Tuesday, 1 May 2007

Η δύναμη της αδράνειας Ι

Πιστεύω ότι η ανθρωπότητα είναι τουλάχιστον κατά το ήμισυ τυλιγμένη στην καθημερινότητα. Αμέτρητες κληρονομημένες χειρονομίες συσσωρευμένες φύρδην μίγδην που επαναλαμβάνονται ατέλειωτα μέχρι να φτάσουν σε μας, μας βοηθούν να ζήσουμε, μας φυλακίζουν και αποφασίζουν για λογαριασμό μας σε όλη μας τη ζωή.
Είναι προκλήσεις, παρορμήσεις, πρότυπα, τρόποι η υποχρεώσεις που μας οδηγούν να ενεργήσουμε και που μερικές φορές, πιο συχνά μάλιστα από όσο νομίζουμε ανάγονται στα βάθη των αιώνων.
Μακραίωνο παρελθόν πολύ παλιό και πάντα ζωντανό, που εκβάλει στον παρόντα χρόνο όπως ο Αμαζόνιος ρίχνει την τεράστια μάζα των ταραγμένων υδάτων του στο ωκεανό.


«Η δυναμική του καπιταλισμού του Fernand Braudel.

Ο Fernand Braudel, δίνει στην ιστορία του ανθρώπου, η καλλίτερα στη πορεία του ανθρώπου στα περάσματα από το ένα πολιτισμό στο άλλο, από τη μία οικονομία στην άλλη, από πολέμους και κατακτήσεις, από ιδεολογίες και ιδεώδη, ιδιαίτερη σημασία στις σκοτεινές δυνάμεις της αδράνειας, που εμένα μου μοιάζουν σαν την σκοτεινή ύλη των νετρίνων, που ακόμα δε ξέρουμε, αν το σύμπαν είναι κλειστό η ανοικτό λόγω ακριβώς της μη μετρήσιμης αυτής σκοτεινής ύλης.
Αδράνεια που κρατάει τον άνθρωπο δεμένο με το παρελθόν του και το κάνει να δρα με τρόπο ακατανόητο.

Παράδοση, μας λέει η Πέρσα Κουμούτση, στο μυθιστόρημα της «Δυτικά του Νείλου»
Παράδοση, που σε αντίθεση με τον Braudel, σε εμποδίζει να ζήσεις.

Η ηρωίδα του μυθιστορήματος, κινείται στο μεταίχμιο της αλλαγής του καθεστώτος στην Αίγυπτο, από την δυτική πλευρά στην ανατολική πλευρά του Νείλου, του ζωοδότη, από την πλευρά που ζουν οι φτωχοί και στερημένοι και από την άλλη πλευρά, που ζουν οι πλούσιοι, που με την επικράτηση της επανάστασης του 1952 θα χάσουν τα αυγά και τα πασχάλια τους.
Σ αυτή τη τόσο γνωστή – από ιστορικής πλευράς και όχι μόνο της αιγυπτιακής ιστορικής πλευράς - ατμόσφαιρα της ανατροπής, ένας έρωτας γεννιέται και ναι μεν δεν πεθαίνει, αλλά εμποδίζεται από τις δυνάμεις της αδράνειας ή της παράδοσης να ανθίσει πλήρως. Η υπερηφάνεια του ντόπιου και η αναποφασιστικότητα της ελληνίδας κολλημένοι σε μία παράδοση κατακτητή και κατακτημένου εκεί ακριβώς που ο κατακτημένος αποφασίζει να γίνει κυρίαρχος του σπιτιού του, έχουν ρίξει την συνηθισμένη μπαριέρα που τελικά δεν υπολογίζει κανένα συναίσθημα και που η ευτυχία σκοντάφτει.
Βιβλίο εξαιρετικής ευαισθησίας που διαβάζεται απνευστί.

Στο επόμενο πόστ, θα σας γράψω μία άλλη πλευρά αυτής της σκοτεινής ύλης, που είναι και η φωτεινή πλευρά της.


21 comments:

abttha said...

τελικά ο καθένας μας μιλάει εκ του περισσεύματος της καρδίας.
κάποτε ανζε-τά, μου είχες πει ότι γράφω με τρυφερότητα.
να λοιπόν, που ο τρόπος που συνδύασες κι εσύ αυτά τα δυο βιβλία, είναι ένα βλέμμα τρυφερό και έμπειρό πάνω στην ανθρώπινη φύση της κοινωνίας...

με συγκίνησε και κάτι ακόμη:
είχα πάει στην παρουσίαση του βιβλίου της πέρσας κουμούτση, και είχαν μιλήσει δυο: ο ζήρας κι ο πρέσβυς της κύπρου στην ελλάδα...
έ, λοιπόν, δε θυμάμαι ποιος από τους δύο, είχε χρησιμοποιήσει ακριβώς το ίδιο επίρρημα με σένα για την ανάγνωση του βιβλίου της: 'απνευστί'...

υπερήφανη είμαι, το βρήκα: εμπειρία και τρυφερότητα από μέρους σου.
και μετά μου λες, 'τεχνοκράτισσα'...

την αγάπη μου και την εκτίμησή μου ανζε-τα!

Εαρινή Συμφωνία said...

Ωραία, θα τη διαβάσουμε την Κουμούυτση γιατί έχουμε εμπιστοσύνη στο κριτήριό σου.

ange-ta said...
This comment has been removed by the author.
ange-ta said...

Καλησπέρα Εαρινή Συμφωνία μου,
Να το διαβάσεις το βιβλίο, είναι πολύ καλό. Σου αφήνει μια γλυκειά γεύση, και λύπη που έχει τελειώσει.
Και η συγγραφέας είνα μια όμορφη ύπαρξη. Εχει μεταφράσει τον Μαγκφούζ, αλλα την βρήκα καλύτερη από τον Μαγκφούζ. Μακάρι να συνεχίσει!

ange-ta said...

Καλησπέρα Αμπθα μου,
Με γοήτευσε το βιβλίο της Πέρσας. Πέτυχε και το timing των αναγνωστικών μου ενδιαφερόντων.
Λογοτεχνία διαβάζω ενδιάμεσα από τα άλλα βιβλία. Έπεσε στον Μπρωντέλ, που μου έχει πάρει το μυαλό και ταίριασε θαυμάσια.
Το απνευστί το έκλεψα από τον Γκρέγκ, αλλά έτσι ήταν ακριβώς. Ήμουνα σε ένα μικρό ταξιδάκι, Σαββατοκύριακου και είχα πάρει το βιβλίο της Πέρσας και ένα άλλο που τελείωνε. Πριν πέσει το βράδυ του Σαββάτου είχα μείνει χωρίς βιβλίο, γιατί τα τελείωσα και τα δύο.
Εκείνο που μου άρεσε ιδιαίτερα ήταν η τελειότητα των κεφαλαίων. Θα μπορούσε κανείς να διαβάσει κεφάλαιο – κεφάλαιο και να νομίζει ότι διαβάζει αυτούσια ανεξάρτητα κείμενα.
Σ ευχαριστώ για τα τρυφερά σου λόγια, με συναρπάζουν!
Σου στέλνω και τη δική μου την εκτίμηση και την αγάπη, έστω και ηλεκτρονική.

Alexandra said...

μ'αρέσουν αυτά τα διλήματα... γιατί ααυτά είμαστε εμείς οι ίδιοι. και τα βιβλία δεν είναι τίποτα άλλο από φανταστική απεικόνιση της πραγματικότητας...

χαίρομαι που κάποια βιβλία μπορούμε και μας κάνουν ακόμα να τα διαβάζουμε απνευστί!

advocatus diaboli said...

Καλύτερη από τον Μαχφούζ ε; Μου εξάπτεις την περιέργεια

ange-ta said...

Καλησπέρα Αλεξάνδρα μου,

Τα βιβλία είναι κάθε φορά ένας καινούργιος κόσμος που ανοίγεται απλόχερα μπροστά σου. Ένας κόσμος που πάντα κάτι σου δίνει, μια σταλίτσα σοφία μια ακόμα χορδή ευαισθησίας που σου κτυπάει. Λυπάμαι μόνο που έχω τόσο λίγο χρόνο για να χάνομαι σε δαύτα.

Καλησπέρα δικηγόρε μου,

Ε λοιπόν εμένα μου άρεσε περισσότερο από τα ξενέρωτα του Μαγκφούζ. Αν με διαβάσει η Πέρσα, ξέρω πως θα δυσανασχετήσει, αλλά τι να κάνουμε.
Να το διαβάσεις, δεν θα χάσεις. Άσε που ξαναθυμάσαι την ιστορία της Αιγύπτου του 1950.

καληνύχτα και στις δυό σας.
Θα διακόψω το πόστ για την Πρωτομαγιά, αλλά θα το ξανανεβάσω.

ange-ta said...

Από την συγγραφέα, πήρα το παρακάτω μέίλ, που το δημοσιεύω, επειδή βρίσκω πολύ ενδιαφέρον, να μιλάει η ίδια η δημιουργός για το δημιούργημά της:

Στα αλήθεια, δε φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι και πόσο συγκινούμαι όταν τα βιβλία μου καταφέρνουν να κρατήσουν συντροφιά και το ενδιαφέρον ανθρώπων.
Συμφωνώ απολύτως ότι η ανθρωπότητα είναι τυλιγμένη στην καθημερινότητα, αλλά όχι μόνο κατά το ήμισυ, πολύ περισσότερο. Θα έλεγα πως ασφυκτιεί στην αγκαλιά της, σαν έναν οργισμένο έφηβο στην αγκαλιά του υπερπροστατευτικού γονιού. Είναι δύσκολο να ξεφύγει κανείς από τις κληροδοτημένες νόρμες, φόρμες κλπ, και είναι η αδυναμία του ανθρώπου να σταθεί αντιμέτωπος όλων αυτών που διαιωνίζει τη δύναμή τους, άλλωστε όποιος προσπάθησε να αντιπαρατεθεί με όλα αυτά, δεν χαρακτηρίστηκε προδότης, ανήθικος και ψεύτης;
"Μακραίωνο παρελθόν πολύ παλιό και πάντα ζωντανό, που εκβάλει στον παρόντα χρόνο όπως ο Αμαζόνιος ρίχνει την τεράστια μάζα των ταραγμένων υδάτων του στο ωκεανό." πόσο όμορφα και αληθινά είναι αυτά τα λόγια, και πόσο επιβεβαιώνουν τις σκέψεις μου. Η δύναμη του παρελθόντος είναι σαρωτική, το παρόν παρότι πιο πραγματικό και πιο απτό, μερικές φορές, δε διαθέτει τις μισές από τις δυνάμεις του. Υποκλίνεται σε αυτό με σεβασμό αλλά κι από φόβο και συχνά αφήνεται στην αυστηρή, συντηρητική και απαρχαιωμένη κρίση του.
Στο μυθιστόρημα μου "Δυτικά του Νείλου", ένας έρωτας γεννιέται και ναι μεν δεν πεθαίνει, εμποδίζεται από τις δυνάμεις της αδράνειας και της παράδοσης να ανθίσει πλήρως.' όπως σοφά το περιγράφεις. (δε θα μπορούσα να το περιγράψω καλλίτερα, Αγγέλα). Αδράνεια και Παράδοση είναι άλλωστε, δυο έννοιες που με απασχολούν και κυριαρχούν στα βιβλία μου. Ιδιαίτερα η 'Αδράνεια' με την οποία διατηρώ σχέσεις μίσους. Αυτή άλλωστε δεν είναι η πηγή του κακού στις περισσότερες εκφάνσεις της ζωής μας; Σχεδόν παντού παίζει πρωταρχικό ρόλο και εξαιτίας της η ανθρωπότητα υποφέρει. Η αφιλότιμη μοιάζει με αόρατη κινητήρια δύναμη. Οξύμωρο, θα πεις; Σωστά, οξύμωρο, αλλά πόσο αληθινό!

Αγγέλα αυτές είναι κάποιες σκέψεις μου. δεν ξέρω αν πρέπει να τις δημοσιευσεις στο μπλογκ σου. ίσως θέλουν επεξεργασία. Σε φιλώ
Περσα.

roidis said...

Το 2ο της κας Πέρσας Κουμούτσου μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Μπράβο σου για τις παρουσιάσεις!

ange-ta said...

@ Roidis,
Καλησπέρα σου,
Για κοίτα πόσο σεμνή είναι η συγγραφέας, δεν ξέρω καν ότι έχει γράψει και δεύτερο βιβλίο, ενώ θα μπορούσε να μου το έχει γράψει.
Σ ευχαριστώ, θα πάω να το πάρω πάραυτα!
ολα καλά κατά τα άλλα??
Οι Βροχέλες?

Babis said...

Ανζέτα μου, διάβασε καλά στο blog μου την τελευταία ανάρτηση. Έχει ξεκινήσει ΕΔΕ εναντίον μου για αδικήματα τελούμενα δια του ηλεκτρονικού τύπου, και ίσως μήνυση, τη Δευτέρα θα μάθει ο δικηγόρος μου. Τα σόκιν ανέκδοτα ήταν μια από τις κατηγορίες, δεν ξέρω τι άλλο. Το blog μου το κλάδεψα κανονικά, έμεινε αγνώριστο, και στη βιάση μου έσβησα και Posts που θα μπορούσαν να μείνουν. Αυτά.

ange-ta said...

@ Babis
E..... δε το πιστεύω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Τα ανέκδοτα:;;;;;;
Οταν η τηλεόραση μόνο σόκιν ανέκδοτα και βρώμικες ιστορίες αραδιάζει σε καθημερινή βάση;;;;; Τα τηλέφωνα μου τα έχει η Ελένη, πάρε με τηλέφωνα να τα πούμε
καλά ξεμπερδέματα!

abttha said...

μπάμπη, τι λες τώρα!
δεν τολμώ να το πιστέψω! εύχομαι όλα να είναι μια ανούσια φάρσα. επειδή σε ξέρω προσωπικά, και εκτιμώ πολύ την προσωπικότητά σου, το ήθος σου, την καλοσύνη σου, την ταπεινοφροσύνη που σε διακρίνει, πιστεύω πως πρόκειται για φάρσα.

abttha said...

μπάμπη, τι λες τώρα!
δεν τολμώ να το πιστέψω! εύχομαι όλα να είναι μια ανούσια φάρσα. επειδή σε ξέρω προσωπικά, και εκτιμώ πολύ την προσωπικότητά σου, το ήθος σου, την καλοσύνη σου, την ταπεινοφροσύνη που σε διακρίνει, πιστεύω πως πρόκειται για φάρσα.

ange-ta said...

δεν μου φευγει από το μυαλό.
Πηγαινε τώρα να κοιμηθείς και θα τα πουμε αύριο.
φιλιά

ghteytria said...

Καλημέρα σε όλους. Παιδιά είναι απίστευτα αυτά που συμβαίνουν συχνά. Υπάρχουν εκατοντάδες ιστολόγια μαϊμούδες, που βρίζουν ασύστολα, αισχρά, προκλητικά, δεν έχουν ιερό και όσιο. Και φυσικά ποιός να τους πιάσει και από πού; αφού είναι πολύ απλό να μπαίνουν χρησιμοποιώντας για παράδειγμα ΙΡ από Κορέα. Έτσι λοιπόν, είναι πολύ απλό να την πληρώσει από το πουθενά, ο έντιμος που γράφει επώνυμα και μάλιστα από ΤΙΙΙΙΙΙ;;;;
Από ανέκδοτο. Αδιανόητο. Και ποιός;;;; Ο Μπάμπης!!! Του οποίου το ήθος και την ποιότητα γνωρίζουν και οι πέτρες.
Συμπέρασμα: Ξεχάστε ότι τα μπλογκς είναι η παρέα μας στην καφετέρια ή στο σαλόνι του σπιτιού μας.
Μετράτε τα λόγια σας λοιπόν, αφού κατηγορίες στοιχειοθετούνται από το πουθενά, μάθετε να σφυρίζετε και φτιάξτε μια λίστα με ομαδικούς αποδέκτες να στέλνουμε ιμέιλ μεταξύ μας με αυτά που θέλουμε να λέμε.
Γι αυτό και πήρα μέρος στη χθεσινή Διαμαρτυρία της ΔΑ, αν και γενικά έχω τις επιφυλάξεις μου ως προς το πόσο ιδρώνει το αυτί των όποιων, αν διαμαρτυρηθούν 200 ή 300 μπλόγκερς. Κι από την άλλη με κουράζει ψυχικά όλο αυτό... αυτή η πίεση του να φιμώνεις την ψυχή σου. Αλυσσοδεμένη νιώθω και μάλλον θα πάω στους αγρούς να τραγουδάω τα τρία πουλάκια.

Greg said...

Διάβασα το σχόλιο του Μπάμπη και "κουφάθηκα". Μήπως είναι δυνατόν να μάθουμε περισσότερα;

Γιατί φοβάμαι Μπάμπη μου ότι πρέπει να μου κρατήσεις θέση...

ange-ta said...

δεν ήθελα Greg, να τον ενοχλήσω, ελπίζω να το δώ την Πέμπτη και να μας πεί.
Εξ άλλου, όπως είπε ο ίδιος ο Μπάμπης, θα ξέρει από Δευτέρα. Κατάλαβες Greg, που καταντήσαμε; Γι αυτό δεν ήθελα να διαμαρτυρηθώ για του κινέζους, όταν η λογοκρισία έχει κτυπήσει τη πόρτα μας. Σαν να το είχα ψυχανεμιστεί.

abttha said...

παιδιά έχω μείνει πίσω;
τι θα κάνετε την πέμπτη;

ange-ta said...

Θα την κοπανήσω δευτέρα - τετάρτη.
Την Πέμπτη η Πέρσα Κουμούτση και ο Αλέξης Σταμάτης, συγγραφείς και μπλογκέρ αμφότεροι έχουν ετοιμάσει εκδήλωση στην έκθεση βιβλίου, για τους μπλόγκερ.
Ελπίζω να σας βρώ εκεί!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...