Wednesday, 20 April 2011

Ρήσεις, κρίσεις και Επικρίσεις γερμανών αφεντάδων


Ο Spiegel on line δημοσίευσε μια σειρά από εκφράσεις κάποιων προϊσταμένων γερμανών προς τους υφισταμένους τους.
Διάλεξα μερικές από δαύτες:
- Τι; δεν σας φτάνουν τα λεφτά για να θρέψετε δυο παιδιά; Τότε το ένα ας πεθάνει!
Αφεντικίνα προς εργαζόμενο: - Εσείς φταίτε, που θα μου κοπεί το γάλα
- Πότε θα σας εξαντλήσει η δουλειά, θα το αποφασίσω εγώ
- Τραβάτε πιο γρήγορα κουπί, θέλω να κάνω σκι
- Όνειρα κάνουμε μόνο τη νύχτα
- Ο ύπνος είναι για τους αδύνατους
- Η ελπίδα δεν είναι στρατηγική
- Συλλογική δουλειά σημαίνει να κάνετε ότι λέω εγώ
Πριν ο αφέντης ανακοινώσει απολύσεις: Κάντε σήμερα μια πρόγνωση «ποιος θα εγκαταλείψει πρώτος την εταιρεία»
- Έρχεστε εδώ με την γνώμη σας, αλλά θα φύγετε με τη δική μου.
- Ο φρουρός πεθαίνει, αλλά δεν παραδίδεται.
- Δεν μου χρειάζονται οι θεμελιωμένες απόψεις
Αφέντης σε άρρωστο δούλο του: Μπορείτε και δω να βήχετε
Σε διαμαρτυρία, δεν έχω να φάω: Κατά βάση δεν με νοιάζει τι θα κάνετε, αλλά καλό θα είναι να χάσετε δέκα κιλά
Παρηγοριά για την διάλυση ενός τμήματος: Είναι μια αλλαγή για το μέλλον σας.
Απάντηση σε παραίτηση: Δεν μπορείτε να παραιτηθείτε. Οι σκλάβοι είτε πουλιούνται είτε πυροβολούνται.
Φοβέρες αρχηγών: Όταν εγώ φύγω, θα πάρω και μερικούς από σας μαζί μου
- Ποιος είμαι εγώ; Είμαι το ένα που μπαίνει μπροστά από όλα εσάς τα μηδενικά, για να πάρετε αξία.
Μετά από παιχνίδι γκόλφ: Αχ, τι θέλω εγώ εδώ; Πάω στη δουλειά μου που έχω 250 άτομα κάτω από μένα.
- Μη παίρνετε ποτέ τα λόγια μου ή την υπογραφή μου ως δεδομένα

17 comments:

Elva said...

Γεια σου φιλη ange-ta!

Ποιοι φταινε που ανεχονται τετοιες προσβολες; Ειμαστε λοιπον αξιοι της μοιρας μας που αφησουμε αφεντικα και εργοδοσια σε πολλες χωρες να μας φερονται προσβλητικα και εμεις να μην εννοουμε να σηκωνουμε κεφαλι επειδη εχουμε καταπιει το χαπι της κρισης που φυσικα ειναι παντα για τους εργαζομενους και οχι για τα ...αφεντικα!

Καλη Ανασταση και μεταφορικα και κυριολεκτικα! :)

ange-ta said...

Αχ ρε φιλενάδα,
Οταν δεν έχεις τίποτε στο ψυγείο σου και έχεις και μερικά στόματα που δεν καταλαβαίνουν απο προσβολές, τότε τα καταπίνεις όλα και κάνεις πως δεν άκουσες!

Τελοσπάντων, εγω τα έγραψα για να γελάσουμε. Γιατί, βλέπεις οι Γερμαναράδες απέκτησαν και χιούμορ!~

ORPHEAS said...

Φίλτατη καλημέρα.
Οι περινούστατες επιστημονικές αναλύσεις και συζητήσεις, καθ' όλα χρήσιμες, επιμορφωτικές και... διασκεδαστικές, μου φέρνουν στη μνήμη το γνωστό αριστοτελικό:
"... τοσούτο μάλλον, οι μεν σοβαροί τινές, τον βίον τη πλακί εκλαμβάνουσι, τώνδε οιονεί σοβαρών μόνον φαίνεσθαι, άνδρες της πλακός εισίν"! (Αριστοτέλους Ηθικά, κεφ. κγ', παράγρ. ιη', εδάφ. θ').
(Αν δεν βρεις τη μετάφραση στο διαδίκτυο, επανέρχομαι).

Όσο γιά την πατροπαράδοτη πασχαλινή ευωχία, αφού τ' αρνιά μας τ' αγόρασαν όλα οι Τούρκοι, το "σούσι" έγινε απαγορευτικό λόγω Φουκουσίμα, σκέφτομαι να σουβλίσω ... σαλιγκάρια! Λόγω της τελευταίας βροχής αφθονούν στο κτήμα.
Επίσης, τη μαγειρίτσα, λέω, να την φτιάξω με μανιτάρια,(γέμισε ο κήπος)! Τώρα όποιος λέει ότι τα μανιτάρια είναι επικίνδυνα, έχει λάθος! Όλα τα μανιτάρια τρώγονται! Απλώς, κάποια τρώγονται μόνο ΜΙΑ φορά! (την πρώτη).
Αν θέλεις κόπιασε να συνεορτάσουμε!

Καλή Ανάσταση! (εμένα μου λες!)

ΥΓ. Αν δεν το ρίξουμε στη τρελή, ο λογαριασμός δεν "βγαίνει" με τίποτα!

ange-ta said...

@ γειά σου και καλημέρα φίλε Ορφέα,

Εδω φυσάει και παίρνει τα κέρατα της αγελάδας μου.

Λοιπόν τον σπάμε πλάκα από την αρχαία εποχή είναι;
Για να προσπαθήσω να ερμηνεύω τον Αριστοτέλη:
Κάποιοι σοβαροί παίρνουν τη ζωή στην πλάκα, επειδή θεωρούν σοβαρούς μόνο αυτούς που είναι γραμμένοι σε πλάκες. (δηλαδή όσοι ασχολούνται με την πολιτική )

Σου άφησα μηνυμα και στην προηγούμενη ανάρτηση.

Ευχαριστώ σφόδρα για την πρόσκληση, Με προσελκύουν τα σουβλιστά σαλιγγάρια. Οσο για τα μανητάρια άστα έχουν Τσερνομπίλ και Φουκουσίμα!!!!

Θα σου τηλεφωνήσω, μόλις κοκκινίσουν τα αυγά

aliatas said...

Όταν δεν έχεις να χάσεις τίποτα, γίνεσαι ένα όμορφο φτερό που ελεύθερα πετάει μέσα στον ακίνητο κόσμο. Γελάς με την καρδιά σου με όλους που, ενώ βρίσκονται στη δική σου κατάσταση, νομίζουν πως όλα τα έχουν και φοβούνται πως θα τα χάσουν.

Όταν δεν έχεις να χάσεις τίποτα, γίνεσαι δυνατός απέναντι στο ανθρωποφάγο σύστημα που στύβει τους ανθρώπους και τους πετάει. Είσαι σκληρός με τα αφεντικά, δεν τους χαρίζεις ούτε μια στιγμή παραπάνω, έτσι μόνο απολαμβάνεις στην έκφρασή τους την απορία: Από πού αντλεί το θράσος; Πώς είναι δυνατόν να μη μας έχει ανάγκη; Εμάς με τα εργοστάσια, τα φράγκα, την τηλεόραση, την πρέζα, τους παπάδες και τα δημοσιογραφικά μας συγκροτήματα; Κι ενώ σκέφτονται πώς μπορούν να σε πλήξουν, ανακαλύπτουν μετά βδελυγμίας πως δεν μπορούν να σου κάνουν τίποτα.

Όταν δεν έχεις να χάσεις τίποτα, αποκτάς το προνόμιο να συναντιέσαι με τη μεγαλύτερη αδελφότητα που υπάρχει, αυτή των εργατών, που δεν καταδέχεται καμία εκμετάλλευση και η μόνη της επιθυμία είναι όλα να μοιράζονται. Στο διάολο η λύσσα για πλουτισμό. Να μοιράζεσαι είναι ίσως και η μόνη εκδοχή της Παράδεισος επί της γης.

Όταν δεν έχεις να χάσεις τίποτα, καταλαβαίνεις πως ο διαχωρισμός ανάμεσα στα σκληρά και τα μαλακά ναρκωτικά οφείλει την ύπαρξή του στα πάσης φύσεως αφεντικά και τους μπάτσους. Πάντα θα υπάρχει ένα σκληρό και ένα μαλακό αφεντικό (όπως κι ένας σκληρός και ένας μαλακός μπάτσος) ανάλογα με τις περιστάσεις και τι θέλει να καταφέρει. Όπου φυσάει το συμφέρον, προς τα εκεί κατευθύνονται τα σκληρά και τα μαλακά ανθρωπάκια.

Όταν δεν έχεις να χάσεις τίποτα, αντιδράς σε κάθε είδους ευνουχισμό που θα προσπαθήσουν να σου επιβάλουν, παύεις να αναρωτιέσαι για τις αιτίες που γεννούν και στηρίζουν αυτό το πολιτικό σύστημα, γιατί η έγνοια σου είναι μία: πώς θα το καταστρέψεις.

ORPHEAS said...

Kυρά μου χαίρε.
Λάθος.Σου δίνω άλλη μία ευκαιρία γιά τη σωστή μετάφραση.
Μετά θα το πάρει το ποτάμι!

ΥΓ. Χωρίς πλάκα τώρα.

Το προηγούμενο σχόλιο είναι, ειλικρινά, πολύ ανθρώπινο, πολύ συγκινητικό και τελείως ιδεατό γιά να είναι (ή να μπορεί να γίνει) πραγματικότητα. Και σίγουρα προέρχεται από νεαρό άτομο.
Κάποτε τα έβλεπα κι εγώ, περίπου έτσι. (Ορφανός στα 15 και πεντάρφανος στα 21. Με τρία μικρότερα αδέλφια στη πλάτη μου). Τότε ξύπνησα και βγήκα στη βιοπάλη.(Χωρίς ναρκωτικά και χωρίς, καν, τσιγάρα).

Όσο για την ποιότητα του χαρακτήρα, αυτή δεν βρίσκεται ούτε σε εργάτες, ούτε σε αφεντικά. Ούτε σε πλούσιους, ούτε σε φτωχούς. Και οπωσδήποτε δεν βρίσκεται σε συμπλεγματικά απωθημένα, προκαταλήψεις, αγκυλώσεις και τσιτάτα. Βρίσκεται στην πνευματική καλλιέργεια, (την ουσιαστική παιδεία, όχι την εκπαίδευση), την ελεύθερη σκέψη, τον προβληματισμό, την ενδοσκόπιση, αλλά και την επίπονη προσπάθεια. Αυτά που διαμορφώνουν ό,τι λέμε "συνείδηση".
Όποιος "δουλεύει" σκληρά, επίμονα και συνειδητά, τελικά βρίσκει το δρόμο του και προκόφτει. (Η σκάλα της ζωής έχει πολλές βαθμίδες, δεν έχει μόνο κορυφή). Όμως όποιος "ρομαντζάρει" μόνο και "κουλτουριαρίζει" χάνοντας τον καιρό του, μένει πίσω και τότε του φταίει.... η κοινωνία!
Και προσπαθεί να βγάλει τον ήλιο από τη δύση, με ιδεοληψίες και ουτοπιστικά μορφώματα! Χάφτοντας σαγηνευτικά, αλλά ατελέσφορα δολώματα.
Έτσι μένει με τις ίδιες ψευδαισθήσεις του "ταξιδιού" ενός ναρκομανούς. Μόνο που τα ταξίδια αυτά φέρνουν άσχημα ξυπνήματα.
Καταλαβαίνω την αγωνία και την απελπισία των νέων. Και συναισθάνομαι την ευθύνη των δικών μας γενεών που τους έφεραν εδώ. Όμως μ' ένα λάθος δεν διορθώνεις ένα άλλο. Ιστορικά, δεν έγινε ποτέ!
Υπομονή και προσπάθεια. Αλλά σε σωστό στόχο.

Καλή Ανάσταση!

ange-ta said...

Καλώς τον φίλο τον

@ aliata,

Χωρίς να θέλω να ειρωνευτώ, αντιθέτως, θυμήθηκα με αυτά που γράφεις τα λόγια του Χριστού: Όσοι θέλετε να με ακολουθήσατε να εγκαταλείψετε τους γονείς σας… κάπως έτσι.
Δηλαδή να αφήσει κανείς πίσω του κάθε υποχρέωση και να με ακολουθήσει.
Η άλλη η ρήση, δεν έχουμε να χάσουμε τίποτ άλλο εκτός από τις αλυσίδες μας, είναι ακόμα υπό αμφισβήτηση. Προς το παρόν οι εργάτες της δύσης έχουν πολύ περισσότερα από τις αλυσίδες.
Ελπίζω να μην φτάσουμε μέχρι σ αυτό το στάδιο της εξαθλίωσης, που να μην έχουμε τιποτ άλλο από αλυσίδες να χάσουμε για να θελήσουμε να αρπάξουμε τις τύχες μας στα χέρια μας, αν και εγώ αμφιβάλλω σφόδρα.

Ενι γουέϊ οι καιροί είναι πονηροί και δεν ξέρουμε τις μας ξημερώνει!

Καλή Ανάσταση και καλή Αναστάτωση!

Ο φίλος Ορφέας κάνει μια πολύ ωραία προσέγγιση του σχολίου σου, άλλο από τη δική μου!


@ ORPHEAS

Να το πάρει το ποτάμι, αλλά πρόσεξε μη μου πεις τα ίδια με άλλα λόγια γιατί θα σε σουβλίσω!

ORPHEAS said...

Κυρά μου, καλημέρα.

Λοιπόν, στα Αρχαία παίρνεις ένα τριαράκι! Λίαν επιεικώς και μόνο γιά την επιδειχθείσα, πράγματι, φιλότιμη προσπάθεια. Τη Δευτέρα (του Θωμά) με τον κηδεμόνα σου!
Η σωστή μετάφραση τώρα.
«…. καθ’ όσον μάλιστα, οι σοβαροί άνθρωποι παίρνουν τη ζωή στην πλάκα, εκείνοι δε, που κάνουν τους σοβαρούς (σ.σ. οι σοβαροφανείς), είναι άνθρωποι της πλάκας»!

Αυτές οι διδαχές του Αριστοτέλη προς τον Αλέξανδρο τον έκαναν να γίνει «Μέγας» κι όχι κανένας κερχελές και τζιτζιφιόγκος (π.χ. ο Δρούτσας).
Το κείμενο αυτό, από Αλέξανδρο σε Αλέξανδρο (η μασονία των Αλεξάνδρων. Ξέρεις τώρα πώς λειτουργούν αυτά τα πράγματα….), έφτασε και σε μένα. Και προσπαθώ να το τηρώ απαρεγκλίτως, ιδίως σε καιρούς σαν τους σημερινούς!
Όπου τη χώρα την κυβερνά ο κ. Γεώργ. Παπανδρέου jr, (ο επονομαζόμενος και Γιωργάκης, πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς) και αντιπροεδρεύει αυτής ένας αμετροεπής ιπποπόταμος. Όπου ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και η παρέα του κρύβονται στα υπόγεια, μπας και γίνει καμιά στραβή και κληθούν να πάρουν τιμόνι που δεν θα ξέρουν τι να το κάνουν. Όπου οι αριστεροί, περπατώντας στο ταβάνι (ανάποδα), ζητούν, ο ένας να προσληφθούν όλοι οι άνεργοι στο Δημόσιο, η άλλη να δοθεί κατώτατο επίδομα ανεργίας 1120 ευρώ (+ + έξτρα παροχές) κι ένας τρίτος κάνει σύμβουλό του επί της Παιδείας, την κ. Ρεπούση!
Και όπου ο κ. Καρατζαφέρης (κερασάκι στην τούρτα) οραματίζεται πρωθυπουργίες!!

Όταν για πάνω από 4 μήνες η Κερατέα ζει στα χαρακώματα, (μόνο ανεξαρτησία που δεν κήρυξαν), όταν οι Τούρκοι αλωνίζουν ανενόχλητοι στο Αιγαίο, όταν οι Αφγανοπακιστανοί, ομοίως, στο Ιστορικό κάντρο της Αθήνας και οι τροϊκανοί μπαινοβγαίνουν διατάζοντας και απαιτώντας στα Υπουργεία, σαν σε τσιφλίκι του παππού τους.
Όταν όποιος γουστάρει πληρώνει εισιτήριο και διόδια και όποιος όχι.
Όταν τα όρνεα και τα τρωκτικά που καταλήστεψαν ασύδοτα τη δημόσια περιουσία παραμένουν ανενόχλητα να την ξεκοκαλίζουν, εν χλιδή και ατιμωρησία.
Όταν το μεγαλύτερο και ωριμότερο μέρος της κοινωνίας καθεύδει, πλαδαρά και αδρανώς, χωνεύοντας μισοναρκωμένο τα «κλεμμένα» από το Αύριο και καταναλωθέντα στο Χθες, αφήνοντας νηστικό το Σήμερα.
Όταν κάποιοι, βολεμένοι στον γελοίο «μαϊμουδισμό» ενός σαχλού και χυδαίου εισαγόμενου «γυφτολαϊφστάϊλ», με τσίμπλες, απλυσιά, αμορφωσιά, κακό γούστο και… θηριώδη, (αλλά αξεπλήρωτα), Καγιέν για φιγούρα και ματαιοδοξία.
Όταν άλλοι, ανίκανοι και αποτυχημένοι, ανακυκλώνουν τη μιζέρια τους αιτιώμενοι και καταρώμενοι τους πάντες και τα πάντα, πλην εαυτών.
Όταν οι πολλοί, αιφνιδιασμένοι και αποσβολωμένοι, παρακολουθούν αδρανείς, αντιφατικοί και αμέτοχοι, «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι» (Βάρναλης) τα τεκταινόμενα.
Όταν η νεολαία βολοδέρνει απελπισμένα (και δικαιολογημένα), χωρίς Μέλλον και οράματα, αναζητώντας διέξοδο στο μίσος, τη βία, την άρνηση, την εικονοκλασία και την κατεδάφιση των πάντων, μη αντιλαμβανομένη πως αν γκρεμίσεις κάτι, χωρίς να ξαναχτίσεις κάτι καλύτερο στη θέση του, δεν επιλύεις αλλά χειροτερεύεις το πρόβλημα (παράδειγμα το γήπεδο της ΑΕΚ, η γαλλική επανάσταση, κ.λπ.).
Όταν η «πνευματική» ηγεσία ξυπνά… αργοπορημένη και, τάχα, «καταγγέλλει»! Με μπροστάρη κάποιον που για να περάσει στο μάθημά του «μπάνικη» φοιτήτρια, έπρεπε πρώτα να την «περάσει» ο ίδιος, αυτοπροσώπως!
Όταν συμβαίνουν όλα αυτά και πλήθος άλλα σοβαρά και … «σοβαρά», που μου διαφεύγουν τώρα.

(συνεχίζεται)

ORPHEAS said...

(συνέχεια)
Τ Ο Τ Ε
Η κοινωνία βρίσκεται σε αποσύνθεση, (αμήχανη και αποχαυνωμένη) και περιμένει, συναθροισμένη στην Αγορά, την έλευση των βαρβάρων (Καβάφης). Όχι σαν μια κάποια λύση, αλλά σαν τη μόνη λύση!
Και εγώ αισθάνομαι πολύ σοβαρός για να μετέχω «σοβαρών» συζητήσεων!
Προτιμώ τη σοβαρότητα της πλάκας κατά την …. Αριστοτέλειον εκδοχή!
Σας παρακαλώ, λοιπόν, μη με παρασύρετε και μη με βασανίζετε. Έλεος!
Μη με βάζετε στο παιχνίδι της φανφάρας και των κλεμμένων γνώσεων. Με σκονάκια από το διαδίκτυο και αλλαχού. Θέλω να μένω αδέσμευτος, αυτόφωτος και, ίσως, «τρελός». Με τις ταπεινές μου δυνάμεις και την πολλή πείρα ζωής. Ένα αδύνατο ξυπνητήρι για υπνώττουσες και παγιδευμένες συνειδήσεις, που όποιος θέλει ακούει και όποιος όχι.
Ζήτω η τρέλα! και
Καλή Ανάσταση σε όλους!

quartier libre said...

@
Καλή Ανάσταση,
Αγγέλα αγαπημένη :)

ange-ta said...

@ quartier Libre
καλή Ανάσταση και σε σένα γλυκειά μου


@ Orphea

Ευλόγως καθαρή η μετάφραση!


Καλή Ανάσταση και Αναστάτωση και Επανάσταση

ORPHEAS said...

Φίλτατη καλημέρα και "Χριστός Ανέστη" (Το πληροφορήθηκα το Σάββατο κατά τις 12.05' και το αναμεταδίδω ευχαρίστως!).

Σαλπίζεις,βλέπω,την Επανάσταση, σε χρόνους ανεδαφικούς για μας!
Αν με διάβαζες προσεκτικότερα θα διέκρινες στα γραφόμενά μου την απογοήτευση, την παραίτηση, την αναχώρηση και πάνω απ' όλα την πίκρα.
Το παρακάτω γράφτηκε από έγνωστο αρχαίο ποιητή, δεν έχει σημασία ποιόν, (τον έχω, ήδη, ξεχάσει).
Μιά και πάνω,κάτω,ανήκεις στη γενιά μου στο χαρίζω, επ' ευκαιρία των ευφρόσυνων ημερών και της δυσφρόσυνης κατάντιας μας.
ΧΙΜΑΙΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

-Όταν ήμουν παιδί, κυνηγούσα το Αύριο
κι επιπόλαιο παιδάριο,
σπαταλούσα σ’ εφήμερα
το πολύτιμο Σήμερα.

-Τώρα γέροντας πια, βολοδέρνω στο Χθες,
ένας σύντομος φίλτρου καφές,
νοσταλγώντας τα εφήμερα,
που μ’ αρνιέται το Σήμερα.

-Τελικά, πώς μου γλίστρησε το Σήμερα,
σαν φευγαλέα χίμαιρα!
Γιατί ;

Εν πάση περιπτώσει, αφού επιμένεις στην Επανάσταση, για να σου κάνω το χατήρι, ακολουθώ!
Προχώρα μπροστά κι ακολουθώ. Μόνο που θα καθυστερήσω λιγάκι γιά να οργανώσω τις μαζορέτες γιά την παρέλαση της Νίκης!
Με αγωνιστικούς ασπασμούς!
Vinceremo!!!

ange-ta said...

@ Ορφέα,

ευχαριστώ για το εξαιρετικό ποιηματάκι!!

Και μην ανησυχείς, μόλις ξεκινήσει η Επανάσταση θα σε ενημερώσω! Να έχεις το κινητό σου ανοιχτό

ange-ta said...

φίλε Ορφέα,

το σχόλιο το διέγραψα, γιατι εδω δεν αναφέρουμε ζητηματα που σχετίζονται με το πρόσωπό μας. Είμαστε ανώνυμοι.
Μπορείς να το ξαναγράψεις αν θέλεις, αλλά χωρίς προσωπικές αιχμές, ούτε αναφορές στις δουλειές μας.

ORPHEAS said...

Κατανοητόν απολύτως!
Πονηρούλικο και μπαγάσικο....
Avanti popolo, padiera rossa!

Philalethe00 said...

Χριστός ανέστη! Καταπληκτικά και συστήνω και εκείνη την επιστολή ενός καπιταλιστή που αναφέρει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς κάπου, νομίζω στο "αργά βαδίζει ο Χριστός', στο κείμενο "σε ποιον ανήκει η γη;". Εκεί αναφέρει ο καπιταλιστής ότι σύμφωνα με ένα άλλο φυσικό δίκαιο, ο ίδιος πρέπει να τρώει για πολλούς ανθρώπους, ενώ ο εργάτης και η οικογένειά "του" πρέπει να μην τρώνε, είναι μνημείο "ορθολογικού" κυνισμού και πραγματική σύμφωνα με τον Άγιο.


Τώρα, για το θέμα μας, επειδή έχω κάνει παλαιότερα μια εργασία σε ένα μάθημα για τον εκδημοκρατισμό των εργασιακών χώρων, ίσως κάποιες από αυτές τις μέθοδες να τις έχουν απορρίψει πια. Ο Τζακ Γουέλτς, "αφεντικό", έλεγε ότι, όταν βάζει τον εργάτη στην διοίκηση μέσω διάφορων θεσμών, τότε 'εκτός από το σώμα του, έχει και το μυαλό του', όπως ισχυρίζεται ότι του είπε κάποτε κάποιος τέτοιος εργάτης (!- :-) ).

Πράγματι, όμως, λατρεύουμε τα δεσμά αυτά. Ενώ ακόμη και στην πρωτοχριστιανική περίοδο, ο Άγιος Ιγνάτιος Θεοφόρος εξηγούσε ότι ο Παύλος είπε να μην θέλουν οι δούλοι να απελευθερωθούν υπερβολικά, για να μην υποδουλωθούν στην επιθυμία αυτή... Σήμερα, απλώς γινόμαστε δούλοι ανθρώπων, ανάποδα από την προτροπή του Απ. Παύλου. Από την άλλη, αν κανείς επιθυμεί τα ουσιαστικά χωρίς να ξοδεύει πολύ χρόνο σε βιοποριστικές και όχι εθελοντικές και αφιλοκερδείς ενασχολήσεις, πρέπει να μάθει αυτό που είπε ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, δηλαδή ολιγοδεΐα και ολιγοκτησία. Έχω ένα φίλο φοιτητή από την Αφρική, που πραγματικά μελετά ώρες ατέλειωτες, ενώ ζει με ελάχιστα χρήματα σε επίπεδο επιβίωσης, subsistence level... Ιδού πρότυπο· και οι Πατέρες αυτά πρότειναν και έτσι έκαναν (βέβαια μέσα σε καθεστώς 'κομμουνιστικό', κοινοκτημοσύνης ;-) ), αν και χρησιμοποιούσαν τον χρόνο τους πιο πολύ για την ωφέλεια των άλλων... :-)

Ευχές πολλές! -και ζητώ συγγνώμη αν σας κούρασα και για την πολυλογία.... :-) Καλή συνέχεια, αγαπητή angeta!!! :-)

ange-ta said...

@ Philalethe00

είναι πολύ ωραία αυτά που μου γράφεις.

Υπάρχει και ένα κινημα στη Γερμανία, που επιδιώκουν να περνάνε με λιγότερα απο 4 ευρώ τη μέρα. την σπατάλη δεν την αντέχει η φύση.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...