Friday, 21 November 2014

«Κείμενα για πρόσωπα και βιβλία» του Σωτήρη Σόρογκα


….
Σκέψου καλά : Κάθε μορφή αθανασίας αντίκειται
Στην έννοια του όντος. Κάθε αντίθεση
Θα συντριβεί κάτω απ’ τη φτέρνα του καιρού
Καθώς πατάει με δρασκελιές και πέλματα γρανίτη.
Ανοίγοντας μια υπόνοια παρόντος
Καίγοντας
Τα φρύγανα των πράξεων σε ουρανομήκεις φλόγες ήλιου.
Όπου παρόν
Σημαίνει απλώς το παρελθόν του μέλλοντος
Ή, πιο σωστά, το μέλλον ενός άλλου παρελθόντος
Αφού, όσο ξέρω, δεν υπάρχει ακόμα η συνταγή
Να φτιαχτεί μια στιγμή διαρκείας. Τι άπληστοι
Σταθήκαμε στ’ αλήθεια, τι άσωτοι
Μες στη φιλαργυρία μας. Ποιος θα πιστέψει άραγε
Πως σπαταλήσαμε τη λίγη αιωνιότητα που μας αναλογεί
Χαμένοι σε μιαν έρημο από λέξεις. Σπέρνοντας
Και περιμένοντας το νέο φρούτο που θα βγει απ’ το κουκούτσι,
Αφήνοντας
Το γινωμένο φρούτο να σαπίσει.
Αλήθεια, τι άπραγοι
Τι ανεπίδεκτοι αθανασίας οι θνητοί.

Αντώνης Φωστιέρης

Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
οργανώνει μία σειρά εκδηλώσεων για τον πολιτισμό, την Τέχνη και την πολιτική, η οποία ονοματίστηκε με τον πολύ φιλόδοξο τίτλο «πέρα από την παρακμή» Τις εκδηλώσεις προλόγισαν στις 11 Νοεμβρίου ο Σωτήρη Σόρογκας και ο Γιώργος Καραμπελιάς.

Με την ευκαιρία της πρεμιέρας αγόρασα και δύο βιβλία του Σωτήρη Σόρογκα, κυρίως επειδή με εντυπωσίασε ο λόγος του και διαπίστωσα ότι έπραξα άριστα γιατί με το πρώτο κιόλας βιβλίο που διάβασα γέμισα με αυτήν την αγαλλίαση που σου χαρίζει ένα καλό βιβλίο.

«Κείμενα για πρόσωπα και βιβλία» του Σωτήρη Σόρογκα


Τον Σωτήρη Σόρογκα τον γνωρίζω ως ζωγράφο. Κάθε φορά που επισκέπτομαι την αίθουσα «Ρήγας Βελεστινλής» επί της οδού Ξενοφώντος 4 , χαζεύω τα τρία πονεμένα άλογα του. Την μια φορά τα βλέπω θεϊκά, εξαϋλωμένα έτοιμα να πετάξουν, αλλά βλέπουν με φρίκη ότι κάποιος έκαψε τα φτερά τους. Την άλλη μου θυμίζουν την Γκουέρνικα. Την άλλη την πληγωμένη Ακρόπολη, την άλλη τον Ντα Βίντσι και το «βιτρούβιο» άλογο. Το διάσημο άλογο, τον Βουκεφάλα τον απορρίπτω χωρίς άλλη σκέψη, γιατί αυτά τα άλογα δεν ανήκουν σ αυτά που τρέχουν στην σκόνη των πολέμων. Αυτά σκιρτούν από οδύνη για την τρέλα μας.

Ωστόσο, εν προκειμένω δεν πρόκειται για το ζωγραφικό έργο του Σωτήρη Σόρογκα, αφού προφανώς δεν είμαι η κατάλληλη για το αντικείμενο, αλλά για το βιβλίο του «για πρόσωπα και βιβλία»

Στο βιβλίο ο συγγραφέας ξεκινάει με τον πατέρα του, αφιερώνοντάς του μόλις 7 σελίδες δηλαδή μόλις 7 πίνακες. Ο Σωτήρης Σόρογκας σ αυτές τις 7 σελίδες μιλάει και γι αυτόν τον ίδιο. Ο πατέρας του έφτασε στην Αθήνα από την τότε τουρκοκρατούμενη Θεσπρωτία (πόσο πρόσφατα πράγματι ήμασταν ακόμα δούλοι του πασά) ορφανός από πατέρα με τα τέσσερα αδέλφια του που έπρεπε να επιβιώσουν με την υποστήριξη του πρωτότοκου. Θλίβεσαι να διαπιστώνεις πόσο λίγα πράγματα χρειάζεται ο Έλληνας για να μεγαλουργήσει, και πόσα πολλά για να συρθεί στην απαξίωση και στην εθνική ντροπή που έχει περιπέσει σήμερα.

Στην συνέχεια μιλάει με λόγια σαν τον αέρα της άνοιξης για τον Οδυσσέα Ελύτη, για τον Νίκο Εγγονόπουλο, την Κική Δημουλά, τον Γιάννη Κόντο, τον Νάσο Βαγενά, τον Αντώνη Φωστιέρη τον Πάμπλο Πικάσο, τον Φώτη Κόντογλου, τον Γιάννη Μόραλη και τον Γιάννη Τσαρούχη.

Επιτίθεται στην σημερινή «διανόηση» που έχει χάσει τον μπούσουλα. «Διακατέχονται από μια ανερμήνευτη μειονεξία σε ό,τι έτσι κι αλλιώς τους συνιστά, όμοια με την έντρομη συμπεριφορά ενός επαρχιώτη στην πρωτεύουσα, που επιδιώκει να δείχνει άλλος».

Παρακάτω γράφει πάλι για τους ίδιους: «μεταπορθμεύουν, ως καινούργιες ιδέες, φθαρμένα, ξένα, νεωτεριστικά αποφόρια, επιδιδόμενοι εδώ και χρόνια στην υπονόμευση του τόπου ποικιλοτρόπως και εισπράττοντας παραλλήλως από κρατικά ή ξένα ύποπτα κέντρα μεγάλα κονδύλια για την εν γένει πολυπολιτισμική τους δραστηριότητα».

Λάτρης της Βυζαντινής Τέχνης, πώς θα μπορούσε να μην είναι, γράφει για τον Γιάννη Κοντό:

Συμβαίνει άθελά μου η ποίηση αυτή να με παρασέρνει σε μια βυζαντινότροπη ανάγνωση του αισθητού δράματος. Θέλω να πω ότι σε κάθε ποίημα αυτής της πορείας απουσιάζει η συνήθης απελπισία των σύγχρονων αδιεξόδων, όσο και η κραυγαλέα καταγγελία τους. Η διαπίστωση αυτή με παραπέμπει στην εσωτερίκευση του δράματος, όπως αυτό εικονογραφείται για παράδειγμα σε μια βυζαντινή εικόνα «Σταυρώσεως» όπου τα πρόσωπα δεν μορφάζουν, δεν συστρέφονται και δεν εκδηλώνουν το άλγος που υπαγορεύεται από την τραγικότητα του ίδιου του θέματος, επειδή αυτό αφομοιώνεται και απορροφάται σε μια μορφοπλασία υψηλόφρονης και για αυτό βαθιά ανθρώπινης αποδοχής ή κατανοήσεως. Βρίσκεται δηλαδή στον αντίποδα μιας παρεμφερούς , ας πούμε αναγεννησιακής σκηνής, όπου οι μορφές εξωτερικεύουν το άλγος. Με άλλα λόγια, εδώ το δράμα ή το πένθος δεν παύει να υπάρχει. Απλώς λόγω της καταφάσεως αυτής της θεϊκής συνθήκης, αποσύρεται σε μυστικές κρύπτες και συγκινησιακά βάθη πνευματικότητας. Έτσι πιστεύω ότι τα ποιήματα του Γιάννη Κοντού δεν παύουν να είναι λυπημένα.

Για Φώτη Κόντογλου μας πληροφορεί ότι έμεινε έκπληκτος όταν ο μεγάλος αυτός ζωγράφος απεφάνθη περί των ζωγράφων της Αναγέννησης. «Κανένας από αυτούς δεν αξίζει πεντάρα»!

Φώτης Κόντογλου
Τα ίδια υποστηρίζει και ο άγγλος κριτικός τέχνης Κλάιβ Μπελ, οποίος δηλώνει ότι «η εποχή από τον Τζιότο (1267 - 1337) μέχρι τον Σαιζάν((18391906) δεν είναι παρά μια παρατεταμένη παρακμή της τέχνης». 

Για το Γιάννη Μόραλη μιλάει με ιδιαίτερο σεβασμό, όπως αρμόζει σε μαθητή προς τον δάσκαλό του. 
Γιάννης Μόραλης
«Η έκδηλη λατρεία των αναφορών του στη ζωγραφική ή σε ζωγράφους που αγαπούσε, σε περιστατικά της ζωής του, πάντοτε σχετικά με την τέχνη, σε μυστικά για ήχους χρωμάτων, για ανατροπές από άστοχες σχέσεις των μορφολογικών στοιχείων, για δυνατότητες υπερβάσεως δυσκολιών με ειδικό χειρισμό υλικών ή γραφής, για μυστηριακές επενέργειες του τυχαίου, όλα τούτα έπαιρναν διαστάσεις μυθικές, μεταγγίζοντάς μας ταυτόχρονα και την ευθύνη ενός δυσανάβατου ρόλου ή καλύτερα ενός προορισμού με στοιχεία ιερότητος. Συνεπώς, αυτό που συνιστούσε την αγάπη και την υπευθυνότητα της δουλειάς με την οποία είχαμε καταπιαστεί, μας είχε καταστήσει εξ ορισμού μετόχους μιας άγραφης υποθήκης με καθήκοντα ιδιαίτερα και αποστολή πνευματική, μακριά από συμβιβασμούς και ιδιοτέλειες.

Δεν ξέρω πόσοι από εμάς εκείνου του καιρού κρατήσαμε τη σιωπηλή και κατανυκτική εκείνη υπόσχεση. Ενα πάντως είναι βέβαιο. Οτι αυτή η υπόσχεση οφείλει πολλά στη ζωογόνο πνευματικότητα του σεβάσμιου δασκάλου».

Ο Σωτήρης Σόρογκας ήταν προσωπικός φίλος του Παναγιώτη Κονδύλη. Διαβάζοντάς τον πρώτο, δεν μπορώ παρά να θαυμάσω την αγάπη του και την εκτίμηση με την οποία εκφράζεται για έναν κύκλο ελλήνων καλλιτεχνών και ποιητών, σε αντίθεση με τον δεύτερο ο οποίος μόνο με απαξιωτικά λόγια μίλησε για ολάκαιρο τον πνευματικό κόσμο της Ελλάδας – των ποιητών εξαιρουμένων - και λυπήθηκα βαθιά για άλλη μια φορά. Λυπήθηκα που δεν έχουμε όλοι μας τα μάτια και την καρδιά του Σωτήρη Σόρογκα.






Saturday, 15 November 2014

Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο

Τον Ισίδωρο Ζουργό τον γνώρισα από την «Αηδονόπιττα». Ένα έργο 600 σελίδων με θέμα την Έξοδο του Μεσολογγίου και – τι άλλο - τον έρωτα. Ενδιαφέρον έργο, είπα μόλις το τελείωσα, αλλά φλύαρο. Φλύαρα, σε γενικές γραμμές, είναι όλα τα μακροσκελή βιβλία. Οι συγγραφείς χάνονται στα ίδια τους τα σχέδια. Μάλλον τους πείθουν οι εκδότες να γράφουν μεγάλα βιβλία , ίσως επειδή αυτά πουλάνε.

Στην συνέχεια διάβασα την «σκιά της πεταλούδας». Και αυτό έτι περισσότερο φλύαρο. Ωστόσο δεν μπορεί κανείς παρά να παρατηρήσει την ικανότητα του Ζουργού να γράφει βιβλία που καταφέρνουν να σου κρατούν το ενδιαφέρον.

Το τελευταίο του βιβλίο το αγόρασα, μόνο και μόνο επειδή με ενδιαφέρει ο Μεσαίωνας.

Αυτό, ξεπερνάει σε μέγεθος όλα τα προηγούμενα. Κοντά 800 σελίδες.

Δεν ξέρω τι είχε στο μυαλό του ο συγγραφέας όταν το έγραφε, αλλά δεν έχει και καμία σημασία. Τα έργα παίρνουν τον δρόμο τους και ο καθένας βιώνει ένα βιβλίο με τα δικά του φίλτρα που πολλές φορές διαφοροποιούνται από εκείνα του συγγραφέα.

Στο οπισθόφυλλο λ.χ. διαβάζει κανείς:

«Ο Ματίας Αλµοσίνο, κρυπτοεβραίος στη Βασιλεία της Ελβετίας, διασχίζει από τρυφερή ηλικία τη Respublica Christiana, τη χριστιανική επικράτεια, ορφανός µε τον τρόπο του Ντίκενς και δέσμιος της θεοκρατικής καταδυνάστευσης της εποχής του. Χτίζει την ενηλικίωσή του μέσα από περιπέτειες, καθώς αλλάζει μάσκες θρησκευτικής και φυλετικής ταυτότητας, διχασμένος σχεδόν ως το τέλος από το μέγα διακύβευμα που εγκαινιάζει ο αιώνας του: τη γέννηση του επιστημονικού λόγου και την ανάφλεξη του ορθολογισμού απέναντι στη νοσταλγία του θαύματος και στις πιο ακραίες μεσσιανικές προσδοκίες.»

Τι να πει κανείς μετά από μια τέτοια εισήγηση; Θα ταίριαζε σε κάθε βιβλίο για τον 14ο αιώνα, εφ όσον κάποιος έχει χαρακτηρίσει τους μέσους χρόνους ως σκοτεινούς, όπου ξαφνικά αναδύθηκε από το πουθενά το Φώς της επιστήμης που διέλυσε τα σκοτάδια της Θεοκρατίας κλπ. κλπ. Αν όμως κάποιος δεν συμφωνεί με αυτό το παράδειγμα, τότε η ως άνω περιγραφή δυσφημεί το βιβλίο κατάφορα. Ούτε βέβαια η εποχή του Ντίκενς είναι εποχή θρησκευτικής καταδυνάστευσης! Ο Ντίκενς είναι συγγραφέας του 19ου αιώνα και το Λονδίνο βρίσκεται πολύ μακριά από την Ισπανία και την Ιταλίας της ιεράς εξέτασης και του θρησκευτικού φονταμενταλισμού.

Ούτε προφανώς την χριστιανική επικράτεια διασχίζει ο Ματίας, αφού η Θεσσαλονίκη και η Κωνσταντινούπολη ήταν πόλεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τέλος πάντων, πληροφορίες της ανιστορίας, πιστευτές σε κάθε θολό πνεύμα.

Αλλά και οι βιβλιοπαρουσιάσεις δεν πάνε πίσω. Οι περισσότερες (όσες δηλαδή διάβασα στο δίκτυ) λίγο πολύ τις ίδιες ανοησίες αραδιάζουν.

Ωστόσο, ανεξάρτητα με τα γραφόμενα στο οπισθόφυλλο και παρά το μέγεθος του βιβλίου, ο Ισίδωρος Ζουργός καταφέρνει αυτή τη φορά να μην ξεστρατίσει από ένα σχέδιο –πάντα σύμφωνα με τα δικά μου φίλτρα - περιγραφής μιας προσωπικότητας που πορεύτηκε τη ζωή του με οδηγό το καθήκον και την αγάπη για τον άνθρωπο.

Ο Ματίας Αλμοσίνο, γεννήθηκε στη Βασιλεία της Ελβετίας. Οι γονείς του, ήταν Μαράνοι. Δηλαδή με το ζόρι εκχριστιανισμένοι από την εποχή της Ρεκονκίστα κατά την οποία οι Ισπανοί διώχνουν τους Μαυριτανούς Μουσουλμάνους και τους ….. Εβραίους το 1492.

Γρήγορα αποδεικνύεται ότι ο πατέρας του δεν ήταν πατέρας του αλλά θείος του, ενώ πατέρας του είναι ο δίδυμος αδελφός του πατέρα του ο Ισαάκ. Ο Ματίας χάνει την μάνα του και μεταναστεύει με τον αληθινό του πατέρα στην Θεσσαλονίκη. Εκεί γνωρίζει τον Έλληνα Μελισσηνό, ο οποίος τον υιοθετεί και τον βαπτίζει Χριστιανό, αφού χάνει τον πατέρα του τον Ισαάκ.

Ο Ματίας, αντέχει όλες τις συμφορές που πέφτουν η μία μετά την άλλη στο κεφάλι του. Ο Μελισσηνός τον σπουδάζει γιατρό στην Πάντοβα και ο Ματίας γίνεται ο πιο διάσημος γιατρός της εποχής του. Αλλά δεν είναι μόνο ένας άριστος γιατρός, είναι ένας θεραπευτής των φτωχών όπου και αν τους συναντήσει.

Ο Ματίας είναι ένας ταξιδευτής από ανάγκη. Το καθήκον τον σπρώχνει να ξενιτεύεται και όχι κάποιος τυχοδιωχτισμός.

Από την Πάντοβα θα πάει στην Ζάκυνθο, μετά στην Πόλη μετά στο Λονδίνο (εδώ πηγαίνει όχι από κάποιο καθήκον) μετά στην Μολδαβία, στην συνέχεια στην Μόσχα και από κεί στον τελευταίο σταθμό.

Η Μελαγχολία είναι ο μόνιμος σύντροφος της ζωής του, αφού δεν προλαβαίνει να χαρεί τίποτα για μεγάλο διάστημα. Είναι σαν να τον έχει βάλει στόχο ο Θεός και τον υποβάλει σε κάθε λογής δοκιμασίες.

Δηλώνει άθεος! Αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας αλαφροΐσκιωτος που ψυχανεμίζεται όλες τις μεγάλες συμφορές που τον βρίσκουν.

Ο βιβλίο θα ήταν αφόρητο με τις τόσες δυστυχίες που τσακίζουν τον Ματίας, αλλά η απάντηση και η στάση της ζωής του αποζημιώνουν τον αναγνώστη και αφήνουν στο τέλος μια γλυκιά γεύση γι’ αυτόν τον ήρωα της καθημερινότητας, που θα μπορούσε να είχε γίνει πλούσιος και δοξασμένος! Στο τέλος η μοίρα του τον οδηγεί στο Άγιο Όρος όπου θα περάσει το υπόλοιπο του βίου του. Αλλά και εκεί δεν θα σταματήσει να γιατρεύει και να χαρίζει ζωή, ενώ η δική του συνεχίζει να τρέχει βουτηγμένη στην μελαγχολία και στην μοναξιά.

Το πρόσφατο βιβλίο του Ζούργου είναι καλογραμμένο, το κείμενο είναι δεμένο και η πλοκή μετρημένη και ακούραστη.

Το ιστορικό φόντο δεν είναι πολύ έντονο. Θα μπορούσε να είναι μια οποιαδήποτε εποχή και ο Ματίας – Αλμοσίνο Μελησσινός θα μπορούσε να ήταν ένα παράδειγμα για την σημερινή εποχή όπου οι άνθρωποι έχουν χάσει τον μπούσουλα της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης. Οφείλω ένα εύγε στον Ισίδωρο και του εύχομαι καλή συνέχεια ως συγγραφέας.

Κλείνοντας θα έλεγα ότι καλό θα ήταν να μελετήσουμε όλοι μας την ιατρική του Μεσαίωνα βασισμένη σε ότι ο άνθρωπος παίρνει από την Άγια Γη και όχι από τις Άγιες Φαρμακερές (και όχι φαρμακευτικές) Εταιρείες, γιατί ποτέ δεν ξέρουμε πόσο γρήγορα αυτός ο πολιτισμός θα καταρρεύσει και δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο.

Άλλα βιβλία του Ισιδωρου Ζουργού, αντιγραφή απο την βιβλιονετ:
2014) Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο, Εκδόσεις Πατάκη
(2012) Ανεμώλια, Εκδόσεις Πατάκη
(2011) Ανεμώλια, Εκδόσεις Πατάκη
(2010) Η ψίχα εκείνου του καλοκαιριού, Εκδόσεις Πατάκη
(2010) Φράουστ, Εκδόσεις Πατάκη
(2008) Η αηδονόπιτα, Εκδόσεις Πατάκη
(2007) Αποσπάσματα από το βιβλίο του ωκεανού, Εκδόσεις Πατάκη
(2005) Στη σκιά της πεταλούδας, Εκδόσεις Πατάκη
(2002) Η ψίχα εκείνου του καλοκαιριού, Εκδόσεις Πατάκη
(2000) Αποσπάσματα από το βιβλίο του ωκεανού, Εκδόσεις Πατάκη
(1995) Φράουστ, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη

Thursday, 13 November 2014

Ηγέτες της συμφοράς.

«Θα τους συντρίψουμε, θα δώσουμε ένα μάθημα στους άσωτους και ψεύτες Ελληνες...». Αυτή ήταν η πρώτη αντίδραση των ηγετών της Ευρωζώνης, όταν εκδηλώθηκε η ελληνική κρίση χρέους και οι Ευρωπαίοι έτρεχαν να αποτρέψουν το ντόμινο. Το αποκαλύπτει ο τότε υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τίμοθι Γκάιτνερ, περιγράφοντας με γλαφυρό τρόπο τα διαμειφθέντα σε δείπνο εργασίας των G-7, στη συνάντηση με τον Σόιμπλε και στις παρασκηνακές διαβουλεύσεις που ακολούθησαν.  

Δεν με εκπλήσσουν ούτε οι Γάλλοι ούτε οι Γερμανοί. Το μίσος τους για τους μικρούς λαούς και μάλιστα για τους Ελληνες το έχουν καταθέσει πολλαπλώς στην ιστορία.

Στις Σταυροφορίες τα έκανα πλακάκια με τους Ισλαμιστές, όταν δεν τους έσφαζαν ή δεν τους έτρωγαν, προκειμένου να αρπάξουν και να λεηλατήσουν την Βασιλεύουσα.

Σε όλη την διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Γάλοι ήταν οι καλύτροι σέμπροι της.

Στην Επανάσταση λύσσαξαν να μας περιορίσουν μέχρι την Λάρισα.

Οι Γερμανοί ήταν οι σύμβουλοι των Τσετών του Κεμάλ για να οργανώσουν την γενοκτονία την οποία εφάρμοσαν στο πετσί των Εβραίων αμέσως μετά την επιτυχία τους στην γενοκτονία των Χριστιανικών πληθυσμών της Μικρασίας και Κεντρασίας.

Σήμερα τα κάνουν πλακάκια με τους Ναζίδες της Κριμαίας, αρκεί να μπούν στην μύτη των Ρώσων.

Τους Τζιχαντιστές τους δημιούργησαν και τους αφήνουν να αλωνίζουν, για να καταστρέψουν τον Ασαντ.

Τα λεφτά τους, που ένας Θεός ξέρει με τι παρανομίες και ανομίες τα μάζεψαν τα τακτοποίησαν στο Λουξεμβούργο και στα νησιά των φορολογικών παραδείσων.

Τους λαούς τους τους έχουν γραμμένους, και την Ευρώπη των λαών την έχουν ποδοπατήσει μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο.

Όλες τις ιδέες της Μεγάλης Γαλλικής Επανάστασης όπως αδελφοσύνη, ισότητα ελευθερία τις έγραψαν σ’ αυτά που δεν έχουν.

Σήμερα μας φτύνουν στη μούρη «ανθρώπινα δικαιώματα» «δημοκρατία» «ανοχή της διαφορετικότητας» προκειμένου να κάνουν τις δουλίτσες τους, να πλουτίζουν αυτοί και να φτωχαίνουν όλοι οι άλλοι.

Τον πλανήτη τον σφάζουν καθημερινά, αρκεί να εξασφαλίσουν τα φάκινγκ χρήματά τους.

Άπληστοι, ηλίθιοι, αγράμματοι! Αυτοί είναι οι ηγέτες της σημερινής Ενωμένης Ευρώπης, που μόνο ενωμένη δεν είναι.

Και τολμούν, αυτά τα πλανητικά σκουπίδια, χειρότερα από τα πυρηνικά απόβλητα που θα μας καταπιούν μια μέρα να

λένε ότι εμείς τους είπαμε ψέματα!!!

Τι λέτε βρε Θεομπαίχτες; Ποιός είπε ψέματα; Που μας υποσχεθήκατε μια Ευρώπη των λαών και κατασκευάσατε μια Ευρώπη των Τραπεζών; και όχι βέβαια γιατι έτσι σας βγήκε κατά λάθος, αλλά γιατι έτσι την προετοιμάσατε;

Μην ανησυχείτε Κυριακή κοντή γιορτή! Ο γκρεμός που ανοίξατε θα ρουφήξει και σας μαζί! Και επειδή εμείς συνηθίσαμε στην φτώχεια εσείς θα ψοφήσετε πρώτοι!

Thursday, 30 October 2014

Ας μην ξεχνάμε την ΜΟΝΣΑΝΤΟ



Αυτά είναι τα 12 πιο επιβλαβή προϊόντα που έχουν φτιαχτεί από τον γίγαντα της βιοτεχνολογίας, την Monsanto:

1. Ζαχαρίνη

Η απλή ζαχαρίνη είναι τεχνητή γλυκαντική ουσία. Τον 20ο αιώνα η Monsanto θέλησε να χρησιμοποιήσει την ζαχαρίνη στην μαζική παραγωγή για λογαριασμό της Coca Cola.

Αρχικά, η ουσία είχε επαινεθεί χάρη στην ιδιότητά της να προσφέρει γλυκιά γεύση χωρίς θερμίδες. Ωστόσο, τη δεκαετία του 1970, μία επιστημονική έρευνα αποκάλυψε ότι η ζαχαρίνη προκάλεσε καρκίνο σε ποντίκια πειραματόζωα.

Για λίγο καιρό η ουσία μπήκε στην λίστα των καρκινογόνων ουσιών. Μετά από έντονες πιέσεις, η έρευνα χαρακτηρίστηκε εσφαλμένη και αποσύρθηκε, με αποτέλεσμα η ζαχαρίνη να βγει από την «μαύρη λίστα» να μπει ξανά στην παραγωγή. Σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως σε ποτά, γλυκά, μπισκότα, οδοντόκρεμες κ.ά.

2. PCB’s

Τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια και τριφαινύλια (PCB/PCT) είναι ελαιώδεις σύνθετες χημικές ουσίες που είχαν χρησιμοποιηθεί ευρύτατα στο παρελθόν λόγων των μοναδικών φυσικοχημικών τους ιδιοτήτων ως διηλεκτρικά υγρά σε μετασχηματιστές (Μ/Σ) και πυκνωτές, σε συστήματα μεταφοράς θερμότητας, ως πρόσθετα υδραυλικών ελαίων, ως επιβραδυντικά φλόγας και σε άλλες εφαρμογές. Τα PCB/PCT είναι τοξικές ενώσεις τόσο για τον άνθρωπο όσο και για το υπέδαφος, τη χλωρίδα και την πανίδα.

Παρασκευάζονταν από το 1929 έως το 1979 ώσπου απαγορεύτηκαν. Τα PCB έχουν συνδεθεί με την πρόκληση καρκίνου, καθώς και με μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπινου ανοσοποιητικού, αναπαραγωγικού, νευρικού και ενδοκρινικού συστήματος.

Ενώ έχουν απαγορευτεί από το 1979, μία μελέτη του 2011 αποκάλυψε ότι ακόμα εμφανίζονται στα αίμα εγκύων. Τα PCB χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή ειδών ευρείας κατανάλωσης όπως: καλώδια, πλαστικά, κόλλες, χρώματα κ.ά.

3. Πολυστυρένιο



Το πολυστυρένιο (πολυφαινυλαιθένιο) είναι ένας αρωματικός υδρογονάνθρακας. Χρησιμοποιείται για την παραγωγή υλικών με μονωτική χρήση αλλά και για ελαφρά, περίπλοκα σχήματα που χρησιμοποιούνται ως υλικά συσκευασίας και φόρμες για χύτευση μετάλλων. Η παραγωγή πολυστερίνης ξεκίνησε από την Monsanto το 1941.

Γιατί είναι κακό; Γιατί πρόκειται για μη βιοδιασπώμενο υλικό που επιβαρύνει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό το περιβάλλον. Η χρόνια έκθεση στο υλικό έχει συνδεθεί με συμπτώματα όπως: κατάθλιψη, πονοκέφαλοι, αδυναμία, κούραση.

Χρησιμοποιείται σχεδόν παντού, αλλά συχνότερα στις συσκευασίες τροφίμων (γνωστό ως φελιζόλ). Έχει σταθεροποιήσει τη θέση του στην παγκόσμια αγορά καθώς θεωρείται πιο ανθεκτικό σε σχέση με τις χάρτινες ή τις πλαστικές συσκευασίες, τις οποίες όμως μπορούμε να ανακυκλώσουμε…

4. Πυρηνικά όπλα

Ενδιαφέρον ο ρόλος που έπαιξε η Monsanto και στο θέμα των πυρηνικών όπλων. Η εταιρεία ανέπτυξε ένα τμήμα που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο Manhattan Project από το 1943 έως το 1945. Το Manhattan Project, ήταν υπεύθυνο για την παραγωγή των πρώτων ατομικών βομβών για τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο.

5. DDT

Το DDT (dichlorodiphenyltrichloroethane) ήταν ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο φυτοφάρμακο με στόχο την καταπολέμηση των κουνουπιών για την μη εξάπλωση της ελονοσίας. Η Monsanto υπήρξε ένας από τους πρώτους κατασκευαστές του εντομοκτόνου.
Απαγορεύτηκε το 1972 γιατί συνδέθηκε με την καταστροφή του ήπατος, τη μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα και με προσωρινές βλάβες στο νευρικό σύστημα.

Επειδή είναι μη βιοδιασπώμενη, με έρευνες που έγιναν βρέθηκαν ποσότητες DDT μέχρι και στο γάλα των Πολικών αρκούδων στο Βόρειο πόλο και στα αυγά των πιγκουίνων στοΝότιο πόλο. Θεωρήθηκε υπεύθυνο για την λείανση - λέπτυνση του κελύφους των αυγών πτηνών που οδήγησε στον περιορισμό του πληθυσμού τους εγκυμονώντας ακόμα και τον κίνδυνο της πλήρους εξαφάνισης τους. Σήμερα η χρήση του έχει απαγορευτεί.

Δυστυχώς η διάσπαση του DDT μπορεί να ξεπεράσει και τα 15 χρόνια και γι” αυτό ακόμα εμφανίζονται ίχνη σε εδάφη. Ο άνθρωπος μπορεί να εκτεθεί στο DDT μέσα από την κατανάλωση μολυσμένων ψαριών, καλλιεργειών, είτε μέσω του αέρα.

6. Διοξίνη

Οι διοξίνες θεωρούνται από τα πιο τοξικά χημικά. Η Monsanto από το 1945, άρχισε να προωθεί τη χρήση των χημικών φυτοφαρμάκων στη γεωργία.

Το μεγαλύτερο κακό που προκαλούν οι διοξίνες είναι κυρίως η ικανότητά τους να συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα. Σχετική έρευνε έδειξε ότι οι διοξίνες μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο στον άνθρωπο.

Ακριβώς αυτή η συσσώρευση φέρνει τις διοξίνες στο πιάτο μας! Εντοπίζονται κυρίως στο κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

7. Agent Orange


Ένα ζιζανιοκτόνο που χρησιμοποιήθηκε για χημικό πόλεμο στο Βιετνάμ. Η Monsanto… έτυχε να είναι ένας από τους δύο μεγάλους κατασκευαστές του φονικού όπλου.

Το Agent Orange θεωρήθηκε υπεύθυνο για πάνω από 400.000 θανάτους και 500.000 γενετικές ανωμαλίες, ενώ ένα εκατομμύριο άνθρωποι υποφέρουν από προβλήματα υγείας που προκλήθηκαν από αυτό.

Οι επιπτώσεις του Agent Orange στο Βιετνάμ εξακολουθούν να είναι αισθητές. Η πρώτη επίσημη προσπάθεια καθαρισμού άρχισε μόλις το 2012. Ορισμένες χημικές ουσίες του Agent Orange μπορεί ακόμα να βρεθούν σε ορισμένα ζιζανιοκτόνα που χρησιμοποιούνται σήμερα.

8. Λιπάσματα με βάση το πετρέλαιο

Όπως υποδηλώνει το όνομα, τα λιπάσματα με βάση το πετρέλαιο χρησιμοποιούνται σε εδάφη για να βοηθήσουν στην γρήγορη ανάπτυξη των φυτών. Η Monsanto μπήκε στην παραγωγή τους το 1955, με την αγορά ενός μεγάλου διυλιστηρίου.

Τα συγκεκριμένα λιπάσματα έχει αποδειχθεί ότι καταστρέφουν τους ευεργετικούς μικροοργανισμούς του εδάφους. Αυτή η καταστροφή αποστειρώνει τελικά το έδαφος και το κάνει πλήρως εξαρτώμενο από εξωτερικούς παράγοντες, όπως τα λιπάσματα, για να αναπτυχθεί.

Δυστυχώς, χρησιμοποιούνται ευρέως σε όλο τον κόσμο καθώς οι αγρότες έχουν μεγαλύτερο έλεγχο της ποσότητας που παράγουν.

9. RoundUp



Το RoundUp είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο ζιζανιοκτόνο σε όλο τον κόσμο. Το 1970 η Monsanto έφτιαξε το τμήμα γεωργικών χημικών, με το RoundUp να είναι το βραβευμένο και Νο1 ζιζανιοκτόνο της.

Η ουσία Glyphosate που εμπεριέχει το ζιζανιοκτόνο έχει συνδεθεί με τον καρκίνο σε αρκετές μελέτες. Οι έρευνες έδειξαν ότι μπορεί να προκαλέσει χημική ενδοκρινική διαταραχή και να παρέμβει στο ορμονικό σύστημα των θηλαστικών. Προκαλεί διαταραχές της ανάπτυξης, γενετικές ανωμαλίες και καρκινικούς όγκους.

Το RoundUp έχει εγκριθεί και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα ως ζιζανιοκτόνο.

10. Ασπαρτάμη

Όπως η ζαχαρίνη έτσι και η ασπαρτάμη είναι τεχνητή γλυκαντική ουσία που χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ζάχαρης σε τρόφιμα και ποτά. Η Monsanto απέκτησε το 1985 την εταιρεία που είναι υπεύθυνη για την παραγωγή ασπαρτάμης.

Πολλές έρευνες έχουν δείξει τις αρνητικές επιπτώσεις της ασπαρτάμης στον ανθρώπινο οργανισμό:

Aspartame: The Bitter Truth Behind This Toxic Sweetener

The Shocking Story of How Aspartame Became Legal

Aspartame Damages The Brain At Any Dose

Η ασπαρτάμη χρησιμοποιείται ευρέως σε αναψυκτικά διαίτης, γιαούρτια, τσίχλες, σάλτσες, δημητριακά και πολλά άλλα προϊόντα.

11. Αυξητική Ορμόνη Βοοειδών (rBGH)

Η rBGH αναπτύχθηκε από τη Monsanto και είναι μια γενετικά τροποποιημένη ορμόνη που χορηγείται με ένεση σε αγελάδες γαλακτοπαραγωγής για να παράγουν περισσότερο γάλα.

Με την τεχνητή αύξηση της παραγωγής γάλακτος, η rBGH αυξάνει επίσης τα επίπεδα πύον, τα κατάλοιπα αντιβιοτικών και την ορμόνη IGF-1 που επιταχύνει τον καρκίνο! Όταν καταναλώνεται από τους ανθρώπους συνεχίζει να ενεργεί ως επιταχυντής του καρκίνου και έχει συνδεθεί με τον καρκίνο του μαστού, του παχέος εντέρου και του προστάτη.

Η RBGH χρησιμοποιείται ακόμα, συνήθως με μία ένεση που γίνεται σε αγελάδες γαλακτοπαραγωγής κάθε δεύτερη εβδομάδα.

12. Γενετικά Τροποποιημένοι Οργανισμοί

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Monsanto ξεκίνησε την καμπάνια που προωθεί μέχρι σήμερα ότι βοηθάει ώστε όλος ο κόσμος να έχει φαγητό.



Επιμέλεια-μετάφραση: Βιβή Συργκάνη, enallaktikos


πηγές

collective-evolution.com


(1) http://gmo-awareness.com/2011/05/12/monsanto-dirty-dozen/
(2)http://www.theglobeandmail.com/life/health-and-fitness/health/reality-check-the-raw-truth-about-saccharin/article18871937/
(3) http://www.epa.gov/wastes/hazard/tsd/pcbs/about.htm
(4) http://greenliving.lovetoknow.com/How_Styrofoam_is_Bad_for_the_Environment
(5) http://www.britannica.com/EBchecked/topic/362098/Manhattan-Project
(6) http://www.epa.gov/pbt/pubs/ddt.htm
(7) http://www.ejnet.org/dioxin/
(8) http://www.publichealth.va.gov/exposures/agentorange/
(9) http://www.scientificamerican.com/article/how-fertilizers-harm-earth/
(10)http://www.collective-evolution.com/2014/03/04/roundup-herbicide-found-in-75-percent-of-air-rainfall-test-samples/
(11) http://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2014/04/16/aspartame-diet-soda.aspx
(12) http://www.naturalnews.com/035141_aspartame_worst_sources_products.html#
(13) http://www.ejnet.org/bgh/nogood.html

Saturday, 25 October 2014

Ρωμιοπούλες - Πηνελόπη Δέλτα



«Σε μας, όπου η παντρειά μας επιβάλλεται, όπου ο γάμος είναι ζευγάρωμα της τύχης» είπε προσφέροντας μια μια τις λέξεις σαν να ακολουθούσε τις σκέψεις της, «ευτυχία δεν μπορεί να υπάρξει…. Ο γάμος είναι επιχείρηση… ένα συμβόλαιο που μας δένει μονάχα εμάς τις γυναίκες. Και δεν το έχουμε καν υπογράψει εμείς. Μας φτιάνουν άλλοι δεσμούς, χωρίς να μας ρωτήσουν, και οι δεσμοί αυτοί μας περιτυλίγουν, πληθαίνουν, καταντούν πυκνό δίχτυ με τον καιρό… Ποθούμε αγάπη και παντρευόμαστε το καθήκον… Τα παιδιά μας τα αγαπούμε από απελπισία, γιατί αποκλείεται για μας κάθε λαχτάρα, κάθε άλλη χαρά …ή δεν τα αγαπούμε γιατί μας θυμίζουν την επιβεβλημένη αντρίκεια αγκαλιά, όπου μας έριξαν οι γονείς μας στο βρόντο, και όπου μας αλυσοδένει αυτό που ονομάσανε καθήκον… Τίποτε δεν έχουμε κοινό με τον σύντροφό μας, ούτε πόθους, ούτε σκέψεις, ούτε επιθυμίες, ούτε χαρά…. Είμαστε δύο εχθροί που όλη μας τη ζωή, μετριούμαστε με το μάτι, έτοιμοι ν’ ανταποδώσουμε κάθε χτύπημα κάθε πόνο
……………………………

Αργά είχε χαθεί ο ήλιος πέρα στον ορίζοντα, και με μια είχαν σβήσει οι φλογερές αχτίδες, αφήνοντας χλωμή μια λάμψη στον ουρανό όπου ξεκόβουνταν σκοτεινά τώρα, σαν μαύρες βελόνες, τα μεγάλα κυπαρίσσια του Κηφισού*

 Ρωμιοπούλες.



Η Πηνελόπη Δέλτα είναι μία συγγραφέας που διαπαιδαγώγησε με τα βιβλία της 3 γενιές ελληνοπαίδων. Τα βιβλία της ανήκουν σ’ αυτό το είδος των βιβλίων που μέρος της σημερινής «διανόησης»  βγάζει σπυριά και μόνο που τα βλέπει! όπως λ.χ. ο κ. Αντώνης Λιάκος,  που  γεμάτος …ευαισθησία  για όλους τους εχθρούς της Ελλάδας, της χώρας δηλαδή που  πληρώνει τον μισθό του για να μπορεί από έδρας να χύνει το φαρμάκι του για κάθε τι  ελληνικό, αναρωτιέται με ….φρίκη:
Για πόσον καιρό ακόμη η Πηνελόπη Δέλτα θα παραμένει η «αγαπημένη συγγραφέας των παιδικών μας χρόνων»; 
Σωστός ο κύριος καθηγητής! Να αναθέσουμε  λοιπόν το έργο  στην κυρία Ρεπούση για να διαβάζουν τα Ελληνόπουλα το «ζικ – ζακ στις νερατζιές» και άλλα συναφή τερατουργήματα, όπου το παιδί θα πληροφορείται, πως η  ηρωίδα επιδίδεται σε σεξ με το ψυγείο της.  Ευτυχώς όμως που υπάρχει και η  άλλη διανόηση, χωρίς εισαγωγικά αυτή τη φορά, αλλά και ο αγνός  ελληνικός λαός που όχι μόνο δεν παρασύρονται από αυτές τις μισελληνικές υστερίες, αλλά τους έχουν πάρει πρέφα και οι μεγαλοστομίες τους μοιάζουν με τις τσιρίδες του βάτραχου του παραμυθιού που ήθελε να παντρευτεί την όμορφη πριγκίπισσα και να γένει βασιλιάς.
Αλλά ας αφήσουμε αυτούς  τους ύπουλους εχθρούς της χώρας μας να αναρωτιόνται γιατί ο ελληνικός λαός διαβάζει και θα διαβάζει Πηνελόπη Δέλτα και όχι Έρση Σωτηροπούλου, γιατί διαβάζει Σεφέρη, Παπαδιαμάντη,  Καβάφη, Ελύτη, Βενέζη και τόσους άλλους Ελληναράδες, ενώ αυτούς δεν τους διαβάζει ούτε η μάνα τους και ας πάμε στις

Ρωμιοπούλες.

Οι «Ρωμιοπούλες εκδόθηκαν εσχάτως, 74 χρόνια μετά τον θάνατό της Πηνελόπης Δέλτα. Γιατί άραγε να μην παρουσιαστεί νωρίτερα στο αναγνωστικό κοινό ένα βιβλίο που γράφτηκε πριν 75 χρόνια; Ο επιμελητής, Αλ. Ζάννας, αναφέρει στο Παράρτημα του τρίτου τόμου, ότι η ίδια είχε ζητήσει να εκδοθεί όταν η Ελλάδα ελευθερωθεί. Ωστόσο δημοσιεύεται σήμερα, που η Ελλάδα είναι αποικία χρέους στους Γερμανούς με πρωθυπουργό τον δισέγγονο της.

Η δύστυχη!

Πού να το φανταζόταν, ότι η ζωή της ήταν δεμένη τόσο τραγικά με την Ελλάδα. Με την Ελλάδα, που όπως γράφει ή ίδια στο περί ού ο λόγος βιβλίο της, ήταν η πιο μεγάλη και η τελευταία αγάπη της.

Η τριλογία « Ρωμιοπούλες» αποτελείται από τα εξής βιβλία: «Το Ξύπνημα», «Λάβρα» και «Σούρουπο»

Η ιστορία ξεκινάει τον Ιανουάριο του 1895 και τελειώνει τον Νοέμβριο του 1920.
Και τα τρία βιβλία αναφέρονται στη ζωή της Δέσποινας Κρινά – Δεπέργολα, μιας αστής ρωμιοπούλας, μεγαλωμένη με τις δασκάλες του πιάνου και των γαλλικών, που τρέχει σε βεγγέρες στο παλάτι, στις πρεσβείες και σε όλα τα πλουσιόσπιτα της Αθήνας κατ επιταγή  της μαμάς, η οποία θέλει να την παντρέψει με πλούσιο γαμπρό, είτε η κόρη της τον θέλει είτε όχι.

Έτσι αθώα ξεκινά η ιστορία της. Με τα σημερινά  ήθη  μοιάζει να είναι από άλλον πλανήτη. Και ωστόσο η εποχή που τα παιδιά μιλούσαν στους γονείς στον πληθυντικό και περίμεναν τον γαμπρό από μία καλή προξενήτρα δεν είναι και πολύ μακριά. Εγώ που είμαι παιδί της ειρήνης, θυμάμαι τις οικονομικά καλύτερες της τάξης να μιλούν με το «εσείς καλέ μαμά» και «εσείς καλέ μπαμπά». Εμένα, ως παιδί λαϊκής οικογένειας, αλλά και από την Κεφαλονιά, που ως γνωστόν δεν γνώρισε Τουρκιά και Φανάρι, αυτά μου φαίνονταν αστεία πράγματα.

Στο «ξύπνημα» η Δέσποινα παντρεύεται με το ζόρι τον Γρηγόρη Δεπέργολα, σκοντάφτοντας στην άρνηση των γονιών της να παντρευτεί αυτόν που αγαπά, και ξενιτεύεται μαζί του στην Βομβάη. Το βιβλίο κλείνει με τον σιωπηρό όρκο της Δέσποινας, να μην αρνηθεί ποτέ στην κόρη της να  παντρευτεί όποιον θέλει.

Στην «Λαύρα» η Δέσποινα επιστρέφει στην Αθήνα για διακοπές. Κάνει το ντεμπούτο της στην Αγγλική Πρεσβεία στην οποία δεξιώνεται όλη η υψηλή Αθηναϊκή κοινωνία, του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου.

Εκεί θα γνωρίσει τον Έρωτα με Ε Κεφαλαίο. Η ανταπόκριση είναι άμεση. Αλλά τι δυστυχία! Η Δέσποινα είναι παντρεμένη, έχει δυο παιδιά, η ζωή της είναι πια δοσμένη στο καθήκον της παντρεμένης γυναίκας και μητέρας. Αυτός ο έρωτας είναι καταδικασμένος, όσο μεγάλος και αν είναι.
 

Μια κοινή ιστορία, που όμως η πένα της Πηνελόπης Δέλτα την χρωματίζει με μύρια χρώματα και αρώματα, πολιτικά κοινωνικά, ιστορικά, ψυχολογικά, ανθρώπινα πολύ ανθρώπινα που ξεχειλίζουν τον καμβά και γεμίσουν την Πλάση με ομορφιά που σου ξεριζώνει την καρδιά.
 

Στον τρίτο βιβλίο «σούρουπο» το κρεσέντο σου σπάει τα τύμπανα! Η Δέσποινα σπαράζει  ανάμεσα στο καθήκον και στην κόλαση οι πόρτες της οποίας έχουν διάπλατα ανοίξει και της ρουφάνε κάθε μόριο της ύπαρξής της. Σ αυτή την ψυχική συντριβή θα συναντήσει τον  πόλεμο.  Είναι ένας   πόλεμος που ρημάζει τα πάντα! Η Αγία οικογένεια παρασυρμένη στην δύνη του χάνει κάθε προηγούμενο στήριγμα.  Θάνατος, φτώχεια, συμφορές έρχονται απανωτά. Η τραγωδία της Δέσποινας κορυφώνεται και οδηγεί την μοιραία αυτήν γυναίκα την fame Fatale της αρχής του προηγούμενου αιώνα σε αυτοκτονία.
Το τελευταίο κεφάλαιο της τριλογίας έχει τον τίτλο "FINIS GRECIA" . Μ΄ αυτόν τον τίτλο δηλώνει ότι έχασε πια κάθε λόγο ύπαρξης. Οι δύο μεγάλες αγάπες της, ο Βάσος Γάβρας και η Ελλάδα τέλειωσαν. Γι αυτήν δεν υπάρχει κανένας λόγος ύπαρξης.
Ω Ελλάδα Ελλάδα Πατρίδα, θ’  αναφωνήσει, ύστερα
Θα σηκωθεί και θα ανοίξει το σερτάρι της, θα πάρει το ημερολόγιό της και θα ανοίξει την τελευταία γραμμένη σελίδα.
«Ω Πατρίδα, εσύ, η τελευταία μεγάλη αγάπη, που δεν απατάς ποτέ, δεν απογοητεύεις, δεν ελαττώνεσαι, δε μικραίνεις, δεν κλονίζεσαι…»
**
.......
«Ακου… Βάσο…»
Ανακατώνουνταν και ο λογισμός της. Τον έχανε. Εκανε να τον προφθάσει. Της ξέφευγε…
Μα και τα χείλη της πάγωναν… Κρύο! Κρύο! Το τζάκι…;
Ξαφνικά μπατάρησε η σκέψη της, ναυάγησε.
Και βούλιαξε και χάθηκε στο σκοτάδι το παντοτινό. 
***
Η Δέσποινα σβήνει και αφήνει πίσω της μια Ελλάδα που από τις μεγάλες δόξες  των Βαλκανικών Πολέμων, αλλά και τις επιτυχίες στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο θα βουλιάζει με την απίστευτη εκλογική ήττα του Βενιζέλου στην μία εθνική ταπείνωση μετά την άλλη. Η ιστορία τελειώνει το 1920, το μοιραίο 1922 είναι κοντά, η Ελλάδα σπαράζεται από τον εθνικό διχασμό και χάνει για πάντα την Ανατολή που με σφοδρούς αγώνες και ακόμα σφοδρότερες απώλειες είχε προσπαθήσει να απελευθερώσει ο Βενιζέλος.

Αχ ! αγαπημένη Πηνελόπη, πέθανες γιατί μπήκαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα! Που να ήξερες ότι 60 χρόνια μετά τον θάνατό σου, αυτός που θα παρέδιδε την Χώρα στους Γερμανούς και πάλι θα ήταν ο ίδιος ο δισέγγονός σου!

Αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που κατατάσσει ένα μυθιστόρημα στα αριστουργήματα. Δεν θυμάμαι ποιος το είπε (νομίζω ο Ουμπέρτο Εκο στο περί λογοτεχνίας έργο του)  ωραίο είναι αυτό που μας αρέσει, τόσο απλά. Έτσι απλά θα πω και γω, ότι οι Ρωμιοπούλες είναι το αριστούργημα της Πηνελόπης Δέλτα και ένα αριστούργημα της Ελληνικής λογοτεχνίας.

Ο επιμελητής της έκδοσης, Αλ Π. Ζάννας (εγγονός της και αυτός) μας πληροφορεί ότι οι Ρωμιοπούλες είναι η αυτοβιογραφία της Πηνελόπης Δέλτα. Ότι ο μεγάλος της Έρωτας ο Βάσος Γάβρας είναι ο Ιων Δραγούμης, ότι η ερωμένη του Βάσου είναι η Μαρίκα Κοτοπούλη και λοιπά και λοιπά. Νομίζω ότι αυτές οι διευκρινήσεις είναι άχρηστες και μειώνουν την αξία του βιβλίου.

Θα ήταν προτιμότερο να μας άφηνε να κρίνουμε εμείς τι είναι μύθος και τι πραγματικότητα.



*Το ξύπνημα, σελίδα 247 και 248
** Σούρουπο σελίδα 466
*** Σούρουπο σελίδα 468 τελευταία

********************************************************************
Άλλα Έργα της ίδιας: (Αντιγραφή από τον Βίκι)

Για την Πατρίδα (νουβέλα) (1909)
Η καρδιά της βασιλοπούλας (διήγημα-παραμύθι) (1909)
Παραμύθι χωρίς όνομα (1910)
Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου (ιστορικό διήγημα) (1911)
Παραμύθια και άλλα (1915)
Τα Ανεύθυνα (Διηγήματα) (1921)
Στο Κοτέτσι (παραμύθι)(1922) (σαν βιβλίο εκδόθηκε μόλις το 2011 από τις εκδόσεις Τετράγωνο)
Η ζωή του Χριστού (Δίτομο) (1925)
Τρελαντώνης (μυθιστόρημα) (1932)
Πρώτες ενθυμήσεις (διήγημα) (1932)
Μάγκας (μυθιστόρημα) (1935)
Στα μυστικά του βάλτου (μυθιστόρημα) (1937)
Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος: ημερολόγιο, αναμνήσεις, μαρτυρίες, αλληλογραφία (1978)
Ίωνας Δραγούμης: ημερολόγιο, αναμνήσεις, μαρτυρίες, αλληλογραφία (1978)
Μύθοι και Θρύλοι (διηγήματα και Παραμύθια) (1916)

Friday, 22 August 2014

Το ξύπνημα της Δύσης και η παγκοσμιοποίηση

Οταν ον δητε τ βδλυγμα τς ρημσεως τ ρηθν δι Διανιλ το προφτου  
στς ν τπ γίῳ ναγινσκων νοετω

 
Η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους 

Δεν ανέρτησα τυχαία το προηγούμενο πόστ για την Σταυροφορία των παιδιών. Πιστεύω, ότι η εποχή που εγκαινίασαν οι Σταυροφόροι στο τέλος του 11ου και στην αυγή του 12ου αιώνα, με την απίστευτη σε αγριότητα κατάληψη της Ιερουσαλήμ, (δεν άφησαν κανένα ανθρώπινο όν ζωντανό) στην συνέχεια με την πιο βάρβαρη λεηλασία που είχε δει μέχρι τότε η ανθρωπότητα, με σφαγές, βιασμούς, κλοπές εκκλησιών, ιδιωτικών και κρατικών κτιρίων , (εδώ δεν κατάφεραν να σφάξουν ένα εκατομμύριο κατοίκους που είχε τότε η Κωνσταντινούπολη, αλλά κατάφεραν σε 57 χρόνια κατοχής να μειώσουν τον πληθυσμό της σε μόλις 100.000), η εποχή λοιπόν που εγκαινίασε η άσπλαχνη Δύση συνεχίζεται με αμείωτη βαρβαρότητα μέχρι των ημερών μας.

Σήμερα, σύμφωνα με πάρα πολλές ενδείξεις, φτάνει στο τέλος της! Το αντίτιμο αυτού του τέλους θα είναι  ....η κατάρρευση αυτού του πολιτισμού του χρήματος και προφανώς και του πλανήτη ολάκαιρου, αφού αυτός ο πολιτισμός είναι σήμερα ο κυρίαρχος.

Διαβάστε τον Πέτρας και θα καταλάβετε.
Λιτός, με λίγα λόγια η εικόνα των ηγετών του πλανήτη, αλλά και των λαών που έτυχε να έχουν αυτά τα απίστευτα όντα ως ηγέτες τους.

Ο Θεός να μας φυλάει......

Ο Ψυχρός Πόλεμος έχει επιστρέψει και έχει πάρει επικίνδυνη στροφή…
Του James Petras*

Χάος κυριαρχεί και εξαπλώνεται συνεχώς ενόσω εξοργισμένοι ηγέτες στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και οι πελάτες και σύμμαχοί τους επιδιώκουν πολέμους γενοκτονίας.

Μισθοφορικοί πόλεμοι στη Συρία∙ ισραηλινοί βομβαρδισμοί τρόμου στη Γάζα∙ πόλεμοι κατ’ εντολή στην Ουκρανία, το Πακιστάν, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη και τη Σομαλία.

Δεκάδες εκατομμύρια πρόσφυγες εγκαταλείπουν όπως-όπως τα σημεία ολικής καταστροφής. Τίποτα δεν είναι ιερό. Δεν υπάρχουν άσυλα. Σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία και ολόκληρες οικογένειες αποτελούν στόχους καταστροφής.

Χάος βάσει σχεδίου

Στο κέντρο του χάους, ο πανικόβλητος πρόεδρος Ομπάμα χτυπά στα τυφλά, χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες, πρόθυμος να διακινδυνεύσει μια οικονομική καταστροφή ή έναν πυρηνικό πόλεμο. Επιβάλλει κυρώσεις στο Ιράν∙ απαιτεί κυρώσεις για τη Ρωσία∙ εγκαθιστά πυραυλικές βάσεις από τις οποίες οι πύραυλοι θα φτάνουν σε πέντε λεπτά στη Μόσχα∙ στέλνει τηλεκατευθυνόμενα drones-δολοφόνους κατά του Πακιστάν, της Υεμένης και του Αφγανιστάν∙ εξοπλίζει μισθοφόρους στη Συρία∙ εκπαιδεύει και εξοπλίζει Κούρδους στο Ιράκ και χρηματοδοτεί τις αγριότητες του Ισραήλ στη Γάζα.

Τίποτα δεν πιάνει
Ο πρόεδρος του Χάους δεν βλέπει ότι το να κάνεις τους εχθρούς σου να πεινάσουν δεν εξασφαλίζει υποταγή: Τους ενώνει να αντισταθούν. Η καθεστωτική αλλαγή, η επιβολή εντολοδόχων με βία και τεχνάσματα, μπορεί να διαλύσει τον κοινωνικό ιστό σύνθετων κοινωνιών: Εκατομμύρια χωρικοί και εργάτες ξεριζώνονται και γίνονται πρόσφυγες. Λαϊκά κοινωνικά κινήματα αντικαθίστανται από οργανωμένες εγκληματικές συμμορίες και ληστοστρατούς.

Η Κεντρική Αμερική, το προϊόν δεκαετιών άμεσων και εντεταλμένων στρατιωτικών αμερικανικών επεμβάσεων, που απέτρεψαν τις πλέον βασικές δομικές αλλαγές, έχει γίνει μια χαοτική, ακατοίκητη κόλαση για εκατομμύρια ανθρώπους. Δεκάδες χιλιάδες παιδιά δραπετεύουν από την «ελεύθερη αγορά» τους – που συνεπάγεται μαζική φτώχεια, στρατιωτικοποιημένο κράτος και γκανγκστερική βία. Παιδιά-πρόσφυγες στα σύνορα των ΗΠΑ συλλαμβάνονται μαζικά και φυλακίζονται σε πρόχειρα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου υπόκεινται σε ψυχολογική, σωματική και σεξουαλική βία από αξιωματούχους και φύλακες. Έξω, αυτά τα άξια οίκτου παιδιά είναι εκτεθειμένα στο ρατσιστικό μίσος ενός φοβισμένου αμερικανικού κοινού που αγνοεί τους κινδύνους από τους οποίους δραπετεύουν αυτά τα παιδιά καθώς και το ρόλο της αμερικανικής κυβέρνησης στη δημιουργία αυτής της κόλασης.

Οι αεροπορικές Αρχές του Κιέβου με τη στήριξη των ΗΠΑ ανακατεύθυναν διεθνές επιβατικό αεροπλάνο προκειμένου να πετάξει πάνω από πολεμική ζώνη που βρίθει από αντιαεροπορικούς πυραύλους, καθώς τζετ του Κιέβου βομβάρδιζαν τις επαναστατημένες μικρές και μεγάλες πόλεις. Η πτήση καταρρίφθηκε και σχεδόν 300 άμαχοι χάθηκαν. Αμέσως μετά, τα Δυτικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από έκρηξη κατηγοριών από το Κίεβο εναντίον του Ρώσου προέδρου Πούτιν χωρίς, όμως, αληθινά στοιχεία για να εξηγηθεί η τραγωδία/έγκλημα. Ο πολεμοχαρής πρόεδρος Ομπάμα και οι παρατρεχάμενοι πρωθυπουργοί της Ε.Ε. εξαπέλυσαν τελεσίγραφα, απειλώντας να μετατρέψουν τη Ρωσία σε κράτος-παρία. «Κυρώσεις, κυρώσεις παντού, αλλά πρώτα… η Γαλλία πρέπει να ολοκληρώσει την αξίας 1,5 δισ. πώληση στο Ρωσικό Ναυτικό». Και ο Δήμος του Λονδίνου αποκλείει τους Ρώσους ολιγάρχες από τις «κυρώσεις», ενσωματωμένοι ως είναι στο λονδρέζικο οικονομικό πλαίσιο που κάνει ξέπλυμα χρημάτων και παρασιτεί (το επονομαζόμενο FIRE από τα αρχικά των λέξεων Fire φωτιά, Insurance ασφάλιση και Real Estate ακίνητα). Ο Ψυχρός Πόλεμος έχει επιστρέψει και έχει πάρει επικίνδυνη στροφή… εξαιρώντας τις επιχειρήσεις.

Η αναμέτρηση ανάμεσα στις πυρηνικές δυνάμεις είναι στο δρόμο: Τόσο τα μανιασμένα βαλτικά κράτη όσο και η Πολωνία ζητούν πιο επιτακτικά από όλους πόλεμο με τη Ρωσία, λησμονώντας τις πάλαι ποτέ θέσεις τους στην πρώτη γραμμή του πυρός.

Κάθε μέρα η πολεμική μηχανή του Ισραήλ καταπίνει περισσότερα πτώματα παιδιών της Γάζας ενώ φτύνει περισσότερα ψέματα. Ζητωκραυγάζοντες Ισραηλινοί Εβραίοι κουρνιάζουν στους οχυρωμένους λόφους τους για να γιορτάσουν κάθε πύραυλο που χτυπά τα σπίτια και τα σχολεία στην πυκνοκατοικημένη γειτονιά της Shejaiya στην πολιορκούμενη Γάζα. Μια ομάδα ορθόδοξων και κοσμικών επιχειρηματιών στο Brooklyn οργανώνει ομαδικές επισκέψεις στα Ιερά Αξιοθέατα κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ για το βράδυ το πρόγραμμα προβλέπει διασκέδαση με τα πυροτεχνήματα στη Γάζα… με νυχτερινά γυαλιά οράσεως για να βλέπουν με μικρό αντίτιμο τις μανάδες που προσπαθούν να διαφύγουν και τα παιδιά να καίγονται…

Η Γερουσία των ΗΠΑ ψηφίζει ομόφωνα για άλλη μια φορά τη στήριξη της τελευταίας εκστρατείας μαζικών δολοφονιών του Ισραήλ – κανένα έγκλημα δεν είναι αρκετά εξαχρειωμένο για να… ταράξει τους κύκλους των Αμερικανών ηγετών. Είναι προσκολλημένοι σε ένα κείμενο των 52 προέδρων των Κύριων Αμερικανοεβραϊκών Οργανώσεων. Όλοι μαζί αγκαλιάζουν ένα Τέρας από την Αποκάλυψη που ροκανίζει τη σάρκα και τα κόκαλα της Παλαιστίνης.

Αλλά οι γαλαζοαίματοι Γάλλοι Σιωνιστές έχουν κυριαρχήσει επί του «σοσιαλιστή προέδρου» Ολάντ. Το Παρίσι απαγορεύει όλες τις αντιισραηλινές διαδηλώσεις παρά τις καθαρές αναφορές περί γενοκτονίας. Διαδηλωτές που υποστηρίζουν την αντίσταση στη Γάζα δέχονται δακρυγόνα και επιθέσεις από ειδικές αστυνομικές δυνάμεις – ο «σοσιαλιστής» Ολάντ υπηρετεί τις απαιτήσεις των δυνατών Σιωνιστικών οργανώσεων, καθώς πετάει στα άχρηστα τις δημοκρατικές παραδόσεις της χώρας του και τα «Δικαιώματα του Ανθρώπου».

Οι νεαροί διαδηλωτές του Παρισιού αντιστέκονται με οδοφράγματα και πέτρες από τα πεζοδρόμια πιστοί στις καλύτερες παραδόσεις της Παρισινής Κομμούνας κουνώντας τις σημαίες μιας ελεύθερης Παλαιστίνης. Ούτε μια «κόκκινη σημαία» παρούσα: Η γαλλική «Αριστερά» είναι είτε κάτω από τα κρεβάτια της ή σε διακοπές.

Υπάρχουν δυσοίωνα σημάδια πέρα από τα θέρετρα του πολέμου. Το Χρηματιστήριο ανεβαίνει ενώ η οικονομία βαλτώνει. Οι άγριοι κερδοσκόποι έχουν επιστρέψει στο μεγαλείο τους, διευρύνοντας το χάσμα ανάμεσα στην πλασματική και την αληθινή οικονομία πριν τον «κατακλυσμό», το χάος ενός ακόμη αναπόφευκτου κραχ.

Στο κάποτε φοβερό και καταπληκτικό Ντιτρόιτ της βιομηχανικής Αμερικής έχει κοπεί η παροχή καθαρού νερού σε δεκάδες χιλιάδες οικογένειες που δεν μπορούν να πληρώσουν για τις βασικές υπηρεσίες. Στα μέσα του καλοκαιριού, οικογένειες της πόλης αφήνονται να χρησιμοποιούν ως απόπατο αδιέξοδα δρομάκια και άδεια πάρκινγκ. Χωρίς νερό οι τουαλέτες είναι βουλωμένες, τα παιδιά δεν πλένονται. Ο Roscoe, υπεύθυνος για τα υδραυλικά, λέει ότι η δουλειά τον ξεπερνά.
Σύμφωνα με τους διάσημους οικονομολόγους μας, η οικονομία του Ντιτρόιτ «αναρρώνει… τα κέρδη αυξάνονται, είναι μόνο οι άνθρωποι που υποφέρουν». Η παραγωγικότητα έχει διπλασιαστεί, οι κερδοσκόποι είναι ικανοποιημένοι∙ οι συντάξεις έχουν σφαγιαστεί και τα ωρομίσθια είναι χαμηλά∙ αλλά οι Τίγρεις του Ντιτρόιτ είναι στην πρώτη θέση στο πρωτάθλημα μπέιζμπολ.

Τα δημόσια νοσοκομεία παντού κλείνουν. Στο Μπρονξ και το Μπρούκλιν, τα επείγοντα είναι γεμάτα. Χάος! Οι ειδικευόμενοι εργάζονται 36ωρες βάρδιες, και οι άρρωστοι και τραυματισμένοι ρισκάρουν με έναν γιατρό που του λείπει ύπνος. Εν τω μεταξύ, το Mανχάταν βρίθει από ιδιωτικές κλινικές και ιατρεία «μπουτίκ» για την ελίτ.

Οι Σκανδιναβοί έχουν ενστερνιστεί την πραξικοπηματική αρπαγή εξουσίας στο Κίεβο. Ο Σουηδός υπουργός Εξωτερικών Καρλ Μπιλτ ουρλιάζει για έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο με τη Ρωσία. Ο Δανός απεσταλμένος και ηγέτης του ΝΑΤΟ, Άντερς Φο-Ράσμουσεν, ξερογλείφεται μπροστά στην προοπτική βομβαρδισμού και καταστροφής της Συρίας σε μια επανάληψη της «νίκης» του NATO στη Λιβύη.

Οι Γερμανοί ηγέτες προσυπογράφουν τη συνεχιζόμενη γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα∙ είναι βολικά προστατευμένοι από οποιαδήποτε ηθική συνείδηση από ένα νοσταλγικό πέπλο «ενοχής» εξαιτίας των εγκλημάτων των ναζί πριν από 70 χρόνια.

Τζιχαντιστές τρομοκράτες που στηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία στο Ιράκ έδειξαν το «απεριόριστο έλεός» τους… διώχνοντας, απλώς, χιλιάδες Χριστιανούς από την αρχαία Μοσούλη. Σχεδόν 2.000 χρόνια συνεχιζόμενης χριστιανικής παρουσίας ήταν αρκετά! Τουλάχιστον οι περισσότεροι διέφυγαν με τα κεφάλια στους ώμους τους.

Χάος παντού

Πάνω από 100.000 πράκτορες του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ πληρώνονται για να κατασκοπεύουν 2.000.000 μουσουλμάνους πολίτες και κατοίκους των ΗΠΑ. Αλλά κι αν δεν ήταν τα δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια που ξοδεύονται και οι δεκάδες εκατομμύρια συζητήσεις που ηχογραφούνται, οι ισλαμικές φιλανθρωπικές οργανώσεις καταδιώκονται και οι φιλάνθρωποι ενοχοποιούνται ως «στημένες επιχειρήσεις».

Πού πέφτουν οι βόμβες δεν ξέρει κανείς, αλλά ο κόσμος φεύγει. Εκατομμύρια δραπετεύουν από το χάος.

Αλλά δεν υπάρχει μέρος να πάνε! Οι Γάλλοι εισβάλλουν σε μισή ντουζίνα αφρικανικές χώρες, αλλά οι πρόσφυγες δεν γίνονται δεκτοί στη Γαλλία. Χιλιάδες πεθαίνουν στην έρημο ή πνίγονται περνώντας τη Μεσόγειο. Εκείνοι που τα καταφέρνουν, στιγματίζονται ως εγκληματίες ή προωθούνται σε γκέτο και στρατόπεδα.

Χάος κυριαρχεί στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Κεντρική Αμερική και το Ντιτρόιτ. Ολόκληρη η συνοριακή γραμμή των ΗΠΑ με το Μεξικό έχει γίνει στρατιωτικοποιημένο κέντρο κράτησης, ένα πολυεθνικό στρατόπεδο φυλάκισης. Η γενιά μας δεν γνωρίζει όρια.

Χάος κυριαρχεί στις αγορές. Το χάος μεταμφιέζεται σε εμπορικές κυρώσεις: χτες στο Ιράν, σήμερα στη Ρωσία και αύριο στην Κίνα. Ουάσινγκτον, πρόσεχε! Οι εχθροί σου βρίσκουν κοινό έδαφος, εμπορευόμενοι, κλείνοντας συμφωνίες, χτίζοντας άμυνες∙ οι δεσμοί τους γίνονται δυνατότεροι.

Χάος κυριαρχεί στο Ισραήλ. Πολεμοχαρείς Ισραηλινοί ανακαλύπτουν ότι ο Εκλεκτός Λαός του Θεού μπορεί κι αυτός να αιμορραγήσει και να πεθάνει, να χάσει πόδια, χέρια και μάτια στα στενά δρομάκια της Γάζας όπου φτωχά εξοπλισμένα αγόρια και άντρες υψώνουν το ανάστημά τους. Όταν οι ζητωκραυγές γίνουν χλευασμοί, θα επανεκλέξουν τον Bibi, τον τωρινό καθαγιασμένο χασάπη; Οι υπερπόντιοι αδελφοί, οι χρηματοδότες, οι λομπίστες και οι διάφοροι από την πολυθρόνα τους δολοφόνοι, θα αγκαλιάσουν αυτόματα κάποιο νέο πρόσωπο, χωρίς ερωτήσεις, χωρίς να μετανιώνουν ή χωρίς (θου Κύριε!) αυτοκριτική – αν είναι «καλό για το Ισραήλ και τους Εβραίους», τότε είναι και σωστό!

Χάος κυριαρχεί στη Νέα Υόρκη. Δικαστικές αποφάσεις ευνοούν τους πειρατές και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια απαιτώντας 1000% επιστροφή σε παλιά Αργεντίνικα ομόλογα. Αν η Αργεντινή απορρίψει αυτόν τον οικονομικό εκβιασμό και χρεοκοπήσει, το ωστικό κύμα θα φτάσει απανταχού στις αγορές. Οι πιστωτές θα τρέμουν από την αμφιβολία: οι φόβοι για ένα νέο οικονομικό κραχ θα μεγαλώσουν. Θα καταφέρουν να ξεζουμίσουν άλλο ένα τρισεκατομμύριο για να ξεφύγουν;

Αλλά πού είναι τα λεφτά; Τα νομισματοκοπεία δουλεύουν μέρα νύχτα. Υπάρχουν λίγες μόνο σωσίβιες λέμβοι… αρκετές για τους τραπεζίτες και την Γουόλ Στριτ, το υπόλοιπο 99% θα πρέπει να κολυμπήσει ή να ταΐσει τους καρχαρίες.

Ο διεφθαρμένος οικονομικός Τύπος τώρα συμβουλεύει τους πολέμαρχους ποια χώρα να βομβαρδίσουν και τους πολιτικούς πώς να επιβάλουν κυρώσεις∙ δεν παρέχουν πλέον υγιείς οικονομικές πληροφορίες ούτε συμβουλεύουν επενδυτές για τις αγορές. Στα εκδοτικά σημειώματά τους κομπάζουν για να υποκινήσουν τους επενδυτές να τρέξουν να αγοράσουν στρώματα βασιλικού μεγέθους για να τα γεμίσουν, καθώς οι τράπεζες θα χάνονται.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι στο χείλος της ψυχικής βλάβης: Είναι ένας ψεύτης αναλογιών Μινχάουζεν και πάσχει από πολιτική παράνοια, υστερία πολέμου και μεγαλομανία. Έχει πάθει αμόκ, βελάζοντας: «Εγώ κυβερνώ τον κόσμο: ή ηγεσία των ΗΠΑ ή τίποτα». Ολοένα και περισσότερο ο κόσμος έχει άλλο μήνυμα: «ΗΠΑ σημαίνει χάος».

Η Γουόλ Στριτ τον εγκαταλείπει. Οι Ρώσοι τον έχουν προδώσει. Οι Κινέζοι έμποροι κάνουν τώρα δουλειές εκεί που κάποτε ήμασταν εμείς και θα έπρεπε να παραμείνουμε. Παίζουν με πειραγμένα ζάρια. Οι πεισματάρηδες Σομαλοί αρνούνται να υποκύψουν σε έναν Μαύρο Πρόεδρο: απορρίπτουν αυτόν τον «Μάρτιν Λούθερ Κινγκ με τα τηλεκατευθυνόμενα drones»… Οι Γερμανοί είναι αποχαυνωμένοι καθώς οι Αμερικανοί ελέγχουν και ηχογραφούν την κάθε τους συζήτηση… για τη δική τους ασφάλεια! «Οι επιχειρηματίες μας είναι αχάριστοι μετά από όλα όσα έχουμε κάνει γι’ αυτούς», κλαψουρίζει ο Πρώτος Μαύρος Πρόεδρος. «Αυτοί βρίσκουν τρόπους και τη γλιτώνουν από τους φόρους μας, ενώ εμείς χρηματοδοτούμε τις επιχειρήσεις τους».

Τελικές λύσεις: Το τέλος του Χάους

Η μόνη λύση είναι να κάνουμε το επόμενο βήμα: το Χάος γεννά χάος. Ο Πρόεδρος προσπαθεί να δείξει «ποιος είναι ο αρχηγός». Ρωτά τους κοντινούς του συμβούλους πολύ δύσκολες ερωτήσεις: «Γιατί δεν μπορούμε να βομβαρδίσουμε τη Ρωσία, όπως το Ισραήλ τη Γάζα; Γιατί δεν κατασκευάζουμε ένα “σιδερένιο θόλο” πάνω από την Ευρώπη και να καταρρίψουμε τους ρωσικούς πυρηνικούς πυραύλους καθώς θα ρίχνουμε στη Μόσχα από τις νέες βάσεις μας στην Ουκρανία; Ποιες χώρες θα προστατεύουμε με το “θόλο” μας; Είμαι σίγουρος ότι οι άνθρωποι στην Ανατολική Ευρώπη και στα Βαλτικά Κράτη θα κάνουν με ευχαρίστηση την υπέρτατη θυσία. Εξάλλου, οι ηγέτες τους πρωτοστατούν για έναν πόλεμο με τη Ρωσία. Η ανταμοιβή τους, μια πυρηνική άχρηστη γη, αποτελεί μικρό τίμημα προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιτυχία»!

Friday, 15 August 2014

Το ξύπνημα της Δύσης και η Σταυροφορία των παιδιών


«Circa idem tempus pueri sine rectore sine duce de  universis omnium regionum villis et civitatibus versus  transmarinas partes avidis gressibus cucurrerunt, et dum quaereretur ab ipsis quo currerent, responderunt : 

Versus Jherusalem, quaerere terram sanctam… Adhuc quo devenerint ignoratur. Sed plurimi dierunt,              aquibus dum quaereretur causa cursus, dixerunt se nescire. Nudae etiam mulieres circa idem  tempus nihil 
loquentes per villas et civitates cucurrerunt …»

« Περίπου την ίδια εποχή, παιδιά χωρίς κυβερνήτες και χωρίς οδηγό, απ όλες τις πόλεις και τα χωριά όλων των περιοχών έτρεχαν προς υπερπόντιους τόπους και όταν τα ρωτούσαν πού έτρεχαν απαντούσαν «προς Ιερουσαλήμ να αναζητήσουμε τους Άγιους Τόπους ..»

Μέχρι να φτάσουν ως εκεί το τι θα γινόταν ήταν άγνωστο. 

Όμως υπήρχαν και πολλά που όταν τα ρωτούσαν την αιτία της πορεία τους έλεγαν ότι δεν ήξεραν. Την ίδια περίπου εποχή γυμνές γυναίκες έτρεχαν μέσα στις πόλεις και τα χωριά χωρίς να λένε τίποτε. (1)



Στην αρχή της δεύτερης χιλιετίας, όταν ξύπνησε η Δύση, μετά από έναν ύπνο 700 περίπου χρόνων κοίταξε γύρω της και διαπίστωσε ότι την ηγεμονία της μικρής Ηπείρου που ζούσε την είχε η Ανατολή. Δηλαδή, όχι ακριβώς η Ανατολή και όχι ακριβώς ξύπνησε, αλλά ούτε και ακριβώς από έναν ύπνο 700 χρόνων. 
Στο περίπου λοιπόν οι διάφορες φυλές και τα διάφορα νεοσύστατα κράτη δυτικά της Κωνσταντινούπολής, της πιο ωραίας, της πιο πλούσιας και της πιο πολυάριθμης πόλης του κόσμου, συλλογίστηκαν πώς δεν μπορούν άπιστοι να περπατούν εκεί που περπάτησαν τα πόδια Εκείνου.

Και όταν αυτός ο συρφετός συλλογίζεται, τότε φοβηθείτε άγιοι και διάβολοι και άνθρωποι! Αυτό που θα ακολουθήσει θα είναι ολέθριο.

Πολλές οι εξορμήσεις της Λατινικής Δύσης και του Λατινικού Βορά προς τα κει. Α, δεν λέω πια προς πού, γιατί ο αρχικός στόχος – αν βέβαια υπήρχε ποτέ αυτός ο στόχος που έθεσε ο πάπας Ουρβανός ο Β’ - χάθηκε πριν καλά – καλά προσδιοριστεί.

Οι στρατιώτες που ντύθηκαν τον σταυρό ήταν κάθε καρυδιάς καρύδι. Φτωχοί, πλούσιοι, δόλιοι, εύπιστοι, λόρδοι, βασιλιάδες με λίγα λόγια όλοι τυχοδιώχτες.

Αλλά μια στρατιά από όλες τις παραπάνω είχε κάτι διαφορετικό! Κάτι που σου παίρνει την ανάσα.

Ήταν όλα παιδιά, που κάποιος τα ορμήνευσε να πάνε να απελευθερώσουν την Ιερουσαλήμ. Θα περπατήσουν με οδηγό την πίστη και όταν φτάσουν στην Μασσαλία η θάλασσα θα χωριστεί στα δύο και θα περάσουν απέναντι, τους είχαν μηνύσει.

Πού είναι το απέναντι, μην το ρωτάτε, ούτε πόσο εύκολο θα ήταν να διασχίσουν με τα πόδια ένα ανοιχτό πέλαγος, (απόσταση 3000 χιλιόμετρα στην ευθεία) αν πράγματι μέριαζαν τα νερά για να διαβεί αυτός ο περίεργος στρατός. Αυτά τα ερωτήματα για την μεγάλη αποστολή, ή μάλλον ας λέμε για την εξόρμηση, είναι μικρά γράμματα. Εξ άλλου, δεν είχαν ούτε κάτι να χάσουν, ούτε, τα περισσότερα από αυτά, άφηναν κάτι αγαπημένο πίσω τους. Ίσως κάποιες μανάδες, διαφορετικές από τις άλλες να προσπάθησαν να τα αποτρέψουν, πολλές μπορεί και να τα κατάφεραν, αλλά τελικά πάνω από 30.000 παιδιά, συγκεντρώθηκαν στο Βαντόμ στα τέλη Ιουλίου του 1212 . Κανένα τους δεν ήταν πάνω από 12 χρονών.

Αρχηγός τους ήταν ο Στέφανος, ένα φτωχό βοσκόπουλο από την πόλη Κλούα της Ορλεάνης. Τον Μάιο του 1212, εμφανίστηκε στον Αγιο Διονύσιο όπου έμενε ο Βασιλιά Φίλιππος και του παρέδωσε μια επιστολή, γραμμένη, κατά τους ισχυρισμούς του, από τον ίδιο τον Χριστό που εμφανίστηκε μπροστά του, ενώ έβοσκε τα πρόβατά του και του είχε πει να κηρύξει την Σταυροφορία.

Η χαρούμενη αυτή στρατιά των 30.000 παιδιών ξεκίνησε προς τα νότια. Ανάμεσά τους ήταν και κάποια αρκετά πλούσια ώστε να έχουν άλογο και πήγαιναν έφιππα. Η διατροφή τους καλύπτονταν από τις ελεημοσύνες, αλλά η χρονιά ήταν κακή και τα περισσεύματα λίγα. Πολλά παιδιά πέθαναν στο δρόμο, αλλά γύρισαν σπίτι τους, αλλά τελικώς αυτή η «μεγάλη» σταυροφορία των μικρών στρατιωτών έφτασε στην Μασαλία. Παρά την προσευχή και την κατάνυξη των παιδιών τα νερά της Μασαλίας παρέμεναν αχώριστα. Δεν συγκινήθηκαν καθόλου από τον στρατό του γάλακτος.

Μετά από μερικές ημέρες, σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε, ο Ούγος ο σιδηρουργός και ο Γουλιέλμος ο Χοίρος, προσφέρθηκαν για την Δόξα του Θεού να μεταφέρουν τα παιδιά στην Παλαιστίνη δωρεάν.

Τέλος της Ιστορίας.

Κινητά δεν υπήρχαν, ταχυδρομείο ούτε και η τηλεόραση δεν έκανε καμία δήλωση αγνοουμένων.

Και ωστόσο, επειδή τίποτε δεν μένει κρυφό κάτω από τον ήλιο, έγινε γνωστή η τύχη των 20.000 παιδιών που επιβιβάστηκαν στα πλοία των .. καλών χριστιανών: Τα παιδιά βρέθηκαν δούλοι στα χαρέμια της Ανατολής, πουλημένα από ανίερους χριστιανούς Ολλανδούς έμπορους.

Το πιο συγκλονιστικό μέρος αυτής της ελεεινής ιστορίας είναι ο τρόπος που έγινε γνωστή η τραγική μοίρα των παιδιών. Πολλά από τα παιδιά χάθηκαν σε μια σφοδρή τρικυμία, ενώ πολλών αγνοείται παντελώς η τύχη τους. 18 από αυτά μαρτύρησαν γιατί δεν ήθελαν να ασπαστούν τον ισλαμισμό, Κάποια πουλήθηκαν στο σκλαβοπάζαρο της Αλεξάνδρειας και πέρασαν την υπόλοιπη ζωή τους σκλάβοι. Περί τα 700 είναι ακόμα ζωντανά.

Τις πληροφορίες αυτές έφερε στην Γαλλία, το 1230, ένας ιερέας που συνόδεψε τα παιδιά σ αυτήν την παράξενη σταυροφορία.

Ο ίδιος, μαζί με εκείνα που ήξεραν γράμματα, βρέθηκε στο παλάτι του Κυβερνήτη της Αιγύπτου, αλ- Καμίλ, ο οποίος ενδιαφερόταν για τις δυτικές γλώσσες και τα δυτικά γράμματα. Τους αγόρασε και τους κράτησε κοντά του ως διερμηνείς, δασκάλους και γραμματείς χωρίς να επιχειρήσει να τους αλλάξει την πίστη. Παρέμειναν στο Κάϊρο σε συνθήκες μάλλον άνετης αιχμαλωσίας και τελικά ο ιερέας αφέθηκε ελεύθερος. Είπε στους γονείς και συγγενείς που τον ρώτησαν όσα ήξερε και ύστερα χάθηκε στην αφάνεια. (2)

Μια μεταγενέστερη ιστορία ταύτισε τους δύο κακοήθεις εμπόρους της Μασσαλίας με δύο εμπόρους που απαγχονίστηκαν λίγα χρόνια αργότερα επειδή είχαν αποπειραθεί να απαγάγουν τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο για λογαριασμό των Σαρακηνών.  (2)



Το δίδαγμα της ιστορίας:

Στην Δύση οι άνθρωποι πουλάνε και την μάνα τους, αρκεί να βρεθεί αγοραστής.

***********************************************
Βιβλιογραφία: 

(2) Η Ιστορία των Σταυροφοριών, του Σερ Στίβεν Ράνσιμαν. Εκδόσεις Γκοβόστη, σελ 151, τόμος Γ

Thursday, 14 August 2014

Πώς εμείς οι Ελληνες βγάζουμε τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια

Θαυμάστε όλα αυτά τα ανεγκέφαλα κανίς, αυτά τα άρρωστα ευρωλιγούρια που τόλμησαν να ψηφίσουν υπέρ του εμπάργκο της Ρωσίας, όταν ξέρουν πόση βοήθεια έχουμε εισπράξει από αυτήν την χώρα μετά την οικονομική μας καθίζηση από του δήθεν εταίρους μας (ο Θεός να μας δίνει  ώρες και να τους παίρνει αιώνες) .

Αν ποτέ τους συναντήσετε μην ξεχάσετε να τους ευχηθείτε να πάνε στα τσακίδια και στον αγύριστο.

Ο κύριος καθηγητής στην παρέα των ηλιθίων!! Μπράβο ρε Γραμματικάκη, ο πατέρας σου με ποιά πλευρά ήταν στον πόλεμο με τους Γερμανούς; 

Δείτε τα ονόματα των ναι και θα καταλάβετε. Ο ένας πιο βλάκας απο τον άλλον.

Ούστ κοπρόσκυλα!



πηγή



Δείτε και ποιός ανήκει πού και πείτε μου ποιά είναι η κοινή ιδεολογία αυτών που ψήφισαν ναι ή όχι ανάλογα:

 ΣΥΡΙΖΑ:


1 ΓΛΕΖΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (ΜΑΝΩΛΗΣ) του Νικολάου

2 ΣΑΚΟΡΑΦΑ ΣΟΦΙΑ του Ηλία

3 ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Χριστόδουλου

4 ΚΟΥΝΕΒΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ του Νικόλα

5 ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Στέλιου-Παναγιώτη

6 ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Χρυσόγονου

Νέα Δημοκρατία

1 ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ του Κωνσταντίνου

2 ΣΠΥΡΑΚΗ ΜΑΡΙΑ του Λεωνίδα

3 ΒΟΖΕΜΠΕΡΓΚ - ΒΡΥΩΝΙΔΗ ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ (ΕΛΙΖΑ) του Κυριάκου

4 ΚΥΡΤΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Χρήστου

5 ΖΑΓΟΡΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του Ιωάννη

Χρυσή Αυγή

1 ΣΥΝΑΔΙΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ του Σοφοκλή

2 ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ του Γεωργίου

3 ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Αθανασίου


 Ελιά

1 ΚΑΪΛΗ ΕΥΑ - ΕΥΔΟΞΙΑ του Αλεξάνδρου

2 ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Μαρίνου


 Το Ποτάμι

1 ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Αριστοτέλη

2 ΚΥΡΚΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ του Λεωνίδα


ΚΚΕ

1 ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Αποστόλου


2 ΖΑΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ του Σγουρού - Κωνσταντίνου


  Ανεξάρτητοι Έλληνες


1 ΜΑΡΙΑΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ (ΝΟΤΗΣ) του Αθανασίου

Monday, 11 August 2014

Η ανοχή της αδιαλλαξίας

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η δυτική κοινωνία θα πληρώσει πολύ άσχημα για  τον φανατισμό του Ισλάμ που υποθάλπει και συντηρεί.


Wednesday, 6 August 2014

Αναγνώσματα για το καλοκαίρι και όχι μόνο



Πολύ αργά θυμήθηκα να μιλήσω για καλοκαιρινά βιβλία, αλλά με τσίγκλησε η καλή μου η Ροδιά, όταν ορθώς μου είπε ότι ο Θωμάς ο Ακινάτης θα έπεφτε πολλά βαρύς για το καλοκαίρι.

Λοιπόν, βιβλία ελαφρά δεν διαβάζω γιατί δεν βρίσκω. Δηλαδή δεν ξέρω να βρω. Ότι ελαφρύ αγοράζω με νευριάζει η μαυρίλα του. Αντε να διαβάζεις Ζούργο και να κλείνεσαι σε ένα ασανσέρ για εξαντλήσει με πολύ κόπο 690 σελίδες όταν θα ήταν 300 υπεραρκετές. Και τώρα λέω Ζούργο που είναι από τους καλύτερους (;) ίσως Έλληνες μυθιστοριογράφους.

Εν τούτοις, θυμήθηκα διάφορα βιβλία που διαβάζονται στην παραλία ή στην σκιά της Ελιάς, συνοδεία τζιτζικομουσικής, άνετα.

Η αρίθμηση είναι αξιολογική:

1. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟΜ ΤΖΟΟΥΝΣ, ΕΝΟΣ ΕΚΘΕΤΟΥ, του Henry Fielding


Δύο τόμοι των 620 σελίδων ο καθένας. Διαβάζεται σαν νεράκι, μην σας ανησυχεί καθόλου! Τους αγοράζετε με 12,20 Ευρώ αμφότερους.

Δεν έχω διαβάσει άλλα βιβλία του συγγραφέα, οπότε δεν ξέρω αν και τα άλλα του είναι εξ ίσου ευχάριστα.










2. Αθηνά Κακούρη

Εδώ ξεκινάω με την συγγραφέα και όχι με τίτλο βιβλίου. Την Αθηνά Κακούρη την λατρεύω. Δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει κάτι από αυτή και να μην έχω ενθουσιαστεί. Πάρτε ότι γουστάρετε και δεν θα μετανιώσετε. Είναι ανθρώπινη, ευχάριστη στην ανάγνωση και κυρίως σας μαθαίνει ιστορία με το πιο αβασάνιστο τρόπο. Η Αθηνά είναι μυθιστοριογράφος κυρίως ιστορικών μυθιστορημάτων. Έχει γράψει και αστυνομικά, τα οποία είναι εξ ίσου καλά με αυτά της μεγάλης Αγκάθα.


Μερικοί τίτλοι

2.1 Πριμαρόλια. Η Πάτρα του 1890 με τα αρχοντικά της και τους άρχοντές της. Η περιπέτεια της Σταφίδας με την καταστροφή των σταφιδοπαραγωγών, η τοκογλυφία και ένας μεγάλος έρωτας.




2.2 Θέκλη. Νομίζω ότι είναι το καλύτερό της. Οι Βαλκανικοί πόλεμοι και ένας μεγάλος έρωτας. Ούτε εδώ λείπει ο έρωτας.




2.3 Ξιφίρ Φαλέρ. Εξαιρετικό βιβλίο που έγραψε το 2009, σε ηλικία 81 έτους. Χιούμορ, πλοκή σε φόντο την Ελλάδα στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο με αναφορά στους λαμπρούς μας συμμάχους. (Αχ αυτοί οι σύμμαχοι που μόνο σύμμαχοι δεν ήταν)


2.4 Αύριο. Γραμμένο το 1995, όταν η τεχνολογία και η δήθεν ανάπτυξη καταστρέφουν την ελληνική φύση.



2.5 Ο Χαρταετός. Η ιστορία των Λαυρεωτικων, θα σας ενδιαφέρει οπωσδήποτε




2.6 1821 η αρχή που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.  Εδώ η Αθηνά γράφει ιστορία και όχι μυθιστορία. Εύπεπτη, ευχάριστα γραμμένη παρότι δραματική.



Σταματάω εδώ. Παρότι και τα υπόλοιπα βιβλία της είναι θαυμάσια.












3. Τόμ Χάρπερ.
Ο Τόμ Χάρπερ είναι ένας νεαρός ταλαντούχος συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων. Το πιο ενδιαφέρον έργο του είναι η τριλογία των Σταυροφοριών. Είναι από τους ελάχιστους συγγραφείς της Εσπερίας (θα έλεγα και της Ελλάδας) που γράφουν για τους Σταυροφόρους με …. πολύ κολακευτικά λόγια. Αρπαχτικά καθάρματα που δεν δίστασαν να σουβλίσουν και να φάνε ανθρωπάκια γάλακτος. Είναι το ξύπνημα της Δύσης. Ξεκίνησαν το 1100 από την Εσπερία για να απελευθερώσουν δήθεν τους ιερούς τόπους. Μετά από δύο αιώνες, αφού ξεκλήρισαν τους Χριστιανούς της Ανατολής, πρώτο θύμα ήταν η Κύπρος, πολεμώντας αρκετές φορές στο πλευρό των Μωαμεθανών και εναντίον των Χριστιανών, αφού πλήγωσαν θανάσιμα την Κωνσταντινούπολη και προετοίμασαν τον δρόμο για την τελική πτώση της Χριστιανικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αποσύρθηκαν ηττημένοι στην Κύπρο για να κλαίνε τους επόμενους αιώνες για την κατάρρευση της Ουτρεμέρ.

Η επόμενη εξόρμηση της Δύσης θα είναι προς Δυσμάς, όπου θα κάνουν κομμάτια τρείς Ηπείρους!

Καλό είναι να το διαβάσουμε. Η καθαρή ιστορία της εποχής αυτής του Σερ Στηβεν Ράνσιμαν θα ήταν βεβαίως πολύ πιο χρήσιμη, αλλά θέλει πολύ όρεξη για να διαβάσει κανείς πάνω από 1500 σελίδες.

Σήμερα, μόνο 900 χρόνια μετά την πρώτη Σταυροφορία, η ιστορία επαναλαμβάνεται Η Δύση βοηθάει το Ισλάμ, να ξεκληρίσει κάθε Χριστιανό απέμεινε δημιουργώντας το απόλυτο Χάος, στο οποίο νομίζει ότι μπορεί να βασιλεύσει χωρίς κανέναν αντίπαλο. Αλλοίμονο στους χαμένους, δηλαδή αλλοίμονο στην Ανθρωπότητα.




Καλή ανάγνωση!!





Ψηφίστε για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...