Πού πας ρε Παπαδήμο!

Λέγεται ότι ο τραπεζίτης που μας έλαχε για πρωθυπουργός, θα έχει συνάντηση με τους υπουργούς που εμπλέκονται στη διαπραγμάτευση για τη νέα δανειακή σύμβαση!
Σκεφτείτε τι θα συζητήσουν, όταν όλοι πάνε αδιάβαστοι…...
Ευκολο! ρίχνουν κάτι ύπνους που πάει σύνεφο!

















Όταν η FED σκοπεύει να διατηρήσει τα επιτόκια μεταξύ 0% και 0,25%  μέχρι το 2014, δείτε σε τι επιτόκια εξαναγκάζει η ΕΚΤ τα μέλη της
Ελλάδα 35.27%, συν επιτόκιο της ΕΚΤ
Ιρλανδία: 5,68%, συν επιτόκιο της ΕΚΤ
Πορτογαλία: 13,26%, συν επιτόκιο της ΕΚΤ
Ισπανία: 3,34%, συν επιτόκιο της ΕΚΤ
Ιταλία: 4,19%, συν επιτόκιο της ΕΚΤ
Γαλλία 1,24%, συν επιτόκιο της ΕΚΤ
Βέλγιο: 1,99%, συν επιτόκιο της ΕΚΤ
Γερμανία: 0, συν επιτόκιο της ΕΚΤ

Γι αυτό σε ρωτάω, Πού πας ρε τραπεζίτη;;;;

Γιατί κύριε Σημίτη θολώνετε τα νερά με δηθεν επιστροφή στη δραχμή;;;;

Πόσο μικροί είναι οι Πρωθυπουργοί μας; Πόσο μικροί; Μπορεί κανείς να το πεί; Ανήκω σ αυτούς που υποστήριξε, ψήφισε και αγάπησε τον Κώστα Σημίτη, γιατί στις μέρες του η Ελλάδα είχε πάρει την ανηφόρα.

Γιατί σήμερα εμφανίζεται τόοοσο μικρός; Δεν βρήκε να πεί τίποτα στο κορίτσι για όσα του καταλόγισε; Ούτε καν μια συγνώμη, που επέτρεψε στον Τσουκάτο να λαδώνεται από την Σήμενς, τον Μαντέλη από δω και από κει και τον Τσοχατζόπουλο ομοίως; Δεν ήταν αυτοί συνεργάτες του; Και μάλιστα στενοί και ειδικά ο Τσουκάτος του περιβάλλοντός του;
Γιατί κύριε Σημίτη μιλάτε για διεφθαρμένους επιχειρηματίες; Ποιόν θέλετε να εντυπωσιάσετε; Γιατί δεν μας λέτε πόσοι από το υπουργικό Συμβούλιο, του πρώην Πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου σπεκουλάρουν στην πτώχευση της Ελλάδας και την επιστροφή στη δραχμή;
Ποιοί είναι οι διεφθαρμένοι επιχειρηματίες; Μήπως και σεις ψάχνετε άλλοθι; επαναλαμβάνοντας τα ίδια εγκληματικά επιχειρήματα με τον Παπανδρέου εγγονό, ότι δηλαδή ο ελληνικός λαός είναι διεφθαρμένος; Ή μήπως επειδή ξέρετε ότι υπάρχει ένα μεγάλο κύμα στην Ελλάδα που αρέσκεται στην αυτομαστίγωση και στην λοιδορία κάθε τι εθνικού, κάθε τι λαϊκού, κάθε τι ελληνικού, παριστάνοντες τους άνομους και άσπιλους «ευρωπαίους»;
Πως τολμάτε να μιλάτε εσείς για λαϊκισμό, όταν το κόμμα στο οποίο ανήκετε υπέκλεψε την εξουσία δηλώνοντας το περιβόητο «λεφτά υπάρχουν»
Δεν το είπατε εσείς αυτό, αλλά τι παριστάνετε παραμένοντας σε ένα κόμμα που διέλυσε την χώρα, όσο καμία λαίλαπα φωτιάς δεν θα κατάφερνε;

Αλλά, ας ξεχάσουμε το παρελθόν και ας πάμε στο εδώ και τώρα:
Δεν ανήκετε στον ΟΠΕΚ, ο οποίος βγήκε – μετά από χρόνια ύπνωση - να υποστηρίξει το κίνημα υπέρ ενός Παπαδήμα, που θα είναι στον αιώνα τον άπαντα Πρωθυπουργός της χώρας είτε τον θέλει ο λαός είτε όχι, με την ίδια αιτιολογία: Ότι δηλαδή στα κόμματα κυβερνάει ο λαϊκισμός και όχι η ψυχρή λογική! Και άντε να το χάψουμε και αυτό! Για ποια ψυχρή λογική ομιλούν οι της δικής σας στενής ομάδας συνεργασίας ή οι του δικού σας βαρέως think – tank: Για την παράλογη (για να μην πω αισχρή και προδοτική) άποψη που λέει ΟΧΙ στο 2% επιτόκιο, αλλά ΝΑΙ στο κάτω του 4%; 

Αντί να ζητήσει και να παλέψει για κάτω του 1% επιτόκιο, αφού υπάρχει το προηγούμενο της FED, που δάνεισε ένα τρις με 0.01, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ μιλάει για 4%!
Και εσείς κύριε Σημίτη γιατί δεν τον κεραυνοβολείτε; Μήπως γιατί ξέρετε ότι μια τέτοια παρέμβαση σας θα άλλαζε άρδην το σκηνικό;

Να συνεχίσω όμως για όλα όσα ακούσαμε στο βίντεο: Χρησιμοποιείτε και σεις όπως όλοι οι πρώην συνεργάτες και φίλοι σας την δαμόκλεια σπάθη της δραχμής! Γιατί δεν μιλάτε όπως – ας πούμε για παράδειγμα ο Βαρουφάκης, που λέει ό,τι είπατε και σεις παλιότερα, ότι δηλαδή δεν υπάρχει καμία ρήτρα βάση της οποίας μπορεί να εκπαραθυρωθεί η Ελλάδα από το Ευρώ; Γιατί δεν λέτε τι πραγματικά θα συμβεί αν η Ελλάδα σπρωχθεί στην άτακτη χρεοκοπία και ποιος έχει να χάσει από μια τέτοια, εκτός – δεν το αμφισβητώ – από την Ελλάδα; Γιατί δεν λέτε ότι όλα τα εργαλεία που έχει μια χώρα, προκειμένου να αποφύγει την ύφεση, τα έχει καταστρέψει και αδρανοποιήσει η ΕΚΤ, μειώνοντας την εθνική μας ανεξαρτησία και κυριαρχία; Γιατί, δεν ζητάτε ευθύνες από αυτούς που παραποίησαν τα στατιστικά στοιχεία για να φέρουν το ΔΝΤ στην Ελλάδα και να μας οδηγήσει εδώ που μας οδήγησε;
Γιατί, κύριε Σημίτη, μιλάτε για λαϊκιστές;
Φταίει ο λαϊκισμός για τα λαδώματα της εξουσίας;
Φταίει ο λαϊκισμός για την ανικανότητα των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ;
Φταίει ο λαϊκισμός για την αδράνεια σας στα τόσα χρόνια που κυβερνήσατε το τόπο να μειώσετε την γραφειοκρατία που εμπόδιζε την ανάπτυξη;
Φταίει ο λαϊκισμός, που ο ήλιος μας πάει χαμένος και αγοράζουμε ρεύμα από την πρώην Γιουγκοσλαβία;
Φταίει ο λαϊκισμός που από αγροτικός πληθυσμός που ήμασταν καταντήσαμε διανομείς του γερμανικού – ολλανδικού και δεν ξέρω εγώ ποιού άλλου κτηνοτροφικού και γεωργικού προϊόντος;
Φταίει ο λαϊκισμός για τον τρόπο με το οποίο δικοί σας υπουργοί διαχειρίστηκαν τον εθνικό πλούτο της χώρας;
Φταίει ο λαϊκισμός που ο προϋπολογισμός των Ο.Α. ξεπέρασε κάθε προηγούμενο;
Φταίει ο λαϊκισμός για τον δικό σας υπουργό που προέτρεπε τον ελληνικό λαό να παίξει στο χρηματιστήριο;
Φταίει ο λαϊκισμός για το γεγονός ότι επανδρώσατε την παιδεία – όλων των βαθμίδων - με άτομα που λοιδόρησαν και λοιδορούν την ιστορία μας, που έγραψαν στα σχολικά βιβλία ότι «συγκεντρώθηκαν στο λιμάνι της Σμύρνης 4000 άτομα και δημιουργήθηκε συνωστισμός;
Και τέλος όταν μιλάτε για διεφθαρμένους επιχειρηματίες; Για ποιους μιλάτε; Εντάξει, υπάρχουν και αυτοί, δεν θα γίνω εγώ δικός τους απολογητής, αλλά φταίει και γι αυτούς ο λαϊκισμός;

Αλλά ακόμα και αν φταίει ο λαϊκισμός, που σημαίνει ότι δηλαδή οι πολιτικοί πράττουν αυτά που αρέσουν στον λαό (οποία γελοιότατης να μιλάει κανείς για το τι αρέσει σε έναν λαό που τον ξεζούμισαν) σας ερωτώ: Εσείς πού ανήκετε κύριε Σημίτη; Δεν ανήκετε σ αυτόν το λαό; Μήπως όλοι εσείς ήρθατε τελικώς από άλλον λαό;

Θλίβομαι, αλλά δεν βοηθάει!

********************
Για τους Σέρβους που τολμάει και μιλάει ο Κον Μπεντίτ διαβάστε εδώ

Μια ιστορική ευκαιρία για την Ελλάδα και μια εξίσου ιστορική προδοσία της κυβέρνησης Παπαδήμου και σια

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Μια ιστορική ευκαιρία για να μπει η Ελλάδα (και η Ευρώπη) στον δρόμο της πραγματικής σωτηρίας και όχι της καταστροφής της, που οι πράκτορες και απατεώνες παρουσιάζουν ως σωτηρία, εμφανίζεται τώρα. Αν είχαμε ελληνική κυβέρνηση ή αν εμφανισθούν πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη να την αξιοποιήσουν, μπορεί να ανατρέψουν όλη την κατάσταση, ανακόπτοντας την επίθεση του Χρήματος κατά των ευρωπαϊκών λαών και περνώντας στην αντεπίθεση.
Επί 18 μήνες συζητούσαμε ως λαός μια απίστευτη σαχλαμάρα, όχι τυχαία ασφαλώς, αλλά στα πλαίσια ενός προγράμματος που αποσκοπεί στη δική μας καταστροφή και στην, δι’ ημών, κατεδάφιση όλων των δημοκρατικών και κοινωνικών κατακτήσεων των ευρωπαϊκών λαών, μετά τη νίκη τους επί του Χίτλερ to 1945. Συζητούσαμε στα σοβαρά τι κακό έχουν κάνει οι ‘Eλληνες δημόσιοι υπάλληλοι και το υπερτροφικό κράτος της Ελλάδας. Σήμερα, η μισή Ευρώπη απειλείται από τις αγορές, η ΕΕ αντιμετωπίζει τη χειρότερη κρίση της ιστορίας της και ο κόσμος μια οικονομική κρίση ανάλογη, ή χειρότερη του 1929. Προφανώς, οποιαδήποτε ελληνική ιδιότητα ήταν αδύνατο να προκαλέσει τέτοια φαινόμενα. Αν εμείς oι ίδιοι φταίγαμε για το μνημόνιο, τότε τι έγινε και μπήκαν οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλλοι, ποια είναι η δύναμη που απειλεί Γαλλία και Ιταλία;
Μια σκληρότατη σύγκρουση διεξάγεται στους κόλπους του ίδιου του παγκόσμιου κατεστημένου, σύγκρουση που θα έχει ιστορικές συνέπειες για την πορεία της Ευρώπης, αλλά και συνολικά του πολιτισμού μας. ‘Eνα από τα μέτωπα αυτής της σύγκρουσης είναι αυτό μεταξύ της Αυτοκρατορίας του Χρήματος, μιας ομάδας τραπεζών και κατόχων κεφαλαίου, με ιστορικά πρωτοφανή συσσωρευμένη ισχύ και των πιο παραγωγικών, εθνικών, μετριοπαθών δυνάμεων του κεφαλαίου, αλλά και των δυνάμεων που υπερασπίζονται τα παραδοσιακά κράτη. Ακόμη και στις HΠΑ, το γνωστό περιοδικό The American Interest, με εκδότη τον Φουκουγιάμα, τιτλοφόρησε το τελευταίο τεύχος του με τη φράση: “(Mην) Ακολουθείτε το Χρήμα”, αφιερωμένο στις βλαβερές συνέπειες της επιρροής του χρηματιστικού κεφαλαίου και των ιδιωτικών συμφερόντων στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς υποθέσεις. Θραύσματα από αυτή την υπόγεια σύγκρουση βλέπουμε στις υποθέσεις Στρως-Kαν, ή τον πρόσφατο εξαναγκασμό σε παραίτηση του επικεφαλής της ελβετικής Κεντρικής Τράπεζας.

Οι δυνάμεις που ανθίστανται στον αναθεωρητισμό της “κρυμμένης Αυτοκρατορίας” των Αγορών, εξαιτίας της ταξικής τους υφής, εξαιτίας του ιδεολογικού τους εγκλωβισμού στα δόγματα των αντιπάλων τους, εξαιτίας μιας συστηματικής προσπάθειας δεκαετιών ελέγχου των πάσης φύσεως ελίτ από το Χρήμα, ώστε να μη μπορούν οι κοινωνίες να βρουν, όταν τυχόν αναζητήσουν, ηγέτες, υποκείμενα, ιδέες, για όλους αυτούς τους λόγους, οι δυνάμεις αυτές δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αρθρώσουν πολιτικό λόγο.
Συνιστά λοιπόν μια τεράστια ευκαιρία για έναν Ευρωπαίο Πρωθυπουργό, για μια κάπως υπολογίσιμη πολιτική δύναμη στην Ευρώπη και ασφαλώς για την Ελλάδα να εκφράσει τη μεγάλη ανάγκη προστασίας της Ευρώπης και του κόσμου από την καταστροφική μανία των Αγορών, να δώσει πολιτική διέξοδο σε μισό δισεκατομμύριο Ευρωπαίους που καταλαβαίνουν σιγά-σιγά, έστω θολά και από ένστικτο, τη φοβερή απειλή που επικρέμαται πάνω από τα κεφάλια τους, που αντιλαμβάνονται ότι οι τράπεζες έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο και το Χρήμα, ως νέος Μολώχ, ετοιμάζεται να κατασπαράξει την εργασία, τη σύνταξη και αύριο τη δημοκρατία και την ειρήνη στην ήπειρό μας.


Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη, που όποιος ηγέτης, δύναμη, χώρα την εκφράσουν και μπορέσουν να προσφέρουν καινούριο όραμα στην Ευρώπη, θα δουν τη δύναμή τους να πολλαπλασιάζεται αφύσικα, δυσανάλογα ως προς το μέγεθός τους, θα πάρουν ξαφνικά με το μέρος τους την τρομερή δύναμη της Ιστορίας, όπως τόκαναν στην εποχή τους, την εποχή που διαμόρφωσε η προηγούμενη μεγάλη κρίση, του 1929, και για πολύ διαφορετικούς σκοπούς και σχέδια ο καθένας, ηγέτες όπως ο Ρούζβελτ, ο Τσώρτσιλ, ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Ντε Γκωλ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Μακάριος ήταν επίσης τέτοιοι πολιτικοί.
Δυστυχώς όμως, και μόνο να τα σκέφτεται αυτά κανείς σε μια χώρα τόσο καθολικά άρρωστη όπως η δική μας, που η “ηγεσία” της έχει επιτυχώς δοκιμάσει χρόνια να τη βυθίσει σε ένα είδος βαθειάς εθνικής μειονεξίας, κατεβάζοντας την αυτοεικόνα μας στο επίπεδο των ανύπαρκτων δικών της προσόντων, αναδεικνύοντας τον ραγιαδισμό σε ύψιστη εθνική αρετή και νομίζοντας τον κουτσαβακισμό ρεαλπολιτίκ, κινδυνεύει να τον πούνε γραφικό ή αιθεροβάμονα. Είναι όμως ο μόνος τρόπος σωτηρίας της Ελλάδας, που δεν έπρεπε να μπει στην πρώτη γραμμή μιας τέτοιας τιτάνιας σύγκρουσης, τώρα όμως μπήκε και μόνο μια τέτοια απότομη και πλήρης αντιστροφή, θα της επέτρεπε να σταματήσει να αποτελεί την χρήσιμη μαύρη τρύπα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και να μετατραπεί σε ελκυστή αντιστροφής της καταστροφικής δίνης θανάτου στην οποία μπαίνει η ΕΕ, με ελκυστή την Ελλάδα.

Εσχάτη Προδοσία με το PSI

Tι γίνεται όμως στην Αθήνα; Μια αποκαλυπτική εικόνα μας έδωσε ο Τσαρλς Νταλάρα, εκπρόσωπος των δανειστών στους Financial Times (16.1.11). Eπαινεί τον Παπαδήμο γιατί δέχεται επιτόκια κοντά στο 5% και ψέγει τη Γερμανία και το ΔΝΤ ότι θέλουν μικρότερα επιτόκια, δηλαδή ότι παρεμβαίνουν στη διαπραγμάτευση υπέρ της Ελλάδας, παρόλο που η κυβέρνησή της δεν την υπερασπίζεται!!!

Η κυβέρνηση της Αθήνας, τύποις ελληνική, με “μυαλό” χειραγωγούμενο από την αυτοκρατορία του Χρήματος, και τους ανθρώπους της, πανταχού παρόντες στον κυβερνητικό, πολιτικό και κρατικό μηχανισμό της χώρας, η κυβέρνηση των Σαμαρά, Λαζαρίδη, Παπαδήμου, Βενιζέλου, Γιαννίτση και Γιωργάκη, με τη βοήθεια του Καρατζαφέρη, με τον Ρόντο και διάφορους άλλους πάνω και πίσω της, δίκην Καραμεσίνη ή Αβρακώτου, για λογαριασμό όχι της CIA αλλά του Χρήματος, σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις χειραγώγησης ολόκληρης χώρας στην παγκόσμιο ιστορία, όχι μόνο δεν αδράχνει την ευκαιρία, ούτε καν συνειδητοποιεί την ύπαρξή της, αλλά επιδίδεται με καταστροφική (και αυτοκαταστροφική) μανία στην ολοκλήρωση του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας.
Τίποτα λιγότερο δεν συνιστά η υπαγωγή των ομολόγων στο αγγλικό δίκαιο και μη ελληνικά δικαστήρια. Βαριές κουβέντες ίσως πείτε. Σας υποσχόμαστε να τις τεκμηριώσουμε στη συνέχεια, με τρόπο που κανένας νομομαθής να μην μπορέσει να φέρει ούτε ίχνος αξιόπιστης αντίρρησης και προκαλούμε όποιον έχει τέτοια να τη διατυπώσει. (To άρθρο γράφεται ενώ αναμένεται η επανάληψη των διαπραγματεύσεων Ελλάδας και τραπεζών).


Διαβάζουμε στη Ναυτεμπορική (16.1): “Σύμφωνα με γαλλικές εφημερίδες, η ελληνική πλευρά προτείνει επιτόκιο 3%, το ΔΝΤ πιέζει για 2%…Στα υψηλά επιτόκια αντιδρούν και χώρες της ευρωζώνης, όπως η Γερμανία … οι πιέσεις της οποίας φέρεται να προκάλεσαν την “παύση” των συνομιλιών”. H Καθημερινή (14.1), εφημερίδα στενότατα συνδεόμενη με την κυβέρνηση και στηρίζουσα μετά μανίας τα μνημόνια, δημοσιεύει ένα επίσης εντυπωσιακό ρεπορτάζ στην πρώτη σελίδα. “Οι πιστωτές”, γράφει, “φέρεται να ζήτησαν επιτόκιο άνω του 5%, η δε ελληνική κυβέρνηση αντιπρότεινε επιτόκιο κάτω του 4%. Μάλιστα πληροφορίες αναφέρουν ότι η Γερμανία ζήτησε επιτόκιο 2%”. Η Καθημερινή και η Ναυτεμπορική θεωρούναι από τις σοβαρότερες εφημερίδες της χώρας. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε σωρεία άλλων διεθνών δημοσιευμάτων, με συγκλίνουσες πληροφορίες.
Μόνο ως παγκόσμιο ρεκόρ μπορούν να θεωρηθούν τέτοια πράγματα. Με εξαίρεση την ηγεσία του ΕΑΜ, στις αρχές του 1945, που υπέγραψε μια συμφωνία αφοπλισμού της προτού πάει στον πόλεμο, ή του Γκορμπατσώφ,λίγα παραδείγματα παρόμοιας διαπραγματευτικής τακτικής υπάρχουν στα παγκόσμια χρονικά. Στα μέλλοντα να εκδοθούν εγχειρίδια διαπραγμάτευσης παγκοσμίως, οι Παπανδρέου και Παπαδήμος θα αναφέρονται ως κεντρικό παράδειγμα στο κεφάλαιο “Τι πρέπει να μην κάνει ο διαπραγματευτής”.
Τι λένε τα ρεπορτάζ; Πρώτον, η ελληνική κυβέρνηση, εγκατέλειψε το σοβαρότερο όπλο της χώρας και το σοβαρότερο ζήτημα που θάπρεπε να την απασχολεί, το αγγλικό δίκαιο και τα δικαστήρια, ή, εναλλακτικά, το ύψος του κουρέματος, από την αρχή της διαπραγμάτευσης. Σαμαράς, Παπαδήμος, Λαζαρίδης και Σια, άρχισαν τις διαπραγματεύσεις “κατεβάζοντας τα σώβρακα”, παρόλο που ο Παπαδήμος διαβεβαίωνε τη Βουλή ότι δεν δέχεται υπαγωγή στο αγγλικό δίκαιο. Δεύτερο, σε αντάλλαγμα της παράδοσης του μεγαλύτερου όπλου τι πήραν; Μια συμφωνία τόσο άσχημη, που διέκοψε τις διαπραγματεύσεις όχι η Ελλάδα, οι “εκπρόσωποι” του λαού που θα πληρώσει τα επιτόκια, αυτοί ήταν διατεθειμένοι να συνεχίσουν με αυτό που συνήθως ακολουθεί όταν κανείς κατεβάζει τα σώβρακα, αλλά οι Γερμανοί και το ΔΝΤ! Που δεν έχουν φυσικά φήμη ούτε φίλου των λαών, ούτε εχθρού των τοκογλύφων, ακόμα κι αυτοί όμως ανησύχησαν και αγανάκτησαν με τις απαιτήσεις των τοκογλύφων!
Να συνοψίσουμε. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ενδιάμεση θέση, μεταξύ τραπεζιτών και Γερμανίας-ΔΝΤ, λες και η διένεξη δεν αφορά την επιβίωση του ελληνικού λαού! Ζητάει επιτόκιο 4%, όταν το ΔΝΤ και η Γερμανία ζητάνε 2%! Θα μου πείτε, ο Παπαδήμος και ο Χριστοδούλου θα το πληρώσουν; Είναι κι αυτό μια άποψη.
Αυτή υποτίθεται ότι είναι ελληνική κυβέρνηση! Εσείς τι θα κάνατε σε ένα μεσίτη που κυττάει να πουλήσει το σπίτι σας σε μικρότερη τιμή από αυτή που κατά γενική ομολογία πιάνει; Τι θα λέγατε αν ο δικηγόρος σας χειριζόταν έτσι μια διαφορά σας με τράπεζα; Δεν θα τον στέλνατε στον Εισαγγελέα και τον Δικηγορικό Σύλλογο, αν δεν τον πλακώνατε στον ξύλο, πεπεισμένος ότι “τα πιάνει” από την τράπεζα; Αν τα έκανε ο διευθυντής μιας επιχείρησης, οι μέτοχοι δεν θα τον αντικαθιστούσαν; Δεν θα τον έστελναν στον Εισαγγελέα για απιστία;


Πλύση εγκεφάλου
Πιο εξωφρενικός από όσα γίνονται, είναι ο τρόπος που τα παρουσιάζουν οι εφημερίδες, όσες έχουν μείνει τουλάχιστο. Ουδέτερα, περιγραφικά, λες και είναι φυσιολογικά πράγματα, λες και είναι απολύτως φυσικό να ζητάνε Γερμανοί και ΔΝΤ πιο ευνοϊκό επιτόκιο για την Ελλάδα από την ίδια! Αφού αφήνει μια μέρα τους αναγνώστες της να χωνέψουν την είδηση ως φυσιολογική, η Καθημερινή επανέρχεται, στην πρώτη σελίδα του φύλλου της Κυριακής 15.1, για να υποβάλλει στους αναγνώστες ξανά την κεντρική ιδέα με την οποία κανοναρχούν συστηματικά τον ελληνικό λαό από την άνοιξη του 2010 (εκμεταλλευόμενοι, είναι αλήθεια, και την ανεπάρκεια των “αντιμνημονιακών” να προτάξουν απαντήσεις στο ύψος της πρόκλησης που αντιμετωπίζει η χώρα), ότι δηλαδή δεν έχει άλλη επιλογή από το αυτοκτονήσει συνθηκολογώντας εκ των προτέρων, με οποιουσδήποτε όρους του επιβάλλουν.
“Σκληρό παζάρι σε τρία μέτωπα”, είναι ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της εφημερίδας, που είναι, όπως μόλις σας δείξαμε, με στοιχεία από την ίδια,μεγάλο ψέμα. Κι αν υπάρχει σκληρό παζάρι, δεν το κάνει ο Παπαδήμος! Αφού κεντρίσει με τον τίτλο το ενδιαφέρον του αναγνώστη για το “σκληρό παζάρι”, που περιμένει να δει τώρα τι ακριβώς παίζεται και τι θα κάνει η κυβέρνησή του, τι μας πληροφορεί η εφημερίδα στο κείμενό της, από τις πρώτες κιόλας φράσεις; “Σε εξαιρετικά δυσχερή θέση”, λέει, “βρίσκεται από προχθές Παρασκευή η Ελλάδα, αναφορικά με την υπογραφή του PSI+” και “με την πλάτη στον τοίχο βρίσκεται η Αθήνα ενόψει της επίσκεψης της τρόικας”.
Ξεκινώντας από τέτοιες παραδοχές, το υποτιθέμενο παζάρι χάνει κάθε νόημα. Ας υπογράψουμε τι λένε οι τράπεζες για το PSI και η τρόικα για την οικονομία κι ας πάμε για ούζα, όσο έχουμε ακόμα να τα πληρώσουμε, είναι το απολύτως λογικό συμπέρασμα. Που στηρίζεται σε ένα χυδαίο, χονδροειδές και εγκληματικό ψέμμα. Γιατί πιστεύει η εφημερίδα ότι είναι σε εξαιρετικά δύσκολη θέση η Αθήνα και δεν είναι αίφνης ο Νταλάρα, που αντιμετωπίζει όχι μόνο τον Παπαδήμο, αλλά επίσης Βερολίνο και ΔΝΤ; Και που ασφαλώς, πολιτικά, ο Νταλάρα και οι διεθνείς υπερτράπεζες πίσω του, θα αυτοκτονούσαν, αν εμφανιζόντουσαν διεθνώς ως τορπιλίζουσες διαπραγματεύσεις και ΕΕ. Είτε ο Νταλάρα μπλοφάρει εκ του ασφαλούς, αφού έχει τον Παπαδήμο απέναντι, είτε σκοπεύει να συγκρουστεί άγρια με Γερμανία και το ΔΝΤ. Γιατί όμως η Αθήνα τον διευκολύνει; Ποιό λόγο έχει η Καθημερινή, να διασπείρει πανικό, απελπισία και ηττοπάθεια στον ελληνικό λαό, σε μια τόσο κρίσιμη μάχη για το μέλλον του; Γιατί μια ελληνική, φανταζόμαστε, εφημερίδα, προτρέπει ουσιαστικά, έστω κι αν δεν το λέει ακριβώς, σε συνθηκολόγηση τον Παπαδήμο, αντί να τον στηρίζει, να τον καλεί σε μαχητικότερη στάση, κλίμα που θα μπορούσε επωφελώς για τις ελληνικές θέσεις να επικαλεσθεί στη διαπραγμάτευση; Γιατί, απαντάει η ίδια στο κύριο άρθρο, “θα χρειασθούν σύνεση, ψυχραιμία και κυρίως σοβαρός αντίλογος απέναντι στις σειρήνες του λαϊκισμού και τους μισθοφόρους που επιδιώκουν την κατάρρευση”. Δεν καταλαβαίνω πια τίποτα. Διαπραγμάτευση μεταξύ τραπεζών και Ελλάδας γίνεται ή πολιτική μάχη λαϊκιστών και μισθοφόρων (άκουσον άκουσον). ‘Eχουμε μια καλή συμφωνία και την υπονομεύουν οι μισθοφόροι; Μήπως εξ ιδίων κρίνει τα αλλότρια και βλέπει παντού μισθοφόρους η καλή εφημερίς; Σε ένα πράγμα μπορεί κανείς να συμφωνήσει με το άρθρο, την ανάγκη σοβαρού αντίλογου. Ε, η Καθημερινή ας μας εξηγήσει γιατί θέλει αγγλικό δίκαιο, με πόσο επιτόκιο και τι κούρεμα θεωρεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος!
Την καλύτερη απάντηση την έδωσε ο … Σόιμπλε. ‘Iσως μη διαβάζοντας την προειδοποίηση της εφημερίδας για λαϊκιστές και μισθοφόρους, καταχειρίασε τις απαιτήσεις επιτοκίων των τραπεζών, μιλώντας στη γερμανική ραδιοφωνία, την επόμενη μέρα! Ο ίδιος ο Νταλάρα, στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, επαίνεσε την ελληνική πλευρά ψέγοντας ΔΝΤ και Γερμανία για τα χαμηλά επιτόκια που ζητάνε. Τώρα, αν εγώ συμπεράνω ότι ο Παπαδήμος και τα κόμματα και εφημερίδες που τον στηρίζουν, εξυπηρετούν τα συμφέροντα των τραπεζών κατά της Ελλάδας, θα έχω άδικο;
Αγγλικό Δίκαιο: η “μικρή διαφορά” ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο
Η ζημιά που ήδη έκανε η κυβέρνηση είναι πολύ μεγαλύτερη από τη διαφορά στα επιτόκια, δεν είναι εκεί το κυρίως ζήτημα. Δεν οδηγεί μόνο σε μικρότερα επιτόκια με τη “διαπραγμάτευση” που υποτίθεται ότι κάνει, καίει εμμέσως και το σημαντικότερο χαρτί της Ελλάδας. Γιατί προκαλείται μια ρήξη, κινητοποιείται η Γερμανία και το ΔΝΤ υπέρ μας, αλλά υπέρ μιας διαπραγματευτικής θέσης που δεν μας λύνει το πρόβλημα και όχι υπέρ ενός μεγαλύτερου κουρέματος ή της μη υπαγωγής στο αγγλικό δίκαιο που θα ήταν αρχή λύσης του προβλήματος. Η διαφορά αυτή μπορεί να είναι όση και η διαφορά ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο της Ελλάδας. Παραιτούμεθα από ένα σοβαρό πολιτικό όπλο, που θα μπορούσαμε να το επικαλεστούμε γιατί οι πάντες έχουν θέσει στην ατζέντα το βιώσιμο χρέος, άρα μπορεί εύκολα να το χρησιμοποιήσει η Αθήνα, αντί να το θυσιάζει, όπως έκανε ο Παπαδήμος κι όσοι τον στηρίζουν.
Ο κ. Σαμαράς μετά τη συνάντηση με τον Βεστερβέλε δήλωσε ότι ύψιστο εθνικό καθήκον είναι να καταστεί το ελληνικό χρέος βιώσιμο, με τις συμφωνίες PSI και τη δανειακή. Κάθε λογικός άνθρωπος, κάθε πατριώτης, με στοιχειώδη επίγνωση του προβλήματος το ίδιο θάλεγε. Αλλά είναι βιώσιμα αυτά που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση Παπαδήμου, που υπάρχει χάρη στον Σαμαρά; Οποιαδήποτε συμφωνία PSI και οποιαδήποτε δανειακή λύνουν το πρόβλημά μας;


Ο Ολιβιέ Μπλανσάρ είναι ένας από τους τέσσερις-πέντε θεωρούμενους κορυφαίους κατεστημένους οικονομολόγους του κόσμου. Kατέχει τη νευραλγική για την παγκόσμια οικονομία θέση του επικεφαλής οικονομολόγου του ΔΝΤ. Βγήκε στα κεραμίδια, εναντίον και του ΔΝΤ, λέγοντας ότι χρειάζεται κούρεμα 80%, 50% δεν είναι βιώσιμο. Ο καθηγητής Μαξ ‘Oτε, από τα γνωστότερα ονόματα της ευρωπαϊκής οικονομολογίας, απαντάει στον Νίκο Χειλά του Βήματος (15.1.2011) ότι ο ίδιος δεν θα δεχόταν σε καμία περίπτωση το αγγλικό δίκαιο. Ο εκδότης της Handelsblatt, φωνής της γερμανικής βιομηχανίας, Στάινγκαρτ, μας ικετεύει περίπου να ζητήσουμε αναθεώρηση των Μνημονίων. Διερωτώμαι εγώ τώρα, ποιόν ρώτησαν οι Παπαδήμος, Βενιζέλος, Σαμαράς, Καρατζαφέρης και τους είπε ότι έχουνε άδικο οι Μπλανσάρ, ‘Oτε, Στάινγκαρτ, μεταξύ πολλών άλλων, ότι δηλαδή φτάνει 50% και αγγλικό δίκαιο; Μήπως τον Αλογοσκούφη, τον Παπακωνσταντίνου, τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ που περιέγραψαν τους εαυτούς τους ως “πουτάνες” στο Βήμα τον Οκτώβριο, την καφετζού της γειτονιάς ή κανέναν από τους διεφθαρμένους υπαλλήλους που χρησιμοποιούν ως συμβούλους; Μην τους κρύβετε παιδιά, τέτοιες κορυφές της οικονομικής επιστήμης, Νόμπελ να πάρουν. Δεν θέλω να πιστέψω βέβαια ότι ο Πρωθυπουργοί και οι αρχηγοί των κομμάτων που τον στηρίζουν παίρνουν εντολές από κάποιον. Υποθέτω ότι ρωτάνε κάποιους οικονομολόγους. Ποιοι είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη συμφωνία PSI που διαπραγματεύονται είναι βιώσιμη;


Τι σημαίνει μη βιώσιμη συμφωνία; Σημαίνει βεβαιότητα χρεωκοπίας, υπό Σημαίνει πλήρη νομική κατοχύρωση της μετάβασης πάσης ελληνικής περιουσίας στην ιδιοκτησία τους. Σημαίνει δυνατότητα αποβολής της Ελλάδας από το ευρώ χωρίς συνέπειες για τις αξιώσεις των πιστωτών από τη χώρα. Χρειάζεται να πούμε περισσότερα για να πείσουμε για τη σημασία των όσων πάει να συμφωνήσει αυτή η κυβέρνηση;

Χωρίς Πέτρες και Ξύλα, εμπρός για ένα μεγάλο επιτόκιο δανεισμού!

Αντιγράφω από τον ελλ. κόσμο  σχετικά με την εκδήλωση υπέρ του μνημονίου στην παλιά Βουλή σήμερα Κυριακή 22 Ιανουαρίου,

"Την ονόμασαν, «Για την Ελλάδα, τώρα». Μια νέα συστημική «πρωτοβουλία» για τη στήριξη των μνημονιακών πολιτικών, βρίσκεται στα σκαριά και φυσικά, δεν έχασε το χρόνο της! Την εκδήλωση θα προλογίσει και θα συντονίσει ο Νίκος Αλιβιζάτος, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, υπερασπιστής του λαθρονομοσχεδίου στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Ομιλητές θα είναι η «εκσυγχρονίστρια» Άννα Διαμαντοπούλου, υπουργός (της πάλαι ποτέ Εθνικής) Παιδείας (της χωρίς βιβλία...), ο φιλοκεμαλικός δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Λουκάς Τσούκαλης και στέλεχος του γνωστού για τις Soros-type απόψεις του ΕΛΙΑΜΕΠ και ο νεοφιλελεύθερος «γαλάζιος» βουλευτής στη Β' Αθηνών, Κωστής Χατζηδάκης. Η εγχώριος «φωταδιστική» κομπανία, σε απαρτία!

Σκέφτηκα να πάω, να ακούσω τι στο διάβολο μπορεί να πει ακόμα το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, αυτό που από την «ισχυρή Ελλάδα» μας οδήγησαν στον Τιτανικό.
Έφτασα στις 12 και πέντε άντε και δέκα. Μια με δύο αυτοκινητιές μπάτσων είχε φράξει την είσοδο, με την αιτιολογία ότι η αίθουσα ήταν γεμάτη. Δηλαδή, ήρθαν από τις 11 και κλείστηκαν μέσα μην τυχόν και φτάσει, κανένα ξωτικό και τους ξινίσει τον τραχανά! (Πρώτη σημειολογία.)
Το είδαμε και αυτό: Μπάτσοι να προστατεύουν «Συγκέντρωση Πολιτών» Ρε αυτοί οι πολίτες, αρχίζουν να μου ξυπνούν την λέξη «πωλητές» στο μυαλό μου. Δεν έχω βρει βέβαια τι πουλάνε εκτός από μούρη. Αλλά πού θα μου πάει θα το μάθω και αυτό. (Δεύτερη σημειολογία.)
Σε μια γωνία ήταν μια κοπέλα, ελαφρών βαρών (ήταν δεν ήταν 50 κιλά) και διαμαρτύρονταν κόσμια και για κάποιους όχι κόσμια. Έπεσε επάνω της ο Κουναλάκης, κόσμια, στο στιλ, άσε μας να ακούσουμε αφού το θέλουμε. Έπεσε πάνω της και ένας κύριος που άρχισε να αφρίζει, να την φωνάζει μωρή και να ετοιμάζεται να την αρπάξει από τα μαλλιά. Αυτόν το κύριο τον γνωρίζω από άλλες συναντήσεις, είχε πάντα ένα γλυκό προφίλ, και θα έσχιζε τα ρούχα του για την ισότητα των γυναικών. Τώρα που κάποια του έβγαλε γλώσσα έγινε «μωρή» Σε λίγο κατέφτασαν και τα ΜΑΤ, όπου οι κύριοι πολίτες απέτισαν από τα ΜΑΤ να την απομακρύνουν. 10 με 20 ματατζήδες με πλήρη εξοπλισμό, ήτοι ασπίδες και δοχεία με χημικά έτοιμα για χρήση, παρέλαβαν ελαφρά το κορίτσι, α’ λα μπρατσέτα, χωρίς σπρώξιμο και φωνές, σε αντίθεση με τον «σοσιαλιστή πολίτη» που την έσπρωχνε άγρια και πέταγε αφρούς και σάλια. (Τρίτη σημειολογία.)

Εγώ πλακώθηκα με κάποιον στην είσοδο, ο οποίος μου δήλωσε ότι είναι πανεπιστημιακός (χι χι, το κατάντησαν βρισιά) και του απάντησα σίγουρα τέταρτης κατηγορίας, αν κρίνω από το λεξιλόγιο και την συμπεριφορά σου. (Τέταρτη σημειολογία.)
Υπήρξε και μια κυρία – αρτι εξελθούσα από κομμωτήριο και μακιγιαρισμένη στην πένα, η οποία τράβαγε τα ρούχα της με την παρουσία του ΠΑΜΕ. Δεν χρειάζεται να σας πω ότι δεν υπήρχε ΠΑΜΕ ούτε για δείγμα, γιατί τότε θα είχε κοκκινίσει ο χώρος. 10 ξέμπαρκα άτομα ήμασταν που διαμαρτυρόμασταν, χωρίς πέτρες και ξύλα.
Λέγεται, ότι ο Παπαδήμος διαφωνεί με το ΔΝΤ και την Τρόϊκα αναφορικά με το επιτόκιο. Οι πρώτοι ζητάνε μέγιστο 2%, ο Παπαδήμος ζητάει τουλάχιστον 5%. Γι αυτό και οι πιο πάνω φωταδιστές ζητάνε υποστήριξη του Παπαδήμου. Τα σχόλια δικά σας.

Έμεινα καμιά ώρα, επειδή άνοιξα συζήτηση με κάποιον παριστάμενο. Ύστερα πήγα στο «παζάρι του βιβλίου» το οποίο βρήκα πιο ακριβό από ποτέ. Όλα τα βιβλία τσιμπημένα με 2 και 3 και 10 ευρώ πάνω.

Ήταν μια ωραία Κυριακή του Χειμώνα. 

Ελλάδα αγάπη μου

Καταρχήν οφείλουμε να θυμηθούμε ότι το σύνολο σχεδόν της αρχαιοελληνικής γραμματείας που έχουμε σήμερα στη διάθεσή μας διασώθηκε χάρη στους αντιγραφείς των βυζαντινών σχολών και μοναστηριών. Στο Βυζάντιο – και όχι στην λατινική Δύση – βρήκε η παράδοση της ελληνικής αρχαιότητας την φυσική της συνέχεια. Εκεί – και όχι στην Δύση – συνέχισαν να διαβάζονται, να μελετώνται, να σχολιάζονται και να αντιγράφονται τα μεγάλα έργα των αρχαίων ελλήνων. Ο κόσμος θα ήταν φτωχότερος πολύ φτωχότερος αν οι Βυζαντινοί δεν πρόσφεραν στην Ανθρωπότητα την υπηρεσία αυτή.(1)

Ελλάδα αγάπη μου,
Έτσι ξεκινά ένα Άρθρο, ένα από τα πολλά που γράφονται σήμερα ανά τον κόσμο για μας.
Τραπεζίτες, σταβλίτες, οικονομολόγοι, γεωμέτρες , ανθέλληνες, φιλέλληνες, πολιτικοί, ιδιώτες, γραφιάδες και χειρώνακτες, όλοι περπάτησαν με τον ένα ή τον άλλον τρόπο στην πασαρέλα της φλυαρίας ή στην Βόλτα κουνώντας μας το δάκτυλο και αραδιάζοντας τις σοφίες τους, τις νουθεσίες τους και τις ανοησίες τους.
Τους ακούμε τους διαβάζουμε και τους υπομένουμε. Τόση υπομονή επέδειξε τελικώς αυτός ο τρισχιλιοταλαιπωρημένος ελληνικός λαός, που ακόμα και ο Ιώβ θα κουνάει το κεφάλι του στον τάφο του!
Δυστυχώς δεν θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία μας, που θα βρεθούμε σφαγμένοι και πεταμένοι σε κάποιο βάραθρο, εν χορώ και άσμασι των κάθε λογής δαιμόνων της Δύσης, της Ανατολής ή του Βορρά.

Όταν ο Δόγης Μοροζίνης ανατίναξε τον Παρθενώνα, (1685) αγκαλιάστηκε με τους Γερμανούς μισθοφόρους και ζητωκραύγαζαν: «Ζήτω η Δημοκρατία, Νίκη! Ζήτω ο μέγας κόμης Καίνικσμαρκ!" (*)
Μερικούς αιώνες πιο πριν ένας άλλος Δόγης, ο Δόγης Dandolo - ετών 95 και τυφλός - χρηματοδότησε την 4η Σταυροφορία με στόχο να αρπάξει τον πλούτο της Κωνσταντινούπολης και να γονατίσει το Βυζάντιο.
Οι σφαγές και η λεηλασία της Πόλης από τους Φράγκους κατρακυλούν όλο και πιο βαθειά στην ομίχλη ενός παρελθόντος, που γίνεται όλο και περισσότερο δυσανάγνωστο, όταν δεν αποσιωπάται ή δεν παραποιείται ευθέως, για να μην κακοκαρδίσουμε την ενάρετη Εσπερία και τώρα τελευταία - από την μεταπολίτευση και μετά - και την ισχυρή Ανατολή!
Καταντήσαμε εμείς οι Έλληνες, που ενώ είμαστε τα θύματα της παγκοσμιοποίησης και της διεφθαρμένης Εξουσίας, δικής μας και αλλοδαπής, προκειμένου να μην χαλάσουμε την εικόνα των «συνεπών» φορολογούμενων και των «εργατικών» λαών της υπόλοιπης Ευρώπης, αυτής της δήθεν Ενωμένης Ευρώπης, να αυτομαστιγωνόμαστε σαν τους τελευταίους των τελευταίων.
Πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι, να αποδεχτούμε ότι εμείς τα φάγαμε μαζί με τον Πρωθυπουργό και την κουστωδία του, να παραδεχτούμε ότι κλέβαμε την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, ότι είμαστε τεμπέληδες, διεφθαρμένοι, ρατσιστές που δεν μοιράζουμε το ξεροκόμματο μας με όλους τους λαθρομετανάστες που μπουκάρουν κάτω από τα όμματα της Δύσης, η οποία υπέγραψε το Δουβλίνο 2 και ένιψε τα χέρια της, να φωνάξουμε ότι είμαστε ρεμάλια και βεβαίως ότι δεν έχουμε ούτε ιστορία, ούτε ρίζες, ούτε αξίες, ούτε ξέρουμε πού μας πάνε τα τέσσερα και δεν μπορούμε να χωρίσουμε δυο γαϊδουριών άχυρο, γι αυτό πληρώνουμε συμβουλάτορες που μας κουβαλήθηκαν και στρογγυλοκάθισαν στους καναπέδες της Εξουσίας, που και αυτούς εμείς τους πληρώσαμε με τον ιδρώτα μας, για να μας συμβουλέψουν πώς θα σφίξουμε ακόμα πιο πολύ το ζωνάρι, ή πως θα ξεπουλήσουμε ότι έχουμε και δεν έχουμε. Έχουν βάλει στο μάτι και το Άγιο Όρος που κάποιοι «φωτισμένοι» έχουν αρχίσει να το αποτιμούν!
Αλλά και την Ακρόπολη, θα μας ζητήσουν να πουλήσουμε, εκτός από την θάλασσα με ότι έχει από πάνω της, εντός της, και από κάτω της.
Ακόμα και αν καταβάλουμε όλες μας τις δυνάμεις για να σώσουμε την πατρίδα μας, όπως τόσες φορές πράξαμε στο παρελθόν, δεν το θέλουν οι δυνάστες μας, αλλά και οι εκπρόσωποί μας στην Βουλή των Ελλήνων! Δεν θέλουν να σωθούμε, γιατί έχουν άλλα σχέδια για μας και χωρίς εμάς. Γι αυτό, προκειμένου να σβήσουν κάθε όραμα από τον ελληνικό λαό, για ένα καλύτερο αύριο, έχουν κινητοποιήσει άλλα μαύρα κοράκια, αυτά της ψευτοδιανόησης και μας σφυρίζουν ότι δεν έχουμε καμία σχέση ούτε με τον Περικλή, ούτε με τον Αριστοτέλη, ούτε με όλη την κλασσική αρχαιότητα, ότι το Βυζάντιο ήταν ρωμαϊκή κτήση και ότι οι Τούρκοι ήταν καλοί γείτονες, με εξαίρεση κάτι συνωστισμούς και σπρωξίματα.
Επομένως, δεν μας αξίζει τίποτα περισσότερο απ όσα έχουμε, και πολλά μας είναι, τέτοιοι τιποτένιοι που είμαστε! και πρέπει να σταματήσουμε να διαμαρτυρόμαστε!
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα περνάει μια κρίση ασύμμετρου μεγέθους σε σχέση με όλους τους άλλους λαούς. Ασύμμετρου με την έννοια ότι αποτελεί μόλις το 0,2% μιας ισχυρής οικονομίας και δεν αιτιολογείται η τεράστια επίθεση που υφίσταται. Ασύμμετρη, επίσης γιατί βρίσκεται στα σύνορα της δήθεν Ενωμένης Ευρώπης και συνεχίζει να δέχεται τις πιέσεις της Ανατολής, του Βορρά και της Δύσης. Δηλαδή η Ελλάδα έχει επιστρέψει 1000 χρόνια πριν. Κανείς δεν κρύβει σήμερα, ότι έχουμε χάσει την εθνική μας ανεξαρτησία και βρισκόμαστε σε καθεστώς δουλείας και υποταγής.

Ας ανοίξουμε ένα παράθυρο στην ιστορία και ας βρεθούμε ας πούμε στο Σωτήριο έτος: 1187 μ.Χ. (Έχει προηγηθεί η Μάχη στο Μυριοκέφαλο που αφαίρεσε από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία μεγάλο μέρος των κτήσεων της στην Ασία.)
Ο Σαλαδίνος, Κούρδος Σουνίτης, έχει καταλάβει τους Άγιους Τόπους. Ο Θεός των Χριστιανών και ο Πάπας δεν μπόρεσαν να το αποτρέψουν.

Η Ανατολή βρίσκεται σε επίθεση, αλλά και η Δύση ομοίως: Στη Μέση το Βυζάντιο.

Η Παποσύνη θα ξεκινήσει τις Σταυροφορίες για να ανακαταλάβει και απελευθερώσει τους Άγιους Τόπους, από τους άπιστους. Ωστόσο, το μόνο που θα καταφέρει είναι να καταλάβει και να λεηλατήσει την Κωνσταντινούπολη. Η δύση - Γάλλοι, Άγγλοι, Γερμανοί, Γενουάτες Βενετσιάνοι και η ίδια η Παποσύνη - χρηματοδότησε και οργάνωσε συνολικά 8 Σταυροφορίες. Μια από αυτές, μάλιστα, επανδρώθηκε με παιδιά από τα οποία πήρε και το όνομά της: Η Σταυροφορία των Παιδιών. Μεγάλα ένοπλα τμήματα παιδιών από την Γερμανία και την Γαλλία κατόρθωσαν να φτάσουν μέχρι την Μασσαλία. Εκεί όμως κάποιοι ασυνείδητοι ναυτικοί τους φόρτωσαν στα καράβια και τους πούλησαν σαν σκλάβους. Μάλλον Ολλανδοί θα ήσαν, αφού οι Ολλανδοί είναι αυτοί που ξεκίνησαν το δουλεμπόριο πολύ πριν την Ανακάλυψη της Αμερικής.
Όλες οι Σταυροφορίες απέτυχαν, εκτός από την 4η. Στην τέταρτη Σταυροφορία, κατέστη εφικτό στους Χριστιανούς της δύσης και στην Παποσύνη να διαλύσουν μια για πάντα τον Χριστιανισμό της Ανατολής που δήθεν ξεκίνησαν για να υπερασπιστούν!
Το 1203, οι Σταυροφόροι θα βρεθούν μέσα στα τείχη της Βασιλεύουσας, έχοντας εγκαταστήσει μαριονέτα Αυτοκράτορα, που τους είχε τάξει ότι θα τους δώσει πολλά λεφτά, αφού λεφτά υπάρχουν! Όταν οι Σταυροφόροι δεν πήραν τα λάφυρα που τους ετάχθησαν από αυτήν την μαριονέτα τον τραπεζίτη (όχι συγνώμη τον Αλέξιο), όρμησαν και δεν άφησαν πέτρα πάνω σε πέτρα:

Jacopo Negretti ή Palma le Jeune , Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης 1204

« Ήταν η Τρίτη Πυρκαγιά που χτυπούσε την Πόλη τους τελευταίους 9 μήνες, η πρώτη είχε καταστρέψει τις αποθήκες και τα εφόδια της αυλής, από τις Βλαχέρνες ως τα τείχη του Κωνσταντίνου, η δεύτερη είχε καταβροχθίσει όλες τις προμήθειες των βενετσιάνων, των Αμαλφιτανών, των Πιζατών και των Εβραίων από το Πέραμα ως την ακτή σχεδόν, αφήνοντας ανέπαφη μόνο την γειτονιά των Γενουατών στα πόδια της Ακρόπολης και τώρα η Τρίτη λυσσομανούσε παντού ολόγυρα τους,
Χαμηλά, έβλεπαν ένα πραγματικό ποτάμι φωτιάς, οι πόρτες σωριάζονταν καταγής, τα κτίρια γκρεμίζονταν, οι κολόνες τσακίζονταν, πυρωμένοι όγκοι που εκσφενδονίζονταν από το κέντρο εκείνου του παραναλώματος, πυρπολούσαν τα πιο μακρινά σπίτια, κι έπειτα οι φλόγες στριμωγμένες από τους ανέμους που διεστραμμένα τροφοδοτούσαν εκείνη την κόλαση επέστρεφαν για να καταβροχθίσουν ο,τι νωρίτερα είχαν λυπηθεί.
Ψηλά, μαζεύονταν πυκνά σύννεφα, κοκκινωπά στη βάση τους από τις αντανακλάσεις της φωτιάς, μα με ένα χρώμα αλλιώτικο, άγνωστο αν ήταν από το παιγνίδι των αχτίνων της ανατολής ή από την φύση των υλικών, των ξύλων και όλων των άλλων που τα γεννούσαν με την καύση τους.
Κι ακόμα ανάλογα με το από πού φυσούσε ο άνεμος, έρχονταν από διαφορετικά σημεία της πόλης αρώματα μοσχοκάρυδου, κανέλας, πιπεριού και ζαφοράς, σιναπιού και πιπερόριζας, έτσι που, ναι, η ωραιότερη πόλη του κόσμου καιγόταν, αλλά σαν ένα μαγκάλι με αρωματικά. (2)
…..
Εκείνο το πρωΐ της ημέρας Τετάρτης, 14η Απριλίου του Σωτήριου έτους 1204 πήγαιναν πια δύο μέρες που οι βάρβαροι είχαν πατήσει για τα καλά την Κωνσταντινούπολη.
…..

Eugène Delacroix, The Taking of Constantinople by the Crusaders 
(April 12, 1204),
Salon of 1841, Entered the Musée du Louvre in 1885

Οι κάτοικοι όλοι μαζί βγήκαν να συναντήσουν τους κατακτητές, ελπίζοντας να τους καλοπιάσουν.
….
Τι τρέλα να περιμένουν έλεος από εκείνους τους βάρβαρους, για τους οποίους δεν ήταν ανάγκη να παραδοθεί ο εχθρός για να κάνουν αυτό που ονειρεύονταν εδώ και μήνες, να καταστρέψουν την μεγαλύτερη, την πιο πολυάνθρωπη, την πιο πλούσια, την πιο αρχοντική πόλη του κόσμου και να διαμοιράσουν τα ιμάτιά της.
Τελικά κοντά στην νύχτα, μην τολμώντας να διασχίσει τους κήπους και τις ανοιχτωσιές ανάμεσα στην Αγιά Σοφιά και τον Ιππόδρομο και, βλέποντας ανοιχτές τις θύρες του ναού έτρεξε προς το μέρος του, πιστεύοντας ότι η μανία των βαρβάρων δεν θα έφτανε στο σημείο να βεβηλώσουν αυτόν τον χώρο.
Αλλά καθώς έκανε να μπει άσπρισε από τον φόβο του. Ο τεράστιος εκείνος χώρος ήταν σπαρμένος πτώματα, ανάμεσα στα οποία περιφέρονταν καβαλάρηδες του εχθρού πιωμένοι μέχρι αναισθησίας. Λίγο πιο κάτω το σκυλολόϊ έσπαζε με μάτσες το ασημένιο και χρυσοποίκιλτο κιγκλίδωμα του βήματος. Ο εκπληκτικός άμβωνας ήταν ήδη δεμένος με σκοινιά προκειμένου να ριχτεί καταγής και να συρθεί από μουλάρια. Ένα τσούρμο μεθυσμένων παρακινούσε τα ζώα με βλαστήμιες, αλλά οι οπλές γλιστρούσαν στο λείο δάπεδο, οι ένοπλοι κέντριζαν πρώτα με την αιχμή και μετά με την κόψη τα άτυχα ζώα που, από τον τρόμο τους, άδειαζαν τα άντερά τους, άλλα έπεφταν καταγής σπάζοντας πόδια. Όλος ο χώρος γύρω ήταν ένα λασποτόπι από κοπριές και αίμα. (3)
Ανεκτίμητοι πολιτιστικοί θησαυροί αφανίστηκαν. Έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, που είχαν παραμείνει άθικτα στην Κωνσταντινούπολη – μολονότι είχαν καταστραφεί σε κάθε άλλο μέρος – καταστράφηκαν τώρα από τους Σταυροφόρους. Έτσι το μεγαλύτερο μέρος της κλασσικής κληρονομιάς της αρχαίας Ελλάδας χάθηκε για πάντα. (4)
Η Σταυροφορία που εκτράπηκε από τον σκοπό της και στράφηκε εναντίον της Κωνσταντινούπολης και η οποία αντί να εξασθενίσει τους Μουσουλμάνους, κατάφερε να καταστρέψει την χριστιανική δύναμη που αποτελούσε τον προμαχώνα εναντίον των Μουσουλμάνων επί πεντέμισι αιώνες, αναφέρεται ως «Δ’ Σταυροφορία»   (5)
Όταν το 1261, ο Μιχαήλ Παλαιολόγος απελευθέρωσε την πρωτεύουσα, βρήκε μια Πόλη κατεστραμμένη, της οποίας ο πληθυσμός είχε μειωθεί από το ένα εκατομμύριο στις εκατό χιλιάδες κατοίκους. (6)

Βυζαντινή Ζωγραφική: Η αποκαθήλωση, Μονή Α. Παντελεήμονος

Είναι φανερό, ότι η Πόλη δεν μπόρεσε να συνέλθει ποτέ από αυτό το πλήγμα. Η άλωση της «Βασιλεύουσας» από τους Σταυροφόρους ετοίμασε την τελική Άλωση από τους Τούρκους, δυο αιώνες μετά.
Αλλά και η Δύση δεν κέρδισε πολλά από όλη αυτήν την λεηλασία και όλες αυτές τις σφαγές.

Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν την άλωση σφάζονται μεταξύ τους αδιάκοπα. Τον επόμενο αιώνα ξεκινά ο πόλεμος μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας, γνωστός ως εκατονταετής πόλεμος και ταυτόχρονα ξεσπάει και η χολέρα, κάτι σαν Νέμεση ή σαν θεία οργή! Από τον «μαύρο θάνατο» πέθαναν τα 2/3 του πληθυσμού της Εσπερίας.
Το 1453, η χριστιανική Ανατολή θα βυθιστεί στο σκοτάδι και η Δύση θα ορμήσει να καταλάβει την Αμερική, όπου την περιμένουν μέρες «Δόξας»
Εκεί η βάρβαρη Εσπερία θα δείξει για άλλη μια φορά το πραγματικό της πρόσωπο! Ένα πρόσωπο, που σε συλλογικό επίπεδο δεν γνωρίζει τι θα πει συμπόνια και ανθρωπιά. Είναι μεγάλη ειρωνεία της Ιστορίας, που αυτή η Εσπερία συγκρότησε Χάρτες Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων! Ίσως για να απολαμβάνει την ευχαρίστηση να τους ποδοπατά και να τους ξεσκίζει!

******************************************************
(1) Klaus Oeler Η συνέχεια στην Ελληνική Φιλοσοφία (από την Εισαγωγή του Βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά «1204, η διαμόρφωση του Νεότερου Ελληνισμού» εναλλακτικές εκδόσεις Εισαγωγή
(2) Μπαουντολίνο, Ουμπέρτο Εκο, εκδόσεις Ελληνικά γράμματα σελ. 24
(3) Μπαουντολίνο,  Ουμπέρτο Εκο, εκδόσεις Ελληνικά γράμματα σελ.  25
(4)Το χρονικό του Κόσμου, Ισαάκ Ασίμωφ, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης σελ 260
(5) στο ίδιο
(6) Κώστα Παπαϊωάννου «Βυζαντινή και Ρώσικη Ζωγραφική», εναλλακτικές εκδόσεις σελ. 92
(*) Η Δημοκρατία της Ενετίας

Ο θεός να μας φυλάει από τους βλάκες, αλλά και από τους έξυπνους

Οι αρχηγοί της σπείρας στην οποία ανήκει ο Παπατέτοιος μας

ΗΡΘΑΝ ντυμένοι "φίλοι" αμέτρητες φορές οι εχθροί μου το παμπάλαιο χώμα πατώντας. Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους. Έφεραν το Σοφό, τον Οικιστή και το Γεωμέτρη,*

Φωνάξαμε κάποιον με δοκτοράτα και προφεσοράτα για να βγάλει την χώρα από τη κρίση και πάλι τις ίδιες παπαρίες ακούσαμε.
1. Απελευθέρωση των ελεύθερων επαγγελμάτων! (αφού είναι ελεύθερα πως θα τα απελευθερώσει)
2. Ηλεκτρονικό συνταγολόγιο: (Σιγά ρε Μεγάλε, το μεγάλο θέμα που βρήκες.)
3. Παραμονή στο Ευρώ ή έξοδος: (Δεν μπαίνει κανένα τέτοιο ζήτημα. Αυτό να το βγάλεις από το μυαλό σου, είτε σαν φοβέρα είτε σαν επιθυμία της Μέρκελ).
4. Κάτι είπε για το ΕΣΠΑ, αλλά προς το παρόν δεν έχει εξασφαλίσει την 6 δόση!
Και αναρωτιέμαι: πώς και δεν έβαλε βέτο σ αυτούς που τον έστειλαν;;;. Πώς δηλαδή δεν είπε, «εξασφαλίστε μου τουλάχιστον την 6 δόση, αν θέλετε να κάνω τη δουλειά σας εκεί που με στέλνετε». Τέτοιοι μικροσκοπικοί είναι όλοι αυτοί που παρακάθονται στο τραπέζι του Ρότσιλδ και του Ροκφέλερ. Δεν έχουν σπονδυλική στήλη. Είναι ασπόνδυλα, είναι μαλάκια.
Είσαι πολύ φτωχός ρε Παπαδήμα! Πολύ λίγος! Πιο μικρός και απ το μπόϊ σου. Όχι, πως περίμενα κάτι άλλο. Αλλά, η συμμορία που εκπροσωπείς έχει ξεμείνει από σοβαρούς ανθρώπους! Έχει στεγνώσει από ιδέες. Έχει τυφλωθεί από την απίστευτη δύναμη και τον πλούτο που έχει συγκεντρώσει.
Έχει πνευματικά εξαχρειωθεί και εξαθλιωθεί.
Έχετε δηλαδή εξαχρειωθεί ! Έχετε γίνει μια εγκληματική σπείρα αφρόνων και παραφρόνων
Εκείνο που με προβληματίζει είναι:
Να χαιρόμαστε για την πνευματική σας συρρίκνωση, σημάδι της σήψης σας και του θανάτου σας ή να φοβόμαστε ακόμα πιο πολύ; Γιατί τους βλάκες να φοβάσαι πιο πολύ, αν και εκεί που οδηγούμαστε το ίδιο να φοβάσαι και τους έξυπνους!

*****************
Από το "Αξιον Εστι" το τσιτάρισε και ο Χατζής της ΝΔ, κατά την έξοδό του. Κι άλλη έξοδος.