Γιατί κύριε Σημίτη θολώνετε τα νερά με δηθεν επιστροφή στη δραχμή;;;;

Πόσο μικροί είναι οι Πρωθυπουργοί μας; Πόσο μικροί; Μπορεί κανείς να το πεί; Ανήκω σ αυτούς που υποστήριξε, ψήφισε και αγάπησε τον Κώστα Σημίτη, γιατί στις μέρες του η Ελλάδα είχε πάρει την ανηφόρα.

Γιατί σήμερα εμφανίζεται τόοοσο μικρός; Δεν βρήκε να πεί τίποτα στο κορίτσι για όσα του καταλόγισε; Ούτε καν μια συγνώμη, που επέτρεψε στον Τσουκάτο να λαδώνεται από την Σήμενς, τον Μαντέλη από δω και από κει και τον Τσοχατζόπουλο ομοίως; Δεν ήταν αυτοί συνεργάτες του; Και μάλιστα στενοί και ειδικά ο Τσουκάτος του περιβάλλοντός του;
Γιατί κύριε Σημίτη μιλάτε για διεφθαρμένους επιχειρηματίες; Ποιόν θέλετε να εντυπωσιάσετε; Γιατί δεν μας λέτε πόσοι από το υπουργικό Συμβούλιο, του πρώην Πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου σπεκουλάρουν στην πτώχευση της Ελλάδας και την επιστροφή στη δραχμή;
Ποιοί είναι οι διεφθαρμένοι επιχειρηματίες; Μήπως και σεις ψάχνετε άλλοθι; επαναλαμβάνοντας τα ίδια εγκληματικά επιχειρήματα με τον Παπανδρέου εγγονό, ότι δηλαδή ο ελληνικός λαός είναι διεφθαρμένος; Ή μήπως επειδή ξέρετε ότι υπάρχει ένα μεγάλο κύμα στην Ελλάδα που αρέσκεται στην αυτομαστίγωση και στην λοιδορία κάθε τι εθνικού, κάθε τι λαϊκού, κάθε τι ελληνικού, παριστάνοντες τους άνομους και άσπιλους «ευρωπαίους»;
Πως τολμάτε να μιλάτε εσείς για λαϊκισμό, όταν το κόμμα στο οποίο ανήκετε υπέκλεψε την εξουσία δηλώνοντας το περιβόητο «λεφτά υπάρχουν»
Δεν το είπατε εσείς αυτό, αλλά τι παριστάνετε παραμένοντας σε ένα κόμμα που διέλυσε την χώρα, όσο καμία λαίλαπα φωτιάς δεν θα κατάφερνε;

Αλλά, ας ξεχάσουμε το παρελθόν και ας πάμε στο εδώ και τώρα:
Δεν ανήκετε στον ΟΠΕΚ, ο οποίος βγήκε – μετά από χρόνια ύπνωση - να υποστηρίξει το κίνημα υπέρ ενός Παπαδήμα, που θα είναι στον αιώνα τον άπαντα Πρωθυπουργός της χώρας είτε τον θέλει ο λαός είτε όχι, με την ίδια αιτιολογία: Ότι δηλαδή στα κόμματα κυβερνάει ο λαϊκισμός και όχι η ψυχρή λογική! Και άντε να το χάψουμε και αυτό! Για ποια ψυχρή λογική ομιλούν οι της δικής σας στενής ομάδας συνεργασίας ή οι του δικού σας βαρέως think – tank: Για την παράλογη (για να μην πω αισχρή και προδοτική) άποψη που λέει ΟΧΙ στο 2% επιτόκιο, αλλά ΝΑΙ στο κάτω του 4%; 

Αντί να ζητήσει και να παλέψει για κάτω του 1% επιτόκιο, αφού υπάρχει το προηγούμενο της FED, που δάνεισε ένα τρις με 0.01, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Ο ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ μιλάει για 4%!
Και εσείς κύριε Σημίτη γιατί δεν τον κεραυνοβολείτε; Μήπως γιατί ξέρετε ότι μια τέτοια παρέμβαση σας θα άλλαζε άρδην το σκηνικό;

Να συνεχίσω όμως για όλα όσα ακούσαμε στο βίντεο: Χρησιμοποιείτε και σεις όπως όλοι οι πρώην συνεργάτες και φίλοι σας την δαμόκλεια σπάθη της δραχμής! Γιατί δεν μιλάτε όπως – ας πούμε για παράδειγμα ο Βαρουφάκης, που λέει ό,τι είπατε και σεις παλιότερα, ότι δηλαδή δεν υπάρχει καμία ρήτρα βάση της οποίας μπορεί να εκπαραθυρωθεί η Ελλάδα από το Ευρώ; Γιατί δεν λέτε τι πραγματικά θα συμβεί αν η Ελλάδα σπρωχθεί στην άτακτη χρεοκοπία και ποιος έχει να χάσει από μια τέτοια, εκτός – δεν το αμφισβητώ – από την Ελλάδα; Γιατί δεν λέτε ότι όλα τα εργαλεία που έχει μια χώρα, προκειμένου να αποφύγει την ύφεση, τα έχει καταστρέψει και αδρανοποιήσει η ΕΚΤ, μειώνοντας την εθνική μας ανεξαρτησία και κυριαρχία; Γιατί, δεν ζητάτε ευθύνες από αυτούς που παραποίησαν τα στατιστικά στοιχεία για να φέρουν το ΔΝΤ στην Ελλάδα και να μας οδηγήσει εδώ που μας οδήγησε;
Γιατί, κύριε Σημίτη, μιλάτε για λαϊκιστές;
Φταίει ο λαϊκισμός για τα λαδώματα της εξουσίας;
Φταίει ο λαϊκισμός για την ανικανότητα των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ;
Φταίει ο λαϊκισμός για την αδράνεια σας στα τόσα χρόνια που κυβερνήσατε το τόπο να μειώσετε την γραφειοκρατία που εμπόδιζε την ανάπτυξη;
Φταίει ο λαϊκισμός, που ο ήλιος μας πάει χαμένος και αγοράζουμε ρεύμα από την πρώην Γιουγκοσλαβία;
Φταίει ο λαϊκισμός που από αγροτικός πληθυσμός που ήμασταν καταντήσαμε διανομείς του γερμανικού – ολλανδικού και δεν ξέρω εγώ ποιού άλλου κτηνοτροφικού και γεωργικού προϊόντος;
Φταίει ο λαϊκισμός για τον τρόπο με το οποίο δικοί σας υπουργοί διαχειρίστηκαν τον εθνικό πλούτο της χώρας;
Φταίει ο λαϊκισμός που ο προϋπολογισμός των Ο.Α. ξεπέρασε κάθε προηγούμενο;
Φταίει ο λαϊκισμός για τον δικό σας υπουργό που προέτρεπε τον ελληνικό λαό να παίξει στο χρηματιστήριο;
Φταίει ο λαϊκισμός για το γεγονός ότι επανδρώσατε την παιδεία – όλων των βαθμίδων - με άτομα που λοιδόρησαν και λοιδορούν την ιστορία μας, που έγραψαν στα σχολικά βιβλία ότι «συγκεντρώθηκαν στο λιμάνι της Σμύρνης 4000 άτομα και δημιουργήθηκε συνωστισμός;
Και τέλος όταν μιλάτε για διεφθαρμένους επιχειρηματίες; Για ποιους μιλάτε; Εντάξει, υπάρχουν και αυτοί, δεν θα γίνω εγώ δικός τους απολογητής, αλλά φταίει και γι αυτούς ο λαϊκισμός;

Αλλά ακόμα και αν φταίει ο λαϊκισμός, που σημαίνει ότι δηλαδή οι πολιτικοί πράττουν αυτά που αρέσουν στον λαό (οποία γελοιότατης να μιλάει κανείς για το τι αρέσει σε έναν λαό που τον ξεζούμισαν) σας ερωτώ: Εσείς πού ανήκετε κύριε Σημίτη; Δεν ανήκετε σ αυτόν το λαό; Μήπως όλοι εσείς ήρθατε τελικώς από άλλον λαό;

Θλίβομαι, αλλά δεν βοηθάει!

********************
Για τους Σέρβους που τολμάει και μιλάει ο Κον Μπεντίτ διαβάστε εδώ

Μια ιστορική ευκαιρία για την Ελλάδα και μια εξίσου ιστορική προδοσία της κυβέρνησης Παπαδήμου και σια

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Μια ιστορική ευκαιρία για να μπει η Ελλάδα (και η Ευρώπη) στον δρόμο της πραγματικής σωτηρίας και όχι της καταστροφής της, που οι πράκτορες και απατεώνες παρουσιάζουν ως σωτηρία, εμφανίζεται τώρα. Αν είχαμε ελληνική κυβέρνηση ή αν εμφανισθούν πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη να την αξιοποιήσουν, μπορεί να ανατρέψουν όλη την κατάσταση, ανακόπτοντας την επίθεση του Χρήματος κατά των ευρωπαϊκών λαών και περνώντας στην αντεπίθεση.
Επί 18 μήνες συζητούσαμε ως λαός μια απίστευτη σαχλαμάρα, όχι τυχαία ασφαλώς, αλλά στα πλαίσια ενός προγράμματος που αποσκοπεί στη δική μας καταστροφή και στην, δι’ ημών, κατεδάφιση όλων των δημοκρατικών και κοινωνικών κατακτήσεων των ευρωπαϊκών λαών, μετά τη νίκη τους επί του Χίτλερ to 1945. Συζητούσαμε στα σοβαρά τι κακό έχουν κάνει οι ‘Eλληνες δημόσιοι υπάλληλοι και το υπερτροφικό κράτος της Ελλάδας. Σήμερα, η μισή Ευρώπη απειλείται από τις αγορές, η ΕΕ αντιμετωπίζει τη χειρότερη κρίση της ιστορίας της και ο κόσμος μια οικονομική κρίση ανάλογη, ή χειρότερη του 1929. Προφανώς, οποιαδήποτε ελληνική ιδιότητα ήταν αδύνατο να προκαλέσει τέτοια φαινόμενα. Αν εμείς oι ίδιοι φταίγαμε για το μνημόνιο, τότε τι έγινε και μπήκαν οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλλοι, ποια είναι η δύναμη που απειλεί Γαλλία και Ιταλία;
Μια σκληρότατη σύγκρουση διεξάγεται στους κόλπους του ίδιου του παγκόσμιου κατεστημένου, σύγκρουση που θα έχει ιστορικές συνέπειες για την πορεία της Ευρώπης, αλλά και συνολικά του πολιτισμού μας. ‘Eνα από τα μέτωπα αυτής της σύγκρουσης είναι αυτό μεταξύ της Αυτοκρατορίας του Χρήματος, μιας ομάδας τραπεζών και κατόχων κεφαλαίου, με ιστορικά πρωτοφανή συσσωρευμένη ισχύ και των πιο παραγωγικών, εθνικών, μετριοπαθών δυνάμεων του κεφαλαίου, αλλά και των δυνάμεων που υπερασπίζονται τα παραδοσιακά κράτη. Ακόμη και στις HΠΑ, το γνωστό περιοδικό The American Interest, με εκδότη τον Φουκουγιάμα, τιτλοφόρησε το τελευταίο τεύχος του με τη φράση: “(Mην) Ακολουθείτε το Χρήμα”, αφιερωμένο στις βλαβερές συνέπειες της επιρροής του χρηματιστικού κεφαλαίου και των ιδιωτικών συμφερόντων στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς υποθέσεις. Θραύσματα από αυτή την υπόγεια σύγκρουση βλέπουμε στις υποθέσεις Στρως-Kαν, ή τον πρόσφατο εξαναγκασμό σε παραίτηση του επικεφαλής της ελβετικής Κεντρικής Τράπεζας.

Οι δυνάμεις που ανθίστανται στον αναθεωρητισμό της “κρυμμένης Αυτοκρατορίας” των Αγορών, εξαιτίας της ταξικής τους υφής, εξαιτίας του ιδεολογικού τους εγκλωβισμού στα δόγματα των αντιπάλων τους, εξαιτίας μιας συστηματικής προσπάθειας δεκαετιών ελέγχου των πάσης φύσεως ελίτ από το Χρήμα, ώστε να μη μπορούν οι κοινωνίες να βρουν, όταν τυχόν αναζητήσουν, ηγέτες, υποκείμενα, ιδέες, για όλους αυτούς τους λόγους, οι δυνάμεις αυτές δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αρθρώσουν πολιτικό λόγο.
Συνιστά λοιπόν μια τεράστια ευκαιρία για έναν Ευρωπαίο Πρωθυπουργό, για μια κάπως υπολογίσιμη πολιτική δύναμη στην Ευρώπη και ασφαλώς για την Ελλάδα να εκφράσει τη μεγάλη ανάγκη προστασίας της Ευρώπης και του κόσμου από την καταστροφική μανία των Αγορών, να δώσει πολιτική διέξοδο σε μισό δισεκατομμύριο Ευρωπαίους που καταλαβαίνουν σιγά-σιγά, έστω θολά και από ένστικτο, τη φοβερή απειλή που επικρέμαται πάνω από τα κεφάλια τους, που αντιλαμβάνονται ότι οι τράπεζες έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο και το Χρήμα, ως νέος Μολώχ, ετοιμάζεται να κατασπαράξει την εργασία, τη σύνταξη και αύριο τη δημοκρατία και την ειρήνη στην ήπειρό μας.


Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη, που όποιος ηγέτης, δύναμη, χώρα την εκφράσουν και μπορέσουν να προσφέρουν καινούριο όραμα στην Ευρώπη, θα δουν τη δύναμή τους να πολλαπλασιάζεται αφύσικα, δυσανάλογα ως προς το μέγεθός τους, θα πάρουν ξαφνικά με το μέρος τους την τρομερή δύναμη της Ιστορίας, όπως τόκαναν στην εποχή τους, την εποχή που διαμόρφωσε η προηγούμενη μεγάλη κρίση, του 1929, και για πολύ διαφορετικούς σκοπούς και σχέδια ο καθένας, ηγέτες όπως ο Ρούζβελτ, ο Τσώρτσιλ, ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Ντε Γκωλ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Μακάριος ήταν επίσης τέτοιοι πολιτικοί.
Δυστυχώς όμως, και μόνο να τα σκέφτεται αυτά κανείς σε μια χώρα τόσο καθολικά άρρωστη όπως η δική μας, που η “ηγεσία” της έχει επιτυχώς δοκιμάσει χρόνια να τη βυθίσει σε ένα είδος βαθειάς εθνικής μειονεξίας, κατεβάζοντας την αυτοεικόνα μας στο επίπεδο των ανύπαρκτων δικών της προσόντων, αναδεικνύοντας τον ραγιαδισμό σε ύψιστη εθνική αρετή και νομίζοντας τον κουτσαβακισμό ρεαλπολιτίκ, κινδυνεύει να τον πούνε γραφικό ή αιθεροβάμονα. Είναι όμως ο μόνος τρόπος σωτηρίας της Ελλάδας, που δεν έπρεπε να μπει στην πρώτη γραμμή μιας τέτοιας τιτάνιας σύγκρουσης, τώρα όμως μπήκε και μόνο μια τέτοια απότομη και πλήρης αντιστροφή, θα της επέτρεπε να σταματήσει να αποτελεί την χρήσιμη μαύρη τρύπα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και να μετατραπεί σε ελκυστή αντιστροφής της καταστροφικής δίνης θανάτου στην οποία μπαίνει η ΕΕ, με ελκυστή την Ελλάδα.

Εσχάτη Προδοσία με το PSI

Tι γίνεται όμως στην Αθήνα; Μια αποκαλυπτική εικόνα μας έδωσε ο Τσαρλς Νταλάρα, εκπρόσωπος των δανειστών στους Financial Times (16.1.11). Eπαινεί τον Παπαδήμο γιατί δέχεται επιτόκια κοντά στο 5% και ψέγει τη Γερμανία και το ΔΝΤ ότι θέλουν μικρότερα επιτόκια, δηλαδή ότι παρεμβαίνουν στη διαπραγμάτευση υπέρ της Ελλάδας, παρόλο που η κυβέρνησή της δεν την υπερασπίζεται!!!

Η κυβέρνηση της Αθήνας, τύποις ελληνική, με “μυαλό” χειραγωγούμενο από την αυτοκρατορία του Χρήματος, και τους ανθρώπους της, πανταχού παρόντες στον κυβερνητικό, πολιτικό και κρατικό μηχανισμό της χώρας, η κυβέρνηση των Σαμαρά, Λαζαρίδη, Παπαδήμου, Βενιζέλου, Γιαννίτση και Γιωργάκη, με τη βοήθεια του Καρατζαφέρη, με τον Ρόντο και διάφορους άλλους πάνω και πίσω της, δίκην Καραμεσίνη ή Αβρακώτου, για λογαριασμό όχι της CIA αλλά του Χρήματος, σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις χειραγώγησης ολόκληρης χώρας στην παγκόσμιο ιστορία, όχι μόνο δεν αδράχνει την ευκαιρία, ούτε καν συνειδητοποιεί την ύπαρξή της, αλλά επιδίδεται με καταστροφική (και αυτοκαταστροφική) μανία στην ολοκλήρωση του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας.
Τίποτα λιγότερο δεν συνιστά η υπαγωγή των ομολόγων στο αγγλικό δίκαιο και μη ελληνικά δικαστήρια. Βαριές κουβέντες ίσως πείτε. Σας υποσχόμαστε να τις τεκμηριώσουμε στη συνέχεια, με τρόπο που κανένας νομομαθής να μην μπορέσει να φέρει ούτε ίχνος αξιόπιστης αντίρρησης και προκαλούμε όποιον έχει τέτοια να τη διατυπώσει. (To άρθρο γράφεται ενώ αναμένεται η επανάληψη των διαπραγματεύσεων Ελλάδας και τραπεζών).


Διαβάζουμε στη Ναυτεμπορική (16.1): “Σύμφωνα με γαλλικές εφημερίδες, η ελληνική πλευρά προτείνει επιτόκιο 3%, το ΔΝΤ πιέζει για 2%…Στα υψηλά επιτόκια αντιδρούν και χώρες της ευρωζώνης, όπως η Γερμανία … οι πιέσεις της οποίας φέρεται να προκάλεσαν την “παύση” των συνομιλιών”. H Καθημερινή (14.1), εφημερίδα στενότατα συνδεόμενη με την κυβέρνηση και στηρίζουσα μετά μανίας τα μνημόνια, δημοσιεύει ένα επίσης εντυπωσιακό ρεπορτάζ στην πρώτη σελίδα. “Οι πιστωτές”, γράφει, “φέρεται να ζήτησαν επιτόκιο άνω του 5%, η δε ελληνική κυβέρνηση αντιπρότεινε επιτόκιο κάτω του 4%. Μάλιστα πληροφορίες αναφέρουν ότι η Γερμανία ζήτησε επιτόκιο 2%”. Η Καθημερινή και η Ναυτεμπορική θεωρούναι από τις σοβαρότερες εφημερίδες της χώρας. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε σωρεία άλλων διεθνών δημοσιευμάτων, με συγκλίνουσες πληροφορίες.
Μόνο ως παγκόσμιο ρεκόρ μπορούν να θεωρηθούν τέτοια πράγματα. Με εξαίρεση την ηγεσία του ΕΑΜ, στις αρχές του 1945, που υπέγραψε μια συμφωνία αφοπλισμού της προτού πάει στον πόλεμο, ή του Γκορμπατσώφ,λίγα παραδείγματα παρόμοιας διαπραγματευτικής τακτικής υπάρχουν στα παγκόσμια χρονικά. Στα μέλλοντα να εκδοθούν εγχειρίδια διαπραγμάτευσης παγκοσμίως, οι Παπανδρέου και Παπαδήμος θα αναφέρονται ως κεντρικό παράδειγμα στο κεφάλαιο “Τι πρέπει να μην κάνει ο διαπραγματευτής”.
Τι λένε τα ρεπορτάζ; Πρώτον, η ελληνική κυβέρνηση, εγκατέλειψε το σοβαρότερο όπλο της χώρας και το σοβαρότερο ζήτημα που θάπρεπε να την απασχολεί, το αγγλικό δίκαιο και τα δικαστήρια, ή, εναλλακτικά, το ύψος του κουρέματος, από την αρχή της διαπραγμάτευσης. Σαμαράς, Παπαδήμος, Λαζαρίδης και Σια, άρχισαν τις διαπραγματεύσεις “κατεβάζοντας τα σώβρακα”, παρόλο που ο Παπαδήμος διαβεβαίωνε τη Βουλή ότι δεν δέχεται υπαγωγή στο αγγλικό δίκαιο. Δεύτερο, σε αντάλλαγμα της παράδοσης του μεγαλύτερου όπλου τι πήραν; Μια συμφωνία τόσο άσχημη, που διέκοψε τις διαπραγματεύσεις όχι η Ελλάδα, οι “εκπρόσωποι” του λαού που θα πληρώσει τα επιτόκια, αυτοί ήταν διατεθειμένοι να συνεχίσουν με αυτό που συνήθως ακολουθεί όταν κανείς κατεβάζει τα σώβρακα, αλλά οι Γερμανοί και το ΔΝΤ! Που δεν έχουν φυσικά φήμη ούτε φίλου των λαών, ούτε εχθρού των τοκογλύφων, ακόμα κι αυτοί όμως ανησύχησαν και αγανάκτησαν με τις απαιτήσεις των τοκογλύφων!
Να συνοψίσουμε. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ενδιάμεση θέση, μεταξύ τραπεζιτών και Γερμανίας-ΔΝΤ, λες και η διένεξη δεν αφορά την επιβίωση του ελληνικού λαού! Ζητάει επιτόκιο 4%, όταν το ΔΝΤ και η Γερμανία ζητάνε 2%! Θα μου πείτε, ο Παπαδήμος και ο Χριστοδούλου θα το πληρώσουν; Είναι κι αυτό μια άποψη.
Αυτή υποτίθεται ότι είναι ελληνική κυβέρνηση! Εσείς τι θα κάνατε σε ένα μεσίτη που κυττάει να πουλήσει το σπίτι σας σε μικρότερη τιμή από αυτή που κατά γενική ομολογία πιάνει; Τι θα λέγατε αν ο δικηγόρος σας χειριζόταν έτσι μια διαφορά σας με τράπεζα; Δεν θα τον στέλνατε στον Εισαγγελέα και τον Δικηγορικό Σύλλογο, αν δεν τον πλακώνατε στον ξύλο, πεπεισμένος ότι “τα πιάνει” από την τράπεζα; Αν τα έκανε ο διευθυντής μιας επιχείρησης, οι μέτοχοι δεν θα τον αντικαθιστούσαν; Δεν θα τον έστελναν στον Εισαγγελέα για απιστία;


Πλύση εγκεφάλου
Πιο εξωφρενικός από όσα γίνονται, είναι ο τρόπος που τα παρουσιάζουν οι εφημερίδες, όσες έχουν μείνει τουλάχιστο. Ουδέτερα, περιγραφικά, λες και είναι φυσιολογικά πράγματα, λες και είναι απολύτως φυσικό να ζητάνε Γερμανοί και ΔΝΤ πιο ευνοϊκό επιτόκιο για την Ελλάδα από την ίδια! Αφού αφήνει μια μέρα τους αναγνώστες της να χωνέψουν την είδηση ως φυσιολογική, η Καθημερινή επανέρχεται, στην πρώτη σελίδα του φύλλου της Κυριακής 15.1, για να υποβάλλει στους αναγνώστες ξανά την κεντρική ιδέα με την οποία κανοναρχούν συστηματικά τον ελληνικό λαό από την άνοιξη του 2010 (εκμεταλλευόμενοι, είναι αλήθεια, και την ανεπάρκεια των “αντιμνημονιακών” να προτάξουν απαντήσεις στο ύψος της πρόκλησης που αντιμετωπίζει η χώρα), ότι δηλαδή δεν έχει άλλη επιλογή από το αυτοκτονήσει συνθηκολογώντας εκ των προτέρων, με οποιουσδήποτε όρους του επιβάλλουν.
“Σκληρό παζάρι σε τρία μέτωπα”, είναι ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της εφημερίδας, που είναι, όπως μόλις σας δείξαμε, με στοιχεία από την ίδια,μεγάλο ψέμα. Κι αν υπάρχει σκληρό παζάρι, δεν το κάνει ο Παπαδήμος! Αφού κεντρίσει με τον τίτλο το ενδιαφέρον του αναγνώστη για το “σκληρό παζάρι”, που περιμένει να δει τώρα τι ακριβώς παίζεται και τι θα κάνει η κυβέρνησή του, τι μας πληροφορεί η εφημερίδα στο κείμενό της, από τις πρώτες κιόλας φράσεις; “Σε εξαιρετικά δυσχερή θέση”, λέει, “βρίσκεται από προχθές Παρασκευή η Ελλάδα, αναφορικά με την υπογραφή του PSI+” και “με την πλάτη στον τοίχο βρίσκεται η Αθήνα ενόψει της επίσκεψης της τρόικας”.
Ξεκινώντας από τέτοιες παραδοχές, το υποτιθέμενο παζάρι χάνει κάθε νόημα. Ας υπογράψουμε τι λένε οι τράπεζες για το PSI και η τρόικα για την οικονομία κι ας πάμε για ούζα, όσο έχουμε ακόμα να τα πληρώσουμε, είναι το απολύτως λογικό συμπέρασμα. Που στηρίζεται σε ένα χυδαίο, χονδροειδές και εγκληματικό ψέμμα. Γιατί πιστεύει η εφημερίδα ότι είναι σε εξαιρετικά δύσκολη θέση η Αθήνα και δεν είναι αίφνης ο Νταλάρα, που αντιμετωπίζει όχι μόνο τον Παπαδήμο, αλλά επίσης Βερολίνο και ΔΝΤ; Και που ασφαλώς, πολιτικά, ο Νταλάρα και οι διεθνείς υπερτράπεζες πίσω του, θα αυτοκτονούσαν, αν εμφανιζόντουσαν διεθνώς ως τορπιλίζουσες διαπραγματεύσεις και ΕΕ. Είτε ο Νταλάρα μπλοφάρει εκ του ασφαλούς, αφού έχει τον Παπαδήμο απέναντι, είτε σκοπεύει να συγκρουστεί άγρια με Γερμανία και το ΔΝΤ. Γιατί όμως η Αθήνα τον διευκολύνει; Ποιό λόγο έχει η Καθημερινή, να διασπείρει πανικό, απελπισία και ηττοπάθεια στον ελληνικό λαό, σε μια τόσο κρίσιμη μάχη για το μέλλον του; Γιατί μια ελληνική, φανταζόμαστε, εφημερίδα, προτρέπει ουσιαστικά, έστω κι αν δεν το λέει ακριβώς, σε συνθηκολόγηση τον Παπαδήμο, αντί να τον στηρίζει, να τον καλεί σε μαχητικότερη στάση, κλίμα που θα μπορούσε επωφελώς για τις ελληνικές θέσεις να επικαλεσθεί στη διαπραγμάτευση; Γιατί, απαντάει η ίδια στο κύριο άρθρο, “θα χρειασθούν σύνεση, ψυχραιμία και κυρίως σοβαρός αντίλογος απέναντι στις σειρήνες του λαϊκισμού και τους μισθοφόρους που επιδιώκουν την κατάρρευση”. Δεν καταλαβαίνω πια τίποτα. Διαπραγμάτευση μεταξύ τραπεζών και Ελλάδας γίνεται ή πολιτική μάχη λαϊκιστών και μισθοφόρων (άκουσον άκουσον). ‘Eχουμε μια καλή συμφωνία και την υπονομεύουν οι μισθοφόροι; Μήπως εξ ιδίων κρίνει τα αλλότρια και βλέπει παντού μισθοφόρους η καλή εφημερίς; Σε ένα πράγμα μπορεί κανείς να συμφωνήσει με το άρθρο, την ανάγκη σοβαρού αντίλογου. Ε, η Καθημερινή ας μας εξηγήσει γιατί θέλει αγγλικό δίκαιο, με πόσο επιτόκιο και τι κούρεμα θεωρεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος!
Την καλύτερη απάντηση την έδωσε ο … Σόιμπλε. ‘Iσως μη διαβάζοντας την προειδοποίηση της εφημερίδας για λαϊκιστές και μισθοφόρους, καταχειρίασε τις απαιτήσεις επιτοκίων των τραπεζών, μιλώντας στη γερμανική ραδιοφωνία, την επόμενη μέρα! Ο ίδιος ο Νταλάρα, στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, επαίνεσε την ελληνική πλευρά ψέγοντας ΔΝΤ και Γερμανία για τα χαμηλά επιτόκια που ζητάνε. Τώρα, αν εγώ συμπεράνω ότι ο Παπαδήμος και τα κόμματα και εφημερίδες που τον στηρίζουν, εξυπηρετούν τα συμφέροντα των τραπεζών κατά της Ελλάδας, θα έχω άδικο;
Αγγλικό Δίκαιο: η “μικρή διαφορά” ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο
Η ζημιά που ήδη έκανε η κυβέρνηση είναι πολύ μεγαλύτερη από τη διαφορά στα επιτόκια, δεν είναι εκεί το κυρίως ζήτημα. Δεν οδηγεί μόνο σε μικρότερα επιτόκια με τη “διαπραγμάτευση” που υποτίθεται ότι κάνει, καίει εμμέσως και το σημαντικότερο χαρτί της Ελλάδας. Γιατί προκαλείται μια ρήξη, κινητοποιείται η Γερμανία και το ΔΝΤ υπέρ μας, αλλά υπέρ μιας διαπραγματευτικής θέσης που δεν μας λύνει το πρόβλημα και όχι υπέρ ενός μεγαλύτερου κουρέματος ή της μη υπαγωγής στο αγγλικό δίκαιο που θα ήταν αρχή λύσης του προβλήματος. Η διαφορά αυτή μπορεί να είναι όση και η διαφορά ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο της Ελλάδας. Παραιτούμεθα από ένα σοβαρό πολιτικό όπλο, που θα μπορούσαμε να το επικαλεστούμε γιατί οι πάντες έχουν θέσει στην ατζέντα το βιώσιμο χρέος, άρα μπορεί εύκολα να το χρησιμοποιήσει η Αθήνα, αντί να το θυσιάζει, όπως έκανε ο Παπαδήμος κι όσοι τον στηρίζουν.
Ο κ. Σαμαράς μετά τη συνάντηση με τον Βεστερβέλε δήλωσε ότι ύψιστο εθνικό καθήκον είναι να καταστεί το ελληνικό χρέος βιώσιμο, με τις συμφωνίες PSI και τη δανειακή. Κάθε λογικός άνθρωπος, κάθε πατριώτης, με στοιχειώδη επίγνωση του προβλήματος το ίδιο θάλεγε. Αλλά είναι βιώσιμα αυτά που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση Παπαδήμου, που υπάρχει χάρη στον Σαμαρά; Οποιαδήποτε συμφωνία PSI και οποιαδήποτε δανειακή λύνουν το πρόβλημά μας;


Ο Ολιβιέ Μπλανσάρ είναι ένας από τους τέσσερις-πέντε θεωρούμενους κορυφαίους κατεστημένους οικονομολόγους του κόσμου. Kατέχει τη νευραλγική για την παγκόσμια οικονομία θέση του επικεφαλής οικονομολόγου του ΔΝΤ. Βγήκε στα κεραμίδια, εναντίον και του ΔΝΤ, λέγοντας ότι χρειάζεται κούρεμα 80%, 50% δεν είναι βιώσιμο. Ο καθηγητής Μαξ ‘Oτε, από τα γνωστότερα ονόματα της ευρωπαϊκής οικονομολογίας, απαντάει στον Νίκο Χειλά του Βήματος (15.1.2011) ότι ο ίδιος δεν θα δεχόταν σε καμία περίπτωση το αγγλικό δίκαιο. Ο εκδότης της Handelsblatt, φωνής της γερμανικής βιομηχανίας, Στάινγκαρτ, μας ικετεύει περίπου να ζητήσουμε αναθεώρηση των Μνημονίων. Διερωτώμαι εγώ τώρα, ποιόν ρώτησαν οι Παπαδήμος, Βενιζέλος, Σαμαράς, Καρατζαφέρης και τους είπε ότι έχουνε άδικο οι Μπλανσάρ, ‘Oτε, Στάινγκαρτ, μεταξύ πολλών άλλων, ότι δηλαδή φτάνει 50% και αγγλικό δίκαιο; Μήπως τον Αλογοσκούφη, τον Παπακωνσταντίνου, τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ που περιέγραψαν τους εαυτούς τους ως “πουτάνες” στο Βήμα τον Οκτώβριο, την καφετζού της γειτονιάς ή κανέναν από τους διεφθαρμένους υπαλλήλους που χρησιμοποιούν ως συμβούλους; Μην τους κρύβετε παιδιά, τέτοιες κορυφές της οικονομικής επιστήμης, Νόμπελ να πάρουν. Δεν θέλω να πιστέψω βέβαια ότι ο Πρωθυπουργοί και οι αρχηγοί των κομμάτων που τον στηρίζουν παίρνουν εντολές από κάποιον. Υποθέτω ότι ρωτάνε κάποιους οικονομολόγους. Ποιοι είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη συμφωνία PSI που διαπραγματεύονται είναι βιώσιμη;


Τι σημαίνει μη βιώσιμη συμφωνία; Σημαίνει βεβαιότητα χρεωκοπίας, υπό Σημαίνει πλήρη νομική κατοχύρωση της μετάβασης πάσης ελληνικής περιουσίας στην ιδιοκτησία τους. Σημαίνει δυνατότητα αποβολής της Ελλάδας από το ευρώ χωρίς συνέπειες για τις αξιώσεις των πιστωτών από τη χώρα. Χρειάζεται να πούμε περισσότερα για να πείσουμε για τη σημασία των όσων πάει να συμφωνήσει αυτή η κυβέρνηση;

Κάνε χρήση για να μην το χάσεις: Από τον ΚΙΜΠΙ

Παρακολουθώ Τον Γιάννη Κιμπιρόπουλο με πολύ προσοχή, όχι μόνο γιατί έχει ταλέντο, αλλά κυρίως γιατί τα γραφόμενα του κτυπάνε πάντα κέντρο.
«Ο κόσμος του επενδυτή» μας τελείωσε, πολύ λογικό αφού οι επενδυτές μας τελείωσαν πιο πριν. Βέβαια υπάρχουν κάποιοι μεταλλαγμένοι επενδυτές, όπως ο αδελφός του πρώην Πρωθυπουργού της χώρας, που ακόμα είναι έξω και δεν είναι φυλακή, ο οποίος έχει επενδύσει στην πτώχευση της χώρας!
Τέλος πάντων ας μην φλυαρώ! Αφήνω τον Γιάννη Κιμπιρόπουλο να μας μιλήσει για το όραμα του και εύχομαι να πάει το περιοδικό δεξιά και καλά και όχι ΜΟΝΟ το περιοδικό ΜΟΝΟ να πάει καλά αλλά και η χώρα να ξυπνήσει από αυτόν το λήθαργο, που έχει πέσει.

Use it, or lose it
Υπάρχει αυτό το αγγλοσαξονικό ρητό, με το σαφές σεξουαλικό υπονοούμενο, που στα ανδρικά περιοδικά lifestyle προβάλλεται εν είδει ευαγγελίου, ανάμεσα στις λοιπές παραινέσεις και συμβουλές για το πώς θα αποκτήσεις κοιλιακούς-φέτες, πώς θα ενυδατώσεις την επιδερμίδα σου, ποιος είναι ο dress code για να διεκδικήσεις επιτυχώς μια δουλειά, τι θα τρως, τι θα βλέπεις, τι θα διαβάζεις, τι θα ακούς για να είσαι cool, να ρίχνεις γκόμενες, να είναι η ζωή σου γενικώς ένα success story, ανάλογο με τους περιφερόμενους νάρκισσους, τα πουροτζόβενα που τυγχάνουν εκδότες αυτών των περιοδικών.

Το use it, or lose it, ως γνωστόν, αναφέρεται στις οδηγίες χρήσης του πέους, το οποίο κατά τους γκουρού του ανδρικού life style πρέπει να βρίσκεται σε διαρκή κινητοποίηση, ανεξαρτήτως Λιβιδούς, έστω και με αυνανισμό ή με χημική ενίσχυση. Τυχόν παρενέργειες της κατασταλτικής επίδρασης της μνημονιακής λαίλαπας στο εν λόγω εργαλείο αγνοούνται επιμελώς από τα πουροτζόβενα του life style, ορισμένα εκ των οποίων κανονικά θα έπρεπε να πηγαινοέρχονται στα εισαγγελικά γραφεία ως πρωταγωνιστές της εισφοροδιαφυγής, της φοροδιαφυγής, της επιχειρηματικής απάτης, των παράνομων απολύσεων στις μικρές μιντιακές αυτοκρατορίες που έστησαν την εποχή της χλίδας και της βλαχογκλαμουριάς, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες, εξυπνακισμό, κυνισμό κι ένα είδος συγκαλυμμένης μαστροπείας μέσα από τις σελίδες και τις συχνότητες των ΜΜΕ τους.

Παρ’όλα αυτά, το use it or lose it, που άλλωστε προϋπήρξε αυτών των γλοιωδών πλασμάτων, είναι μια χρήσιμη συμβουλή όχι μόνο για τη σεξουαλική μας εγρήγορση, αλλά και γι’ άλλες διαστάσεις της ύπαρξής μας που τελούν υπό την απειλή της τρόικας, του PSI, των Ευρωπαίων «σωτήρων» μας, των πιστωτών μας, των κοινωνικών εταίρων, της κυβέρνησης Παπαδήμου, του ανακάμπτοντος Σημίτη και άλλων «δημοκρατικών δυνάμεων», που θα λέγαμε τη δεκαετία του ’80.

Αίφνης, αυτό εδώ το υποτιθέμενο μπλογκ, έχει πέσει σε αγρανάπαυση εδώ και τρεις εβδομάδες για λόγους που ενημέρωσα με «΄Εκτακτο ανακοινωθέν» (βλέπε κατωτέρω ανάρτηση). Ο μνημονιακός ντουβρουτζάς μάς έπληξε δυνατά στην εφημερίδα «Κόσμος του Επενδυτή» που φιλοξενούσε τα κείμενα αυτά πριν αναρτηθούν στο μπλογκ. Η στήλη έμεινε ορφανή, ανέστια και πένης, τουλάχιστον στην έντυπη εκδοχή της, η ιδιοκτησία της εφημερίδας μάς έχει συνδέσει με Κάιρο και, παρά την απεργιακή μας επιμονή, για να είμαστε ειλικρινείς, η πρόγνωση για την έκβαση της όλης υπόθεσης δεν είναι διόλου αισιόδοξη.

Αλλά, τι φταίει το έρμο το μπλογκ να μείνει κι αυτό ορφανό και σε αχρησία; Δεν είναι διόλου ευγενικό εκ μέρους μου προς τους τυχόν επισκέπτες να τ’ αφήνω αχρησιμοποίητο, έτσι, να χάσκει σαν νεκρή φύση. Use it or lose it. Δεν ξέρω αν ο κανόνας ισχύει και στους παρόχους υπηρεσιών μπλογκ, αν δηλαδή έπειτα από μια περίοδο αχρησίας σε πετάνε, σου κλείνουν την ψηφιακή πόρτα και, αν κάποια μέρα εσύ ξυπνήσεις κι αποφασίσεις να γράψεις μια μουτζαλιά, πάπαλα, μένεις απ’ έξω.

Έπειτα, εγώ δεν είμαι παρά ένα ψηφιακά ημι-αναλφάβητος μεσήλικας, το μπλογκ μού το άνοιξαν φίλοι, μου έδειξαν και τα βασικά, να κάνω μια ανάρτηση δηλαδή, κι αυτή την έκανα πάντα μετά φόβου Θεού, νόμιζα πως μια λάθος κίνηση να κάνω θα καταρρεύσει το ψηφιακό σύμπαν και σε λίγη ώρα θα βρεθώ στο Γκουντάναμο ως ένοχος ψηφιακής τρομοκρατίας. Κι έτσι, το μπλογκ έμεινε μουντό, μελαγχολικό, χωρίς καμιά διάθεση εκσυγχρονισμού (κι εγώ είμαι αλλεργικός στη λέξη, αλλά πώς αλλιώς να το πω;) χωρίς μια εικόνα, ένα παιχνίδι. Τώρα, λοιπόν, που είμαι οιονεί άνεργος (και οσονούπω κανονικά άνεργος), λέω να κάνω την ψηφιακή μου επανάσταση σ’ αυτό το ρημάδι, ρωτάω δεξιά κι αριστερά για twitter και facebook, αν βοηθάνε κατά κάποιο τρόπο, λέω να ενδώσω, να γεμίσω το μπλογκ με links για άλλα ενδιαφέροντα πράγματα που γράφονται στο Διαδίκτυο, κι αν δεν το ’χω κάνει μέχρι στιγμής δεν είναι από ναρκισσισμό, εγωπάθεια ή αντίληψη μοναδικότητας, αλλά από απλή ασχετοσύνη.

Ωστόσο, επειδή παραμένω άνθρωπος της εποχής του Γουτεμβέργιου και του χαρτιού, χρειάζομαι ένα έντυπο κίνητρο για να use it και να μην το lose it. Και το κίνητρο ευρέθη: Μια ομάδα παιδιών (και λέω «παιδιών», γιατί στους περισσότερους ρίχνω μια εικοσαετία και βάλε) ξεκινούν μια δημοσιογραφική, «συνεταιριστική» προσπάθεια. Ένα 15ήμερο πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, πολιτιστικό περιοδικό-το όνομα αυτού ΜΟΝΟ-, ένα πείραμα ανεξάρτητης δημοσιογραφίας και ενημέρωσης από δημοσιογράφους αλλά και μπλόγκερ. Αυτά τα πράγματα, όπως είναι προφανές, θα πυκνώσουν το επόμενο διάστημα με φόντο τη γενική κατάρρευση στο υπάρχον σύστημα ΜΜΕ. Και δεν είναι καθόλου κακό ακόμη και να υπάρξει και ολίγον «ανταγωνισμός» αυτόνομων προσπαθειών να αντιταχθεί άλλου είδους ενημέρωση στο μονοπώλιο των troika news και των ΦΕΚ-το Unfollow που προηγήθηκε είναι μια ακόμη τέτοια αξιόλογη προσπάθεια. Κι αυτό το νέο περιοδικό που έρχεται, το ΜΟΝΟ, είναι μια ψηφίδα στο νέο σκηνικό που ελπίζω να διαμορφωθεί στα ΜΜΕ. Τρέμετε πουροτζόβενα του μνημονιακού life style, κρυφτείτε ομιλούσες κεφαλές των troika news, έρχεται το ΜΟΝΟ. Και δεν θα είναι το μόνο…
ΚΙΜΠΙ
Υ.Γ. Λεπτομέρειες για το περιοδικό:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Περιοδικό ΜΟΝΟ: η απάντηση στη μονοφωνία


Το ΜΟΝΟ είναι ένα νέο 15ήμερο περιοδικό για την πολιτική, την κοινωνία, την οικονομία και τον πολιτισμό. Ανεξαρτησία, πολυφωνία , αντικειμενικότητα, τόλμη και διαφάνεια αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά της έκδοσης.


Μία προσπάθεια έμπειρων αλλά και νέων δημοσιογράφων για αξιοπρεπή εργασία στον χώρο της ενημέρωσης. Όλοι οι συντελεστές, δημοσιογράφοι, φωτογράφοι και γραφίστες συμμετέχουν ισότιμα στη διαμόρφωση της ύλης του περιοδικού.


Στόχος μας είναι να αποτελέσουμε ένα βήμα ανεξάρτητης ενημέρωσης, που αντιτίθεται στο τοπίο της σχεδόν ολοκληρωτικής εξάρτησης των ΜΜΕ από επιχειρηματικά και πολιτικά συμφέροντα.


Ταυτόχρονα αποφασίσαμε να λειτουργήσουμε με όρους ισότιμης συμμετοχής όπου όλοι οι συντελεστές συνεισφέρουμε στο κόστος αλλά και μοιραζόμαστε τα ενδεχόμενα κέρδη της προσπάθειάς μας στα πρότυπα μιας κολεκτίβας της ενημέρωσης.


Στο ΜΟΝΟ συμμετέχουν οι Λευτέρης Αδαμίδης, Αδάμ Γιαννίκος, Γιάννης Gizmo, Δανάη Δάσκα, Δολερός, Χρήστος Ιωάννου, Μιχάλης Καλαμαράς, Γιάννης Κιμπουρόπουλος (ΚΙΜΠΙ), Άγγελος Κυρούσης (Loan me a dime), Νεκτάριος Λαμπρόπουλος, Άννα Μαρτίνου, Ειρήνη Μουντράκη, Μαρία Μπακοπούλου, Γιάννης Μπαμπούλιας, Επιστήμη Μπινάζη, Σπύρος Παπαδόπουλος (Το Βυτίο), Τάσος Πετρόπουλος, Γιάννης Πλιώτας, Βασίλης Ρούβαλης, Βίκυ Στρατάκη, Βασιλική Σιούτη, Τάσος Τσακίρογλου, Βίκτωρας Τσιλώνης, Μάρκος Φράγκος, HUMBA!


Τον σχεδιασμό του περιοδικού και του λογοτύπου έχουν αναλάβει οι ταλαντούχοι γραφίστες του Keik Bureau (http://keikbureau.gr/)


Το πρώτο μας τεύχος κυκλοφορεί την Τρίτη 31 Ιανουαρίου.


Διαστάσεις περιοδικού: 20,5Χ26,5 cm
80 τετράχρωμες σελίδες
Τιμή λιανικής: 2,90 ευρώ
20.000 αντίτυπα
Σημεία διανομής: Πανελλαδικά σε περίπτερα, κέντρα Τύπου, επιλεγμένα βιβλιοπωλεία
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
E-mail: monopressgr@gmail.com
Twitter: @monopressgr
Facebook: http://tinyurl.com/6tr8hxt
Σύντομα κοντά σας και το site μας www.monopress.gr που είναι υπό κατασκευή.

Χωρίς Πέτρες και Ξύλα, εμπρός για ένα μεγάλο επιτόκιο δανεισμού!

Αντιγράφω από τον ελλ. κόσμο  σχετικά με την εκδήλωση υπέρ του μνημονίου στην παλιά Βουλή σήμερα Κυριακή 22 Ιανουαρίου,

"Την ονόμασαν, «Για την Ελλάδα, τώρα». Μια νέα συστημική «πρωτοβουλία» για τη στήριξη των μνημονιακών πολιτικών, βρίσκεται στα σκαριά και φυσικά, δεν έχασε το χρόνο της! Την εκδήλωση θα προλογίσει και θα συντονίσει ο Νίκος Αλιβιζάτος, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, υπερασπιστής του λαθρονομοσχεδίου στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Ομιλητές θα είναι η «εκσυγχρονίστρια» Άννα Διαμαντοπούλου, υπουργός (της πάλαι ποτέ Εθνικής) Παιδείας (της χωρίς βιβλία...), ο φιλοκεμαλικός δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Λουκάς Τσούκαλης και στέλεχος του γνωστού για τις Soros-type απόψεις του ΕΛΙΑΜΕΠ και ο νεοφιλελεύθερος «γαλάζιος» βουλευτής στη Β' Αθηνών, Κωστής Χατζηδάκης. Η εγχώριος «φωταδιστική» κομπανία, σε απαρτία!

Σκέφτηκα να πάω, να ακούσω τι στο διάβολο μπορεί να πει ακόμα το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, αυτό που από την «ισχυρή Ελλάδα» μας οδήγησαν στον Τιτανικό.
Έφτασα στις 12 και πέντε άντε και δέκα. Μια με δύο αυτοκινητιές μπάτσων είχε φράξει την είσοδο, με την αιτιολογία ότι η αίθουσα ήταν γεμάτη. Δηλαδή, ήρθαν από τις 11 και κλείστηκαν μέσα μην τυχόν και φτάσει, κανένα ξωτικό και τους ξινίσει τον τραχανά! (Πρώτη σημειολογία.)
Το είδαμε και αυτό: Μπάτσοι να προστατεύουν «Συγκέντρωση Πολιτών» Ρε αυτοί οι πολίτες, αρχίζουν να μου ξυπνούν την λέξη «πωλητές» στο μυαλό μου. Δεν έχω βρει βέβαια τι πουλάνε εκτός από μούρη. Αλλά πού θα μου πάει θα το μάθω και αυτό. (Δεύτερη σημειολογία.)
Σε μια γωνία ήταν μια κοπέλα, ελαφρών βαρών (ήταν δεν ήταν 50 κιλά) και διαμαρτύρονταν κόσμια και για κάποιους όχι κόσμια. Έπεσε επάνω της ο Κουναλάκης, κόσμια, στο στιλ, άσε μας να ακούσουμε αφού το θέλουμε. Έπεσε πάνω της και ένας κύριος που άρχισε να αφρίζει, να την φωνάζει μωρή και να ετοιμάζεται να την αρπάξει από τα μαλλιά. Αυτόν το κύριο τον γνωρίζω από άλλες συναντήσεις, είχε πάντα ένα γλυκό προφίλ, και θα έσχιζε τα ρούχα του για την ισότητα των γυναικών. Τώρα που κάποια του έβγαλε γλώσσα έγινε «μωρή» Σε λίγο κατέφτασαν και τα ΜΑΤ, όπου οι κύριοι πολίτες απέτισαν από τα ΜΑΤ να την απομακρύνουν. 10 με 20 ματατζήδες με πλήρη εξοπλισμό, ήτοι ασπίδες και δοχεία με χημικά έτοιμα για χρήση, παρέλαβαν ελαφρά το κορίτσι, α’ λα μπρατσέτα, χωρίς σπρώξιμο και φωνές, σε αντίθεση με τον «σοσιαλιστή πολίτη» που την έσπρωχνε άγρια και πέταγε αφρούς και σάλια. (Τρίτη σημειολογία.)

Εγώ πλακώθηκα με κάποιον στην είσοδο, ο οποίος μου δήλωσε ότι είναι πανεπιστημιακός (χι χι, το κατάντησαν βρισιά) και του απάντησα σίγουρα τέταρτης κατηγορίας, αν κρίνω από το λεξιλόγιο και την συμπεριφορά σου. (Τέταρτη σημειολογία.)
Υπήρξε και μια κυρία – αρτι εξελθούσα από κομμωτήριο και μακιγιαρισμένη στην πένα, η οποία τράβαγε τα ρούχα της με την παρουσία του ΠΑΜΕ. Δεν χρειάζεται να σας πω ότι δεν υπήρχε ΠΑΜΕ ούτε για δείγμα, γιατί τότε θα είχε κοκκινίσει ο χώρος. 10 ξέμπαρκα άτομα ήμασταν που διαμαρτυρόμασταν, χωρίς πέτρες και ξύλα.
Λέγεται, ότι ο Παπαδήμος διαφωνεί με το ΔΝΤ και την Τρόϊκα αναφορικά με το επιτόκιο. Οι πρώτοι ζητάνε μέγιστο 2%, ο Παπαδήμος ζητάει τουλάχιστον 5%. Γι αυτό και οι πιο πάνω φωταδιστές ζητάνε υποστήριξη του Παπαδήμου. Τα σχόλια δικά σας.

Έμεινα καμιά ώρα, επειδή άνοιξα συζήτηση με κάποιον παριστάμενο. Ύστερα πήγα στο «παζάρι του βιβλίου» το οποίο βρήκα πιο ακριβό από ποτέ. Όλα τα βιβλία τσιμπημένα με 2 και 3 και 10 ευρώ πάνω.

Ήταν μια ωραία Κυριακή του Χειμώνα. 

Ο λαός κοιμάται και η τύχη του ........τον δουλεύει

Ενώ μέχρι σήμερα, εκτός από τις μεγαλειώδεις διαμαρτυρίες του Συντάγματος δεν έχει συσταθεί κανένας αληθινά λαϊκός συνασπισμός, οι εχθροί του λαού ετοιμάζουν νέα σχήματα.
Νέοι Σωτήρες ξεπροβάλλουν, μετά την " εξουσιάζουσα αριστερά" όπως κάπως έτσι δήλωσε ο αρχηγός της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης!
Σωτήρες, συφοριασμένοι που βρωμάνε μούχλα και προδοσία.

- Αύριο, Κυριακή 22 Ιανουαρίου, στην παλιά Βουλή θα συγκεντρωθούν αυτοί που δεν ξέρουν τίποτε από τον φόνο, όπως οι :
Νίκος Αλιβιζάτος, νομικός, Νάσος Βαγενάς, φιλόλογος/ποιητής, Αρίστος Δοξιάδης, οικονομολόγος, Τάκης Θεοδωρόπουλος, λογοτέχνης, Νίκος Καλογεράς, αρχιτέκτων, Ορέστης Καλογήρου, φυσικός, Βάσω Κιντή, φιλόσοφος, Αντώνης Μανιτάκης, νομικός, Πέτρος Μάρκαρης, συγγραφέας, Δημήτρης Μαρωνίτης, φιλόλογος, Μάνος Ματσαγγάνης, οικονομολόγος, Νίκος Μουζέλης, κοινωνιολόγος, Ανδρέας Παππάς, επιμελητής εκδόσεων/μεταφραστής, Κων. Παπαγεωργίου, νομικός, Παύλος Σούρλας, νομικός, Σταύρος Τσακυράκης, νομικός, Λουκάς Τσούκαλης, οικονομολόγος, Κίμων Χατζημπίρος, οικολόγος.


-Άλλη Επιτροπή Πρωτοβουλίας με τους

Άννα Δαμιανίδη
Σπύρος Καβουνίδης
Ναπολέων Μαραβέγιας
Ανδρέας Παππάς
Γιάννης Τούντας,
Δημήτρης Ψυχογιός .

για να στηρίξουν - όπως δηλώνουν, μεταξύ άλλων ανούσιων - την κυβέρνηση Παπαδήμου.
Οι πολιτικοί, δεν με ενοχλούν τόσο, η δουλειά τους είναι. Αυτοί που μου τη δίνουν είναι οι συγγραφείς.
Πού πάτε ρε ψώνια; Νομίζετε ότι θα σας δώσουν κανένα υπουργείο, ή ότι θα πουλήσετε καλύτερα τις ανοησίες που γράφετε;;

Γι αυτό, αργήσαμε μεν να το σκεφτούμε, αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ: Το  Εσωτερικό Δάνειο είναι η μόνη λύση!!  Ας το απαιτήσουμε δυναμικά!

Εσωτερικό Δάνειο τώρα γιατί: άλλη θροφή απ' τη θροφή μου δε θα βρώ, απ᾿ την ψυχή μου άλλη ψυχή, άλλο κορμί από το κορμί μου!

ἐγὼ μὲν γὰρ ἡγοῦμαι στρατιώτας δεῖν κατασκευασθῆναι [καὶ ταῦτ᾽ εἶναι στρατιωτικὰ] καὶ μίαν σύνταξιν εἶναι τὴν αὐτὴν τοῦ τε λαμβάνειν καὶ τοῦ ποιεῖν τὰ δέοντα, ὑμεῖς δ᾽ οὕτω πως ἄνευ πραγμάτων λαμβάνειν εἰς τὰς ἑορτάς. ἔστι δὴ λοιπόν, οἶμαι, πάντας εἰσφέρειν, ἂν πολλῶν δέῃ, πολλά, ἂν ὀλίγων, ὀλίγα. δεῖ δή χρημάτων, καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστι γενέσθαι τῶν δεόντων.

Τι είναι όμως χρήμα; Ένα ισοδύναμο των αγαθών που παράγει ή που κατέχει ο άνθρωπος. Εγώ έχω αγελάδες, εσύ πρόβατα. Για να τα ανταλλάξουμε, εγώ που έχω μόνο αγελάδες πρέπει να πάρω 5 πρόβατα για μία αγελάδα. Αν δεν θέλω πέντε πρόβατα ή 200 κοκόρια ή 2000 αυγά, τότε πώς θα ανταλλάξουμε πράγματα που εμένα μου περισσεύουν, ενώ εσένα σου χρειάζονται; και αντίστροφα;
Αν ήμασταν γείτονες αγαπημένοι, εγώ θα σου έδινα την αγελάδα και εσύ θα μου έδινες ένα πρόβατο και θα μου χρωστούσες άλλα 4. Και υποθέτω ότι έτσι θα ήταν τα πράγματα όταν οι ανταλλαγές δεν συνέβαιναν εδώ - μέσα σε μια χυδαία αγορά - και τώρα, αφού ο ένας δεν θα ξαναδεί τον άλλον. Έτσι λοιπόν μπήκε στη μέση το χρήμα, για να διευκολύνει τις ανταλλαγές. Αντί να μου χρωστάς πρόβατα, μου δίνεις λεφτά, με τα οποία μπορώ να αγοράσω πρόβατα αργότερα ή άλλα αγαθά, όποια ώρα θέλω. Επομένως, όσο οι άνθρωποι παράγουν αγαθά, δεν υπάρχει θέμα χρημάτων. Θα μπορούσε να είναι και ένα χαρτί υπόσχεσης, προς αυτόν που πουλάει αγαθό μεγαλύτερης αξίας από αυτό που αγοράζει.
Όμως, άλλες οι Βουλές των ανθρώπων και άλλες των Δαιμόνων!
Οι άνθρωποι – μέσω του χρήματος - αποξενώνονται, όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και από τα αγαθά που κατέχουν ή παράγουν. Το χρήμα από μέσον γίνεται αυτοσκοπός και από το 15ον αιώνα που εισήχθησαν και οι τόκοι, το χρήμα απέκτησε άλλη υπόσταση. Δαιμονοποιήθηκε, όταν οι δαίμονες άρχισαν να υποχωρούν μπροστά στην νέα Θεότητα – μητέρα όλων των Θεών – την "Μεγάλη Επιστήμη"!
Σήμερα, δεν υπάρχουν αγαθά. Υπάρχει χρήμα. Αν θέλουμε να ξαναγυρίσουμε στην σοφή συνύπαρξη των ανθρώπων, όπου θα βασιλεύει η αλληλεγγύη και η ευσπλαχνία, πρέπει να χαράξουμε τον δρόμο προς αυτήν την κοινωνία,  πατώντας σήμερα πάνω στον δρόμο του χρήματος, αφού άλλη λύση δεν είναι εφικτή.
Ας μη περιμένουμε το Παπαδημο και  ας θυμηθούμε ότι κανένας λαός δεν πήγε μπροστά με τέτοιους  "ηγέτες".
Οι λαοί πάνε μόνο τότε μπροστά, όταν στηρίζονται στις δυνάμεις τους. Ήρθε η ώρα να φωνάξουμε :

Δεν χρειαζόμαστε τη Δόση μας!

Εμείς μπορούμε να συσπειρώσουμε όλους τους απανταχού Έλληνες και να τους φωνάξουμε να αγοράσουμε το χρέος μας. Αυτό έχουν κάνει οι Ιάπωνες που έχουν σήμερα 220% του ΑΕΠ χρέος, έτσι έκαναν και οι Βέλγοι και οι Ιταλοί: Εξέδωσαν ομολογιακό εσωτερικό δάνειο. Η δική μας η κυβέρνηση δεν το έκανε και άφησε όλους τους καταθέτες από μικρούς έως πολύ μικρούς και από μεγάλους έως πολύ μεγάλους να βγάλουν τα λεφτά τους στην αλλοδαπή, λες και εκεί είναι όλα εξασφαλισμένα.
Χρειαζόμαστε μια στρατιωτική διοίκηση (μεταφορικά το εννοώ, όχι κυριολεκτικά) που θα διαχειριστεί και θα διαφυλάξει ένα μεγάλο ομολογιακό ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ δάνειο.

Ας διαβάσουμε το Γιώργο Καραμπελιά που ήταν και ο εμπνευστής αυτής της μεγάλης ιδέας.

Αυτό που απομένει να κάνουμε είναι ΝΑ ΔΑΝΕΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
Ας δούμε ποιά είναι τα κυριότερα επιχειρήματα ενάντια σε αυτή την πρόταση:
Α. Ποιος θα αναλάβει τη διαχείριση του, δεδομένου ότι οι ελληνικές ελίτ και η κυβέρνηση είναι «κλέφτες» και «θα τα φάνε»;
Είναι προφανές ότι, για να ευοδωθεί η προσπάθεια, όπως εμείς τη βλέπουμε, θα πρέπει να οριστεί μια ανεξάρτητη επιτροπή διαχείρισης και ελέγχου, η οποία θα ελέγχει όχι μόνο τη χρηστή διαχείρισή του αλλά και την κατεύθυνσή του προς παραγωγικές χρήσεις, για την κάλυψη κοινωνικών αναγκών και όχι για τους τοκογλύφους-δανειστές μας. Στην επιτροπή πρωτοβουλίας θα πρέπει να συμμετάσχουν όχι μόνο οικονομολόγοι αλλά καταξιωμένοι άνθρωποι από όλους τους χώρους και τις κοινωνικές κατηγορίες.
Β. Υπάρχει άραγε χρόνος για κάτι τέτοιο, ή μήπως είναι αργά;
Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Τα επόμενα χρόνια, με τον ένα ή άλλο τρόπο, οι Έλληνες θα πρέπει να στραφούν σε ανάλογες επιλογές, αν θέλουν να επιβιώσουν και να μην υποδουλωθούν. Κατά συνέπεια, η αντίληψη της αυτοδυναμίας και του εσωτετρικού δανεισμού θα πρέπει να πρυτανεύσει.
Γ. Έτσι θα εξισωθούν οι θύτες, που προκάλεσαν την κρίση, με τα θύματα.
Σε καμία περίπτωση. Η συμμετοχή στον δανεισμό θα είναι αναλογική και πρώτοι θα κληθούν να συμμετάσχουν απαρέγκλιτα και με συγκεκριμένο πλαφόν, που θα οριστεί από την επιτροπή που θα συγκροτηθεί, οι πολιτικοί, οι βουλευτές, οι υπουργοί, ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος. Στη συνέχεια, οι εκπρόσωποι των επιχειρηματιών, τα υψηλά εισοδήματα, όλοι όσοι παίρνουν κρατικά έργα κ.λπ. Κατά συνέπεια, θα κληθούν πρώτοι να συμμετάσχουν στη σωτηρία της χώρας όλοι αυτοί που μέχρι τώρα μας καλούν με το αζημίωτο «να κάνουμε θυσίες».
Δ. Υπάρχουν άραγε χρήματα, πλέον, μετά από δύο χρόνια κρίσης;
Και βέβαια υπάρχουν. Όχι μόνο στις τράπεζες του εξωτερικού, όχι μόνο στην Ομογένεια αλλά και στο εσωτερικό της χώρας και στις τράπεζες, αλλά και σε θυρίδες και κάτω από τα στρώματα. Και, εξ άλλου, δεν προτείνουμε να χαριστούν αυτά τα χρήματα, αλλά να δανειστούν στο ελληνικό κράτος με ανάλογο επιτόκιο.
Ε. Οι Έλληνες έχουν ατομικοποιηθεί και ο καθένας κοιτάει την «πάρτη του».
 Ναι, μόνο που αυτή είναι η πιο σίγουρη συνταγή για να πάνε όλοι φούντο, εκτός από ορισμένα λαμόγια και μαυραγορίτες. Ένα σχέδιο σωτηρίας της χώρας, αξιόπιστο, που να αφορά το σύνολο του λαού, δεν έχει μόνο οικονομική αποτελεσματικότητα αλλά και ιδεολογική και πολιτική. Οι Έλληνες θα στηριχτούν επιτέλους στις δικές τους δυνάμεις, θα ανασυστήσουν την εθνική τους κοινότητα.
Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα…


Όλο το Αρθρο του Γιώργου Καραμπελιά εδώ


**************
Σύντομη μετάφραση:

Φρονώ λοιπόν ότι χρειάζονται στρατιώτες, και τα χρήματα είναι στρατιωτικά και να ορισθούν έτσι τα πράγματα διά νόμου, ώστε όσοι λαμβάνουν χρήματα να κάμνουν ό,τι πρέπει να κάμνουν— το καθήκον τους και να μην τα σπαταλούν στα γλέντια!
Ο καθένας πρέπει να προσφέρει ανάλογα με την δυνατότητα του. Πολλά όποιος έχει πολλά και λίγα όποιος έχει λίγα.
Χωρίς χρήματα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα από όσα επιβάλλονται.

Δεν πρόκειται να γίνει ο πόλεμος κατά του Ιράν!

γράφει ο Robert Bibeau*

Σκηνές σαν αυτές να τις ξεχάσετε..........

Τα στενά του Ορμούζ
Ο πόλεμος του Ιράν δεν πρόκειται να γίνει σύντομα ακόμα και αν φωνάζει «Λύκοι, λύκοι» «ο Τρελοκαμπέρος» -ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου, πρωθυπουργός του Ισραήλ- στην Κνεσέτ -την ισραηλινή βουλή- ενώ ο Αχμαντινετζάντ -ο πρόεδρος του Ιράν- δεν τον ακούει και δεν του δίνει σημασία και δικαίως, γιατί το Ιράν γνωρίζει τα σχέδια της αμερικανικής ύαινας και ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ, επίσης, γνωρίζει ότι η ισραηλινή αλεπού δεν διατάζει τον Αμερικανό λύκο. Μάλλον συμβαίνει το αντίθετο (1).




Όλοι οι αναλυτές, παρατηρητές, στρατιωτικοί και εμπειρογνώμονες της γης συγκινήθηκαν την περασμένη εβδομάδα με την ανακοίνωση ότι ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο του Πέμπτου Στόλου, σε περιπολία στο Στενό του Ορμούζ, μακριά από το λιμάνι νηολόγησης του, διώχθηκε από την περιοχή λόγω μιας ιρανικής στρατιωτικής άσκησης. Το πλοίο θα μπορούσε πράγματι να προκαλέσει ένα περιστατικό-ατύχημα μεταξύ των δύο αντιμαχόμενων πλευρών που διεκδικούν τον Περσικό Κόλπο (2).


Το περιστατικό δεν ήταν όμως μια άσκηση προθέρμανσης πριν από την ερχόμενη έκρηξη. Μετά την παρακολούθηση αυτής της προσχεδιασμένης επίδειξης, να σκεφτείτε ότι μία από τις επόμενες φορές θα είναι η καλή και ότι αυτό το περιστατικό θα προκαλέσει όχι τον «τρίτο παγκόσμιο πόλεμο», αλλά την αμερικανοισραηλινή επίθεση εναντίον του Ιράν που περιμένει η Αμερική τόσο πολύ καιρό.


Γιατί όχι αυτή τη φορά, ούτε την ακόλουθη, αλλά μόνο την επόμενη; Και γιατί το 2013 και όχι πριν;
Για να απαντήσουμε στα ερωτήματα αυτά πρέπει να κατανοήσουμε γιατί οι ΗΠΑ κρατάνε τόση κακία στο Ιράν. Αν δεν μπορούμε να απαντήσουμε αυτό το αρχικό ερώτημα, είμαστε καταδικασμένοι να προβούμε σε εικασίες -να υποθέσουμε-, να διαδώσουμε τα τοξικά χαρτιά των αμερικανικών και ισραηλινών αρθρογράφων που δηλητηριάζουν την κοινή γνώμη .


Ας θέσουμε πρώτα μια οφθαλμοφανή εισαγωγή. Εννέα χώρες σε όλο τον κόσμο κατέχουν το πυρηνικό όπλο. Αυτές είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ινδία, η Κίνα, το Πακιστάν, η Βόρεια Κορέα και το Ισραήλ -μεταξύ 100 και 200 κεφαλές- (3).
Υπάρχει μεγαλύτερος εγκληματίας από την κυβέρνηση των ΗΠΑ;
Υπάρχει πιο υστερική από την ισραηλινή κυβέρνηση;
Υπάρχει πιο ασταθής από την πακιστανική κυβέρνηση;
Υπάρχει λιγότερο προβλέψιμη από την κορεατική κυβέρνηση;
Υπάρχει περισσότερο δουλοπρεπής από τη κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασίλειου;
Υπάρχει πιο κυνική από την κυβέρνηση της Ρωσίας;
Υπάρχει πιο χαοτική από την κυβέρνηση του Σαρκοζί;
Ωστόσο, ούτε ο ΔΟΑΕ (Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας), ούτε τα Ηνωμένα Έθνη προτείνουν τον πυρηνικό αφοπλισμό αυτών των απειλητικών και επικινδύνων κυβερνήσεων.


Πρέπει να συμπεραίνουμε ότι η προπαγάνδα για την ιρανική πυρηνική απειλή δεν είναι παρά μια απάτη που κρύβει κάτι άλλο, ειδικά όταν ο κάποιος που δηλώνει περισσότερο από όλους ενοχλημένος και ότι απειλείται ενώ είναι ο μοναδικός που χρησιμοποίησε την ατομική βόμβα δύο φορές (Χιροσίμα και Ναγκασάκι) και απειλεί για άλλη μια φορά να την χρησιμοποιήσει εναντίον του Ιράν – βόμβες τύπου Blu-117- (4).
Επιπλέον, οι ΗΠΑ κατέχουν 2.200 πυρηνικές κεφαλές και 800 φορείς, που αρκούν για να καταστρέψουν ολόκληρο τον πλανήτη (5).
Τι θα μπορούσαν να κάνουν οι δύο ή τρεις πυρηνικές βόμβες του Ιράν -αν υποτεθεί ότι υπάρχουν- τοποθετημένες σε πυραύλους Shihab-3 -2.200 χλμ μέγιστης εμβέλειας- ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε 11.000 χιλιόμετρα από τον Περσικό Κόλπο; Λιγότερο από μια ώρα μετά από μια υποτιθέμενη ιρανική επίθεση, χίλιες πυρηνικές βόμβες από τις ΗΠΑ θα εξάτμισαν το Ιράν χωρίς να αφήσουν ούτε μια ζωντανή ψυχή (77 εκατομμύρια κάτοικοι).


Ας ελπίσουμε ότι τελειώσαμε με αυτές τις ανοησίες για την ιρανική πυρηνική απειλή που είναι κατάλληλες μόνο να τρομάξουν τους συνταξιούχους στα καφενεία της γειτονιάς.


Αλλά τότε τι δικαιολογεί την εμμονή των ΗΠΑ κατά του πεπρωμένου του Ιράν;
Σε άλλο άρθρο, πριν ένα χρόνο ακριβώς, απαντήσαμε σε αυτή την ερώτηση – «Κοιτάξτε από την πλευρά των Στενών του Ορμούζ», λέγαμε (6).


Το Ιράν διέπραξε το απαράδεκτο έγκλημα να μην έτρεμε όταν ο George W. Μπους το κατονόμασε κράτος-παρίας εχθρό της «διεθνούς κοινότητας» του. Το Ιράν έχει το θράσος να αναπτύξει τη δικιά του εθνική πληρεξούσια πολιτική. Το Ιράν έχει το θράσος να πωλεί το πετρέλαιο του στην Κίνα σε κυρίαρχο ιρανικό νόμισμα. Το Ιράν αγοράζει τα όπλα του από τη μισητή Ρωσία. Το Ιράν επέλεξε το κινεζικό ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο - τον αλυτρωτικό εχθρό του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Τέλος, το Ιράν έχει το κακό γούστο να έχει σύνορα με τα στενά του Ορμούζ, μέσω των οποίων περνά περίπου το 35% του παγκοσμίου πετρελαίου, διέλευση που οι ΗΠΑ προτίθενται να παρεμποδίσει ή να βάλουν να εμποδίζει! Για να λειτουργήσει αυτό το μακιαβελικό σχέδιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες, ωστόσο, θα πρέπει να βουλώσουν τουλάχιστον δύο τρύπες στο σύστημα κλειδώματος του πετρελαίου από την περιοχή του Περσικού Κόλπου.
Το σχέδιο ενός πετρελαϊκού αγωγού Ιράν-Ιράκ-Συρία (η συμφωνία υπογράφτηκε τον Αυγ. 2011) για την μεταφορά του ιρακινού και ιρανικού πετρελαίου στη Μεσόγειο μέσω Συρίας και το σχέδιο του αγωγού στα ΗΑΕ που θα παρακάμψει τα στενά του Ορμούζ για να σταλεί το πετρέλαιο άμεσα στο λιμάνι του Foujeirah (7). Για τον τελευταίον αγωγό δεν θα είναι δύσκολο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι αμερικανικό προτεκτοράτο και το πετρέλαιο θα σταλεί στους διαπιστευμένους από την Ουάσινγκτον πελάτες, για τον πρώτο, όμως, τίποτα δεν είναι εξασφαλισμένο και η επιχείρηση ανατροπής εναντίον της Συρίας στοχεύει ακριβώς τον έλεγχο αυτού του αγωγού.


Σε πρόσφατο άρθρο μας, ερωτηθήκαμε γιατί η Γαλλία και η Ευρωλανδία (Euroland) εγκρίνουν τη στρατηγική των ΗΠΑ που θα πνίξει τη δική τους τροφοδοσία πετρελαίου (8); Πράγματι, αν κλείσουν τα στενά του Ορμούζ για τη ναυσιπλοΐα, η Κίνα και η Ευρώπη θα στερηθούν τα καύσιμα, όχι οι Ηνωμένες Πολιτείες που εφοδιάζονται διαφορετικά. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ΕΕ θα έπρεπε να αναθεωρήσει προσεχώς την πολιτική της έναντι της Συρίας και του Ιράν.


Η αμερικανική επίθεση εναντίον της Συρίας και του Ιράν γράφεται ως μέρος του πόλεμο μεταξύ των τριών κύριων στρατοπέδων του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού -το στρατόπεδο της Ευρωλανδίας, σύμμαχο του αμερικανικού στρατοπέδου μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου και που τώρα προσπαθεί να απομακρυνθεί για να μην βυθιστεί μαζί με το μολυβένιο δολάριο -και το στρατόπεδο της Κίνας, της αυξανόμενης βιομηχανικής υπερδύναμης στο οποίο προσκολλούνται το Ιράν, η Συρία και η Ρωσία.


Ένας εμπειρογνώμονας διαβεβαίωσε ότι αυτό που περιγράφουμε πιο πάνω: «αυτό το στρατιωτικό μοντέλο του Πενταγώνου είναι σχέδιο κατάκτησης όλου του πλανήτη» (9).


Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προβλέπουν καθόλου να κατακτήσουν όλο τον κόσμο. Η στρατιωτικοτεχνική δύναμή τους είναι τεράστια, αλλά η συμβατική στρατιωτική ικανότητα τους –σε ανθρώπους- δεν επαρκεί για τέτοιες φιλοδοξίες. Οι Αμερικανοί απλώς θέλουν να καταστρέψουν τις αστικές υποδομές, τις λιμενικές εγκαταστάσεις και τα διυλιστήρια, προκειμένου να τιμωρήσουν το Ιράν για την αποστασία του, να αποτελέσει παράδειγμα για όλες τις άλλες αναπτυσσόμενες χώρες που χαϊδεύουν όνειρα για εθνική ανεξαρτησία.


Οι ΗΠΑ δεν προσπαθούν να καταλάβουν το ιρανικό πετρέλαιο, άλλωστε γνωρίζουν ότι δεν θα μπορούσαν, καθώς δεν σκέφτονται καθόλου να προσγειώσουν αποσπάσματα πεζοναυτών και να εγκατασταθούν στην Τεχεράνη. Όταν είσαι ανίκανος να υποτάξεις τους Αφγανούς Ταλιμπάν, δεν σκέφτεσαι την κατοχή του Ιράν.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιζητούν περισσότερο να προκαλέσουν μια παγκόσμια οικονομική, δημοσιονομική, νομισματική κρίση που θα χτυπήσει όλες τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, θα υποτιμήσει το νόμισμά τους (το Yuan και το ευρώ -το δολάριο ήδη βουλιάζει) και να τις καταστήσουν εξαρτημένες από τις χρηματιστηριακές αγορές και τους ενεργειακούς πόρους του αγγλοσαξονικού κόσμου (ΗΠΑ, Βρετανία, Αυστραλία, Καναδάς), όπου η αξία των εταιρειών πετρελαίου θα παρουσιάσει μια ιλιγγιώδη αύξηση μαζί με την αξία του Μαύρου Χρυσού (στον Κόλπο του Μεξικού, την Αλάσκα, τα Oil Sands της Αλμπέρτα και της Βόρειας Θάλασσας).
Αυτό το παρανοϊκό και δολοφονικό κτύπημα του «πόκερ» δεν θα προκαλέσει το «τρίτο παγκόσμιο πόλεμο» -τα άλλα δύο ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά μπλοκ δεν είναι ακόμα έτοιμα να συμμετάσχουν σε στρατιωτική αντιπαράθεση κατά της αμερικανικής πυρηνικής υπερδύναμης που αντιπροσωπεύει το ήμισυ των στρατιωτικών δαπανών του πλανήτη (10).


Οι λαοί του κόσμου θα υποφέρουν πάρα πολύ από αυτή τη βαθιά οικονομική κρίση συνοδευομένη από υψηλό πληθωρισμό, αύξηση της ανεργίας ήδη καταστροφικής, μια καταθλιπτική χρηματιστηριακή αγορά, την κατάρρευση των hedge funds και των συνταξιοδοτικών ταμείων των εργαζομένων. Αυτή η κρίση θα πυροδοτήσει εξεγέρσεις, απεργίες των εργαζομένων και καταλήψεις εργοστασίων θα σηματοδοτήσουν τον ταξικό πόλεμο –εργασία κατά κεφαλαίου- στο οικονομικό μέτωπο που οι μικροαστοί οπορτουνιστές θα έχουν ως αποστολή να διαλύσουν, προσφέροντας διάφορα ρεφορμιστικά συνθήματα για να σώσουν το καπιταλιστικό σύστημα.


Η αμερικανοισραηλινή επίθεση εναντίον του Ιράν δεν θα πραγματοποιηθεί το 2012 -έτος εκλογών στις ΗΠΑ. Πρώτα πρέπει να προσδιοριστεί η τύχη της Συρίας. Για τον διαβολικό Ομπάμα και για τον Μινώταυρο Νετανιάχου δεν υπάρχει καμία βιασύνη.
Μετά τις εκλογές θα έρθει η ώρα να ανοίξουν οι πύλες της κόλασης και να απελευθερώσουν τους Κέρβερους των σύγχρονων Μηδικών πολέμων.


Μια ένδειξη για εκείνους που βιάζονται να μάθουν πότε αυτό θα συμβεί: 


φτάνει να μετρήσετε ακριβώς τα μεγάλα αμερικανικά πολεμικά πλοία αγκυροβολημένα στον Περσικό Κόλπο, όταν θα έχουν φύγει όλα, 


η μάχη του Αρμαγεδδώνα θα βροντήσει στο περσικό καμίνι.
Πηγή

Για αυτό όταν φτάσει αυτή η ώρα, πάρτε ένα όπλο, φαγητά για τρεις μήνες , νερό, πετρέλαιο για λάμπα, σόμπα με ξύλα και ξύλα και εγκλειστείτε σε ένα υπόγειο που θα δουλεύει μια αντλία πιέσεως για τρεις μήνες αδιάκοπα. Φυτέψτε και λουλούδια που θα παράγουν οξυγόνο σε άλλο δωμάτιο που θα το βλέπει ο ήλιος και.... αυτοκτονήστε να ησυχάσετε!

Το πολυπλόκαμο τέρας που έφαγε τον αγωγό South Stream

Η Ελλάδα μοιάζει με κότα που περιμένει να πέσει κάτω πλακωμένη.
Αχ κατακαημένη Πατρίδα τι σου μελε να πάθεις από τα ανδρείκελα που μας κυβερνούν.

Του Σάββα Καλεντερίδη
Στο προηγούμενο άρθρο μας αναφερθήκαμε στην ύπαρξη ενός πολύπλοκου και πολυάνθρωπου μηχανισμού πολιτικών, επαγγελματιών οικολόγων, αμαρτωλών ΜΚΟ, διαμορφωτών της κοινής γνώμης, δημοσιογράφων και ΜΜΕ, οι οποίοι όλοι αυτοί, λες και συντονιζόμενοι από κάποιο κέντρο, γελοιοποιούσαν και δαιμονοποιούσαν οποιονδήποτε είχε το θάρρος να παρουσιάσει δημόσια και υπεύθυνα οποιαδήποτε πληροφορία, εκτίμηση ή άποψη που ήθελε τους Τούρκους να εμπλέκονται σε τέτοιες υποθέσεις, ή οποιαδήποτε άποψη μιλούσε για το τουρκικό παρακράτος, τη μυστική δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και εν γένει την τουρκική απειλή.
Ο μηχανισμός αυτός, παρότι μετρά μια αποτυχία στο «μέτωπο της Κύπρου», όπου ο Τάσσος Παπαδόπουλος κατενίκησε όλους αυτούς τους καλοπληρωμένους με λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων παράγοντες, έχει καταγράψει μια τεράστια επιτυχία. Κατάφερε να ακυρώσει τον ρωσικών συμφερόντων αγωγό South Stream, με τραγικές συνέπειες για την Ελλάδα και τα εθνικά μας συμφέροντα. Αφού πολέμησαν με λύσσα την ίδια την ελληνική κυβέρνηση που κινήθηκε προς αυτήν την κατεύθυνση, αφού κατέκαψαν την Ελλάδα, μετά την συμφωνία Πούτιν-Καραμανλή, αφού προχώρησαν στις απαραίτητες προεκλογικές δηλώσεις-μήνυμα δια στόματος του Γιώργου Παπανδρέου προς την Ουάσιγκτον και τους μεγάλους πάτρωνες, προχώρησαν στην ακύρωση του αγωγού, αφήνοντας την Ελλάδα κυριολεκτικά στο έλεος της Τουρκίας, στο κρίσιμο ζήτημα της προμήθειας της χώρας με φυσικό αέριο, στρατηγικής σημασίας πρώτη ύλη για την επιβίωση της χώρας.
Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, με τον South Stream η Ελλάδα αποκτούσε έναν επί πλέον αγωγό παροχής φυσικού αερίου, εκτός από τον αγωγό Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία, ο οποίος ελέγχεται από την Τουρκία.
Όλα αυτά τα χρόνια η Ρωσία, αφού υπέγραψε κρίσιμη συμφωνία με τη Μέρκελ (Απρίλιος 2010), για τον βόρειο αγωγό (North Stream), εργάζεται μεθοδικά πάνω στο πρόγραμμα κατασκευής του αγωγού, παρακάμπτοντας την Ελλάδα, η οποία εν τω μεταξύ είχε αρνηθεί και το σωτήριο δάνειο των 25 δις ευρώ από τη Ρωσία, όπως επωνύμως καταγγέλλει ο Ιβάν Σαββίδης, που ήταν παρών στη συνάντηση Πούτιν-Παπανδρέου.
Με άλλα λόγια, από την κίνηση της Ελλάδας να αρνηθεί τη διέλευση του αγωγού από το έδαφός της, ίσως να μην έχασε η Ρωσία, αλλά μόνον η Ελλάδα και μάλιστα πολλά και σε πολλούς τομείς!
Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η Ρωσία σχεδίασε νέο δρομολόγιο για τον αγωγό, ενώ φέρεται να έχει υπογράψει συμφωνίες με τις ενδιαφερόμενες χώρες. Ο αγωγός θα ξεκινά από τις ρωσικές ακτές στον Εύξεινο Πόντο, θα φθάνει στη Βουλγαρία και από κει, μέσω Σερβίας, θα διακλαδίζεται προς Αυστρία και προς Κροατία-Σλοβενία-Ιταλία. Οι ενδιαφερόμενες χώρες με τις οποίες η Ρωσία φέρεται ήδη να έχει υπογράψει σχετικές συμφωνίες, είναι η Βουλγαρία, η Σερβία, η Ουγγαρία, η Σλοβενία, η Κροατία, η πΓΔΜ και η Αυστρία. Εκτός από τις διακρατικές συμφωνίες, ο ρωσικός ενεργειακός γίγαντας Gazprom έχει υπογράψει συμφωνίες με πολλές εταιρείες ενέργειας, όπως η ιταλική ΕΝΙ, η γαλλική EDF, η αυστριακή OMV.
Με άλλα λόγια, η Ρωσία έχει ολοκληρώσει τις διακρατικές και τις εμπορικές συμφωνίες που αφορούν το τμήμα του αγωγού που θα ξεκινά από τις ακτές της Βουλγαρίας και θα διακλαδίζεται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. Αυτό που δεν είχε καθοριστεί και διασφαλιστεί με συμφωνίες, είναι το τμήμα του αγωγού που θα περνούσε υποθαλασσίως από τον Εύξεινο Πόντο, για να φθάσει στις βουλγαρικές ακτές. Εκεί η Ρωσία είχε δυο επιλογές. Να υπογράψει συμφωνία με την Ουκρανία και τη Ρουμανία, για τη διέλευση του αγωγού από την ΑΟΖ των χωρών αυτών, ή να επιλέξει την Τουρκία, η οποία σημειωτέον, έχει ορίσει τη δική της ΑΟΖ στον Εύξεινο Πόντο.
Επίσης, να σημειωθεί ότι η Τουρκία έχει ήδη κατασκευάσει έναν αγωγό που μεταφέρει φυσικό αέριο από το Ιράν, παρότι το απαγόρευε ο Νόμο Αμάτο των ΗΠΑ, και τον ρωσικό αγωγό Blue Steram, που μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο στον τερματικό σταθμό στην Αμισό-Σαμσούντα. Υπογραμμίζεται ότι ο πρώτος αγωγός «έφαγε» τον Ερμπακάν και ο δεύτερος τους Ετζεβίτ-Γιλμάζ, που υπέγραψαν τη σχετική συμφωνία. Παρόλα αυτά, οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν δεν ακύρωσαν τα έργα αυτά, τα οποία συνεχίζουν να λειτουργούν και να συμβάλλουν στην οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας, που με εξαγωγές 150 δις δολαρίων το χρόνο, τείνει να καταστήσει την Ελλάδα των προαναφερθέντων παραγόντων της συμφοράς, 82ο νομό της Νεο-οθωμανίας.
Τη στιγμή λοιπόν που η Ελλάδα αρνείται τον ρωσικό αγωγό και το δάνειο των 25 δις από τη Ρωσία, τη στιγμή που η πατρίδα μας στενάζει και χάνεται κάτω από το πέλμα αυτών των παραγόντων, που κατορθώνουν να παίζουν καθοριστικό ρόλο με όλες τις κυβερνήσεις, η Τουρκία, που συνεχίζει να είναι ισχυρός σύμμαχος των ΗΠΑ, ταυτόχρονα συνεχίζει απτόητη τη συνεργασία της με τη Ρωσία.
Τελευταία πράξη θάρρους και εξυπηρέτησης των εθνικών της συμφερόντων, κόντρα στις υποδείξεις της Ουάσιγκτον, είναι η υπογραφή συμφωνίας μεταξύ Ρωσίας-Τουρκίας για τον αγωγό South Stream, αυτόν που αρνήθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου, οι κάθε είδους συνοδοιπόροι και συν-καταναλωτές των κρατικών -φανερών και μυστικών- κονδυλίων, και οι ...«οικολόγοι» της Αλεξανδρούπολης. Πριν λίγες μέρες, λοιπόν, ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας, Τανέρ Γιλντίζ, υπέγραψε στη Μόσχα την συμφωνία διέλευσης του αγωγού από την τουρκική ΑΟΖ με πολύτιμα οικονομικά και πολιτικά ανταλλάγματα για την Άγκυρα, του αγωγού που αρνήθηκε ο μηχανισμός της προδοσίας στην Αθήνα.
Μερικά από αυτά είναι η πολιτική στήριξη της Ρωσίας στην Τουρκία σε διάφορους τομείς, όπως το Κουρδικό και το Αιγαίο (!), και η στήριξη της τουρκικής οικονομίας μέσω της μείωσης της τιμής του παρεχόμενου φυσικού αερίου, της κατασκευής σταθμού αποθήκευσης φυσικού αερίου από την Gazprom στην Τουρκία, ρωσικών επενδύσεων στον τομέα της ενέργειας κλπ.
Ο αγωγός, που αρνήθηκε η Ελλάδα, με αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, να είναι εξαρτημένη ενεργειακά από την Τουρκία (ο 82ος νομός που λέγαμε;), αναμένεται να κατασκευαστεί με ταχείς ρυθμούς και να λειτουργήσει από το 2015.
Για όσους θέλουν αν εμβαθύνουν ακόμα περισσότερο και να οριοθετήσουν το μέγεθος της αθλιότητας και της προδοσίας των παραγόντων που στελεχώνουν τον εν λόγω μηχανισμό, να σημειώσουμε ότι η Τουρκία, με την κίνησή της αυτή, βάζει ταφόπλακα στον αγωγό Nabucco, στρατηγικής σημασίας σχέδιο των ΗΠΑ για την ενεργειακή ανεξαρτησία της Ευρώπης.
Τέλος, για να μην θεωρηθεί ότι βλέπουμε παντού «εχθρούς και σκιές», να υπογραμμίσουμε ότι τη στιγμή που η ελληνική κοινή γνώμη άρχισε να αντιλαμβάνεται το ρόλο αυτού του μηχανισμού μετά τις εξαιρετικά διαφωτιστικές τις δηλώσεις Γιλμάζ, ορισμένα στελέχη αυτού του πολυπλόκαμου τέρατος στην πολιτική, το κράτος και τα ΜΜΕ, είχαν το θράσος να σερβίρουν δημοσιεύματα σε δυο μεγάλες και «σοβαρές» εφημερίδες, που αποπροσανατόλιζαν και πάλι την κοινή γνώμη, αφού δικαιολογούσαν την πολιτική των συν-καταναλωτών των κρατικών -φανερών και μυστικών- κονδυλίων και έβλεπαν πίσω από τις πυρκαγιές τους ...Κούρδους και την DEV SOL. Αυτό αποτελεί απόδειξη ότι το πολυπλόκαμο «τέρας» δείχνει αποφασισμένο να συνεχίσει να κατατρώγει τις σάρκες της Ελλάδος και του ελληνισμού. Θα το επιτρέψουμε;
Πηγή

Πανεπιστημιακό ιερατείο vs αναλφαβητισμός

Πολλές φορές έχω λοιδορήσει το πανεπιστημιακό και επιστημονικό ιερατείο. Ω, ναι ένα ιερατείο έχει καταντήσει, στο οποίο ο κάθε κακομοίρης που πήρε ένα πτυχίο, νομίζει ότι κάτι κατάφερε και όλος ο κόσμος οφείλει να τον ακούει.
Δεν βλέπει ολόγυρα του, που οδηγείται ο κόσμος με όλα αυτά τα ελίτ σχολεία, Μάλιστα τόσο πιο ηλίθιοι είναι οι πτυχιούχοι, όσο πιο μεγάλο είναι το ίδρυμα που αποφοίτησαν και τόσο πιο περιζήτητοι γίνονται όσο πιο ακριβά πλήρωσαν.
Ύστερα σου λένε, ότι παλιά οι χωριάτες λάδωναν τους δασκάλους με ένα ντενεκέ λάδι για να πάρει ο κανακάρης τους (η κανακάρισσα δεν πείραζε, προορίζονταν για γάμο) το περιβόητο πτυχίο ή δίπλωμα!

Χαρίστε 19 λεπτά στον Μπάνκερ Ρόϊ



Το καταπληκτικό αυτό βίντεο, μου το έστειλε ένας εκπαιδευτικός, με ιδιαίτερες ευαισθησίες για την γνώση που οφείλει να μεταδώσει!

Εχει και ένα πολύ ωραίο σάϊτ! Δείτε το

Να προσθέσω, ωστόσο, ότι ελπίζω να μην αποδειχτεί και αυτή η δραστηριότητα μια φούσκα και ψευτιά.
Με πονήρεψαν τα πολλά βραβεία που έχει πάρει...

Ελλάδα αγάπη μου

Καταρχήν οφείλουμε να θυμηθούμε ότι το σύνολο σχεδόν της αρχαιοελληνικής γραμματείας που έχουμε σήμερα στη διάθεσή μας διασώθηκε χάρη στους αντιγραφείς των βυζαντινών σχολών και μοναστηριών. Στο Βυζάντιο – και όχι στην λατινική Δύση – βρήκε η παράδοση της ελληνικής αρχαιότητας την φυσική της συνέχεια. Εκεί – και όχι στην Δύση – συνέχισαν να διαβάζονται, να μελετώνται, να σχολιάζονται και να αντιγράφονται τα μεγάλα έργα των αρχαίων ελλήνων. Ο κόσμος θα ήταν φτωχότερος πολύ φτωχότερος αν οι Βυζαντινοί δεν πρόσφεραν στην Ανθρωπότητα την υπηρεσία αυτή.(1)

Ελλάδα αγάπη μου,
Έτσι ξεκινά ένα Άρθρο, ένα από τα πολλά που γράφονται σήμερα ανά τον κόσμο για μας.
Τραπεζίτες, σταβλίτες, οικονομολόγοι, γεωμέτρες , ανθέλληνες, φιλέλληνες, πολιτικοί, ιδιώτες, γραφιάδες και χειρώνακτες, όλοι περπάτησαν με τον ένα ή τον άλλον τρόπο στην πασαρέλα της φλυαρίας ή στην Βόλτα κουνώντας μας το δάκτυλο και αραδιάζοντας τις σοφίες τους, τις νουθεσίες τους και τις ανοησίες τους.
Τους ακούμε τους διαβάζουμε και τους υπομένουμε. Τόση υπομονή επέδειξε τελικώς αυτός ο τρισχιλιοταλαιπωρημένος ελληνικός λαός, που ακόμα και ο Ιώβ θα κουνάει το κεφάλι του στον τάφο του!
Δυστυχώς δεν θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία μας, που θα βρεθούμε σφαγμένοι και πεταμένοι σε κάποιο βάραθρο, εν χορώ και άσμασι των κάθε λογής δαιμόνων της Δύσης, της Ανατολής ή του Βορρά.

Όταν ο Δόγης Μοροζίνης ανατίναξε τον Παρθενώνα, (1685) αγκαλιάστηκε με τους Γερμανούς μισθοφόρους και ζητωκραύγαζαν: «Ζήτω η Δημοκρατία, Νίκη! Ζήτω ο μέγας κόμης Καίνικσμαρκ!" (*)
Μερικούς αιώνες πιο πριν ένας άλλος Δόγης, ο Δόγης Dandolo - ετών 95 και τυφλός - χρηματοδότησε την 4η Σταυροφορία με στόχο να αρπάξει τον πλούτο της Κωνσταντινούπολης και να γονατίσει το Βυζάντιο.
Οι σφαγές και η λεηλασία της Πόλης από τους Φράγκους κατρακυλούν όλο και πιο βαθειά στην ομίχλη ενός παρελθόντος, που γίνεται όλο και περισσότερο δυσανάγνωστο, όταν δεν αποσιωπάται ή δεν παραποιείται ευθέως, για να μην κακοκαρδίσουμε την ενάρετη Εσπερία και τώρα τελευταία - από την μεταπολίτευση και μετά - και την ισχυρή Ανατολή!
Καταντήσαμε εμείς οι Έλληνες, που ενώ είμαστε τα θύματα της παγκοσμιοποίησης και της διεφθαρμένης Εξουσίας, δικής μας και αλλοδαπής, προκειμένου να μην χαλάσουμε την εικόνα των «συνεπών» φορολογούμενων και των «εργατικών» λαών της υπόλοιπης Ευρώπης, αυτής της δήθεν Ενωμένης Ευρώπης, να αυτομαστιγωνόμαστε σαν τους τελευταίους των τελευταίων.
Πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι, να αποδεχτούμε ότι εμείς τα φάγαμε μαζί με τον Πρωθυπουργό και την κουστωδία του, να παραδεχτούμε ότι κλέβαμε την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, ότι είμαστε τεμπέληδες, διεφθαρμένοι, ρατσιστές που δεν μοιράζουμε το ξεροκόμματο μας με όλους τους λαθρομετανάστες που μπουκάρουν κάτω από τα όμματα της Δύσης, η οποία υπέγραψε το Δουβλίνο 2 και ένιψε τα χέρια της, να φωνάξουμε ότι είμαστε ρεμάλια και βεβαίως ότι δεν έχουμε ούτε ιστορία, ούτε ρίζες, ούτε αξίες, ούτε ξέρουμε πού μας πάνε τα τέσσερα και δεν μπορούμε να χωρίσουμε δυο γαϊδουριών άχυρο, γι αυτό πληρώνουμε συμβουλάτορες που μας κουβαλήθηκαν και στρογγυλοκάθισαν στους καναπέδες της Εξουσίας, που και αυτούς εμείς τους πληρώσαμε με τον ιδρώτα μας, για να μας συμβουλέψουν πώς θα σφίξουμε ακόμα πιο πολύ το ζωνάρι, ή πως θα ξεπουλήσουμε ότι έχουμε και δεν έχουμε. Έχουν βάλει στο μάτι και το Άγιο Όρος που κάποιοι «φωτισμένοι» έχουν αρχίσει να το αποτιμούν!
Αλλά και την Ακρόπολη, θα μας ζητήσουν να πουλήσουμε, εκτός από την θάλασσα με ότι έχει από πάνω της, εντός της, και από κάτω της.
Ακόμα και αν καταβάλουμε όλες μας τις δυνάμεις για να σώσουμε την πατρίδα μας, όπως τόσες φορές πράξαμε στο παρελθόν, δεν το θέλουν οι δυνάστες μας, αλλά και οι εκπρόσωποί μας στην Βουλή των Ελλήνων! Δεν θέλουν να σωθούμε, γιατί έχουν άλλα σχέδια για μας και χωρίς εμάς. Γι αυτό, προκειμένου να σβήσουν κάθε όραμα από τον ελληνικό λαό, για ένα καλύτερο αύριο, έχουν κινητοποιήσει άλλα μαύρα κοράκια, αυτά της ψευτοδιανόησης και μας σφυρίζουν ότι δεν έχουμε καμία σχέση ούτε με τον Περικλή, ούτε με τον Αριστοτέλη, ούτε με όλη την κλασσική αρχαιότητα, ότι το Βυζάντιο ήταν ρωμαϊκή κτήση και ότι οι Τούρκοι ήταν καλοί γείτονες, με εξαίρεση κάτι συνωστισμούς και σπρωξίματα.
Επομένως, δεν μας αξίζει τίποτα περισσότερο απ όσα έχουμε, και πολλά μας είναι, τέτοιοι τιποτένιοι που είμαστε! και πρέπει να σταματήσουμε να διαμαρτυρόμαστε!
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα περνάει μια κρίση ασύμμετρου μεγέθους σε σχέση με όλους τους άλλους λαούς. Ασύμμετρου με την έννοια ότι αποτελεί μόλις το 0,2% μιας ισχυρής οικονομίας και δεν αιτιολογείται η τεράστια επίθεση που υφίσταται. Ασύμμετρη, επίσης γιατί βρίσκεται στα σύνορα της δήθεν Ενωμένης Ευρώπης και συνεχίζει να δέχεται τις πιέσεις της Ανατολής, του Βορρά και της Δύσης. Δηλαδή η Ελλάδα έχει επιστρέψει 1000 χρόνια πριν. Κανείς δεν κρύβει σήμερα, ότι έχουμε χάσει την εθνική μας ανεξαρτησία και βρισκόμαστε σε καθεστώς δουλείας και υποταγής.

Ας ανοίξουμε ένα παράθυρο στην ιστορία και ας βρεθούμε ας πούμε στο Σωτήριο έτος: 1187 μ.Χ. (Έχει προηγηθεί η Μάχη στο Μυριοκέφαλο που αφαίρεσε από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία μεγάλο μέρος των κτήσεων της στην Ασία.)
Ο Σαλαδίνος, Κούρδος Σουνίτης, έχει καταλάβει τους Άγιους Τόπους. Ο Θεός των Χριστιανών και ο Πάπας δεν μπόρεσαν να το αποτρέψουν.

Η Ανατολή βρίσκεται σε επίθεση, αλλά και η Δύση ομοίως: Στη Μέση το Βυζάντιο.

Η Παποσύνη θα ξεκινήσει τις Σταυροφορίες για να ανακαταλάβει και απελευθερώσει τους Άγιους Τόπους, από τους άπιστους. Ωστόσο, το μόνο που θα καταφέρει είναι να καταλάβει και να λεηλατήσει την Κωνσταντινούπολη. Η δύση - Γάλλοι, Άγγλοι, Γερμανοί, Γενουάτες Βενετσιάνοι και η ίδια η Παποσύνη - χρηματοδότησε και οργάνωσε συνολικά 8 Σταυροφορίες. Μια από αυτές, μάλιστα, επανδρώθηκε με παιδιά από τα οποία πήρε και το όνομά της: Η Σταυροφορία των Παιδιών. Μεγάλα ένοπλα τμήματα παιδιών από την Γερμανία και την Γαλλία κατόρθωσαν να φτάσουν μέχρι την Μασσαλία. Εκεί όμως κάποιοι ασυνείδητοι ναυτικοί τους φόρτωσαν στα καράβια και τους πούλησαν σαν σκλάβους. Μάλλον Ολλανδοί θα ήσαν, αφού οι Ολλανδοί είναι αυτοί που ξεκίνησαν το δουλεμπόριο πολύ πριν την Ανακάλυψη της Αμερικής.
Όλες οι Σταυροφορίες απέτυχαν, εκτός από την 4η. Στην τέταρτη Σταυροφορία, κατέστη εφικτό στους Χριστιανούς της δύσης και στην Παποσύνη να διαλύσουν μια για πάντα τον Χριστιανισμό της Ανατολής που δήθεν ξεκίνησαν για να υπερασπιστούν!
Το 1203, οι Σταυροφόροι θα βρεθούν μέσα στα τείχη της Βασιλεύουσας, έχοντας εγκαταστήσει μαριονέτα Αυτοκράτορα, που τους είχε τάξει ότι θα τους δώσει πολλά λεφτά, αφού λεφτά υπάρχουν! Όταν οι Σταυροφόροι δεν πήραν τα λάφυρα που τους ετάχθησαν από αυτήν την μαριονέτα τον τραπεζίτη (όχι συγνώμη τον Αλέξιο), όρμησαν και δεν άφησαν πέτρα πάνω σε πέτρα:

Jacopo Negretti ή Palma le Jeune , Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης 1204

« Ήταν η Τρίτη Πυρκαγιά που χτυπούσε την Πόλη τους τελευταίους 9 μήνες, η πρώτη είχε καταστρέψει τις αποθήκες και τα εφόδια της αυλής, από τις Βλαχέρνες ως τα τείχη του Κωνσταντίνου, η δεύτερη είχε καταβροχθίσει όλες τις προμήθειες των βενετσιάνων, των Αμαλφιτανών, των Πιζατών και των Εβραίων από το Πέραμα ως την ακτή σχεδόν, αφήνοντας ανέπαφη μόνο την γειτονιά των Γενουατών στα πόδια της Ακρόπολης και τώρα η Τρίτη λυσσομανούσε παντού ολόγυρα τους,
Χαμηλά, έβλεπαν ένα πραγματικό ποτάμι φωτιάς, οι πόρτες σωριάζονταν καταγής, τα κτίρια γκρεμίζονταν, οι κολόνες τσακίζονταν, πυρωμένοι όγκοι που εκσφενδονίζονταν από το κέντρο εκείνου του παραναλώματος, πυρπολούσαν τα πιο μακρινά σπίτια, κι έπειτα οι φλόγες στριμωγμένες από τους ανέμους που διεστραμμένα τροφοδοτούσαν εκείνη την κόλαση επέστρεφαν για να καταβροχθίσουν ο,τι νωρίτερα είχαν λυπηθεί.
Ψηλά, μαζεύονταν πυκνά σύννεφα, κοκκινωπά στη βάση τους από τις αντανακλάσεις της φωτιάς, μα με ένα χρώμα αλλιώτικο, άγνωστο αν ήταν από το παιγνίδι των αχτίνων της ανατολής ή από την φύση των υλικών, των ξύλων και όλων των άλλων που τα γεννούσαν με την καύση τους.
Κι ακόμα ανάλογα με το από πού φυσούσε ο άνεμος, έρχονταν από διαφορετικά σημεία της πόλης αρώματα μοσχοκάρυδου, κανέλας, πιπεριού και ζαφοράς, σιναπιού και πιπερόριζας, έτσι που, ναι, η ωραιότερη πόλη του κόσμου καιγόταν, αλλά σαν ένα μαγκάλι με αρωματικά. (2)
…..
Εκείνο το πρωΐ της ημέρας Τετάρτης, 14η Απριλίου του Σωτήριου έτους 1204 πήγαιναν πια δύο μέρες που οι βάρβαροι είχαν πατήσει για τα καλά την Κωνσταντινούπολη.
…..

Eugène Delacroix, The Taking of Constantinople by the Crusaders 
(April 12, 1204),
Salon of 1841, Entered the Musée du Louvre in 1885

Οι κάτοικοι όλοι μαζί βγήκαν να συναντήσουν τους κατακτητές, ελπίζοντας να τους καλοπιάσουν.
….
Τι τρέλα να περιμένουν έλεος από εκείνους τους βάρβαρους, για τους οποίους δεν ήταν ανάγκη να παραδοθεί ο εχθρός για να κάνουν αυτό που ονειρεύονταν εδώ και μήνες, να καταστρέψουν την μεγαλύτερη, την πιο πολυάνθρωπη, την πιο πλούσια, την πιο αρχοντική πόλη του κόσμου και να διαμοιράσουν τα ιμάτιά της.
Τελικά κοντά στην νύχτα, μην τολμώντας να διασχίσει τους κήπους και τις ανοιχτωσιές ανάμεσα στην Αγιά Σοφιά και τον Ιππόδρομο και, βλέποντας ανοιχτές τις θύρες του ναού έτρεξε προς το μέρος του, πιστεύοντας ότι η μανία των βαρβάρων δεν θα έφτανε στο σημείο να βεβηλώσουν αυτόν τον χώρο.
Αλλά καθώς έκανε να μπει άσπρισε από τον φόβο του. Ο τεράστιος εκείνος χώρος ήταν σπαρμένος πτώματα, ανάμεσα στα οποία περιφέρονταν καβαλάρηδες του εχθρού πιωμένοι μέχρι αναισθησίας. Λίγο πιο κάτω το σκυλολόϊ έσπαζε με μάτσες το ασημένιο και χρυσοποίκιλτο κιγκλίδωμα του βήματος. Ο εκπληκτικός άμβωνας ήταν ήδη δεμένος με σκοινιά προκειμένου να ριχτεί καταγής και να συρθεί από μουλάρια. Ένα τσούρμο μεθυσμένων παρακινούσε τα ζώα με βλαστήμιες, αλλά οι οπλές γλιστρούσαν στο λείο δάπεδο, οι ένοπλοι κέντριζαν πρώτα με την αιχμή και μετά με την κόψη τα άτυχα ζώα που, από τον τρόμο τους, άδειαζαν τα άντερά τους, άλλα έπεφταν καταγής σπάζοντας πόδια. Όλος ο χώρος γύρω ήταν ένα λασποτόπι από κοπριές και αίμα. (3)
Ανεκτίμητοι πολιτιστικοί θησαυροί αφανίστηκαν. Έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, που είχαν παραμείνει άθικτα στην Κωνσταντινούπολη – μολονότι είχαν καταστραφεί σε κάθε άλλο μέρος – καταστράφηκαν τώρα από τους Σταυροφόρους. Έτσι το μεγαλύτερο μέρος της κλασσικής κληρονομιάς της αρχαίας Ελλάδας χάθηκε για πάντα. (4)
Η Σταυροφορία που εκτράπηκε από τον σκοπό της και στράφηκε εναντίον της Κωνσταντινούπολης και η οποία αντί να εξασθενίσει τους Μουσουλμάνους, κατάφερε να καταστρέψει την χριστιανική δύναμη που αποτελούσε τον προμαχώνα εναντίον των Μουσουλμάνων επί πεντέμισι αιώνες, αναφέρεται ως «Δ’ Σταυροφορία»   (5)
Όταν το 1261, ο Μιχαήλ Παλαιολόγος απελευθέρωσε την πρωτεύουσα, βρήκε μια Πόλη κατεστραμμένη, της οποίας ο πληθυσμός είχε μειωθεί από το ένα εκατομμύριο στις εκατό χιλιάδες κατοίκους. (6)

Βυζαντινή Ζωγραφική: Η αποκαθήλωση, Μονή Α. Παντελεήμονος

Είναι φανερό, ότι η Πόλη δεν μπόρεσε να συνέλθει ποτέ από αυτό το πλήγμα. Η άλωση της «Βασιλεύουσας» από τους Σταυροφόρους ετοίμασε την τελική Άλωση από τους Τούρκους, δυο αιώνες μετά.
Αλλά και η Δύση δεν κέρδισε πολλά από όλη αυτήν την λεηλασία και όλες αυτές τις σφαγές.

Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν την άλωση σφάζονται μεταξύ τους αδιάκοπα. Τον επόμενο αιώνα ξεκινά ο πόλεμος μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας, γνωστός ως εκατονταετής πόλεμος και ταυτόχρονα ξεσπάει και η χολέρα, κάτι σαν Νέμεση ή σαν θεία οργή! Από τον «μαύρο θάνατο» πέθαναν τα 2/3 του πληθυσμού της Εσπερίας.
Το 1453, η χριστιανική Ανατολή θα βυθιστεί στο σκοτάδι και η Δύση θα ορμήσει να καταλάβει την Αμερική, όπου την περιμένουν μέρες «Δόξας»
Εκεί η βάρβαρη Εσπερία θα δείξει για άλλη μια φορά το πραγματικό της πρόσωπο! Ένα πρόσωπο, που σε συλλογικό επίπεδο δεν γνωρίζει τι θα πει συμπόνια και ανθρωπιά. Είναι μεγάλη ειρωνεία της Ιστορίας, που αυτή η Εσπερία συγκρότησε Χάρτες Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων! Ίσως για να απολαμβάνει την ευχαρίστηση να τους ποδοπατά και να τους ξεσκίζει!

******************************************************
(1) Klaus Oeler Η συνέχεια στην Ελληνική Φιλοσοφία (από την Εισαγωγή του Βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά «1204, η διαμόρφωση του Νεότερου Ελληνισμού» εναλλακτικές εκδόσεις Εισαγωγή
(2) Μπαουντολίνο, Ουμπέρτο Εκο, εκδόσεις Ελληνικά γράμματα σελ. 24
(3) Μπαουντολίνο,  Ουμπέρτο Εκο, εκδόσεις Ελληνικά γράμματα σελ.  25
(4)Το χρονικό του Κόσμου, Ισαάκ Ασίμωφ, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης σελ 260
(5) στο ίδιο
(6) Κώστα Παπαϊωάννου «Βυζαντινή και Ρώσικη Ζωγραφική», εναλλακτικές εκδόσεις σελ. 92
(*) Η Δημοκρατία της Ενετίας