Η περιπλοκότητα του σήμερα, apropos Προϋπολογισμός 2009

Δεν είναι σίγουρο ότι οι μιντιακοί φιλόσοφοι μας που παραδίδουν μαθήματα και που έχουν μόνιμα στο στόμα τους τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου, θα μπορούσαν να ανεχτούν να ζήσουν την άμεση δημοκρατία στην Αθήνα. Οχι επειδή απέκλειε τους δούλος τις γυναίκες και τους μέτοικους, αλλά επειδή υπέτασσε τον πολίτη στη κρίση του δήμου (του λαού) και της εκκλησίας (της συνέλευσης)
Σερζ Λατούς (το στοίχημα της αποανάπτυξης)

*

*

Ακούγοντας ραδιόφωνο έπεσε το αυτί μου σε συνέντευξη του κ. Στέφανου Μάνου για την οικονομία.
Μέσα στις διάφορες ανοησίες που είπε ήταν και η εξής εκπληκτική είδηση.

Η Ελλάδα, είπε με σοβαρότητα και θυμό, έχει μεγαλύτερο αριθμό εκπαιδευτικών από αυτόν της Δανίας. Κάπου θα πήρε το μάτι του αυτη την αστεία σταστιτισκή και του άναψαν τα λαμπάκια της δικαίωσης του. Εμ, τόσα χρόνια φιλελεύθερος, μπορεί να αλλάξει; Όχι δεν μπορεί, γιατί αν σκεφτόταν λιγάκι και αν ήξερε ότι η Δανία ξοδεύει για την εκπαίδευση περί το 10% του ΑΕΠ ενώ η Ελλάδα 4% και ότι η Δανία ξοδεύει ανά μαθητή 10 χιλιάδες δολάρια ετησίως, δηλαδή το διπλάσιο της Ελλάδας, ενώ η πυκνότητα του πληθυσμού μας είναι 85 κάτοικοι ανά τ.χιλιόμετρο και της Δανίας 126 και επομένως οι σχολικές τάξεις στην Ελλάδα θα είναι αναγκαστικά περισσότερες, θα σώπαινε. ΄
Με αυτά και με τα άλλα, αποφάσισα να ανοίξω τον ετήσιο προϋπολογισμό για το 2010, από περιέργεια. Ανοίγοντας την σελίδα της «ισοτιμίας» με έπιασε κρύος ιδρώτας. Ποιος διαβάζει 381 σελίδες για να μπορέσει να εκφράσει κάποια άποψη;


Κατάλαβα, για άλλη μια φορά πόσο περίπλοκος έχει γίνει ο κόσμος μας. Όλα τα αφήνουμε στους ειδικούς, ενώ εμείς πάμε για βρούβες.
Για πολλοστή φορά διαπίστωσα το πόσο πίσω έχει πάει η κοινωνία μας, σε σχέση με αυτό που ήταν πριν 2500 χρόνια! Τότε που ο κάθε αθηναίος πολίτης έπαιρνε τον δρόμο και ανέβαινε στο πόντιουμ εκείνης της ¨Βουλής" για να εκφράσει και να περάσει τη θέλησή του!
Σήμερα, ούτε τα στοιχειώδη δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Ορθό είναι ότι πει το ΠΑΣΟΚ για τους πασόκες, η ΝουΔου για τους νουδούδες, το ΚουΚουΕ για τους κουκουεδες και πάει λέγοντας.

Τέλος πάντων, δεν το έβαλα κάτω και άρχισα να διαβάζω σιγανά σιγανά σιγανά που λέει και το τραγούδι. Κατάλαβα, πρώτα - πρώτα, ότι πρέπει να βρούμε 102 δις ευρώα για να την βγάλουμε καθαρή, να ησυχάσει ο Αλμούνια και σύμπασα η Ευρώπη και να σταματήσουν να μας κουνάνε το δάκτυλο! ( τον αντίχειρα εννοώ ).
10 δις θέλουμε για δημόσιες επενδύσεις και 92 δις για τα τακτικά μας έξοδα.
Συνοπτικά, τα διάφορα υπουργεία, η Βουλή και η προεδρεία θα χρειαστούν για το 2010 τα παρακάτω δίς:

(κάντε κλίκ στον πίνακα)

Aντιγράφω, για ευκολία της ανάγνωσης τη στήλη του προϋπολογισμού:
Προεδρία της δημοκρατίας 5.850.000 €
Βουλή 218.253.000 €
Υπουργείο Εσωτερικών 4.210.941.000 €
Υ. Εξωτερικών 436.480.000 €
Υ. Εθν. Άμυνας 6.142.485.000 €
Υ. Υγείας 6.078.800.000 €
Υ. Δικαιοσύνης 911.922.000 €
Υ. Παιδείας 7.609.948.000 €
Υ. Πολιτισμού και Τουρισμού 710.388.000 €
Υ. Οικονομικών 45.046.829.000 €
Υ. Αγροτικής Ανάπτυξης 1.298.005.000 €
Υ. Περιβάλλοντος ενέργειας 190.716.000 €
Υ. Εργασίας 12.866.970.000 €
Υ. Οικονομίας, ανταγωνιστικότητας και ναυτιλίας 1.511.497.000 €
Υ. Μεταφορών 724.140.000 €
Υ. Προστασίας του πολίτη 2.530.349.000 €
Υ. επικοινωνίας 85.693.000 €
Σύνολο 90.579.266.000,00

Εύκολα, μέχρις εδώ! Πις οφ κέϊκ που λένε και τα εγγλεζάκια.
Αλλά και παρακάτω τα πράγματα περισσότερο εύκολα φαίνονται παρά δύσκολα. Για παράδειγμα βρήκα, ότι στην προεδρία της Δημοκρατίας υπάρχει ένα κονδύλι που λέγεται «κίνητρο απόδοσης» και ένα άλλο «επίδομα θέσης ευθύνης» και «λοιπά ειδικά επιδόματα».
Ας δώσω τόπο στην οργή περί των επιδομάτων, γιατί είναι και ψίχουλα. Όμως ρωτάω: Είμαστε μια φτωχή χώρα και βρισκόμαστε στα πρόθυρα της πτώχευσης; Ναι; Τότε γιατί θα πρέπει να έχουμε μια τόσο πολυέξοδη προεδρία;
Όχι, μόνο δεν προβλέπει μείωση των εξόδων της προεδρίας ο κύριος υπουργός οικονομίας ως όφειλε, αλλά προβλέπει 12% αύξηση σε σχέση με το 2008! Όταν εγώ δεν έχω να πληρώσω την τράπεζα, μου παίρνουν το σπίτι, όμως η προεδρία παίρνει μπόνους. Λαϊκισμοί θα μου πείτε, γιατί άντε και μειώσαμε τα έξοδα της προεδρίας κατά 50%, τι θα κερδίζαμε; Μόλις και μετα βίας 2,6 εκατομμύρια μόνο.

Σιγά το μπρόκολο!

Ωστόσο, μια τέτοια πράξη θα έδινε σε κάθε Ελληνα να καταλάβει, ότι οι θυσίες ξεκινάνε ΚΑΙ απο το κεφάλι. Θα δίδασκαν, μετα απο τόσα χρόνια λυσμονιάς την αλληλεγγγύη για τους συνανθρώπους μας και την αγάπη για την χώρα μας.
Και μια και μιλάμε για λαϊκισμό, η προεδρία μας ξοδεύει για βιβλία εφημερίδες και περιοδικά ΜΟΝΟ 3000 ευρώ ετησίως, κάτι λίγο περισσότερα από όσα ξοδεύω εγώ. Λογικό είναι γιατί αν χαλάει κανείς πολλά λεφτά για βιβλία δεν χαλάει για άλλα λούσα.
Συνεχίζουμε στα κονδύλια της Βουλής (Item 3): 218 εκατομμύρια, αυξημένα "μόνο" κατά 7%. Και δω μερικά εκατομμύρια τα μαζεύει κάποιος καλόπιστος στο πίτς φιτίλι. Π.χ. 16,6 εκατομμύρια από κόψιμο των υπερωριών και άλλα 5,6 για απασχόληση πέραν του ωραρίου εργασίας (;), 4,1 για μετακινήσεις, άλλα εκατομμύρια για κινητά και ακίνητα, (αρκετά λεφτά παίρνουν οι 300, ας πληρώνουν τα τηλέφωνα τους), για καφέ, για διαφημίσεις, για αυτοκίνητα (να πάνε με το μετρό και το λεωφορείο), για αποζημιώσεις μελών συλλογικών οργάνων κλπ. κλπ. Ατέλειωτες λίστες αδιευκρίνιστων εξόδων, που καλύπτονται κάτω από τα «λοιπά» «ειδικά» και «έκτακτα».
Έντύπωση κάνει και ένα άλλο κονδύλι. Ενώ η προεδρία ξοδεύει ΜΟΝΟ 3000 για βιβλία και εφημερίδες, η Βουλή ξοδεύει 1.670.000 !! Μάλιστα! Πάρα πολύ ευχάριστο! Ωστόσο, αν οι βουλευτές μας διάβαζαν βιβλία αξίας ενός εκατομμυρίου και 670 χιλιάδων ετησίως, θα ήμασταν όλοι βασιλιάδες, κατα τη ρήση του Ησίοδου, "μόνο τότε θα ευτυχίσουν οι λαοί, άν βασιλέψουν οι φιλόσοφοι και φιλοσοφίσουν οι βασιλιάδες!!
Ένα κράτος υπό πτώχευση, μαζεύεται μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Με κάποιους ψυχρούς υπολογισμούς που έκανα, 100 εκατομμύρια (από τα έξοδα της Βουλής εννοώ) θα τα μάζευε ο κάθε νοικοκύρης χωρίς πολλές κουβέντες. Αλλά θα μου πείτε, νοικοκύρης και υπουργός γίνεται; Δεν γίνεται!

Συνεχίζω, στο υπουργείο παιδείας που έβαλε στο μάτι ο κ. Στέφανος Μάνος, γιατι ταϊζουμε ύπερβολικά πολλούς δασκάλους.
Οι δαπάνες για την παιδεία προβλέπεται να αυξηθούν κατά 15%!!!

Αλλη μια ευχάριστη έκπληξη. Πάντα το αίτημα της αριστεράς ήταν μεγαλλύτερο κονδύλι για την παιδεία! Φαίνεται ότι ηρθε η ώρα με υπουργό την κ. Αννα Διαμαντοπούλου, πολλαπλώς επισκέπτρια της λέσχης Bilderberg" να εκπληρώσει το όνειρο της αριστεράς.

Για να δούμε όμως πού θα πάνε τα επιπλέον 917 εκατομμύρια για την παιδεία:

Συνοπτικά ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Παιδείας είναι ο παρακλάτω:

Όπως βλέπετε τα κονδύλια με την μεγαλύτερη αύξηση και κατά σειρά μεγέθους αυξήσεως είναι τα παρακάτω:
1. Δεκαπενταπλασιάζεται το κονδύλι για τις εισαγωγικές εξετάσεις.
Από 1,55 εκατομμύρια το 2008 θα ξεπεταχθεί στα 25,13 εκατομμύρια τα 2010
2. Αυξάνεται κατά 70% το κονδύλι για την "Κεντρική Υπηρεσία"
3. Κατά 46% για την Αρχή διασφάλισης ποιότητας στην Ανώτατη εκπαίδευση
4.Κατά 39% για τα παιδαγωγικά ινστιτούτα
5. Κατά 31% για την δια βίου μάθηση
6. κατά 29% για την γενική γραμματεία νέας γενιάς.
Τα υπόλοιπα παρουσιάζουν και αυτά αύξηση, αλλά μικρότερη του 20%.

Ας κάνουμε άλλο ένα λούπ στα επιμέρους κονδύλια, ξεκινώντας από το δεκαπενταπλασιασμένο κονδύλι!

Εισαγωγικές εξετάσεις. Αύξων Αριθμός του προϋπολογισμού 170:
Όλη η επί μέρους ανάλυση με ένα κλικ εδώ, για να μην ψάχνετε στην «ισοτιμία» και μπερδευτείτε:

Πολύ «διαφωτιστική» η ανάλυση. Όποιος καταλάβει πού θα πάνε τα 24 επιπλέον εκατομμύρια κερδίζει ένα μπρελόκ!

Το συνολικό κονδύλι εξάγεται από την πρόσθεση των item 0000 και 1000 και ισούται με 25.130.000 Ευρώα, έναντι 1.553.714 του αντίστοιχου για το έτος 2008, το ξαναλέω για να μην το ξεχνάω!

Με άλλα λόγια θα δαπανήσουμε 25 εκατομμύρια για την διεξαγωγή των Εισιτήριων εξετάσεων για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, σε πρόσθετες και παρεπόμενες πληρωμές (τρέχα γύρευε), εκ των οποίων 4,100 εκατομμύρια προβλέπονται για εργασία κατά τις εξαιρέσιμες ημέρες και νυχτερινές ώρες!!!
Τι να πει κανείς! Πως κατάφεραν το 2008 να ελέγξουν τα γραφτά την ημέρα και τις καθημερνές και από το 2009 και μετά πρέπει να κάθονται νύχτα, δεν το αντιλαμβάνομαι. Μπορεί κάτι να μην καταλαβαίνω!
Δεν ξέρω αν έχει νόημα να συνεχίσω. Κάνω ένα διάλυμα για διάβασμα και τα ξαναλέμε

Πράσινος κεφαλικός φόρος;;;

Ο πρώτος και - ποιός ξέρει μπορεί να είναι και ο καλύτερος, σύμφωνα με την Αρχή "κάθε πέρσι και καλύτερα, πρωθυπουργός της Ευρώπης των λαών, ζήτησε να εισπραχθεί ένας πράσινος φόρος.

Αν αυτός ο νέος φόρος είναι άμεσος, τότε καλώς να τον ζητήσει, θα τον χειροκροτήσω !!!

Αν είναι έμμεσος, όπως όλοι οι φόροι που εισπράττει η κομισιόν από τα κράτη μέλη για την πάρτη της και τα πάρτι της, τότε…. κακώς θα τον ζητήσει.
Το ερώτημα που μπαίνει είναι ποιος θα αντισταθεί, με ποια μέσα και σε ποιόν τόπο αν αυτός ο νέος φόρος έχει το νόημα ενός χαρατσιού ή κεφαλικού φόρου;
Και μια και μιλάμε για τον Van Herman Rompuy, θε ξέρετε βέβαια ότι είναι παντελώς αντίθετος με την ενσωμάτωσης της Τουρκίας στην Ευρώπη. Αν αυτή η θέση του παραμείνει ισχυρή, είναι μεγάλο ερωτηματικό, καθόσον οι κακές παρέες του είναι υπέρ!
Όπως και να χει το θέμα, είναι 1000 φορές καλύτερος από τον Μπλέρ και τον κάθε Μπλέρ, ψευτοσοσιαλιστή, ψευτοεργατικό και δεν ξέρω και γω τι άλλες ρόμπες φοράνε όλοι αυτοί οι ξεδιάντροποι.

Να μας ζήσει η πρώτη Ευρωκυβέρνηση και ο πρώτος Ευρωπρόεδρος!

Herman von Rompuy και Catherine Ashton: Εκτός των άλλων, πιο ασχημη γυναίκα εχετε ξαναδεί;;

Αυτή την ανάρτηση την αφιερώνω σε όλους όσους δεν τολμούν να αποδεχτούν ότι τελικά η Δημοκρατία έχει ξεψυχήσει μέσα σε μεγάλα κλειστά κλαμπ «διακριτικών» παγκόσμιων διακυβερνήσεων.
Αυτοί οι απόκρυφοι όμιλοι έχουν τελικά καταφέρει, αυτό που με υπέρτατη φροντίδα και ζηλευτή επιμέλεια επιδιώκουν εδώ και πολλά χρόνια, και που δεν είναι τίποτε άλλο, παρά να κανονίζουν τις ζωές μας. Αυτοί λοιπόν οι κύκλοι διάλεξαν για μας, πολύ πριν από μας, τα πρόσωπα που θα τοποθετηθούν σε καθοριστικές διοικητικές θέσεις στην πρώτη Ευρωπαϊκή Κυβέρνηση. Πρόσωπα που δεν επέλεξαν οι λαοί και των οποίων οι αποφάσεις θα ρυθμίζουν από δω και μπρός ακόμα πιο άμεσα, ακόμα πιο επικίνδυνα, ακόμα πιο δραματικά την μοίρα του πλανήτη!
Ο ιταλός ευρωβουλευτής Borghezio θέτει το ζήτημα τόσο καθαρά που πιο καθαρά δεν θα μπορούσε να είναι:
Ακούστε το βίντεο



και διαβάστε τη μετάφραση:

„Πως είναι δυνατό να μην έχει υποπέσει σε κανενός την αντίληψη ότι και οι τρεις υποψήφιοι (για τον ύπατο τίτλο) είναι ταχτικά μέλη τόσο του ομίλου Bilderberg όσο και της τριμελής επιτροπής (Trilateral Kommission)
Πιστεύω ότι πρέπει να υλοποιήσουμε την Αρχή της διαφάνειας, κάτι που τόσο συχνά αναφέρουμε σε αυτόν εδώ τον οργανισμό. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε αν αυτοί οι υποψήφιοι ανήκουν στις δυνάμεις των χωρών τους ή αν είναι απλώς υποψήφιοι αυτών των σκοτεινών ομίλων, που συναντώνται πίσω από κλειστές πόρτες και πάνω από τα κεφάλια των λαών και αποφασίζουν για την μοίρα μας.
Οι τρεις περί ου ο λόγος είναι οι
Jan Peter Balkenende, David Miliband und Herman Van Rompuy.

Το δυστύχημα είναι ότι αυτές οι αλήθειες λέγονται απο τα στόματα ευρωβουλευτών, όπως ο εν λόγω.

Ζητείται μετάφραση

Μηπως καταλαβαίνει κανεις τι λέει αυτός ο κύριος;

Το βίντεο μου το έστειλε η φίλη μου τασπα και έχει και αυτη τη ίδια απορία

Αχ! αυτή η γρίππη, θα μας σκοτώσει όλους!!

Δεν είμαι οπαδός της συνωμοσιολογίας, κυρίως επειδή η ιστορία δεν μπορεί να εξηγείται με συνομωσίες, αλλά με φιλοσοφία, γνώση, λογική και παρρησία.

Αλλά μήπως

δεν ζούμε πια σε έναν κόσμο που κυβερνά η λογική;

Δείτε το παρακάτω βίντεο και τρέξτε να ΜΗΝ εμβολιαστείτε!!!

9/11/2009 Εκδήλωση για το Κυπριακο, 19.00 στο Πολεμικο Μουσείο

η γιορτη του ΟΧΙ. Μια χαμένη ιστορία

Σήμερα θα σας αφηγηθώ μία “άκρως συγκινητική ιστορία”, που σε πολλούς από εσάς είναι άγνωστη και πιστεύω ότι θα θέλατε να γίνετε κοινωνοί μιας ηρωϊκής πράξης ενός “Π Α Τ Ρ Ι Ω Τ Η”, τα χρόνια της κατοχής.
Αφορά έναν απλό εύζωνα και όχι αποστάτη, προδότη, ή φασίστα, σαν και αυτούς που κυκλοφορούν την σήμερον ημέραν δίπλα μας και που οι μηχανισμοί και το γλύψιμο, τους έχουν μετατρέψει σε πατριώτες και σαν πατριώτες μνημονεύονται.
Αφορά τον νεαρό αυτόν εύζωνα, ένα αγνό “Π Α Λ Λ Η Κ Α Ρ Ι”, που έδεσε την ψυχή του με το εθνικό μας σύμβολο, μη δεχόμενος τον εξευτιλισμό.
Για το εθνικό μας σύμβολο, που επί των ημερών μας έχει γίνει κομματική παντιέρα από μία μερίδα ανεγκέφαλων και κραδένεται με καμάρι περισσό, χωρίς ίχνος ” “Ν Τ Ρ Ο Π Η Σ”…….Για το εθνικό μας αυτό σύμβολο, που κάηκε αρκετές φορές - ευτυχώς από ελάχιστους παρανοϊκούς - σε ένδειξη …διαμαρτυρίας.
Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλλουν ένα απόσπασμα - υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς - για να κατεβάσουν την “Γ Α Λ Α Ν Ο Λ Ε Υ Κ Η ” σημαία μας που κυμάτιζε περήφανη στον ιερό βράχο της Ακρόπολης και να υψώσουν την σβάστικα.
Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από την εληά της Θεάς Αθηνάς, οι Γερμανοί αντικρύζουν στο ακραίο σημείο του βράχου της Ακρόπολης - που δεσπόζει της πόλης των Αθηνών - την γαλανόλευκη σημαία μας, που θα αντικαθιστούσαν με τον αγκυλωτό σταυρό.
Η εθνική σημαία μας, με τον γαλάζιο σταυρό στην μέση, “λάμπει ” !!! και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα μας, που στέκει αγέρωχος και όμορφος, όπως πάντα.
Εκεί, στην θέση “καλή - θέα”, στο ανατολικό σημείο του ιερού βράχου, ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνό μας που φρουρούσε την σημαία μας, να την κατεβάσει και να τους την παραδώσει. Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 08:45΄το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους τον διέταξαν να κατεβάσει το “ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΜΒΟΛΟ”, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος για όλα, “απλά” …..αρνήθηκε!
Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στην μεγάλη απόφαση.

“Ο Χ Ι” !!! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτ’ άλλο. Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία.

Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της, κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ’ αυτά οι ΄Ελληνες…

Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη του να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε και αφού - με την βοήθεια ενός συναδέλφου του -την δίπλωσε πολύ προσεχτικά, την ….παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού.
Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και με κατεβασμένο το κεφάλι ,το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί στα χέρια του. Στην συνέχεια ξεδίπλωσε την σημαία μας, τυλίχτηκε με αυτήν, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών κατακτητών, ρίχτηκε με ένα σάλτο στον γκρεμό…”βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του”!!!
Οι Γερμανοί τα έχασαν ….σκύβουν πάνω από το κενό…..60 μέτρα πιο κάτω, κείτεται ο “εύζωνάς μας”, νεκρός πάνω στα βράχια, σκεπασμένος με το σάβανο που επέλεξε.

Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, που είναι επι κεφαλής των εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι και ο λοχαγός Έλσνιτς της 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τον ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών, για να στείλλουν μήνυμα στον Χίτλερ: ” Μάϊν Φύρερ, στις 27 Απριλίου και ώρα 8 & 10΄, εισήλθαμε εις τας Αθήνας, επί κεφαλής των πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού και στις 8 & 45΄, υψώσαμε την σημαία του Ράϊχ πάνω στην Ακρόπολη και στην συνέχεια στο Δημαρχείο.” “Χάϊλ, μάϊν Φύρερ.”

Η Γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών, υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου, να δημοσιεύσει στον τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση, όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει. ΄Ομως οι στρατιώτες και οι επί κεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί τόσο πολύ από αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό. ΄Ετσι στις 9 Ιουνίου του 1941, η είδηση έφθασε στα γραφεία της αγγλικής εφημερίδας ” DAILY MAIL”, η οποία δημοσιεύει το συμβάν με τίτλο: ” Α Greek carries his flag to the death” [ Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο.]

Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη, έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο, να υψώνεται και η Ελληνική σημαία μας, δίπλα από την Γερμανική.
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα - κάτω από τον ιερό βράχο - ζούσαν ακόμη αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλληκάρι να πέφτει στον γκρεμνό μπροστά στα μάτια τους, τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη. Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνό του, στις 27 Απρίλη. άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν ….στην “μνήμη του.” Ουδείς όμως ενδιαφέρθηκε ποτέ - ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΚΟΜΗ - να καταγράψει την μαρτυρία τους.

“ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΥΚΙΔΗΣ” είναι το όνομα του ευζώνου, του ήρωα “ΕΛΛΗΝΑ” και στολή του…η ” Σ Η Μ Α Ι Α Μ Α Σ” !!!!!

Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει. Από όλους εμάς όμως - που θα λάβετε αυτή μου την αληθινή ιστορία - εξαρτώνται πολλά. Κλείστε και αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας, κοντά στους άλλους. Ψιθυρίσετε το όνομά του - έστω και βουβά - μέσα σας, κάθε φορά που αντικρύζετε την σημαία μας. Πείτε στα παιδιά σας, ότι αυτή η σημαία, έχει “βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος”, για να μπορεί αγέρωχη να “κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας”!!!

“Αιωνία σου η μνήμη αδελφέ Κωνσταντίνε”!!!

Ιωάννης Εμμ.Νομικός

Ιμια - 13 χρόνια μετά

Το σύμπλεγμα των δύο βραχονησίδων παραδόθηκαν μαζί με τα Δωδεκάνησα από τους Ιταλούς στους Έλληνες και η ελληνικότητα τους είναι νομικά κατοχυρωμένη από τη συνθήκη του Παρισιού το 1932.

Τα γεγονότα εν τάχει:


1. Με αφορμή την προσάραξη τούρκικου εμπορικού (κάργκο) στην βραχονησίδα Ίμια, οι Τούρκοι θέτουν υπό αμφισβήτηση την ελληνικότητα του συμπλέγματος των δύο αυτών βραχονησίδων. Στις 25 Ιανουαρίου δημοσιογράφοι της Χουριέτ επιβαίνουν με ελικόπτερο στην μεγάλη Ίμια υποστέλλουν την ελληνική σημαία που είχε αναρτήσει ο δήμαρχος τη Καλύμνου και αναρτούν τουρκική. Η Ελλάδα, με τη σειρά της υποστέλλει την Τουρκική και αναρτά την Ελληνική.
2. Η Ελλάδα και η Τουρκία παρατάσσουν ναυτικό και αεροπορία και ετοιμάζονται για θερμό επεισόδιο.
3. Η Τουρκία στέλνει βατραχανθρώπους οι οποίοι αποβιβάζονται νύχτα στη μικρή Ίμια και αναρτούν τη σημαία τους.
4. Με παρέμβαση των Αμερικανών το επεισόδιο τερματίζεται. Οι Τούρκοι αποχωρούν, ο ουρανός καθαρίζει από τα πολεμικά, και οι Έλληνες αποχωρούν παίρνοντας μαζί τους και τη σημαία μας.
5. Η αποχώρηση των Ελλήνων και η υποστολή της ελληνικής σημαίας από την μεγάλη Ίμια θεωρήθηκε εθνική ταπείνωση.
6. Την επόμενη ο τότε πρωθυπουργός Κώστα Σημίτης, αναγγέλλει στη Βουλή ότι το επεισόδιο έληξε, εξέφρασε την θλίψη του για τον θάνατο τριών αξιωματικών της αεροπορίας (έπεσε στρατιωτικό ελικόπτερο στο νερό) και ευχαριστεί του Αμερικανούς για την συνδρομή τους.

Ο Αθανάσιος Ελλις και ο Μιχάλης Ιγνατίου, δύο καταξιωμένοι δημοσιογράφοι θα ξαναφέρουν στη μνήμη μας εκείνα τα γεγονότα του Γενάρη του 1996 που μας οδήγησαν σε παραλίγο πολεμική σύγκρουση με την Τουρκία. Η περιγραφή στηρίζεται σε αλληλογραφία των εμπλεκομένων αμερικανών διπλωματών και πολιτικών , σε πρακτικά συζητήσεων της Βουλής και σε δηλώσεις των ελλήνων πρωταγωνιστών της κρίσης. Το βιβλίο των Ελλις – Ιγνατίου, θα μπορούσε να είναι άνευ αξίας αν κάποιος είχε παρακολουθήσει τα γεγονότα εκείνων των ημερών. Όμως διαβάζοντας κανείς αυτό το βιβλίο των πολύ χαμηλών τόνων, αποκομίζει πολλές πληροφορίες γενικού ενδιαφέροντος και αποκτά έναν μπούσουλα για θέματα εξωτερικής πολιτικής.
Πρώτα – πρώτα αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο της Τουρκίας. Η Τουρκία έχει στόχο την διάλυση της Ελλάδας και γι αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ να δημιουργεί επεισόδια και να μας απειλεί, μέχρι να βρει την ευκαιρία να μας επιτεθεί εάν της δώσει μια ξένη δύναμη το πράσινο φώς, αλλά και χωρίς αυτό. Όποιος νομίζει, ότι η Τουρκία είναι ένας απλός προβοκάτορας, που απλώς δημιουργεί παρενοχλήσεις και παραβιάσεις είναι γελασμένος.
Δεύτερον, δεν μπορείς να μην θαυμάσεις την εργατικότητα, την τάξη και την συγκρότηση που έχουν οι αμερικανοί διπλωμάτες και πολιτικοί. Παίρνουν γραμμή για ποιά στάση θα κρατήσουν και τι θα δηλώσουν. Ενημερώνουν όλες τις πρεσβείες τους για το τι μπορούν και τι ΔΕΝ θα μπορούν να πουν δημόσια. Καταγράφουν αδιάκοπα τα γεγονότα με σχολιασμό και τεκμηρίωση. Ενημερώνουν τη χώρα τους εμπεριστατωμένα και συνεχώς. Πριν ξεκινήσουν μια συζήτηση ή διαπραγμάτευση έχουν ένα πλήρες προφίλ του συνομιλητή τους. Γνωρίζουν τους πάντες και τα πάντα περί αυτού.
Έχουν αναλύσει και ξεκαθαρίσει στο μυαλό τους το νομικό πλαίσιο και τα τυχόν αδιευκρίνιστα θέματα.
Σε αντίθεση με την μεγάλη αυτή δύναμη, εντύπωση προκαλεί η εκκωφαντική σιωπή και η λαμπερή απουσία της Ε.Ε. Με εξαίρεση την Ιταλία, η οποία γνώριζε το δίκιο της Ελλάδας και παρά ταύτα έκανε 10 ολόκληρες μέρες να πάρει θέση και την Γαλλία, κανένα άλλο κράτος δεν πήρε το μέρος της Ελλάδας. Αλλά κυρίως η Ε.Ε. σαν Ένωση εταίρων δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου για την εξέλιξη του επεισοδίου, σαν αυτό να συνέβαινε στη άλλη άκρη του πλανήτη και με χώρες εκτός Ευρώπης.
Διαπιστώνει κανείς πώς η Ελλάδα πρέπει να επιζήσει μέσα σε ένα αδιάφορο έως εχθρικό κλίμα, που τελικά μόνο οι δικές της δυνάμεις μετράνε.
Στην Βουλή τότε, όταν ο Σημίτης πέταξε αυτό το περιβόητο «ευχαριστώ τους Αμερικάνους» η κυρία Παπαρήγα άσκησε την συνηθισμένη της κριτική.
Αντιγράφω το λόγο της Α.Π. για να θαυμάσετε την αφέλεια και την ανευθυνότητα αυτού του κόμματος που θέλει να λέει ότι υποστηρίζει τα συμφέροντα του λαού.

«Κοιτάξτε να δείτε, το θέμα δεν είναι μια βραχονησίδα και μια σημαία. Εμείς βάζουμε το εξής ζήτημα: Από τη στιγμή που οι βραχονησίδες ή τα νησιά είναι ελληνικά, και μιλάμε κυρίως για τις βραχονησίδες και σημαία μπορούμε να έχουμε και φυλάκια. Ήταν θέμα επιλογής μας. Δεν θα μας πουν οι Αμερικάνοι αν θα βάζουμε σημαίες ή φυλάκια! Είναι θέμα δικής μας επιλογής».
Όμως προχτές ακόμα δήλωνε ότι η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να ξοδεύεται για αγορές όπλων. Και αναρωτιέμαι, με ποιο τρόπο θα θωρακίσουμε την εδαφική μας ακεραιότητα; Μήπως τελικά ο θεός της Παπαρήγα έχει αναλάβει την τοποθέτηση φυλακίων σε μερικές χιλιάδες βραχονησίδες; Και αυτά τα φυλάκια θα τα φυλάμε με μαγκούρες;
Ποιος δεν θέλει ειρήνη; Αλλά με ένα γείτονα σαν την Τουρκία η ειρήνη είναι ένα όνειρο των αφελών.

Το εμβόλιο υπέρ της γρίπης

200 άτομα αρώστησαν βαριά και ένας πέθανε μετα απο μαζικό εμβολιασμό με το Pandemrix στην Σουηδία.
Το πλήρες άρθρο εδώ

Επίσης, δείτε τα σχόλια του Απόστολος Αθηναίος

à propos Nobel

Στις 12 Σεπτεμβρίου τρέχοντος έτους απεβίωσε ο κ. Norman Borlaug.

Όποιος δεν τον ξέρει, δεν χάνει και πολύ. Είναι ένας κύριος με Νόμπελ (ήτοι κακός με σφραγίδα) και θεωρείται ο πατέρας της πράσινης επανάστασης δηλαδή της μονοκαλλιέργειας, της χημείας, της τοξικής γεωργίας, του βιολογικού θανάτου των εδαφών και βεβαίως για να μην ξεχνιόμαστε προάγγελος της μεταλλαγμένης γεωργίας.
Ο διεθνής τύπος τον αποχαιρέτησε σαν έναν μεγάλο ευεργέτη της ανθρωπότητας, γιατί χάρι σ αυτόν η καταπολέμηση της πείνας στον πλανήτη έγινε πραγματικότητα!

Όλα αυτά και άλλα καλύτερα σχόλια βρήκα στο διαδίκτυο και θαύμασα. Για δες είπα στην εαυτή μου και γω που νόμιζα ότι ο κόσμος πεινάει!

Ο άλλος μεγας νομπελίστας Ειρηνης, ο αγαπητός σε μας τους Ελληνες κ. Χένρι, διακήρυσσε με μεγάλη περηφάνια 4 χρόνια μετα την απονομή του βραβείου στον Norman Borlaug :

Στα επόμενα 10 χρόνια κανένα παιδί δεν θα πηγαίνει για ύπνο νηστικό!

10 χρόνια μετα την ανακοίνωση του Κίσιντζερ το ημερολόγιο έγραφε 1984 και αντι να γιορτάζουμε την Νίκη κατά της πείνας γιορτάζαμε το έτος Οργουελ και μάλλον την Νίκη της Πείνας!

Τα σκουπίδια της Τηλεόρασης

Αντιγράφω από τον φίλο Ζαλμοξη την τελευταία του ανάρτηση.
Την εκπομπή δεν την έχω δει, αλλά μπορώ να φανταστώ από τις άλλες εκπομπές , όπου δύστυχοι σέρνονται μπροστά στις κάμερες και ξερνάνε τα εσώψυχα τους. Τώρα αποφάσισαν και να αυτομαστιγώνονται για το χατίρι των αγίων τραπεζών.
«Θεέ μου γλύτωσε με από το να πάθω ότι μπορώ να αντέξω» είχε πει κάποιος. Αυτό το νέο κοινωνικό μοντέλο δεν γνωρίζει πια κανένα όριο.


ΝΑ ΕΠΕΜΒΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΕΣΡ “ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΣΟΥ”
Σε μια χώρα με ανύπαρκτη κοινωνική πολιτική,
Σε μια χώρα όπου οι πολύτεκνοι δεν προστατεύονται,
Σε μια χώρα όπου οι μητέρες δεν δικαιούνται καν επιδόματα για την ανατροφή των παιδιών τους,
Σε μια χώρα όπου οι μισθοί είναι οι χαμηλότεροι στην Ευρώπη,
Σε μια χώρα όπου η ακρίβεια ξεπερνά τους ευρωπαίους εταίρους της,
Σε μια χώρα πρωταθλήτρια της διαφθοράς,
Σε μια χώρα όπου ο ένας στους 5 νέους είναι άνεργος,
Σε μια χώρα όπου μία στις 7 γυναίκες είναι άνεργη
Σε μια χώρα όπου καθημερινά απολύονται μεσήλικες,
Σε μία χώρα όπου 78χρονοι σκοτώνονται σε εργατικά ατυχήματα,
Σε μια χώρα όπου μισθωτοί και συνταξιούχοι καταβάλλουν το 80% των φόρων φυσικών προσώπων
Σε μία χώρα όπου η μέση δαπάνη για την υγεία και το σχολείο των παιδιών απαιτεί μισό βασικό μισθό,
Σε μια χώρα όπου “αν δεν καταναλώνεις, δεν υπάρχεις”,
Σε μα χώρα που στην πραγματικότητα δεν είναι χώρα,
Σε μια χώρα όπου για να ζεις με αξιοπρέπεια δεν έχεις άλλη επιλογή από το να χρεώνεσαι,
Σε αυτήν ακριβώς τη χώρα, έρχεται μια ΑΙΣΧΡΗ σειρά στον ALPHA,
το «Για λογαριασμό σου», για να μας μαλώσει… για να μας πει σπάταλους και ανεύθυνους…Μια σειρά η οποία φροντίζει να “εκπαιδεύσει” τους δανειολήπτες διδάσκοντάς τους… “φερεγγυότητα” μην τυχόν και μειωθούν τα υπερκέρδη των τραπεζών.Μια σειρά η οποία εκμεταλλεύεται χωρίς ηθικές αναστολές το αίσθημα ανασφάλειας που πλήττει εκατομμύρια νοικοκυριά.
Ντροπή!
Θα πρέπει να επέμβει άμεσα το ΕΣΡ.
Έλεος πια…

Με αροπλάνα και βαπόρια

Με βαπόρια και φορτηγά από Βορά προς Νότο και από Ανατολή προς Δύση μετακινούνται άσκοπα χιλιάδες τόνοι τροφές καθημερινά, με μόνη αιτιολογία την εκπλήρωση της διαταγής και επιταγής του ελεύθερου εμπορίου, του ανταγωνισμού και της κονόμας.

Μπορεί και ο πιο κουτός άνθρωπος πάνω σ αυτή τη γη να καταλάβει το μέγεθος της σπατάλης σε ενέργεια, την επιβάρυνση του κλίματος, την αύξηση των ρύπων σε ξηρά, θάλασσα και αέρα, λόγω άσκοπων πολλαπλών μεταφορών όλων ανεξαιρέτως των τροφών που καταλήγουν στο καθημερινό μας τραπέζι, αλλα οι ισχυροί αυτού του κόσμου στα παλιά τους τα παπούτσια.

Πουλάμε λάδι στην Ιταλία, αλλα αγοράζουμε κιόλας. Πορτοκάλια από το Ισραήλ ταξιδεύουν προς την Ελλάδα και αντιστρόφως. Σκόρδα έρχονται απο την Κίνα στην Ευρώπη, αλλα όχι αντιστρόφως, γιατι οι κινέζοι είναι πιο έξυπνοι απο μας.

Αυτός ο οργασμός της μετακίνησης πρώτων υλών και τροφών από της μια άκρη του πλανήτη στην άλλη, ξεκινάει σίγουρα από την πολύ βαθειά αρχαιότητα, αλλά τότε όχι μόνο οι μετακινήσεις ήταν είτε με πλοία που κινούντο με τον άνεμο, άρα δεν εξέπεμπαν ρύπους, είτε με καμήλες που έκαιγαν οικολογικά καύσιμα, αλλά και τα μεταφερόμενα προϊόντα ήταν περιορισμένα και σε είδη και σε ποσότητα.
Το μέγεθος των σημερινών μετακινήσεων είναι αδιανόητο.
Για να προβληματιστούμε σ αυτήν την έσχατη βαρβαρότητα θα πάμε για φαγητό σε κάποιο παραλιακό ρεστοράν. Θα πάω μόνη μου, για να έχουμε ένα δείγμα της μονάδας!
Ας ξεκινήσουμε από την εμφάνιση:

Θα φορέσω το φουστανάκι, που αγόρασε πέρυσι από τις Βρυξέλες που ήταν από το Παρίσι: 2.311 km
Έβαλε και κρύο, θα πάρω και την γούνα μου, που κατασκευάστηκε σχετικά κοντά μας, στην Καστοριά, θα φορέσω τα "παπούτσια από τον τόπο σου και ας ειν και μπαλωμένα" τα γυαλιά από την Ιταλία, το κολιέ μου με πετράδια από το νησί της Καραϊβικής και ας σταματήσουμε εδώ γιατί με ζαλίζουν τα χιλιόμετρα. Εξ άλλου θα μετρήσω μόνο τα χιλιόμετρα που διανύουν οι μπουκιές μας, πριν καταλήξουν στο στόμα μας.

Πάμε λοιπόν που είπε και ο μεγάλος!!

Διάλεξα ενα πολύ απλό μενού. Γαρίδες με αβοκάντο για πρώτο, φιλέτο για δεύτερο με σαλάτα ρόκα και γιαούρτι με ψημένο κυδώνι για επιδόρπιο. Για ποτό επέλλεξα ενα φτηνό κρασάκι απο Ν. Αφρική

1.Κρασί από Ν. Αφρική: 7.834 km.
2.Γαρίδες με αβοκάντο: 21.623 km. για τις γαρίδες, οι οποίες ψαρεύονται στην Β. θάλασσα στέλνονται για αποφλοίωση στην Ταϋλάνδη και επιστρέφουν στην Μ. Βρετανία και 7834 km για το Αβοκάτο της Ν. Αφρικής, ενώ αν πάρουμε αβοκάντο από την Κρήτη, έχουμε μόνο 300 km
3.Σαλάτα ρόκα από την Αττική, αλλά με παρμεζάνα από Ιταλία και ρόδια από Λεωνίδιο: 900
4.Τι – μπον στέϊκ από Ολανδία : 2215
5.Πιπέρι από Νεπάλ: 5645
6.Γιαούρτι με κυδώνι ψητό: Γάλα από Ολλανδία, κεσεδάκια από την Αττική, Κυδώνια από Ερμιόνη: 2300
Φτάσαμε λοιπόν αισίως στα 48.651 ή 41.117 χιλιόμετρα αν το αβοκάντο είναι κρητικής παραγωγής.
Ιλιγγιώδη νούμερα!! οι αριθμοί σου παίρνουν το μυαλό. Διαβάστε τι γράφει ο Λατούς:

Η παγκοσμιοποίηση ώθησε σε παροξυσμό αυτή τη λογική της σφαγής. Ηδη εδώ και μερικά χρόνια τα καταναλωτικά αγαθά ενσωματώνουν, κατά μέσο όρο, όχι λιγότερο από 5000 χιλιόμετρα μεταφοράς.
«κατά μέσον όρο σύμφωνα με τον Bill McKibben, « οι μπουκιές ενός δείπνου ταξίδεψαν 2.400 χιλιόμετρα πριν φτάσουν στα χείλη μας» Δεδομένου του γεγονότος ότι τα γιαούρτια ενσωματώνουν 3.000 χιλιόμετρα ο αριθμός αυτός πρέπει να έχει ξεπεραστεί. Υπολόγισαν, επίσης , ότι ένα κουπάκι γιαούρτι φράουλα των 125 γραμμαρίων το οποίο πουλήθηκε στην Στουτγάρδη το 1999 διέσχισε 9.115 χιλιόμετρα, εάν προσθέσουμε τη διαδρομή του γάλατος, των φραουλών που καλλιεργήθηκαν στην Πολωνία του αλουμινίου για την ετικέτα, την απόσταση προκειμένου να διανεμηθεί το προϊόν κλπ.

Το στοίχημα της απο-ανάπτυξης

Αυτό το ιστολόγιο έχει κάνει 48 αναρτήσεις για το περιβάλλον και την οικολογία

και

22 για τον πλανήτη γη, πολλά εκ των οποίων αλληλεπικαλύπτονται.

Επίσης έχω κάνει:

Για το φαινόμενο του θερμοκηπίου: 7 αναρτήσεις

Για τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (μεταλλαγμένα): 13

Για την πυρηνική ενέργεια: 4

Για τα ύδατα του πλανήτη μας: 6

Για τα σκουπίδια: 2

Για τις τροφές: 13

Έχω γράψει με όσο γίνεται μεγαλύτερη τεκμηρίωση, ότι το πρόβλημα του περιβάλλοντος δεν θα μπει σε σωστό δρόμο, αν η παγκόσμια οικονομία δεν αντικατασταθεί από την τοπική.
Επίσης, έχω αναφερθεί πολλές φορές στην ανάγκη μείωσης της κατανάλωσης και της σπατάλης.

Σήμερα ζούμε πάνω σ αυτόν το πλανήτη 6 κοντά 7 δισεκατομμύρια άτομα. Αν θέλουμε, έστω και στο ελάχιστο να δώσουμε σε όλους ίσες ευκαιρίες, πρέπει να αρχίσουμε εμείς εδώ στις πλούσιες χώρες να κόβουμε πολλά περιττά και άχρηστα πράγματα.
Θα πρέπει να καταλάβουμε, ότι ο πλανήτης δεν έχει άπειρες πρώτες ύλες, ώστε να κατασκευάζουμε χιλιάδες αυτοκίνητα την ημέρα και να πετάμε τα παλιά!
Ούτε, μπορούμε να συνεχίσουμε να πουλάμε τους χιλιάδες τόνους τροφής και νερού σε πλαστικά κουτάκια και πλαστικά περιτυλίγματα του μισού κιλού και των 10 γραμμαρίων.
Ούτε χρειάζεται να πετάμε εκατομμύρια πλαστικά, που η γη θα χρειαστεί εκατοντάδες χρόνια να τα απορροφήσει.
Ούτε χρειάζεται νε βάζουμε σε κίνδυνο της ζωή των επόμενων 1000 και 10.0000 γενεών με τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας προκειμένου να έχουμε την δυνατότητα να κόβουμε τη μπανάνα με ηλεκτρικό πριόνι.
Ούτε χρειάζεται να αγοράζουμε κλιματιστικά και ξανά κλιματιστικά, για να αποφύγουμε τη ζέστη, που εμείς προκαλούμε και που θα γίνεται ολοένα και πιο αφόρητη.
Και βέβαια, δεν χρειάζεται καθόλου μα καθόλου να αγοράζουμε σκόρδο από την Κίνα, λεμόνια από την Αργεντινή, αβοκάντο από την Ν. Αφρική, πορτοκάλια Ισπανίας στην Ελλάδα και πορτοκάλια ελληνικά στην Ισπανία, ούτε ιταλικό λάδι στην Ελλάδα και ελληνικό στην Ιταλία.
Ούτε χρειάζεται να χρησιμοποιούμε τόνους χημικά λιπάσματα, που κάνουν το χώμα από πηγή ζωής σε τοξική πηγή θανάτου.
Ο homo sapiens έχει πατήσει το σκαλοπάτι της πιο μεγάλης ύβρεως που έχει καταγραφεί στα εκατομμύρια χρόνια της ύπαρξης του.
Δεν χρειαζόμαστε να γίνουμε μάγοι για να μαντέψουμε που οδηγούμαστε.
Ακούσαμε αυτές τις μέρες τον σημερινό πρωθυπουργό, αλλά και τους οικολόγους πράσινους να μιλάνε για πράσινη ανάπτυξη.

Το Ζήτημα δεν είναι αν η ανάπτυξη θα είναι πράσινη ή μαύρη ή κόκκινη. Το ζήτημα και το στοίχημα σήμερα, το στοίχημα για την επιβίωση της ανθρωπότητας είναι το σταμάτημα της ανάπτυξης και ακόμα παραπέρα: Πρέπει, να ξεκινήσει μια διαδικασία σώφρονος αποανάπτυξης.
Πριν σας φορτώσω με κάποια στοιχεία του σημερινού «πολιτισμού» θα σας πω μια ιστοριούλα του Albert Jacquard:
Μια φορά, ένα μικροσκοπικό φύκι φύτρωσε σε μια πελώρια λίμνη. Το μικρό αυτό φύκι διπλασίαζε κάθε χρόνο το μέγεθος του. Κανένα άλλο φυτό ή ζώο, δεν έδωσε σημασία σ αυτό τον μικρούλη επισκέπτη, ώσπου μια μέρα κάλυψε τη μισή λίμνη!
Πόσο καιρό χρειάζεται για να εξαφανίσει όλα τα άλλα είδη στην λίμνη αυτή;
Εδώ έχουμε φτάσει! Το φύκι πρέπει να ξεριζωθεί, γιατί το τέλος είναι ήδη εδώ.
Η συνέχεια με στοιχεία στο επόμενο.

Καβάφης, ο ειρωνικός

Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

Άρεσε γενικώς στην Aλεξάνδρεια,
τες δέκα μέρες που διέμεινεν αυτού,ο ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης
Aριστομένης, υιός του Μενελάου.
Ως τ’ όνομά του, κ’ η περιβολή, κοσμίως, ελληνική.

Δέχονταν ευχαρίστως τες τιμές, αλλάδεν τες επιζητούσεν·
ήταν μετριόφρων.
Aγόραζε βιβλία ελληνικά,ιδίως ιστορικά και φιλοσοφικά.
Προ πάντων δε άνθρωπος λιγομίλητος.
Θάταν βαθύς στες σκέψεις, διεδίδετο,
κ’ οι τέτοιοι τόχουν φυσικό να μη μιλούν πολλά.

Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Ένας τυχαίος, αστείος άνθρωπος.
Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Έλληνας,
έμαθ’ επάνω, κάτω σαν τους Έλληνας να φέρεται·
κ’ έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόνχαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι
μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά,
κ’ οι Aλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό,ως είναι το συνήθειο τους, οι απαίσιοι.
Γι’ αυτό και περιορίζονταν σε λίγες λέξεις,
προσέχοντας με δέος τες κλίσεις και την προφορά·
κ’ έπληττεν ουκ ολίγον έχοντας

κουβέντες στοιβαγμένες μέσα του.

Στις γυναίκες υποψήφιες: Λέμε Ναί!!!

Οι μέρες πλησιάζουν και είπα να ξαναανεβάσω την ανάρτηση των προηγούμενων εκλογών:

Μια πρόταση - ολίγον φεμινιστική - σε όλους όσους δεν έπεισα να ρίξουν άκυρο!

Οι αρχαίοι Ελληνες, είχαν όντως μία χαλασμένη σχέση με το ωραίο φύλλο.

Οχι όλοι.

Ο Επίκουρος

θεωρούσε τις γυναίκες ισάξιες των ανδρών και ήταν εξίσου ευπρόσδεκτες με τους άνδρες

στον ΚΗΠΟ.

Αντίθετα ο αριστοκράτης ο Σωκράτης, δυσκολευότανε να χωνέψει, ότι αυτά τα πλάσματα ήταν ει μη τι άλλο ωραία!
Δες τε τι απορία εκφράζει στον Ιππία:

Πλάτων διάλογοι

Πρέπει να αναγνωρίσουμε Ιππία, ότι η πιο όμορφη γυναίκα, σε σύγκριση με τους θεούς είναι άσχημη;

Αφού, για τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 2007, επικαλέστηκα την αδιαμφισβήτητα μεγάλη μορφή του ανθρώπινου πνεύματος,
τον Albert Einstein,
που όπως εχω δηλώσει είναι και ο αγαπημένος μου συγγραφέας, θα συνεχίσω με μία άλλη μορφή - όχι αδιαμφισβήτητα μεγάλη - για κάποιους εξ ίσου μεγάλη, ενώ για κάποιους διαβολική!

Αυτήν του Karl Marx!

Αν ζούσε σήμερα ο Κάρολος θα σας πρότεινε, με τον τρόπο του, να σταυρώσετε γυναίκες, ότι κόμμα και αν ψηφίσετε!

Εγραψε λοιπόν ο Κάρολος:
„Der gesellschaftliche Fortschritt lässt sich exakt messen an der gesellschaftlichen Stellung des schönen Geschlechts.“

Η κοινωνική πρόοδος μετριέται από τη θέση του ωραίου φύλου!

Δωστε λοιπόν μία ευκαιρία στις ωραίες!!

Υ.Γ.
Η αγαλματένια ομορφιά είναι η Φρύνη, γυναίκα του Πραξιτέλη.

Θεωρείται και το πρώτο γυμνό μοντέλο. Οι Αθηναίοι τόσο σκανδαλίστηκαν από το γεγονός, ότι μία γυναίκα με σάρκα και οστά λειτούργησε ως μοντέλο, ώστε κάλεσαν την Φρύνη στο δικαστήριο.

Η Φρύνη αρνήθηκε τις κατηγορίες και πέταξε τα ρούχα της στο δικαστήριο, για να αποδείξει, ότι ουδεμία σχέση έχει με το πανέμορφο άγαλμα.

Η ζαλάδα των δικαστών ήταν τέτοια, ωστε απάλλαξαν τη Φρύνη από κάθε κατηγορία.

Υ.Γ 2

Απο τα σχόλια που πήρα το 2007, η Ελένη Τσαμαδου, σπουδαία συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων με διορθώνει ως εξής, :

Η Φρύνη ήταν εταίρα από τις Θεσπιές που ήρθε στην Αθήνα.Την έλεγαν Μνησαρέτη και στην αρχή πουλούσε κάπαρη στην αγορά. Το όνομα Φρύνη της το έδωσαν οι θαυμαστές της για την ωχρότητα του δέρματός της. Ο Πραξιτέλης ένας εκ των εραστών της. Η δίκη δεν έγινε γιατί πόζαρε γυμνή, αλλά γιατί στη γιορτή των Ελευσινίων που η τελετή της μύησης προϋπέθεται μια τελετουργική κατάβαση στη θάλασσα αυτών που προσέρχονταν στα μυστήρια, η Φρύνη απέβαλε το χιτώνα και μπήκε γυμνή στο νερό. Αυτό θεωρήθηκε ιεροσυλία και στη δίκη τη γύμνωσε, αφαιρώντας την πόρπη που συγκρατούσε το χιτώνα της ο ρήτορας Υπερείδης, επίσης εραστής της, και αποκαλύπτοντας το θαύμα του κορμιού της στους δικαστές τους ρώτησε αν θα μπορούσαν να σκοτώσουν αυτό το τέλειο σώμα που τιμούσε τη θεά Αφροδίτη. Ωραίο επιχείρημα! ΄Οταν ο Αλέξανδρος κατέστρεψε τη Θήβα, η Φρύνη προσφέρθηκε να τη ξαναχτίσει υπό τον όρο να βάλουν οι Θηβαίοι επιγραφή στα τείχη που να λέει " Οσα κατέσκαψε ο Αλέξανδρος έκτισε πάλι η Φρύνη η εταίρα" Οι "καθωςπρέπει" πολίτες της Θήβας αρνήθηκαν την προσφορά. Σε ζάλισα συγνώμη, αλλά παρασύρομαι όταν μιλάω για αυτή την εποχή. Αν θέλεις διάβασε και το βιβλίο μου " Η εταίρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου" που κάνω κάποια αναφορά και στη Φρύνη.