Saturday, 17 October 2009

à propos Nobel

Στις 12 Σεπτεμβρίου τρέχοντος έτους απεβίωσε ο Norman Borlaug.

Όποιος δεν τον ξέρει, δεν χάνει και πολύ. Ηταν ένας κύριος με Νόμπελ (ήτοι κακός με σφραγίδα) και θεωρείται ο πατέρας της πράσινης επανάστασης δηλαδή της μονοκαλλιέργειας, της χημείας, της τοξικής γεωργίας, του βιολογικού θανάτου των εδαφών και βεβαίως για να μην ξεχνιόμαστε προάγγελος της μεταλλαγμένης γεωργίας.
Ο διεθνής τύπος τον αποχαιρέτησε σαν έναν μεγάλο ευεργέτη της ανθρωπότητας, γιατί χάρι σ αυτόν η καταπολέμηση της πείνας στον πλανήτη έγινε πραγματικότητα!

Όλα αυτά και άλλα καλύτερα σχόλια βρήκα στο διαδίκτυο και θαύμασα. Για δες είπα στην εαυτή μου και γω που νόμιζα ότι ο κόσμος πεινάει!

Ο άλλος μεγας νομπελίστας Ειρηνης, ο αγαπητός σε μας τους Ελληνες κ. Χένρι, διακήρυσσε με μεγάλη περηφάνια 4 χρόνια μετα την απονομή του βραβείου στον Norman Borlaug :

Στα επόμενα 10 χρόνια κανένα παιδί δεν θα πηγαίνει για ύπνο νηστικό!

10 χρόνια μετα την ανακοίνωση του Κίσιντζερ το ημερολόγιο έγραφε 1984 και αντι να γιορτάζουμε την Νίκη κατά της πείνας γιορτάζαμε το έτος Οργουελ και μάλλον την Νίκη της Πείνας!

9 comments:

Ζήσης said...

Μελετητής και υπηρέτης της πράσινης
επανάστασης ,ομολογώ πως δεν γνωρίζω τίποτε για το άτομο.
Θα μου είναι πολύ χρήσιμο αν ανέφερες κάποια περισσότερα στοιχεία.
Οι αναρτήσεις σου πού καλές

taspa said...

ο κ. Χένρι κατεβαλε καθε δυνατή προσπαθεια να εξαφανίσει καποια Εθνη κατ' αρχήν ωστε δεν τούμεινε ο απαιτούμενος χρόνος να εξαφανίσει την πείνα.
Ευλογο δεν ηταν να πάρει το ΝΟΜΠΕΛ,ΕΝΑ ΒΡΑΒΕΊΟ ΠΟΥ ΧΟΡΗΓΟΣ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΜΠΑΡΟΥΤΟΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ

ange-ta said...

@ Ζήση,

φτάνουν αυτα για το περί ού ο λόγος.
Αλλα η ανάρτηση δεν εχει στοχο τον N.B. αλλα το Νόμπελ σαν οργανισμό και ποιούς βραβεύει.
απανταω και στην Τασπα

@ Taspa,

κάπου είχα την αίσθηση ότι το Νόμπελ μετα την απονομη στον Η. Κ. εξελίχθηκε σε τέτοιο απροκάλυπτο οργανισμό υπέρ των πολεμόχαρων και των καταστροφέων του πλανήτη.

Υπάρχει μια γυναίκα που έχει αφιερώσει τη ζωή της για την ειρηνική διαβίωση του ανθρώπου με τη φύση, η Βαντάνα Σίβα. Ακόμα μια εκπληκτικη συγγραφέας, η Αρουντάτι Ρόϊ και πλήθος άλλων. Αυτοί ΔΕΝ θα πάρουν ποτέ Νόμπελ, για να μην στραφει η σκέψη της ανθρωποτητας σε μια άλλη ανάπτυξη και σε μια άλλη διάρθρωση της κοινωνίας.

Τώρα το κατάλαβα. Αργά, αλλα πάλι καλά.

aliatas said...

Την ίδια ώρα ένας στους εννιά Αμερικανούς τρώει με κουπόνια!

Η φτώχεια στις Ηνωμένες Πολιτείες παίρνει τεράστιες διαστάσεις, η οικονομική κρίση σπρώχνει στο περιθώριο και την απόλυτη εξαθλίωση εκατομμύρια ανθρώπους.

Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία των αρμόδιων υπηρεσιών, ένας στους εννέα Αμερικανούς κάνει χρήση των ομοσπονδιακών κουπονιών για την αγορά τροφίμων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης, καθώς η βαθιά ύφεση που έχει ενσκήψει στη χώρα ώθησε άλλους 591.000 ανθρώπους να ενταχθούν στο ομοσπονδιακό πρόγραμμα για την καταπολέμηση της πείνας, σύμφωνα με την τελευταία καταμέτρηση.

Η Νίκη της Πείνας σε όλο της το μεγαλείο.

ange-ta said...

@ aliatas,

Ακριβώς! Πολύ πετυχημένο το παράδειγμα της Πείνας στην Αμερική!
Οχι μόνο ο τρίτος κόσμος πεινάει -μάλιστα πεινάει πιο πολύ και πιο άγρια απο ότι πριν την πράσινη επανάσταση - αλλά και ο πρώτος κόσμος!

neotera said...

Από παλιά ήταν διαβλητό το Νόμπελ. Να υπενθυμίσω την πρώτη άρνηση από τον Σαρτρ να παραλάβει το βραβείο. Κατά τ' άλλα έχω κολλήσει στο θρασύτατο γιωργάκη που είπε χτες βράδυ στη βουλή το πιό κουλό. "Εμείς οι έλληνες μπλα-μπλα, την ελπίδα μέσα μας μπλα-μπλα". Και μετά όσοι με αντιμετωπίζουν ως αμερικάνο κατατάσονται στον "εξτρεμισμό".

Στέργιος said...

Αυτά τα Νόμπελ… όταν τα παίρνει ο Ζαχάρωφ εξυψώνονται και όταν το παίρνει ο Κίσσιγκερ ή ο συνεχιστής των πολέμων του Μπους καταβαραθρώνονται! Για μένα είναι πάντα ίδια. Σκοπιμότητα μικροπολιτικής από μεγάλο οργανισμό. Εννοείται πως στον Ζαχάρωφ δεν θα έδιναν ποτέ Νόμπελ για τη σκληρή κριτική που άσκησε στον νεοκαπιταλισμό της Ρωσίας όπως δεν θα πάρουν ποτέ νόμπελ οι πραγματικοί μαχητές της οικολογίας και όχι δοτοί και με τη στήριξη χορηγών πολυεθνικών «ακτιβιστές» και «μαχητές» αστέρες τύπου Γκορ…

Αποχαιρετούσα, πριν 45 χρόνια, την παραδοσιακή γεωργία, όταν οι ιδέες του, άγνωστου σε μένα, κυρίου Norman Borlaug, ξέσκιζαν τα χωράφια και τους οπωρώνες μας. Έκτοτε μόνο σπάνια έφαγα προϊόντα παραδοσιακής καλλιέργειας. Και δεν ελπίζω να ξαναφάω. Ούτε ποτέ θα νοιώσω τη γεύση αυτών των προϊόντων. Ακόμη και τα λεγόμενα βιολογικά προϊόντα είναι επηρεασμένα…

Ναι, ίσως δεν γινόταν να επιβιώσουν τα νέα δισεκατομμύρια άνθρωποι χωρίς μαζική παραγωγή γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων. και επέλεξαν τη "πράσινη επανάσταση" Έτσι, απλά ισχυρίζονται ότι δεν πέθαναν «τόσοι πολλοί». Αυτή είναι η «νίκη» τους! Και φυσικά οι πεινασμένοι, αλλοίμονο, δεν χόρτασαν ποτέ.

Να αρχίσω να υποπτεύομαι και τη πράσινη πολιτική του ΠΑΣΟΚ;Έτσι κι αλλιώς δε τη πίστεψα ποτέ και μου θυμιζειτη ¨Πράσινη επανάσταση". κάποια μεγάλα συμφέροντα πάλι...Μου θυμίζει και την πάλαι ποτε΄"κοινωνικοποίηση" του πατέρα που ήταν μποναμάς στο κεφάλαιο...

Δεν είμαι ειδικός για να πω πως θα ήταν μια εναλλακτική λύση χωρίς την άλωση της γεωργίας από τα χημικά και τα άμεσα ή έμμεσα μεταλλαγμένα (θυμάμαι τώρα ότι κάπου στο ΄62-΄63 πάψαμε να κρατάμε σπόρους, με έμμεσο κρατικοιδιωτικό εκβιασμό- ΑΤΕ, συνεταιρισμών, γεωπόνων, φυτοφαρμακευτικών εταιρειών κλπ, αυτό κι αν ήταν ήττα!!!). Όμως αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει λύση. Απλά τα συμφέροντα των εταιρειών καθόρισαν αυτή τη λύση, όχι η πραγματική επιστήμη που πιστεύω είχε πολλές εναλλακτικές λύσεις. Τώρα δηλαδή ποιός θα την επανακαθορίσει; Χωρίς οργαωμένες δυνάμεις οι λαοί δνε έχουν καμιά τύχη.

Η ιστορία θα αποτιμήσει τον κύριο νεκροθάφτη της γεωργίας. Μέχρι τότε θα είναι ένας… Νομπελίστας!!! Να τον χαιρόμαστε όπως και τα Νόμπελ.

ange-ta said...

@ neotera

και όσοι αντιμετωπίζουν τον ΓΑΠ ως θεόκουτο, τι είναι τρομοκράτες;;;;

@ Στεργιε,

πολύ σωστά αυτα που γράφεις. Με μια ένσταση, η γη αποδίσει εξ ίσου χωρίς λιπάσματα. Εγινε στην Κούβα, όταν η Σοβιετικη Ενωση κατερρευσε και σταμάτησε να τους στέλνει λιπάσματα, πετρέλαιο, τρακτέρ, ανταλλακτικά κλπ. κλπ.

Η βιολογική γεωργία είναι σε θεση να θρέψει τον πλανήτη. Πάντως να μη γελιόμαστε, πρέπει να υπάρξει μια πολιτική μειώσης του παγκόσμιου πληθυσμού. Αν αυτο δεν γίνει με ειρηνικά μέσα και με πειθώ, θα φτάσουμε στο σημείο που θα πεθαίνουμε σαν τις μυίγες.

Νομίζω δε, ότι πιο πριν θα δημιουργηθει τεχνιτη έλλειψη τροφίμων.

Πολύ σωστά λες, ότι "Χωρίς οργανωμένες δυνάμεις οι λαοί δεν έχουν καμιά τύχη".

Το ζήτημα είναι που είναι αυτές οι δυνάμεις να αντικρίσουν το πρόβλημα με ρεαλισμό!

Λάμπρος Κερεντζής said...

Τελικά η πείνα των άλλων είναι ο πλούτος ο δικός μας. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την πείνα, αλλά όλοι ενδιαφέρονται για τον πλούτο. Ακόμα και οι πεινασμένοι

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...