Thursday, 30 October 2014

Ας μην ξεχνάμε την ΜΟΝΣΑΝΤΟ



Αυτά είναι τα 12 πιο επιβλαβή προϊόντα που έχουν φτιαχτεί από τον γίγαντα της βιοτεχνολογίας, την Monsanto:

1. Ζαχαρίνη

Η απλή ζαχαρίνη είναι τεχνητή γλυκαντική ουσία. Τον 20ο αιώνα η Monsanto θέλησε να χρησιμοποιήσει την ζαχαρίνη στην μαζική παραγωγή για λογαριασμό της Coca Cola.

Αρχικά, η ουσία είχε επαινεθεί χάρη στην ιδιότητά της να προσφέρει γλυκιά γεύση χωρίς θερμίδες. Ωστόσο, τη δεκαετία του 1970, μία επιστημονική έρευνα αποκάλυψε ότι η ζαχαρίνη προκάλεσε καρκίνο σε ποντίκια πειραματόζωα.

Για λίγο καιρό η ουσία μπήκε στην λίστα των καρκινογόνων ουσιών. Μετά από έντονες πιέσεις, η έρευνα χαρακτηρίστηκε εσφαλμένη και αποσύρθηκε, με αποτέλεσμα η ζαχαρίνη να βγει από την «μαύρη λίστα» να μπει ξανά στην παραγωγή. Σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως σε ποτά, γλυκά, μπισκότα, οδοντόκρεμες κ.ά.

2. PCB’s

Τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια και τριφαινύλια (PCB/PCT) είναι ελαιώδεις σύνθετες χημικές ουσίες που είχαν χρησιμοποιηθεί ευρύτατα στο παρελθόν λόγων των μοναδικών φυσικοχημικών τους ιδιοτήτων ως διηλεκτρικά υγρά σε μετασχηματιστές (Μ/Σ) και πυκνωτές, σε συστήματα μεταφοράς θερμότητας, ως πρόσθετα υδραυλικών ελαίων, ως επιβραδυντικά φλόγας και σε άλλες εφαρμογές. Τα PCB/PCT είναι τοξικές ενώσεις τόσο για τον άνθρωπο όσο και για το υπέδαφος, τη χλωρίδα και την πανίδα.

Παρασκευάζονταν από το 1929 έως το 1979 ώσπου απαγορεύτηκαν. Τα PCB έχουν συνδεθεί με την πρόκληση καρκίνου, καθώς και με μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπινου ανοσοποιητικού, αναπαραγωγικού, νευρικού και ενδοκρινικού συστήματος.

Ενώ έχουν απαγορευτεί από το 1979, μία μελέτη του 2011 αποκάλυψε ότι ακόμα εμφανίζονται στα αίμα εγκύων. Τα PCB χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή ειδών ευρείας κατανάλωσης όπως: καλώδια, πλαστικά, κόλλες, χρώματα κ.ά.

3. Πολυστυρένιο



Το πολυστυρένιο (πολυφαινυλαιθένιο) είναι ένας αρωματικός υδρογονάνθρακας. Χρησιμοποιείται για την παραγωγή υλικών με μονωτική χρήση αλλά και για ελαφρά, περίπλοκα σχήματα που χρησιμοποιούνται ως υλικά συσκευασίας και φόρμες για χύτευση μετάλλων. Η παραγωγή πολυστερίνης ξεκίνησε από την Monsanto το 1941.

Γιατί είναι κακό; Γιατί πρόκειται για μη βιοδιασπώμενο υλικό που επιβαρύνει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό το περιβάλλον. Η χρόνια έκθεση στο υλικό έχει συνδεθεί με συμπτώματα όπως: κατάθλιψη, πονοκέφαλοι, αδυναμία, κούραση.

Χρησιμοποιείται σχεδόν παντού, αλλά συχνότερα στις συσκευασίες τροφίμων (γνωστό ως φελιζόλ). Έχει σταθεροποιήσει τη θέση του στην παγκόσμια αγορά καθώς θεωρείται πιο ανθεκτικό σε σχέση με τις χάρτινες ή τις πλαστικές συσκευασίες, τις οποίες όμως μπορούμε να ανακυκλώσουμε…

4. Πυρηνικά όπλα

Ενδιαφέρον ο ρόλος που έπαιξε η Monsanto και στο θέμα των πυρηνικών όπλων. Η εταιρεία ανέπτυξε ένα τμήμα που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο Manhattan Project από το 1943 έως το 1945. Το Manhattan Project, ήταν υπεύθυνο για την παραγωγή των πρώτων ατομικών βομβών για τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο.

5. DDT

Το DDT (dichlorodiphenyltrichloroethane) ήταν ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο φυτοφάρμακο με στόχο την καταπολέμηση των κουνουπιών για την μη εξάπλωση της ελονοσίας. Η Monsanto υπήρξε ένας από τους πρώτους κατασκευαστές του εντομοκτόνου.
Απαγορεύτηκε το 1972 γιατί συνδέθηκε με την καταστροφή του ήπατος, τη μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα και με προσωρινές βλάβες στο νευρικό σύστημα.

Επειδή είναι μη βιοδιασπώμενη, με έρευνες που έγιναν βρέθηκαν ποσότητες DDT μέχρι και στο γάλα των Πολικών αρκούδων στο Βόρειο πόλο και στα αυγά των πιγκουίνων στοΝότιο πόλο. Θεωρήθηκε υπεύθυνο για την λείανση - λέπτυνση του κελύφους των αυγών πτηνών που οδήγησε στον περιορισμό του πληθυσμού τους εγκυμονώντας ακόμα και τον κίνδυνο της πλήρους εξαφάνισης τους. Σήμερα η χρήση του έχει απαγορευτεί.

Δυστυχώς η διάσπαση του DDT μπορεί να ξεπεράσει και τα 15 χρόνια και γι” αυτό ακόμα εμφανίζονται ίχνη σε εδάφη. Ο άνθρωπος μπορεί να εκτεθεί στο DDT μέσα από την κατανάλωση μολυσμένων ψαριών, καλλιεργειών, είτε μέσω του αέρα.

6. Διοξίνη

Οι διοξίνες θεωρούνται από τα πιο τοξικά χημικά. Η Monsanto από το 1945, άρχισε να προωθεί τη χρήση των χημικών φυτοφαρμάκων στη γεωργία.

Το μεγαλύτερο κακό που προκαλούν οι διοξίνες είναι κυρίως η ικανότητά τους να συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα. Σχετική έρευνε έδειξε ότι οι διοξίνες μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο στον άνθρωπο.

Ακριβώς αυτή η συσσώρευση φέρνει τις διοξίνες στο πιάτο μας! Εντοπίζονται κυρίως στο κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

7. Agent Orange


Ένα ζιζανιοκτόνο που χρησιμοποιήθηκε για χημικό πόλεμο στο Βιετνάμ. Η Monsanto… έτυχε να είναι ένας από τους δύο μεγάλους κατασκευαστές του φονικού όπλου.

Το Agent Orange θεωρήθηκε υπεύθυνο για πάνω από 400.000 θανάτους και 500.000 γενετικές ανωμαλίες, ενώ ένα εκατομμύριο άνθρωποι υποφέρουν από προβλήματα υγείας που προκλήθηκαν από αυτό.

Οι επιπτώσεις του Agent Orange στο Βιετνάμ εξακολουθούν να είναι αισθητές. Η πρώτη επίσημη προσπάθεια καθαρισμού άρχισε μόλις το 2012. Ορισμένες χημικές ουσίες του Agent Orange μπορεί ακόμα να βρεθούν σε ορισμένα ζιζανιοκτόνα που χρησιμοποιούνται σήμερα.

8. Λιπάσματα με βάση το πετρέλαιο

Όπως υποδηλώνει το όνομα, τα λιπάσματα με βάση το πετρέλαιο χρησιμοποιούνται σε εδάφη για να βοηθήσουν στην γρήγορη ανάπτυξη των φυτών. Η Monsanto μπήκε στην παραγωγή τους το 1955, με την αγορά ενός μεγάλου διυλιστηρίου.

Τα συγκεκριμένα λιπάσματα έχει αποδειχθεί ότι καταστρέφουν τους ευεργετικούς μικροοργανισμούς του εδάφους. Αυτή η καταστροφή αποστειρώνει τελικά το έδαφος και το κάνει πλήρως εξαρτώμενο από εξωτερικούς παράγοντες, όπως τα λιπάσματα, για να αναπτυχθεί.

Δυστυχώς, χρησιμοποιούνται ευρέως σε όλο τον κόσμο καθώς οι αγρότες έχουν μεγαλύτερο έλεγχο της ποσότητας που παράγουν.

9. RoundUp



Το RoundUp είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο ζιζανιοκτόνο σε όλο τον κόσμο. Το 1970 η Monsanto έφτιαξε το τμήμα γεωργικών χημικών, με το RoundUp να είναι το βραβευμένο και Νο1 ζιζανιοκτόνο της.

Η ουσία Glyphosate που εμπεριέχει το ζιζανιοκτόνο έχει συνδεθεί με τον καρκίνο σε αρκετές μελέτες. Οι έρευνες έδειξαν ότι μπορεί να προκαλέσει χημική ενδοκρινική διαταραχή και να παρέμβει στο ορμονικό σύστημα των θηλαστικών. Προκαλεί διαταραχές της ανάπτυξης, γενετικές ανωμαλίες και καρκινικούς όγκους.

Το RoundUp έχει εγκριθεί και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα ως ζιζανιοκτόνο.

10. Ασπαρτάμη

Όπως η ζαχαρίνη έτσι και η ασπαρτάμη είναι τεχνητή γλυκαντική ουσία που χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της ζάχαρης σε τρόφιμα και ποτά. Η Monsanto απέκτησε το 1985 την εταιρεία που είναι υπεύθυνη για την παραγωγή ασπαρτάμης.

Πολλές έρευνες έχουν δείξει τις αρνητικές επιπτώσεις της ασπαρτάμης στον ανθρώπινο οργανισμό:

Aspartame: The Bitter Truth Behind This Toxic Sweetener

The Shocking Story of How Aspartame Became Legal

Aspartame Damages The Brain At Any Dose

Η ασπαρτάμη χρησιμοποιείται ευρέως σε αναψυκτικά διαίτης, γιαούρτια, τσίχλες, σάλτσες, δημητριακά και πολλά άλλα προϊόντα.

11. Αυξητική Ορμόνη Βοοειδών (rBGH)

Η rBGH αναπτύχθηκε από τη Monsanto και είναι μια γενετικά τροποποιημένη ορμόνη που χορηγείται με ένεση σε αγελάδες γαλακτοπαραγωγής για να παράγουν περισσότερο γάλα.

Με την τεχνητή αύξηση της παραγωγής γάλακτος, η rBGH αυξάνει επίσης τα επίπεδα πύον, τα κατάλοιπα αντιβιοτικών και την ορμόνη IGF-1 που επιταχύνει τον καρκίνο! Όταν καταναλώνεται από τους ανθρώπους συνεχίζει να ενεργεί ως επιταχυντής του καρκίνου και έχει συνδεθεί με τον καρκίνο του μαστού, του παχέος εντέρου και του προστάτη.

Η RBGH χρησιμοποιείται ακόμα, συνήθως με μία ένεση που γίνεται σε αγελάδες γαλακτοπαραγωγής κάθε δεύτερη εβδομάδα.

12. Γενετικά Τροποποιημένοι Οργανισμοί

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Monsanto ξεκίνησε την καμπάνια που προωθεί μέχρι σήμερα ότι βοηθάει ώστε όλος ο κόσμος να έχει φαγητό.



Επιμέλεια-μετάφραση: Βιβή Συργκάνη, enallaktikos


πηγές

collective-evolution.com


(1) http://gmo-awareness.com/2011/05/12/monsanto-dirty-dozen/
(2)http://www.theglobeandmail.com/life/health-and-fitness/health/reality-check-the-raw-truth-about-saccharin/article18871937/
(3) http://www.epa.gov/wastes/hazard/tsd/pcbs/about.htm
(4) http://greenliving.lovetoknow.com/How_Styrofoam_is_Bad_for_the_Environment
(5) http://www.britannica.com/EBchecked/topic/362098/Manhattan-Project
(6) http://www.epa.gov/pbt/pubs/ddt.htm
(7) http://www.ejnet.org/dioxin/
(8) http://www.publichealth.va.gov/exposures/agentorange/
(9) http://www.scientificamerican.com/article/how-fertilizers-harm-earth/
(10)http://www.collective-evolution.com/2014/03/04/roundup-herbicide-found-in-75-percent-of-air-rainfall-test-samples/
(11) http://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2014/04/16/aspartame-diet-soda.aspx
(12) http://www.naturalnews.com/035141_aspartame_worst_sources_products.html#
(13) http://www.ejnet.org/bgh/nogood.html

Saturday, 25 October 2014

Ρωμιοπούλες - Πηνελόπη Δέλτα



«Σε μας, όπου η παντρειά μας επιβάλλεται, όπου ο γάμος είναι ζευγάρωμα της τύχης» είπε προσφέροντας μια μια τις λέξεις σαν να ακολουθούσε τις σκέψεις της, «ευτυχία δεν μπορεί να υπάρξει…. Ο γάμος είναι επιχείρηση… ένα συμβόλαιο που μας δένει μονάχα εμάς τις γυναίκες. Και δεν το έχουμε καν υπογράψει εμείς. Μας φτιάνουν άλλοι δεσμούς, χωρίς να μας ρωτήσουν, και οι δεσμοί αυτοί μας περιτυλίγουν, πληθαίνουν, καταντούν πυκνό δίχτυ με τον καιρό… Ποθούμε αγάπη και παντρευόμαστε το καθήκον… Τα παιδιά μας τα αγαπούμε από απελπισία, γιατί αποκλείεται για μας κάθε λαχτάρα, κάθε άλλη χαρά …ή δεν τα αγαπούμε γιατί μας θυμίζουν την επιβεβλημένη αντρίκεια αγκαλιά, όπου μας έριξαν οι γονείς μας στο βρόντο, και όπου μας αλυσοδένει αυτό που ονομάσανε καθήκον… Τίποτε δεν έχουμε κοινό με τον σύντροφό μας, ούτε πόθους, ούτε σκέψεις, ούτε επιθυμίες, ούτε χαρά…. Είμαστε δύο εχθροί που όλη μας τη ζωή, μετριούμαστε με το μάτι, έτοιμοι ν’ ανταποδώσουμε κάθε χτύπημα κάθε πόνο
……………………………

Αργά είχε χαθεί ο ήλιος πέρα στον ορίζοντα, και με μια είχαν σβήσει οι φλογερές αχτίδες, αφήνοντας χλωμή μια λάμψη στον ουρανό όπου ξεκόβουνταν σκοτεινά τώρα, σαν μαύρες βελόνες, τα μεγάλα κυπαρίσσια του Κηφισού*

 Ρωμιοπούλες.



Με πολύ μεγάλη περιέργεια αγόρασα αυτό το βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα. Είχα την εντύπωση ότι είχα διαβάσει όλα της τα βιβλία και ξαφνικά βλέπω μπροστά μου ένα άγνωστο έργο της.

Το βιβλίο εκδόθηκε εσχάτως, 74 χρόνια μετά τον θάνατό της. Γιατί άραγε να μην παρουσιαστεί νωρίτερα στο αναγνωστικό κοινό ένα βιβλίο που γράφτηκε πριν 75 χρόνια; Ο επιμελητής, Αλ. Ζάννας, αναφέρει στο Παράρτημα του τρίτου τόμου, ότι η ίδια είχε ζητήσει να εκδοθεί όταν η Ελλάδα ελευθερωθεί και ωστόσο δημοσιεύεται σήμερα, που η Ελλάδα είναι αποικία χρέους στους Γερμανούς και με πρωθυπουργό τον δισέγγονο της.

Η δύστυχη!

Πού να το φανταζόταν, ότι η ζωή της ήταν δεμένη τόσο τραγικά με την Ελλάδα. Με την τελευταία και την πιο μεγάλη αγάπη της, όπως γράφει ή ίδια στο περί ού ο λόγος βιβλίο.

Η τριλογία « Ρωμιοπούλες» αποτελείται από τα εξής βιβλία: «Το Ξύπνημα», «Λάβρα» και «Σούρουπο»

Η ιστορία ξεκινάει τον Ιανουάριο του 1895 και τελειώνει τον Νοέμβριο του 1920.

Και τα τρία βιβλία αναφέρονται στη ζωή της Δέσποινας Κρινά – Δεπέργολα, μια αστή ρωμιοπούλα, μεγαλωμένη με τις δασκάλες του πιάνου και των γαλλικών, που τρέχει σε βεγγέρες στο παλάτι, στις πρεσβείες και σε όλα τα πλουσιόσπιτα της Αθήνας κατ επιλογή της μαμάς, η οποία θέλει να την παντρέψει με πλούσιο γαμπρό, είτε η κόρη της τον θέλει είτε όχι.

Έτσι αθώα ξεκινά η ιστορία της. Με τα σημερινά  ήθη  μοιάζει να είναι από άλλον πλανήτη . Και ωστόσο η εποχή που τα παιδιά μιλούσαν στους γονείς στον πληθυντικό και περίμεναν τον γαμπρό από μία καλή προξενήτρα δεν είναι και πολύ μακριά. Εγώ που είμαι παιδί της ειρήνης, θυμάμαι τις οικονομικά καλύτερες της τάξης που μιλούσαν με το «εσείς καλά μαμά» και «εσείς καλέ μπαμπά». Εμένα, ως παιδί λαϊκής οικογένειας, αλλά και από την Κεφαλονιά, που ως γνωστόν δεν γνώρισε Τουρκιά και Φανάρι, αυτά μου φαίνονταν αστεία πράγματα.

Στο «ξύπνημα» η Δέσποινα παντρεύεται με το ζόρι τον Γρηγόρη Δεπέργολα, σκοντάφτοντας στην άρνηση των γονιών της να παντρευτεί αυτόν που αγαπά και ξενιτεύεται μαζί του στην Βομβάη. Το βιβλίο κλείνει με τον σιωπηρό όρκο της Δέσποινας, η κόρη της να είναι ελεύθερη να παντρευτεί όποιον θέλει.

Στην «Λαύρα» η Δέσποινα επιστρέφει στην Αθήνα για διακοπές. Κάνει το ντεμπούτο της στην Αγγλική Πρεσβεία στην οποία δεξιώνεται όλη η υψηλή Αθηναϊκή κοινωνία, του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου.

Εκεί θα γνωρίσει τον Έρωτα με Ε Κεφαλαίο. Η ανταπόκριση είναι άμεση. Αλλά τι δυστυχία! Η Δέσποινα είναι παντρεμένη, έχει δυο παιδιά, η ζωή της είναι πια δοσμένη στο καθήκον της παντρεμένης γυναίκας και μητέρας. Αυτός ο έρωτας είναι καταδικασμένος, όσο μεγάλος και αν είναι.

Μια κοινή ιστορία, που όμως η πένα της Πηνελόπης Δέλτα την χρωματίζει με μύρια χρώματα, πολιτικά κοινωνικά, ιστορικά, ψυχολογικά, ανθρώπινα πολύ ανθρώπινα που ξεχειλίζουν τον καμβά και γεμίσουν την Πλάση με ομορφιά που σου ξεριζώνει την καρδιά.

Στον τρίτο βιβλίο «σούρουπο» το κρεσέντο σου σπάει τα τύμπανα! Η οδύνη του ανεκπλήρωτου έρωτα συναντά τον πόλεμο. Ένας πόλεμος που ρημάζει τα πάντα! Η Αγία οικογένεια παρασυρμένη στην δύνη του πολέμου χάνει κάθε προηγούμενο στήριγμα. Θάνατος, φτώχεια, συμφορές που έρχονται απανωτά. Η τραγωδία της Δέσποινας κορυφώνεται και οδηγεί την μοιραία αυτήν γυναίκα την fame Fatale της αρχής του αιώνα μας σε αυτοκτονία.
Το τελευταίο κεφάλαιο της τριλογίας έχει τον τίτλο "FINIS GRECIA" . Μ αυτόν τον τίτλο δηλώνει ότι έχασε πια κάθε λόγο ύπαρξης. Οι δύο μεγάλες αγάπες της, ο Βάσος Γάβρας και η Ελλάδα τέλειωσαν. Γι αυτήν δεν υπάρχει κανένας λόγος ύπαρξης.
Ω Ελλάδα Ελλάδα Πατρίδα
Σηκώθηκε και άνοιξε το σερτάρι της, πήρε το ημερολόγιό της και άνοιξε την τελευταία γραμμένη σελίδα.
«Ω Πατρίδα, εσύ, η τελευταία μεγάλη αγάπη, που δεν απατάς ποτέ, δεν απογοητεύεις, δεν ελαττώνεσαι, δε μικραίνεις, δεν κλονίζεσαι…» **
.......
«Ακου… Βάσο…»
Ανακατώνουνταν και ο λογισμός της. Τον έχανε. Εκανε να τον προφθάσει. Της ξέφευγε…
Μα και τα χείλη της πάγωναν… Κρύο! Κρύο! Το τζάκι…;
Ξαφνικά μπατάρησε η σκέψη της, ναυάγησε.

Και βούλιαξε και χάθηκε στο σκοτάδι το παντοτινό. ***

Η Δέσποινα σβήνει και αφήνει πίσω της μια Ελλάδα που από τις τρελές επιτυχίες των Βαλκανικών Πολέμων και του πρώτου παγκόσμιου θα βουλιάζει με την απίστευτη ήττα του Βενιζέλου στην μία εθνική ταπείνωση μετά την άλλη. Η ιστορία τελειώνει το 1920, το μοιραίο 1922 είναι κοντά, η Ελλάδα σπαράζεται από τον εθνικό διχασμό και χάνει ότι είχε κερδίσει με τον Βενιζέλο.

Αχ !αγαπημένη Πηνελόπη, πέθανες γιατί μπήκαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα! Που να ήξερες ότι 60 χρόνια μετά τον θάνατό σου, αυτός που θα άνοιγε διάπλατα την πόρτα των εχθρών μας θα ήταν ο ίδιος ο εγγονός σου! Είναι  φίλοι μας, θα σου έλεγε, αλλά δεν είναι φίλοι μας και ο εγγονός σου ξέρει, ότι αυτοί είναι οι πιο επικίνδυνοι εχθροί γιατί φοράνε τα ρούχα του φίλου.

Διαβάζω λογοτεχνία από την πρώτη γυμνασίου. Δεν είμαι όμως ειδική. Δεν σπούδασα φιλολογία ή ιστορία τέχνης ή δεν ξέρω γω τι. Δεν μπορώ να πω αν  ένα μυθιστόρημα ανήκει στα αριστουργήματα και αν όχι. Αλλά και αν πω ότι αυτό το μυθιστόρημα είναι αριστούργημα δεν μπορώ να το τεκμηριώσω. Δεν θυμάμαι ποιος το είπε, αλλά ωραίο είναι αυτό που μας αρέσει, τόσο απλά. Έτσι απλά θα πω και γω, ότι οι Ρωμιοπούλες είναι το αριστούργημα της Πηνελόπης Δέλτα και ένα αριστούργημα της ελληνικής λογοτεχνίας.

Υπέροχο, μην το χάσετε, αγοράστε το και διαβάστε το!

Ο επιμελητής της έκδοσης, Αλ Π. Ζάννας (εγγονός της και αυτός) μας πληροφορεί ότι οι Ρωμιοπούλες είναι η αυτοβιογραφία της Πηνελόπης Δέλτα. Ότι ο μεγάλος της Έρωτας είναι ο Ιων Δραγούμης, ότι η ερωμένη του έρωτά της είναι η Μαρίκα Κοτοπούλη και λοιπά και λοιπά. Νομίζω ότι αυτές οι διευκρινήσεις είναι άχρηστες και μειώνουν την αξία του βιβλίου.

Θα ήταν προτιμότερο να μας άφηνε να κρίνουμε εμείς τι είναι μύθος και τι πραγματικότητα.



*Το ξύπνημα, σελίδα 247 και 248
** Σούρουπο σελίδα 466
*** Σούρουπο σελίδα 468 τελευταία

********************************************************************
Άλλα Έργα της ίδιας: (Αντιγραφή από τον Βίκι)

Για την Πατρίδα (νουβέλα) (1909)
Η καρδιά της βασιλοπούλας (διήγημα-παραμύθι) (1909)
Παραμύθι χωρίς όνομα (1910)
Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου (ιστορικό διήγημα) (1911)
Παραμύθια και άλλα (1915)
Τα Ανεύθυνα (Διηγήματα) (1921)
Στο Κοτέτσι (παραμύθι)(1922) (σαν βιβλίο εκδόθηκε μόλις το 2011 από τις εκδόσεις Τετράγωνο)
Η ζωή του Χριστού (Δίτομο) (1925)
Τρελαντώνης (μυθιστόρημα) (1932)
Πρώτες ενθυμήσεις (διήγημα) (1932)
Μάγκας (μυθιστόρημα) (1935)
Στα μυστικά του βάλτου (μυθιστόρημα) (1937)
Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος: ημερολόγιο, αναμνήσεις, μαρτυρίες, αλληλογραφία (1978)
Ίωνας Δραγούμης: ημερολόγιο, αναμνήσεις, μαρτυρίες, αλληλογραφία (1978)
Μύθοι και Θρύλοι (διηγήματα και Παραμύθια) (1916)

Friday, 22 August 2014

Το ξύπνημα της Δύσης και η παγκοσμιοποίηση

Οταν ον δητε τ βδλυγμα τς ρημσεως τ ρηθν δι Διανιλ το προφτου  
στς ν τπ γίῳ ναγινσκων νοετω

 
Η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους 

Δεν ανέρτησα τυχαία το προηγούμενο πόστ για την Σταυροφορία των παιδιών. Πιστεύω, ότι η εποχή που εγκαινίασαν οι Σταυροφόροι στο τέλος του 11ου και στην αυγή του 12ου αιώνα, με την απίστευτη σε αγριότητα κατάληψη της Ιερουσαλήμ, (δεν άφησαν κανένα ανθρώπινο όν ζωντανό) στην συνέχεια με την πιο βάρβαρη λεηλασία που είχε δει μέχρι τότε η ανθρωπότητα, με σφαγές, βιασμούς, κλοπές εκκλησιών, ιδιωτικών και κρατικών κτιρίων , (εδώ δεν κατάφεραν να σφάξουν ένα εκατομμύριο κατοίκους που είχε τότε η Κωνσταντινούπολη, αλλά κατάφεραν σε 57 χρόνια κατοχής να μειώσουν τον πληθυσμό της σε μόλις 100.000), η εποχή λοιπόν που εγκαινίασε η άσπλαχνη Δύση συνεχίζεται με αμείωτη βαρβαρότητα μέχρι των ημερών μας.

Σήμερα, σύμφωνα με πάρα πολλές ενδείξεις, φτάνει στο τέλος της! Το αντίτιμο αυτού του τέλους θα είναι  ....η κατάρρευση αυτού του πολιτισμού του χρήματος και προφανώς και του πλανήτη ολάκαιρου, αφού αυτός ο πολιτισμός είναι σήμερα ο κυρίαρχος.

Διαβάστε τον Πέτρας και θα καταλάβετε.
Λιτός, με λίγα λόγια η εικόνα των ηγετών του πλανήτη, αλλά και των λαών που έτυχε να έχουν αυτά τα απίστευτα όντα ως ηγέτες τους.

Ο Θεός να μας φυλάει......

Ο Ψυχρός Πόλεμος έχει επιστρέψει και έχει πάρει επικίνδυνη στροφή…
Του James Petras*

Χάος κυριαρχεί και εξαπλώνεται συνεχώς ενόσω εξοργισμένοι ηγέτες στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και οι πελάτες και σύμμαχοί τους επιδιώκουν πολέμους γενοκτονίας.

Μισθοφορικοί πόλεμοι στη Συρία∙ ισραηλινοί βομβαρδισμοί τρόμου στη Γάζα∙ πόλεμοι κατ’ εντολή στην Ουκρανία, το Πακιστάν, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη και τη Σομαλία.

Δεκάδες εκατομμύρια πρόσφυγες εγκαταλείπουν όπως-όπως τα σημεία ολικής καταστροφής. Τίποτα δεν είναι ιερό. Δεν υπάρχουν άσυλα. Σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία και ολόκληρες οικογένειες αποτελούν στόχους καταστροφής.

Χάος βάσει σχεδίου

Στο κέντρο του χάους, ο πανικόβλητος πρόεδρος Ομπάμα χτυπά στα τυφλά, χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες, πρόθυμος να διακινδυνεύσει μια οικονομική καταστροφή ή έναν πυρηνικό πόλεμο. Επιβάλλει κυρώσεις στο Ιράν∙ απαιτεί κυρώσεις για τη Ρωσία∙ εγκαθιστά πυραυλικές βάσεις από τις οποίες οι πύραυλοι θα φτάνουν σε πέντε λεπτά στη Μόσχα∙ στέλνει τηλεκατευθυνόμενα drones-δολοφόνους κατά του Πακιστάν, της Υεμένης και του Αφγανιστάν∙ εξοπλίζει μισθοφόρους στη Συρία∙ εκπαιδεύει και εξοπλίζει Κούρδους στο Ιράκ και χρηματοδοτεί τις αγριότητες του Ισραήλ στη Γάζα.

Τίποτα δεν πιάνει
Ο πρόεδρος του Χάους δεν βλέπει ότι το να κάνεις τους εχθρούς σου να πεινάσουν δεν εξασφαλίζει υποταγή: Τους ενώνει να αντισταθούν. Η καθεστωτική αλλαγή, η επιβολή εντολοδόχων με βία και τεχνάσματα, μπορεί να διαλύσει τον κοινωνικό ιστό σύνθετων κοινωνιών: Εκατομμύρια χωρικοί και εργάτες ξεριζώνονται και γίνονται πρόσφυγες. Λαϊκά κοινωνικά κινήματα αντικαθίστανται από οργανωμένες εγκληματικές συμμορίες και ληστοστρατούς.

Η Κεντρική Αμερική, το προϊόν δεκαετιών άμεσων και εντεταλμένων στρατιωτικών αμερικανικών επεμβάσεων, που απέτρεψαν τις πλέον βασικές δομικές αλλαγές, έχει γίνει μια χαοτική, ακατοίκητη κόλαση για εκατομμύρια ανθρώπους. Δεκάδες χιλιάδες παιδιά δραπετεύουν από την «ελεύθερη αγορά» τους – που συνεπάγεται μαζική φτώχεια, στρατιωτικοποιημένο κράτος και γκανγκστερική βία. Παιδιά-πρόσφυγες στα σύνορα των ΗΠΑ συλλαμβάνονται μαζικά και φυλακίζονται σε πρόχειρα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου υπόκεινται σε ψυχολογική, σωματική και σεξουαλική βία από αξιωματούχους και φύλακες. Έξω, αυτά τα άξια οίκτου παιδιά είναι εκτεθειμένα στο ρατσιστικό μίσος ενός φοβισμένου αμερικανικού κοινού που αγνοεί τους κινδύνους από τους οποίους δραπετεύουν αυτά τα παιδιά καθώς και το ρόλο της αμερικανικής κυβέρνησης στη δημιουργία αυτής της κόλασης.

Οι αεροπορικές Αρχές του Κιέβου με τη στήριξη των ΗΠΑ ανακατεύθυναν διεθνές επιβατικό αεροπλάνο προκειμένου να πετάξει πάνω από πολεμική ζώνη που βρίθει από αντιαεροπορικούς πυραύλους, καθώς τζετ του Κιέβου βομβάρδιζαν τις επαναστατημένες μικρές και μεγάλες πόλεις. Η πτήση καταρρίφθηκε και σχεδόν 300 άμαχοι χάθηκαν. Αμέσως μετά, τα Δυτικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από έκρηξη κατηγοριών από το Κίεβο εναντίον του Ρώσου προέδρου Πούτιν χωρίς, όμως, αληθινά στοιχεία για να εξηγηθεί η τραγωδία/έγκλημα. Ο πολεμοχαρής πρόεδρος Ομπάμα και οι παρατρεχάμενοι πρωθυπουργοί της Ε.Ε. εξαπέλυσαν τελεσίγραφα, απειλώντας να μετατρέψουν τη Ρωσία σε κράτος-παρία. «Κυρώσεις, κυρώσεις παντού, αλλά πρώτα… η Γαλλία πρέπει να ολοκληρώσει την αξίας 1,5 δισ. πώληση στο Ρωσικό Ναυτικό». Και ο Δήμος του Λονδίνου αποκλείει τους Ρώσους ολιγάρχες από τις «κυρώσεις», ενσωματωμένοι ως είναι στο λονδρέζικο οικονομικό πλαίσιο που κάνει ξέπλυμα χρημάτων και παρασιτεί (το επονομαζόμενο FIRE από τα αρχικά των λέξεων Fire φωτιά, Insurance ασφάλιση και Real Estate ακίνητα). Ο Ψυχρός Πόλεμος έχει επιστρέψει και έχει πάρει επικίνδυνη στροφή… εξαιρώντας τις επιχειρήσεις.

Η αναμέτρηση ανάμεσα στις πυρηνικές δυνάμεις είναι στο δρόμο: Τόσο τα μανιασμένα βαλτικά κράτη όσο και η Πολωνία ζητούν πιο επιτακτικά από όλους πόλεμο με τη Ρωσία, λησμονώντας τις πάλαι ποτέ θέσεις τους στην πρώτη γραμμή του πυρός.

Κάθε μέρα η πολεμική μηχανή του Ισραήλ καταπίνει περισσότερα πτώματα παιδιών της Γάζας ενώ φτύνει περισσότερα ψέματα. Ζητωκραυγάζοντες Ισραηλινοί Εβραίοι κουρνιάζουν στους οχυρωμένους λόφους τους για να γιορτάσουν κάθε πύραυλο που χτυπά τα σπίτια και τα σχολεία στην πυκνοκατοικημένη γειτονιά της Shejaiya στην πολιορκούμενη Γάζα. Μια ομάδα ορθόδοξων και κοσμικών επιχειρηματιών στο Brooklyn οργανώνει ομαδικές επισκέψεις στα Ιερά Αξιοθέατα κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ για το βράδυ το πρόγραμμα προβλέπει διασκέδαση με τα πυροτεχνήματα στη Γάζα… με νυχτερινά γυαλιά οράσεως για να βλέπουν με μικρό αντίτιμο τις μανάδες που προσπαθούν να διαφύγουν και τα παιδιά να καίγονται…

Η Γερουσία των ΗΠΑ ψηφίζει ομόφωνα για άλλη μια φορά τη στήριξη της τελευταίας εκστρατείας μαζικών δολοφονιών του Ισραήλ – κανένα έγκλημα δεν είναι αρκετά εξαχρειωμένο για να… ταράξει τους κύκλους των Αμερικανών ηγετών. Είναι προσκολλημένοι σε ένα κείμενο των 52 προέδρων των Κύριων Αμερικανοεβραϊκών Οργανώσεων. Όλοι μαζί αγκαλιάζουν ένα Τέρας από την Αποκάλυψη που ροκανίζει τη σάρκα και τα κόκαλα της Παλαιστίνης.

Αλλά οι γαλαζοαίματοι Γάλλοι Σιωνιστές έχουν κυριαρχήσει επί του «σοσιαλιστή προέδρου» Ολάντ. Το Παρίσι απαγορεύει όλες τις αντιισραηλινές διαδηλώσεις παρά τις καθαρές αναφορές περί γενοκτονίας. Διαδηλωτές που υποστηρίζουν την αντίσταση στη Γάζα δέχονται δακρυγόνα και επιθέσεις από ειδικές αστυνομικές δυνάμεις – ο «σοσιαλιστής» Ολάντ υπηρετεί τις απαιτήσεις των δυνατών Σιωνιστικών οργανώσεων, καθώς πετάει στα άχρηστα τις δημοκρατικές παραδόσεις της χώρας του και τα «Δικαιώματα του Ανθρώπου».

Οι νεαροί διαδηλωτές του Παρισιού αντιστέκονται με οδοφράγματα και πέτρες από τα πεζοδρόμια πιστοί στις καλύτερες παραδόσεις της Παρισινής Κομμούνας κουνώντας τις σημαίες μιας ελεύθερης Παλαιστίνης. Ούτε μια «κόκκινη σημαία» παρούσα: Η γαλλική «Αριστερά» είναι είτε κάτω από τα κρεβάτια της ή σε διακοπές.

Υπάρχουν δυσοίωνα σημάδια πέρα από τα θέρετρα του πολέμου. Το Χρηματιστήριο ανεβαίνει ενώ η οικονομία βαλτώνει. Οι άγριοι κερδοσκόποι έχουν επιστρέψει στο μεγαλείο τους, διευρύνοντας το χάσμα ανάμεσα στην πλασματική και την αληθινή οικονομία πριν τον «κατακλυσμό», το χάος ενός ακόμη αναπόφευκτου κραχ.

Στο κάποτε φοβερό και καταπληκτικό Ντιτρόιτ της βιομηχανικής Αμερικής έχει κοπεί η παροχή καθαρού νερού σε δεκάδες χιλιάδες οικογένειες που δεν μπορούν να πληρώσουν για τις βασικές υπηρεσίες. Στα μέσα του καλοκαιριού, οικογένειες της πόλης αφήνονται να χρησιμοποιούν ως απόπατο αδιέξοδα δρομάκια και άδεια πάρκινγκ. Χωρίς νερό οι τουαλέτες είναι βουλωμένες, τα παιδιά δεν πλένονται. Ο Roscoe, υπεύθυνος για τα υδραυλικά, λέει ότι η δουλειά τον ξεπερνά.
Σύμφωνα με τους διάσημους οικονομολόγους μας, η οικονομία του Ντιτρόιτ «αναρρώνει… τα κέρδη αυξάνονται, είναι μόνο οι άνθρωποι που υποφέρουν». Η παραγωγικότητα έχει διπλασιαστεί, οι κερδοσκόποι είναι ικανοποιημένοι∙ οι συντάξεις έχουν σφαγιαστεί και τα ωρομίσθια είναι χαμηλά∙ αλλά οι Τίγρεις του Ντιτρόιτ είναι στην πρώτη θέση στο πρωτάθλημα μπέιζμπολ.

Τα δημόσια νοσοκομεία παντού κλείνουν. Στο Μπρονξ και το Μπρούκλιν, τα επείγοντα είναι γεμάτα. Χάος! Οι ειδικευόμενοι εργάζονται 36ωρες βάρδιες, και οι άρρωστοι και τραυματισμένοι ρισκάρουν με έναν γιατρό που του λείπει ύπνος. Εν τω μεταξύ, το Mανχάταν βρίθει από ιδιωτικές κλινικές και ιατρεία «μπουτίκ» για την ελίτ.

Οι Σκανδιναβοί έχουν ενστερνιστεί την πραξικοπηματική αρπαγή εξουσίας στο Κίεβο. Ο Σουηδός υπουργός Εξωτερικών Καρλ Μπιλτ ουρλιάζει για έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο με τη Ρωσία. Ο Δανός απεσταλμένος και ηγέτης του ΝΑΤΟ, Άντερς Φο-Ράσμουσεν, ξερογλείφεται μπροστά στην προοπτική βομβαρδισμού και καταστροφής της Συρίας σε μια επανάληψη της «νίκης» του NATO στη Λιβύη.

Οι Γερμανοί ηγέτες προσυπογράφουν τη συνεχιζόμενη γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα∙ είναι βολικά προστατευμένοι από οποιαδήποτε ηθική συνείδηση από ένα νοσταλγικό πέπλο «ενοχής» εξαιτίας των εγκλημάτων των ναζί πριν από 70 χρόνια.

Τζιχαντιστές τρομοκράτες που στηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία στο Ιράκ έδειξαν το «απεριόριστο έλεός» τους… διώχνοντας, απλώς, χιλιάδες Χριστιανούς από την αρχαία Μοσούλη. Σχεδόν 2.000 χρόνια συνεχιζόμενης χριστιανικής παρουσίας ήταν αρκετά! Τουλάχιστον οι περισσότεροι διέφυγαν με τα κεφάλια στους ώμους τους.

Χάος παντού

Πάνω από 100.000 πράκτορες του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ πληρώνονται για να κατασκοπεύουν 2.000.000 μουσουλμάνους πολίτες και κατοίκους των ΗΠΑ. Αλλά κι αν δεν ήταν τα δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια που ξοδεύονται και οι δεκάδες εκατομμύρια συζητήσεις που ηχογραφούνται, οι ισλαμικές φιλανθρωπικές οργανώσεις καταδιώκονται και οι φιλάνθρωποι ενοχοποιούνται ως «στημένες επιχειρήσεις».

Πού πέφτουν οι βόμβες δεν ξέρει κανείς, αλλά ο κόσμος φεύγει. Εκατομμύρια δραπετεύουν από το χάος.

Αλλά δεν υπάρχει μέρος να πάνε! Οι Γάλλοι εισβάλλουν σε μισή ντουζίνα αφρικανικές χώρες, αλλά οι πρόσφυγες δεν γίνονται δεκτοί στη Γαλλία. Χιλιάδες πεθαίνουν στην έρημο ή πνίγονται περνώντας τη Μεσόγειο. Εκείνοι που τα καταφέρνουν, στιγματίζονται ως εγκληματίες ή προωθούνται σε γκέτο και στρατόπεδα.

Χάος κυριαρχεί στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Κεντρική Αμερική και το Ντιτρόιτ. Ολόκληρη η συνοριακή γραμμή των ΗΠΑ με το Μεξικό έχει γίνει στρατιωτικοποιημένο κέντρο κράτησης, ένα πολυεθνικό στρατόπεδο φυλάκισης. Η γενιά μας δεν γνωρίζει όρια.

Χάος κυριαρχεί στις αγορές. Το χάος μεταμφιέζεται σε εμπορικές κυρώσεις: χτες στο Ιράν, σήμερα στη Ρωσία και αύριο στην Κίνα. Ουάσινγκτον, πρόσεχε! Οι εχθροί σου βρίσκουν κοινό έδαφος, εμπορευόμενοι, κλείνοντας συμφωνίες, χτίζοντας άμυνες∙ οι δεσμοί τους γίνονται δυνατότεροι.

Χάος κυριαρχεί στο Ισραήλ. Πολεμοχαρείς Ισραηλινοί ανακαλύπτουν ότι ο Εκλεκτός Λαός του Θεού μπορεί κι αυτός να αιμορραγήσει και να πεθάνει, να χάσει πόδια, χέρια και μάτια στα στενά δρομάκια της Γάζας όπου φτωχά εξοπλισμένα αγόρια και άντρες υψώνουν το ανάστημά τους. Όταν οι ζητωκραυγές γίνουν χλευασμοί, θα επανεκλέξουν τον Bibi, τον τωρινό καθαγιασμένο χασάπη; Οι υπερπόντιοι αδελφοί, οι χρηματοδότες, οι λομπίστες και οι διάφοροι από την πολυθρόνα τους δολοφόνοι, θα αγκαλιάσουν αυτόματα κάποιο νέο πρόσωπο, χωρίς ερωτήσεις, χωρίς να μετανιώνουν ή χωρίς (θου Κύριε!) αυτοκριτική – αν είναι «καλό για το Ισραήλ και τους Εβραίους», τότε είναι και σωστό!

Χάος κυριαρχεί στη Νέα Υόρκη. Δικαστικές αποφάσεις ευνοούν τους πειρατές και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια απαιτώντας 1000% επιστροφή σε παλιά Αργεντίνικα ομόλογα. Αν η Αργεντινή απορρίψει αυτόν τον οικονομικό εκβιασμό και χρεοκοπήσει, το ωστικό κύμα θα φτάσει απανταχού στις αγορές. Οι πιστωτές θα τρέμουν από την αμφιβολία: οι φόβοι για ένα νέο οικονομικό κραχ θα μεγαλώσουν. Θα καταφέρουν να ξεζουμίσουν άλλο ένα τρισεκατομμύριο για να ξεφύγουν;

Αλλά πού είναι τα λεφτά; Τα νομισματοκοπεία δουλεύουν μέρα νύχτα. Υπάρχουν λίγες μόνο σωσίβιες λέμβοι… αρκετές για τους τραπεζίτες και την Γουόλ Στριτ, το υπόλοιπο 99% θα πρέπει να κολυμπήσει ή να ταΐσει τους καρχαρίες.

Ο διεφθαρμένος οικονομικός Τύπος τώρα συμβουλεύει τους πολέμαρχους ποια χώρα να βομβαρδίσουν και τους πολιτικούς πώς να επιβάλουν κυρώσεις∙ δεν παρέχουν πλέον υγιείς οικονομικές πληροφορίες ούτε συμβουλεύουν επενδυτές για τις αγορές. Στα εκδοτικά σημειώματά τους κομπάζουν για να υποκινήσουν τους επενδυτές να τρέξουν να αγοράσουν στρώματα βασιλικού μεγέθους για να τα γεμίσουν, καθώς οι τράπεζες θα χάνονται.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι στο χείλος της ψυχικής βλάβης: Είναι ένας ψεύτης αναλογιών Μινχάουζεν και πάσχει από πολιτική παράνοια, υστερία πολέμου και μεγαλομανία. Έχει πάθει αμόκ, βελάζοντας: «Εγώ κυβερνώ τον κόσμο: ή ηγεσία των ΗΠΑ ή τίποτα». Ολοένα και περισσότερο ο κόσμος έχει άλλο μήνυμα: «ΗΠΑ σημαίνει χάος».

Η Γουόλ Στριτ τον εγκαταλείπει. Οι Ρώσοι τον έχουν προδώσει. Οι Κινέζοι έμποροι κάνουν τώρα δουλειές εκεί που κάποτε ήμασταν εμείς και θα έπρεπε να παραμείνουμε. Παίζουν με πειραγμένα ζάρια. Οι πεισματάρηδες Σομαλοί αρνούνται να υποκύψουν σε έναν Μαύρο Πρόεδρο: απορρίπτουν αυτόν τον «Μάρτιν Λούθερ Κινγκ με τα τηλεκατευθυνόμενα drones»… Οι Γερμανοί είναι αποχαυνωμένοι καθώς οι Αμερικανοί ελέγχουν και ηχογραφούν την κάθε τους συζήτηση… για τη δική τους ασφάλεια! «Οι επιχειρηματίες μας είναι αχάριστοι μετά από όλα όσα έχουμε κάνει γι’ αυτούς», κλαψουρίζει ο Πρώτος Μαύρος Πρόεδρος. «Αυτοί βρίσκουν τρόπους και τη γλιτώνουν από τους φόρους μας, ενώ εμείς χρηματοδοτούμε τις επιχειρήσεις τους».

Τελικές λύσεις: Το τέλος του Χάους

Η μόνη λύση είναι να κάνουμε το επόμενο βήμα: το Χάος γεννά χάος. Ο Πρόεδρος προσπαθεί να δείξει «ποιος είναι ο αρχηγός». Ρωτά τους κοντινούς του συμβούλους πολύ δύσκολες ερωτήσεις: «Γιατί δεν μπορούμε να βομβαρδίσουμε τη Ρωσία, όπως το Ισραήλ τη Γάζα; Γιατί δεν κατασκευάζουμε ένα “σιδερένιο θόλο” πάνω από την Ευρώπη και να καταρρίψουμε τους ρωσικούς πυρηνικούς πυραύλους καθώς θα ρίχνουμε στη Μόσχα από τις νέες βάσεις μας στην Ουκρανία; Ποιες χώρες θα προστατεύουμε με το “θόλο” μας; Είμαι σίγουρος ότι οι άνθρωποι στην Ανατολική Ευρώπη και στα Βαλτικά Κράτη θα κάνουν με ευχαρίστηση την υπέρτατη θυσία. Εξάλλου, οι ηγέτες τους πρωτοστατούν για έναν πόλεμο με τη Ρωσία. Η ανταμοιβή τους, μια πυρηνική άχρηστη γη, αποτελεί μικρό τίμημα προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιτυχία»!

Friday, 15 August 2014

Το ξύπνημα της Δύσης και η Σταυροφορία των παιδιών


«Circa idem tempus pueri sine rectore sine duce de  universis omnium regionum villis et civitatibus versus  transmarinas partes avidis gressibus cucurrerunt, et dum quaereretur ab ipsis quo currerent, responderunt : 

Versus Jherusalem, quaerere terram sanctam… Adhuc quo devenerint ignoratur. Sed plurimi dierunt,              aquibus dum quaereretur causa cursus, dixerunt se nescire. Nudae etiam mulieres circa idem  tempus nihil 
loquentes per villas et civitates cucurrerunt …»

« Περίπου την ίδια εποχή, παιδιά χωρίς κυβερνήτες και χωρίς οδηγό, απ όλες τις πόλεις και τα χωριά όλων των περιοχών έτρεχαν προς υπερπόντιους τόπους και όταν τα ρωτούσαν πού έτρεχαν απαντούσαν «προς Ιερουσαλήμ να αναζητήσουμε τους Άγιους Τόπους ..»

Μέχρι να φτάσουν ως εκεί το τι θα γινόταν ήταν άγνωστο. 

Όμως υπήρχαν και πολλά που όταν τα ρωτούσαν την αιτία της πορεία τους έλεγαν ότι δεν ήξεραν. Την ίδια περίπου εποχή γυμνές γυναίκες έτρεχαν μέσα στις πόλεις και τα χωριά χωρίς να λένε τίποτε. (1)



Στην αρχή της δεύτερης χιλιετίας, όταν ξύπνησε η Δύση, μετά από έναν ύπνο 700 περίπου χρόνων κοίταξε γύρω της και διαπίστωσε ότι την ηγεμονία της μικρής Ηπείρου που ζούσε την είχε η Ανατολή. Δηλαδή, όχι ακριβώς η Ανατολή και όχι ακριβώς ξύπνησε, αλλά ούτε και ακριβώς από έναν ύπνο 700 χρόνων. 
Στο περίπου λοιπόν οι διάφορες φυλές και τα διάφορα νεοσύστατα κράτη δυτικά της Κωνσταντινούπολής, της πιο ωραίας, της πιο πλούσιας και της πιο πολυάριθμης πόλης του κόσμου, συλλογίστηκαν πώς δεν μπορούν άπιστοι να περπατούν εκεί που περπάτησαν τα πόδια Εκείνου.

Και όταν αυτός ο συρφετός συλλογίζεται, τότε φοβηθείτε άγιοι και διάβολοι και άνθρωποι! Αυτό που θα ακολουθήσει θα είναι ολέθριο.

Πολλές οι εξορμήσεις της Λατινικής Δύσης και του Λατινικού Βορά προς τα κει. Α, δεν λέω πια προς πού, γιατί ο αρχικός στόχος – αν βέβαια υπήρχε ποτέ αυτός ο στόχος που έθεσε ο πάπας Ουρβανός ο Β’ - χάθηκε πριν καλά – καλά προσδιοριστεί.

Οι στρατιώτες που ντύθηκαν τον σταυρό ήταν κάθε καρυδιάς καρύδι. Φτωχοί, πλούσιοι, δόλιοι, εύπιστοι, λόρδοι, βασιλιάδες με λίγα λόγια όλοι τυχοδιώχτες.

Αλλά μια στρατιά από όλες τις παραπάνω είχε κάτι διαφορετικό! Κάτι που σου παίρνει την ανάσα.

Ήταν όλα παιδιά, που κάποιος τα ορμήνευσε να πάνε να απελευθερώσουν την Ιερουσαλήμ. Θα περπατήσουν με οδηγό την πίστη και όταν φτάσουν στην Μασσαλία η θάλασσα θα χωριστεί στα δύο και θα περάσουν απέναντι, τους είχαν μηνύσει.

Πού είναι το απέναντι, μην το ρωτάτε, ούτε πόσο εύκολο θα ήταν να διασχίσουν με τα πόδια ένα ανοιχτό πέλαγος, (απόσταση 3000 χιλιόμετρα στην ευθεία) αν πράγματι μέριαζαν τα νερά για να διαβεί αυτός ο περίεργος στρατός. Αυτά τα ερωτήματα για την μεγάλη αποστολή, ή μάλλον ας λέμε για την εξόρμηση, είναι μικρά γράμματα. Εξ άλλου, δεν είχαν ούτε κάτι να χάσουν, ούτε, τα περισσότερα από αυτά, άφηναν κάτι αγαπημένο πίσω τους. Ίσως κάποιες μανάδες, διαφορετικές από τις άλλες να προσπάθησαν να τα αποτρέψουν, πολλές μπορεί και να τα κατάφεραν, αλλά τελικά πάνω από 30.000 παιδιά, συγκεντρώθηκαν στο Βαντόμ στα τέλη Ιουλίου του 1212 . Κανένα τους δεν ήταν πάνω από 12 χρονών.

Αρχηγός τους ήταν ο Στέφανος, ένα φτωχό βοσκόπουλο από την πόλη Κλούα της Ορλεάνης. Τον Μάιο του 1212, εμφανίστηκε στον Αγιο Διονύσιο όπου έμενε ο Βασιλιά Φίλιππος και του παρέδωσε μια επιστολή, γραμμένη, κατά τους ισχυρισμούς του, από τον ίδιο τον Χριστό που εμφανίστηκε μπροστά του, ενώ έβοσκε τα πρόβατά του και του είχε πει να κηρύξει την Σταυροφορία.

Η χαρούμενη αυτή στρατιά των 30.000 παιδιών ξεκίνησε προς τα νότια. Ανάμεσά τους ήταν και κάποια αρκετά πλούσια ώστε να έχουν άλογο και πήγαιναν έφιππα. Η διατροφή τους καλύπτονταν από τις ελεημοσύνες, αλλά η χρονιά ήταν κακή και τα περισσεύματα λίγα. Πολλά παιδιά πέθαναν στο δρόμο, αλλά γύρισαν σπίτι τους, αλλά τελικώς αυτή η «μεγάλη» σταυροφορία των μικρών στρατιωτών έφτασε στην Μασαλία. Παρά την προσευχή και την κατάνυξη των παιδιών τα νερά της Μασαλίας παρέμεναν αχώριστα. Δεν συγκινήθηκαν καθόλου από τον στρατό του γάλακτος.

Μετά από μερικές ημέρες, σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε, ο Ούγος ο σιδηρουργός και ο Γουλιέλμος ο Χοίρος, προσφέρθηκαν για την Δόξα του Θεού να μεταφέρουν τα παιδιά στην Παλαιστίνη δωρεάν.

Τέλος της Ιστορίας.

Κινητά δεν υπήρχαν, ταχυδρομείο ούτε και η τηλεόραση δεν έκανε καμία δήλωση αγνοουμένων.

Και ωστόσο, επειδή τίποτε δεν μένει κρυφό κάτω από τον ήλιο, έγινε γνωστή η τύχη των 20.000 παιδιών που επιβιβάστηκαν στα πλοία των .. καλών χριστιανών: Τα παιδιά βρέθηκαν δούλοι στα χαρέμια της Ανατολής, πουλημένα από ανίερους χριστιανούς Ολλανδούς έμπορους.

Το πιο συγκλονιστικό μέρος αυτής της ελεεινής ιστορίας είναι ο τρόπος που έγινε γνωστή η τραγική μοίρα των παιδιών. Πολλά από τα παιδιά χάθηκαν σε μια σφοδρή τρικυμία, ενώ πολλών αγνοείται παντελώς η τύχη τους. 18 από αυτά μαρτύρησαν γιατί δεν ήθελαν να ασπαστούν τον ισλαμισμό, Κάποια πουλήθηκαν στο σκλαβοπάζαρο της Αλεξάνδρειας και πέρασαν την υπόλοιπη ζωή τους σκλάβοι. Περί τα 700 είναι ακόμα ζωντανά.

Τις πληροφορίες αυτές έφερε στην Γαλλία, το 1230, ένας ιερέας που συνόδεψε τα παιδιά σ αυτήν την παράξενη σταυροφορία.

Ο ίδιος, μαζί με εκείνα που ήξεραν γράμματα, βρέθηκε στο παλάτι του Κυβερνήτη της Αιγύπτου, αλ- Καμίλ, ο οποίος ενδιαφερόταν για τις δυτικές γλώσσες και τα δυτικά γράμματα. Τους αγόρασε και τους κράτησε κοντά του ως διερμηνείς, δασκάλους και γραμματείς χωρίς να επιχειρήσει να τους αλλάξει την πίστη. Παρέμειναν στο Κάϊρο σε συνθήκες μάλλον άνετης αιχμαλωσίας και τελικά ο ιερέας αφέθηκε ελεύθερος. Είπε στους γονείς και συγγενείς που τον ρώτησαν όσα ήξερε και ύστερα χάθηκε στην αφάνεια. (2)

Μια μεταγενέστερη ιστορία ταύτισε τους δύο κακοήθεις εμπόρους της Μασσαλίας με δύο εμπόρους που απαγχονίστηκαν λίγα χρόνια αργότερα επειδή είχαν αποπειραθεί να απαγάγουν τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο για λογαριασμό των Σαρακηνών.  (2)



Το δίδαγμα της ιστορίας:

Στην Δύση οι άνθρωποι πουλάνε και την μάνα τους, αρκεί να βρεθεί αγοραστής.

***********************************************
Βιβλιογραφία: 

(2) Η Ιστορία των Σταυροφοριών, του Σερ Στίβεν Ράνσιμαν. Εκδόσεις Γκοβόστη, σελ 151, τόμος Γ

Thursday, 14 August 2014

Πώς εμείς οι Ελληνες βγάζουμε τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια

Θαυμάστε όλα αυτά τα ανεγκέφαλα κανίς, αυτά τα άρρωστα ευρωλιγούρια που τόλμησαν να ψηφίσουν υπέρ του εμπάργκο της Ρωσίας, όταν ξέρουν πόση βοήθεια έχουμε εισπράξει από αυτήν την χώρα μετά την οικονομική μας καθίζηση από του δήθεν εταίρους μας (ο Θεός να μας δίνει  ώρες και να τους παίρνει αιώνες) .

Αν ποτέ τους συναντήσετε μην ξεχάσετε να τους ευχηθείτε να πάνε στα τσακίδια και στον αγύριστο.

Ο κύριος καθηγητής στην παρέα των ηλιθίων!! Μπράβο ρε Γραμματικάκη, ο πατέρας σου με ποιά πλευρά ήταν στον πόλεμο με τους Γερμανούς; 

Δείτε τα ονόματα των ναι και θα καταλάβετε. Ο ένας πιο βλάκας απο τον άλλον.

Ούστ κοπρόσκυλα!



πηγή



Δείτε και ποιός ανήκει πού και πείτε μου ποιά είναι η κοινή ιδεολογία αυτών που ψήφισαν ναι ή όχι ανάλογα:

 ΣΥΡΙΖΑ:


1 ΓΛΕΖΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (ΜΑΝΩΛΗΣ) του Νικολάου

2 ΣΑΚΟΡΑΦΑ ΣΟΦΙΑ του Ηλία

3 ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Χριστόδουλου

4 ΚΟΥΝΕΒΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ του Νικόλα

5 ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Στέλιου-Παναγιώτη

6 ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Χρυσόγονου

Νέα Δημοκρατία

1 ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ του Κωνσταντίνου

2 ΣΠΥΡΑΚΗ ΜΑΡΙΑ του Λεωνίδα

3 ΒΟΖΕΜΠΕΡΓΚ - ΒΡΥΩΝΙΔΗ ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ (ΕΛΙΖΑ) του Κυριάκου

4 ΚΥΡΤΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Χρήστου

5 ΖΑΓΟΡΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του Ιωάννη

Χρυσή Αυγή

1 ΣΥΝΑΔΙΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ του Σοφοκλή

2 ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ του Γεωργίου

3 ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Αθανασίου


 Ελιά

1 ΚΑΪΛΗ ΕΥΑ - ΕΥΔΟΞΙΑ του Αλεξάνδρου

2 ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Μαρίνου


 Το Ποτάμι

1 ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Αριστοτέλη

2 ΚΥΡΚΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ του Λεωνίδα


ΚΚΕ

1 ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Αποστόλου


2 ΖΑΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ του Σγουρού - Κωνσταντίνου


  Ανεξάρτητοι Έλληνες


1 ΜΑΡΙΑΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ (ΝΟΤΗΣ) του Αθανασίου

Monday, 11 August 2014

Η ανοχή της αδιαλλαξίας

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η δυτική κοινωνία θα πληρώσει πολύ άσχημα για  τον φανατισμό του Ισλάμ που υποθάλπει και συντηρεί.


Wednesday, 6 August 2014

Αναγνώσματα για το καλοκαίρι και όχι μόνο



Πολύ αργά θυμήθηκα να μιλήσω για καλοκαιρινά βιβλία, αλλά με τσίγκλησε η καλή μου η Ροδιά, όταν ορθώς μου είπε ότι ο Θωμάς ο Ακινάτης θα έπεφτε πολλά βαρύς για το καλοκαίρι.

Λοιπόν, βιβλία ελαφρά δεν διαβάζω γιατί δεν βρίσκω. Δηλαδή δεν ξέρω να βρω. Ότι ελαφρύ αγοράζω με νευριάζει η μαυρίλα του. Αντε να διαβάζεις Ζούργο και να κλείνεσαι σε ένα ασανσέρ για εξαντλήσει με πολύ κόπο 690 σελίδες όταν θα ήταν 300 υπεραρκετές. Και τώρα λέω Ζούργο που είναι από τους καλύτερους (;) ίσως Έλληνες μυθιστοριογράφους.

Εν τούτοις, θυμήθηκα διάφορα βιβλία που διαβάζονται στην παραλία ή στην σκιά της Ελιάς, συνοδεία τζιτζικομουσικής, άνετα.

Η αρίθμηση είναι αξιολογική:

1. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟΜ ΤΖΟΟΥΝΣ, ΕΝΟΣ ΕΚΘΕΤΟΥ, του Henry Fielding


Δύο τόμοι των 620 σελίδων ο καθένας. Διαβάζεται σαν νεράκι, μην σας ανησυχεί καθόλου! Τους αγοράζετε με 12,20 Ευρώ αμφότερους.

Δεν έχω διαβάσει άλλα βιβλία του συγγραφέα, οπότε δεν ξέρω αν και τα άλλα του είναι εξ ίσου ευχάριστα.










2. Αθηνά Κακούρη

Εδώ ξεκινάω με την συγγραφέα και όχι με τίτλο βιβλίου. Την Αθηνά Κακούρη την λατρεύω. Δεν θυμάμαι να έχω διαβάσει κάτι από αυτή και να μην έχω ενθουσιαστεί. Πάρτε ότι γουστάρετε και δεν θα μετανιώσετε. Είναι ανθρώπινη, ευχάριστη στην ανάγνωση και κυρίως σας μαθαίνει ιστορία με το πιο αβασάνιστο τρόπο. Η Αθηνά είναι μυθιστοριογράφος κυρίως ιστορικών μυθιστορημάτων. Έχει γράψει και αστυνομικά, τα οποία είναι εξ ίσου καλά με αυτά της μεγάλης Αγκάθα.


Μερικοί τίτλοι

2.1 Πριμαρόλια. Η Πάτρα του 1890 με τα αρχοντικά της και τους άρχοντές της. Η περιπέτεια της Σταφίδας με την καταστροφή των σταφιδοπαραγωγών, η τοκογλυφία και ένας μεγάλος έρωτας.




2.2 Θέκλη. Νομίζω ότι είναι το καλύτερό της. Οι Βαλκανικοί πόλεμοι και ένας μεγάλος έρωτας. Ούτε εδώ λείπει ο έρωτας.




2.3 Ξιφίρ Φαλέρ. Εξαιρετικό βιβλίο που έγραψε το 2009, σε ηλικία 81 έτους. Χιούμορ, πλοκή σε φόντο την Ελλάδα στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο με αναφορά στους λαμπρούς μας συμμάχους. (Αχ αυτοί οι σύμμαχοι που μόνο σύμμαχοι δεν ήταν)


2.4 Αύριο. Γραμμένο το 1995, όταν η τεχνολογία και η δήθεν ανάπτυξη καταστρέφουν την ελληνική φύση.



2.5 Ο Χαρταετός. Η ιστορία των Λαυρεωτικων, θα σας ενδιαφέρει οπωσδήποτε




2.6 1821 η αρχή που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.  Εδώ η Αθηνά γράφει ιστορία και όχι μυθιστορία. Εύπεπτη, ευχάριστα γραμμένη παρότι δραματική.



Σταματάω εδώ. Παρότι και τα υπόλοιπα βιβλία της είναι θαυμάσια.












3. Τόμ Χάρπερ.
Ο Τόμ Χάρπερ είναι ένας νεαρός ταλαντούχος συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων. Το πιο ενδιαφέρον έργο του είναι η τριλογία των Σταυροφοριών. Είναι από τους ελάχιστους συγγραφείς της Εσπερίας (θα έλεγα και της Ελλάδας) που γράφουν για τους Σταυροφόρους με …. πολύ κολακευτικά λόγια. Αρπαχτικά καθάρματα που δεν δίστασαν να σουβλίσουν και να φάνε ανθρωπάκια γάλακτος. Είναι το ξύπνημα της Δύσης. Ξεκίνησαν το 1100 από την Εσπερία για να απελευθερώσουν δήθεν τους ιερούς τόπους. Μετά από δύο αιώνες, αφού ξεκλήρισαν τους Χριστιανούς της Ανατολής, πρώτο θύμα ήταν η Κύπρος, πολεμώντας αρκετές φορές στο πλευρό των Μωαμεθανών και εναντίον των Χριστιανών, αφού πλήγωσαν θανάσιμα την Κωνσταντινούπολη και προετοίμασαν τον δρόμο για την τελική πτώση της Χριστιανικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αποσύρθηκαν ηττημένοι στην Κύπρο για να κλαίνε τους επόμενους αιώνες για την κατάρρευση της Ουτρεμέρ.

Η επόμενη εξόρμηση της Δύσης θα είναι προς Δυσμάς, όπου θα κάνουν κομμάτια τρείς Ηπείρους!

Καλό είναι να το διαβάσουμε. Η καθαρή ιστορία της εποχής αυτής του Σερ Στηβεν Ράνσιμαν θα ήταν βεβαίως πολύ πιο χρήσιμη, αλλά θέλει πολύ όρεξη για να διαβάσει κανείς πάνω από 1500 σελίδες.

Σήμερα, μόνο 900 χρόνια μετά την πρώτη Σταυροφορία, η ιστορία επαναλαμβάνεται Η Δύση βοηθάει το Ισλάμ, να ξεκληρίσει κάθε Χριστιανό απέμεινε δημιουργώντας το απόλυτο Χάος, στο οποίο νομίζει ότι μπορεί να βασιλεύσει χωρίς κανέναν αντίπαλο. Αλλοίμονο στους χαμένους, δηλαδή αλλοίμονο στην Ανθρωπότητα.




Καλή ανάγνωση!!





Friday, 25 July 2014

Η φιλοσοφία του Θωμά Ακινάτη όπως την κατάλαβα εγώ


Ωστόσο, αν είναι αναγκαία μια απόδειξη για τη συνέχεια της ελληνικής Ιστορίας, αυτή παρέχεται από την κατά καιρούς αναβίωση του ενδιαφέροντος για τους κλασι­κούς συγγραφείς, που επαναλαμβάνεται σε όλη τη διάρ­κεια της Βυζαντινής ιστορίας. Καμία από αυτές τις αναβιώσεις δεν είναι, τόσο εκπληκτική, όσο αυτή που ονόμασα Τελευταία Βυζαντινή Αναγέννηση. Συνέβη την εποχή πού η Αυτοκρατορία φθειρόταν πολιτικά και ήταν γραφτό της να εξαφανιστεί σύντομα. Ποτέ άλλοτε όμως δεν υπήρχαν τόσοι λόγιοι πού να ήταν αφιερωμένοι στην ερμηνεία και την ανανέωση της αρχαίας ελληνικής σκέψης και στη διαφύλαξη της ελληνικής παράδοσης. Ακόμη και η λέξη «Έλλην» ανέκτησε το αρχαίο της νόημα. Και, ευτυχώς για τον πολιτισμό όλης της Ευρώπης, αυτή η τελευταία βυζαντινή αναγέννηση εμφανίστηκε σε μια στιγμή της ιστορίας πού οι Δυτικοί λόγιοι ήταν προετοιμασμένοι να ανακαλύψουν και να εκτιμήσουν το μορφωτικό κόσμο πού κρατούσαν ζωντα­νό οι λόγιοι του Βυζαντίου. (1)

Ο Θωμάς Ακινάτης, έζησε 13ο αιώνα ( 1225 - 1274) ήταν Ιταλός ιερέας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στο Τάγμα των Δομινικανών, και σημαντικός φιλόσοφος και θεολόγος, εκπρόσωπος της σχολής του σχολαστικισμού (2).

Γεννήθηκε στο Βασίλειο της Νάπολης, ανάμεσα στη Δύση και στην Ανατολή, ανάμεσα στο Ισλάμ και στον Χριστιανισμό ( Σελ. 27) , είκοσι ένα χρόνια μετά την λεηλασία της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους. Έζησε στην αυγή της Τελευταίας Βυζαντινής Αναγέννησης, όπως την ονομάζει ο Ράνσιμαν στο ομώνυμο βιβλίο του και πέθανε 15 χρόνια μετά την Βυζαντινή Παλινόρθωση που ήταν και το κύκνειο άσμα της Μεγάλης Αυτοκρατορίας, ένα δραματικό κρεσέντο που ακούστηκε από την μια άκρη του κόσμου στην άλλη.

Τώρα γιατί ο Θωμάς; Πώς συνέβη σήμερα που σύμπασα η ανθρωπότητα ασχολείται με τα λογιστικά της κοινωνίας των τραπεζών και των επιχειρήσεων, να εκδίδεται ένα βιβλίο για έναν θεολόγο του Μεσαίωνα; Μήπως μοιάζει με σκανδαλιστική πολυτέλεια; Η μήπως είναι κάποια καταναγκαστική αντίδραση, σ αυτήν την κοινωνία της Μεγάλης Απογοήτευσης και της παντελούς έλλειψης ιδεολογίας; Ποιος ξέρει!


Η Ελένη Προκοπίου μας ξαφνιάζει ευχάριστα παρουσιάζοντας στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, ένα μοναδικό πόνημα για τον δυτικό  (*) Μεσαίωνα , ο οποίος με τα μάτια της συγγραφέως αποκτά άλλη βαρύτητα. Δεν είναι η εποχή όπου όλα είναι μόνο μαύρα και που ξαφνικά έπεσε από τον ουρανό το φώς της επιστήμης και της ανακάλυψης της σοφίας! Για μένα το μόνο που ανακάλυψαν οι άνθρωποι της εποχής των Φώτων είναι η Αμερική, την οποία και έκαναν κομμάτια, αλλά αυτό το ζήτημα είναι άλλο και δεν έχει να κάνει με το βιβλίο και τον Θωμά τον Ακινάτη.

Η μοναδικότητα του έργου της Ελένης Προκοπίου δεν έγκειται μόνο στην επιλογή ενός θέματος που δεν έχει απασχολήσει μέχρι σήμερα σχεδόν κανέναν Έλληνα από την εποχή του Δημήτριου Κυδώνη, ο οποίος μετέφρασε στα ελληνικά την «Summa Theologiae» (1355), αλλά στην εξαιρετική δουλειά της.

Είναι ένα ογκώδες βιβλίο 600 σελίδων, με πλούσια βιβλιογραφία και πλούσια περιγραφή της φιλοσοφικής διαδρομής του Μεσαιωνικού κόσμου, που εντέλει δεν είναι ούτε η εποχή των Μαγισσών, όπως πιστεύεται από πολλούς σχετικούς και άσχετους, αλλά ούτε τόσο σκοτεινός, όσο θεωρούν ομοίως πολλοί σχετικοί και άσχετοι. Ο Μεσαίωνας, κοιταγμένος με μάτια που δεν έχουν τυφλωθεί από τον γυαλιστερό μοντέρνο κόσμο της αχαλίνωτης γνώσης και της τεχνολογίας, αναδύεται με ένα φως πολύ πιο ανθρώπινο από αυτόν που δημιούργησε η εποχή των Φώτων και εκείνα τα Φώτα ιδωμένα από μια νέα οπτική γωνία φαίνονται χλωμά και κακά.

Όταν τελείωσα το βιβλίο, θυμήθηκα τα λόγια του Σωκράτη:

 «Όσα κατάλαβα από το έργο του Ηράκλειτου ήταν πολύ ωραία, ελπίζω και όσα δεν κατάλαβα». Τα ίδια περίπου θα πω και γω: όσα κατάλαβα από το μαγικό βιβλίο της Ελένης Προκοπίου μου άνοιξαν καινούργιους κόσμους! Παρηγορούμαι για όσα δεν κατάλαβα, από το γεγονός ότι πολλοί άλλοι πιο σοφοί από μένα παρανόησαν τον μεγάλο σοφό.

Για τον Θωμά Ακινάτη –μεταξύ άλλων - έχει γράψει και αυτό το τέρας της μόρφωσης του αιώνα μας, ο Ουμπέρτο Εκο.

Ας χαρούμε λοιπόν: Οι ιταλοί έχουν τον Ουμπέρτο Εκο και μείς την Ελένη Προκοπίου.

Ο τίτλος του βιβλίου είναι

«Το πρόσωπο ως υποκείμενο δικαίου στο Έργο του Θωμά Ακινάτη»

 χωρίζεται δε σε τέσσερα μέρη. Στο πρώτο δικαιώνεται ο Θωμάς ως ο κληρονόμος της ελληνορωμαϊκής παράδοσης. Παρουσιάζει ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον και εντάσσει τον Θωμά στο φιλοσοφικό πλαίσιο του Βυζαντίου.
Στο δεύτερο θεμελιώνεται η έννοια του προσώπου και στο τρίτο και τέταρτο το πρόσωπο προσδιορίζεται ως υποκείμενο σχέσεων και στην συνέχεια και ως υποκείμενο δικαίου, εφόσον το δίκαιο έχει νόημα μόνο σε σχέση με το πρόσωπο .

Ο Θωμάς «σχολιάζει» την φιλοσοφική σκέψη του Αριστοτέλη και όχι του Πλάτωνα, όπως θα περίμενε κανείς από έναν εκκλησιαστικό Πατέρα, δικαιώνοντας τον Chenu, δεδομένου ότι ο Αριστοτέλης ήταν ο αγαπημένος φιλόσοφος των Αράβων.

Αριστοτελικός και κοσμικός ο Θωμάς, δικαίως χαρακτηρίζεται από τον Ουμπέρτο Εκο ως ο «θεολόγος της επίγειας πραγματικότητας».

Η ενασχόληση του Θωμά του Ακινάτη με την κλασική φιλοσοφία σηματοδοτεί μια διαφορετική χρονική έναρξη της Αναγέννησης. Στην «γραμματική των πολιτισμών» ο Φερνάν Μπρωντέλ (4) τοποθετεί το ορμητήριο του ουμανισμού στην Αβινιόν, η οποία ζωογονείται από την επιστροφή του Πετράρχη - το 1337 - δηλαδή τον 14ο αιώνα και όχι τον «μεγάλο» 15ο αιώνα, όπως πιστεύεται

Ωστόσο, ο ουμανισμός, (ή ανθρωπισμός) δηλαδή η ενασχόληση με την κλασική ελληνική γραμματεία, δεν σταμάτησε να υπάρχει στο Βυζάντιο, μάλιστα η στροφή προς τον Αριστοτέλη και η απομάκρυνση από τον Πλάτωνα συστηματοποιείται από τον Αλέξανδρο τον Αφροδισέα ήδη τον 3ον αιώνα, όπως επιβεβαιώνει η Ελένη Προκοπίου:

Στον χώρο της θεολογίας και της φιλοσοφίας οι μεγάλοι μεσαιωνολόγοι, όπως ο Etienne Gilson, ο Jaques Meritain και άλλοι, αντέταξαν στον ανθρωπισμό της Αναγέννησης τον μεσαιωνικό ανθρωπισμό. (Σχόλιο 45 σελ 53)

Η φιλοσοφική σκέψη του Θωμά, παρεκκλίνει από την κυκλική και άχρονη σκέψη της κλασικής Ελλάδας και βάζει την ανθρωπότητα σε ευθεία αντιπαράθεση με την εαυτή της. Στην κλασική Ελλάδα, ο χρόνος ήταν ένας κύκλος, χωρίς αρχή και χωρίς τέλος, επειδή ο κύκλος όριζε το τέλειο και το αιώνιο. Στον Θωμά τόσο ο χρόνος όσο και η φιλοσοφική αντίληψη για την ύπαρξη εν γένει ξεδιπλώνονται σε ευθεία γραμμή πάνω στην οποία τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο υφαίνοντας ένα χαλί που η μία βελονιά είναι επόμενη μιας άλλης και μάλιστα πάντα προς τα επάνω, όπου στην εποχή μας εκχυδαΐστηκε στην οικονομική μεγέθυνση. Δεν είναι ο Θωμάς που σηματοδοτεί την εποχή της νομοτελειακής ιστορικής εξέλιξης, αλλά ο ίδιος ο Χριστιανισμός και οι υπόλοιπες μονοθεϊστικές θρησκείες που ρίζωσαν στην Ευρώπη, αφού, σύμφωνα με αυτές, ο άνθρωπος οδηγείται είτε στην απόλυτη ευτυχία, ξαναγεννημένος και μάλιστα στον Χριστιανισμό μαζί με το σώμα που είχε όταν ζούσε, είτε στην κόλαση. Να μην ξεχνάμε ότι στον κλασικό ελληνικό κόσμο δεν υπήρχε κόλαση και παράδεισος αλλά απλώς κάτω κόσμος. Ωστόσο αυτή η αλλαγή σκέψης στον Θωμά είναι ποιοτικά διαφορετική από αυτήν της χριστιανικής εσχατολογίας. Ο άνθρωπος δεν αποδέχεται πια την τυχαία εξέλιξη της πορείας του, θέλει όχι μόνο να γίνεται ερμηνευτής των πάντων αλλά να θεωρεί τον εαυτό του ικανό να επεμβαίνει στην ίδια του την μοίρα. Θέλει να ελέγξει το παρελθόν και το μέλλον (απόλυτη έκφραση ο Δαίμων του Λαμάρκ (5))
 αγγίζοντας την ύβρη, που η κλασική Ελλάδα κατέτασσε στην μέγιστη αμαρτία επισύροντας την οργή των Θεών.

«Είναι φυσικό για το ανθρώπινο πνεύμα να φτάνει βαθμηδόν από το ατελές στο τέλειο. Εκείνοι που φιλοσόφησαν πρώτοι άφησαν αποτελέσματα ατελή που έγιναν τελειότερα από τους διαδόχους τους» γράφει ο Θωμάς

Αυτή η εννοούμενη ανύψωση του ανθρώπινου πνεύματος από το υπάρχον στο καλύτερο επεκτείνεται και στην κατάταξη των όντων.

Για τον Ακινάτη το κατ εξοχήν Ον είναι η καθαρή μορφή κάθε ύλης, η αιώνια και αεικίνητη Ενέργεια. Από το Ον αυτό έχουμε μια κατιούσα σειρά όντων, που συμφιλιώνει την τάξη του κόσμου με την αυτονομία των ιδιαίτερων μορφών και τον πλούτο των διαφορών μέσα στο γίγνεσθαι. Το ίδιο το «είναι» είναι το πιο τέλειο πράγμα που υπάρχει μέσα στην πραγματικότητα διότι σε σχέση με όλα τα όντα είναι η ενέργεια (actus) η ενεργητικότητα όλων των πραγμάτων. (Σελ 119)

Αναρωτιέμαι όμως, γιατί τα Δημιουργήματα του Θεού, που περνούν από την ανυπαρξία στο είναι να είναι ατελή και όχι τέλεια εξ αρχής, αφού το είναι αυτό καθεαυτό είναι το πιο τέλειο πράγμα που υπάρχει μέσα στην πραγματικότητα;

Αν κοιτάξει κανείς την δαρβίνειο εξέλιξη, η κατάταξη του Θωμά (κατιούσα από το Ον) θα μπορούσε να είναι αληθής. Με την έννοια του ισχυρού οργανισμού που επιβιώνει του ανίσχυρου. Όμως, αν πράγματι τα όντα εξελίσσονταν με τέτοια ιεραρχία, η εξέλιξη θα είχε εκφυλιστεί ήδη και θα είχε σταματήσει από την Αρχή της Δημιουργίας (7). Τα όντα είναι τέλεια από την πρώτη μέρα της ύπαρξής τους για τον σκοπό που υπάρχουν. Και δεν πιστεύω ότι αυτή η ευταξία βαίνει προς το καλύτερο μέσα στον χρόνο. Στην φύση, όταν τα όντα δεν μπορούν να υπάρχουν μέσα στην τάξη του κόσμου, είτε θα συμβιώσουν με άλλα όντα είτε θα πεθάνουν, χωρίς να μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι το όν που επιζεί είναι τελειότερο αυτού που δεν επιζεί. Η Λύν Μάργκουλις είναι απολύτως κατηγορηματική επί αυτού. Η συμβίωση και η δυνατότητα των όντων να συνάπτουν συμμαχίες είναι το καθοριστικό κατηγόρημα της εξέλιξης. Με μια τέτοια θεώρηση, η εσχατολογική αντίληψη του κόσμου χλομιάζει και χάνει κάθε εγκυρότητα. Το μόνο αναμενόμενο τέλος είναι το φυσικό τέλος του πλανήτη.

Ο Θωμάς δεν κατατάσσει μόνο τα όντα σε ανώτερα και κατώτερα, αλλά και την φιλοσοφική σκέψη μέσα στον χρόνο σε καλή και καλύτερη. Εντούτοις, είναι μάλλον ισχνός ο ισχυρισμός, ότι ένας σημερινός φιλόσοφος είναι πιο σοφός από αυτόν του παρελθόντος!

Στην συνέχεια, αντιλαμβάνομαι, ότι αυτή η γραμμική αντίληψη επιφέρει και την έννοια της ιεραρχίας, που είναι διακριτή στο έργο του Θωμά, όχι όπως ήταν στην αρχαία Ελλάδα, αλλά ποιοτικά διαφοροποιημένη, καθόσον στην άλλη άκρη του νήματος βρίσκεται το Ον ή ο Ων δηλαδή η θεία Ουσία.

Αυτή η ιεραρχία δεν είναι ιεραρχία διακριτών ατόμων αλλά συλλογικών οντοτήτων:

Ο Θωμάς δεν δέχεται ιεραρχία στα άτομα, αλλά έκαστο είδος αντιστοιχεί σε μία κλίμακα που πηγαίνει από την ύλη στον Θεό. Κάθε κτίσμα έχει δημιουργηθεί για την δική του ενέργεια και τελειότητα. Τα λιγότερο ευγενή κτίσματα έχουν δημιουργηθεί για τα ευγενικότερα. Ότι είναι κάτω από τον άνθρωπο έχει δημιουργηθεί για τον άνθρωπο. Έτσι, πάνω από τα φυτά βρίσκονται τα ζώα πάνω από τα ζώα ο άνθρωπος πάνω από τον άνθρωπο ολόκληρη ιεραρχία αγγέλων και οι νοητικές ουσίες δηλαδή οι ψυχές».

Στα φυσικά πράγματα, τα είδη φαίνονται να είναι προορισμένα κατά βαθμίδες, τα μικτά σώματα είναι πιο τέλεια από τα απλά, τα φυτά από τα ορυκτά, τα ζώα από τα φυτά, οι άνθρωποι από τα άλλα ζώα. Και σε κάθε μια από αυτές τις τάξεις των κτισμάτων, ένα είδος είναι τελειότερο από τα άλλα… έτσι η θεία σοφία είναι αιτία της ανισότητας των πραγμάτων (Σελ. 148).

Αυτή η ιεράρχηση, είναι ανθρωποκεντρική αλλά και ανθρώπινη. Ο άνθρωπος προκειμένου να κατανοήσει τον περίπλοκο κόσμο που τον περιβάλει τον «τακτοποιεί». Όλα τα όντα τα γήϊνα και τα θεία, τα θνητά και τα αθάνατα, τα οργανικά και τα ανόργανα πρέπει να μπουν σε μια σειρά, να τακτοποιηθούν, προκειμένου να μην ξεπερνούν την περιορισμένη αντίληψη του ανθρώπου.

«Για τον Θωμά ο κόσμος…» λέει ο Εκο, «είναι μια ιεραρχία υπαρξιακών πραγματικοτήτων, η καθεμία από τις οποίες έχει σημασία μετέχουσα αλλά δική της, πραγματωμένη μέσα σε καθορισμένα και σταθερά όρια». (Σελ 149)

Κατά μία άλλη οπτική γωνία θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει αυτή την τακτοποίηση ως μια συλλογική τάξη μέσα στην οποία ο άνθρωπος οφείλει να δει την μικρότητα του και την σειρά του.

Ωστόσο, ο Θωμάς θεωρεί όντως τον άνθρωπο περιούσιο ον, αφού μόνο αυτό μπορεί να φτάσει στον Θεό, μέσα από την ιδιαίτερη λειτουργία του, τη δική του φύση.

Ο άνθρωπος είναι κομμάτι αυτού του σύμπαντος, είναι μέρος του όλου, αφού μόνο αυτός μπορεί να φτάσει στον Θεό, μέσα από την ιδιαίτερη λειτουργία του, την δική του φύση. (Σελίδα 153)

Εντυπωσιακή είναι η θέση του Θωμά απέναντι στην νόηση, την οποία εξυμνεί υπερβολικά. Με αφορμή της θέσης περί ζώων και ανθρώπου στην Γένεση (ποιήσωμεν άνθρωπον κατ εικόνα και ομοίωσιν» δηλαδή με γνώση, « να διατάσει τα ψάρια της θαλάσσης και τα πετεινά του ουρανού και τα ζώα της γης») επεκτείνει την σκέψη του στον άνθρωπο τον έξυπνο και στον άνθρωπο τον κουτό, όπου ο έχων ρωμαλέο σώμα, αλλά αδύναμη νόηση προορίζεται να υπηρετεί τους άλλους, όπως εξ άλλου ισχυρίζεται και ο Αριστοτέλης στα πολιτικά του. (Σελ.239)

Αυτή είναι η πρώτη ουσιαστική διαβάθμιση και ιεράρχηση της έννοιας του προσώπου, που συνιστά περαιτέρω ανάπτυξη της οντολογικής ιεράρχησης γενικότερα, (Σελ. 240) διαπιστώνει η Ελένη Προκοπίου στο βιβλίο της.

Η προσέγγιση της Θείας Ουσίας γίνεται αποκλειστικά μέσω του λόγου σε αντίθεση με την Ορθοδοξία που γίνεται μέσω της Πίστης.

Μόνο τα όντα που είναι προικισμένα με λόγο είναι τεταγμένα στον Θεό, διότι η έλλογη φύση γνωρίζει το όν και το αγαθό και μπορεί να προσεγγίσει τον τελικό σκοπό, τον Θεό μέσω της γνώσης και της αγάπης. (σελ 243)

Από την άλλη, αυτό το κυρίαρχο γνώρισμα του ανθρώπου –ο λόγος – τον καθιστά και υπόλογο και αποδέκτη τιμωριών, απαγορεύσεων και θείων εντολών.

Η λογικότητά του είναι η αρχή της Ελευθερίας (σ.243)

Ο άνθρωπος κατέχει το αυτεξούσιο διότι αλλιώς οι συμβουλές οι παραινέσεις οι εντολές και οι απαγορεύσεις οι ανταμοιβές και οι τιμωρίες θα ήταν μάταιες. (σελ 245)

Ωστόσο, δεν είναι απόλυτη η κυριαρχία του ανθρώπου στον εαυτό του.

Έχουμε το αυτεξούσιο απέναντι στα πράγματα που δεν επιθυμούμε με αναγκαίο τρόπο ούτε με φυσικό ένστικτο, διότι δεν ανήκει στο αυτεξούσιο αλλά στο φυσικό ένστικτο το να θέλουμε να είμαστε ευτυχείς. (Σελ. 261)

Δηλώνει όμως αυτή η θέση «το να θέλουμε να είμαστε ευτυχείς» την ελευθερία της βούλησης του ανθρώπου; Αυτό δηλαδή που χάνει σε αυτεξουσιότητα κερδίζει σε ελευθερία; Αν δηλαδή ερμηνεύω σωστά τον Θωμά, Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να επιδιώκει την ευτυχία του. (Επίκουρος;)

Δεν είμαι σίγουρη, αλλά διαβλέπω μία αντίφαση μεταξύ ανθρώπινης ελευθερίας και φύσης.

Υποστηρίζει ο Θωμάς: Ο άνθρωπος ως πρόσωπο εναρμονίζεται με την λειτουργία του, με το ίδιον τέλος του πραγματοποιώντας τον εαυτόν του, διότι, «δύο είναι οι τελειότητες κάθε πράγματος: η πρώτη και η δεύτερη. Η πρώτη υπάρχει όταν το πράγμα είναι τέλειο, σύμφωνα με την ουσία του. Και αυτή δεν είναι άλλη από την μορφή όλου του είναι, που είναι επακόλουθο της ακεραιότητας των μερών. Η δεύτερη τελειότητα είναι η τελείωση ή το τέλος του. (Σελ 273)

Διότι αν το τέλειο είναι και το αγαθό τότε ο άνθρωπος νομοτελειακά οδηγείται σε ένα τέλος εναρμονισμένος με την φύση, μέσα στην τέλεια αρμονία της.
Δηλαδή δεν είναι στην ουσία ελεύθερος να πράξει το κακό, ενώ είναι ελεύθερος να αποζητά την ευτυχία του.
Στην πραγματικότητα όμως, κοιτάζοντας την πορεία της ανθρωπότητας από την εποχή του Θωμά μέχρι σήμερα δεν δείχνει να πορεύεται σε ένα τέτοιο δρόμο, αλλά αντίθετα πάει από το κακό στο χειρότερο.

Η προσέγγιση από τον Θωμά τον Ακινάτη των νομικών ζητημάτων είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Είναι πολύ κοντά στα ανθρώπινα και λιγότερο στα θεία σε αντίθεση με την ανατολική εκκλησία που είναι πολύ λιγότερο προσανατολισμένη στα γήϊνα και περισσότερο στην ζωή μετά.

Θεωρεί την απονομή δικαίου όχι αυτοσκοπό και αδιάκριτα, αλλά σε σχέση με το πρόσωπο στο οποίο το δίκαιο αποδίδεται.

Δηλαδή άλλο δίκιο θα αποδοθεί σε Βασιλιά άλλο σε δάσκαλο. Μπορεί κάποιος να πεί ότι κάτι τέτοιο είναι η αριστοκρατική αντίληψη του κόσμου, αλλά δεν είναι. Είναι εύλογη η διάκριση που επιδιώκει ο Θωμάς. Ας παρακολουθήσουμε την σκέψη του.
«Το πρόσωπο εναντίον του οποίου διαπράττεται το αμάρτημα είναι κατά κάποιον τρόπο το αντικείμενο. Το αντικείμενο προκαλεί την βαρύτητα του παραπτώματος . (δηλαδή το θιγόμενο πρόσωπο είναι το αντικείμενο) Συνεπώς το αμάρτημα είναι τόσο βαρύτερο όσο έχει ως αντικείμενο ένα πιο ουσιώδες «τέλος» Το θεμελιώδες «τέλος» των ανθρωπίνων πράξεων είναι ο Θεός ο ίδιος, ο άνθρωπος και ο πλησίον … άρα σε σχέση με αυτά τα τρία μπορούμε να δούμε περισσότερη ή λιγότερη βαρύτητα ανάλογα με το conditio του προσβεβλημένου ανθρώπου».

Ο Θεός δηλαδή είναι ένα πέρας, ένα τέλος. Βοηθάει τον άνθρωπο να κάνει μια εσκαλασιόν της σκέψης τους. Να βάλει ένα όριο. Και μέσα σε αυτά τα όρια ο άνθρωπος θα θέσει τις αρχές του και τις απαιτήσεις για απόδοση και απαίτηση δίκιου.

Με αυτήν την θεώρηση, άλλο το δίκιο του δάσκαλου άλλο το δίκιο του βασιλιά.

Ο λαός βέβαια, για να το δούμε το ζήτημα και πιο απλά, δεν έχει ανάγκη από τις βαριές σκέψεις ενός Θωμά ή ενός Αριστοτέλη. Αυτήν την διάκριση την θεωρεί αυτονόητη!

Ο Ρομπέν των Δασών ήταν ήρωας όχι κλέφτης. Γιατί το θιγόμενο πρόσωπο είχε περισσευούμενα λεφτά. Μπορούσε να ζήσει και με λιγότερα. Οι κλέφτες της Τουρκοκρατίας δεν ήταν κλέφτες, έπαιρναν αυτά που τους έκλεβαν οι Τούρκοι, δηλαδή το θιγόμενο πρόσωπο ήταν υπόλογο των προηγούμενων πράξεών του.

Αν μπορώ να πω, το δίκαιο για τον Θωμά τον Ακκινάτη δεν είναι μια καταγραφή κανόνων συμβίωσης του ανθρώπου, όπου η ηθική δεν παίζει κανέναν ρόλο και που όπως θεωρεί ο Καντ, μπορούμε να φτιάξουμε μια πλήρη λίστα κανόνων και συμπεριφορών, που να μπορεί η κοινωνία να διοικηθεί ακόμα και αν απαρτίζεται από δαίμονες, αλλά ένα όργανο αρμονίας των κοινωνικών σχέσεων όπου στον καθένα θα αποδίδεται το δίκιο που του αναλογεί.

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω την Ελένη Προκοπίου, για την ευκαιρία που μου έδωσε να μάθω κάτι ελάχιστα για τον Θωμά, που πάντα το επιζητούσα, αφού τον έβλεπα να τσιτάρεται σε πολλά αγαπημένα μου αναγνώσματα, αλλά ποτέ δεν θα αποφάσιζα να προσέτρεχα στην πηγή!

****************************************************************************

1. Στιβεν Ρανσιμαν, η Τελευταία Βυζαντινή Αναγέννηση

2. Η σχολαστική μέθοδος εφαρμόζεται στην κατανόηση ενός κειμένου του οποίου ο δημιουργός θεωρείται αυθεντία, ο δε σχολιαστής θεωρείται δάσκαλος. Σελίδα 55

3. Chenu, σελ 27

4. Η Γραμματική των Πολιτισμών σελ 469

5. Σχόλιο 45 σελ 53

6. Ο Δαίμων του Λαπλάς:

Στα 1800, ο Pierre Simon Marquis de Laplace (1749-1827), οραματίστηκε έναν δαίμονα, ως εξής:
- Ας σκεφτούμε, ότι κάθε στιγμή του Σύμπαντος είναι η επόμενη μίας προηγούμενης και ότι αυτή η κάθε στιγμή είναι η αιτία που η επόμενη είναι αυτή που είναι.
- Ας σκεφτούμε, ότι υπάρχουν Νόμοι που καθορίζουν την αιτία και το αποτέλεσμα κάθε πράξης και συμβάντος.

- Ας σκεφτούμε, μία διάνοια, η οποία γνωρίζει για μία δεδομένη στιγμή όλες τις δυνάμεις που δρουν στη Φύση, καθώς επίσης όλα τα στοιχεία που συνθέτουν αυτή τη δεδομένη στιγμή, και η οποία έχει ικανή χωρητικότητα, ώστε να χωρέσει όλα τα δεδομένα μεγέθη και να τα υποβάλει σε ανάλυση, να συμπεριλάβει όλες τις κινήσεις των αστέρων και των πλανητών, καθώς και των ατόμων, τότε τίποτε δεν θα έμενε άγνωστο σ αυτή τη διάνοια.

Το μέλλον και το παρελθόν θα απλώνονταν ξεκάθαρα μπροστά στα μάτια μας, σαν ένα ανοιχτό βιβλίο.
Αυτή η άποψη, ότι δηλαδή όλα θα μπορούσε κανείς να τα προβλέψει και ακόμα περισσότερο να κοιτάξει με απόλυτη βεβαιότητα το παρελθόν του σύμπαντος, αρκεί να γνώριζε όλους τους φυσικούς Νόμους και τις «αρχικές συνθήκες», ο λεγόμενος φυσικός ντετερμινισμός, κατέρρευσε ένα αιώνα αργότερα από τον Werner Heisenberg με την διατύπωση της “Αρχής της απροσδιοριστίας” .
Ο Werner Heisenberg, απέδειξε, ότι ακόμα και αν υπήρχε αυτή η διάνοια, αυτός ο δαίμων, δεν θα μπορούσε να προσδιορίσει την κίνηση και τη θέση ενός ηλεκτρονίου. Επειδή, με όση μεγαλύτερη ακρίβεια προσδιόριζε κανείς τη ταχύτητά του, τόσο πιο απροσδιόριστη θα ήταν η θέση του.
Ο Heisenberg με την θεωρία της απροσδιοριστίας προκάλεσε την κατάρρευση της Αριστοτελικής λογικής. Το αιτιατό δεν σχετίζεται με το αίτιο, αλλά όλα είναι τυχαία. Από αυτήν την θέση προέκυψε και η γνωστή ρήση – απορία του Αϊνστάιν « παίζει ο Θεός ζάρια;»

7. Θέση της αμερικανίδας βιολόγου Λιν Μαργκουλις, για την εξέλιξη των ειδών, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την δαρβίνειο θεωρία, καθώς αυτή υποστηρίζει ότι η εξέλιξη είναι αποτέλεσμα συμβίωσης των ειδών και όχι επικράτησης του ισχυρότερου.
* Ο Μεσαίωνας ήταν βέβαια μόνο δυτικός. Ανατολικός Μεσαίωνας δεν υπήρξε. Θα έπρεπε να γράψω για την Δύση του Μεσαίωνα, αλλά 

Thursday, 17 July 2014

Το αύριο ανήκει στην συλλογική αυτοκτονία

Οι άνθρωποι είναι ζώα τελείως ανώμαλα, τρελά και ουσιωδώς και θεμελιωδώς ανίκανα να επιβιώσουν εάν αφεθούν στον εαυτό τους

Ο άνθρωπος είναι ένα τρελό ζώο, αποφαίνεται ο Κορνήλιος  Καστοριάδης, αλλά και όχι μόνο αυτός! Απλώς τον θυμήθηκα, επειδή τώρα εσχάτως γίνεται ο ένας μετά τον άλλον διάσημος Έλληνας διανοούμενος «επίκαιρος». Ίσως επειδή ο σημερινός Έλληνας, έχοντας χάσει το νόημα της ζωής του και της ύπαρξής του και βυθισμένος μέσα σε μια απύθμενη φτώχεια πνευματική και υλική, προσπαθεί να κρατηθεί από το παρελθόν του είτε αυτομαστιγόμενος είτε κοκορευόμενος περί της ανωτερότητας του.
Ας ξεχάσουμε λοιπόν – προσωρινώς - τους διεφθαρμένους, τους τεμπέληδες, τους σπάταλους, τους άφρονες και ανήθικους Έλληνες και ας ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στην ενάρετη και σοφή Δύση και γιατί όχι και την σεμνή  Ανατολή!

Δείτε σε λίγες γραμμές σε ποια κατάσταση βρίσκεται ο πλανήτης μας:
Πάνω από 20 εκατομμύρια δοχεία όλων των μεγεθών με ραδιενεργά υλικά μεταφέρονται, σε παγκόσμιο επίπεδο, ετησίως σε δημόσιους δρόμους με σιδηρόδρομο ή πλοία. 
Από το 1971 έχουν πραγματοποιηθεί περισσότερες από 20.000 μεταφορές χρησιμοποιημένου ραδιενεργού καύσιμου υλικού (πάνω από 80.000 τόνοι) σε πολλά εκατομμύρια χιλιόμετρα.
Χρησιμοποιούνται στιβαρά ασφαλή δοχεία. Τα πλοία είναι κατάλληλα και ειδικά κατασκευασμένα γι αυτό τον σκοπό
Έχουν συμβεί ατυχήματα στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων, αλλά σε κανένα από αυτά δεν έγινε διάρρηξη δοχείου ή δεν παρουσιάστηκε διαρροή ραδιενεργού υλικού.



20.000 δήθεν ασφαλείς  μεταφορές σε  41 χρόνια. Μια φορά να σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και μια τέτοια μεταφορά θα σημάνει τον θάνατο μερικών εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρωπίνων όντων και όχι μόνο ανθρωπίνων.
Ο ενάρετος λοιπόν άνθρωπος της λογικής και του ορθολογισμού, κάποια μέρα θα πεθάνει σε ένα υπέρλαμπρο ολοκαύτωμα σκουπιδιών!







Αυτά έγραφα στις 23/6/2012. Εγραφα για τον παραλογισμό του ανθρώπου, να αγνοεί το περιβάλλον του, λες και πρόκειται για κάτι που δεν τον αφορά. 

Σήμερα η ύβρις δεν περιορίζεται μόνο σε μεταφορές άκρως επικίνδυνων τοξικών και ραδιενεργών υλικών, αλλά κάποιοι  αποφάσισαν να κατασκευάσουν ένα πλεούμενο  εργαστήριο, πάνω σε ένα μονοπύθμενο σαράβαλο πλοίο, στο οποίο από την μια μεριά θα περνάει θανατικό, ικανό να εξαφανίσει όλη την ζωή του βυθού και από την άλλη δήθεν ανενεργά υλικά. Οι λεπτομέρειες μου διαφεύγουν, αλλά αυτές επαφίενται στους Θεούς της επιστήμης, που όλα τα προβλέπουν και όλα τα προλαμβάνουν.
Ο λόγος για την ρήψη των χημικών της Συρίας στην Ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Σίγουρα θα γνωρίζει ο πάσα ένας περί τίνος ομιλώ, αφού τα ΜΜΕ μας έχουν ζαλίσει να το διαλαλούν. Κάθε βράδυ, αυτό ακούμε. Θυμήθηκα την λέξη αρωγή, που τέθηκε σε τίτλο έκθεσης σε πανελλήνιες και 90% των εξεταζομένων δεν την είχε ξανακούσει.


Και ενώ τα δικά μας ΜΜΕ, μας βομβαρδίζουν με την σιωπή τους, ο Μαριάς και η Σακοράφα προσπαθούν να βγάλουν στην επιφάνεια αυτό το στυγερό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

διαβάστε εδώ για την σημερινή δυστυχία που μας έπεσε στο κεφάλι μας.

Να μας χαιρόμαστε, εμάς και όλους όσους ανήκουν σ αυτήν την ανώτερη φυλή των υπερανθρώπων, που έχουν διαγράψει από το ημερολόγιο τους και από το σημειωματάριο των στατιστικών τους κάθε μορφή θανατηφόρας τυχαιότητας.
Να μας χαιρόμαστε εμάς και όλους όσους ανήκουν σ αυτήν την ανώτερη φυλή των υπερανθρώπων, που δεν λογαριάζουν ούτε το παρόν αλλά ούτε το μέλλον.
Να μας χαιρόμαστε εμάς και όλους όσους ανήκουν σ αυτήν την ανώτερη φυλή των υπερανθρώπων, που το μόνο που τους απασχολεί είναι η «ανάπτυξη» που αποφέρει χρήμα και θάνατο!

****************
όλες οι φωτό απο το δίκτυοhttp://www.next-up.org/France/EDF_nucleaire.php
και οι πληροφορίες από το δίκτυο: http://www.world-nuclear.org/info/inf20.html

Ψηφίστε για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...