O λύκος και το αρνί

Ο λύκος και το αρνί διψάσανε
και φτάσανε στην ίδια όχθη. Ψηλότερα στεκότανε ο λύκος.
πολυ πιο χαμηλά το αρνί. Τότε σπρωγμένος από την ξέφρενη λαιμαργία του,
ο κακούργος εκείνος έψαξε πρόφαση να καβγαδίσει.
"Γιατί¨του ρίχτηκε, "μου θόλωσες το νερό που έπινα;"
Τότε το αρνί του λέει κατατρομαγμένο:
"Από σένα κατεβαίνει το νερό που πίνω".
Τότε εκείνος, διαψευμένος από τα γεγονότα, επιμένει:'
"Πάνε εξι μήνες που με κακολογείς".
Και το αρνί του απαντάει: "Μα εγώ ούτε που είχα γεννηθεί"
Και ο άλλος: "Ο πατέρας σου, μα τον Ηρακλή, με κακολογούσε".
Και με αυτά τα λόγια, το αρπάζει και ενάντια σε κάθε δίκιο το ξεσκίζει.

Αυτός ο μύθος αφιερώνεται σε όποιον
επινοεί προφάσεις για να καταπιέσει τους αθώους.
( Φαίδρος, Μύθοι)

περί ιδιοκτησίας

Περί ιδιοκτησίας,
Εάν με ρωτούσαν τι είναι σκλαβιά, και έπρεπε να απαντήσω με μία λέξη, θα έλεγα: "φόνος".
και θα γινόμουν αμέσως κατανοητός.
Δεν θα χρειαζόταν κανένα επιπλέον επιχείρημα
για να δείξω ότι το να αφαιρείς από κάποιους τις σκέψεις τους, τις επιθυμίες τους,
την προσωπικότητά τους είναι μία εξουσία ζωής και θανάτου. Και το να σκλαβώνεις έναν άνθρωπο είναι σα να τον σκοτώνεις.
Επομένως γιατί στην ερώτηση-Τί είναι η ιδιοκτησία: να μην απαντήσω -"κλοπή;
( Προυντόν)

από πού προέρχεται η πείνα στον πλανήτη μας

Έχεις έναν άνθρωπο που πεθαίνει της πείνας στην κυριολεξία. Τι κάνεις;

1. του δίνεις να φάει, πάντα μπορείς εσύ που έχεις τουλάχιστον ενα υπολογιστή μία καρέκλα και ένα τραπεζάκι και ξέρεις και να γράφεις και έχεις το προνόμιο να διαμαρτύρεσαι!!!

2. ωφείλεις να γνωρίζεις, ότι η πείνα δεν είναι το αποτέλεσμα του υπερπληθυσμού στο πλανήτη μας, αλλά πολλών άλλων λόγων, ας πούμε εν συντομία του άγριου καπιταλισμού που λυμένεται σήμερα, όσο ποτέ αλοτε τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της γής, η της σημερινής κατάντιας του ανθρώπου να είναι πράγμα - αντικείμενο - εμπόρευμα - θεατής.