Friday, 4 July 2008

Οχι στην αλλαγη ονόματος!

Εγώ λέω,
ΟΧΙ
στην αλλαγη του ονόματος της γυναίκας με τον γάμο της.

Οπως και ο άνδρας, έτσι και η γυναίκα, είναι δίκαιο να πεθαίνει με το επίθετο που πήρε απο τους γονείς της!!
Οποιος συμφωνεί υπογράφει

82 comments:

ΠΡΕΖΑ TV said...

Αναλογα το τι εκφραζει τον καθενα....

geokalp said...

τα λυμένα πρέπει να τα λύσουμε;

πάντως οι τελευταίες ειδήσεις λένε ότι κάνουν πίσω

καλημέρα και καλό ΣΚ

Λακων said...

Ήδη δεν μπορεί να το κρατήσει;

xamogelo said...

βρε ange-ta μου έχω ψιλό μπερδευτεί...
τι ίσχυε παλιά?
από ότι βλέπω από γνωστούς μου και από την μητέρα μου η γυναίκα έπαιρνε το επίθετο του άντρα της.

και τι θέλουν να κάνουν?
από ότι κατάλαβα να διαλέγουν οι γυναίκες ποιο επίθετο θα έχουν. Του άντρα ή του πατέρα τους.
Δεν μπορώ να καταλάβω που το κακό. :-s αν κάνω κάπου λάθος διόρθωσε με.
ΥΓ.ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!! πως είσαι???

greg said...

Γράφουν τις μίζες και τα δώρα στη γυναίκα τους και μετά έχουν πρόβλημα να τα διαχειριστούν στο εξωτερικό, μπλέκουνε με τη γραφειοκρατία, άστα να πάε στο διάολο...

Γι' αυτό και η πρεμούρα!

Αντιφεμινιστής said...

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω κάποιους/ες μερικές φορές. Από την μία παριστάνουν τους υπέρμαχους των ατομικών δικαιωμάτων και από την άλλη υποστηρίζουν μέτρα εντελώς αυταρχικά. Εξηγούμαι: Μέχρι το 1984 (δεν είμαι βέβαιος για την χρονολογία, αλλά είναι άνευ σημασίας) η γυναίκα έπαιρνε υποχρεωτικώς το επίθετο του άνδρα, ενώ μπορούσε να προσθέσει σ’ αυτό και το πατρικό της, αν συνέτρεχε λόγος (επιστήμων, καλλιτέχνης, συγγραφέας κλπ., αν και οι δύο τελευταίες κατηγορίες μπορούσαν να μην πάρουν καθόλου το συζιγικό επίθετο). Έτσι η οικογένεια είχε ΕΝΑ επίθετο, που είναι και ο συνεκτικός της κρίκος (π.χ. Οικογένεια Γεωργίου Τάδε).
Το 1984, ο αλήστου μνήμης Παπανδρέου, σε μία προσπάθειά του να διαλύσει τα πάντα, χτύπησε τον συνεκτικό κρίκο της οικογένειας και ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ (πρόσεξε, δεν επέτρεψε, ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ) στις γυναίκες να παίρνουν το επίθετο του συζύγου, ώστε η οικογένεια να μην έχει όνομα. Χτύπησε τον θεσμό της οικογένειας, όπως και την γλώσσα, την οποία κατέστρεψε, διότι έτσι διαλύεται μία κοινωνία.
Έρχεται τώρα το νέο νομοσχέδιο και επανορθώνει αυτές τις αυθαιρεσίες, αφήνοντας ελεύθερες τις γυναίκες να διαλέξουν. Δηλαδή απαλείφει αυτό το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» των δύο προγενεστέρων νομοθεσιών και ιδίως αυτής του παπανδρεϊκού φασισμού, διότι η άλλη άφηνε και κάποια περιθώρια, όπως είπα κι εσύ, η φιλελεύθερη, η δημοκράτισσα, έρχεσαι και υποστηρίξεις τα μέτρα διάλυσης της οικογένειας του αγύρτη Παπανδρέου. Τι να σου πω;
Γιατί θέλεις να απαγορεύσεις και με ποιο δικαίωμα σε ένα κοριτσόπουλο, που δεν είναι φεμινίστρια, που δεν είναι πολυμορφωμένη και κουλτουριάρα, σαν και του λόγου σου και που ονειρεύεται, μετά που θα ντυθεί νυφούλα, να πάρει το επίθετο του αντρούλη της; Εσύ μην το πάρεις, αν δεν το θέλεις. Άφησε όμως και το κοριτσάκι να κάνει αυτό που του αρέσει.

ATHENA said...

ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΟΤΙ ΟΙ ΣΥΖΥΓΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΝ ΤΟ ΓΑΜΟ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΛΟΙΟ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΟΝ ΓΚΡΕΓΚ.

ΕΝ ΠΑΣΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΛΥΝΕΤΑΙ ΤΡΟΜΕΡΑ ΑΠΛΑ ΠΡΟΣΘΕΤΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΔΙΑΒΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΜΑΙ ΓΡΑΜΜΟΥΛΑ "ΟΝΟΜΑ ΣΥΖΥΓΟΥ" ΓΙΑ ΑΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ...


ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΟΤΙ ΤΟ ΠΙΟ ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΩΣ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ...



Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΠΡΑΞΕ ΑΡΙΣΤΑ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΤΗΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΘΕΤΟΥ ΜΑΣ ΔΙΟΤΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΘΑ ΥΠΟΧΩΡΟΥΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΕΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ Η Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ...

Νίκος said...

Βασικά είμαι λίγο μπερδεμένος με όλη αυτή τη περίπτωση.
Επειδή πιστεύω πως δεν κάνει το όνομα τον άνθρωπο αλλά το αντίθετο, με αφήνει παντελώς αδιάφορο το ποιος θα πάρει το όν0ομα ποίου.
Δεν νομίζω πως έχει σημασία από πού πήρε η Μαντάμ Κιουρί το όνομα.
Αν ο Ελύτης πήρε το όνομα του από τη γυναίκα του, τον κάνει λιγότερο σπουδαίο??
Όσο για το όνομα των παιδιών πιστεύω πως θα έπρεπε να παίρνουν το της μάνας τους.
Είναι δίκαιο και βιολογικά σωστό.
Το να παίρνουν του πατέρα τους μπορεί να μας ευχαριστεί σαν άνδρες , αλλά είναι απάτη σε πολλές περιπτώσεις.

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Εξαρτάται από την επιθυμία και το τι εκφράζει καθεμία.
Εγώ π.χ. πολύ ήθελα να ξεφορτωθώ το σιδηρόδρομο που χρεώθηκα από το ...μπαμπά και πολύ χαίρομαι ο κομψό...γλαρίσιο
:-)

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

2mnka said...

Γράφεις : "το επίθετο που πήρε από τους γονείς της", δηλαδή ένα επώνυμο κι απ΄τους δυο κι αυτό αποτελεί την "ιερή κι απαραβίαστη" ταυτότητά της.

Εχω την εντύπωση πως ο θεσμός του γάμου έχει καθιερωθεί για να διευκολύνει τη δημιουργία απογόνων και την ανανέωση του πληθυσμού της κοινωνίας, γι΄αυτό κι αποτελεί κοινωνικό κι όχι ιδιωτικό θέμα και πριμοδοτείται από την κοινωνία.

Νομίζω, λοιπόν, ότι πρέπει να δούμε τι είναι πιο συμφέρον για τα παιδιά κι όχι για τη μάνα ή τον πατέρα.
Οταν οι σύζυγοι θα έχουν διαφορετικά επώνυμα, τα παιδιά τι θα παίρνουν;
Κι όταν η μάνα θα έχει δυο, το παιδί θα έχει τρία ή τέσσερα σαν τους Ισπανούς;
Και πως θα διαμορφωθεί η δικιά του ταυτότητα;
Σαν να έχει σύνδρομο πολλαπλών προσωπικοτήτων;

Είμαι μάνα κι εχω το πατρικό μου επώνυμο και σε πληροφορώ ότι δημιουργούνται συνεχώς ενοχλητικότατα μικροπροβλήματα , σχετικά με τα παιδιά μου, συν του ότι αυτή η διαφορά επωνύμου δημιουργεί μια μικρή - αδιόρατη απόσταση ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας.

Παρόλο που υπήρξα από τις πιο σκληροπυρηνικές φεμινίστριες (προ πολλών ετών, τις πρώτες δεκαετίες της μεταπολίτευσης), τείνω να συμφωνήσω με τον αντιφεμινιστή.
Ο φεμινισμός, όπως νοείται σήμερα, μου φαίνεται εξαιρετικά αντιφεμινιστικός κι εκ του πονηρού διαστρεβλωμένος, για να εξυπηρετήσει αλλότρια κι τα γυναικεία συμφέροντα.
Η μόνη δημοκρατική λύση είναι η ελευθερία επιλογής, όλες οι άλλες είναι καταναγκασμός και που ακριβώς βρίσκεται ο φεμινισμός στον καταναγκασμό;

2mnka said...

Διόρθωση : για να εξυπηρετήσει αλλότρια κι όχι τα γυναικεία συμφέροντα.

ATHENA said...

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΠΙΘΕΤΑ.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΥΠΗΡΞΑ ΠΟΤΕ ΦΕΜΙΝΙΣΤΡΙΑ, ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΝΑ ΜΟΥ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ, ΝΑ ΜΟΥ ΚΡΑΤΑΝΕ ΤΟ ΠΑΛΤΟ ΚΛΠ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΗΡΩΙΚΟ ΜΠΛΟΥ ΜΠΕΛ ΠΟΥ ΕΚΤΕΛΟΥΣΕ ΧΡΕΗ ΛΗΞΙΑΡΧΕΙΟΥ ΟΤΑΝ ΚΑΝΑΜΕ ΤΑ ΧΑΡΤΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΑΜΟ, ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΕ Η ΕΡΩΤΗΣΗ "ΕΠΙΘΕΤΟ ΠΑΙΔΙΩΝ?¨" ΑΦΟΥ ΡΩΤΗΣΑΜΕ ΠΟΙΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ? ΚΑΙ ΣΚΑΣΑΜΕ ΣΤΑ ΓΕΛΙΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΣΚΕΦΤΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΑΜΕΣΩΣ ΑΠΑΝΤΗΣΑ
"ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ"
ΜΕ ΤΙ ΣΕΙΡΑ?
ΕΒΑΛΑ ΠΡΩΤΑ ΤΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ. ΑΠΛΟ...
ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ, ΘΑ ΕΛΕΓΑ.

Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΞΕΦΡΑΣΕ ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ, ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ.

ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΟΤΑΝ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΗΛΩΣΕΙ ΣΤΟ ΑΡΜΟΔΙΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΡΧΙΣΕ ΤΟ ΨΗΣΙΜΟ: ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΜΗ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΕΠΙΘΕΤΟ...

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΕΠΙΘΕΤΟ? (ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΨΟ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟ ΕΝ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟ)

Ε ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΔΥΟ ΕΠΙΘΕΤΑ...

ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΔΥΟ ΕΠΙΘΕΤΑ?


ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΤΟ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΧΕΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΠΙΘΕΤΑ, ΚΙ ΟΜΩΣ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΩΣΡΙΣΜΟ ΜΑΣ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙ ΣΕ ΕΠΙΣΗΜΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ...

Αντιφεμινιστής said...

@ ATHENA

Κατ' αρχάς μία παράκληση. Αν θέλεις, μην γράφεις μόνο με κεφαλαία και αυτό για δύο λόγους:
α) Στην φορουμική γλώσσα σημαίνουν ότι φωνάζεις και
β) Κουράζουν τα μάτια των αναγνωστών.

Φαίνεται ότι από το πρώτο σχόλιό μου δεν έγινε αντιληπτό για ποιον λόγο ο Α.Π. ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ (να, εδώ "φωνάζω", κατάλαβες;) στις γυναίκες να παίρνουν το επίθετο (περί ΕΠΙΘΕΤΟΥ και όχι ονόματος ο λόγος - αυτό έλειπε δα, να .... ξαναβαπτίζονται). Στόχευε, ο ερίφης, στην διάλυση της κοινωνίας, ένας πυλώνας της οποίας είναι η οικογένεια. Χωρίς κοινό επίθετο συζύγων και παιδιών, χάνεται η ενότητα της οικογένειας και δημιουργούνται επιπλέον και διάφορες παρεξηγήσεις και ερωτηματικά (είναι χωρισμένη, ή το παιδί νόθο και απλώς αναγνωρισμένο κλπ). Λοιπόν, πολιτικοί ήταν οι λόγοι και όχι για να εξυπηρετηθεί (σε τι άραγε;) η γυναίκα. Δηλαδή, εδώ και 2000 χρόνια (;) πώς δεν θεωρούνταν πρόβλημα η αλλάγή επιθέτου, αλλά εντελώς φυσιολογική; Έβλαψε άραγε καμμία;

Το δεύτερο σημείο που μάλλον δεν προσέχθηκε, είναι αυτό της επιβολής. Κακά τα ψέμματα, ή είμαστε άνθρωποι που σεβόμαστε τα ατομικά δικαιώματα και καταδικάζουμε την αυθαιρεσία, ή δεν είμαστε. Μέσος όρος δεν υπάρχει.
Η δικαιολγία ότι ο παπανδρεϊκός νόμος προστάτευε την γυναίκα από την ... αυθαιρεσία του άνδρα, μόνον αστείος φαντάζει. Πού ζούμε;

Ας μην στερήσετε το δικαίωμα στις σύμφυλές σας χάριν των φεμινιτικών σας αγκυλώσεων και των κακώς εννοουμένων προοδευτικών αντιλήψεων.

Όσον αφορά στα παιδιά, εκείνα μετά το 18ο έτος της ηλικίας των, έχουν πάντα την δυνατότητα να αλλάξουν το επίθετό τους, αν δεν τους αρέσει το πατρικό.

ATHENA said...

ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΑΠΟ ΤΟ 1994 ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΘΑΝΟ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΩ ΚΑΛΛΙΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ, ΑΝΤΙΦΕΜΙΝΙΣΤΗ, ΤΟΥΣ ΚΩΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ;-)

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΝΤΙΦΕΜΙΝΙΣΤΗΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΝΑΛΙΣΤΗΣ, ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΕ ΞΕΝΟ ΜΠΛΟΓΚ?

ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΣΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟ ΖΕΙΣ. ΤΟ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΘΑ ΤΟ ΠΩ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ


ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΛΜΟΥΣΑΝ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΟ ΕΠΙΘΕΤΟ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥΣ ΖΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ.

ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΩΣ Η ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, ΓΙΑ ΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΑ, ΤΑΡΠΕΖΙΚΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ...



ΤΑ ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΝΕ ΣΤΑ 18 ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟ ΕΠΙΘΕΤΟ ΤΟΥΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΧΟΝΤΡΟ ΠΟΥ ΤΟ ΑΦΗΝΩ ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΟ

zalmoxis said...

@ Angeta,

παρότι με 1η ματιά δεν με αφορά ούτε άμεσα ούτε έμμεσα το θέμα (δηλαδή ούτε γυναίκα είμαι αλλά ούτε οικογένεια έχω) θα καταθέσω μία συμφωνία μου και μία ένστασή μου με το κείμενό σου:

"Όχι στην αλλαγη του ονόματος της γυναίκας με τον γάμο της. Οπως και ο άνδρας, έτσι και η γυναίκα, είναι δίκαιο να πεθαίνει με το επίθετο που πήρε απο τους γονείς της".

Συμφωνώ με την 1η πρόταση (όχι στην αλλαγή) διαφωνώ με τη 2η όχι μαζί σου, αλλά με το παγκόσμιο έθιμο να παίρνει κάποιος το επίθετο των γονιών του. Θέλω να το πάω παραπέρα το θέμα: κανείς
δεν είναι κανενός. Αυτό σημαίνει πως θα έπρεπε να δίνεται η ευκαιρία να επιλέξει κάποιος το επώνυμό του. Αυτά τα -son, -όπουλος, -ίδης, -οv, -ova, -ovski, -sen, είναι υπολείμματα ενός παλιού κόσμου που φεύγει αν τα καλοεξατάσεις. Τί θα πει ο γιος του Πέτερ (Πέτερσεν) του Πέτρου (Πετρόπουλος) του Πέταρ (Πετρώφ) κ.ο.κ.; Πασχίζουμε να αυτοκαθοριζόμαστε και όχι να ετεροπροσδιοριζόμαστε. Το να τιμά κανείς τους γονείς του δε σημαίνει πως θα πρέπει να φορτωθεί και ένα επίθετο που και σε αυτούς τους το φόρτωσαν χωρίς να τους ρωτήσουν. Επειδή σε κάποιο χωριό, κάποιος, κάποτε κόλλησε ένα παρατσούκλι σε ένα συγχωριανό του (π.χ. Κεφάλας, Κουτσογιάννης, Κουφογιώργης) ο τρισέγγονος του τελευταίου θα πρέπει να το κουβαλάει σαν κατάρα;

Υ.Γ. δεν έχω τίποτε απολύτως με το επίθετό μου ή τους προγόνους μου (προς αποφυγή παρεξήγησης).

Heliotypon said...

Νόμιζα ότι αυτό ισχύει ήδη, από πολλά χρόνια. Άλλαξε κάτι;

Αντιφεμινιστής said...

@ ATHENA

Αν είσαι 14 χρόνια στο διαδίκτυο και ξέρεις τους κώδικες, τόσο το χειρότερο που δεν τους χρησιμοποιείς. Δείχνεις ότι δεν σέβεσαι τους συνομιλητές σου, άρα πώς να σεβαστείς και τα ατομικά δικαιώματα κάποιου;
Δεν έκανα "παρατήρηση σε ξένο μπλογκ", απλώς μία παράκληση απηύθυνα, διότι τα κεφαλαία κουράζουν τα μάτια και είναι και αντιαισθητικά. Αλλά είπαμε, μερικά πράγματα δείχνουν τον χαρακτήρα.
Ο πρόδηλος εκνευρισμός σου οφείλεται στην παντελή έλλειψη επιχειρημάτων, διότι, μέχρι τώρα, δεν κατάθεσες κανένα σοβαρό, ΜΑ ΟΥΤΕ ΕΝΑ! Αρκείσαι στο να επαναλαμβάνεις ένα έωλο "επιχείρημα", ότι τάχα μερικές πιέζονται (sic) από τον μέλλοντα σύζυγο να πάρουν το επίθετό του. Ε, εγώ θα έλεγα, ότι αυτό είναι μία καλή προειδοποίηση, αν όντως συμβεί σε κάποια, να μην προχωρήσει σε γάμο, διότι δεν θα περάσει καλά! Είναι κώδων κινδύνου, πώς να το κάνουμε;.
Ούτε λέξη για την σκοπιμότητα του αλήστου μνήμης Παπανδρέου κλπ. Τα πάντα, κατά το κοινώς λεγόμενο. "γαργάρα". Το γελοίο με δαύτον ήταν, ότι η τρίτη σύζυγός του, η Δήμητρα Λιάνη, κοπτόταν να αποκτήσει το επίθετο Παπανδρέου, δεν τα κατάφερε βεβαίως, κι έμεινε "Μιμή Λιάνη", παρ' όλο που άφριζε όταν την έλεγαν έτσι! :-)
Στις κοινωνικές επαφές, συνήθως οι γυναίκες προσφωνούνται ούτως ει άλλως ως "κυρίες Τάδε", όπου Τάδε=επίθετο συζύγου. Αυτό καθιερώνεται σιγά-σιγά και στο τέλος το πατρικό απομένει μόνο στην ταυτότητα. Η ταυτότητα αλλάζει, αλλά λογαριασμοί, διπλώματα κλπ. όχι. Εκδίδεται απλώς ένα πιστοποιητικό ΑΠΑΞ, το οποίο πιστοποιεί την ιδιοπροσωπεία.
Ασχολίαστο αφήνεις το ότι κάποιος μπορεί να αλλάξει το όνομά του στα 18, διότι απλούστατα δεν μπορείς να σχολιάσεις τίποτε.
Αν έχεις κανένα σοβαρό επιχείρημα, ευχαρίστως να το συζητήσουμε.

Τέλος, ήθελα να απευθύνω σε όλους μία ερώτηση: Ξέρει κανείς αν τέτοιος νόμος, που να απαγορεύει δηλαδή στις γυναίκες να πάρουν το επίθετο του συζύγου, υπάρχει σε άλλη χώρα; Επαναλαμβάνω, να ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ.

ATHENA said...

ΑΝΤΙΦΕΜΙΝΙΣΤΗ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΟΤΙ ΤΟ ΜΠΑΣΤΟΥΝΟΒΛΑΧΟ ΥΦΟΣ ΣΟΥ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΝΤΙΠΑΘΗΤΙΚΟ ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΩ ΤΠΤ ΑΛΛΟ.
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΤΙΘΕΜΑΙ ΝΑ ΣΠΑΤΑΛΗΣΩ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΧΡΟΝΟ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.

zalmoxis said...

@ αντιφεμινιστής,

αποκλειστικά το "πατρικό" επίθετο και μετά το γάμο, χρησιμοποιείται σε πάρα πολλές χώρες. Από όσο γνωρίζω, αυτό συμβαίνει τουλάχιστον στην Κίνα(όπου π.χ. η "χήρα Μάο" όπως την μάθαμε από τα
ΜΜΕ ονομαζόταν Τζιανγκ Τζινγκ και όχι... Ζεντόνγ [Τσε Τουνγκ] Τζινγκ) στο Βιετνάμ, στην Κορέα (οι Κορεάτισες αλλάζουν επίθετο μόνο σε γάμο εκτός της χώρας) σε ορισμένα κρατίδια της Βόρειας Ινδίας (σε αντίθεση με την Νότια όπου είναι υποχρεωτική η χρήση του επιθέτου του συζύγου) ενώ και στον αραβικό κόσμο έχουμε ανάλογες περιπτώσεις.

Υ.Γ.: ¨Ασχετο: Στην Αργεντινή, πολλές δημόσιες υπηρεσίες αναγνωρίζουν μόνο το πατρικό επίθετο της συζύγου, ακόμη και μετά τον γάμο.

περιούσιος said...

Η προσπάθεια αυτή να καταστεί υποχρεωτική η λήψη του επωνύμου του ανδρός μετά το γάμο μας γυρίζει αρκετά χρόνια πίσω. Επομένως, διαφωνώ με το μέτρο αυτό αλλά αναγνωρίζω το δικαίωμα σε όποια γυναίκα επιθυμεί να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές της το επώνυμο του συζύγου της.

@zalmoxi

Μπορείς να φανταστείς μια κοινωνία, όπου ο κόσμος θα άλλαζε κατά το δοκούν το επώνυμό του, μόνο και μόνο για να υποδηλώσει ότι ανήκει στον εαυτό του; Μπορώ να το δεχθώ, αν το επώνυμο είναι κακόηχο (γνωρίζω παιδιά, που τράβηξαν τον αλλοίμονο εξαιτίας του επωνύμου τους, Νομίζω ότι και ο λογοτέχνης Γιώργος Ιωάννου υπέστη ανάλογα μαρτύρια ως μαθητής) αλλά φαντάσου κάθε γενιά σε μια οικογένεια να έχει διαφορετικό επώνυμο. Τρέχα μετά να βγάλεις άκρη! Και φαντάσου να είναι και οικογένεια με παράδοση στο έγκλημα!
Υ.Γ. Εξίσου άσχετο : Στη Μολδαβία ο άνδρας παίρνει το επώνυμο της συζύγου του μετά το γάμο.

zalmoxis said...

@ περιούσιος,

Γιατί το δέχεσαι μόνο αν το επώνυμο είναι κακόηχο;
Υπάρχει κανένας λόγος όποτε συστήνεται ο Μανωλοσηφάκης να δείχνει πως είναι κρητικός και να αναγκάζεται να υπομένει τα στερεότυπα που έχουν φτιάξει οι άλλοι για τον κάθε Κρητικό και την προβλέψιμη συμπεριφορά του και τον κάθε μικρασιάτη (τον... "τουρκόσπορο" όπως τον αποκαλούσαν παλαιότερα οι Ελληνάρες) κ.ο.κ.;

Άλλος δε γουστάρει το επίθετό του για κοινωνικούς λόγους, άλλος γιατί μέσα στην μεταφυσική παλαβομάρα του μπορεί να πιστεύει πως δεν του ταιριάζει αριθμολογικά, άλλος γιατί πιστεύει πως με άλλο επίθετο θα έκανε καλύτερη καριέρα, θα έριχνε περισσότερες γυναίκες, οτιδήποτε... Γούστο του είναι και ας το σεβαστούμε!

"...κατά το δοκούν..."
Η φράση αυτή δεν έχει κατ΄ ανάγκη αρνητική σημασία. Το "δοκεί", "έδοξεν", κ.λπ είναι από τα πιο "δημοκρατικά" ρήματα (π.χ. "έδοξεν τη βουλή και τω δήμω"). Σε αντίθεση με τα ρήματα "προβλέπεται", ("κατά τα προβλεπόμενα"... πολύ στρατιωτικοχωροφυλακίστικο ακόυγεται) είθισται ("κατά τα ειωθότα"... πολύ συντηρητικό).
Πάντως, δεν θα είναι κατ΄ανάγκη "κατά το δοκούν" όπως λες, μπορεί να μπει μια πρόβλεψη πως το επίθετο μπορεί να αλλάξει λ.χ. μέχρι 2 ή 3 φορές. Δεν είναι δυνατό να αλλάζει κάποιος διεύθυνση κατοικίας, αριθμό τηλεφώνου, πινακίδα Ι.Χ., σύζυγο, ΑΦΜ, ακόμη και φύλο και να μη μπορεί αν αλλάζει το επίθετό του όπως του αρέσεικαι να φορτώνμεται των προγόνων και του / της συζύγου..

Για την (οικονομική) επιστήμη, ο "γάμος" είναι ένας "καταναλωτικός συνεταιρισμός" και ως εκ τούτου θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους συζύγους ως (συν)εταίρους και όχι ως "υποκείμενους".

Αντιφεμινιστής said...

@ ΑΤΗΕΝΑ

Αναμενόμενη η απάντηση. Έχεις την πλήρη κατανόησή μου.

@ zalmoxis

Στην πρώτη εγγραφή σου εισηγείσαι την πλήρη διάλυση της οικογένειας, διότι το επίθετο είναι ο συνεκτικός της κρίκος και το σημείο αναφοράς. Γνωστή νεοταξίτικη μέθοδος, που θέλει πιόνια και όχι άτομα με συνείδηση. Ξεκινάμε από την οικογένεια, για να διαλυθούν έθνη και να δημιουργηθούν λοβοτομημένα πιονάκια, χωρίς ταυτότητα και εύκολα χειραγωγήσιμα. Πήγες πολύ πιο μπροστά από τον Παπανδρέου. Εκεί στόχευε κι αυτός, αλλά πιο διακριτικά.
Η δεύτερη εγγραφή σου, μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει. Χρειάζεται να σου εξηγήσω το γιατί; Το μόνο σοβαρό στοιχείο που περιέχει είναι αυτό με την Αργεντινή, αν αληθεύει. Όλος ο υπόλοιπος γνωστός κόσμος, Ευρώπη, Αμερική κλπ; ΠΟΥΘΕΝΑ δεν απαγορεύεται να πάρει η γυναίκα το επώνυμο του συζύγου και αυτό γίνεται συνήθως.

@ περιούσιο

"Η προσπάθεια αυτή να καταστεί υποχρεωτική η λήψη του επωνύμου του ανδρός μετά το γάμο μας γυρίζει αρκετά χρόνια πίσω."

Καμμία τέτοια προσπάθεια δεν γίνεται. Είσαι κακά πληροφορημένος. Απλώς τροποποιείται ο αυταρχικός νόμος Παπανδρέου (1984 ;), ο οποίος απαγορεύει στις γυναίκες να αλλάξουν επίθετο μετά τον γάμο και τις αφήνει ελεύθερες να επιλέξουν μεταξύ πατρικού και συζυγικού.

cropper said...

Είπα να σχολιάσω "σοβαρά", αλλά διάβασα και το τελευταίο σχόλιο του αντι-φεμινιστή (και τα προηγούμενα) και ξενέρωσα...

Οπότε, δύο μόνο παρατηρήσεις, που μπορείτε να λάβετε υπ' όψιν (πριν τις καταδικάσετε ως άσχετες):

α.) Οι διαστάσεις του προβλήματος στο επώνυμο της γυναίκας εμφανίζονται στις γλώσσες με πτώσεις στην γραμματική τους. Η γυναίκα έχει επίθετο στην γενική. "Πετροπούλου", για να συνεχίσω το παράδειγμα του Ζάλμοξι, είτε προέρχεται από τον πατέρα είτε από τον σύζυγο. Και φοβάμαι ότι αυτή είναι μια γενική κτητική...

β.) Αχ, αυτή η ακίνητη περιουσία...
Στις μερίδες των υποθηκοφυλακείων, ανέκαθεν, οι γυναίκες καταχωρούνται πάντα με το πατρικό τους επίθετο.

Anonymous said...

@ cooper

"Πετροπούλου" σημαίνει κόρη ή σύζυγος του Πετρόπουλου. Δεν είναι απαραίτητα κτητική.

Αλλά όπως σωστά παρατήρησε ο "Αντιφεμινιστής", τι γίνεται με τις άλλες χώρες, εκεί όπου δεν υπάρχει γενική στα ονόματα; Γιατί κι εκεί οι γυναίκες παίρνουν τα επίθετα των συζύγων και γιατί εδώ ο Παπανδρέου το απαγόρευσε; Μήπως ήταν όντως εκ του πονηρού;

Μεμονωμένες περιπτώσεις, όπως του υποθηκοφυλακείου εδώ, ή του δημοσίου στην Αργεντινή, δεν δικαιολογούν μία τέτοια ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ.
Ας μην σπεύδουμε άκριτα να υιοθετήσουμε κάτι που έγινε από έναν άνθρωπο, του οποίου ο ρόλος που έπαιξε στην Ελλάδα παραμένει για πολλούς (και για μένα) μάλλον σκοτεινός.

cropper said...

ναι, αγοράκι μου ή κοριτσάκι μου ανώνυμο, αυτό λέω κι εγώ.
η γυναίκα ή θα είναι του πατέρα της ή του συζύγου της. θα ανήκει. αυτό σημαίνει η γενική.
αλλά μάλλον δεν διαβάζεις πολύ προσεκτικά. αλλιώς θα έβλεπες ότι δεν είμαι ο cooper :)

όσο για την "μεμονωμένη" περίπτωση του υποθηκοφυλακείου, άστο, μάλλον πέφτει βαριά.

υγ. ποιός ασχολείται με τον παπαντρέου;

zalmoxis said...

@ Ανώνυμος /
Αντιφεμινιστής

"...Korean women retain their maiden surname after they get married..."
http://www.koreanwiz.org/understand.html


«…Vietnamese women do not change their names upon marriage…»
http://en.wikipedia.org/wiki/Married_and_maiden_names

«…Chinese women retain their maiden surname after they get married...»
http://www.birmingham.gov.uk/GenerateContent?CONTENT_ITEM_ID=747&CONTENT_ITEM_TYPE=0&MENU_ID=10082&EXPAND=10071


Βεβαίως, αυτοί οι λαοί -όπως όλοι οι "υγιώς σκεπτόμενοι" ελληνορθόδοξοι και λοιποί... "μη νεοταξίτες" γνωρίζετε- ρέπουν προς τον... κομμουνισμόν, ήτοι τον αντίχριστον υλισμόν καθοδηγούμενοι από τον διεθνήν σιωνισμόν με στόχον την αποδόμηση της χριστιανικής κοινωνίας! Και δεν υπάρχει και ένας Νίξον να τους βομβαρδίσει...


"...ΠΟΥΘΕΝΑ δεν απαγορεύεται...".

1. Στον δικαιακό πολιτισμό του μεγαλύτερου μέρους της Ασίας, το τι "απαγορεύεται" ή τι "επιτρέπεται", πότε και γιατί κάποιος αποθαρρύνεται και τι συνιστάται είναι σχετικό και πολύπλοκο για να οριστεί με ένα ρητό "απαγορεύεται" (βλ. έννοιες του χαράμ, του χαλάλ και άλλες σχετικές έννοιες στην ισλαμική παράδοση, κ.λπ.).

2. Πώς να απαγορεύσεις κάτι όπου δεν πάει καν το μυαλό του άλλου; Να πεις στην Βιετναμέζα με διάταγμα ή απόφαση πως απαγορεύεται κάτι που η ίδια το έχει "ταμπού" λόγω ισχυρής παράδοσης;

Υ.Γ. Για λόγους αρχής θα αποφύγω να ανταποδώσω τους χαρακτηρισμούς...

ATHENA said...

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΜΠΑΣΤΟΥΝΟΒΛΑΧΟΣ ΜΑΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΚΑΙ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ...

ΓΕΝΙΚΗ = ΚΤΗΤΙΚΗ

ΕΞ ΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΣΣΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥ 'Η ΤΗΣ


ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΟΤΑΝ ΖΟΥΣΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑ ΥΣΑ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΠΙΘΕΤΟΥ ΜΟΥ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΝ ΑΝΤΡΙΚΟ ΤΥΠΟ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΩ ΝΑ ΕΞΗΓΩ ΟΤΙ ΠΑΡΑ ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΕΙΜΑΙ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ;-))

ange-ta said...

@ Ελειψα τριήμερο και βρηκα 27 σχόλια!
Θα σας διαβάσω όλους με την ησυχία μου!

Καταρχην σας ευχαριστώ για τα σχόλια.

μέχρι αμέσως μετά!

ange-ta said...

@ geokalp
Κάτι άκουσα…
@ Λακων
Μπορεί να το κρατήσει, αλλά καταλαβαίνεις, ότι η πίεση θα είναι τέτοια που όλες θα σπεύδουν να το αλλάζουν!
@ xamogelo
Ναι έχεις ακόμα καιρό να μπείς στα βάσανα. Με την ισχύουσα νομοθεσία η γυναίκα ΔΕΝ μπορεί να αλλάξει το όνομά της.
@ greg
Λές; Χμ, μου φαίνεται ότι δεν παίζει κανένα ρόλο η συγγένεια για τη τράπεζα. Το όνομα έχει σημασία. Εξ άλλου στην εσπερία, μπορείς να κρατήσεις το όνομα σου, οπότε δεν είναι και πάρα πολύ σπάνιο, ανδρόγυνα να έχουν διαφορετικά ονόματα.
@ Αντιφεμινιστής
Να σε διορθώσω, καταρχήν: Μέχρι το 1984 (δεν είμαι βέβαιος για την χρονολογία, αλλά είναι άνευ σημασίας) η γυναίκα έπαιρνε υποχρεωτικώς το επίθετο του άνδρα, εκτός αν ήταν επιστήμονας, οπότε κρατούσε το πατρικό της και πρόσθετε το επίθετο του συζύγου ως δεύτερο.
Αν η σύνδεση της οικογένειας είναι το όνομα, τότε βράσε ρύζι να χεις να τρως λαπά, σε όλη τη συζυγική σου καριέρα!
Τα υπόλοιπα ψόφια, περι ανθρωπίνων δικαιωμάτων, άσε πες τα αλλού!!
Να ντυθεί νυφούλα, όσες φορές γουστάρει το κοριτσάκι, αλλά να αλλάζει συνέχεια ονοματάκι το κοριτσάκι, στο τέλος θα χάσει το μπούσουλα το καημενάκι!

@ ATHENA
Σωστή!!
@ Νίκος
Είσαι πρώτος φεμινιστής!!
Τι κάνεις; Πάρε κανένα τηλέφωνο. Εγώ δεν το έχω το δικό σου!
@ ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ

Γλαράκι, πάω πάσο!
Και εγώ αν έβρισκα σύζυγο που θα τον έλεγαν χελοδονάκιχαρωπο, θα το υιοθετούσα ΑΜΕΣΩΣ!!!

Οπότε θα ήμουν η Αντζετα Χελιδονακιχαρωπό
@ 2mnka said...
Γειά σου 2mnka
Ε όχι και πριμοδοτείται από την πολιτεία ο γάμος!
Και όχι και είναι κοινωνική υπόθεση! Ιδιωτική είναι καλή μου. Αλλοίμονο αν ο γάμος ήταν δημόσια υπόθεση. Θα βάζαμε τις κρεβατοκάμαρες στο μπαλκόνι μας!!!!

Στα υπόλοιπα τι να σου πω;;;;; Δηλαδή πως γίνεται σήμερα;;;;;
Εμείς από τον Άρη ερχόμαστε;; Δεν ξέρουμε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τα ονόματα;;
Αν έχεις κάποιο πρόβλημα, που σου εύχομαι να μην έχεις, δεν έχει να κάνει με το όνομά σου!

@ ATHENA
Κούκλα είσαι!!

@ Αντιφεμινιστής
Εσύ το βιολί σου, όχι μόνο θέλεις η γυναίκα σου να παίρνει το επίθετό σου, αλλά από τη φόρα που έχεις πάρει, μας λές πώς θα γράφουμε. Με μικρά η με κεφαλαία. Όπως θέλει γράφει η αδελφή μου η ΑΘΗΝΑ!!!!

Να σε διορθώσω ξανά: Η χρήση επιθέτου, ήρθε πολύ αργότερα στην κοινωνία. Λέμε Πυθαγόρας ο Σάμιος, επειδή ήταν από τη Σάμο, αλλά Πυθαγόρας σκέτο ήταν!


@ Ζάλμοξη μου, Συμφωνώ.
Δεν το σκέφτηκα με τη πρώτη. Στην Κύπρο τα παιδιά παίρνουν άλλο επίθετο. Δεν ξέρω πως ακριβώς γίνεται.
Τώρα, για πέρασε από το σπίτι να σου βρούμε καμιά νύφη!
Άκου ανύπαντρος (για ρίξε μια ετυμολογία της λέξης) !!!!


@ Γειά Heliotypon
Ορα απάντηση @Χαμόγελο

@ Αντιφεμινιστή
Είσαι φαλλοκράτης Μέγας
@ περιούσιος
Σε καλωσορίζω και στο δικό μου στέκι.
Άσε, όταν είναι απαλλαγμένη από την κοινωνική πίεση μια γυναίκα να πάρει το επίθετο του συζύγου της, να είσαι βέβαιος, ότι ελάχιστες θα θέλουν να ονομάζονται με το επίθετο του συζύγου, για τον απλό λόγο, που στις μέρες μας είναι και περαστικός ο γάμος σε ποσοστά πάνω από 60%

«κάθε γενιά σε μια οικογένεια να έχει διαφορετικό επώνυμο» Αυτό συμβαίνει στην Κύπρο και ουδέν πρόβλημα.

Αυτό της Μολδαβίας, μ αρέσει!!!
Αστειεύομαι, ας μην κάνουμε το ίδιο λάθος, με τους άνδρες, να ζητήσουμε δηλαδή οι άνδρες να παίρνουν το επίθετό μας!


@ cropper
Καλησπέρα μέγα κροπέριε, μου έχουν λείψει τα σχόλιά σου!
Όλα καλά φίλε μου;;;;;
Στην γενική είναι και κάποια επίθετα ανδρών. Π.χ. Παπανδρέου, Γεωργίου κλπ
ΚΑΙ όντως είναι η γενική κτητική!
Το έχω σκεφτεί πολλές φορές. Αλλά, πώς να κάνω το επίθετο μου. Ας πούμε ότι λέγομαι Πάνου. Πώς να το κάνω; Πάνος;
Νομίζω, ότι τα ελληνικά, παρουσιάζουν αυτή την ιδιομορφία.
Επίσης στο Βέλγιο, αν μπει κάποια Νοσοκομείο, εγγράφεται ΠΑΝΤΑ το πατρικό της!

@ Anonymous
Και σένα σε απασχολεί η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;; Ρε τι έχουμε πάθει.
Αλλά, για να σε παρηγορήσω, άλλο ανθρώπινα δικαιώματα, άλλο γυναικεία δικαιώματα!
Ακόμα δεν το έχεις σκεφτεί, ναι;;;;;

Ο cropper είναι πολύ ευγενικός και δεν σου είπε, ότι όταν πρόκειται για την περιουσία, τα φαλλοκρατικά πάνε στα τσακίδια!
Κανείς δεν ασχολείται εκεί με «σαβουάρ βίβρ» και δυσκολίες με τα ονόματα και λοιπές ανοησίες!

@ zalmoxis
Σ ευχαριστώ για τις πληροφορίες!

ATHENA said...

ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΚΥΡΙΑ ΧΕΛΙΔΟΝΑΚΙΧΑΡΩΠΟ??

Ο ΤΣΑΡΟΣ ΠΛΑΤΣΟΥΡΙΣΕ?

ange-ta said...

@ Αχ αδελφούλα, μη με θανατωνεις ο τσάρος έφυγε με την τσαρίνα! και άδειασε το σπίτι!

xamogelo said...

γεια!!!! χθες γύρισα... και κάτω από το σχόλιο μου βλέπω... άπειρα σχόλια!!! Αφου δεν βλέπω κάποια αναφορά στο σχόλιο μου δεν μπαίνω στον κόπο να τα διαβάσω (εξαίρεση το σχόλιο σου ange-ta)
άρα από τα λεγόμενα σου. Από ότι κατάλαβα.. πριν η γυναίκα έπαιρνε υποχρεωτικός το όνομα του συζύγου ενώ τώρα θα έχει την επιλογή να επιλέξει. Που το κακό? Γιατί να μην μπορεί να κρατήσει το όνομα της?
Κάτι δεν καταλαβαίνω :-s

υγ.Βέβαια αν και δεν το θεωρώ ουσιαστικό θέμα προς την ισότητα μιας και θεωρώ ότι καθορίζεται από 1002 άλλους λόγους το ιδανικό στην όλη υπόθεση θα ήταν να μην αναφέρετε ο νόμος σε άντρα ή γυναίκα. Αλλά σε άτομα έτσι ώστε να ισχύουν και στους 2 τα ίδια.
π.χ. Να μπορεί να πάρει και ο άντρας το όνομα της γυναίκας κτλ.

ange-ta said...

@ Χαμόγελο,

τα είπα γρήγορα και με παρεξηγησες.
Το λοιπό:

Παλαιόθεν η γυναίκα έπαιρνε υποχρεωτικά το επώνυμο του συζύγου, εκτός αν ήταν επιστήμονας, οπότε έβαζε τσόντα και το όνομα του συζύγου μετα το δικό της. Π.χ. Κυρία Μαριέττα Γιαννάκου (πατρικό) Κουτσίκου (συζύγου).

Επί Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ (δεν είμαι σίγουρη το 84), η γυναίκα διατηρούσε το επίθετό της και μετά το γάμο.
Π.χ. Κυρία Μαριέτα Γιαννάκου σκέτο, είτε είναι επιστημονας είτε όχι!

Σήμερα θέλουν να αλλάξουν το Νόμο και να αφήνουν τη γυναίκα "ελεύθερη" να επιλλέξει ή να διατηρήσει το επίθετο το δικό της ή να το αλλάξει με αυτό του συζύγου. Αυτο όπως καταλαβαίνεις με την κοινωνική πίεση θα οδηγησει τη γυναίκα να αλλάζει το επιθετό της με αυτό του "αρχηγού" της οικογένειας.
Π.χ. να γίνεται σχεδόν πάντα Κυρια Μαριέτα Κουτσίκου

Οπως λέει όμως ο geokalb, μάλλον το πήραν πίσω και θα διατηρηθεί η υπόθεση όπως είναι. ΕΞ άλλου είναι και πολύ πιο εύκολο για διοικητικούς λόγους.
Στο παράδειγμά μας, η Μαριέτα, Γιαννάκου θα λέγεται, παντρεμένη ή όχι παντρεμένη, ή χωρισμένη, χωρίς να χρειάζεται να δώσει μάχη με τον κύριο Κουτσίκο!

Ελπίζω να μην τα μπέρδεψα.

Anonymous said...

@ΑΤΗΕΝΑ

>ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΜΠΑΣΤΟΥΝΟΒΛΑΧΟΣ ΜΑΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΚΑΙ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ...

ΓΕΝΙΚΗ = ΚΤΗΤΙΚΗ<

Ποιος είναι «μπαστουνόβλαχος» και γιατί; Και τι πάει να πει «μπαστουνόβλαχος»; Αυτά είναι τα επιχειρήματα σου; Και τι σου έχουν κάνει οι Βλάχοι με τα μπαστούνια τους; Μια χαρά άνθρωποι είναι. Μήπως έχεις ... φαντασιώσεις με βλάχικα μπαστούνια; :-))

Η γενική, δυνητικά μπορεί να είναι κτητική. Όμως μπορεί να είναι και προσδιοριστική. Στην περίπτωση της "κόρης του..." είναι σαφώς προσδιοριστική. Δεν προκύπτει από πουθενά (γραμματιζούμενή μου, εσύ!) ότι υπαινίσσεται «κτήση». Κοίτα να μιλάς πιο όμορφα σε ανθρώπους που ούτε σε έθιξαν, ούτε καν γνωρίζεις. Άντε, μωρή κότα!

zalmoxis said...

ange-ta,

αν και ετυμολογικά λάθος το "ανύπαντρος", το χρησιμοποιώ όχι επειδή κατέληξε συν τω χρόνων δόκιμο και για τα δύο φύλα, αλλά επειδή αυτό το... "ανύμφευτος" ακούγεται κάπως... εμμ... χμ... "φλώρικο" να το πώ;

ange-ta said...

@ anonymous,

Μηπως έχασες την ευγένεια σου, ως ανήρ που είσαι ??????

Διότι αντιλαμβάνομαι να χάνεις τη ψυχραιμία σου, όταν μιλάς με κυρίες, αλλά ΟΧΙ και σε τέτοιο βαθμό!
Και μην ψυρίζεις τη μαϊμού για τα είδη της γενικής. Στη περίπτωση μας, πρόκειται προφανώς, προφανέστατα για την γενική κτητική, τη γενική του γεννήτορα καταρχήν και του κτητορα στη συνέχεια. Ναί;;;

Και καθόλου δεν είναι προσδιοριστική!
Στο ρεμάλι του δρόμου είναι η γενική προσδιοριστική, ή το ρολόϊ του τοίχου

Αλλα η κόρη του Πάνου είναι κτητική!

Ο,τι και να ναι πάντως η γενική, εσύ είσαι ενας οργισμένος φαλλοκράτης, που καλά θα κάνεις να μεταναστέψεις στη Τουρκία ή στο Ιράν, όπου οι απόψεις σου θα γίνονται χωρίς συζήτηση αποδεκτές!!!

Ωρίστε μας εκεί!

ange-ta said...

@ Zalmoxis

Για φαντάσου αντιστροφή των εννοιών! Ενώ φλώρικο είναι σαφώς και χωρίς αμφιβολία το "ύπαντρος",

ακούγεται το νυμφευμένος "φλώρικο"!

Ωραίος!!!!!

aspic said...

Μπράβο παιδιά,επιτέλους μιά ζωντανή συζήτηση.
Τελικα,οι συζητήσεις που αφορούν τα ονόματα (όπως και το μακεδονικό),είναι οι πιο εντονες.
Πάντως η αθηνά είχε μιά αστοχία.Δέν φαίνεται για ΜΠΑΣΤΟΥΝΟΒΛΑΧΟΣ ο κύριος αντιφεμινιστής,μάλλον πρέπει να είναι.....






















....ΑΡΒΑΝΙΤΟΒΛΑΧΟΣ και μάλιστα ΞΥΝΙΣΜΕΝΟΣ.

Τελικά δισεπίλυτο μοιάζει το ζήτημα που έβαλε η αντζέτα,μιάς και οι δυο πλευρές φαίνεται να έχουν τα δίκια τους.
Βασικά έχουν δίκιο οι γυναίκες να θέλουν να διατηρούν το επίθετό τους.
Υποτίθεται ότι είναι αυτόνομες υπάρξεις,δέν ανήκουν σε κανέναν,και δέν ετεροπροσδιορίζονται.
Το πρόβλημα όμως είναι στα παιδιά,που άν πρέπει να πάρουν και τα δύο επίθετα,στο μελλον τα παιδιά τους θα πρέπει να έχουν τέσσερα και τα παιδια΄τ ων παιδιών του οκτώ και στο τέλος ο κάθε άνθρωπος θα έχει τον προσωπικό του σιδηρόδρομο και να δούμε πού θα τον παρκάρει μετά.
Από την άλλη,δέν συμμερίζομαι την άποψη του ζαλμοξις.Εκτός από τις βλάβες της κοινωνικής οργάνωσης,η συνέχεια των επιθέτων δίνει ιστορική ταυτότητα και στο άτομο και στον πολιτισμό μας τελικά.
Άνθρωποι που θα επιλέγουν ονόματα,συνήθως θα είναι ωραιοποιημένα κιόλας,θα μοιάζουν σάν άδεια δοχεία.Βέβαια,όπως δείχνει το μέλλον με τις πλαστικές και τα λοιπά,ο κόσμος αύριο θα έχει μιά μούρη και ένα όνομα για όλους.
Είναι καλό αυτό λέτε ή κακό;
Νομίζω πώς σίγουρα οι γυναίκες πρέπει να κρατάνε το δικό τους επίθετο,για τα παιδιά όμως θα πρέπει να συνεχιστεί το ισχύον σύστημα.
Και εντάξει ρε κορίτσια,μήν το παίρνετε και εσείς εγωιστικά.Τι να κάνουμε τώρα,θέμα οργάνωσης και τυπικότητας του νόμου είναι να παίρνει το παιδί το επίθετο του μπαμπά.
Και της μαμάς να παίρνει,πάλι το ίδιο άδικο δέν θα δημιουργείται από την ανάποδη;
Αλλά ούτως ή άλλως και η μαμά από τον μπαμπά της δέν το πήρε το επίθετό της που θα δώσει στο παιδί;
Οπότε;
Αλλά και να αλλάξουμε το σύστημα και να παίρνουν τα παιδιά το όνομα της μαμάς,αναλόγως και ο γυιός της που δέν θα το δώσει στο παιδί του από την μαμά του δέν θα το χει πάρει;
Θέλω να πώ,ότι όπως και να το δούμε,υπερτερεί η σχέση γονέα παιδιού,από την σχέση μεταξύ των φύλων.Εξάλλου τους αντιφεμινιστές μπαστουνόβλαχους αθηνά,γυναίκες μαμάδες τους μεγαλώνουν έτσι.
Οπότε γιατί να χαλιόμαστε τώρα με τέτοια τυπικά θέματα.
Όχι τιποτα άλλο,αλλά γαμάμε και αυτή την αγάπη,την κατανόηση και την συντροφικότητα που πρέπει να υπάρχει στα ζευγάρια.
Αγάπη και κατανόηση έστω και άν η σ υντροφός μας είναι η χήρα με τα πέντε παιδιά όπως του ΑΡΒΑΝΙΤΟΜΠΑΣΤΟΥΝΌΒΛΑΧΟΥ.

ΥΓ Συμφωνώ με το σκεπτικό της αθηνάς για τον παπανδρέου.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις εργασιακές σχέσεις.Άν δέν υπάρχουν υποχρεωτικοί νομοι και απαγορεύσεις για τα αφεντικά,κατώτατοι μισθοί άς πούμε,τότε κανείς δέν μπορεί να εγγυηθεί ότι πολλοί εργαζόμενοι δέν θα υποκύπτουν στις πιέσεις των εργοδοτών να παίρνουν μικρότερες αποδοχές.

aliatas said...

Θα προτιμούσα οι γυναίκες να είχαν διαφορετικές φεμινιστικές προτεραιότητες.

Ας ασχοληθούν πρώτα με αυτούς που βλέπουν τη γυναίκα σαν την μηχανή εκείνη που παράγει φρέσκα εργατικά χέρια. Μηχανή που πρέπει να δουλεύει με χαμηλότατο κόστος στην παραγωγή, στην τεκνοποίηση, στην ανατροφή, στη φροντίδα, σε όλα.

Εχθρός της γυναίκας δεν είναι ο άντρας αλλά όσοι θέλουν να την εξαπατήσουν στήνοντας διάφορα σεμινάρια, ημερίδες, προγράμματα απασχόλησης για να την πείσουν ότι παίρνουν μέτρα στήριξης και ενίσχυσης της γυναίκας. Όσοι επιδιώκουν να την κάνουν λάστιχο που θα τεντώνει όσο και όποτε θέλει το αφεντικό της, μέχρι να σπάσει και να πεταχτεί άχρηστο στο καλάθι της ανεργίας. Όσοι καθιέρωσαν και γενίκευσαν τις ατομικές συμβάσεις, τη μερική απασχόληση και το ωρομίσθιο. Όσοι επιχειρούν με τα νέα αντιασφαλιστικά μέτρα να φέρουν την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, να χτυπήσουν τη μητρότητα, τα δικαιώματα της γυναίκας με ανήλικο παιδί, να πολλαπλασιάζουν καθημερινά την κοινωνική (άρα ταξική) καταπίεση της εργαζόμενης γυναίκας

Όποια γυναίκα αισθάνεται ότι είναι σημαντική η οικογενειακή ονοματολογία ας υπογράψει στην παραπομπή που παραθέτει η ange-ta, μετά όμως ας φροντίσει να γραφτεί στο συνδικάτο της, να μπει αποφασιστικά στη μάχη και να συστρατευτεί με όλους τους εργαζόμενους γυναίκες και άντρες.

zalmoxis said...

@ aspic

"..η συνέχεια των επιθέτων δίνει ιστορική ταυτότητα και στο άτομο και στον πολιτισμό μας τελικά. Άνθρωποι που θα επιλέγουν ονόματα,συνήθως θα είναι ωραιοποιημένα κιόλας, θα μοιάζουν σάν άδεια δοχεία...".

Μερικές "χύμα" σκέψεις σχετικά:

Ποιά ιστορική ταυτότητα; Είμαστε αυτό που είμαστε και καθόλου δεν πρέπει να προσδιοριζόμαστε βάσει άλλων, πόσω μάλλον από μακρινούς προγόνους που δεν τουν γνωρίσαμε καν ή από τα τυχόν κουσούρια τους ("Κουτσομήτρος" και να είσαι και σπρίντερ) τα ελαττώματά τους ("Κλεφτομήτρος" και να είσαι αστυνομικός) το αν κολύμπησαν και βαφτίστηκαν στον Ιορδάνη ("Χατζημήτρος" και να είσαι άπιστος) το μπόι τους ("Κοντομήτρος" και να είσαι μπασκετμπωλίστας) τη φυλή τους ("Βλαχομήτρος") το χρώμα τους ("Καραμήτρος") τα χάντικαπ ("Γκαβομήτρος" και να είσαι φωτογράφος) κ.ο.κ. Και γιατί δηλαδή την ίδια ώρα πλαί στον "Γκαβομήτρο" ο άλλος να δηλώνει "Παλαιολόγος" κι ο παράλλος "Πρωτονοτάριος" και να πουλανε και μούρη πως και καλά κρατάνε από το Βυζάντιο όταν μπορεί οι ίδιοι να είναι "χαλβάδες";
Μακάρι να σκεφτόταν κάτι τέτοιο για τα επίθετα αυτός εδώ ο λαός με την σπαστική προγονοπληξία του και την απεχθή τριτοκοσμική οικογενειοκρατία.
Και εν πάση περιπτώσει, γιατί να μην επιλέγουμε επίθετα όταν επιλέγουμε μάρκα αυτοκινήτου, χρώμα πουκαμίσου και διακόσμηση οικίας και να μην επιλέγουμε κάτι που θα μας ακολουθεί δια βίου;

Υ.Γ. Θεωρώ άκρως αντιδραστική και εκνευριστική τη λαϊκή φράση "από πού κρατάει η σκούφια του" (απ΄ όπου θέλει κρατάει).

Υ.Γ. 2 Για τα παιδιά υπάρχουν πολλές λύσεις: ας τα βρει το ζευγάρι τι επίθετο θα τους δώσει, ας έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν όταν ενηλικιωθούν, ας διατηρούν προσωρινά το πατρικό ή το μητρικό προαιρετικά, εδώ είναι το πρόβλημα; Απλή γραφειοκρατία που με την τεχνολογία αντιμετωπίζεται.

Λακων said...

Τελικά το μέτρο αυτό είναι μεσαίωνας και φέρνει τη γυναίκα 100 χρόνια πίσω.
Με τις απαγορεύσεις και το υποχρεωτικό δεν προασπίζεται η ελευθερία. Μου θυμίζει το όπου κάθε κόμμα-συνδυασμός υποχρεωτικά να έχει κάποιο ποσοστό γυναικών.
Σαν να λέμε βάλτε και 10 γλάστρες να ομορφύνουμε το σπίτι.
Το φεμινιστικό κίνημα θα έπρεπε να ζητούσε την δυνατότητα να επιλέξει ο σύζυγος προαιρετικά το επίθετο της συζύγου.Έτσι επιτυγχάνεται εξίσωση και όχι με υποχρεωτικά μέτρα.
Όσες το επιθυμούν ας κρατήσουν το επίθετο τους. Κανείς δεν τις εμποδίζει.

ange-ta said...

@ aspic,

Κάποιες σκέψεις κατέθεσε ο Ζάλμοξης.

Εγώ να προσθέσω, όπως έχω πει και στον ανώνυμο, ότι το επίθετο είναι μια πρόσφατη και καθαρώς γραφειοκρατική εφεύρεση και δεν προσδίδει καμία αξία και συνεκτικότητα στην οικογένεια.
Η Ισπανία, που είναι μια συντηρητική κοινωνία έχει ένα σύστημα διπλών ονομάτων, όπου κάθε φορά στα παιδιά μεταβιβάζεται ένα από τα δύο ονόματα της γυναίκας και ένα απ του άνδρα.
Π.χ.
Η Μαρία Γκόγια Αρίβα παντρεύεται τον
Αντόνιο Σκορίτο Βούρλο, οπότε
Τα παιδιά θα ονομάζονται:
Αλεσάντρο Γκόγια Σκορίτο
Ο Πικάσσο λ.χ. κράτησε της μάνας του το όνομα.
Να μη λέμε πολλά λόγια, το όνομα είναι μια φιγούρα και μισή. Δεν δηλώνει καμία αξία!

@ aliatas

Όταν μια κοινωνία είναι άρρωστη, είναι παντού άρρωστη.
Δεν μπορεί η βάση να είναι αυτή που είναι και το εποικοδόμημα να είναι αλλιώς.
Όλα έχουν την αξία τους. Μην υποτιμάς κανέναν αγώνα!

@ zalmoxis,

Μέχρι πρότινος μαζί με τους Κύπριους έχουμε στον τομέα των ονομάτων ένα σχετικά προχωρημένο κώδικα, παρότι οι της υπόλοιπης εσπερίας θα έπρεπε να είναι πιο μπροστά από μας. Στην Γερμανία θεωρείται αυτονόητο η γυναίκα να παίρνει το όνομα του συζύγου.
Ασε αυτό το Frau Dr., όπου δεν ξέρεις αν είναι η κυρία ή ο κύριος που έχει το διδακτορικό.
Με αυτά που έγραψες, μου θύμησες κάτι ταμπέλες τα οδού Λιοσίων
Γραφείο κηδειών «ο Σβαρνιάς» και παρακάτω το ίδιο «ο Χάνδακας». Ομπρέλες ο Βροχίδης.

@ Λακων
Καμιά φορά, θα πρέπει να κάνεις κάτι υποχρεωτικό για να απαλλάξεις τον αδύνατο να υποκύπτει στον ισχυρό, είτε λόγω συνήθειας είτε λόγω της πίεσης που ασκεί η κοινωνία.
Δεν είσαι ελεύθερος λ.χ. να δέρνεις τα παιδιά σου ή τη γυναίκα σου, όπως επιτρέπεται στον μουσουλμανικό κόσμο, από τον Νόμο.

Εγω προσωπικά είμαι και υπέρ της ποσόστωσης, γιατί μόνο έτσι θα βγει η γυναίκα από την απομόνωση που βρίσκεται. Την βοηθάει ο Νόμος.
Δεν έχει να κάνει με ελευθερία ή όχι ελευθερία.
Αλλά έχει να κάνει με την πρακτική: «Δώστε μια ευκαιρία στη γυναίκα».
Και αυτό είναι πολύ σπουδαίο σε μια δημοκρατική κοινωνία. Εξ άλλου δεν είναι τυχαίο, ότι όσο πιο αντιδραστική είναι μια κοινωνία, τόσο πιο ταχτικά μιλάει για την γυναίκας της κουζίνας και τη γυναίκα γλάστρα!

Γράφεις: «Το φεμινιστικό κίνημα θα έπρεπε να ζητούσε την δυνατότητα να επιλέξει ο σύζυγος προαιρετικά το επίθετο της συζύγου».

Θεωρώ περιττή την αλλαγή ονόματος είτε του άνδρα είτε της γυναίκας! Έτσι απλά.

ikonikos said...

Αnge-ta και υπόλοιποι φίλοι, θα συμφωνήσω με το τελευταίο σχόλιο του λάκωνα ότι οι "υποχρεώσεις" επάνω σε κοινωνικά ζητήματα περισσότερο δημιουργούν όξυνση παρά εποικοδομητικό διάλογο και ελευθερία. Εκτός και αν ελευθερία θεωρήσουμε το να είναι οι γυναίκες ελεύθερες ΑΠΟ τους άνδρες και όχι να συνδημιουργούν μαζί τους, ισότιμα, μια καλύτερη κοινωνία.

Και σωστά ο λάκων παρομοιάζει το γεγονός της υποχρέωσης με την ποσόστωση των γυναικών στα κόμματα. Είναι και τα δύο φαινόμενα μιας κακώς εννοούμενης "πολιτικής ορθότητας" η οποία εν τέλει είναι σαφώς λιγότερο δημοκρατική απ' ό,τι μπορεί να ακούγεται αρχικά.

Συμφωνώ επίσης ότι το γυναικείο κίνημα θα έπρεπε να απαιτεί να έχει τη δυνατότητα και ο άνδρας να παίρνει το όνομα της συζύγου αν το επιθυμεί και βέβαια προτεραιότητα του θα έπρεπε να είναι η κατάλυση κάθε μορφής εξουσίας μέσα στην οικογένεια, στην εργασία, στην εκπαίδευση κτλ., που μόνο μέσα από μια πραγματική, άμεση δημοκρατία μέσα στο κίνημα θα μπορούσε να επιτευχθεί κι όχι μέσω φεμινιστριών-αντιπροσώπων ή προτάσσοντας την τακτική της επιζήτησης φιλελεύθερων "δικαιωμάτων" τα οποία καθιστούν τις γυναίκες απλά παθητικούς φορείς της όποιας "φιλανθρωπίας" των ελίτ, χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα στην κοινωνία.

Όταν όμως το νεοφεμινιστικό κίνημα αρέσκεται στο να δημιουργεί πρότυπα σε βουλευτίνες, υπουργίνες, προεδρίνες, σε στελέχη επιχειρήσεων, στις επιθετικές εξομοιώσεις με τους άνδρες (να γίνουν οι γυναίκες μπόντι-μπίλντερς ή να αποκτούν "ανδροπρεπή" χαρακτηριστικά ως σημάδια "ισότητας"), αντί να στηλιτεύει τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς και τις δομές που δημιουργούν τις επιταγές ενός απάνθρωπου ανταγωνισμού κοινωνικής επικράτησης, τέτοια φαινόμενα απαίτησης μιας τεχνητής ισότητας θα είναι αναμενόμενα, δυστυχώς.

ikonikos said...

Ange-ta γράφεις:
"Θεωρώ περιττή την αλλαγή ονόματος είτε του άνδρα είτε της γυναίκας! Έτσι απλά."

Δηλαδή θεωρείς ότι δεν πρέπει να έχουν οι άνθρωποι τη δυνατότητα να αυτοπροσδιορίζονται; Διότι αν απαγορεύσεις στο σύζυγο ή στη σύζυγο να πάρει το αντίστοιχο όνομα του άλλου, αφαιρείς το "δικαίωμα" τους στον αυτοπροσδιορισμό (έστω κι αν αυτός πολλές φορές γίνεται για λάθος λόγους-αυτούς πρέπει να στηλιτεύουμε και όχι τον ίδιο τον αυτοπροσδιορισμό).

Και άλλωστε για εμάς το όνομα μπορεί να μην παίζει κάποιο ρόλο ή να είναι περιττό (και εδώ συμφωνούμε), αλλά για πολλούς άλλους μπορεί να σημαίνει ίσως ένα στοιχείο τυπικού προσδιορισμού της παρουσίας τους. Πώς, λοιπόν, θα αποφασίζουμε και θα διατάζουμε και γι' αυτούς τους ανθρώπους;

zalmoxis said...

Επειδή πιθανόν κάποιοι θα θεωρήσουν ανεδαφική την πρόταση για "αυθαίρετη" επιλογή επωνύμου προβάλλοντας το επιχείρημα αφενός πως θα πρέπει να τιμούνται" οι πρόγονοι και αφετέρου πως θα προκύψει "μπέρδεμα", θα αναφερθώ στο παράδειγμα της Ιαπωνίας.
Ο γιος έχει το δικαίωμα να επιλέξειένα συνθετικό από το επώνυμο του πατέρα του προσθέτοντας σε αυτό ένα άλλο συνθετικό. Για παράδειγμα, ο γιος του Τακαχάρα μπορεί να επιλέξει είτε το συνθετικό "Τακα-" και να το κάνει "Τακαχάσι", "Τακαγιάμα" κ.ο.κ. είτε το συνθετικό "-Χάρα" και να το κάνει "Ακιχάρα", "Σουκιχάρα", κ.ο.κ. Και βέβαια, μιλάμε για την Ιαπωνία των παραδόσεων, της επίσημης θρησκείας λατρείας των πνευμάτων των προγόνων (Σϊντο) κ.λπ. Και το κράτος καθόλου δεν μπερδεύεται αν ο ένας γιος του Νακαμούρα ονομάζεται Νακαγιάμα και ο άλλος Ικιμούρα...

antidrasi&sex said...

Χμμμμ.... Διάβασα (σχεδόν) όλα τα σχόλια με τη μία. Όταν το είχα πρωτοδιαβάσει, είχα ανεβάσει σχετικό λακωνικό ποστ, στο οποίο έλεγα ότι δεν πάμε καλά σε σχέση με το με τι ασχολούμαστε. Να εξηγηθώ: Η απορία μου ήταν κυρίως με το τί κάθησε και ασχολήθηκε κοτζάμ υπουργείο... (ΑΤΗΕΝΑ, θυμάσαι?, μου είχες αφήσει και ένα σχόλιο).
Πάμε παρακάτω: Όταν ο Παπανδρέου έκανε υποχρεωτική την διατήρηση του επωνύμου της γυναίκας, μάλλον καλώς το έκανε, λόγω των συνθηκών της κοινωνίας τότε. Αν ήταν προαιρετικό, δεν θα γινόταν ποτέ πράξη. Δεν νομίζω όμως ότι η σημερινή κοινωνία είναι ίδια και ότι μια γυναίκα θα υποστεί αφόρητες πιέσεις για να αλλάξει επίθετο. Αν συμβεί, θα είναι εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Έλεος, δεν είμαστε σε καθεστώς Ταλιμπάν πλέον για να καταπιέζουμε τόσο τις γυναίκες. Εκτός αν ο δικός μου κοινωνικός περίγυρος στο σύνολο του είναι τόσο διαφορετικός από τον μέσο όρο. Από την άλλη, κάθε ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ (όταν αφορά τέτοια ζητήματα μου μοιάζει παράλογη. Η λύση μάλλον θα ήταν η υποχρεωτική τήρηση του επιθέτου και η προαιρετική προσθήκη του δεύτερου, με την δυνατότητα να υπάρχει ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΟ. Έτσι λύνονται τα πρακτικά ζητήματα που επικαλείται το υπουργείο.
Αυτά σε σχέση με το προκείμενο.
Θα ήθελα όμως να σχολιάσω και ένα-δυο πράγματα σε σχέση με την συζήτηση.
Ο αντιφεμινιστής είχε κάποια ψήγματα επιχειρημάτων, τα οποία (νομίζει ότι) ενίσχυσε με μπόλικη μπουρδολογία (περί πρόθεσης διάλυσης της οικογένειας και του κοινωνικόυ ιστού, 2000 ετών που ίσχυε αυτό κ.α. -αλήθεια, πριν απο 2000 χρόνια είχαμε και σκλάβους, να τους κρατήσουμε και αυτούς??).
Όμως -και πείτε με politically correct, που προφανώς δεν είμαι- με ενόχλησαν οι χαρακτηρισμοί μπαστουνόβλαχος, αρβανιτόβλαχος (ειδικά αυτό) τους οποίους βρίσκω ανεπιτυχείς και ρατσιστικούς. Ο αντιφεμινιστής, όπως φαίνεται και από τις αναφορές του (νεα τάξη κλπ) είναι απλά ένας ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΦΑΛΛΟΚΡΑΤΗΣ (και αγενέστατος επίσης).

cropper said...

να αυτοπροσδιορίζονται παίρνοντας το όνομα του άλλου!!!

ikonikos, με κούφανες.

Aντιφεμινιστής said...

"Ο αντιφεμινιστής, όπως φαίνεται και από τις αναφορές του (νεα τάξη κλπ) είναι απλά ένας ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΦΑΛΛΟΚΡΑΤΗΣ (και αγενέστατος επίσης)."

Όπως δήλωσα και σε προηγούμενη εγγραφή μου, οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί με αφήνουν παγερά αδιάφορο. Το παραπάνω, όμως, ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω. Πότε έγινα αγενής; Εκτός κι αν δεν το κατάλαβα, οπότε είμαι ασφαλώς πρόθυμος να απολογηθώ.
Οι αναφορές μου στην Νέα Τάξη δείχνουν ότι είμαι .... «ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΦΑΛΛΟΚΡΑΤΗΣ»; Περίεργες αντιλήψεις, μα το Θεό!

Κανείς, όμως, δεν μου είπε γιατί σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και την Αμερική, οι γυναίκες μετά τον γάμο κατά κανόνα παίρνουν το επίθετο του άνδρα τους. Για παράδειγμα, η καγκελάριος της Γερμανίας Dr. Angela Merkel, πήρε το επίθετο του πρώτου συζύγου της (το πατρικό της είναι Kasner), το οποίο διατήρησε. Το ίδιο και η Margaret Thatcher, της οποίας το πατρικό είναι Roberts.
Πώς φαίνεται ότι είναι .... «κτήμα» του άνδρα τους και σε τι τις έβλαψε; Και ανέφερα δύο περιπτώσεις γυναικών με μάλλον ισχυρή προσωπικότητα, πολιτικούς, που όχι μόνο δεν κράτησαν το πατρικό τους επίθετο, αλλά ούτε καν το πρόσθεσαν δίπλα σ’ αυτό του συζύγου των. Βεβαίως θα μπορούσα να αναφέρω πλείστα όσα παραδείγματα, αλλά νομίζω ότι αυτά αρκούν.

Λακων said...

Συμφωνώ με τον Ikonikos.
Ήμουν πάντα εναντίον του υποχρεωτικού. Ίσως η λέξη αυτοπροσδιροσμός να ηχεί λανθασμένα.
Ελευθερία επιλογής ίσως να είναι το πιο σωστό.
Πάντως με την ουσία του σχολιασμού του συμφωνώ και μάλλον εκφράστηκε καλύτερα απο εμένα.
Όπως και να έχει είναι ωραίο το να διαφωνούμε και κυρίως να ξέρουμε να διαφωνούμε.
Το απο που βαστάει η σκούφια του καθενός πάντως λέει πάρα πολλά αλλά δεν λέει και τίποτα ταυτόχρονα. Το σταματώ εδώ.
Ξεκινούν τα μπάνια του λαού ή του μικροαστού Λάκωνα.
Καλές διακοπές σε όλους και φυσικά στην οικοδέσποινα Αντζέτα.

zalmoxis said...

@ Aντιφεμινιστής

Το "στρογγύλεψες" -και καλά έκανες- το φαινόμενο της απόκτησης του επωνύμου του συζύγου προσδιορίζοντάς το "...σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και την Αμερική..." και "...κατά κανόνα..." (αν και πάλι, το "όλες" δεν ισχύει, είναι "σχεδόν όλες", αλλά ας το παρακάμψουμε) καθώς είναι προφανές πως δεν είναι "...Όλος ο υπόλοιπος γνωστός κόσμος..." που είχες σχολιάσει αρχικά, κάτι που μάλλον παρέπεμπε σε "ρητορική υπερβολή".

Τώρα, όσο για το παράδειγμα της Θάτσερ που ανέφερες, δεν είναι και το πιο αντιπροσωπευτικό, για πολλούς και διαφόρους λόγους:
1: Η Θάτσερ πρώτα παντρεύτηκε (1951) και κατόπιν εξελέγη βουλευτής (1959) οπότε δεν χρειάστηκε για "εκλόγιμες" σκοπιμότητες να αλλάξει επώνυμο.
2: Είναι συντηρητική και απευθύνθηκε σε συντηρητικές ψήφους για να αλλάξει επώνυμο.
3: Εξελέγη με τα χρήματα που ξόδευε αφειδώς ο σύζυγός της Ντένις Θάτσερ.
Όπως καταλαβαίνεις, συνέτρεχαν πολλοί λόγοι. Αν όμως είτε πρώτα εξελέγετο είτε εξελέγετο με δικά της λεφτά χωρίς να έχει ανάγκη τη στήριξη του συζύγου της στον προκελογικό αγώνα (και ήταν πολλά τα λεφτά) ακόμη και ως συντηρητική φύση, η κυρα - Μάργκαρετ, δεν νομίζω ότι θα επέλεγε το Θάτσερ...

Όσο για την Μέρκελ, ισχύουν πάνω κάτω τα ίδια (παντρεύτηκε στα 23 της τον Μέρκελ και στην πολιτική μπήκε πολλά χρόνια αργότερα) και -σημειωτέον- στην Ανατολική Γερμανία, αν αυτό λέει κάτι για τα "νεοταξίτικα" ήθη που ανέφερες.

Mirage said...

Για μένα η σύνθεση όλων αυτών που γράφετε (χωρίς να το έχω διαβάσει όλα) είναι η επιστροφή στην ονοματοδοσία των αρχαίων φιλειρηνικών πολιτισμών:

1. Το όνομα του παιδιού το αποφασίζει ολόκληρη η κοινωνία. Στην σημερινή εποχή το "σόι"; η γειτονιά; η παρέα; οι bloggers; - πάντως όχι μόνο οι γονείς...

2. Επίθετα δεν υπάρχουν, ένα όνομα έχει το παιδί που είναι ταυτόχρονα και επίθετο! Όσο είναι μικρό (δεν έχει ακόμη πολιτικά δικαιώματα) παίρνει πολλά ονόματα τα οποία αλλάζουν καθώς μεγαλώνει.

3. Το οριστικό όνομα δεν δίνεται στην βάπτιση, αλλά αργότερα όταν γίνει έφηβος

και τώρα η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ - ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


4. Το όνομα δεν είναι κληρονομικό ούτε σχετίζεται με τους γονείς. Αποτελεί προσδιοριστικό του χαρακτήρα και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του παιδιού. Μάλιστα προτίμηση δίδεται σε χαρακτηρισμούς που δένουν το παιδί με το φυσικό του περιβάλλον. Έτσι το όνομα μπορεί να είναι οπως στους Ινδιάνους της Αμερικής "Ξυνό λεμόνι","αλεπού", "πολυλογάς" για τα αγόρια και "Κίκτρινο φύλο", "Περπάτημα της Ελαφίνας" και"Τσιμπούρι" για τα κορίτσια

5. Εννοείται πως ο γάμος δεν καταργεί τα ονόματα των συζύγων. Εαν πρέπει να βγεί ένα όνομα σώνει και καλά περιγραφικό της σχέσης τότε και πάλι το "σόι" θα πρέπει να του δώσει ένα όνομα όπως "Μελισοφωλιά", "Μαλιοτράβηγμα"κλπ. Το όνομα αφορά την συγκεκριμένη ένωση ανθρώπων και διαρκεί όσο και η σχέση .... ;)

ikonikos said...

cropper προφανώς δεν έχεις ακούσει ότι ο περισσότερος κόσμος που αυτοπροσδιορίζεται -για διάφορους λόγους, ψυχο-συναισθηματικούς, εθνικιστικούς κτλ.- παίρνει το όνομα κάποιου άλλου και μάλιστα σου φαίνεται και περίεργο!

Δηλαδή π.χ. το ότι οι γείτονες έχουν επιλέξει να λέγονται Μακεδόνες ή ότι πολύς κόσμος έχει συνειδητά επιλέξει να αλλάξει ή να επεκτείνει το όνομα του με κάποιου άλλου δεν εμπίπτει για εσένα στο λεγόμενο -καλώς ή κακώς- αυτοπροσδιορισμό. Ακόμα και αν κάποιος επιλέξει να λέγεται Μπομπ ο Σφουγγαράκης ή Χριστός, κάποιου άλλου το όνομα παίρνει!

Λάκωνα, σχετικά με τις υποχρεώσεις και απαγορεύσεις, το ότι διαφωνώ στο να υπάρχουν υποχρεώσεις που να επιβάλλονται από κάποια ελίτ ιδίως για τις ενδοοικογενειακές τυπικές σχέσεις (όπως είναι το όνομα) δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν γενικά πολιτικές και κοινωνικές υποχρεώσεις, αλλά ότι θα έπρεπε να λαμβάνονται δημοκρατικά/αυτόνομα και όχι να επιβάλλονται από κάποιους υποτιθέμενους "φωστήρες".

ange-ta said...

@ ikonikos

Ας μην βάζουμε άνισα πράγματα σε ένα σακί.
Άλλο ποσόστωση, άλλο ελευθερία της γυναίκας, όπου σημαίνει κατάκτηση των στερημένων δικαιωμάτων της.
Όπως έχουμε ξανασυζητήσει, ελευθερία σημαίνει απλώς δικαιώματα και τίποτε άλλο. Σε μια κοινωνία υπάρχουν φραγμοί και η λέξη ελευθερία είναι μια σκέτη παραπλάνηση.
Εδώ συζητάμε το δικαίωμα της γυναίκας να κρατήσει το όνομά της!!!!! Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού.

Ελευθερία να επιλέξει μεταξύ του ενός και του άλλου και έτσι και γιουβέτσι, δεν μπαίνουν σωστά στο τραπέζι των προβλημάτων και των ερωτήσεων!!
Μου μιλάς για "πολιτική ορθότητα", ενώ μιλάμε για στοιχειώδη δικαιώματα!!!
Ούτε η ποσόστωση, ούτε η ανεξαρτησία των ονομάτων έχει να κάνει με όρο του ευνουχισμένου «πολιτικώς ορθόν»
Κατά την άποψή μου βέβαια.
Ας μην ξαναπώ γιατί θεωρώ σωστό και δίκαιο το μέτρο της ποσόστωσης.
Να θυμηθείτε όλοι εσείς που μιλάτε για ισότητα, ότι η γυναίκα άρχισε να ψηφίζει εσχάτως, να κυκλοφορεί ελεύθερα πιο εσχάτως, να πηγαίνει σχολειό ομοίως εσχάτως κλπ. κλπ. και ΜΟΝΟ στη δυτικές κοινωνίες.
Να θυμηθείτε, ότι ακόμα σήμερα, υπάρχουν 120 εκατομμύρια γυναίκες, μάλιστα 120 εκατομμύρια γυναίκες που υφίστανται από την ίδια τους τη μάνα κλειτοριδεκτομή!
Επομένως μάγκες προοδευτικοί ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ, ότι χρωστάμε ως κοινωνία πάρα πολλά στη γυναίκα και κάποια δικαιώματα (περισσότερα προς εξισορόπιση όσων τις έχουμε στερήσει εδώ και χιλιετίες) έχουμε υποχρέωση να τις τα δώσουμε, έστω και σιγά – σιγά!!!
Κατά τα υπόλοιπα, για τις ανδρογυναίκες, ας τα αφήσουμε γιατί είναι ένα τελείως άλλο θέμα, για πολύ προχωρημένους!
Τώρα μιλάμε για τα αυτονόητα!!
Και επειδή «πάν μέτρον άριστον», ας κάνει και ο ανήρ ότι γουστάρει με την ονοματάρα του!
Επιμένω λοιπόν στην απλή άποψη
"Θεωρώ περιττή την αλλαγή ονόματος είτε του άνδρα είτε της γυναίκας! Έτσι απλά."

Θεωρώ περιττό, δεν σημαίνει απαγορεύω!
Όποιος θέλει να αλλάξει το όνομά του υπάρχουν διατάξεις ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΓΑΜΟ!!!

Στην ουσία περί ονομάτων γενικώς και όχι ειδικώς με τον γάμο, θα συμφωνούσα με το Ζάλμοξη και βέβαια με τον Μιράζ, ΑΛΛΑ σε μια κοινωνία που το όνομα δεν θα το προσδιορίζει ο κοινωνικός περίγυρος, αλλά η αισθητική των ανθρώπων.
Θέλω να με λένε Χελιδονακιχαρωπό, ή μεγαλομάτα Αγελάδα!

@ zalmoxis

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι έτσι θα έπρεπε να είναι τα πράγματα!
Διαλέγουμε τα ονόματά μας!
Αρκεί να μην μας τα διαλέγουν οι άλλοι! Πως όμως αυτό το τελευταίο θα το αποφύγουμε, είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Ο Μιράζ είπε κάποιες απόψεις πάρα πολύ ωραίες!

@ antidrasi&sex

Χμμμ που λες και συ!
Κατά πόσο η γυναίκα είναι ανεξάρτητη είναι πολύ, μα πάρα πολύ συζητήσιμο!!
Για να δεις πόσο δίκιο έχω, ρώτα δεξια και αριστερα πόσων οικογενειών τα παιδιά έχουν το επίθετο της γυναίκας και γράψε μου αν θα βρεις ΜΙΑ!
Καθόσον σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, η επιλογή του επιθέτου των παιδιών ανήκει στο ζεύγος. Έχει δηλαδή επιλογή το ζευγάρι να ονομάσει τα παιδιά έστι ή γιουβέτσι!
Κατάλαβες πόση επιλογη έχει!!!!!!!!

@ Aντιφεμινιστή,
Πλιζ, γιατί αναφέρεις ξανά τι γίνεται στις άλλες χώρες της εσπερίας;;;
Είπε κανείς από τους παρόντες, ότι στην εσπερία υπάρχει ισότης γυναικών;;;;;;;;;
Ασε βέβαια που δεν είναι όλες οι χώρες όπως λες, αλλά οι πιο πολλές, δυστυχώς!
Η μήπως εννόησα εγώ τουλάχιστον ότι η Dr Angela Merkel ή η Margaret Thatcher είναι φεμινίστριες;;;;; Ειδικώς η τελευταία……..
Σου είπα και για το γελοίο της εκφώνησης στο χασάπη ή στον μπακάλη!

@ Λακων

Να μην ξαναπώ τι σημασία έχει το υποχρεωτικό!!!
Τα είπα στον «ικονικό» και στο «αντίδραση και σέξ»
Όταν δεν είναι υποχρεωτική η διατήρηση του ονόματος καταλήγει να αλλάζει υπέρ του αρσενικού! Ρίξε μια ματιά γύρω σου και πές μου!

Οι Διακοπές, είναι πολύ μακριά ακόμα, αλλά αντεύχομαι σε σένα.

@ zalmoxis,

Είσαι θησαυρός πληροφόρησης!!
Αυτό με τη Μάργκαρετ, πολύ μου άρεσε!!!

@ Mirage

Είναι πολύ ωραία αυτά που γράφεις!
Θέλω να τα ξαναδιαβάσω με την ησυχία μου.
Μου φαίνεται ότι πρέπει να κάνω ποστ!!!

antidrasi&sex said...

Ο καλύτερος όλων ο Mirage!!!!

@αντιφεμινιστής: Ζητώ ειλικρινά συγγνώμη για τον χαρακτηρισμό αγενέστατος. Αν και φράσεις όπως "...της οικογένειας του αγύρτη Παπανδρέου. Τι να σου πω;","Αναμενόμενη η απάντηση. Έχεις την πλήρη κατανόησή μου.", "Η δεύτερη εγγραφή σου, μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει." δεν μου φαίνονται η επιτομή της ευγένειας, αλλά τις βρίσκω θεμιτές σε μια αντιπαράθεση. Σε μπέρδεψα (ίσως και λόγω παρομοίου ύφους) με τον ανώνυμο που τελείωνε με τη φράση "μωρή κότα".

Όσο για το ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΦΑΛΛΟΚΡΑΤΗΣ, προέρχεται από:
- Την εμμονή σου με τον Παπανδρέου (ούτε εγώ τον συμπαθώ, παρόλαυτα)
- Φράσεις όπως:
"μετά που θα ντυθεί νυφούλα, να πάρει το επίθετο του αντρούλη της; Εσύ μην το πάρεις, αν δεν το θέλεις. Άφησε όμως και το κοριτσάκι να κάνει αυτό που του αρέσει." -Φαλλοκρατικό
"Στις κοινωνικές επαφές, συνήθως οι γυναίκες προσφωνούνται ούτως ει άλλως ως "κυρίες Τάδε", όπου Τάδε=επίθετο συζύγου. Αυτό καθιερώνεται σιγά-σιγά και στο τέλος το πατρικό απομένει μόνο στην ταυτότητα" Φαλλοκρατικό
"Ξεκινάμε από την οικογένεια, για να διαλυθούν έθνη και να δημιουργηθούν λοβοτομημένα πιονάκια, χωρίς ταυτότητα και εύκολα χειραγωγήσιμα" -κλασική φρασεολογία φασιστών
- Από την απόλυτη άποψη σου ότι το θέμα του επωνύμου της γυναίκας διαλύει την συνεκτικότητα της οικογένειας
- Από την τάση σου να προσπαθείς από το μέρος (θάτσερ, μέρκελ) να αποδείξεις το όλον (επίσης συνήθης φασιστική τακτική).
Επίσης, κάνεις γαργάρα (για να χρησιμοποιήσω τη δική σου φρασεολογία) τον αντίλογο μου στο επιχείρημα σου περί 2000 ετών.

(μέχρι να γράψω το σεντόνι -δύο φορές, την πρώτη χάθηκε- έχουν γίνει και άλλα σχόλια)

Ange-ta:
Το αν είναι ανεξάρτητη η γυναίκα, δεν νομίζω ότι έχει σχέση με το αν τα παιδιά παίρνουν το όνομα της ή του συζύγου. Πάμε σε άλλο επίπεδο, γιατί θα αρχίσουμε να συζητάμε για το δικαίωμα των παιδιών να διαλέξουν το επίθετο τους -και σε ποια ηλικία. Ξαναγράφω, ότι στο δικό μου περιβάλλον -και μιλάμε για τις ηλικίες που αφορά το θέμα, τα πρώτα -άντα (δεν θα λάβω υπόψη τον κύκλο των εξηντάρηδων) δεν νομίζω ότι θα ετίθετο θέμα για το επώνυμο της γυναίκας. Αν αυτό γίνεται, σαφώς και είναι οπισθοδρόμηση, αλλά πιστεύω ότι πλέον είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.

ikonikos said...

@ange-ta δε διαφωνώ με την ουσία των όσων λες και τις φοβερές ανισότητες,αδικίες και διαχρονικά εγκλήματα εις βάρος των γυναικών, μόνο που το πραγματικό φεμινιστικό κίνημα που δημιουργήθηκε ειδικά μετά το Μάη του '68 ζητούσε κατάλυση του ίδιου του γάμου ως μια ιεραρχική μορφή που εκ των πραγμάτων υπονομεύει τη γυναίκα.

Το πραγματικό φεμινιστικό κίνημα ζητούσε αυτονομία: κατάργηση των ιεραρχικών δομών σε όλη την κοινωνία, από την οικογένεια μέχρι τη διάλυση του "κοινοβούλιου" προς όφελος όλων των "ριγμένων" στις εξουσιαστικές σχέσεις. Και μέσα σε ΑΥΤΑ τα αντισυστημικά πλαίσια ζητούσε βέβαια και δικαιώματα όπως αυτά που αναφέρεις σαν ένα προσωρινό παυσίπονο.

Συνεπώς, μήπως το πρόβλημα είναι τώρα ότι οι γυναίκες έχουν δεχτεί το γάμο (όπως τώρα κάνουν και οι ομοφυλόφιλοι), αντί να αντίκεινται στο γάμο επειδή είναι καταρχήν ένας εξουσιαστικός μηχανισμός εν τη γενέσει του; Μήπως, λοιπόν, το θέμα δεν είναι τόσο η "διαχείριση" του γάμου, αλλά η ίδια η αμφισβήτηση του;

Και μήπως, τα δικαιώματα που επιζητούν οι γυναίκες δεν μπορούν να περιέχουν το στοιχείο της εκδίκησης ή του συμψηφισμού ως "αντίβαρο" στην ιστορική αδικία, και αυτό δημιουργεί στρεβλώσεις όπως -κατ'εμέ- η ποσόστωση των γυναικών η οποία ακριβώς δέχεται αμάσητα τις έντονες ιεραρχικές καριερίστικες δομές ως δεδομένες;

Και, επιπλέον, το γεγονός ότι κάποιες γυναίκες πήραν "αξιώματα" στους ανενόχλητους εξουσιαστικούς θεσμούς μείωσε τις σχέσεις εξουσίας και ανισότητας ή απλά αυτές μεταφέρθηκαν πλέον και ΕΝΔΟΦΥΛΕΤΙΚΑ, δηλαδή μεταξύ των ίδιων των γυναικών, όπως γινόταν αιώνες τώρα και με τους άνδρες;

Αυτό που αμφισβητώ, δηλαδή, είναι ο απόλυτος κομφορμισμός του νεο-φεμινιστικού κινήματος που έχει δεχτεί τις δομές που αναπαράγουν όλες τις αδικίες (όπως ο γάμος) και έχει ως αυτοσκοπό με "διαχειριστικά" αιτήματα να καταστήσει κάποιες ελάχιστες γυναίκες "βασιλικότερες του βασιλέως" και για τις υπόλοιπες να σιγουρεύσει απλά τα παυσίπονα τους.

cropper said...

συμφωνώ κι εγώ με όσα γράφει ο mirage. στην αλήθεια τους και στην ουσία τους. και στην αναγκαιότητά τους. με τα 4 το 4!!!

ikonikos, μην το κουράζεις. το να υπερασπίζεσαι ένα λάθος με συνεχόμενα λάθη είναι τουλάχιστον ανιαρό. μιλάμε για τα ονόματα που μας δίνουν χωρίς να επιλέξουμε. ακόμη και στην αναφορά του mirage, οι άλλοι αποφασίζουν το όνομα. τώρα, το να επιλέξεις, μόνος σου να αλλάξεις το όνομά σου με το όνομα ενός άλλου, αν δεν είναι ετεροπροσδιορισμός, τί είναι;
άλλο το ζήτημα ελευθερίας της επιλογής. φυσικά και δικαιούται κάποιος να προσδιορίζεται με το όνομα άλλου, να επιλέγει συνειδητά τον ετερο-προσδιορισμό (αν και συνήθως για λόγους συμφέροντος).

αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο αυτοπροσδιορισμός δεν έχει ανάγκη ονόματα και μάλιστα των άλλων.

ikonikos said...
This comment has been removed by the author.
ikonikos said...

antidrasi&sex αμφιβάλλω ότι τώρα υπάρχει περισσότερη ελευθερία στις γυναίκες απ' ό,τι στη δεκαετία του '80. Ας μη ξεχνάμε ότι στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης υπήρχε πολύ μεγαλύτερη ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου απ' ό,τι τώρα, στην οποία βέβαια έπαιξε ρόλο και το δυναμικό ριζοσπαστικό φεμινιστικό κίνημα εκείνων των καιρών, ο απόηχος του Μάη του '68, το ακόμα ισχυρό σοσιαλιστικό κίνημα κτλ.

Και αυτό φαίνεται και από μελέτες της κοινής γνώμης που είχαν διεξαχθεί το '80 που έδειχναν ότι τότε σχετικά χαμηλά ποσοστό (και αρκετά χαμηλότερο στους νέους) πίστευε ότι είναι σημαντικός ο θεσμός της εκκλησίας ή του στρατού ενώ τη δεκαετία που διανύουμε όλες οι έρευνες δείχνουν μια σαφή συντηρητικοποίηση της κοινωνίας όπου πάνω από το 90% των νέων θεωρούν σημαντικούς και απαραίτητους τους παραπάνω θεσμούς ενώ γενικότερα βιώνουμε μια αλματώδη άνοδο του ανορθολογισμού (των θρησκειών, των μυστικιστικών δογμάτων, της αστρολογίας κτλ.)

ikonikos said...

cropper, οποιοσδήποτε προσδιορίζεται με κάποιου άλλου το όνομα σαφώς και ετεροπροσδιορίζεται για εμάς (ή για όποιους κριτικούς παρατηρητές) αλλά προφανώς ο ίδιος με την πράξη του αυτο-προσδιορίζεται. Δηλαδή "προσδιορίζει εαυτόν" (έστω με έτερο όνομα), εξ ου και το "δικαίωμα" στον αυτοπροσδιορισμό. Και επίσης δε νομίζω να "κουράζω" κάτι, συζήτηση κάνουμε.

ikonikos said...

Πάντως, μετά από δεύτερες σκέψεις και λόγω κυρίως των έμπειρων επιχειρημάτων της Αντζέτας αλλά και άλλων συνομιλητών νομίζω ότι έκανα λάθος που μίλησα για αυτοπροσδιορισμό μέσα από το γάμο. Ο γάμος, εκτός του ότι θα έπρεπε να τον αμφισβητούμε, δεν μπορεί να είναι το "πρόσχημα" για να αλλάξει ο οποιοσδήποτε το όνομα του (ή να "αυτοπροσδιοριστεί"), είτε άνδρας είτε γυναίκα και αυτό το "αυτονόητο" προστάτευε ο νόμος του 84. Και όπως σωστά είπε και μου υπενθύμησε η ange-ta ο όποιος αυτοπροσδιορισμός μπορεί να γίνει κάλλιστα εκτός γάμου, μέσω κάποιας διοικητικής πράξης.

Άρα, ως μέρος μιας διαρκούς προσπάθειας να καταλυθούν οι σχέσεις εξουσίας μέσα στην οικογένεια και την κοινωνία, συμφωνώ εν τέλει με το "Όχι στην αλλαγή ονόματος" και θα υπογράψω και το σχετικό petition.

xamogelo said...

οκ ανγκέτα συμφωνώ μαζί σου. Αν και το θεωρώ περισσότερο συμβολικό παρά ουσιαστικό θέμα. Υπάρχουν 1002 άλλοι παράγοντες που δημιουργούν την ανισότητα μεταξύ άντρα-γυναίκα. Γενικά θα έλεγα ότι όσο υπάρχει διαφορετικό οικονομικό υπόβαθρο ένας από τους δυο θα υστερεί...
Θα μου πεις... καπιταλισμό έχουμε...

abttha said...

θέλω το όνομά μου
ποιο είναι αυτό;
αυτό θέλω.
παντρεύτηκα το 86, βάστηξα το όνομά μου φυσικά με το νέο νόμο
με ρώτησαν ηλιθίως εμένα τι επίθετο θέλω να δώσω στα παιδιά που θα γεννήσω. αυτή τη γελοία ερώτηση ο νομοθέτης της είχε αναθέσεισ τον παπά που μας πάντρεψε
ταξίδεψα με ανήλικο παιδί μόνη
άλλο όνομα αυτό, άλλο όνομα εγώ
το σόι του άντρα μου έλεγε: τώρα είσαι ...-αινα, αφού παντρεύτηκες ...
ο νόμος επιτρέπει να αλλάζεις όνομα.
δλδ δέχτηκα αρκετές πιέσεις για να αλλάξω όνομα.
το λέω για να δικιολογήσω την πολιτική του 'υποχρεώνομαι να κρατώ το όνομά μου'
αποφάσισα στα πολύτιμα έργα μου να βάζω και το όνομα του συντρόφου μου, επειδή θεωρούσα ότι κι αυτός έτρωγε στη μάπα τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς μου, άρα και χάρη σ'αυτόν ας πούμε έβγαινε το αποτέλεσμα.
τώρα όλα αυτά μου φαίνονται μάταια.
μ'έμαθαν μια ζωή να σκέφτομαι ότι ακόμη κι ένα καλό πραματάκι αν κάνω, κάπου αλλού το χρωστάω.

κρίμα, μαθαίνω και ξεμαθαίνω αργά.

υπέγραψα, το όνομα να είναι αυτό με το οποίο γεννιέσαι.
στο βέλγιο είσαι ή ήσουνα κυρία χ σύζυγος ψ. στα χαρτιά, κυρία χ, πάντα.

ange-ta said...

@ σε όλους,

Αυτη η σύντομη ανάρτηση, άναψε μια πολύ σπουδαία συζήτηση.

Ελπίζω να ανάψει και σκέψεις που θα οδηγήσουν σε αλλαγη της ανίληψης, ότι η οικογένεια είναι η ταυτότητα του ονόματος και όχι κάτι πιο ουσιώδες, που είναι η αγάπη και η αλληλοεκτίμηση.

Σας ευχαριστώ θερμά όλους!

Anonymous said...

το ονομα (επιθετο) ειναι μονο θεμα οργανωσης της κοινωνιας . Θα μπορουσε να ειναι και ενας αριθμος!!! (αυτο αντιπροσωπευει καλυτερα τον σημερινο ανθρωπο)
Προταση συμβιβασμου ... Το νεονυμφο ζευγος να επιλεγει ενα τριτο επιθετο κοινης αποδοχης !!!( οπως κατι εξωτικα ονοματα παιδιων που ειναι τελευταια μοδα).
Παρ ολα αυτα για μενα το ποιο ενδιαφερον ειναι ο αριθμος των συμμετεχοντων σ αυτο το δημοσιευμα.

ange-ta said...

@ καλησπέρα ανώνυμε,

Ναι έτσι είναι όπως τα λες.

Αυτη η ανάρτηση πήρε τα πιο πολλά σχόλια, μετά την

http://ange-ta.blogspot.com/2007/09/blog-post_13.html

Και οι δύο αφορούν τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία μας
Μάλλον η ελληνική κοινωνία είναι πιο ευαίσθητη στο ζήτημα απο όσο δείχνει!

mnk said...

Γεια σου κι εσένα, ange-ta .

Να κάνω μια διευκρίνηση: δεν έγραψα ότι ο γάμος πριμοδοτείται από την πολιτεία, αλλά από την κοινωνία. Η πολιτεία είναι ένας διαχειριστικός θεσμός στην υπηρεσία -υποτίθεται- της κοινωνίας. Αν έχει ξεφύγει απ' τον ρόλο της κι έχει μετατραπεί σε δυνάστη του εργοδότη της, σ' αυτό ευθύνεται η ίδια η κοινωνία που της επέτρεψε να το κάνει.

Οι φορολογικές ελαφρύνσεις προς τα παντρεμένα ζευγάρια, τα επιδοτούμενα δάνεια, τα επιδόματα γάμου δεν είναι επιδότηση από την κοινωνία; Δεν πληρώνουν όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες γι΄αυτά; απ' τον ουρανό πέφτουν;
Για ποιο λόγο άραγε να θεσμοθετήθηκαν αυτά;
Σαν γαμήλιο δώρο;
Ο ίδιος ο θεσμός του γάμου, που είναι χιλιάδες χρόνια παλιός, γιατί θεσμοθετήθηκε;

Σ΄όλες τις παραδοσιακές κοινωνίες, που διατηρούν τη λειτουργία της οικογενείας ως το κατ' εξοχήν δομικό κύτταρο της κοινωνίας, ο γάμος είναι κοινωνικό θέμα και υποστηρίζεται ισχυρότατα από τις κοινωνικές δομές, επειδή απ΄αυτόν εξαρτάται η ίδια η επιβίωση, μέσα στο χρόνο, των κοινωνιών, μέσω της αναπαραγωγής. Αυτός είναι και ο μοναδικός λόγος που θεσμοθετήθηκε ο γάμος, στο απώτατο παρελθόν.

Στην σημερινή μεταβιομηχανική εποχή, οι ισχυρά δομημένες κοινωνίες, με τις εσωτερικές δικλίδες ασφαλείας και την συμπαγή σύμπνοια σκοπών και κινήτρων δεν είναι επιθυμητές από το διεθνές κεφάλαιο ελεύθερης διακίνησης. Αντίθετα, ο επιθυμητός τύπος ανθρώπου είναι ο εξατομικευμένος ανταγωνιστικός καταναλωτής, σε ένα κακέκτυπο κοινωνίας, όπου κανένας δεν (επι-)κοινωνεί με κανέναν και όλοι αγωνίζονται εναντίον όλων για την κατάκτηση του καταναλωτικου παραδείσου (πχ. american dream).
Γι αυτο και βλέπουμε τα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας να καταρρέουν, όσο οι κοινωνίες αποσαθρώνονται.
Το λεγόμενο κοινωνικό κράτος έχει νόημα και λόγο ύπαρξης εκεί που υπάρχει δομημένη κοινωνία, γι΄αυτό η Αμερική δεν είχε ποτέ κράτος πρόνοιας.

Σύντομα θα πάψουν να υφίστανται και ολα τα οικονομικά και κοινωνικά οφέλη προς τους έγγαμους και τους έχοντες τέκνα και τα παιδιά θα ανατρέφονται μαζικά σε ιδρυματικού τύπου παιδοτροφεία, απ' όπου θα βγαίνουν πανομοιότυπα, υπάκουα, προσαρμοσμένα.

Κι ο γάμος ίσως θα διατηρηθεί σαν έθιμο, σαν φολκλόρ και ρομαντική επικύρωση της εκάστοτε σχέσης μας, όπως Αμερική.
Brave New World.

mnk said...

Σημείωση : Η 2mnka είμαι, εχω πολλά πρόσωπα και επίθετα. :)

Babis Dermitzakis said...

Ανζέτα μου συμφωνώ, αλλά τα παιδιά τι επώνυμο θα έχουν; Έχω την περίπτωση φίλων, που τα παιδιά τους έχουν δυο επίθετα. Και ρωτώ: Τα παιδιά των παιδιών τους πρέπει να έχουν τέσσερα; Καλή σου βδομάδα.

vangelakas said...

Δέν καταλαβαίνω γιατί τόση ταραχή! Ούτως ή άλλως, όπως εξάλλου έχομε μάθει από τό κλασσικό φίλμ Borat, η γυναίκα έχει μικρότερο εγκέφαλο από τόν άνδρα!

ange-ta said...

γεια σας,
Συγνώμη για την αγένεια να μην απαντω στα σχόλια σας, αλλά φαντάζομαι ότι καταλάβατε ότι έλειψα.

Πάλι εδώ όμως και συνεχίζουμε!

@ mnk,
Στα πρώτα μισά δεν συμφωνώ με την διαφοροποίηση κοινωνια - πολιτεία κράτος στο θέμα της διαχείρησης χρημάτων. Η κοινωνία, δηλαδη ο κόσμος πληρώνει, αλλά το κράτος διαχειρίζεται τα χρήματα. Επομένως, δεν έχει σημασία ποιος καταβάλει λεφτά, αλλά ποιος τα διαχειρίζεται.
Γι αυτο καλό είναι να λέμε το κράτος πληρώνει και όχι η κοινωνία. Γιατι εμένα δεν με ρωτάει κανείς που θα χρησιμοποιηθούν τα λεφτά μου.
Οταν θέλουν να κλείσουνε την Ολυμπιακή, μας λένε τα λεφτά του λαού! Οταν θέλουν να κλείσουν τα δημόσια σχολειά΄υπέρ των ιδιωτικών, πάλι για τα λεφτα του λαού μιλάνε.

Λοιπόν άσε αυτό είναι ΑΛΛΗ συζήτηση και το εννοώ.

Στο δεύτερο μισό συμφωνω με τα χίλια, αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να εφαρμώζουμε ίσα δικαιώματα!!!
Δεν τη χαλάει την οικογένεια η διαφορετική ονομασία, αλλά άλλα πράγματα.

@ Μπάμης,

με κούφανες λιγάκι, γιατι εγω δεν υποστηρίζω το ίδιο επίθετο, αλλα ο καθένας το δικό του και τα παιδιά ένα αποδεκτό απο τους δύο!

Διπλό επίθετο εφαρμώζει η ισπανία, όπου τα παιδιά παίρνουν τα δύο πρώτρα των γονέων. Το λέω παραπάνω

@ Vangelaka

Φίλμ BORAT?? πολύ θα με ενδιέφερε!
Ναι όπως τα λες η γυναίκα έχει μικρότερο εγκέφαλο, αλλά και έτσι να ήτανε ΔΕΝ παίζει ρόλο το μέγεθος, αλλά η ισχύς

mnk said...

Πάσο και ...φιλάκια. :D

ange-ta said...

@mnk

και απο μένα φιλάκια

ange-ta said...

@mnk

και απο μένα φιλάκια

demetrat said...

εγω να σου πω την αλήθεια , και το έχω αλλαγμένο, και δεν μπήκα και ποτέ στη διαδικασία να σκεφτώ πως με υποβαθμίζει.
Οποτε χρειάστηκε να τσαμπουκαλευτώ, τόκανα χωρίς να σκεφτώ πως με λένε.
Εν τω μεταξύ, έχω γνωρίσει και κάτι κόττες, αδερφάκι μου με όνομα δίχως αλλαγή,!!!!!
δ

ange-ta said...

@demetrat

ε, προφανώς δεν είναι μόνο το όνομα που σε κάνει ανεξάρτητη και ισότιμη με τον άνδρα, αλλά και ένα σωρό άλλα.
Ομως απο κάπου πρέπει να ξεκινάμε, δεν συμφωνείς;;
Γιατί αμα λέμε,
1. Το σύστημα φταίει, οταν θα αλλάξει το σύστημα θα γίνουν και ο γυναίκες ίσες.
2. Το όνομα δεν παίζει ρόλο, μάλιστα βρίσκουμε και λόγους που πρέπει να υπάρχει ένα όνομα στην οικογένεια, όπου το ένα, θα είναι αυτο του συζύγου.

κλπ.

κλπ.


δεν θα ξεφύγουμε ποτέ.

cook said...

καλα αυτή η χώρα δεν παύει να εκπλήσσει με τα βήματα...προόδου...δεν πίστευα οτι ακόμη υπάρχι τέτοιο θέμα...εγώ πάντως ποτέ δεν εχω χρησιμοποιήσει του συζυγου το επίθετο...

καλό καλοκαίρι να εχεις angeta!

Zorba the Greek said...

Το σωστό είναι να έχει η γυναίκα το δικαίωμα είτε να κρατήσει το πατρικό της, είτε να έχει δύο επώνυμα προσθέτοντας και αυτό του συζύγου της.
Κατά τα άλλα, το όλο ζήτημα δεν είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη ιδιαίτερα σοβαρό. Μάλλον χαλαρό και αδιάφορο είναι. :)

ange-ta said...

@ cook,

καλησπερίζω την γλυκειά μου τη κουκίτσα.
Ολα καλά;;

καλό καλοκαίρι και σε σένα!

@ Ζορμπά

σε καλησπερίζω και σένα.
Εντάξει, ανάμεσα στα άλλα προβλήματα της χώρας μας, αυτο είναι μικρό!
Αλλά, όλα τα προβλήματα τα αντιμετωπίζουμε και τα συζητάμε. Γιατι aσε το ένα άσε το άλλο, στο τέλος ολα τα καταπίνουμε.

Babis Dermitzakis said...

Λοιπόν, ξεχάστε τα περί επιθέτων, ange-ta, σε λίγο είναι Αύγουστος, Καλό Καλοκαίρι και καλές δουλειές.

ange-ta said...

καλές διακοπές Μπάμπη!

Anonymous said...

γεια σας απο εξωτερικο.
εγω ειμαι απο τις γυναικες που θελουν να παρουν το ονομα του συζηγου μετα το γαμο. θεωρω οτι οταν παντρευεσαι, γινεσαι ενα, μια οικογενεια, που δεν μπορει να εχει δυο ονοματα. δεν μου αρεσει το οτι τα παιδια εχουν αλλο επιθετο απο τους γονεις. η εισαι μια οικογενεια η δεν εισαι. σ¨αυτο το θεμα ειμαι παραδοσιακη κ οταν πηγαμε να κλεισουμε εκκλησια μας ρωτησε ο παπας το ονομα των παιδιων φυσικα. κατοπιν τον ρωτησα εγω αν γινεται να παρω κ εγω το ονομα του συζηγου (μεχρι τοτε ηξερα οτι δεν γινεται) κ μου ειπε οτι αυτο το αποφασιζω εγω ποιο ονομα θα εχω μετα το γαμο.

οσον αφορα το επιχειρημα οτι αν μπορουν να διαλεξουν οι γυναικες δεν θα τολμουν να κρατησουν το δικο τους, λεω μονο οτι δε ζουμε πια σ¨αυτους τους καιρους. καθε γυναικα ειναι το αφεντικο της κ δεν επιρεαζεται πια τοσο ευκολα. η αδερφη μου που παντρευτηκε φετος δεν ασχοληθηκε καν διοτι δεν ηταν θεμα γι¨αυτην η αλλαγη ονοματος. ουτε μπορουσε κανεις να την πεισει.

για να μη σας κουραζω, θεωρω οτι το πιο σωστο ειναι να εχει η γυναικα την επιλογη του ονοματος που θα παρει, στο κατω κατω αυτη θα πρεπει να ζει μ¨αυτο.

ange-ta said...

@ Ανώνυμη,

Το αν μια οικογένεια είναι ενωμένη ή δεν είναι ενωμένη, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το όνομα!
Δεν είναι η Ελλάδα το κέντρο του κόσμου. Υπάρχουν πααααρα πολλές χώρες που η γυναίκα διατηρει το όνομα της μετά το γάμο. Ασε βέβαια, που παααααααααρα πολλές γυναίκες κάνουν δύο γάμους και αντιλαμβάνεσαι ποσο γελοίο ακούγεται αυτο το μια οικογένεια ένα όνομα!

Λυπάμαι ειλικρινά, όταν μια γυναίκα λέει, ότι θέλει να πάρει το όνομα του συζύγου της, και πετάει το όνομα με το οποίο γεννήθηκε στα σκουπίδια. Εμένα μου φαίνεται αυτο από μόνο του τραγικό!! Θα έλεγα, ότι αυτη η γυναίκα δεν σέβεται το παρελθόν της και την οικογένειά της. Γιατι αγαπητή μου, οικογένεια είναι και η μάννα σου και ο πατερας σου και όχι μόνο ο σύζυγος σου.

Τωρα, το όνομα των παιδιών, για προσπάθησε να δώσεις στα παιδιά σου το όνομα το δικό σου και πες μετά, για το πόσο προοδευτικός είναι ο άνδρας σου.

Τέλος πάντων, η χειραφέτηση των γυναικών, έχει μεγάλο δρόμο ακόμα μπροστά της και δεν είναι ευκολο πράγμα.

Μόνο που τετοιες γυναικείες φωνές με στενοχωρούν σφόδρα!
Εμένα, ούτε που μου πέρασε ποτέ απο το μυαλό να χάσω το όνομά μου! Θα ένοιωθα ευνουχισμένη και λοβοτομημένη. Αισθάνομαι πολύ καλά μέσα στα ρούχα που μου χάρησε ο μπαμπάς και η μαμά. Θα ένοιωθα ότι τους πρόδωσα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...