Σήμερα ο αγώνας: Deutschland gegen Ausland

Το ποδόσφαιρο αλλά και όλα τα αθλήματα με πλήττουν αφάνταστα, παρότι είμαι αρχαιόπληκτη και τα στάδια, οι πλατείες και τα θέατρα στην αρχαία Ελλάδα ήταν χώροι που συγκρότησαν το πολιτιστικό θαύμα αυτής της μοναδικής στιγμής της ανθρωπότητας.
 Κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων έπαυαν  οι εχθροπραξίες και οι άνθρωποι αγωνίζονταν ο ένας πλάι στον άλλο ακόμα και αν ήταν εχθροί ορκισμένοι.
Οι Γάλλοι αναβίωσαν αυτόν τον θεσμό το 1896.

Η πορεία αυτών των αγώνων είναι γνωστή.

Η ευγενής άμιλλα μεταμορφώθηκε στο πέρασμα των δεκαετιών σε ελεεινό και άγριο ανταγωνισμό της χημικής βιομηχανίας και οι αθλητές έγιναν σκουπιδιάρικο της κάθε λογής ντόπας. Χρήματα για στοιχήματα, για διαφήμιση και αμοιβές των αθλητών όχι πια το σεμνό δάφνινο στεφάνι, αλλά ο ποταμός πακτωλός στα χέρια των τυχερών νικητών!
Οι αρχαίοι αθλητές αγωνίζονταν γυμνοί, γιατί δεν ήθελαν να χαλούν τα ρούχα τους. Δείτε σήμερα την βιομηχανία ένδυσης τι ποσά επενδύσει στα φαβορί, αλλά και στους λοιπούς που απλώς θα περάσουν την πόρτα του ολυμπιακού σταδίου!
Γνωστά όλα αυτά, εξ άλλου δεν έχουμε Ολυμπιακούς Αγώνες (και όχι Ολυμπιάδα, που λένε οι αμόρφωτοι) τώρα, οσονούπω βέβαια, αλλά δεν είναι ο λόγος που γράφω αυτές τις γραμμές.

 Σήμερα το βράδυ θα κρεμαστούμε στο κουτί μας για να δούμε τον αγώνα: Γερμανία – Ελλάδα.

 Α, Χα πώς να μην θυμηθούμε τους Ολυμπιακούς του 1936????

 Αλλά και μετέπειτα τον αγώνα Ολλανδία – Γερμανία. Τότε ήμουν στην Γερμανία και ακόμα θυμάμαι τον φίλο μου τον Ανδρέα να φωνάζει στους δρόμους του Μονάχου.

 - Σήμερα έχουμε αγώνα, Deutschland gegen Ausland (Γερμανία εναντίον Αλλοδαπής)

 Και έτσι ήταν ακριβώς ! Deutschland gegen Ausland! Το στάδιο σείστηκε στο γκόλ των Ολλανδών και σιώπησε σ αυτά των Γερμανών!

Ελπίζω να μην έχουμε το αποτέλεσμα του τότε αγώνα Deutschland gegen Ausland : 2 -1, όπως είπε αυτό το ξόανο ο Σόϊμπλε, που μάλλον αυτό είχε στο νού του και εύχομαι να μην έχουμε επανάληψη της ιστορικής εποχής που ακολούθησε το 1936!


****************

Από τον διεθνή τύπο:

Νουθεσίες - συνέχεια

Τώρα κατάλαβα τις νουθεσίες του πρώην Πρωθυπουργού μας!

Ολα τα δικά μας παιδιά ανέλαβαν!

"Ο Θεός να βοηθήσει την Ελλάδα" με αυτην την αστεία Κυβέρνηση!

Αν με ρωτήσετε η προηγούμενη, αυτη του κυρίου Πικραμένου ήταν 10 φορές καλύτερη!

Νουθεσίες................

"Τα κόμματα που υποστήριξαν στις εκλογές την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας (ΝΔ ΠΑΣΟΚ, Δημοκρατική Αριστερά) έχουν στην υπάρχουσα συγκυρία κρίσης την υποχρέωση να συνεργασθούν. Διαφορετικά θα οδηγήσουν την Ελλάδα στην έξοδο από την Ευρωζώνη και στη δραχμή", δήλωσε ο Κώστας Σημίτης. 

Δηλαδή, τα υπόλοιπα κόμματα δεν υποστήριξαν την ευρωπαϊκή προοπτική;
Και ας πούμε ότι έχετε μια υποψία, την ίδια υποψία που έχει και η Μερκελ και οι υπόλοιποι, την υποψία δηλαδή ότι με εξαίρεση τα τρία αυτά κόμματα, τα υπόλοιπα θα οδηγούσαν την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης που σημαίνει στην απόλυτη καταστροφή! Τότε, θέλω να μας πείτε με απόλυτη ειλικρίνεια, με την ειλικρίνεια που αρμόζει και που επιβάλλεται σε ένα πρώην Πρωθυπουργό: ποιός ευθύνεται για την σημερινή κατάντια μας;
Θα μας πείτε μήπως και εσείς κύριε Σημίτη ότι φταίμε εμείς; Δηλαδή ο Ελληνικός λαός; Ας πούμε λοιπόν ότι πράγματι εμείς φταίμε, αφού μαζί τα φάγαμε, όπως είπε και ο πρώην στενός σας συνεργάτης!
Αλλά, αν φταίμε εμείς, εμείς εδώ είμαστε ακόμα. Μήπως σκοπεύετε να μας εξαφανίσετε;

Συμπέρασμα: Πολύ φτωχές οι παρατηρήσεις σας και οι νουθεσίες σας. Τόσο φτωχές που ακόμα και εμείς ο ρακένδυτοι Ελληνες σας συμπονάμε για την φτώχεια σας.

 "Έχουν επίσης χρέος να διαμορφώσουν μια σταθερή και αποτελεσματική κυβέρνηση. Η αντιμετώπιση της κρίσης είναι υπόθεση πολιτικού σχεδιασμού, σοβαρής διαπραγμάτευσης και δημιουργίας εμπιστοσύνης. Δεν επιτυγχάνεται με πολιτικαντισμούς"


Δεν γίνονται αυτά που λέτε από αυτούς που δείχνετε. Είναι δοκιμασμένοι και αποτυχημένοι.
Βρείτε άλλους. Αλλιώς αφήστε μας στο πόνο μας και ας γυρίσουμε και στη δραχμή! Πιο φτωχοί να γίνουμε δεν γίνεται.

Η επόμενη μέρα

Ανακουφίστηκε ο Μέγας Σουλτάνος, η Βεζιρούλα, ο Βεζίρης και όποιος άλλος παρακολουθούσε τις ελληνικές εκλογές, με μεγάλη αγωνία. Ανακουφίστηκαν και βρώμησε ο πλανήτης ολάκαιρος από Βορρά προς Νότο και από Ανατολή σε Δύση. Ο μόνος που νοιώθει το βάρος να μην λέει να του φεύγει είναι ο Ελληνικός λαός. Κουράγιο μας! Μακάρι να βρούμε το κουράγιο και τη δύναμη για να συμμαζέψουμε σπυρί – σπυρί τα κομμάτια μας! Αυτά που σκόρπισαν στα τέσσαρα σημεία του ορίζοντα οι κάθε λογής εξουσίες του τόπου μας. Πολιτικές, οικονομικές, πολιτισμικές και πανεπιστημιακές, όλες αυτές κάτω από τις κραυγαλέες τυμπανοκρουσίες των πνευματικών εθνομηδενιστικών ελίτ. Κουράγιο Ελληνες! Ποιος ξέρει, ίσως αυτή η κρίση μας αφυπνίσει!

 Μέχρι τότε ας τραγουδήσουμε κανένα ευχάριστο τραγουδάκι, μπας και κοροϊδέψουμε το πόνο μας ώστε να  να μην μας πάρει από κάτω

 



I see trees of green........ red roses too 
I see em bloom..... for me and for you 
And I think to myself.... what a wonderful world. 

I see skies of blue..... clouds of white 
Bright blessed days....dark sacred nights 
And I think to myself .....what a wonderful world. 

The colors of a rainbow.....so pretty ..in the sky 
Are also on the faces.....of people ..going by 
I see friends shaking hands.....sayin.. how do you do 
They're really sayin......i love you. 


I hear babies cry...... I watch them grow 
They'll learn much more.....than I'll never know 
And I think to myself .....what a wonderful world 

The colors of a rainbow.....so pretty ..in the sky 
Are there on the faces.....of people ..going by 
I see friends shaking hands.....sayin.. how do you do 
They're really sayin...*spoken*(I ....love....you). 

I hear babies cry...... I watch them grow 
*spoken*(you know their gonna learn 
A whole lot more than I'll never know) 
And I think to myself .....what a wonderful world 
Yes I think to myself .......what a wonderful world.

Καλή ψήφο Ελληνες !

Αύριο που θα βρεθείτε μπροστά στην κάλπη, να θυμηθείτε, να τραγουδήσετε και να σιχτιρίσετε το χτές :

Ποιός σας ξεφτίλισε και ποδοπάτησε την αξιοπρέπεια σας

Ποιός σας πήρε την μπουκιά μέσα από το στόμα.

Ποιός σας έκλεψε το παλτό όταν άρχισε να πέφτει χιόνι και να φυσά ο βοριάς

 Ποιός σας απαγόρεψε να ζεστάνετε το σπίτι σας, επειδή το πετρέλαιο είναι είδος πολυτελείας

Ποιός σας έβρισε και σας είπε διεφθαρμένους και τεμπέληδες

Ποιός σας αφαίρεσε το μελλον για τα παιδιά και τα εγγόνια σας

Ποιός σας κουνάει το δάκτυλο, ότι αύριο όλα θα είναι ακόμα χειρότερα.
Ποιός σας έκανε νοικάρηδες στα σπίτι σας

Ποιός άρπαζε εδώ και δεκαετίες τα λεφτά των Ασφαλιστικών Ταμείων και ποιός τα κούρεψε κατά 80% - 90% τα εκατό.

Ποιός κούρεψε κατά 80% τα κρατικά ομόλογα, ενώ αυτά της ΕΚΤ τα άφησε με κέρδος 35%- 40%
















Ποιός ψήφιζε Νόμους, ενώ έξω από τη βουλή ο λαός τους μούτζωνε

Ποιός ψήφιζε την καταδίκη σου, κάτω από την προστασία των ΜΑΤ

Ποιός ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ποιός κυβερνάει τη χώρα μας εδώ και 40 περίπου χρόνια και ποιός την κατάντησε έτσι μέσα σε λίγους μόνο μήνες.
θυμήθηκα και ένα παλιό μου ποστ, στο οποίο φιγουράρουν 21 γαμπροί και μια νύφη. Ο πρώην Πρωθυπουργός μας, ανάμεσα στους γαμπρούς!

Αποχώρησε η κ. Ρεπούση όταν τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου!

Να την χαίρεσαι κύριε Κουβέλη!!


Αλλά μήπως δεν είσαι και συ ίδιος????

Στατικά και δυναμικά φαινόμενα, ή η επιστολή του Μέγα Τραπεζίτη

Στατικά φαινόμενα είναι αυτά που έζησε η Ευρώπη μετά τον πόλεμο.

Ο β’ πόλεμος τέλειωσε και άφησε πολλές δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς και τραυματίες. Ο κόσμος σήκωσε τα μανίκια, άρχισε να δουλεύει και βάλθηκε να ξεχάσει. Να ξεχάσει την θηριωδία της Γερμανίας, όταν όλη η Δύση έπεσε επάνω της να την ξελασπώσει και να την βοηθήσει να ορθοποδήσει. Ο θύτης αμείφτηκε γενναιόδωρα σαν να ήταν θύμα. Το χρήμα έπεφτε πάνω στα κεφάλια των Γερμανών σαν βροχή.
 Οι Γερμανοί σαν υπάκουα σκυλιά, έσκυψαν το κεφάλι, στρώθηκαν στην δουλειά και επιτέλεσαν το λεγόμενο γερμανικό «θαύμα».
  Οι σύμμαχοι, δηλαδή οι αντίπαλοι της στον πόλεμο, της έσβησαν με μια γόμα, που ήταν ποτισμένη και πρόσφατα μάλιστα στο αίμα εκατομμυρίων αθώων θυμάτων της, τα χρέη της και τις υποχρεώσεις, που θα έπρεπε να κουβαλάει για τουλάχιστον έναν αιώνα .
Αλλά ποιος τα θυμάται αυτά; Σήμερα η πλειονότητα των εκπροσώπων της Κυβέρνησης και του συστήματος αναρωτιέται, πως μπορεί να συνεχίσει η «Ευρώπη» να πληρώνει το ελληνικό βαρέλι των Δαναΐδων. Πώς θα πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις; Τι θα γίνει αύριο που ο Σόϊμπλε και η συμμορία του κλείσουν την στρόφιγγα των δανείων. Των δανείων που μας έδωσαν, προκειμένου να πληρώνουμε τα ληστρικά τοκοχρεολύσια.
 Ο Παπανδρέου και η σπείρα του παρέλαβαν μια Ελλάδα ανεξάρτητη και την μεταμόρφωσαν σε δύο μόνο χρόνια σε μία χώρα που οφείλει να πληρώνει δάνεια και τόκους με προτεραιότητα και μετά, αν περισσεύει κάτι, μισθούς και συντάξεις, αστυνομία και στρατό. Ο τραπεζίτης που κατέβηκε από τον ουρανό, δηλαδή την γουόλ στριτ και τις λοιπές γιάφκες δολοφόνων, έστειλε – άκουσα – επιστολή στον Παπούλια, στην οποία αναφέρει την δεινή κατάσταση της οικονομίας. Ωστόσο, δεν ξέρω αν αυτήν η επιστολή είχε μια διατύπωση του στυλ:

 «μετά το κούρεμα των ασφαλιστικών ταμείων που πραγματοποίησα, κατόπιν εντολών των κατακτητών της χώρας, να λάβετε υπόψη σας ότι τα ταμεία δεν μπορούν να πληρώσουν τόκους και συντάξεις. Επομένως δεν θα πληρώσουμε συντάξεις, αλλά μόνο τόκους»

 ή

 «Για κοίταξε ρε Παπούλια να κάνετε μια (φάκινγκ) κυβέρνηση στα γρήγορα , με τα δικά μας παιδιά, γιατί αλλιώς αν έρθουν οι ΑΛΛΟΙ θα βρούν άδεια τα ταμεία του κράτους,  αφού αρπάξαμε και ό,τι άλλο είχε απομείνει,  και την βάψαμε.» 
ή

 «Αν δεν τα βρείτε με Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη, να φωνάξουμε τον Ράιχενμπαχ κατευθείαν να τελειώνουμε. Αυτή η φάρα των Γερμανών ξέρει από κατασχέσεις, αφού στην κατοχή εκτός από την σοδιά άρπαζαν ακόμα και τα γαϊδούρια των Ελλήνων. Τώρα πιθανόν να πεθάνουν και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ή και μερικά εκατομμύρια, αλλά δεν βαριέσαι, να αραιώνουμε και λιγάκι.» 

 Αυτά τα φαινόμενα είναι στατικά. Ο Έλληνας μπήκε σε μια φάση που φτωχαίνει μέρα με τη μέρα όλο και πιο πολύ. Στο τέλος του δρόμου υπάρχει ένα πεινασμένο και εξευτελισμένο υποκείμενο, χωρίς παρελθόν και χωρίς μέλλον. Για το παρελθόν έχουν φροντίσει οι ίδιοι αυτοί που τώρα θέλουν διακαώς να ξεμπερδέψουν και με το μέλλον.
Αν, όμως στο τέλος του δρόμου περιμένει ένα θηρίο που μόλις ξεπέρασε την ταπείνωσή του, αφού πια δεν έχει άλλο τι να χάσει, τότε το μέλλον είναι απροσδιόριστο! Δεν έχει γραφτεί από τους χαρτογιακάδες Παπαδήμους και Βενιζέλους – Σαμαράδες, αλλά από πανουργία της ίδιας της ιστορίας, αυτοί που νομίζουν ότι μας σκάβουν τον λάκκο μας θα βρεθούν όλοι μαζί αγκαλιά με τους χειρότερους δαίμονες της πιο βαθειάς μεριάς της κόλασης. Αυτό το δεύτερο είναι ένα δυναμικό φαινόμενο, που εμφανίζεται στο πόντιουμ της ιστορίας όχι πολύ τακτικά, αλλά όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο σαρώνει σαν την χειρότερη θύελλα κάθε σκουριά, κάθε σκόνη και κάθε αμάρτημα του παρελθόντος.

Η ανθρωπότητα πλένει τις βρωμιές της σε ποτάμια δακρύων και συμφορών.

Εδώ τα καλά ελληνικά, από την κ. Ρεπούση βουλευτή της ΔΗΜ-ΑΡ

«Οι εκλογές είναι αδιέξοδες» έφη η κ. Ρεπούση.
 Τι ήθελε να πει; Μήπως ανέξοδες; Όποιος το βρει ας μου το πει.

 Σημείωση 1: Γι όποιον δεν γνωρίζει τι εστί Ρεπούση: Συνέταξε το περιβόητο βιβλίο της έκτης Δημοτικού, στο οποίο μεταξύ των άλλων μαργαριταριών έγραψε: "Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα..." (Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ\' δημοτικού)

 Σημείωση 2. ΔΗΜ-ΑΡ σημαίνει δημοκρατική αριστερά. (αυτές τις αριστερές τις βαρέθηκα, σε σημείο που να μου ανακατεύουν τα έντερα!)

ΠΑΣΟΚ παρατρεχάμενοι είναι και εκβιαστές συν τοις άλλοις

Ψηφίστε χωρίς φόβο, αλλά με πάθος!

Μαυρίστε αυτούς που σας πτώχευσαν, γιατί οι εκβιασμοί και οι απειλές του Γερμανού υπουργού οικονομικών ή όποιου άλλου «τρομοκράτη», σε σχέση με την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, είναι εντελώς ανόητες και απολύτως κενές περιεχομένου.

Η έξοδος μίας χώρας από την Ευρωζώνη είναι, υπό τις παρούσες συνθήκες, εντελώς αδύνατη – αφού, σύμφωνα με τη συνθήκη της Λισσαβόνας, η συμμετοχή στη ζώνη του ευρώ είναι «ανέκκλητη και τελεσίδικη». Όποιος δε σκεφθεί ή απειλήσει να εκδιώξει ένα κράτος, με ήπιο ή με επιθετικό τρόπο, οδηγείται αναμφίβολα σε ένα πολύ δύσκολο νομικό πεδίο – επειδή η έννοια «ανέκκλητη» σημαίνει ότι, δεν είναι δυνατή ούτε η καταναγκαστική, ούτε η εθελούσια «αποπομπή μίας χώρας». Η μοναδική δυνατότητα που υπάρχει, είναι η εθελούσια έξοδος μίας χώρας από ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση – επειδή, εάν ένα κράτος δεν είναι μέλος της ΕΕ, δεν μπορεί να είναι μέλος της Ευρωζώνης. Η έξοδος από την ΕΕ είναι μία μονομερής πράξη. Οι χώρες που θα έβγαιναν θα έχαναν την πρόσβαση στη χρηματοδότηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και στα κοινοτικά διαρθρωτικά ταμεία. Ενδεχομένως θα μπορούσαν να υπάρξουν φιλικές μεταβατικές συμφωνίες ή, έστω, η δυνατότητα για το μέλος που αποχωρεί να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Περιοχή - η οποία δίνει τη δυνατότητα σε χώρες εκτός ΕΕ να έχουν πρόσβαση στην ενιαία αγορά. Όλα αυτά, όμως, θέλουν χρόνο για διαπραγματεύσεις. Εάν ο στόχος της εξόδου θα ήταν η εισαγωγή ενός εθνικού νομίσματος, αυτό θα έπρεπε να γίνει μέσα σε πολύ λίγες ημέρες - προκειμένου να αποφευχθεί η φυγή κεφαλαίων. Σε αυτήν την περίπτωση, ωστόσο, δεν μπορεί κανείς να συντονίσει και πολλά πράγματα. Η χώρα θα έπρεπε να μεταφέρει όλες τις εσωτερικές συμβάσεις στο νέο νόμισμα, ενώ πιθανότατα δεν θα είχε καμία άλλη επιλογή, από το να κηρύξει πτώχευση (στάση πληρωμών, χρεοκοπία), σε όλες τις υποχρεώσεις της στο εξωτερικό. Εάν βέβαια όλοι στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφωνούσαν να παραβιάσουν τον νόμο και απλά επέτρεπαν την έξοδο ενός μέλους από την Ευρωζώνη, χωρίς να υπάρξει έξοδος από την ΕΕ, εάν δηλαδή όλοι, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, λειτουργούσαν παράνομα, δεν θα ασκείτο προφανώς σε κανέναν δίωξη. Εάν όμως η χώρα, η οποία θα αποχωρούσε από την Ευρωζώνη παρέμενε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τότε θα εξακολουθούσε να υπόκειται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Εάν εγκατέλειπε το ευρώ για όλες τις εσωτερικές συμβάσεις, αλλά το κρατούσε για όλες τις συμβάσεις στο εξωτερικό, η συνέπεια θα ήταν ένας καταιγισμός μηνύσεων, οι οποίες θα είχαν πολύ σοβαρή βάση. Κάθε πολίτης της αποχωρούσας χώρας θα μπορούσε να κινηθεί νομικά εναντίον της κυβέρνησής του - ενδεχομένως εναντίον των κυβερνήσεων και των άλλων κρατών μελών. Η έξοδος δε από την Ευρωζώνη θα συνιστούσε διάκριση λόγω ιθαγένειας - η πιο μεγάλη απαγόρευση, με βάση την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τις ανόητες απειλές, σε σχέση με το αυθαίρετο, «εχθρικό» σταμάτημα της χρηματοδότησης των τραπεζών από την ΕΚΤ κλπ., έτσι ώστε να αναγκασθεί εκ των πραγμάτων να αποχωρήσει μία χώρα από την Ευρωζώνη – γεγονός που είναι απίθανο να συμβεί, ενώ θα οδηγούσε σε ένα απίστευτο χάος όχι μόνο την ένωση, αλλά ολόκληρο τον πλανήτη. “Μπορούμε λοιπόν να φανταστούμε μία κατάσταση, η οποία θα προκαλούσε τη διάλυση της Ευρωζώνης - έναν γεωπολιτικό και οικονομικό εφιάλτη. Μπορούμε επίσης να φανταστούμε μία κατάσταση, όπου η Ευρωζώνη παραμένει ενωμένη αλλά σε κατάσταση μόνιμης σχεδόν απογοήτευσης. Μπορούμε να φανταστούμε μια κάποια δημοσιονομική ή πολιτική ένωση. Αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση δυνατόν να φανταστούμε μια κατάσταση επιτυχημένης, αποτελεσματικής και εθελοντικής διαπραγμάτευσης της εξόδου μίας χώρας από την Ευρωζώνη”. 


 Επομένως, οι εκβιασμοί και οι απειλές του Γερμανού υπουργού οικονομικών ή όποιου άλλου «τρομοκράτη», σε σχέση με την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, είναι εντελώς ανόητες και απολύτως κενές περιεχομένου. Οφείλουμε λοιπόν να μην τις λάβουμε σε καμία περίπτωση υπ’ όψιν στις αυριανές εκλογές - ψηφίζοντας χωρίς κανένα φόβο αυτό που ο καθένας θεωρεί σωστότερο για την πατρίδα και για τα παιδιά μας. 

Β. Βιλιάρδος

Ιστορική Απόφαση ή συνεργασία με τη δεξιά;

Η απόφαση του Τσίπρα, θυμίζει μια άλλη απόφαση ενός ιστορικού ηγέτη της Αριστεράς με Α κεφαλαίο και όχι της σημερινής μίζερης, με την ξύλινη παλαιολιθική γλώσσα της Παπαρρήγα ή την γλυκανάλητη νεοφιλελεύθερη του Κουβέλη.

 Εγώ προσωπικά λέω μπράβο Τσίπρα! Εξ' άλλου - για την αριστερά με α μικρό - βρίσκεται πολύ κοντά, πολύ πιο κοντά μάλιστα απο τους ίδιους δήθεν αριστερούς, αυτούς που στο όνομα της αριστεράς είναι έτοιμοι να πουλήσουν και την ψυχή τους στο διάβολο, όπως τους κατηγόρησε ο ιστορικός Ψυρούκης, στην λενιστική άποψη, ότι ακόμα και με τον διάβολο θα συμμαχήσουμε αν πρόκειται για τον τελικό ιερό σκοπό, που δεν είναι άλλο απο το καλό της χώρας και της Πατρίδας. 

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η δήλωση Τσίπρα, ότι θα μπορούσε να στηριχθεί και στον Καμμένο για να σχηματισθεί κυβέρνηση που θα διακόψει την καταστροφική μνημονιακή πορεία, πρέπει να θεωρηθεί, εφόσον βέβαια επιμείνει στη γραμμή αυτή και δεν υποκύψει στους δήθεν «αριστεριστές» γραφειοκράτες του, εν δυνάμει, η αρχή μιας από τις σημαντικότερες πολιτικές πρωτοβουλίες της ελληνικής Αριστεράς μετά τον εμφύλιο. Για πρώτη φορά, ηγέτης της Αριστεράς φεύγει, στα λόγια τουλάχιστο ακόμα, αλλά και αυτά έχουν την αξία τους, από το στενό, παραταξιακό «καβούκι», που προσδιόρισε η συμφωνία Στάλιν-Τσώρτσιλ του Οκτωβρίου 1944 και αποδέχτηκε το ΚΚΕ, και από την «ψυχολογία της ήττας», που σφράγισε την παράταξη της αριστεράς μετά το 1949. Με τη δήλωσή του, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ απευθύνεται στο απειλούμενο έθνος, αρχίζοντας, δειλά έστω, να του προτείνει-προσφέρει, σε μια τραγική στιγμή της νεώτερης ιστορίας του, μια λύση, που ο ελληνικός λαός μπορεί να δεχτεί ή να απορρίψει, στις εκλογές και μετά. Η σφοδρή επίθεση που έκανε στον Τσίπρα η εφημερίδα «Νέα», με το αλάνθαστο (και «ταξικό», όπως θα έλεγαν οι φίλοι «επαναστάτες» του ΣΥΡΙΖΑ), κριτήριό της, ακολουθούμενη από όλο το συγκρότημα του δικομματισμού, συνιστά αναμφίβολα την καλύτερη επιβεβαίωση της ορθότητας της γραμμής του και της ευφυίας, που επέδειξε στην περίπτωση αυτή ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, ευθυγραμμιζόμενος με το βαθύτερο ένστικτο του αγωνιούντος για τη χώρα του, σταδιακά αφυπνιζόμενου και ανθιστάμενου ελληνικού λαού. Που δεν ενδιαφέρεται σήμερα πρωτίστως για αριστερά και δεξιά, ούτε για τους γελοίους προεκλογικούς καυγάδες δύο συνεργαζόμενων-αλληλοϋβριζόμενων κομμάτων, που τον κατέστρεψαν, λεηλάτησαν και πρόδωσαν. Οι πολίτες ενδιαφέρονται να σταματήσουν την καταστροφή της χώρας, να εξασφαλίσουν δουλειά και αμοιβή, σύνταξη και επιβίωση. Θέλουν να πάρουν πίσω την Ελλάδα τους από την τρόικα και τα κόμματα που την κατέστρεψαν. ‘Όπως ήταν αναμενόμενο, δεν ήταν λίγα τα στελέχη και του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ που «έπεσαν να φάνε τον Τσίπρα», κατά την έκφραση άριστου γνώστη της «εσωκομματικής κουζίνας». Αυτό ήταν επόμενο να συμβεί και, στην πραγματικότητα, μάλλον επιβεβαιώνει την ορθότητα της γραμμής του που ενοχλεί, ακριβώς γιατί βγάζει από τη «βολή» του έναν ανεπαρκή, συντηρητικό μηχανισμό, που δεν ξέρει να κάνει πολιτική, έχει κάνει τέχνη την επίκληση της ιδεολογίας για να μην αγωνίζεται και δεν έχει μεγάλη διάθεση να αντιμετωπίσει τα πραγματικά, τραγικά προβλήματα της χώρας. Για να είμαστε πιο ακριβείς, δεν διανοείται να μπει στον δρόμο της Μέρκελ και των Τραπεζών που επιτίθενται στην Ελλάδα. Προτιμά τους κινδύνους της ήττας της χώρας από το Μνημόνιο, από τους κινδύνους να δείξει σε όλο το μεγαλείο του την ανεπάρκειά του. Σημερινοί επικριτές του Τσίπρα δεν αμφισβήτησαν πολύ πιο συζητήσιμους συμβιβασμούς, όπως την κοινή εκλογική κάθοδο με τη δεξιά (1956), την ΕΑΔΕ, τη συγκυβέρνηση με Μητσοτάκη ή το Μάαστριχτ. ‘Oπως λέει συνεργάτης του κ. Τσίπρα: «Τι προτείνουν όσοι αντιδρούν; Να μη δώσουμε διέξοδο στο λαό; Να προτείνουμε να συνεχίσει με τα κόμματα του Μνημονίου;» Μέχρι τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπιζε με φόβο και αδυναμία τον Καμμένο, με αποτέλεσμα να χάνει ψήφους προς αυτόν. Τώρα, για πρώτη φορά μοιάζει, εκ των αντιδράσεών του (όπως και των ΚΚΕ και ΔΗΜΑΡ) να προκαλεί αμηχανία. Οι «πούροι αριστεροί» μιλάνε βέβαια για «ιδεολογική άβυσσο» με τον Καμμένο, αλλά ο τρόπος να ξεκαθαρίζουν τα ζητήματα είναι η πράξη. Τώρα, καλείται ο κ. Καμμένος να δείξει πως εννοεί την ανάγκη υπέρβασης των παραταξιακών τειχών ενώπιον εθνικής ανάγκης και την ανάγκη σύνθεσης εθνικού-κοινωνικού που επαγγέλλεται. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα δεν επιδέχεται δύο χιλιάδες απαντήσεις. Αν συμφωνεί κάποιος με το Μνημόνιο, πρέπει να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ/ΝΔ. Αν δεν συμφωνεί, πρέπει να επιδιώξει σχηματισμό κυβέρνησης που θα επαναδιαπραγματευθεί τις δανειακές υποχρεώσεις και θα πάρει έκτακτα μέτρα σωτηρίας. Τα υπόλοιπα είναι ανεύθυνες σαχλαμάρες, πολιτικαντισμοί, υπεκφυγές. Αθήνα, 27.4.2012
Konstantakopoulos.blogspot.com