Αποχώρησε η κ. Ρεπούση όταν τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου!

Να την χαίρεσαι κύριε Κουβέλη!!


Αλλά μήπως δεν είσαι και συ ίδιος????

Στατικά και δυναμικά φαινόμενα, ή η επιστολή του Μέγα Τραπεζίτη

Στατικά φαινόμενα είναι αυτά που έζησε η Ευρώπη μετά τον πόλεμο.

Ο β’ πόλεμος τέλειωσε και άφησε πολλές δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς και τραυματίες. Ο κόσμος σήκωσε τα μανίκια, άρχισε να δουλεύει και βάλθηκε να ξεχάσει. Να ξεχάσει την θηριωδία της Γερμανίας, όταν όλη η Δύση έπεσε επάνω της να την ξελασπώσει και να την βοηθήσει να ορθοποδήσει. Ο θύτης αμείφτηκε γενναιόδωρα σαν να ήταν θύμα. Το χρήμα έπεφτε πάνω στα κεφάλια των Γερμανών σαν βροχή.
 Οι Γερμανοί σαν υπάκουα σκυλιά, έσκυψαν το κεφάλι, στρώθηκαν στην δουλειά και επιτέλεσαν το λεγόμενο γερμανικό «θαύμα».
  Οι σύμμαχοι, δηλαδή οι αντίπαλοι της στον πόλεμο, της έσβησαν με μια γόμα, που ήταν ποτισμένη και πρόσφατα μάλιστα στο αίμα εκατομμυρίων αθώων θυμάτων της, τα χρέη της και τις υποχρεώσεις, που θα έπρεπε να κουβαλάει για τουλάχιστον έναν αιώνα .
Αλλά ποιος τα θυμάται αυτά; Σήμερα η πλειονότητα των εκπροσώπων της Κυβέρνησης και του συστήματος αναρωτιέται, πως μπορεί να συνεχίσει η «Ευρώπη» να πληρώνει το ελληνικό βαρέλι των Δαναΐδων. Πώς θα πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις; Τι θα γίνει αύριο που ο Σόϊμπλε και η συμμορία του κλείσουν την στρόφιγγα των δανείων. Των δανείων που μας έδωσαν, προκειμένου να πληρώνουμε τα ληστρικά τοκοχρεολύσια.
 Ο Παπανδρέου και η σπείρα του παρέλαβαν μια Ελλάδα ανεξάρτητη και την μεταμόρφωσαν σε δύο μόνο χρόνια σε μία χώρα που οφείλει να πληρώνει δάνεια και τόκους με προτεραιότητα και μετά, αν περισσεύει κάτι, μισθούς και συντάξεις, αστυνομία και στρατό. Ο τραπεζίτης που κατέβηκε από τον ουρανό, δηλαδή την γουόλ στριτ και τις λοιπές γιάφκες δολοφόνων, έστειλε – άκουσα – επιστολή στον Παπούλια, στην οποία αναφέρει την δεινή κατάσταση της οικονομίας. Ωστόσο, δεν ξέρω αν αυτήν η επιστολή είχε μια διατύπωση του στυλ:

 «μετά το κούρεμα των ασφαλιστικών ταμείων που πραγματοποίησα, κατόπιν εντολών των κατακτητών της χώρας, να λάβετε υπόψη σας ότι τα ταμεία δεν μπορούν να πληρώσουν τόκους και συντάξεις. Επομένως δεν θα πληρώσουμε συντάξεις, αλλά μόνο τόκους»

 ή

 «Για κοίταξε ρε Παπούλια να κάνετε μια (φάκινγκ) κυβέρνηση στα γρήγορα , με τα δικά μας παιδιά, γιατί αλλιώς αν έρθουν οι ΑΛΛΟΙ θα βρούν άδεια τα ταμεία του κράτους,  αφού αρπάξαμε και ό,τι άλλο είχε απομείνει,  και την βάψαμε.» 
ή

 «Αν δεν τα βρείτε με Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη, να φωνάξουμε τον Ράιχενμπαχ κατευθείαν να τελειώνουμε. Αυτή η φάρα των Γερμανών ξέρει από κατασχέσεις, αφού στην κατοχή εκτός από την σοδιά άρπαζαν ακόμα και τα γαϊδούρια των Ελλήνων. Τώρα πιθανόν να πεθάνουν και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ή και μερικά εκατομμύρια, αλλά δεν βαριέσαι, να αραιώνουμε και λιγάκι.» 

 Αυτά τα φαινόμενα είναι στατικά. Ο Έλληνας μπήκε σε μια φάση που φτωχαίνει μέρα με τη μέρα όλο και πιο πολύ. Στο τέλος του δρόμου υπάρχει ένα πεινασμένο και εξευτελισμένο υποκείμενο, χωρίς παρελθόν και χωρίς μέλλον. Για το παρελθόν έχουν φροντίσει οι ίδιοι αυτοί που τώρα θέλουν διακαώς να ξεμπερδέψουν και με το μέλλον.
Αν, όμως στο τέλος του δρόμου περιμένει ένα θηρίο που μόλις ξεπέρασε την ταπείνωσή του, αφού πια δεν έχει άλλο τι να χάσει, τότε το μέλλον είναι απροσδιόριστο! Δεν έχει γραφτεί από τους χαρτογιακάδες Παπαδήμους και Βενιζέλους – Σαμαράδες, αλλά από πανουργία της ίδιας της ιστορίας, αυτοί που νομίζουν ότι μας σκάβουν τον λάκκο μας θα βρεθούν όλοι μαζί αγκαλιά με τους χειρότερους δαίμονες της πιο βαθειάς μεριάς της κόλασης. Αυτό το δεύτερο είναι ένα δυναμικό φαινόμενο, που εμφανίζεται στο πόντιουμ της ιστορίας όχι πολύ τακτικά, αλλά όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο σαρώνει σαν την χειρότερη θύελλα κάθε σκουριά, κάθε σκόνη και κάθε αμάρτημα του παρελθόντος.

Η ανθρωπότητα πλένει τις βρωμιές της σε ποτάμια δακρύων και συμφορών.

Εδώ τα καλά ελληνικά, από την κ. Ρεπούση βουλευτή της ΔΗΜ-ΑΡ

«Οι εκλογές είναι αδιέξοδες» έφη η κ. Ρεπούση.
 Τι ήθελε να πει; Μήπως ανέξοδες; Όποιος το βρει ας μου το πει.

 Σημείωση 1: Γι όποιον δεν γνωρίζει τι εστί Ρεπούση: Συνέταξε το περιβόητο βιβλίο της έκτης Δημοτικού, στο οποίο μεταξύ των άλλων μαργαριταριών έγραψε: "Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα..." (Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ\' δημοτικού)

 Σημείωση 2. ΔΗΜ-ΑΡ σημαίνει δημοκρατική αριστερά. (αυτές τις αριστερές τις βαρέθηκα, σε σημείο που να μου ανακατεύουν τα έντερα!)

ΠΑΣΟΚ παρατρεχάμενοι είναι και εκβιαστές συν τοις άλλοις

Ψηφίστε χωρίς φόβο, αλλά με πάθος!

Μαυρίστε αυτούς που σας πτώχευσαν, γιατί οι εκβιασμοί και οι απειλές του Γερμανού υπουργού οικονομικών ή όποιου άλλου «τρομοκράτη», σε σχέση με την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, είναι εντελώς ανόητες και απολύτως κενές περιεχομένου.

Η έξοδος μίας χώρας από την Ευρωζώνη είναι, υπό τις παρούσες συνθήκες, εντελώς αδύνατη – αφού, σύμφωνα με τη συνθήκη της Λισσαβόνας, η συμμετοχή στη ζώνη του ευρώ είναι «ανέκκλητη και τελεσίδικη». Όποιος δε σκεφθεί ή απειλήσει να εκδιώξει ένα κράτος, με ήπιο ή με επιθετικό τρόπο, οδηγείται αναμφίβολα σε ένα πολύ δύσκολο νομικό πεδίο – επειδή η έννοια «ανέκκλητη» σημαίνει ότι, δεν είναι δυνατή ούτε η καταναγκαστική, ούτε η εθελούσια «αποπομπή μίας χώρας». Η μοναδική δυνατότητα που υπάρχει, είναι η εθελούσια έξοδος μίας χώρας από ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση – επειδή, εάν ένα κράτος δεν είναι μέλος της ΕΕ, δεν μπορεί να είναι μέλος της Ευρωζώνης. Η έξοδος από την ΕΕ είναι μία μονομερής πράξη. Οι χώρες που θα έβγαιναν θα έχαναν την πρόσβαση στη χρηματοδότηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και στα κοινοτικά διαρθρωτικά ταμεία. Ενδεχομένως θα μπορούσαν να υπάρξουν φιλικές μεταβατικές συμφωνίες ή, έστω, η δυνατότητα για το μέλος που αποχωρεί να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Περιοχή - η οποία δίνει τη δυνατότητα σε χώρες εκτός ΕΕ να έχουν πρόσβαση στην ενιαία αγορά. Όλα αυτά, όμως, θέλουν χρόνο για διαπραγματεύσεις. Εάν ο στόχος της εξόδου θα ήταν η εισαγωγή ενός εθνικού νομίσματος, αυτό θα έπρεπε να γίνει μέσα σε πολύ λίγες ημέρες - προκειμένου να αποφευχθεί η φυγή κεφαλαίων. Σε αυτήν την περίπτωση, ωστόσο, δεν μπορεί κανείς να συντονίσει και πολλά πράγματα. Η χώρα θα έπρεπε να μεταφέρει όλες τις εσωτερικές συμβάσεις στο νέο νόμισμα, ενώ πιθανότατα δεν θα είχε καμία άλλη επιλογή, από το να κηρύξει πτώχευση (στάση πληρωμών, χρεοκοπία), σε όλες τις υποχρεώσεις της στο εξωτερικό. Εάν βέβαια όλοι στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφωνούσαν να παραβιάσουν τον νόμο και απλά επέτρεπαν την έξοδο ενός μέλους από την Ευρωζώνη, χωρίς να υπάρξει έξοδος από την ΕΕ, εάν δηλαδή όλοι, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, λειτουργούσαν παράνομα, δεν θα ασκείτο προφανώς σε κανέναν δίωξη. Εάν όμως η χώρα, η οποία θα αποχωρούσε από την Ευρωζώνη παρέμενε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τότε θα εξακολουθούσε να υπόκειται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Εάν εγκατέλειπε το ευρώ για όλες τις εσωτερικές συμβάσεις, αλλά το κρατούσε για όλες τις συμβάσεις στο εξωτερικό, η συνέπεια θα ήταν ένας καταιγισμός μηνύσεων, οι οποίες θα είχαν πολύ σοβαρή βάση. Κάθε πολίτης της αποχωρούσας χώρας θα μπορούσε να κινηθεί νομικά εναντίον της κυβέρνησής του - ενδεχομένως εναντίον των κυβερνήσεων και των άλλων κρατών μελών. Η έξοδος δε από την Ευρωζώνη θα συνιστούσε διάκριση λόγω ιθαγένειας - η πιο μεγάλη απαγόρευση, με βάση την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τις ανόητες απειλές, σε σχέση με το αυθαίρετο, «εχθρικό» σταμάτημα της χρηματοδότησης των τραπεζών από την ΕΚΤ κλπ., έτσι ώστε να αναγκασθεί εκ των πραγμάτων να αποχωρήσει μία χώρα από την Ευρωζώνη – γεγονός που είναι απίθανο να συμβεί, ενώ θα οδηγούσε σε ένα απίστευτο χάος όχι μόνο την ένωση, αλλά ολόκληρο τον πλανήτη. “Μπορούμε λοιπόν να φανταστούμε μία κατάσταση, η οποία θα προκαλούσε τη διάλυση της Ευρωζώνης - έναν γεωπολιτικό και οικονομικό εφιάλτη. Μπορούμε επίσης να φανταστούμε μία κατάσταση, όπου η Ευρωζώνη παραμένει ενωμένη αλλά σε κατάσταση μόνιμης σχεδόν απογοήτευσης. Μπορούμε να φανταστούμε μια κάποια δημοσιονομική ή πολιτική ένωση. Αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση δυνατόν να φανταστούμε μια κατάσταση επιτυχημένης, αποτελεσματικής και εθελοντικής διαπραγμάτευσης της εξόδου μίας χώρας από την Ευρωζώνη”. 


 Επομένως, οι εκβιασμοί και οι απειλές του Γερμανού υπουργού οικονομικών ή όποιου άλλου «τρομοκράτη», σε σχέση με την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, είναι εντελώς ανόητες και απολύτως κενές περιεχομένου. Οφείλουμε λοιπόν να μην τις λάβουμε σε καμία περίπτωση υπ’ όψιν στις αυριανές εκλογές - ψηφίζοντας χωρίς κανένα φόβο αυτό που ο καθένας θεωρεί σωστότερο για την πατρίδα και για τα παιδιά μας. 

Β. Βιλιάρδος

Ιστορική Απόφαση ή συνεργασία με τη δεξιά;

Η απόφαση του Τσίπρα, θυμίζει μια άλλη απόφαση ενός ιστορικού ηγέτη της Αριστεράς με Α κεφαλαίο και όχι της σημερινής μίζερης, με την ξύλινη παλαιολιθική γλώσσα της Παπαρρήγα ή την γλυκανάλητη νεοφιλελεύθερη του Κουβέλη.

 Εγώ προσωπικά λέω μπράβο Τσίπρα! Εξ' άλλου - για την αριστερά με α μικρό - βρίσκεται πολύ κοντά, πολύ πιο κοντά μάλιστα απο τους ίδιους δήθεν αριστερούς, αυτούς που στο όνομα της αριστεράς είναι έτοιμοι να πουλήσουν και την ψυχή τους στο διάβολο, όπως τους κατηγόρησε ο ιστορικός Ψυρούκης, στην λενιστική άποψη, ότι ακόμα και με τον διάβολο θα συμμαχήσουμε αν πρόκειται για τον τελικό ιερό σκοπό, που δεν είναι άλλο απο το καλό της χώρας και της Πατρίδας. 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η δήλωση Τσίπρα, ότι θα μπορούσε να στηριχθεί και στον Καμμένο για να σχηματισθεί κυβέρνηση που θα διακόψει την καταστροφική μνημονιακή πορεία, πρέπει να θεωρηθεί, εφόσον βέβαια επιμείνει στη γραμμή αυτή και δεν υποκύψει στους δήθεν «αριστεριστές» γραφειοκράτες του, εν δυνάμει, η αρχή μιας από τις σημαντικότερες πολιτικές πρωτοβουλίες της ελληνικής Αριστεράς μετά τον εμφύλιο. Για πρώτη φορά, ηγέτης της Αριστεράς φεύγει, στα λόγια τουλάχιστο ακόμα, αλλά και αυτά έχουν την αξία τους, από το στενό, παραταξιακό «καβούκι», που προσδιόρισε η συμφωνία Στάλιν-Τσώρτσιλ του Οκτωβρίου 1944 και αποδέχτηκε το ΚΚΕ, και από την «ψυχολογία της ήττας», που σφράγισε την παράταξη της αριστεράς μετά το 1949. Με τη δήλωσή του, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ απευθύνεται στο απειλούμενο έθνος, αρχίζοντας, δειλά έστω, να του προτείνει-προσφέρει, σε μια τραγική στιγμή της νεώτερης ιστορίας του, μια λύση, που ο ελληνικός λαός μπορεί να δεχτεί ή να απορρίψει, στις εκλογές και μετά. Η σφοδρή επίθεση που έκανε στον Τσίπρα η εφημερίδα «Νέα», με το αλάνθαστο (και «ταξικό», όπως θα έλεγαν οι φίλοι «επαναστάτες» του ΣΥΡΙΖΑ), κριτήριό της, ακολουθούμενη από όλο το συγκρότημα του δικομματισμού, συνιστά αναμφίβολα την καλύτερη επιβεβαίωση της ορθότητας της γραμμής του και της ευφυίας, που επέδειξε στην περίπτωση αυτή ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, ευθυγραμμιζόμενος με το βαθύτερο ένστικτο του αγωνιούντος για τη χώρα του, σταδιακά αφυπνιζόμενου και ανθιστάμενου ελληνικού λαού. Που δεν ενδιαφέρεται σήμερα πρωτίστως για αριστερά και δεξιά, ούτε για τους γελοίους προεκλογικούς καυγάδες δύο συνεργαζόμενων-αλληλοϋβριζόμενων κομμάτων, που τον κατέστρεψαν, λεηλάτησαν και πρόδωσαν. Οι πολίτες ενδιαφέρονται να σταματήσουν την καταστροφή της χώρας, να εξασφαλίσουν δουλειά και αμοιβή, σύνταξη και επιβίωση. Θέλουν να πάρουν πίσω την Ελλάδα τους από την τρόικα και τα κόμματα που την κατέστρεψαν. ‘Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν ήταν λίγα τα στελέχη και του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ που «έπεσαν να φάνε τον Τσίπρα», κατά την έκφραση άριστου γνώστη της «εσωκομματικής κουζίνας». Αυτό ήταν επόμενο να συμβεί και, στην πραγματικότητα, μάλλον επιβεβαιώνει την ορθότητα της γραμμής του που ενοχλεί, ακριβώς γιατί βγάζει από τη «βολή» του έναν ανεπαρκή, συντηρητικό μηχανισμό, που δεν ξέρει να κάνει πολιτική, έχει κάνει τέχνη την επίκληση της ιδεολογίας για να μην αγωνίζεται και δεν έχει μεγάλη διάθεση να αντιμετωπίσει τα πραγματικά, τραγικά προβλήματα της χώρας. Για να είμαστε πιο ακριβείς, δεν διανοείται να μπει στον δρόμο της Μέρκελ και των Τραπεζών που επιτίθενται στην Ελλάδα. Προτιμά τους κινδύνους της ήττας της χώρας από το Μνημόνιο, από τους κινδύνους να δείξει σε όλο το μεγαλείο του την ανεπάρκειά του. Σημερινοί επικριτές του Τσίπρα δεν αμφισβήτησαν πολύ πιο συζητήσιμους συμβιβασμούς, όπως την κοινή εκλογική κάθοδο με τη δεξιά (1956), την ΕΑΔΕ, τη συγκυβέρνηση με Μητσοτάκη ή το Μάαστριχτ. ‘Oπως λέει συνεργάτης του κ. Τσίπρα: «Τι προτείνουν όσοι αντιδρούν; Να μη δώσουμε διέξοδο στο λαό; Να προτείνουμε να συνεχίσει με τα κόμματα του Μνημονίου;» Μέχρι τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπιζε με φόβο και αδυναμία τον Καμμένο, με αποτέλεσμα να χάνει ψήφους προς αυτόν. Τώρα, για πρώτη φορά μοιάζει, εκ των αντιδράσεών του (όπως και των ΚΚΕ και ΔΗΜΑΡ) να προκαλεί αμηχανία. Οι «πούροι αριστεροί» μιλάνε βέβαια για «ιδεολογική άβυσσο» με τον Καμμένο, αλλά ο τρόπος να ξεκαθαρίζουν τα ζητήματα είναι η πράξη. Τώρα, καλείται ο κ. Καμμένος να δείξει πως εννοεί την ανάγκη υπέρβασης των παραταξιακών τειχών ενώπιον εθνικής ανάγκης και την ανάγκη σύνθεσης εθνικού-κοινωνικού που επαγγέλλεται. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα δεν επιδέχεται δύο χιλιάδες απαντήσεις. Αν συμφωνεί κάποιος με το Μνημόνιο, πρέπει να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ/ΝΔ. Αν δεν συμφωνεί, πρέπει να επιδιώξει σχηματισμό κυβέρνησης που θα επαναδιαπραγματευθεί τις δανειακές υποχρεώσεις και θα πάρει έκτακτα μέτρα σωτηρίας. Τα υπόλοιπα είναι ανεύθυνες σαχλαμάρες, πολιτικαντισμοί, υπεκφυγές. Αθήνα, 27.4.2012
Konstantakopoulos.blogspot.com

ΤΟ ΜΠΑΤΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΔΩ ΔΙΑΛΥΜΈΝΟ ΜΙΣΗΤΟ

6.23: Σύσκεψη αυτή τη στιγμή Βενιζέλου- Παπακωνσταντίνου για τα νούμερα

7.00: Οι κάλπες θα είναι ανοιχτές από της ανατολής μέχρι της δύσεως του ηλίου του ΠΑΣΟΚ

7.05: Με πούλμαν πήγαν από το ΙΚΑ Καλλιθέας να ψηφίσουν

7.58: Ουρές στο εκλογικό τμήμα της Siemens

8.01: Ο Παπανδρέου είναι στην Σκιάθο και φήμες αναφέρουν πως θα ψηφίσει με τηλεδιάσκεψη

10.50: Πάνε οι ηλικιωμένοι να ψηφίσουν, γιατί τους μετράει την πίεση προσωπικά ο Βενιζέλος

11.25 : Αυτή τη στιγμή ο μόνος που έχει ρευστότητα στην Ελλάδα είναι το ΠΑΣΟΚ

11.45: Πολύς κόσμος πάει να ψηφίσει. Τελικά αντί για κάλπες με τα 2 ευρώ, έχουν βάλει φρουτάκια και τρέχουν να παίξουν όλοι #pasok

11.50: Έκτακτο: Ο Παπουτσής έριξε δακρυγόνο στην κάλπη

12.48: Το χρήμα δεν κρύβεται τελικά. Ψήφισε ο Άκης και έδωσε 2 εκατομμύρια ευρώ

12.50: Ο Παπανδρέου προσερχόμενος να ψηφίσει ζήτησε δημοψήφισμα με θέμα 2 ΕΥΡΩ ή ΔΡΑΧΜΗ

10.52: O Παπανδρέου έκανε σαρδάμ όταν ψήφισε και ψήφισε τον εαυτό του

1.29: Στο ΟΑΚΑ το Ελ Κλάσικο και στο ΠΑΣΟΚ το Ελ Κλάσιμο

1.39: Το ‘πα και θα το κάνω. Θα πάω αργά , όπως τις λαϊκές, γιατί πιστεύω ότι θα ρίξουν τις τιμές από 2 ευρώ

1.45: Μεγάλη συμμετοχή στις εκλογές ΠΑΣΟΚ. Ψήφισε πριν λίγο και ο Ιμπαγάσα

1.55: Έκτακτο: σφήνωσε ο Βενιζέλος στο παραβάν, κλήθηκε η Πυροσβεστική

2.52: Πρόβλημα αυτή τη στιγμή στην ψηφοφορία Χρυσοχοΐδη, που δεν μπορούσε να διαβάσει το λευκό

3.24: Το πρώτο έξιτ πολ:Βενιζέλος 18%, Μπένι 21,5%. Όλον ΠΑΣΟΚ 2,3%, Αρχίζουμε 23,4 %, Ξαφρίζουμε 100%, ΔΕΗ 357%, Δεν έκλεψα, δεν απαντώ 78%

4.53: Δεν ξέρω τι να ψηφίσω σήμερα. Γκόντζο για τη μετάδοση της Νόβα ή Γέμελο;

5.19: Σε όλα τα τμήματα υπάρχουν μηχανήματα ανίχνευσης γνησιότητας κερμάτων

5.22: Παρακαλούμε οι ψηφοφόροι να μην ξεχνάνε, ότι δεν χρειάζεται ταυτότητα στα εκλογικά τμήματα , αλλά λογαριασμός ΔΕΗ

5.38: Το εκλογικό τμήμα που ψηφίζω είναι ταβέρνα, λέγεται 5 ΑΔΕΛΦΙΑ, αλλά δεν έχει μέσα ούτε έναν πελάτη

5.34: Εγώ πάντως κέρδισα το 5χίλιαρο της Real News και πάω να ψηφίσω 2500 φορές

6.39: Έχω ρεπορτάζ. Μέχρι στιγμής έχουν εισπραχθεί στις εκλογές του ΠΑΣΟΚ 28 ευρώ...

Άλλος ένας ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ... Μήπως αμφιβάλετε πως το μέλλον είναι στο ΠΑΣΟΚ, μήπως αμφιβάλετε πως το ΠΑΣΟΚ είναι πολύ "βαθύ" ή μήπως αμφιβάλετε πως τελικά είναι και πολύ λίγα αυτά που μας έχουν κάνει και που μας κάνουν, αφού είμαστε άξιοι για πολύ χειρότερα...

Ταδε έφη ο Χαρυ Κλίν

Δημόσιος vs ιδιωτικός τομέας

θάθελα, επίσης, να μην ήμουν αφελής

γιατί δημόσια αν ήταν όλη η κοινωνία,

η οικονομία θάταν λέξις ευτελής

κι όχι του βίου η τραγική μας ειρωνεία

Δημοσκοπήσεις γίνονται 10 το μήνα. Ωστόσο καμία δεν θέτει το πιο βασικό ερώτημα;
Τι γνώμη έχετε για το δημόσιο; Θέλετε να μεγαλώσει ή να μικρύνει; Με μεγάλη πιθανότατα, με την πλύση εγκεφάλου που δεχόμαστε από την ίδρυση της Σοβιετικής Ένωσης και μετά, η απάντηση θα ήταν να μικρύνει.
Διότι θα σου πει ο κάθε πικραμένος. Δεν μπορεί ο ελληνικός λαός να πληρώνει τη χασούρα της Ολυμπιακής, ούτε της ΟΥΛΕΝ, ούτε της ΔΕΗ, ούτε του μπακάλη της γειτονιάς, ούτε του τάδε ή δείνα, του μεγάλου ή του μικρού, του κοντού η του ψηλού του χονδρού ή του λεπτού.
Ωστόσο, είναι φαεινότερο και από τον ήλιο, ότι ο παράνομος πλουτισμός, είτε από μίζα, είτε από την δημιουργία τράστ και μονοπωλίων, είτε από καταχρηστική πτώχευση γίνεται με αφαίμαξη του λαού αφού αυτός παράγει όλες τις αξίες.
Ο Γκαλμπρέϊθ, σε ηλικία μόλις 97 χρονών, περιγράφει με πολύ γλαφυρό τρόπο, στο μικρό βιβλιαράκι του «Τα οικονομικά της αθώας απάτης» ότι όλες οι επιχειρήσεις σήμερα είναι δημόσιες και τις εκμεταλλεύονται οι κλέφτες που τις διοικούν.
Συμπτωματικά έπεσα σε ένα πολύ χαριτωμένο ποίημα για το δημόσιο. Το αναδημοσιεύω, αφού αράδιασα τα σχόλια μου παραπάνω.
Η υπογράμμιση της τελευταίας στροφής έγινε από μένα


θάθελα νάτανε δημόσια τα κτελ
ταεροπλάνα, τα καράβια, οι σινεμάδες
να μην υπήρχαν για ο,τιδήποτε καρτέλ
του δήμου νάτανε οι βροχές και οι λιακάδες

θάθελα νάτανε δημόσια τα φαστφούντ
οι πιτσαρίες, τα μπαράκια, οι ταβέρνες
να μη χρειάζεται να φέρει ο ρόμπιν χουντ
τα κλεψιμαίικα, με τα φτερά στις φτέρνες

θάθελα νάτανε δημόσια η εξοχή
οι παραλίες, καφετέριες και ντίσκο
ποτά δημόσια για κάθε εποχή
θάθελα νάχαμε, πολύ σωστό το βρίσκω

θάθελα νάχαμε δημόσια φεστιβάλ
με συναυλίες, παραστάσεις, διαλέξεις
και το δημόσιο νάταν ιντερνασιονάλ
για όλου του κόσμου τις φυλές και τις ορέξεις

θάθελα νάτανε δημόσιος ο βυθός
όλες οι τράτες, τα υποβρύχια, τα σκάφη
και με τις μάσκες να χαζεύουμε εμβριθώς
απ’ την ιθάκη και τη ρόδο ως την ανάφη

θάθελα νάταν το δημόσιο αλλιώς
νάχε συμβούλια, σοβιέτ σε συνελεύσεις
και να μην άλλαζε τα ρούχα ο μανολιός,
διευκρινίζω για τυχόν υπονομεύσεις

θάθελα νάτανε δημόσιο κάθε τι
τα φαρμακεία, οι κλινικές και οι ενέσεις
μονάχα ο σεβ ιδιωτικώς να επαιτεί
αυτός που σέκανε σταλήθεια να πονέσεις



θάθελα, επίσης, να μην ήμουν αφελής
γιατί δημόσια αν ήταν όλη η κοινωνία,
η οικονομία θάταν λέξις ευτελής
κι όχι του βίου η τραγική μας ειρωνεία

πηγή και ποιητής

Ο καπιταλισμός μαυρίζει και το μέλλον των παιδιών μας και το μέλλον του πλανήτη. Ο καπιταλισμός είναι ο Χάρος

Αναρτώ σχόλιο της antigoldgreece.wordpress.com, χωρίς δικό μου σχολιασμό.
Το σχόλιο και το λινκ είναι εξαιρετικά διαφωτιστικά:

ότι λάμπει δεν είναι χρυσός.

Δυστυχώς μπορώ κι εγώ να επιβεβαιώσω αυτό που γράφει ο άγνωστός μου κ. Φόστερ για τους εργαζόμενους που στηρίζουν καταστροφικές δραστηριότητες για να μη χάσουν το μεροκάματο. Συμβαίνει στα μεταλλεία της Χαλκιδικής και υποθέτω ότι δεν είναι μοναδική η περίπτωση.
Συμβαίνει, και όχι μόνο τώρα που οι δουλειές είναι σπάνιες, αλλά εδώ και δεκαετίες. Δυστυχώς επίσης μερικές φορές δεν μιλάμε απλά για "στήριξη" αλλά και για τραμπουκισμους και τρομοκρατία. Δέκα χρόνια πριν ήταν αυτό το περιστατικό
και τώρα η πόλωση στην περιοχή είναι ακόμα μεγαλύτερη.
Η προπαγάνδα καλά κρατεί και οι εταιρείες πότε εκβιάζουν με απολύσεις, πότε δελεάζουν με προσλήψεις. Μια καρότο, μια μαστίγιο. Και για να καταλάβεις για τι είδους δουλειές μιλάμε, πρόσφατα η Ελλ. Χρυσός πήρε 50 άτομα με 600 ευρώ το μήνα! 600 ευρώ για να δουλεύεις σαν τον αρουραίο στις στοές των μεταλλείων και να κινδυνεύει η ζωή σου κάθε μέρα!
Και ναι... όλα γίνονται για το καλό μας, να έχουμε δουλειές, να έχουμε βιομηχανία, πώς αλλιώς θα επιβιώσουμε, μαζί τα φάγαμε, η Τρέμη κι ο Πρετεντέρης αναλαμβάνουν να πείσουν τον Ελληνικό λαό.
Καλησπέρα!

μεταφέρω εδώ και  το λίνκ:

Βανδαλισμοί και Τρομοκρατία από Εργαζόμενους της TVX!

Την Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2001, ένας εξαγριωμένος όχλος από περίπου 150 εργάτες των μεταλλείων Στρατωνίου της TVX έσπασε τις πόρτες του Δημαρχείου της Ιερισσού και εισέβαλε στην αίθουσα όπου συνεδρίαζε το Δημοτικό Συμβούλιο Σταγείρων-Ακάνθου.

Kραυγάζοντας “σήμερα είναι η τελευταία σου μέρα” και “σήμερα θα πεθάνεις” επετέθηκαν στον Τόλη Παπαγεωργίου, τον ηγέτη της κίνησης κατά των μεταλλείων στη Χαλκιδική που παρακολουθούσε τη συνεδρίαση. Ο κ.Παπαγεωργίου ξυλοκοπήθηκε βάναυσα και σώθηκε μόνο χάρη στην επέμβαση αστυνομικών και μελών του Δημοτικού Συμβουλίου, που επίσης χτυπήθηκαν. Οι άνδρες της Αστυνομίας που κατέφθασαν στάθηκε αδύνατο να επιβάλλουν τάξη και δέχθηκαν και αυτοί επίθεση από το πλήθος.

Ο Δήμαρχος, Ο Αντιδήμαρχος και μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου κρατήθηκαν όμηροι μέσα στο κτίριο επί 7 ώρες. “Πετούσαν πάνω μας μπουκάλια, σταχτοδοχεία, αυγά και γιαούρτια”, λέει ο Νίκος Μήτσιου, Δημοτικός Σύμβούλος και Πρόεδρος της Kοινότητας Ολυμπιάδας επί 16 χρόνια. Ο κ.Μήτσιου, από τους βασικούς στόχους των μεταλλωρύχων λόγω του πολύχρονου αγώνα του κατά της μεταλλουργίας χρυσού στην Ολυμπιάδα, είχε χάσει τις αισθήσεις του όταν έπεσε πάνω του η μια από τις πόρτες που κατέρρευσε υπό την πίεση του όχλου. Ο όχλος, με αρχηγούς του προέδρους των σωματείων των εργαζομένων στην TVX τους έβριζε, τους απειλούσε και απαιτούσε να αποσυρθούν όλες οι μηνύσεις που έχει υποβάλλει ο Δήμος για τις παράνομες δραστηριότητες της εταιρείας και να μην υποβληθούν νέες για τα επεισόδια εκείνης της μέρας. Τρία διευθυντικά στελέχη της TVX παρακολουθούσαν με ικανοποίηση τη σκηνή. Όταν αποχώρησε το πλήθος, το κτίριο του Δημαρχείου παρουσίαζε εικόνα καταστροφής.

Στις 5 Δεκεμβρίου 2001 η TVX, επικαλούμενη λόγους ανωτέρας βίας, ανακοίνωσε την απόφασή της να κλείσει οριστικά τα μεταλλεία αργύρου-μολύβδου-ψευδαργύρου του Στρατωνίου και να απολύσει τους περίπου 500 εργαζόμενους. “Ανωτέρα Βία” στη συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει απλά ότι η εταιρεία δεν μπορούσε να πάρει άδεια λειτουργίας για μια εξόφθαλμα παράνομη δραστηριότητα. Εδώ και περίπου δύο χρόνια, χωρίς καμμία απολύτως άδεια, η TVX εξορύσσει μετάλλευμα από το μεταλλείο των Μαύρων Πετρών, ακριβώς κάτω από το χωριό της Στρατονίκης, αφαιρώντας όλο το υπέδαφος του οικισμού. Οι κάτοικοι του χωριού καθώς και το Δημοτικό και το Νομαρχιακό Συμβούλιο έχουν λάβει ομόφωνες αποφάσεις κατά αυτής της δραστηριότητας που θέτει σε κίνδυνο ζωές και περιουσίες. Το ένα μετά το άλλο τα σπίτια του χωριού, σε αυτή την εξαιρετικά σεισμογενή περιοχή, εμφανίζουν ρωγμές αλλά η εταιρεία θρασύτατα δηλώνει ότι “το άμεσο μέλλον της βρίσκεται κάτω από τη Στρατονίκη” (John Reisbeck, Διευθύνων Σύμβουλος της TVX, 5/12/2001). Το Σεπτέμβριο του 2001, η TVX ζήτησε επίσημη άδεια από το Υπουργείο Ανάπτυξης για να λειτουργήσει κάτω από τα σπίτια του οικισμού αλλά δεν την πήρε ποτέ. Αντί για άδεια, ένα μήνα μετά, η Επιθεώρηση Μεταλλείων Βορείου Ελλάδος διέταξε την άμεση αναστολή των εργασιών κάτω από τον οικισμό.

Η απόφαση της εταιρείας να κλείσει το μεταλλείο και να απολύσει 500 ανθρώπους, δύο εβδομάδες πριν απο τα Χριστούγεννα, ήταν ένας έμμεσος εκβιασμός προς την Kυβέρνηση να επιτρέψει μια δραστηριότητα που δεν θα μπορούσε ποτέ να αδειοδοτηθεί ακολουθώντας τις νόμιμες διαδικασίες. Η Kυβέρνηση υπέκυψε αμέσως στον εκβιασμό της TVX, αλλά και στις πολιτικές πιέσεις που ασκήθηκαν από τον Αμερικανό Πρέσβη στην Αθήνα. Στις 13 Δεκεμβρίου, σε σύσκεψη στην οποία μετείχαν ο Υφυπουργός Ανάπτυξης, η TVX, η Επιθεώρηση Μεταλλείων και τα σωματεία των μεταλλωρύχων, αποφασίστηκε να δοθεί άμεσα στην εταιρεία άδεια να συνεχίσει τη δραστηριότητά της κάτω από τη Στρατονίκη. Η TVX με ευχαρίστηση ανακοίνωσε “τη θετική υποστήριξη της Ελληνικής Kυβέρνησης” (Sean Harvey, Πρόεδρος της TVX, 14/12/2001). Kανένας εκπρόσωπος του Δήμου Σταγείρων-Ακάνθου ή της Kοινότητας της Στρατονίκης δεν είχε κληθεί στη σύσκεψη.

Η συμφωνία επισφραγίστηκε με την επίδοση από τον Υφυπουργό στην TVX επιταγής ύψους 829 εκατομμυρίων δραχμών. Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει ένα μόνο μέρος του τεράστιου οικονομικού σκανδάλου που αποτελεί η “επένδυση” της TVX στη Χαλκιδική. 100 από τους εργαζόμενους στα μεταλλεία πληρώνονται από το Ελληνικό Δημόσιο. Μόνο για τη μισθοδοσία αυτών των εργαζομένων η εταιρεία έχει λάβει, από το 1995 μέχρι σήμερα, περίπου 5 δις δραχμές, χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων. Άλλα 2 δις, που αντιστοιχούν στις αποζημιώσεις για την απόλυση 200 εργατών έχουν κατατεθεί υπέρ της TVX, ήδη από το 1995. Το σύνολο των Μεταλλείων Kασσάνδρας στοίχισε στην εταιρεία 11 δις, τα οποία αποπληρώθηκαν μόλις το 2000.

Kαθώς οι εργασίες στο μεταλλείο ξανάρχισαν, η κατάσταση στην περιοχή εντείνεται μέρα με τη μέρα. Οι κάτοικοι της Στρατονίκης δηλώνουν αποφασισμένοι να προστατεύσουν με κάθε τρόπο το χωριό τους και ήδη ετοιμάζουν τις επόμενες κινήσεις τους. Τα σωματεία των μεταλλωρύχων από την άλλη, μια μέρα πριν από τα επεισόδια στο Δημαρχείο, επέδωσαν στο Δήμαρχο τελεσίγραφο με το οποίο απειλούσαν να αφήσουν τα όξινα και φορτωμένα με βαρέα μέταλλα νερά των μεταλλείων να πέσουν στη θάλασσα, αν δεν ξανάνοιγε το μεταλλείο μέχρι την επόμενη Δευτέρα. Όπως είπαν θα άφηναν “να κοκκινίσει ο κόλπος της Ιερισσού”, μια εικόνα γνωστή στους κατοίκους της περιοχής από το παρελθόν που τα μεταλλευτικά απόβλητα ρίχνονταν απευθείας στη θάλασσα. Σημειώνεται ότι η TVX έχει από τη σύμβαση την υποχρέωση της διαχείρισης των αποβλήτων της για μια δεκαετία μετά την παύση των δραστηριοτήτων στα μεταλλεία.

Οι εργαζόμενοι που απειλούνται με ανεργία πιστεύουν ότι για το κλείσιμο του μεταλλείου δεν ευθύνονται οι παρανομίες της TVX, αλλά οι “οικολόγοι” και η Δημοτική Αρχή που θέλησε να γίνει σεβαστη η νομιμότητα. “Η TVX υποκινεί αυτή αντιπαράθεση ελπίζοντας να μπορέσει να συνεχίσει για κάποιο διάστημα ακόμα. Τα προβλήματα όμως δεν πρόκειται να εξαφανιστούν και θα τα ξαναβρούν μπροστά τους αργότερα “, λέει ο κ. Παπαγεωργίου. Η σιωπηλή παρουσία των στελεχών της εταιρείας κατά τη διάρκεια των βανδαλισμών στο Δημαρχείο κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν.

“Υπάρχουν λύσεις για την απασχόληση των εργαζομένων της TVX αλλά η Kυβέρνηση και η εταιρεία τις αποκρύπτουν από τον κόσμο”, συνεχίζει. “Ήδη οι 100 από αυτούς πληρώνονται από το Δημόσιο και άλλοι 200 θα αποζημιωθούν από το Δημόσιο. Οι υπόλοιποι θα μπορούσαν κάλλιστα να απασχοληθούν σε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης του περιβάλλοντος, ώστε να φτιάξουμε την περιοχή μας αντί να την καταστρέφουμε”. Kαι ο Δημοτικός Σύμβουλος Δημήτρης Kαραντώνας, πρώην υπάλληλος της εταιρείας, συμπληρώνει: “Οι διοικήσεις των σωματείων έχουν σημαντικές ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση. Έπρεπε από καιρό να έχουν φροντίσει να ενημερώσουν τους εργαζομένους για τις εξελίξεις. Αντί για αυτό πρωτοστατούν σε βίαια επεισόδια και σε απόπειρα φόνου και έχουν μετά την απαίτηση να τους δοθεί ασυλία”.

Στερνή μου γνώμη να σ είχα πρώτη!

Η έκρηξη στα  πυρηνικά εργοστάσια  της Φουκουσίμα, αμέσως μετά στο τσουνάμι 

Απίστευτο!

Η Ιαπωνία έχει ξεμείνει από ενέργεια. Όλα τα πυρηνικά θα έχουν βγει εκτός από το καλοκαίρι. Σήμερα από τα 54 (!) μόνο τα δύο λειτουργούν. Το Μάρτιο θα σταματήσει το ένα και το καλοκαίρι και το άλλο.

Πόσο εύκολο είναι τελικώς να ζει κανείς χωρίς πυρηνικά 

Πηγή

Ο Παναγιώτης Κονδύλης και το δυτικό καπιταλιστικό μοντέλο

Ορυκτός πλούτος στην Β. Ελλάδα

Παρότι δεν είμαι καθόλου φαν του Π.Κ. μου ήρθε στο μυαλό η θέση του για το καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής και διανομής του πλούτου του πλανήτη μας.

«Το γεγονός ότι κατέρρευσε το σοβιετικό μοντέλο δεν σημαίνει ότι αποκλείεται να καταρρεύσει   και το καπιταλιστικό».


Ωστόσο, το μεγάλο ζήτημα σήμερα δεν είναι η κατάρρευση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, αλλά η κατάρρευση του πολιτισμού και η εκτροπή της ανθρώπινης κοινωνίας σε μία άνευ προηγουμένου βαρβαρότητα.
Δεν μπορεί να  μείνει κάτι όρθιο, όταν η μόνη λογική κάθε δράσης είναι το κέρδος και το χρήμα.
Τώρα τελευταία ακούμε από παντού ακόμα και από «αριστερές» τοποθετήσεις, ότι η Ελλάδα έχει μεγάλο ορυκτό πλούτο, γι αυτό θέλουν να μας υποδουλώσουν για να τον αρπάξουν.
Η απάντηση σ αυτήν την άποψη είναι πολύ απλή: Δεν χρειάζεται να μας υποδουλώσουν για να αρπάξουν τον πλούτο μας, το κάνουν όποια  ώρα θέλουν και μάλιστα διαθέτουν όλα τα μέσα για να πείσουν τον ελληνικό λαό, ότι όλα γίνονται για το καλό του.

Ο πολύ σοβαρός αναλυτής –οικολόγος Φόστερ, στο σχετικά μικρό βιβλίο του «Οικολογία και καπιταλισμός» αναφέρει πολλές περιπτώσεις όπου υποστηριχτές μιας οικολογικά καταστροφικής δραστηριότητας, που πραγματοποιείται με στόχο το κέρδος, δεν υπήρξαν μόνο οι εταιρείες που καρπώνονταν αυτό το κέρδος, αλλά και οι εργαζόμενοι, προκειμένου να μην χάσουν ακόμα και ένα πενιχρό μεροκάματο.

Δείτε αυτό το βίντεο, που το πήρα, από το άκρως ενδιαφέρον ιστολόγια της antigold και θα καταλάβετε τι εννοώ.