Μια τέτοια προοπτική θα είναι ίσως το τέλος της ιστορίας όχι όπως το φαντάστηκε ο πτωχός Φουκουγιάμα, αλλά όπως το φαντάστηκε ο Peter Bryant στο βιβλίο του Red Alert, το οποίο μετέφερε στην κινηματογραφική σκηνή ο Στάνλεϋ Κιούμπρικ στην αξέχαστη ταινία Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb.
Και αυτό επειδή τα πυρηνικά εργοστάσια απαιτούν μετά την παύση λειτουργίας τους:
1. Για πέντε τουλάχιστον χρόνια ασφαλή επιτήρηση των λειτουργιών ψύξης, επομένως αδιάλειπτη τροφοδοσία νερού, προκειμένου να ψύχεται το χρησιμοποιημένο ουράνιο, που έχει μεταστοιχειωθεί σε άλλα τοξικά και ραδιενεργά υλικά.
2. μεταφορά του σχετικά αδρανοποιημένου υλικού σε ειδικά δοχεία. (castor)
3. Τελική αποθήκευση των ραδιενεργών καταλοίπων.
Το 1 και το 2 προς το παρόν υπόκεινται κάπως σε διεθνή έλεγχο και παρακολουθούνται βάσει πρωτοκόλλων (ας πούμε δηλαδή ότι παρακολουθούνται) οι διαδικασίες των διάφορων σταδίων.
Το τρίτο παραμένει ακόμα το μεγαλύτερο αγκάθι της πυρηνικής ενέργειας.
Ας θεωρήσουμε, ωστόσο, ότι δεν θα επέλθει καμία ανεξέλεγκτη κατάρρευση! Και αργά ή γρήγορα θα σημάνει το πραγματικό τέλος της πυρηνικής ενέργειας, πριν το τέλος της ιστορίας.
Ίσως όμως, η μεγάλη δυσκινησία που θα δημιουργήσει η έλλειψη πλούτου, να είναι τόσο μεγάλη που πιθανόν η γεωργία να επιστρέψει στην προ του β’ παγκοσμίου πολέμου εποχή, όπου η χειρονακτική γεωργία συμβάδιζε με την μηχανοκίνητη και η χρήση των ανόργανων λιπασμάτων ήταν σχετικά περιορισμένη. Έτσι, χωρίς λιπάσματα και ζιζανιοκτόνα, πολύ πιθανόν η ίδια η φύση να ξεράσει αυτά τα εκτρώματα, που παρήγαγαν οι πιο διεφθαρμένοι και ψυχωτικοί άνθρωποι όλων των εποχών.
Έχουμε δηλαδή οδηγηθεί, ως είδος στο εξής αδιέξοδο: Για να πετύχουμε το πρώτο πρέπει αυτός ο πολιτισμός της μεγάλης κατανάλωσης και της μεγάλης μεταφοράς να διατηρείται ζωντανός για να υπάρχει η άνεση να πληρώνεται το τίμημα της αποφυγής μιας πυρηνικής καταστροφής, που θα επέλθει από την εγκατάλειψη των πυρηνικών σταθμών στη τύχη τους. Και για να πετύχουμε το δεύτερο πρέπει αυτός ο τύπος πολιτισμού να διακοπεί μια για πάντα. Η ανθρωπότητα θα πρέπει να μάθει να ζει με τα ελάχιστα για να επιτύχει τα μέγιστα!
Ακούστε τον Αλεξ και δεν πειράζει που θα τρομάξετε λιγάκι!
Δεν νομίζω ότι είναι μακριά από την αλήθεια. Όλα όσα λέει είναι διαπιστωμένα από μερικούς επιστήμονες εκτός συστήματος, που κανείς δεν τους ακούει πια.




