Tuesday, 3 April 2007

to blog, to blog, to blog: Αυτό λένε οι Νόμοι και οι Προφήτες

Ο λόγος περί μπλόγκινκγ

και ξανά

Και σε πολύ κοντινό διάστημα θα ξαναγίνει λόγος για τον μπλόγκινγ, όπου πολύ θα ήθελα να βρω μία πρέπουσα ελληνική λεξούλα, που να μιλάει στις καρδιές μας πρώτα και μετά στο μυαλό μας.
Ημερολόγιο το λένε, αλλά δεν λέει πολλά.
Ας το αφήσουμε όμως, για μια άλλη φορά.

Αυτό το πόστ το αφιερώνω στον Αναγνώστη, γιατί από αυτόν μπήκα στον πειρασμό να δημιουργήσω ένα μπλόγκ, κυρίως επειδή δεν μου άρεσε να γράφω κάτω από "ανώνυμος", άσε που συγχύζομαι σφόδρα, όταν βλέπω την αρσενική κατάληξη περί της εαυτής μου. Θέλω να πω δηλαδή, ότι ούτε ως ανώνυμη δεν μπορούσα να σχολιάσω.

Κλείσανε 9 μήνες από το πρώτο μου πόστ. Όσο να γίνει ένα μωρό.
Αξιολογώντας αυτό το 9μηνο, ένα ξεκάθαρο άρωμα ξεχειλίζει τη σκέψη μου:

Η Μπλογκόσφαιρα είναι ένα μεγάλο σχολείο.

Πολλά πράγματα ξαναθυμήθηκα. Πολλά βιβλία ξεσκόνισα από την βιβλιοθήκη μου, αλλά κυρίως πολλά καινούργια μπήκαν στη ζωή μου.
Άλλαξα τρόπο αγοράς βιβλίων. Ενώ παλιότερα πήγαινα σαν τον χάνο και αγόραζα βιβλία που με έπλητταν, σήμερα πηγαίνω και αγοράζω βιβλία που ανοίγουν άλλους ορίζοντες. Δεν προλαβαίνω να διαβάζω πράγματα θαυμαστά.
Ξαναβρήκα την νεανική μου επαναστατικότητα.
Ξαναείδα το κόσμο με τα μάτια της συμπόνιας.
Βγήκα έξω από τον λουστραρισμένο πλαστικό κόσμο της εποχής μας.
Ξαναβρήκα ανθρώπους που νοιάζονται για τη ζωή,
για τον άνθρωπο,
για τον πλανήτη μας.


Η καρδιά μου ξανάγινε χίλια κομμάτια, μοιρασμένα στις χιλιάδες γωνιές του κόσμου μας, που
η ζωή έχει ένα μόνο χρώμα.
Αυτό το γκρίζο, το θολό, το χρώμα της απέραντης φτώχειας, εκεί που ακόμα και η ελπίδα ψόφησε. Μπορεί αυτοί που γράφουν εδώ να μην είναι ΟΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ, (βέβαια υπάρχουν και τέτοιοι, δεν μιλώ γι αυτούς) αλλά είναι πιο λογοτέχνες από πολλούς τα βιβλία των οποίων φιγουράρουν στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων.

Γι αυτό λοιπόν σας λέω:

Μπλογκάρετε, μπλογκάρετε μπλογκάρετε.
Αυτό λένε οι Νόμοι και οι Προφήτες!!!



Θα συναντηθούμε όλοι σε κάποια γιορτή της Άνοιξης,
αυτής της Άνοιξης που σου διώχνει όλες τις αράχνες του παρελθόντος.

Σας φιλώ όλους με πολύ και κάποιους με περισσότερη εκτίμηση
Ανγε-Τα

15 comments:

ange-ta said...

Η πρώτη Φωτό είναι της Paula Modersohn-Becker, γερμανίδα ζωγράφος 1876 - 1907.
Η δεύτερη είναι από τον πλούσιο κόσμο μας.
Η τρίτη από τον κήπο μου, η ροδιά μου!

ange-ta said...

Το τσιτάτο "Μπλογκάρετε, μπλογκάρετε μπλογκάρετε.
Αυτό λένε οι Νόμοι και οι Προφήτες" είναι παράφραση από την έκφραση "Akkumuliert, Akkumuliert! Das ist Moses und die Propheten"
απο το Κεφάλαιο του Κ. Μάρξ.

Greg said...

Εμείς σε εκτιμάμε περισσότερο και μας αρέσει που θα μπλογκάρεις, θα μπλογκάρεις, θα μπλογκάρεις!

Αλλά με "στενοχώρησες". Άκου δεν είμαστε οι λογοτέχνες!!! Τόση αθυρόστομη κριτική της εικονικής πραγματικότητας έχουμε ρίξει... Πού να την "απογειώσουμε" την τέχνη επί τέλους για να σε ικανοποιήσουμε; :-D :-D :-D

Θα μας πιάσει το ΕΣΡ...

Θα μπορούσες να παραφράσεις και τον Λένιν που παραφράζοντας τον Μαρξ απευθυνόμενος στους φοιτητές του Lomonosov είπε: Να διαβάζετε, Να διαβάζετε, Να διαβάζετε!

ΥΓ. Τα ούζα με τη σαλάτα (οι άλλοι νηστεύανε...) φταίνε! Μην με παρεξηγήσεις!

A.F.Marx said...

Να γράφεις
να σε διαβάζουμε
Να γράφεις
να σε διαβάζουμε...
Αυτό λέει και ο προφήτης Αλλουφάνιος
:-)

ghteytria said...

Απόλαυση το γράψιμό σου! Η ποιότητα, το ήθος, η ευαισθησία και μια καλωσύνη παράξενη για σήμερα, αναδύει ο λόγος σου. Γι αυτό συμφωνώ με τους προλαλήσαντες στο να μπλογκάρεις, να μπλογκάρεις, να μπλογκάρεις...
Για τα οφέλη από το μπλογκάρισμα κυρίως σε επίπεδο μόρφωσης και ως ερέθισμα αναζήτησης πληροφοριών, ναι, θεωρώ ότι είναι πολλά και σημαντικά για τον χρήστη που ξέρει να επιλέγει. Και τέλος σε επίπεδο γνωριμιών, ναι, είναι η απόλυτη ευτυχία να γνωρίζεις αδερφές ψυχές με κοινά όνειρα και οράματα.
Έχεις την αγάπη μας!

Silvia Okaliova said...

Ευχαριστώ για το λουλούδι εκείνη τη μέρα της εορτής μου!

Παράφωνος... said...

Πέρασα με σκοπό απλά να σε διαβάσω αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ στην διάθεσή μου να αφήσω ένα χαμόγελο...
:)

Καλή συνέχεια

ange-ta said...

Γειά σου Greg,
Ουζάκια… τυχερέ!
Να μπλογκάρουμε μεν, αλλά όχι και στεγνά!
Να μπλογκάρουμε και να διαβάζουμε, έτσι μου φαίνεται ότι θα αρχίσω τις κοπάνες!

Προφήτης Αλουφάνιε,
Να μας ευλογείς!

Φιλενάδα,
Ναι, το πιο σημαντικό στην μπλογκόσφαιρα είναι οι γνωριμίες με αδελφές ψυχές.
Αλλά, ας αρχίσουμε και τις κοπάνες, για να βρεθούμε!

Αγαπητή Σίλβια,
Επειδή δεν τα πάω καθόλου καλά με τις γιορτές, δυσκολεύομαι να πιστέψω, ότι σου έστειλα λουλούδια.
Όχι τίποτα άλλο, να μην τα διαβάσει κανείς της οικογένειας και γίνει παρεξήγησις.

Καλησπέρα Παράφωνε,
Να αφήνεις και την καλησπέρα και την καλημέρα και τα σχόλια, αυτό θέλουμε. Να κουβεντιάζουμε. Όχι να διαβαζόμαστε μόνο.
Αυτός είναι ο στόχος. Να αρχίσουμε να επικοινωνούμε!!!!

gb winzip said...

νοιώθεις συνεπαρμένη, καλή αντοχή για απογοητεύσεις που αργά ή γρήγορα πάντα έρχονται.
Το δίκτυο μού μοιάζει με το αντίδοτο στην πολιτική μαγεία που κρατάει ομήρους, δεμένους και άλαλους.
Τούς πιάνει αλεργία η δυσκολία να ελέγχουν το χάος του, κάνουν δουλειά με παρεμβολές.
Μέχρι τώρα γνώμη είχαν μόνο οι αξιωματούχοι, οι τιτλούχοι και οι επώνυμοι.
Με δύο λέξεις το δίκτυο μοιάζει με ελευθερία έκφρασης!
Ενα βήμα για "ψωμί παιδεία ελευθερία".
καλή συνάντηση.
απόρησα για τη ροδιά, αλλά η φωτογραφία σου προυπάρχει της έλευσης της.
ΥΓ Γιατί δυσκολεύεσαι με τα σχόλια;
παράξενο;

simon says said...

Καλές Γιορτές angeta... και καλή άνοιξη.
Φιλιά.
:Ο)

ange-ta said...

Καλές γιορτές και σε σένα και όντως καλή Ανοιξη
@simon!

@gb winzip
Ούτε συνεπαρμένη, ούτε επαρμένη δεν είμαι. Απλώς είμαι καλά.
"Δεν ελπίζω τίποτε δεν περιμένω τίποτε, είμαι ελεύθερη"!
Από όλο (όντως όλο) τον Καζαντζάκη που διάβασα είναι η μόνη ρήση που συγκράτησα. Ολα τα άλλα τα πήρε ο άνεμος.
Σου άφησα μήνυμα στο μπλόγκ σου.

Alexandra said...

μ'άρεσε ο τρόπος που αποενοχοποιείς το 'μπλογκινγκ'.

το σχόλιό μου σ'αυτό το θέμα θα το βρεις στις απαντήσεις μου στο τελευταίο μου κειμενάκι.

σε φιλώ

reader's-diggest said...

Αφού σου γράψω τις ευχές μου και αφού εκφράσω τη σιγουριά μου ότι οι μέρες σου πέρασαν όμορφα στο ανοιχτό Αιγαίο να συμπληρώσω πολύ απλά ότι αν χώροι σαν το δικό σου ήταν κριτήριο για το ήθος και την ποιότητα των μπλογκ αλλά και των ανθρώπων που τα γράφουν κανείς δεν θα είχε δεύτερες σκέψεις για την αξία και τη σημασία του ’’μέσου’’...
Να είσαι καλά, να γράφεις καλά αλλά κυρίως να συνεχίσεις να κάνεις αυτό που ξέρεις πολύ καλά: Να διαβάζεις

ange-ta said...

καταρχήν ανταποδίδω τις πιο εγκάρδιες ευχές μου για ξεκούραστες μέρες, μια και για μας οι γιορτές, έχουν την έννοια της ξεκούρασης από τον καθημερινό κάματο.
Πέρασα μόνο τρεις υπέροχες μέρες στο Αιγαίο μας, αλλά από καμία, καλές και οι τρεις!
Είμαι ιδιαίτερα λυπημένη με το ατύχημα στη Σαντορίνη,

Αναφορικά με το μπλογκινγ, πιστεύω ότι ο καθένας βρίσκει την δυνατότητα να εκφραστεί ελεύθερα και αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί σήμερα η ελεύθερη έκφραση εμποδίζεται τόσο με μέσα σουπτίλ όσο και άγρια. Γι αυτό ας το αφήσουμε να ανθίσει.
Εγώ θα ακολουθήσω τις υποδείξεις σου κατά γράμμα. Δεν θα αλλάξω καθόλου τις συνήθειες μου. Το διάβασμα μου δίνει μεγάλη ευχαρίστηση και θα το συνεχίσω.
Εύχομαι να πετυχαίνω τα καλά βιβλία με την βοήθεια των συμπλόγκερ μου
Πολλά φιλιά Αναγνώστη μου.

Anonymous said...

Αυτό ήταν μερικά ενδιαφέροντα πράγματα εκεί. Ευχαριστούμε για την αποστολή αυτή.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...