Tuesday, 29 May 2007

Τι θα έβλεπε ο Ηρόδοτος σήμερα



Ποιος δεν θα συμφωνήσει ότι το καλό βιβλίο είναι μία απόλαυση;
Αλλά και το καλό φαγητό είναι μία εξ ίσου καλή απόλαυση.

Όταν τρώμε ένα ωραίο φαγητό, σημαίνει ότι έχουμε υγεία και το αντίτιμο σε χρήμα για να προμηθευτούμε τα υλικά.
Όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο είμαστε δύο φορές καλά!

Γιατί και το μυαλό μας δουλεύει.

Συνεπώς «cooκ the book» και όλα θα είναι τέλεια!

Καλή παρέα, καλό κρασί, άνεση σε χρόνο και σε χώρο, καλή εμφάνιση, ώστε να ευφραίνεται και ο οφθαλμός!
Όλα ωραία και καλά!

Πόσο μπορεί να κοστίζει ένα καλό τραπέζι ας πούμε για δύο άτομα;
100, 1.000, 10.000, 100.000 ευρά;;.

Πολλά λέω; Μπορεί να λέω και λίγα. Υπάρχει ένα χρηματιστήριο κρασιών στις Βρυξέλλες, που σου φέρνει το κρασί με αεροπλάνο, αρκεί να πληρώσεις 200.000 ή και 300.000 ευρά.

Είναι αυτό που κάνει τη διαφορά. Αυτή τη διαφορά που τόσο την έχουν κάποιοι ανάγκη. Να ξεχωρίζουν από τη μάζα.

Ωστόσο, άλλα ξεκίνησα σήμερα να μας πώ.

Ας αφήσω, καλλίτερα τον Μπρωντέλ και τον Lucien Fevre να μας τα πεί.

«Εάν ο Ηρόδοτος, ο πατέρας της ιστορίας, που έζησε τον πέμπτο αιώνα π. Χ., ερχόταν μαζί με τους τουρίστες του σήμερα, θα έπεφτε από τη μία έκπληξη στην άλλη.
Τον φαντάζομαι, γράφει ο Lucien Fevre, να ξανακάνει το περίπλου της Μεσογείου.
Τι σάστισμα!
Μα αυτά τα φρούτα του χρυσού ανάμεσα από τα σκοτεινά πράσινα φύλλα, τα πορτοκάλια, τα λεμόνια, τα μανταρίνια, δεν θυμάται να τα έχει ξαναδεί!
Και πώς θα μπορούσε, αφού μας τα έφεραν οι Άραβες από την μακρινή Ανατολή!
Εκείνα πάλι τα παράξενα φυτά με τις μοναδικές φιγούρες, αγκαθωτά ανθισμένα στελέχη, σύκα της Βερβερίας, ούτε αυτά τα έχει ποτέ του ξαναντικρίσει.
Καθόλου παράξενο, αφού έρχονται από Αμερική.
Μα μήπως έχει δει ετούτα τα μεγάλα δένδρα με τα χλωμά φύλλα, που έχουν μάλιστα και το ελληνικό όνομα ευκάλυπτος;
Βέβαια και δεν τα έχει ξαναδεί, έρχονται από την Αυστραλία.
Ούτε τα Κυπαρίσσια, αφού είναι περσικά!
Και όλα αυτά για στολισμό!
Αλλά, τι θα πει για ένα συνηθισμένο γεύμα; Αυτό και αν είναι έκπληξη!
οι ντομάτες; περουβιάνικες, οι μελιτζάνες; ινδικές, οι πιπεριές; από την Γουϊάνα, το καλαμπόκι; από το Μεξικό, το ρύζι; δώρο των Αράβων και αυτό,
Και ας μη μιλήσουμε για τα φασόλια, τις πατάτες, τα βερίκοκα που ξεκίνησαν από τα κινέζικα βουνά και έφτασαν στην Περσία, ούτε για τον καπνό θα μιλήσουμε!»

Όλα αυτά τα φυτά και τα φρούτα έγιναν σήμερα αναπόσπαστο τμήμα της μεσογειακής καθημερινότητας. Διαβάζοντας όλο αυτό το κατεβατό αναρωτιέμαι, τι από όλα όσα στόλιζαν το τραπέζι των ελληνορωμαϊκών συμποσίων έχει απομείνει σήμερα;

Ελιές, λάδι, τυρί, κρασί, κρέας. Άλλο τίποτε δεν περνάει από τα μυαλό μου.

Από το δικό σας;
"Σύκα, μανιτάρια, κρεμμύδια, σουσάμι, ξύδι, κάππαρι, ρόκα, παντζάρια, μαϊντανός, λάχανο, σπαράγγια, αυγά, κουκουνάρια, καρύδια, σταφίδες, ρόδια, ρεβίθια, πράσα, κάρδαμο, ρίγανη, μούρα, κάστανα, μήλα. Αυτά, μαζί με λευκό ή κόκκινο κρέας, κοσμούσαν συνήθως το αρχαίο ελληνικό τραπέζι".
Τα παραπάνω ολίγα, μου έγραψε ο τοιχώρυχος

10 comments:

cropper said...

Αυτά τα υποθετικά ταξίδια είναι συναρπαστικές ασκήσεις.
Ο Ηρόδοτος στο σήμερα ή η ange-ta με κινητό και λαπτοπάκι στην εποχή του Ηρόδοτου...
Μόνο σαν ασκήσεις, γιατί η Ιστορία διαβάζεται με τους όρους της εποχής που εξιστορείται. Η εμπειρία γίνεται προστιθεμένη γνώση από γενιά σε γενιά και το "αυτονόητο" του σήμερα δεν έχει καμιά σχέση με το "αυτονόητο" του χθές.

Ψάρια. Έτρωγαν και ψάρια οι αρχαίοι, αλλά δεν τα προτιμούσαν, σαν παιδιά που ήσαν.

Greg said...

Νομίζω ότι θα αδυνατούσε να σκεφτεί όλα αυτά, μια και θα είχε τρελλαθεί από τον θόρυβο, αν δεν είχε πάει νοσοκομείο με άσθμα!

Toixorixos said...

Σύκα, μανιτάρια, κρεμμύδια, σουσάμι, ξύδι, κάππαρι, ρόκα, παντζάρια, μαϊντανός, λάχανο, σπαράγγια, αυγά, κουκουνάρια, καρύδια, σταφίδες, ρόδια, ρεβύθια, πράσα, κάρδαμο, ρίγανη, μούρα, κάστανα, μήλα. Αυτά, μαζί με λευκό ή κόκκινο κρέας, κοσμούσαν συνήθως το αρχαίο ελληνικό τραπέζι.

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Λυπούμαι μα δε θα προλάβαινε ούτε αυτός, αλλά ούτε οι τουρίστες του να δουν τίποτε, γιατί από το πρώτο βήμα θα έπεφταν...ξεροί ...από τη ρύπανση.

Η Κυρά των Γλάρων

ghteytria said...

Πολύ μου αρέσουνε αυτές οι αναδρομές αγαπητή φιλενάδα σεξοβόμβα. Φαντάζομαι ένα ελληνορωμαϊκό συμπόσιο το οποίο θα είχα οργανώσει με καλεσμένους όλους σας.
Και μόνο που σκέφτομαι το ντύσιμό σας γελάω από τώρα. Αλλά δε θα το μαρτυρήσω θα σας αφήσω να το περιγράψετε οι ίδιοι. Υπενθυμίζω ότι οι Πομπήιοι, το γνωρίζω εκ των έσω, σιχαίνονταν τα Ρομπέρτο Καβάλλι, προτιμούσαν τα Πράντα.
Θα σας οργάνωνα λοιπόν το δείπνο με βάση το ότι η διατροφή τους αποτελούνταν κυρίως από ίνες, πρωτεΐνες, χορταρικά και μέταλλα.
Το τραπέζι θα περιείχε κυρίως λαχανικά, φρούτα και ζυμωτό ψωμί, από αλεύρι αλεσμένο σε μυλόπετρα.
Τα φρούτα θα ήταν κυρίως σταφύλια όλων των ειδών, κυδώνια, ρόδια, μήλα, αχλάδια, δαμάσκηνα και χαρούπια (έφερα χαρούπι από το Τολέδο, γιατί δεν το βρίσκω εύκολα πια και μου θυμίζει τον παππού μου).
Θα είχε άφθονα τυριά εκλεκτές ποικιλίες, πρόβεια κι αγελαδινά.
Από λαχανικά θα σας είχα "cavolfiore", λάχανο Πομπηΐας που το έτρωγαν πριν να φάνε και πριν να πιούν. Έτσι έπιναν όσο ήθελαν χωρίς δυσάρεστα αποτελέσματα.
Θα υπήρχαν επίσης διάφοροι τύποι μαρουλιού, περίπου σαν σήμερα, καρότα, μπρόκολα, ραπανάκια, βασιλικός, όλα τα είδη οσπρίων καθώς και ελιές ξιδάτες ή σε λάδι ακριβώς όπως και σήμερα.
Και φυσικά πολλά καρύδια, αμύγδαλα, φουντούκια...
Κρασί εκλεκτό και άφθονο...
Και μη μου πείτε ότι δεν θα ήταν υγιεινό το δείπνο. Λεπτομέρειες του συμποσίου δεν θα αναφερθούν, δεδομένου ότι ανάμεσα στους καλεσμένους υπάρχει πριγκίπισσα από Αραβία και... καταλαβαίνετε. Διακριτικότης. Προπαντός.

ΥΓ. Το πρίγκιπας στη δημοτική γράφεται με γιώτα. Μη σας ξενίζει.

alterapars said...

Η πιθανολογούμενη έκπληξη του Ηροδότου είναι η μια όψη. Η άλλη είναι η πλήρης αποκαρδίωση και απελπισία για το ποιόν του συρφετού που (αυτο)αποκαλείται "ανθρωπότητα". Άνετα θα μπορούσε, ο "πατέρας της Ιστορίας", να καταλήξει σε (γιατί όχι;) οριστικά και ακατάρριπτα συμπεράσματα και πορίσματα σχετικά με τη φύση και τη συμπεριφορά της συντριπτικής πλειονότητας του κοπαδιού: ποταπότητα, ματαιοδοξία, μιθριδατισμός, ανοησία, μικροψυχία, γελοιότητα, παρασιτισμός και άλλα πολλά, πάρα πολλά, αναρίθμητα... Ο Διογένης, κρατώντας ένα λυχνάρι, έψαχνε να βρει πραγματικούς ανθρώπους στο φως της ημέρας. Σήμερα (όχι με την κυριολεκτική της σημασία η λέξη), "ξερνάμε το γάλα που βυζάξαμε" για να βρούμε ανθρώπους ειλικρινείς και αξιόπιστους. Η συνύπαρξη και η "τριβή" μαζί τους αποτελεί βάλσαμο, παρηγοριά, αλλά και παγίδα: μας βοηθά να αντέξουμε τον βόθρο της καθημερινότητας, παράλληλα όμως, αμβλύνει την οργή μας εναντίον της χυδαίας μάζας που ενδύεται τη λεοντή των "σοβαρών νοικοκυραίων". Τέλος του (σημερινού) μισανθρωπικού παραληρήματος. (Πώς) θα ζήσω, γιατρέ; Μήπως θα έχω την κατάληξη του αγαπημένου μου Friedrich Nietzsche;

COOK THE BOOK said...

ουάου...τώρα εγώ τί να πω μετά πω τετοιο σχόλιο για το blog μου....πολλά πολλά γλυκά φιλάκια στέλνω...χαίρομαι παρα πολύ που βρίσκεις μια καλή παρέα εκεί...αν ήμουν κοντά θα σου έφτιαχνα ό,τι αγαπάς πιο πολύ να στο προσφέρω :)
....όσο για τον Ηρόδοτο...ένα πολιτισμικό σοκ θα το πάθαινε...τι άφησε και τι βρήκε... μου φαίνεται ΄ή πράγματι χρησιμοποιούσαν και μέλι στη μαγειρική τους;

ange-ta said...

Γειά σου cropper μου,
Υποθετικά ταξείδια τα λές.
Πράγματι, αλλά είναι υποθετικά, όπως υποθετικό είναι ένα μυθιστόρημα.
Στην ουσία, όμως είναι ένα τρίκ, για να πείς κάποια πράγματα που θέλεις να πείς, με τρόπο πρωτότυπο.
Δες τι μας λένε
ο Greg και

η ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ:

Ο Ηρόδοτος θα έπεφτε ξερός από τη ρύπανση, πριν προλάβει να δει ένα κόσμο τραγικά αλλαγμένο (όπως λέει με τον χειμαρρώδη τρόπο του ο alterapars) ή ευχάριστα αλλαγμένο, όπως προσπαθεί να μας πει ο Lucien Fevre στα Annales, XVII.
Όσο για μένα, έχεις μία λάθος εικόνα.
Δεν έχω λάπτοπ, το κινητό μου είναι πάντα κάπου ξεχασμένο, αν δεν μου ήταν απαραίτητο για τη δουλειά μου, θα το είχα πετάξει από καιρό.
Παρότι είμαι μηχανικός, αυτή η έξαλλη απάνθρωπη πρόοδος μου τη δίνει.
Μάλιστα πιστεύω, ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί να ακολουθήσει αυτή τη πρόοδο και έχει παραλύσει και λαλήσει.
Αυτό που είναι σήμερα ο άνθρωπος μοιάζει σαν καρκίνος της φύσης.

Γεια σου Greg και ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ,
Εγώ σκέφτομαι το σόκ, που θα πάθαινε αν έβλεπε την Σαλαμίνα.
Η Σαλαμίνα είναι για μένα το πιο ωραίο νησί του κόσμου. Δες τε το πώς το έχουμε καταντήσει.
Αλλά με τον Πειραιά;; Άλλο σόκ.
Α… σίγουρα θα του έστριβε!!!

Γειά σου Toixorixos
Δεν σου λέω τίποτε, αφού αυτά τα ωραία που μας θύμισες, τα έγραψα αμέσως στο πόστ!

Καλησπέρα ghteytria μου,
Τι να πώ; Ε; πές μου τώρα τι να σου πώ;;
Ο Toixorixos, μας υπέδειξε τι θα μπορούσαμε να φάμε αρχαιοπρεπώς, αλλά και να ντυθούμε τοιουτοτρόπως;
Ασε, μόνο που το σκέφτομαι σκάω στα γέλια!
Αλλά, μία καταπληκτική ιδέα. Όταν θα αποφασίσουμε να βρεθούμε, εγώ θα φροντίσω να σας μαγειρέψω αρχαιοπρεπώς.
Το αντίστοιχο ντύσιμο απαγορεύεται, γιατί θα μας πάνε σηκωτούς στο Δαφνί.
Θα μας βοηθήσει και η cook the book, η οποία μου ενέπνευσε και το παρόν πόστ, που της το έχω αφιερώσει.


Γειά σου alterapars
Δεν διαφωνώ πουθενά μαζί σου!!

«ποταπότητα, ματαιοδοξία, μιθριδατισμός, ανοησία, μικροψυχία, γελοιότητα, παρασιτισμός και άλλα πολλά»,
Ξέχασες το κυρίαρχο ΑΠΛΗΣΤΙΑ!!
Ο σημερινός άνθρωπος πουλάει τη μάνα του, τον πατέρα του, τη πατρίδα του, τις ρίζες του, τη ψυχή, την αξιοπρέπεια του, την ελευθερία του, το πλανήτη που μοιραζόμαστε όλοι μας, άρα πουλάει τα παιδιά του για το πιο βρωμερό αντικείμενα. Το χρήμα!
Αλλά, όχι μην πλαντάξεις, γιατί σε χρειαζόμαστε. Ο κόσμος χρειάζεται τέτοιους ανθρώπους. Δεν ξέρεις τι θα συμβεί αύριο!!


Γειά σου COOK THE BOOK,
Χαίρομαι που μου ενέπνευσες αυτό το πόστ.
Κοίτα τι καταπληκτικά σχόλια μου γράψανε!
200 φορές ανώτερα από το ποστ!
Πολύ χαίρομαι, μα την πίστη μου.
Μέλι, σίγουρα θα χρησιμοποιούσαν στο μαγείρεμα. Και γώ μαγειρεύω με μέλι και σταφύδες στις σάλτσες.
πού βρίσκεσαι;

COOK THE BOOK said...

ange-ta
εδώ είμαι!...(προσπαθω να διαλέξω μεταξύ dvd και pc!)
....Σα να λέμε στο Αγρίνιο εδώ και 7 χρονάκια :)
Εσυ;;

ange-ta said...

και εγώ εδώ είμαι,
Στην άπαίσια Αθήνα,

κρίμα!

Δεν μένουμε κοντά!
Αλλά θα ανταμώσουμε, που θα πάει!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...