Η χώρα των Ολυμπιακών Αγώνων 2008

Ποιός είναι αυτός ο κολοσσός,



πρώην κομμουνιστικός, νυν άκρως καπιταλιστικός,




που θα οργανώσει τους αγώνες της επίδειξης της ακραίας καταναλωτικής μανίας, των πιο φτηνών ανθρώπινων δεξιοτήτων, της αηδιαστικής επέμβασης της βιοχημείας και του ντοπαρίσματος, της αλλαζονίας, της βιομηχανίας παρακολούθησης, της επικυριαρχίας των μίντια, της εμμετικής επίδειξης των "αθανάτων" με πρώτον και καλλίτερον τον κ. Ρόγκ που δισαρεστηθηκε γιατι του ξύνισαν την σούπα οι "βρωμιάρηδες" του Θιβέτ;

Δείτε τι λέει ο Αντρέ Γκόρζ:



Την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, στα 100 περίπου εκατομμύρια περιπλανώμενους κινέζους που - ακριβως όπως οι "αλήτες" και οι "ληστές" του 18ου αιώνα- περιφέρονται από πόλη σε πόλη και απο χωριο σε χωριό αναζητώντας ένα μεροκάματο, θα προστεθούν άλλα 300 εκατομμύρια.

Το ποσοστό της σημερινής ανεργείας στον κινέζικο αστικό πληθυσμό εκτιμάται απο το Διεθνές Γραφείο Εργασίας ως 20% με αιχμές που φτάνουν το 34%.
......................
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η Κίνα, με το ένα πέμτο του παγκόσμιου πληθυσμού, διαθέτει μόλις 85 τετραγωνικά μέτρα καλλιεργησιμης επιφάνειας ανά κάτοικο. Το 40% των καλιεργήσιμων επιφανειών έχει καταστραφεί απο το 1955. Το 5% απο διάβρωση και τη μετατροπή σου σε έρημο, το 35% απο την αστικοποίηση και την εκβιομηχάνιση.

Πρεπει να γνωρίζουμε ότι απο τις δέκα πόλεις του κόσμου με την μεγαλύτερη ρύπανση, οι πέντε βρίσκονται στην Κίνα. Οτι η Κίνα μαστίζεται απο δραματική έλλειψη νερού. Οτι οι μισοί ποταμοί έχουν δηλητηριαστεί απο τα βιομηχανικά απόβλητα και δεν έχουν πια ψάρια. Οτι το εμφιαλωμένο νερό πωλείται στο Πεκίνο πιο ακριβά απο ότι το γάλα κι ότι τα "μπάρ οξυγόνου" πωλούν στους καταναλωτές καθαρό αέρα. Οτι τα δύο τρίτα του πληθυσμού της γεωργίας και της βιομηχανίας είναι συγκεντρωμένα σε κοιλάδες, που μόνο τα διαρκώς υψωνόμενα φράγματα μπορούν να τις προστατέψουν απο τις πλημμύρες.

Πρέπει να τα γνωρίζουμε όλ αυτά για να μετρήσουμε, όπως γράφει ο Ζακ Ρομπέν, ότι "η συζητηση περί του αυτοκινήτου ή του υπολογιστη για τον καθένα γελοιοποιείται από την παγκόσμια οικολογία".

Πρέπει επίσης να γνωρίζουμε ότι σχεδόν το σύνολο (το 99%) της αύξησης του παγκόσμιου δυνητικά ενεργού πληθυσμού θα πραγματοποιηθει στις φτωχειές ή τις πολύ φτωχειές χώρες (εισόδημα μικρότερο απο 40 ή 120 δολάρια το μήνα) κι ότι οι επενδύσεις των υπερεθνικών εταιρειών σ αυτές τις χώρες δημιουργούν συχνά περισσότερη ανεργεία παρά απασχόληση και οπωσδήποτε ΔΕΝ μετριάζουν καθόλου την απελπιστικά απελπιστική μαζική φτώχεια.



Καλή 25η Μαρτίου, όση απόμεινε

Ν ε α ρ ό ν Υ δ ω ρ.

Παγκόσμια αποθέματα νερού. Πράσινο: άφθονο νερό, κόκκινο: έλειψη νερού



Νεαρόν ύδωρ, έλεγαν οι προπαπούδες μας και απο νεαρον ύδωρ έγινε νερό. Είναι η μήτρα της ζωής και δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη νοιώθει ηρεμία δίπλα στο νερό, πάνω στο νερό, μέσα στο νερό.
Για τον Θαλή τον Μιλήσσιο το νερό ήταν το βασικό στοιχείο της φύσης. Ολα ερχονται απο αυτό και όλα καταλήγουν σ αυτό.
Σήμερα 1,2 δισεκατομμύρια ανθρώπινα όντα δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό, ενώ 2,5 δισεκατομμύρια υποφέρουν και αρρωσταίνουν απο την κακή του ποιότητα.
Το σωτηριον έτος 2004 παίθαναν 6 φορές περισσότερα παιδιά απο κατανάλωση μολυσμένου νερού, από ότι το 1996. Την ίδια περίοδο διπλασιάστηκε η ζήτηση νερού

Οταν θα λειώσουν και οι τελευταίοι πάγοι, πολλά ποτάμια θα στερέψουν, γιατι πάγοι είναι αυτοί που κάθε άνοιξη ρέουν στις κύτες τους.

Τα ποτάμια βρωμίζουν, όλο και περισσότερο, γιατι εκεί πλαίνονται οι μπουγάδες και χύνονται τα απόβλητα των βιομηχανιών

20% των παγκόσμιων αποθεμάτων του γλυκού νεού καταναλώνει η βιομηχανία, κυρίως για την ψύξη των θερμοηλεκτρικών σταθμών παραγωγής ρεύματος.

70% η αγροτική παραγωγή.

Οι υπανάπτυκτες χώρες καταναλώνουν το 90% του διαθέσιμου νερού στην αγροτική παραγωγη. Είναι επομένως φανερό, πόσο σημαντική είναι η ύπαρξη γλυκού και καθαρού νερού για τις πτωχές χώρες.

Στην χώρα μας, που δεν υπάρχει ούτε οικολογική ηθική ούτε οικολογική πολιτική ούτε οικολογική ευαισθησία, η κατάσταση είναι δραματική!
Περιμένω τον κ. Σανιδά - μόλις τελειώσει με τους απεργούς της ΔΕΗ -
να μιλήσει για υπεύθυνους και να ζητησει αποκατάσταση των ζημιών!

Περιμένω να ζητήσει ποινικές ευθύνες απο όλους αυτούς που υποβαθμίζουν το περιβάλλον μας και ανοίγουν διάπλατες πόρτες στον θάνατο.

Διαβάστε και κλάφτε, όσο ακόμα τρέχει νερό απο τα μάτια μας!

SOS O ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΥΛΑΕΙ ΣΤΟΝ ΑΣΩΠΟ
Της Χριστίνας Μωράκη

Ο ποταμός που από πηγή ζωής μετατράπηκε σε καταβόθρα.

Ο Ασωπός, που περνά από το Συκάμινο, τον Ωρωπό, το Σχηματάρι και τα Οινόφυτα, και καταλήγει στον νότιο Ευβοϊκό, κάποτε αποτελούσε πηγή ζωής για την Βοιωτία και την Αττική. Με τα γάργαρα πεντακάθαρα νερά του έζησαν άνθρωποι για αιώνες ολόκληρους. Ο κόσμος περιδιάβαινε στις όχθες του χαζεύοντας τα φλαμίνγκο και τους ερωδιούς και κολυμπούσε και ψάρευε άφοβα στα νερά του. Προσέφερε καταφύγιο σε δεκάδες είδη πτηνών, πολλά από αυτά σπάνια, όπως οι κύκνοι και οι ψαραετοί.

Σήμερα, περισσότερες από 200 βιομηχανίες απορρίπτουν τα λύματά τους στον Ασωπό. Στο Χαλκούτσι, δίπλα στα νερά κυριαρχεί αφόρητη δυσοσμία. Σε πολλά άλλα σημεία το ποτάμι είναι σκέτος βούρκος. Οι παράνομοι αγωγοί είναι εμφανείς. Η ορνιθοπανίδα απειλείται και το κολύμπι απαγορεύεται.

Το νερό δεν πίνεται και δεν αγγίζεται.

H ζημιά στο οικοσύστημα είναι ορατή και το χειρότερο, μη αναστρέψιμη.
Γιατί μας σκοτώνουν;

Δεκαετίες ολόκληρες το φώναζαν οι κάτοικοι, πριν από πέντε μήνες το παραδέχτηκε η πολιτεία: στην άτυπη βιομηχανική ζώνη της ευρύτερης περιοχής των Οινοφύτων, Σχηματαρίου και Τανάγρας, «απουσιάζουν οι βασικές υποδομές που επιτρέπουν την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος». Με άλλα λόγια ο Ασωπός έχει μετατραπεί σε θανατηφόρο βούρκο από τα ανεπεξέργαστα στερεά και υγρά απόβλητα που ρίχνουν ασυστόλως και χωρίς κανέναν έλεγχο οι γύρω βιομηχανίες στο ποτάμι.
Η ιστορία ξεκίνησε πριν από σαράντα ολόκληρα χρόνια, με χουντικό προεδρικό διάταγμα του 1969, το οποίο επέτρεπε την εγκατάσταση βιομηχανιών στην ευρύτερη περιοχή των Οινοφύτων. Η απόφαση αυτή ωστόσο δεν καθόριζε τον τρόπο λειτουργίας, ούτε έθετε όρια στις δραστηριότητές των βιομηχανιών. Δέκα χρόνια μετά, το 1979, με απόφαση του νομάρχη Βοιωτίας, επετράπη η ρίψη αποβλήτων στον Ασωπό, με την προϋπόθεση να ελέγχονται για τις ποσότητες χρωμίου που περιέχουν. Εν τω μεταξύ τα εργοστάσια είχαν ήδη συγκεντρωθεί κατά δεκάδες στην περιοχή και μαζί τους είχε μετοικήσει χιλιάδες κόσμος για ανεύρεση εργασίας.

Τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια, έως το 2004, κανένας επίσημος φορέας δεν ασχολήθηκε με τη ζημιά που μπορεί να προκαλούσαν οι βιομηχανίες στο περιβάλλον, πόσο μάλλον με το αν τηρούσαν τις προδιαγραφές ασφαλείας στη απόρριψη των αποβλήτων τους. Τη δεκαετία του ‘90 το ΥΠΕΧΩΔΕ έδωσε την εντολή για κάποιες πρώτες ενέργειες απορρύπανσης οι οποίες δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Το 1997 ανατέθηκε μελέτη στο Πολυτεχνείο, η οποία κατέδειξε την απουσία εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων στα εργοστάσια καθώς και το μέγεθος της ρύπανσης. Οι επιστήμονες πρότειναν την δημιουργία κεντρικής μονάδας επεξεργασίας λυμάτων στο Στενό Αυλώνα. Και το σχέδιο αυτό εγκαταλείφθηκε γιατί δεν βρέθηκε επίσημος φορέας διατεθειμένος να αναλάβει τη χρηματοδότηση.

Τότε ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις των κατοίκων. Μάλιστα κάποιοι εργοστασιάρχες έκατσαν στο σκαμνί ως υπαίτιοι της ρύπανσης. Τα πρόστιμα που τους επεβλήθηκαν ήταν της τάξεως των 1500-2000 ευρώ, μαζί με και ποινές φυλάκισης δύο και τριών μηνών με τριετή αναστολή. Φυσικά προτίμησαν να πληρώσουν παρά να ξοδέψουν για εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού και επεξεργασίας λυμάτων.

Στη συνέχεια, τίποτα δεν άλλαξε. Οι βιομηχανίες συνέχισαν να ξεφορτώνονται ανεπεξέργαστα λύματα με τον ίδιο ακριβώς παράνομο τρόπο, και χιλιάδες άνθρωποι συνέχιζαν να πίνουν επικίνδυνο νερό χωρίς να ξέρουν τίποτε.


Το Νοέμβριο του 2004 ανιχνεύτηκαν για πρώτη φορά υψηλές συγκεντρώσεις χρωμίου στο πόσιμο νερό και στις αρχές του 2005, ύστερα από νέο έλεγχο, οι τιμές βρέθηκαν ακόμα υψηλότερες. Το θέμα μάλιστα έφτασε με επερώτηση και στη βουλή χωρίς αποτέλεσμα. Οι αναλύσεις εμφάνιζαν μεν υψηλές συγκεντρώσεις χρωμίου, αλλά κανείς δεν προνόησε να δει τι είδους χρώμιο ήταν αυτό (καρκινογόνο εξασθενές ή όχι) και από πού προέρχεται. Το δεύτερο εξάμηνο του 2005 και το 2006 δεν έγινε κανένας έλεγχος ή ανάλυση. Από τον Ιανουάριο του 2007 με πρωτοβουλία του Δήμου Οινοφύτων άρχισαν συστηματικές αναλύσεις και παρακολουθήσεις του νερού. Η ποσότητα του ολικού χρωμίου βρέθηκε συνεχώς αυξανόμενη. Ο κόσμος άρχισε να διαμαρτύρεται. Η δημοτική αρχή ζητούσε διορία τριών ετών για την αλλαγή προέλευσης του νερού και οι δημότες ζητούσαν να γίνει ανάλυση για να διαπιστωθεί η ύπαρξη ή όχι εξασθενούς χρωμίου. Μετά από παρέμβαση των πολιτών έγινε τελικά η ανάλυση από το Γενικό Χημείο του κράτους και αποδείχτηκε ότι το νερό είναι τοξινωμένο με ασθενές χρώμιο.

Μέχρι σήμερα το νερό που τρέχει στις βρύσες των σπιτιών είναι το ίδιο.

Οι κάτοικοι πληρώνουν για να πίνουν εμφιαλωμένο νερό, αλλά οι φτωχοί μετανάστες και οι εργάτες μέσα στα εργοστάσια είναι σε ακόμα πιο δυσμενή θέση.

Σε πέντε ολόκληρους δήμους εξελίσσεται μια αληθινή τραγωδία χωρίς να γίνεται τίποτα..

Το φθινόπωρο το ΥΠΕΧΩΔΕ είχε δηλώσει ότι Οινόφυτα και η Αυλίδα θα συνδεθούν με το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ πριν από τα Χριστούγεννα, και ότι στις δύο περιοχές θα κατασκευαστούν ταχυδιυλιστήρια συνολικού προυπολογισμού 2 εκ. ευρώ. Επίσης, ότι εντοπίστηκαν οι υπαίτιες εταιρείες και διαβιβάστηκαν οι σχετικοί φάκελοι στον εισαγγελέα και τη Νομαρχία, ότι διεξάγονται έλεγχοι και η ποιότητα του νερού είναι υπό παρακολούθηση.

Στην ουσία,

Στις βρύσες τρέχει ακόμη μολυσμένο νερό.οι βιομηχανίες συνεχίζουν να απορρίπτουν τα απόβλητά τους με τον ίδιο τρόπο, ο Ασωπός παραμένει βούρκος

Και το χειρότερο, κανείς δεν έχει ακόμα ξεκινήσει να ερευνά τις επιπτώσεις του χρωμίου στις αγροτικές καλλιέργειες.

Ο μικρός πρίγκιπας και ο φονιάς του Saint-Exupery

Ο 88χρονος γερμανός Horst Rippert, αδελφός του γερμανού τραγουδιστη με το ρωσικό όνομα Ivan Rebroff, πιλότος της πρώην γερμανικής Luftwaffe, ομολόγησε ότι αυτός κατέρριψε το αεροπλάνο του συγραφέα του μικρού πρίγκιπα Antoine de Saint-Exupery.
«Εζησα μέσα στις τύψεις», μας λέει σήμερα, 64 χρόνια μετά την πράξη του.

Νομίζει, ότι θα τον συγχωρήσουμε!

64 χρόνια σιώπησε, για να μη χαλάσει τη καριέρα του.

Τωρα που οι μέρες του είναι μετρημένες, μας μιλάει για τύψεις!

Με την εξομολόγηση του Horst Rippert, μπήκε ένα τέλος στις απόψεις που ήθελαν τον Antoine de Saint-Exupery να έχει αυτοκτονήσει.

Ξαναδιάβασα για 5η ή 6η φορά τον μικρό πρίγκιπα του μεγάλου ρομαντικού!

Στην τύχη, έπεσα πάνω στο διάλογο με την αλεπού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΠΡΩΤΟ

Τότε ήταν που παρουσιάστηκε η αλεπού:



- Καλημέρα, είπε η αλεπού.

- Καλημέρα, απάντησε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας, που γύρισε προς το μέρος απ' όπου ακουγόταν η φωνή, μα δεν είδε τίποτε.

- Εδώ είμαι, είπε η φωνή, κάτω από τη μηλιά...

- Ποια είσαι συ; είπε ο μικρός πρίγκιπας. Είσαι πολύ όμορφη...

- Είμαι μια αλεπού, είπε η αλεπού.

- Έλα να παίξεις μαζί μου, της πρότεινε ο μικρός πρίγκιπας. Είμαι τόσο λυπημένος...

- Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου, είπε η αλεπού, δεν είμαι εξημερωμένη.

- Α! συγνώμη, έκανε ο μικρός πρίγκιπας. Μα, αφού σκέφτηκε λίγο, πρόσθεσε:

- Τι πάει να πει «εξημερωμένη»;

- Δεν θα είσαι από 'δω, είπε η αλεπού, τι ψάχνεις να βρεις;

- Ψάχνω να βρω τους ανθρώπους, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Τι σημαίνει εξημερωμένη;

- Οι άνθρωποι, είπε η αλεπού, έχουν τουφέκια και κυνηγούν. Αυτό είναι πολύ ενοχλητικό. Ακόμη ανατρέφουν κότες. Είναι το μόνο που τους ενδιαφέρει. Μήπως ψάχνεις για κότες;

- Όχι, είπε ο μικρός πρίγκιπας, ψάχνω για φίλους. Τι σημαίνει «εξημερώνω»;

- Είναι κάτι ξεχασμένο για τα καλά, τώρα πια, είπε η αλεπού. Αυτό σημαίνει «δημιουργώ δεσμούς».

- Δημιουργώ δεσμούς;

- Ναι, βέβαια, είπε η αλεπού. Για μένα εσύ δεν είσαι ακόμη παρά ένα αγοράκι όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα μικρά αγόρια. Και δεν έχω την ανάγκη σου. Κι εσύ το ίδιο δεν έχεις την ανάγκη μου. Για σένα, δεν είμαι παρά μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Μα, αν εσύ με εξημερώσεις, θα 'χουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Θα 'σαι για μένα μοναδικός στον κόσμο. Θα 'μαι για σένα μοναδική στον κόσμο...

- Αρχίζω να καταλαβαίνω, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Υπάρχει ένα λουλούδι... νομίζω πως μ' έχει εξημερώσει...

- Καθόλου απίθανο, είπε η αλεπού. Πάνω στη Γη βλέπει κανείς κάθε λογής πράματα...

- Ω! Αυτό δεν έγινε στη Γη, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Η αλεπού φάνηκε να ενδιαφέρεται πολύ.

- Σ' ένα άλλο πλανήτη;

-Ναι.

- Υπάρχουν κυνηγοί σε κείνο εκεί τον πλανήτη;

- Όχι.

- Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον! Και κότες;

- Όχι.

- Τίποτε δεν είναι τέλειο, αναστέναξε η αλεπού. Όμως, η αλεπού ξαναγύρισε στην ιδέα της:

- Η ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγώ κότες, οι άνθρωποι κυνηγούν εμένα. Όλες οι κότες μοιάζουν μεταξύ τους κι όλοι άνθρωποι μοιάζουν το ίδιο. Λοιπόν, κι εγώ κάπως βαριέμαι. Όμως, αν με εξημερώσεις, η ζωή μου θα μοιάζει σαν να την πλημμύρισε ο ήλιος. Θα γνωρίσω ένα θόρυβο από βήματα διαφορετικά απ' όλα τ' άλλα. Τα άλλα βήματα με κάνουν να καταχωνιάζομαι μέσα στη γη. Το δικό σου θα με φωνάζει να βγω έξω από την τρύπα μου, σαν να 'ναι μια μουσική. Κι ύστερα, κοίταξε! Βλέπεις εκεί κάτω τα σταροχώραφα; Εγώ δεν τρώω ψωμί. Για μένα, το σιτάρι δεν χρησιμεύει σε τίποτε. Κι αυτό είναι θλιβερό! Μα εσύ έχεις χρυσαφένια μαλλιά. Θα 'ναι υπέροχα όταν θα μ' έχεις εξημερώσει! Το στάρι που είναι χρυσαφένιο, εσένα θα μου θυμίζει. Και θ' αγαπώ το θόρυβο του ανέμου καθώς θα περνάει ανάμεσα από τα στάχυα του σταριού.

Η αλεπού σώπασε και βάλθηκε να κοιτάζει το μικρό πρίγκιπα για πολλή ώρα.

- Σε παρακαλώ, εξημέρωσέ με, είπε!

Γυναίκες, γυναίκες, γυναίκες.................

Πορτραίτα γυναικών που έγιναν γνωστές μέσω της Τέχνης




Φιγούρες γυναίκών που έγιναν γνωστές μέσω της Τέχνης



Πορτραίτα γυναικών που έγιναν γνωστές μέσω της έβδομης Τέχνης




Γυναίκες άγνωστες!!!!!!!!!!!
Εδώ δουλεύουν φορτωμένες με την απαίσια μπούργκα. Για να καταλάβετε αυτές τις δυστυχισμένες, φορέστε ένα παρόμοιο ένδυμα και προσπαθείστε απλώς να πλύνετε τα πιάτα.
Σκεφτείτε να κουβαλήσετε σωλήνες, όπως οι εικονιζόμενες στην πρώτη φωτογραφία, που πρέπει να συντονιστούν τα βήματα τους για να μη γκρεμοστακιστούν!








Γυναίκες στην καθημερινότητα



Γυναίκες εργαζόμενες σε φάμπρικες τους αίσχους!
Sweatshop

Γυναίκες στις στατιστικές.
Δεν απορείτε που η ψαλίδα ανοίγει αντί να κλείνει;;
Εγώ όχι, δεν απορώ καθόλου. Η γυναίκα είναι ο καθρεύτης της πλούσιας κοινωνίας μας.

8 Μαρτίου, ημέρα της γυναίκας

Στις 8 Μαρτίου του 1857, εργαζόμενες στην υφασματοβιομηχανία διαδηλώνουν στους δρόμους της Νέα Υόρκης, ενάντια στις απάνθρωπες συνθηκες εργασίας και τις χαμηλές αμοιβές.
Ζητάνε ισότητα και σεβασμό.
Η Νεοϋορκέζικη αστυνομία δίνει ένα αιματηρό τέλος στην ειρηνική διαδήλωση αυτών των αδύνατων και φτωχών υπάρξεων. Πολλές από αυτές θα βρούν το θάνατο από τα πυρά της αστυνομίας και ακομα περισσότερες θα τραυματιστούν σοβαρά.

50 Χρόνια αργότερα η Κλάρα Τσέτκιν, θα ζητήσει να καθιερωθεί η 8 Μαρτίου, ημέρα αφιερωμένη στη γυναίκα.

Πέρασε άλλος ένας αιώνας. Η κοινωνία, δυτική, ανατολική, χριστιανική ή μουσουλμανική συνεχίζει να αντιμετωπίζει το άλλο μισό του ουρανού με διακρίσεις και αγριότητα.
Πάρτε όλες τις αδικίες που συμβαίνουν σήμερα και θα δείτε ότι η γυναίκα είναι διπλά και τρίδιπλα πιο αδικημένη, απο κάθε άλλο ανθρώπινο όν.

Σε κάθε στατιστική αναμέτρηση η γυναίκα κρατάει τα αρνητικά πρωτεία.
Η πλειονότητα των αναλφάβητων, των πεινασμένων, των καταπιεσμένων είναι γυναίκες.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, εκατομμύρια γυναίκες βιάζονται κάθε χρόνο!
ενώ άλλα 130.000.000 κορίτσια, που ακόμα δεν έχουν καταλάβει τον κόσμο, γίνονται θύματα ακρωτηριασμού, με θύτες τις ίδιες τις μανάδες τους.

Είναι λάθος να θυμώμαστε την μειονεκτική θέση της γυναίκας μόνο μια φορά το χρόνο, αλλά είναι εξ ίσου λάθος να μην την θυμόμαστε ποτέ.

Το φεμινιστικό κίνημα που ξεκίνησε στα μέσα του 19ου αιώνα και έφτασε στην άνθιση του μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ενώ έδειχνε να βάζει το ζήτημα σε σωστές βάσεις, στο τέλος εκφυλίστηκε και η μόνη του επιτυχία ήταν να ρίξει τις γυναίκες χωρίς εφοδια στην αγορά εργασίας, μειώνοντας ταυτόχρονα το μεροκάματο του άνδρα.

Η οικογένεια γίνεται ο πρώτος στόχος αλλά και το μεγαλίτερο θύμα των εμπορευματικών σχέσεων παραγωγης καταναλωτικών αγαθών.

Η σημερινή αλλοτρίωση, είναι τόσο βαθειά ριζωμένη μέσα στην συνείδηση μας, που αδυνατούμε να δούμε πέρα από τη μύτη μας.

Δείτε τι απόμεινε σήμερα από τους τόσους αγώνες και φρικιάστε!

Η μπούρκα και η μαντύλα κερδίζουν όλο και πιο πολύ έδαφος στο μουσουλμανικό κόσμο, ενώ οι γυναίκες στον "ελεύθερο κόσμο" όταν δεν δουλεύουν 12 και 15 ώρες το 24ωρο, για να καλύψουν τις ανάγκες του σπιτιού και να συμβάλουν στα οικονομικά της οικογένειας, τρέχουν να ποζάρουν σε κάθε λογιώ ηλίθιες εκπομπές, όπου επιδεικνύουν τα σιλικονάτα κάλη τους και το άδειο μυαλό τους.

Ξεπουλάνε την αξιοπρέπεια τους για λίγο χρήμα και προβολή.

Θύμα αυτης της απαράδεκτης κοινωνίας μας είναι και η γνωστη υφιστάμενη.

Ε, λοιπόν εγώ, παρα την κάθετη διαφωνία μου, με το τρόπο που η υφιστάμενη έδρασε,

αφιερώνω την 8η Μαρτίου του 2008 σ αυτήν τη γυναίκα!

Σ αυτην που τα μέσα την προβάλλουν

με το τρόπο που της προβάλλουν, χωρίς αιδώ!

Στη ερωμένη του εραστή προϊστάμενου,

στη γυναίκα που πάνω της η ελληνική δικαισύνη

αποφάσισε να επιδείξει την αυστηρότητά της και τα σάπια δόντια της.

Σ αυτη τη θλιβερή ύπαρξη

αλλά και σε όλες εμάς

που δεν βρήκαμε το θάρρος να πάμε έξω απο τα δικαστηρια

και να φωνάξουμε:

Εεεεε, εσείς ακούστε μας

Οι κλέφτες και οι εκβιαστές είναι έξω

και το ξέρετε!!!!

Κόσοβο: Ενα νέο μαφιόζικο κράτος!

Το πρώην αφεντικό του γραφείου της Interpol στη Ρωσσία δηλώνει ανοιχτά και με δύναμη: οι κοσοβάροι ηγέτες, με πρώτο και καλύτερο τον πρωθυπουργό Hashim Thaçi, είναι στενά συνδεμένοι με τα μαφιοζικά δίκτυα της περιοχής.
Η ανεξαρτησία του Κοσόβου κολυμπά μέσα στα νερά του "πολιτικά ορθού". Μεταξύ όλων εκείνων που ασχολούνται, με τον ενα ή τον άλλο τρόπο, με αυτο το περίπλοκο ζήτημα, κανένας δεν αποφασίζει να ονομάσει τα πράγματα με το όνομά τους. Τι ξεχνούν λοιπόν να πουν; Ως εμπειρογνώμων στην εγκληματολογία και πρώην διευθυντής του ρωσικού γραφείου της Interpol, μπορώ να δηλώσω χωρίς περιστροφές: Εχουμε στην πραγματικότητα απέναντι μας ένος μαφιοζικο κράτος μέσα στην καρδιά της Ευρώπης.

Τον Οκτώβριο του 1997, διηύθυνα το εθνικό κεντρικό γραφείο της Interpol στη Ρωσσία και από τον Νοέμβριο, η διεθνής γενική γραμματεία απηύθυνε στο σύνολο των χωρών μελών μια ειδική έκθεση που ζητούσε απ' όλες τις αστυνομίες να συγκεντρωθεί η προσοχή τους στις μαφιοζικες ομαδες των Αλβανών του Κοσόβου, τότε στην πληρη αναπτύξη τους. Αυτό το έγγραφο υπογράμμιζε οτι οι Κοσοβάροι ελέγχουν κατά 60% εως 80% την κίνηση της ηρωϊνης προς την Ελβετία, Αυστρία, Γερμανία, Ουγγαρία, Τσεχία, Σουηδία και Νορβηγία.
Έδειχνε ότι αυτές οι μαφιόζικες δομές εξασφάλιζαν τη διακίνηση των ναρκωτικών από τα Βαλκάνια προς την Δυτική Ευρώπη, σύμφωνα μ' ένα δρομολόγιο που καθιερώθηκε από το τέλος του 19ου αιώνα, το δρομολόγιο του όπιου και έπειτα και της ηρωϊνης από το Πακιστάν, Αφγανιστάν, Ιράν και Τουρκία.

Ένας φόρος 3% για χρηματοδότηση του στρατού του Κοσόβου

Μετά την ως άνω έκθεση, μια συντονισμένη επιχείρηση της Interpol σε ορισμενες χώρες της Ευρώπης κατάφερε να διαλύσει σημαντικές εγκληματικές οργανώσεις Αλβανών. Το 1999, οι πράκτορες της ειδικής μονάδας αντί-μαφίας της ιταλικής αστυνομίας συνέλαβαν τον επικεφαλής μιας απο αυτες τις ομαδες, Agim Gashi, που ζούσε στη Πρίστινα, πρωτεύουσα του Κοσόβου. Περισσοτερα απο 120 ατομα συνελήφθηκαν κατά τη διάρκεια της ίδιας επιχείρησης, ως επί το πλείστον Αλβανοί του Κοσόβου. Κατά τη διάρκεια της εν λόγω έρευνας, η ιταλική αστυνομία διαπίστωσε ότι, μεταξύ του1991 και του 1999, η κοσοβάρικη μαφία και οι διακλαδωσεις της στη διασπορά είχαν προσφέρει στους σεπαρατίστες του Κοσόβου περι τα 1,5 δισεκατομμύρια γερμανικά μάρκα [ 750 εκατομμύρια ευρώ], χρήμα προερχόμενο κύριως από την διακίνηση των ναρκωτικών.
Μετά το 1997, και της «νομιμοποίησης» του Κοσόβου με τις ευλογίες των ΗΠΑ, οι εγκληματικές φράξιες συγκεντρώνονται μέσα στο στρατό του UCK και η αλβανική μαφία καθιερώνει φόρο 3% στα εισοδήματα των αλβανών του εξωτερικου και του Κοσόβου. Τα ποσά αυτα χρησιμοποιηθηκαν για να εξοπλίσουν τον UCK , που τέλος το 1998 μετρούσε ήδη πάνω απο 20.000 στρατιώτες. Ταυτοχρόνως, ο UCK και οι αρχηγοί των μαφιόζικων σεπαρατιστών μοιραζονται τον ελεγχο της παραγωγής και διακίνησης των ναρκωτικών. Μετα τις επιδρομές του ΝΑΤΟ στη πρώην Γιουγλοσλαβία η μαφία βλέπει τα εισοδήματα της να ανεβαίνουν ακόμα περισσότερο.

Σύμφωνα με την Interpol και την ΕΥΡΩΠΟΛ το 1999 και το 2000 οι μαφιόζικες συμμορίες των Αλβανών του Κοσόβου συγκέντρωναν 15 δισεκατομμύρια γερμανικά μάρκα [περίπου 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ].

Στη ίδια περιοδο, αυτή η μαφία διαφοροποιείται και επιδίδεται επιπροσθέτως και σε εμπορία της ανθρώπινης σαρκας και σε πορνεία. Άρχισαν με την εγκατασταση των στρατιωτών του ΝΑΤΟ, για την διασκέδαση των οποίων ιδρύεται «βιομηχανία ψυχαγωγίας». Το ίδιο το Κόσοβο, αλλά και τα σερβικά εδάφη χτυπήθηκαν τότε από ένα κύμα απαγωγών νέων γυναικών, οι οποίες αναγκάστηκαν να εκπορνευθούν στις εγκαταστάσεις KFOR [διεθνής δύναμη διατήρησης της ειρήνης στο Κόσοβο, κάτω από τον έλεγχο του ΝΑΤΟ].

Με την υποστήριξη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ οι μαφιοζικες συμμορίες αναπτύσουν εξαιρετικά γρήγορα τις δραστηριότητές τους στη Δυτική Ευρώπη και κυρίως στην Ιταλία.

Μια έκθεση της ΕΥΡΩΠΟΛ που γράφτηκε το 2006 σημείωνε ότι οι μαφιοζικές δομές των Αλβανών του Κοσόβου, με την ευλυγισία τους, τη βία τους και τη σκληρότητά τους, είχαν επεκτείνει την κυριαρχία τους σε αρκετούς τομείς της εγκληματικής δραστηριοτητας, με τόση επιτυχία, ώστε το τέλος του 2007, σύμφωνα με πληροφορίες της ιταλικής αστυνομίας, που επιβεβαιωνονται από το γερουσιαστή Emiddio Novi, οι τρεις πιο σημαντικές «οικογένειες» της ιταλικής μαφίας, Cosa Nostra, το Ndrangheta και το Camorra - διεξήγαγαν διαπραγματεύσεις μεταξυ τους, ώστε να δημιουργήσουν ενα ενοποιημένο καρτελ για αποτελεσματικότερη αντίσταση κατά της μαφίας των Αλβανών του Κοσόβου.

Στη Γερμανία, η κατάσταση είναι το ίδιο κρίσιμη, επειδή οι Αλβανοί "προσφυγες" του Κοσόβου έχουν εισαγάγει τεράαστιες ποσότητες kalachnikovs και ακόμα έχουν δραστηριοποιηθεί στη εκδοση και διακίνηση πλαστων χαρτονομισματων.

Η μαφία των Αλβανών έχει κατακτήσει επίσης την ΗΠΑ. Ένα δικτυο που ονομάζεται «ο συνεταιρισμός» (the Corporation) έχει πάρει τον έλεγχο των ήμισυ περίπου παράνομων παιχνιδιών μέσα στη πόλη της Νέας Υόρκης. Το 2006, οταν το FBI αναλαμβάνει να εκκαθαρίσει αυτήν την εγκληματική δομή, ανακαλύπτει ότι οι μηχανές που επιτρέπουν να παίξουν πόκερ απέφεραν κέρδη στον «συνεταιρισμό» ύψους εκατομμύριων δολαρίων το χρόνο.

Οι κοσοβαρικες βουλευτικές εκλογές της 18ης Νοεμβρίου εδωσαν τη νίκη στο Δημοκρατικο Κομμα του Κοσόβου (PDK), με ηγέτη τον Hashim Thaçi.
Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι όποιος και όποιος. Διπλωματούχος του πανεπιστημίου της Πρίστινα, ενώσω ήταν φοιτητής δήλωνε οπαδός του μαρξισμού και εθνικοσοσιαλισμού. Οταν ξέσπασε ο πόλεμος στην Γιουγκοσλαβία, στρατολογείται στις πρώτες παράνομες οπλισμένες ομαδες Αλβανών του Κοσόβου και πραγματοποιεί αμέσως την ένωση των εθνικιστών και των μαφιόζων.

Οταν η Madeleine Albright υποστήριζε το «φίδι» Thaçi

Το 1993, οι φίλοι του και ο ιδιος ξεκινούν τις πρώτες δολοφονίες Σέρβων αστυνομικών και αρκετών άλλων προσώπων. Μετα απ' αυτό το «βάπτισμα της φωτιάς», ο Thaçi ενσωμάτωθηκε στο περιβάλλον της μαφιοζικης οικογένειας Jashari, ειδικευμένη στην διακίνηση των όπλων των ναρκωτικών και στην πορνεία. Οι μαφιοζοι τον έστειλαν για εκπαίδευση στη Ζυρίχη, ωστόσο αυτή η «περιοδος τελειοποίησης» ήταν περισσότερο ένα κάλυμμα για παράνομη εμπορεία οπλων προκειμένου να μαζέψει χρήμα για την υποστήριξη των σεπαρατιστών. Την άνοιξη του 1997, ο Thaçi επέστρεψε στο Κόσοβο και οργάνωσε μια σειρά δολοφωνιών Σέρβων αστυνομικών. Σύμφωνα με τη διεθνή οργάνωση για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου Human Rights Watch, η συμμορια που διηύθυνε ήταν υπεύθυνη για πέντε τουλάχιστον δολοφονιες και αρκετές δεκάδες απαγωγές.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1998, μικρές ομαδες μελη του UCK, με την οικονομική υποστήριξη της τοπικής μαφίας και της διασποράς, στρατολογούν με μια κινηση μονο πανω απο 10.000 μαχητες. Τα όπλα τους προέρχονται πρωτίστως απο την Αλβανία, όπου στη διάρκεια των διαδηλώσεων του 1997, είχαν λεηλατηθεί πολλές αποθήκες οπλων του στρατού.
Ο Thaçi είναι τότε ένας απο τους νεότερους επικεφαλής του UCK. Αποκαλούμενος «το φίδι», γνωρίζει την ώρα της δόξας του όταν η αμερικανίδα υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, η Madeleine Albright, δηλώνει ότι ο Thaçi είναι, «μεταξύ των Αλβανων του Κοσόβου που αγωνίζονται για τη δημοκρατία, ο ηγέτης που έχει το περισσοτερο μέλλον».
Η υποστήριξη αυτη των διαδοχικών υπεύθυνων της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής δεν θα διαψευθεί.

Όλα αυτα τα παραπάνω μας επιτρέπει να πούμε ότι η κοσοβάρικη ανεξαρτησία έχει μια σκοτεινή πλευρά, ακόμα περισσότερο όταν τα γεγονότα που αναφέρω παραπάνω δεν αντιπροσωπεύουν παρά μόνο την κορυφή του παγόβουνου.

Vladimir Ovtchinski Ogoniok

Νομικός, στρατηγός της αστυνομίας (στη σύνταξη).

Οι υπογραμμίσεις δικές μου

Διαβάζω και αντιγράφω

Πως θα μπορούσα να χαλάσω το χατήρι στο φίλο μου συνμπλόγκερ Βιτα μι Μπάρουακ!

Μου ζήτησε να πάρω το πιο κοντινό μου βιβλίο, να πάω στη σελίδα 123 και από κει να αντιγράψω την 6η και 7η και την 8η περίοδο.
Ε, καλά μην γινόμαστε και τυπολάτρες, να μετράω από τελεία σε τελεια, είναι κομμάτι βαρετό. Μπορεί όμως και να είναι όντως οι ζητηθείσες!

Αντιγράφω, λοιπόν, τρεις προτάσεις που είμαι σίγουρη, ότι θα σας διασκεδάσουν με την σοβαρότητα τους:



Αλλωστε , χωρίς την υπόθεση μιας τέτοιας common decency (κοινή αξιοπρέπεια), η καθημερινή ζωή των ανθρώπων θα έμοιαζε με εκείνους τους διαλόγους ανάμεσα σε rational fools, (ορθολογικοί τρελλοί) όπως τους φαντάζεται ο Αμάρτια Σεν:

- Πού βρίσκεται ο σταθμός; Με ρωτάει ένας περαστικός.
- Εκεί κάτω του λέω δείχνοντας το ταχυδρομείο και μήπως μπορείτε να μου ταχυδρομήσετε αυτό το γράμμα, μια και είναι στο δρόμο σας;
- Ναι ευχαρίστως μου απαντάει, αποφασισμένος να ανοιξει τον φάκελο για να δει αν περιέχει κάτι ενδιαφέρον.

Το βιβλίο είναι «το αδιέξοδο του Ανταμ Σμίθ» του Ζαν Κλώντ Μισεά.
Θεωρώ, ότι αξίζει να το κουβεντιάσουμε στο επόμενο πόστ. Η συζήτηση θα είναι για τον σοσιαλισμό και τον φιλελευθερισμό, έννοιες που για τον Μισεά ταυτίζονται αμφότερες με τον καπιταλισμό.

Ερωτηση κρίσεως: Πόσες περίοδοι είναι οι παραπάνω;;;

Η Ελλάδα αιμορραγεί Ιστορία

Σήμερα η Ελλάδα γράφει ένα κομμάτι Ιστορία.

Το πόσο μεγάλο είναι αυτό το κομμάτι, πόση βαρύτητα έχει, θα το δείξει η ιστορία.

1. Η ΠΓΔΜ, επιμένει να αυτοπροσδιοριστεί ως «Μακεδονία»
Το δικαιούται;
Μπορεί δηλαδή ένα έθνος να κλέβει την ιστορία άλλου έθνους;;
2. Ένα κομμάτι ενός κράτους αποφασίζει να αυτονομηθεί, επειδή αυτό ζητάει η πλειοψηφία (70%) των τοπικών υπηκόων του. Είναι σωστό αυτό;

Ας μην αρχίσω να λέω και εγώ τα δικά μου. Τόνοι από μελάνι χύνεται δεξιά και αριστερά.

Μια Ελλάδα που έχει ξεπεράσει κάθε όριο διαφθοράς και ανηθικότητας, καλείται να γράψει ιστορία.

Μια διεφθαρμένη Ελλάδα, μπορεί μόνο να αιμορραγεί ιστορία . Ας ετοιμαστούμε να την κλάψουμε!!

Όποιος ενδιαφέρεται για τα θέματα, μπορεί να κοιτάξει

Στο ιστολόγιο του Greg

Στα Νέα χωρίς φίλτρα φελλού

Στις Θεαμαπάτες και δικτυώματα

Στο Φάντασμα της Ελευθερίας

και λίγα, αλλά μεστά λόγια για την ελληνικότητα της Μακεδονίας στο ιστολόγιο του

καθηγητη κ. Μαλιγκούδη

Sweatshop

Η Βρετανία είναι ένας φορολογικός παράδεισος για τους 54 πιο πλούσιους Βρετανούς. Πληρώνουν μόνο 1,5% φορολογία, αλλιώς θα έπαιρναν τα κεφάλαια τους να πάνε αλλού. Αλλά, γράφει η Independent , καταντάει πολύ αστείος αυτός ο ισχυρισμός. Γιατί όταν οι πλούσιοι πληρώνουν μόνο 1,5% σημαίνει ότι κλέβουν τους άλλους Βρετανούς. Να φοβόμαστε μήπως φύγουν σημαίνει απλώς, ότι θέλουμε να μένουν στη Βρετανία, για να κλέβουν μόνο εμάς. Ε πώς; να τους επιτρέψουμε να κλέβουν τους άλλους, τους Γάλλους ή τους Ιταλούς. Όχι εμείς είμαστε περήφανοι που κλέβουν εμάς!

Υπάρχουν βέβαια και χειρότερα, από το να κλέβεις το βιός των φτωχών

για να γίνεις εσύ πλούσιος.

Δείτε τι ψάρεψα από το δίκτυο:

Η Nike προσφέρει στην πελατεία της μια ιδιαίτερη υπηρεσία. Με μόνο 50 δολάρια, αναγράφει πάνω στα καινούργια σας παπούτσια την αγαπημένη σας ρήση ή το όνομά σας ή ότι νομίζετε ότι σας αντιπροσωπεύει και σας εκφράζει.

Αυτήν…… την εκπληκτική υπηρεσία

την ονομάζει «NIKE iD»

Παρακολουθείστε τη παρακάτω κουφή αλληλογραφία:

Γιατί τα παπούτσια του Jonah H. Perettis δεν ονοματιστήκανε «Sweatshop»

Από: «NIKE iD»

Προς: »Jonah H. Peretti«

Η παραγγελία σας «NIKE iD», ακυρώθηκε για ένα από τους παρακάτω λόγους:
1. H προσωπική σας αναφορά, περιέχει σήμα τρίτων ή είναι πνευματική περιουσία τρίτων.
2. Η προσωπική σας αναφορά περιέχει το όνομα αθλητή ή ομάδα, για τα οποία εμείς δεν έχουμε κανένα δικαίωμα αναφοράς
3. H προσωπική σας αναφορά δεν χαράχθηκε. Μήπως δεν θέλετε;
4. H προσωπική σας αναφορά περιέχει βωμολοχίες ή άλλα ανεπίτρεπτα λόγια, που η μαμά σας θα μας έδερνε.
Εάν παρά ταύτα επιθυμείτε μια προσωπική παραγγελία επισκεφτείτε το σάιτ μας:
http://www.nike.com/
Ευχαριστούμε,

NIKE iD

Από: Jonah H. Peretti
Προς: NIKE iD

Γειά,
Η παραγγελία μου ακυρώθηκε, αλλά η προσωπική μου αναφορά δεν προσκρούει σε κανένα κανόνα από αυτούς που μου αναφέρατε.
Η αναφορά μου στα παπούτσια που παράγγειλα ήταν η λέξη

*sweatshop*

Η λέξη Sweatshop δεν είναι :

1) Logo τρίτου,
2) το όνομα αθλητή,
3) κενό, ή
4) βωμολοχίες.
Επέλεξα αυτή την ταυτότητα γιατί ήθελα να θυμάμαι

το κόπο και την εργασία εκείνων των παιδιών, που κατασκεύασαν τα παπούτσια μου.

Μπορείτε σας παρακαλώ να μου στείλετε άμεσα αυτά τα παπούτσια;
Ευχαριστώ και καλή χρονιά.
Jonah Peretti

Απο: NIKE ID

Προς: Jonah H. Peretti

Αγαπητέ πελάτη της NIKE iD
Η παραγγελία σας NIKE iD ακυρώθηκε, γιατί η προσωπική σας αναφορά περιείχε βωμολοχίες και ανεπίτρεπτες κουβέντες.

Εάν συνεχίζετε να θέλετε NIKE iD παρακαλώ ξαναπροσπαθήστε στο http://www.nike.com/

Ευχαριστώ,

NIKE iD

Από: Jonah H. Peretti

Προς: NIKE iD

Αγαπητή NIKE ΙD,
Ευχαριστώ, για την άμεση απάντηση σας.
Ωστόσο, ακόμα και αν σας ευχαριστώ για την γρήγορη εξυπηρέτηση των πελατών σας, δεν αποδέχομαι τις δηλώσεις σας, ότι η παραγγελία μου περιέχει απρεπείς χαρακτηρισμούς.
Έψαξα στο λεξικό τη λέξη »sweatshop«
Η λέξη δεν είναι συνώνυμη με κάποια βρισιά.

Η λέξη σημαίνει μαγαζί η φάμπρικα, όπου οι εργαζόμενοι δουλεύουν πολλές ώρες με χαμηλά μεροκάματα, κάτω από συνθήκες που βλάπτουν την υγεία τους και που η αρχή της πάει πίσω στο 1892.

Επομένως η προσωπική μου αναφορά δεν βγαίνει από τα κριτήρια του πρώτου σας μέϊλ.
Η σελίδα σας αναφέρει την "ελευθερία" να επιλέξουμε και την "ελευθερία" να εκφραστούμε.
Συμμερίζομαι την αγάπη της ΝΙΚΕ για ελευθερία και προσωπική έκφραση.

Ακόμα διαβάζει κανείς ¨εάν θέλετε ένα καλό αποτέλεσμα, εκφραστείτε ελεύθερα"
Η σκέψη να δημιουργήσω μόνος μου τα ίδια τα παπούτσια μου με αναστατώνει.
Το προσωπικό μου logo θα ήτανμια έκφραση αναγνώρισης εκείνων των εργατών Sweatshop που εργάζονται για να εκπληρώσουν το όραμά μου.
Ελπίζω να με καταλαβαίνετε και να ξανασκεφτείτε την ακύρωση της παραγγελίας μου.

Ευχαριστώ,

Jonah Peretti

Από: NIKE iD

Προς: Jonah H. Peretti

Αγαπητέ πελάτη της NIKE iD,
Μπλα μπλά μπλα και

εάν επιθυμείτε μεγάλα δροσερά λιβάδια και πράσινα άλογα επισκεφτείτε μας στο http://www.nike.com/

ευχαριστώ,

NIKE iD

Από: Jonah H. Peretti
Προς: NIKE iD

Αγαπητή NIKE iD,
Ευχαριστώ για τον χρόνο και την ενέργεια που επενδύσατε σε μένα. Αποφάσισα να παραγγείλω παπούτσια με άλλο logo, αλλά επιτρέψτε μου να εκφράσω μιαν επιθυμία μου.

Μπορείτε να μου στείλετε και μια έγχρωμη φωτογραφία του δωδεκάχρονου κοριτσιού που κατασκεύασε τα παπούτσια μου;

Ευχαριστώ,

Jonah Peretti

Τώρα γιατί σας τα γράφω όλα αυτά;
Γιατί τόσο

ο Ομπάμα

όσο και

η Χίλλαρη,

ανακοινώνουν, ότι όταν θα εκλεγούν θα απαγορεύσουν την εισαγωγή προϊόντων

που έχουν παραχθεί με εργασία

Sweatshop.

Τους πιστεύετε;;;;;

Εγώ καθόλου.

Δύο Βιβλία δύο συγγραφείς

Αυτήν την ανάρτηση την αφιερώνω στον φίλο τον Κρόπερ, ο οποίος έχει και αυτός ασχοληθεί με την «Φάλαινα» του Χέρμαν Μελβιλ.

Την ανάρτηση του φίλου μου δεν την διάβασα για να μην επηρεαστώ από τα γραφόμενα του.

Ψυχανεμίζομαι, ότι οι απόψεις μας διαφέρουν ριζικά, αλλά εμένα μη με πάρετε στα σοβαρά.

«όλες οι ετοιμοθάνατες σπερμοφάλαινες – γυρίζουν το κεφάλι τους προς τον ήλιο και στη θέση αυτή αφήνουν τη τελευταία τους πνοή»

«Αν μελλοντικά κάποιο έθνος με υψηλό πολιτισμό και ποιητική φαντασία δελεάσει τους πρόσχαρους θεούς της πρωτομαγιάς του παλιού καιρού, ώστε να πάρουν πίσω τα πρωτοτόκια τους, αν πράγματι τους ενθρονίσει πάλι στον εγωιστικό αυτή τη στιγμή ουρανό, στον ερημικό σήμερα λόφο, τότε ασφαλώς η μεγάλη σπερμοφάλαινα,

ανεβαίνοντας στον υψηλό θρόνο του Δία θα πάρει στα χέρια της την εξουσία»

Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει ένα μυθιστόρημα μεγάλο;;
Το θέμα του?
Ο τρόπος γραφής του?
Η προπαγάνδα περί αυτού;
Η συγκίνηση που σου προκαλεί διαβάζοντας;
Κάποια αποσπάσματα;
Οι αλήθειες του;
Ο ανθρωπισμός τους;
Τα μηνύματα του;
Η όλα μαζί;

Δεν είμαι κατάλληλη για να σας πω, γιατί μερικές φορές κάποια «αριστουργήματα» τα βρίσκω ανιαρά και φλύαρα, ενώ αντίθετα ξετρελαίνομαι για μυθιστορήματα που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα του συγγραφέα.

«Μομπι Ντικ ή η φάλαινα» του Χέρμαν Μέλβιλ, 900 σελίδες γεμάτες από θάλασσα, ουρανό και ανθρώπινη μοναξιά ή καλλίτερα ανθρώπινη φρενοβλάβεια. Μετά από δυο μέρες διάβασμα ταξιδεύεις και συ με το «Πινκουόντ» αλλά ταξιδεύεις με απέχθεια, γιατί παρακολουθείς να σφάζονται αυτά τα θεία θηλαστικά για τη δόξα του ανθρώπου.
Μακελλάρισμα αλλά και απέραντος θαυμασμός για αυτόν τον Λεβιάθαν, όπως τον αποκαλεί ο αφηγητής.

Η υπόθεση γνωστή.
Ο καπετάνιος Αχααβ κυνηγάει με συνεπή μονομανία μια λευκή σπερμοφάλαινα.
Για τον Αχααβ, δεν υπάρχει σπίτι, οικογένεια, γαλήνη, αγάπη, αλλά μία απερίγραπτη λύσσα για ένα θηρίο της θάλασσας. Στο τέλος χάνεται και αυτός και το πλοίο και το πλήρωμα πλήν ενός, που μας διηγείται την ιστορία του πάνω στο φαλαινοθηρικό «Πινκουόντ» .

Όλο το βιβλίο ένα ταξίδι, μια φρικτή καταδίωξη αυτού του απαράμιλλου θηλαστικού, που αναφέρεται συνέχεια ψάρι και με νεύριασε, παρότι ήταν γνωστό από τότε, ότι η φάλαινα και το δελφίνι είναι θηλαστικά και όχι ψάρια.

Ο Χέρμαν Μέλβιλ ανήκει στους συγγραφείς που διαμόρφωσαν το μεγάλο αμερικάνικο μυθιστόρημα και που είναι σήμερα πάλι της μόδας. Αντίθετα η επόμενη γενιά, η γενιά δηλαδή του Στάϊνμπεκ, του Χέμινιγουέί του Τζάκ Λόντον, του Φιτζέραλντ, του Φάρελ, συγγραφείς που ανήκαν στην αμερικανική αριστερά, πέρασαν στην «χαμένη γενιά», όπως την βάφτισε η Γερτρούδη Στάϊν, με πολύ δίκιο, αφού σήμερα διαβάζω τον Μόμπι Ντίκ για δεύτερη φορά και όχι τον Τζάκ Λόντον ή τον Ζολά!

Ο αμερικάνικος νατουραλισμός όχι μόνο ξεχάστηκε, αλλά θεωρείται και μπας κλάς, ενώ το φριχτό κυνήγι μιας σπάνιας άσπρης φάλαινας ξαναβγαίνει στο προσκήνιο. Πιθανό για κάποιους ψαγμένους να αποτελεί μια συμβολική ερμηνεία της συμπεριφοράς και πορείας του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη μας, μπορεί όμως και όχι.

Ο Μόμπι Ντίκ ήταν το ευαγγέλιο της Μπάαντερ – Μάϊνιχοφ, γιατί μοιάζει με τη ζωή τους, που την χαράμισαν κυνηγώντας μια χίμαιρα, ένα θηρίο, έναν λεβιάθαν.

Στο τελευταίο του βιβλίο ο Εκο, αναφέρεται στις αρνητικές κριτικές που πήρε το βιβλίο όταν πρωτοεμφανίστηκε και θεωρεί τους τότε κριτικούς άσχετους και ανίδεους, αφού δεν αντιλήφθηκαν την εξαιρετική ποιότητα αυτού του μνημειώδους έργου.
Στο ίδιο βιβλίο ο Εκο, συστήνει σε όποιον δεν αρέσει ο Οδυσσέας του Τζόϊς και μάλιστα το απόσπασμα όπου ο ήρωας διαβάζει καθισμένος σε μια τουαλέτα και αφοδεύει διαβάζοντας ή διαβάζει αφοδεύοντας να επισκεφτεί ψυχίατρο, επειδή δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσει την ομορφιά μιας τέτοιας θεσπέσιας σελίδας.

Εμένα ο Οδυσσέας τους Τζόϋς με έπληξε αφάνταστα.

Σας παραθέτω και το περί ού ο λόγος απόσπασμα:
«Ο Λέοπολντ Μπλούμ πάει πρωί – πρωί στον καμπινέ να αφοδεύσει. Ενώ αφοδεύει διαβάζει:
«Διάβαζε ήρεμα, αυτοσυγκρατούμενος, την πρώτη στήλη και ενδίδοντας αλλά και αντιστεκόμενος, άρχισε τη δεύτερη. Στα μισά η τελευταία αντίσταση του κάμφθηκε και επέτρεψε στα έντερα του να ανακουφιστούν ήρεμα, καθώς διάβαζε και συνέχιζε να διαβάζει υπομονετικά, ενώ εκείνη η χθεσινή δυσκοιλιότητα είχε παρέλθει. Ελπίζω να μην είναι καμιά υπερμεγέθης και μου ερεθίσει τις αιμορροΐδες. Όχι ακριβές μέγεθος. Εντάξει Αχά, Δυσκοίλιος πάρτε ένα χάπι κάσκαρα σαγκράν». Κλπ. κλπ. κλπ.

Περί γούστου κολοκυθόπιτα που θα μου έλεγε και ο φίλος Αθεόφοβος!