήρια στον σουλτάνο για την δολοφονία του ακατανόμαστου έδωσαν οι παρακάτω:
José Manuel Barroso, η γνωστή πατσαβούρα πρόεδρος της Ευρωπαϊκής επιτροπής Herman Van Rompuy, (ο κόσμος τώρα θα είναι πιο σίγουρος, είπε), η γνήσια απόγονος των Ναζί κυρά Μέρκελ, καθώς και ο εκπρόσωπος της γερμανικής αριστεράς Klaus Ernst, ο οποίος χαρακτήρισε την θανάτωση ως «ηθική νίκη» και να μην ξεχάσουμε και τους μετά το γάμο μεθυσμένους Βρετανούς οι οποίοι συνέχισαν το πάρτι τους αλαλάζοντας από χαρά και αγαλλίαση. Σ αυτούς όλους κόλλησε και ο Γκιούλ.
Κανείς δεν έκανε τον παραμικρό υπαινιγμό, ότι μια δίκη θα ήταν προτιμότερη!
Και όλα αυτά για έναν άρρωστο και βαρεμένο, ο οποίος ήταν το άλλοθί από το 2001 για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που εκτελούσαν οι πραγματικοί τρομοκράτες του πλανήτη.
Βέβαια το ερώτημα κατά πόσον το σκότωσαν, ή ήταν πεθαμένος, όταν τον σκότωσαν, παραμένει απορία.

Ποιος ξέρει, κάποια μέρα θα το μάθουμε, αν και δεν έχει καμία αξία.

Δείτε και τις απόψεις του ΣΥΝ:

Γάμοι και καημοί και καλή Πρωτομαγιά

Μπορεί να μην πάνε όλα στη χώρα μας

τόσο καλά όσο θα πρεπε

αλλά κανείς δεν αμφιβάλει, ότι η προπαγάνδα πάει πολύ καλά

Αφού ακόμα και αυτοί που πεινάνε θαυμάζουν τα λόγια του υπουργού διατροφής.

Brecht

Εμείς οι τεμπέληδες Έλληνες που έχουμε ένα τεράστιο δημόσιο χρέος που οφείλεται στα κοπρόσκυλα του δημοσίου, ήρθε η ώρα να παραδειγματιστούμε από του Βόρειους φίλους μας!

Ο φίλος «Ηλιότυπος» κάπως έτσι είδε την υπόθεση μας:

Χτες, λοιπόν, μου έφυγε ένα βάρος. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά βίωσα μια ηρεμία, μιά αγαλλίαση, παρά τα βάσανα της οικονομίας μας. Κι αυτό γιατί ένοιωσα ανακούφιση που εξασφαλίστηκε το μακροπρόθεσμο μέλλον της μοναρχίας στο Ηνωμένο Βασίλειο και όλη την Κοινοπολιτεία (ξέρετε, Καναδάς, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και κάμποσες άλλες, πάλαι ποτέ, κτήσεις της Αλβιόνας, που εξακολουθούν να έχουν πάνω από το κεφάλι τους τη βασιλική κορώνα του Λονδίνου.

Ο θαυμάσιος αυτός γάμος, (δεν τον είδα, αλλά άκουσα γι’ αυτόν), με την λιτότητα που τον χαρακτήρισε, έδωσε ένα μάθημα οικονομίας και σωφροσύνης στους υπηκόους της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, αλλά και σ’ όλους τους λαούς του κόσμου, ιδιαίτερα στον δικό μας, που το έχει ρίξει τελευταία στη χλιδάτη διαβίωση! Π.χ. στους συνταξιούχους μας που με τις πλούσιες συντάξεις επιδίδονται σε σπατάλη άνευ προηγουμένου! Στους ανέργους μας, που με τα χλιδάτα επιδόματα ανεργίας κάνουν τρυφηλή ζωή που θα ζήλευαν Νιάρχος και Ωνάσης μαζί! Και τι είναι, π.χ. £50.000 για μια τούρτα γάμου, παρακαλώ; Και φαντάζομαι ότι ο μέσος βρετανός άνεργος θα ένοιωσε πως έτρωγε ένα μεγάλο κομμάτι από αυτήν την υπέροχη τούρτα, αφού κι αυτός έδωσε μερικά σελίνια για την παρασκευή της.

Τι είναι π.χ. £20.000.000 για έναν βασιλικό γάμο; Τζάμπα πράμα και καλά θα κάνουν οι βρετανοί που γκρινιάζουν γι’ αυτό να το βουλώσουν, γιατί έτσι και δεν παντρευόταν ο πρίγκηψ, πώς θα εξασφαλιζόταν η διαδοχή του θρόνου σε 50 ή 70 χρόνια από σήμερα;

Αλλά κι αυτός ο πρίγκηψ, αδέρφια, τι παιδί! Κατάφερε στα 28 χρόνια του κι έγινε συνταγματάρχης! Πόση γενναιότητα θα επέδειξε στα πεδία των pub… συγνώμη, των μαχών ήθελα να πω. Και ακόμα, κατάφερε να αναδειχτεί σε Δούκα κι ίσως να απέκτησε και καμιά δεκαριά τίτλους ακόμη, όπως συνηθίζεται. Μελετηρό παιδί! Ποιός ξέρει τι ζόρικες εξετάσεις θα πέρασε, για ν’ αποκτήσει αυτόν τον επίζηλο τίτλο! Πλάκα τα παράσημα και τα γαλόνια, όταν φοράει τη μεγάλη στολή του! Και κάτι υπέροχες πολύχρωμες ταινίες να στολίζουν τον κορμό του (ξέρετε, διαγώνια) και να μαρτυρούν την ευγενή καταγωγή του!

Από δω κι εμπρός, σκληρή δουλειά περιμένει τον γαμπρό, (όπως όλα τα μέλη των βασιλικών οικογενειών, άλλωστε) προκειμένου να συντηρήσει τη γυναίκα του και τα παιδιά που θα κάνει και του εύχομαι καλό κουράγιο! Αν χρειαστεί κανένα δάνειο για να φτιάξει το σπιτάκι του, να αγοράσει κατσαρολικά, κανά έπιπλο, ας μας στείλει e-mail και θα κάνουμε έρανο εδώ, από το Blog μας…

Κρίμα που δεν έχουμε, πιά κι εμείς τέτοια γεγονότα να γιορτάσουμε, αδέρφια! Να δούμε στους δρόμους μας άσπρα, στολισμένα, άλογα, να παρελαύνουν με φουρφουράτους καβαλάρηδες, να συνοδεύουν άμαξες με επισήμους και βασιλόπαιδες ή βασιλεγγόνια! Τους διώξαμε τους δικούς μας, λες και μας τρώγαν το ψωμί, οι άνθρωποι(;)! Μόνο ένας …Καρατζαφύρερ μπορεί να μας τους ξαναφέρει!

Ας χορέψουμε και μεις, αφού πήγαμε σε γάμο!~!

Προλήψεις Ελπίδες και Ψέματα.

Κατά καιρούς λαβαίνω διάφορα χαζομέϊλ με προτροπές, όπως διέδωσε το και θα κερδίσεις το λαχείο ή θα παντρευτείς έναν πανέμορφο πρίγκιπα. A propos πρίγκιπα, μας τα χουνε πρήξει με τον γάμο στην γηραιά Αλβιόνα! 2 δισεκατομμύρια θα κοιτάξουν λένε την γαμήλια τελετή!
Τα ψέματα αυτά τα ψιλοαναλύσαμε με την ανάρτηση μου για το άλλο παγκόσμιας εμβέλειας γεγονός, δηλαδή του Ολυμπιακούς στο Πεκίνο!
Επιστρέφουμε στο τίτλο « προλήψεις και ελπίδες»
Ακούστε και θαυμάστε:
Αν προσθέσετε την χρονολογία γέννησης (τα δύο τελευταία ψηφία) και την ηλικία σας τότε θα φτάσετε στο μαγικό αριθμό: 111! Για παράδειγμα εγώ γεννήθηκα το 1998, είμαι δηλαδή 13 ετών, επομένως 98 και 13 μας κάνουν 111. Εφαρμόστε το παράδειγμα με τη δική σας ηλικία και θα φτάσετε στο ίδιο αποτέλεσμα!!! (Οι μήνες δεν μετράνε)
Η χρονιά μας λοιπόν είναι μαγική γιατί περιέχει και άλλα εκπληκτικά!
Έτσι πέρασε η ημερομηνία 1.1.11, η 11.1.11, και θα φτάσει η 11.11.11 και η 1.11.11
Το πιο συγκλονιστικό όμως είναι ότι εφέτος ο Οκτώβρης έχει 6 Σάββατα, 6 Κυριακές και 6 Δευτέρες!
Και αυτή η συγκυρία συμβαίνει κάθε 823 χρόνια!!
Εύχομαι από καρδιάς σε όλους όσους διαβάζουν αυτήν την ανάρτηση να ζήσουν μέχρι την επόμενη και την μεθεπόμενη και μεθ μεθ μεθ μεθ μεθ μεθ επόμενη και γιατί όχι ακόμα παραπέρα επόμενη συγκυρία των 6 Σαββάτων, 6 Κυριακών και 6 Δευτέρων
Πολύ θα ήθελα βέβαια να ζήσω και την άλλη μαγική συγκυρία των πολλών άσσων, δηλαδή άλλη μια
1.11.11 και άλλη μια 11.11.11 και 11.1.11 και 1.11.11! Μόνο που τότε το άθροισμα της ηλικίας μου και της χρονολογίας γεννήσεως μου δεν θα είναι 111, αλλά 211!
Μην ψάξετε να βρείτε την πραγματική μου ηλικία μου, γιατί η εξίσωση έχει παρα παρα παρα παρα πολλές λύσεις!
Απολαύστε τον Πουλόπουλο:

Η Κλωθώ

Οι εποχές μας θυμίζουν Ντίκενς. Δισεκατομμύρια οι πεινασμένοι, μερικά εκατομμύρια οι χορτάτοι. Ντίκενς, λοιπόν; Γιατί όχι, αλλά τις συνέπειες, που τις πάς;

Παρίσσι 1780, κάποια Κυριακή

Ο Βασιλιάς, η ξανθομαλλούσα βασίλισσα και πλήθος άλλων όμορφων συνοδών πηγαίνουν επίσκεψη στις Βερσαλλίες. Ανάμεσα στο πλήθος που παρατάσσεται δεξιά και αριστερά της χρυσής βασιλικής άμαξας βρίσκεται και μια γυναίκα που έχει πάρει μαζί το πλεχτό της και συνεχίζει να πλέκει.

- Εργάζεστε πολύ, της λέει ένας άνδρας δίπλα της
- Ναι απάντησε η κυρία Ντεφάρζ
- Τι πλέκετε κυρία;
- Πολλά πράγματα
- Δηλαδή;
- Δηλαδή είπε δυνατά η κυρία Νρεφάρζ, σάβανα.
………
«Ζήτω ο βασιλιά, Ζήτω η βασίλισσα» φωνάζει όσο πιο δυνατά μπορεί ο εργάτης του δρόμου, που έχει ξεχάσει τα βάσανα του, αντικρίζοντας τη μαγική παρουσία της βασιλικής πομπής.
Η κυρία Ντεφαρζ κοίταξε ψυχρά τον εργάτη και του είπε;
- Αν σου δείξουν ένα σωρό από κούκλες και σου πούνε να τις σπάσεις όλες, δεν θα διάλεγες εκείνες που είναι πιο κοντά σου κι εκείνες που είναι πιο όμορφες;

- Μάλιστα κυρία
- Και αν σου έδειχναν ένα κοπάδι με πουλιά, που δεν μπορούσαν να πετάξουν και σου ‘λεγαν να τα μαδήσεις δεν θα διάλεγες τα πουλιά με τα πιο ωραία φτερά;
- Μάλιστα κυρία
- Σήμερα είδες και δύο: κούκλες και πουλιά.

Εννιά χρόνια αργότερα, η θύελλα της Γαλλικής Επανάστασης θα σαρώσει και τις κούκλες και τα πουλιά.

Το Σαιν Αντουάν κρεμούσε ανθρώπους στους δρόμους, στους στύλους των φαναριών, ελευθέρωνε τους φυλακισμένους και κουβαλούσε τα κατάπληκτα αυτά ανθρώπινα κουρέλια στους ώμους του. Το Σαίντ Αντουάν ήταν άσπλαχνο, γιατί είχε γίνει σκληρό μέσα στις φωτιές των μαρτυρίων του και η ευσπλαχνία δεν είχε αφήσει πάνω του κανένα σημάδι.

*******

Όλα τα πλαγίως γραμμένα είναι από το βιβλίο του Ντίκενς, Η μεγάλη θυσία ή ιστορία δύο πόλεων (όπως σωστά παρατήρησε ο Vrennus, ανάλογα με την έκδοση)

Το γλυπτό είναι της Camille Claudel.

Σαλβατορ Νταλί

Salvatore dali(7)

View more presentations from Ange Ta.

Αυξάνεστε και πληθύνεστε και κατακυριεύσατε τη γη!

Αν μπορείτε να δείτε τους αριθμούς ο παγκόσμιος πληθυσμός από τη μέση του προηγούμενου αιώνα δεν αυξάνει απλώς, αλλα εκρήγνυται!!

Σαν ένας καινοφανής αστέρας οταν έχει φάει όλο το πρωτογενές του καύσιμο.

Οι αριθμοί μιλάνε απο μόνοι τους:

Η πρώτη στήλη είναι τα χρόνια, η δεύτερη οι άνθρωποι και τα ανθρωπάκια του σε εκατομμύρια.

-10.000: 4
- 1000 : 50
-750 : 60
-500 : 100
-400 : 162
-200 : 150
1 : 170
200 : 190
400 : 190
500 : 190
600 : 200
700 : 207
800 : 220
900 : 226
1000 :310

1100 : 301
1200: 360
1250: 400
1300: 360
1340: 443
1400: 350
1500: 425
1600: 545
1650 :470
1700 :600
1750 :790
1800 :980
1850 :1260
1900 :1650
1910 :1750
1920 :1860
1930 :2070
1940 :2300
1950 :2400
1960 :3020
1970 :3700
1974 :4000
1980 :4430
1987 :5000
1990 :5260

2000 : 6070

και το 2050 με υγεία!!!

2050 : 9000 εκατομμύρια δηλαδή 9 δισεκατομμύρια!

Αντε να βρεις τόπο να φας, να πιεις, να κοιμηθείς!

Και παραταύτα, οι σοφοί μας τσαμπουνάνε, ότι η Ευρώπη θα γεράσει γιατι δεν πολλαπλασιάζεται επαρκώς!

Γι αυτό πρέπει να ανοίξουμε τα σύνορα στους λαούς που πολλαπλασιάζονται και θα σώσουν τα ασφαλιστικά μας ταμεία.......

Εδω γελάμε με σαρκασμό

Τα στοιχεία απο την Βίκη

Η μεγαλύτερη φωτογραφία του κόσμου

Ας αποχαιρετίσουμε το 2009 με μια Φωτογραφία ΤΕΡΑΣ!

Η παραπάνω πανοραμική φωτογραφία της Δρέσδης έγινε με την Canon 5D mark II και με φακό 400mm. Η εικόνα αποτελείται από 1655 φωτογραφίες των 21,4 Megapixel έκαστη που τράβηξε ένα φωτορομπότ σε 172 λεπτά.
Για την επεξεργασία του 102 GB αρχείου χρειάστηκε ένας υπολογιστής 48 GB μνήμης να δουλέψει 94 ολόκληρες ώρες.

Η παρούσα φωτογραφία με μία ανάλυση 297.500 x 87.500 Pixel (26 Gigapixel) είναι η μεγαλύτερη του κόσμου (Δεκέμβριος 2009)

Μπορεί τα τεχνικά χαρακτηριστικά, να μην σας λένε και πολλά, αλλά αν κάνετε κλίκ πρώτα στην μεγάλη φωτογραφία (γενική όψη) οπότε και θα μεταφερθείτε στο GIGAPIXEL-DRESDEN.DE και μετά στις μικρές φωτογραφίες κάτω από την γενική όψη, θα καταλάβετε τι κρύβεται πίσω από τα γιγαπίκσελ και γιγαμπάϊτ!

Σκεφτείτε απλώς μια συγκέντρωση και πόσα πρόσωπα και πράγματα μπορεί ένα τέτοιο ρομπότ να αναγνωρίσει!

Καλημέρα 2010

*********************************************

Την πληροφορία την πήρα απο την φίλη Ντίνα

Ευχές

η γιορτη του ΟΧΙ. Μια χαμένη ιστορία

Σήμερα θα σας αφηγηθώ μία “άκρως συγκινητική ιστορία”, που σε πολλούς από εσάς είναι άγνωστη και πιστεύω ότι θα θέλατε να γίνετε κοινωνοί μιας ηρωϊκής πράξης ενός “Π Α Τ Ρ Ι Ω Τ Η”, τα χρόνια της κατοχής.
Αφορά έναν απλό εύζωνα και όχι αποστάτη, προδότη, ή φασίστα, σαν και αυτούς που κυκλοφορούν την σήμερον ημέραν δίπλα μας και που οι μηχανισμοί και το γλύψιμο, τους έχουν μετατρέψει σε πατριώτες και σαν πατριώτες μνημονεύονται.
Αφορά τον νεαρό αυτόν εύζωνα, ένα αγνό “Π Α Λ Λ Η Κ Α Ρ Ι”, που έδεσε την ψυχή του με το εθνικό μας σύμβολο, μη δεχόμενος τον εξευτιλισμό.
Για το εθνικό μας σύμβολο, που επί των ημερών μας έχει γίνει κομματική παντιέρα από μία μερίδα ανεγκέφαλων και κραδένεται με καμάρι περισσό, χωρίς ίχνος ” “Ν Τ Ρ Ο Π Η Σ”…….Για το εθνικό μας αυτό σύμβολο, που κάηκε αρκετές φορές - ευτυχώς από ελάχιστους παρανοϊκούς - σε ένδειξη …διαμαρτυρίας.
Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλλουν ένα απόσπασμα - υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς - για να κατεβάσουν την “Γ Α Λ Α Ν Ο Λ Ε Υ Κ Η ” σημαία μας που κυμάτιζε περήφανη στον ιερό βράχο της Ακρόπολης και να υψώσουν την σβάστικα.
Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από την εληά της Θεάς Αθηνάς, οι Γερμανοί αντικρύζουν στο ακραίο σημείο του βράχου της Ακρόπολης - που δεσπόζει της πόλης των Αθηνών - την γαλανόλευκη σημαία μας, που θα αντικαθιστούσαν με τον αγκυλωτό σταυρό.
Η εθνική σημαία μας, με τον γαλάζιο σταυρό στην μέση, “λάμπει ” !!! και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα μας, που στέκει αγέρωχος και όμορφος, όπως πάντα.
Εκεί, στην θέση “καλή - θέα”, στο ανατολικό σημείο του ιερού βράχου, ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνό μας που φρουρούσε την σημαία μας, να την κατεβάσει και να τους την παραδώσει. Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 08:45΄το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους τον διέταξαν να κατεβάσει το “ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΜΒΟΛΟ”, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος για όλα, “απλά” …..αρνήθηκε!
Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στην μεγάλη απόφαση.

“Ο Χ Ι” !!! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτ’ άλλο. Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία.

Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της, κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ’ αυτά οι ΄Ελληνες…

Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη του να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε και αφού - με την βοήθεια ενός συναδέλφου του -την δίπλωσε πολύ προσεχτικά, την ….παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού.
Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και με κατεβασμένο το κεφάλι ,το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί στα χέρια του. Στην συνέχεια ξεδίπλωσε την σημαία μας, τυλίχτηκε με αυτήν, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών κατακτητών, ρίχτηκε με ένα σάλτο στον γκρεμό…”βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του”!!!
Οι Γερμανοί τα έχασαν ….σκύβουν πάνω από το κενό…..60 μέτρα πιο κάτω, κείτεται ο “εύζωνάς μας”, νεκρός πάνω στα βράχια, σκεπασμένος με το σάβανο που επέλεξε.

Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, που είναι επι κεφαλής των εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι και ο λοχαγός Έλσνιτς της 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τον ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών, για να στείλλουν μήνυμα στον Χίτλερ: ” Μάϊν Φύρερ, στις 27 Απριλίου και ώρα 8 & 10΄, εισήλθαμε εις τας Αθήνας, επί κεφαλής των πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού και στις 8 & 45΄, υψώσαμε την σημαία του Ράϊχ πάνω στην Ακρόπολη και στην συνέχεια στο Δημαρχείο.” “Χάϊλ, μάϊν Φύρερ.”

Η Γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών, υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου, να δημοσιεύσει στον τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση, όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει. ΄Ομως οι στρατιώτες και οι επί κεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί τόσο πολύ από αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό. ΄Ετσι στις 9 Ιουνίου του 1941, η είδηση έφθασε στα γραφεία της αγγλικής εφημερίδας ” DAILY MAIL”, η οποία δημοσιεύει το συμβάν με τίτλο: ” Α Greek carries his flag to the death” [ Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο.]

Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη, έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο, να υψώνεται και η Ελληνική σημαία μας, δίπλα από την Γερμανική.
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα - κάτω από τον ιερό βράχο - ζούσαν ακόμη αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλληκάρι να πέφτει στον γκρεμνό μπροστά στα μάτια τους, τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη. Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνό του, στις 27 Απρίλη. άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν ….στην “μνήμη του.” Ουδείς όμως ενδιαφέρθηκε ποτέ - ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΚΟΜΗ - να καταγράψει την μαρτυρία τους.

“ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΥΚΙΔΗΣ” είναι το όνομα του ευζώνου, του ήρωα “ΕΛΛΗΝΑ” και στολή του…η ” Σ Η Μ Α Ι Α Μ Α Σ” !!!!!

Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει. Από όλους εμάς όμως - που θα λάβετε αυτή μου την αληθινή ιστορία - εξαρτώνται πολλά. Κλείστε και αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας, κοντά στους άλλους. Ψιθυρίσετε το όνομά του - έστω και βουβά - μέσα σας, κάθε φορά που αντικρύζετε την σημαία μας. Πείτε στα παιδιά σας, ότι αυτή η σημαία, έχει “βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος”, για να μπορεί αγέρωχη να “κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας”!!!

“Αιωνία σου η μνήμη αδελφέ Κωνσταντίνε”!!!

Ιωάννης Εμμ.Νομικός

Φούσκες και λοιπές εκφράσεις.

Υπάρχει ΜΙΑ ελληνική λέξη που ακούς τουλάχιστον 10 φορές τη μέρα.
Ανοίγεις το ράδιο, στο επόμενο δεκάλεπτο κάποιος θα μιλήσει κάτι θα πει, θα του βγει η λέξη. Παίρνεις το τραμ ή το λεωφορείο, έτσι και μπουκάρει καμιά παρέα νεαρών υπάρξεων, θηλυκού η αρσενικού γένους θα την ακούς με συχνότητα άπαξ του δευτερολέπτου.
Παίρνεις ταξί το ίδιο.
Κυκλοφορείς με το αυτοκίνητό σου, έτσι και περάσεις από διασταύρωση, χωρίς να παραχωρήσεις τη θέση σου, παρότι έχεις προτεραιότητα, ομοίως.
Ερώτηση: ποια είναι αυτή η λέξη;;;;

Και αφού την καταλάβετε, για πείτε μου (χωρίς να ψάξετε σε λεξικό) τι σημαίνει η έκφραση:
«φιλοκαλούμεν γαρ μετ’ ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας» ποιος την είπε και σε ποια συγκυρία;
Άλλη λέξη, που ακούμε από το 2002, με την πρώτη κρίση του χρηματιστηρίου είναι η λέξη «φούσκα»

Ένας γιατρός, ο οποίος υποστηρίζει, ότι μετά την χρηματιστηριακή και τραπεζική φούσκα, σειρά έχει η ιατρική έδωσε τον παρακάτω ορισμό για την φούσκα:
Μια φούσκα γεννιέται όταν πληρούται ένας ορισμένος αριθμός προϋποθέσεων, όπως:

1. Διαρκής άνοδος της τιμής μιας ομάδας αντικειμένων.
2. Παράβλεψη του κυκλικού χαρακτήρα που παρουσιάζουν οι τιμές. Δηλαδή πίστη σε μια συνεχή άνοδο!
3. Αδιαφάνεια του συστήματος εκτίμησης.
4. Σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των πραγματογνωμόνων που εκδίδουν την εκτίμηση και των αντικειμένων που κρίνονται.
5.Κερδοσκοπία και συλλογικός μιμητισμός είναι οι δυο τελευταίοι μηχανισμοί της δημιουργίας μιας φούσκας που υπέρ-εκτιμά την αξία (τιμή) και αυτοσυντηρείται μέχρι της συνήθως βίαιης έκρηξης της.
Προσέξτε το σημείο 4. Πόσοι εμπειρογνώμονες έλεγχαν σε τακτά χρονικά διαστήματα τις τράπεζες; Πολλοί, αλλά όλοι αυτοί είχαν συμφέροντα. Είχαν μετοχές των ιδρυμάτων που γνώριζαν ότι ήταν στα πρόθυρα της πτώχευσης, αλλά δεν το φανέρωναν, προκειμένου να σώσουν τις μετοχές τους. Τα δε αφεντικά να πάρουν τα πρίμ και τα μισθά τους.
Το ίδιο συμβαίνει με τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα, που ενώ είναι πιο ακριβά από τα βιολογικά (βλαβερά είναι έτσι κι αλλιώς για την υγεία μας) αυτοί που τα ελέγχουν είναι υπάλληλοι, φανεροί ή κρυφοί της Μονσάντο.
Οχι δεν υπερβάλω και δεν λέω κανένα ψέμμα. Η υπουργός γεωργίας της Γερμανίας, δέχτηκε -μετά απο πίεση ακτιβιστών - να κοιτάξει και άλλες εκτιμησεις για την επικινδυνότητα ή μη των μεταλλαγμένων προϊόντων, πλήν της έκθεσης της Μονσάντο!!
Εχει χάσει ή δεν έχει χάσει κάθε νόημα η Δημοκρατία της λαμπρής και ελεύθερης Δύσης, όταν μια κυβέρνηση ζητά απο την ίδια την Μονσάντο να της πει, αν τα προϊόντα που αυτη παράγει και ρίχνει στην αγορά, είναι επικίνδυνα για την δημόσια υγεία ή όχι;;

Τι διαφορετικό έκανε δηλαδή το πρώην σοβιετικό καθεστώς;;;;

Περι αυτού δείτε οι γερμανομαθείς εδώ

Πέντε πράγματα που μ ενοχλούν

Ετσι θα φαινόταν ο κόσμος αν τον ζωγραφίζαμε σύμφωνα με την διανομη του παγκόσμιου πλούτου
(παρόμοιοι χάρτες εδώ)

Πέντε πράγματα που μ ενοχλούν:
Παρότι έχουμε πει εδώ, ότι δεν πολυγουστάρω να μιλάω για την εαυτή μου, είπα να μην χαλάσω το χατίρι στο φίλο μου το χαμόγελο και στον φίλο greekrider και να σας μιλήσω για 5 πράγματα που με τσαντίζουν:

1. Σιχαίνομαι τη τσιγγουνιά.

Όχι πως μ αρέσει η σπατάλη, καθόλου δεν προασπίζομαι τους σπάταλους. Τι στα κομμάτια οικολόγα θα ήμουν;

Απεχθάνομαι τον τσιγκούνη, γιατί πίσω από την τσιγγουνιά του κρύβει την μικροψυχία του. Ο τσιφούτης είναι στεγνός από συναισθήματα, δεν θα μπορέσει ποτέ του να νοιώσω αλληλεγγύη και τρυφερότητα ούτε για τον σύντροφό του, ούτε για τον φίλο του. Κατά βάση, δεν θα αποκτήσει ποτέ σύντροφο ή φίλο.
Ο μόνος σύντροφος στη ζωή του θα είναι τα λεφτά του και τα υπάρχοντά του.

Θα μου επιτρέψετε να γίνω λίγο πιο σαφής.

Όταν μιλάω για φιλαργυρία, δεν εννοώ απλώς την φιγούρα του Μολιέρου, του ανθρώπου δηλαδή, που κλωσά τα χρήματα και αδυνατεί να τα ανταλλάξει με αγαθά που έχουν αξία, αφού το χρήμα δεν είναι παρά μόνο χαρτιά. Αυτή είναι η αστεία άποψη της φιλαργυρίας, είναι η άποψη η φιλολογική και στην πραγματικότητα η πιο ακίνδυνη.

Με εξοργίζει ο πλούσιος, που ενώ έχει δισεκατομμύρια να φάνε ακόμα και οι κότες, κοιτά να βγάλει από τη μύγα ξύγκι, για να αυγατίσουν ακόμα πιο πολύ τα δισεκατομμύρια του, θαρρείς πως θα καταφέρει ο ανόητος να πάει με αυτά τα δις στ αστέρια.

Πλουτίζουν κρυμμένοι, όχι σε σκοτεινά υπόγεια, αλλά σε λαμπερά παλάτια που κάποιοι άλλοι ανόητοι επιδεικνύουν σε άλλους ανόητους για να τους τρέχουν τα σάλια.


2. Αμέσως μετά, σειρά έχει η σπατάλη,
που ενώ μοιάζει να είναι αντίθετη της φιλαργυρίας, στην πραγματικότητα είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος.

Σπατάλη είναι επίδειξη πλούτου, που έχει κλαπεί από κάποιον φτωχό. Η σπατάλη είναι ύβρις. Ο σπάταλος δεν σκέφτεται, τον ανθρώπινο μόχθο που κρύβει κάθε αγαθό, ούτε το αποτύπωμα που αφήνει κάθε μικρό ή μεγάλο αγαθό πάνω στην μάνα μας τη γη. Ο σπάταλος είναι το ίδιο συναισθηματικά άδειος με τον φιλάργυρο.
(μην μπερδεύουμε τον σπάταλο με τον ανοιχτοχέρη, δηλαδή με αυτόν που βρίσκει χαρά όταν μοιράζεται αυτά που έχει, αδιάφορο αν είναι λίγα ή πολλά).



3. Μετά από τα παραπάνω δύο πολύ σοβαρά πράγματα που με ενοχλούν και με εξοργίζουν, υπάρχουν πολλά άλλα μικρότερα. Μ ενοχλούν οι ελληναράδες-σωφεράτζες.

Αυτοί που κορνάρουν και βρίζουν και παρκάρουν ακόμα και μέσα σε κήπους, πάνω σε λουλούδια, δίπλα από εστιατόρια υπαίθρια. Να μην συνεχίσω, ξέρετε πιο καλά από μένα πως οδηγούν οι ελληναράδες. Είναι κάποιες στιγμές, που θάθελα να ήμουν γίγαντας για να μπορώ να τους πλακώσω στις φάπες.




4. Μια άλλη ράτσα ανθρώπων, που μου σπάει τα νεύρα είναι οι φιλόζωοι. Ναι μάλιστα, μου τη δίνουν οι φιλόζωοι, αυτοί που λατρεύουν τα σκυλιά τους και τα γατιά τους και συμμετέχουν σε φιλοζωϊκές εταιρείες, αλλά δεν έχουν ιδέα και καμία άποψη για τις συνθήκες που ζούσαν τα ζώα που καταβροχθίζουν σχεδόν καθημερινά στο τραπέζι τους.

Μάλιστα!! Δηλώνω ευθαρσώς και φωναχτά, ότι όποιος θέλει να αυτοχαρακτηριστεί φιλόζωος, πρέπει να μην βάζει στο στόμα του κρέας από ζωντανά που έζησαν χωρίς ποτέ να δουν το φώς του ήλιου, μόνο και μόνο για τη δόξα του ανθρώπου!!! (επί αυτού θα επανέλθω σε επόμενο ποστ)

5. Τέλος, με τσαντίζουν οι άνθρωποι, που τους λες κάτσε να φάμε ή να πιούμε κάτι, σύμφωνα με την προσταγή των Πυθαγορείων «κάτσε να φας, κάτσε να πιεις αλλιώς σήκω και φύγε» και σου λένε όχι!!

Τα μπαλάκι ας το πάρει όποιος γουστάρει!

Καλές Γιορτές

Στις δύσκολες μέρες που περνάμε εύχομαι να μην σας λείψει

η ελπίδα

και

το γέλιο

Η ελπίδα, ότι μια μέρα όλα θα είναι καλά

και

το γέλιο ότι σήμερα όλα είναι εντάξει

Καλές γιορτές σε όλους