Απόσπασμα από συζήτηση που έλαβε χώρα το 1975 μεταξύ Χέρμπερτ Μαρκούζε και Μπράιαν Μαγκί:
Μαρκούζε: Νομίζω πως το Γυναικείο Απελευθερωτικό Κίνημα είναι δυνητικά μία πολύ ισχυρή επαναστατική δύναμη. Στην καταγραμμένη ιστορία κάθε κυριαρχία ήταν μέχρι σήμερα πατριαρχική κυριαρχία. Αν μπορούσαμε να δούμε όχι μόνο την ισότητα των γυναικών μπροστά στο νόμο, αλλά και την διάχυση των ειδικά γυναικείων ιδιοτήτων σ' όλη την κοινωνία - των ιδιοτήτων της μη βίας, της συναισθηματικότητας, της αποδεκτικότητας - αυτό θα 'ταν ή θα μπορούσε να είναι η απαρχή μιάς ποιοτικά διαφορετικής κοινωνίας, η πραγματική αντίθεση της αρσενικής κυριαρχίας με το βίαιο και βάναυσο χαρακτήρα της. Από την άλλη ξέρω βέβαια πως όλες αυτές οι γυναικείες ιδιότητες καθορίζονται από την κοινωνία.
Ψίθυροι ανάμεσα σε ρίζες, φύλλα και αιώνες: Η λυρική επιστήμη των βοτάνων
-
“Πήγανον,
άνηθον,
μάλαθρον βράσον,
δος πιείν και ιάται.
Μάσα και αγριοσταφίδα και μαστίχη και ιαθήσεται.”
Η βοτανολογία είναι η μνήμη της γης γραμμένη ...
vor 41 Minuten

Σημαντική η παρέμβασή σου. Ο Μαρκούζε είναιν ένας από τους φιλοσόφους του 20ού αιώνα που έχει τον αμέριστο σεβασμό μου για την επαναστατικότητα των απόψεων του, την εμβρίθεια και τη γενναιότητα με την οποία τις εκφράζει.
AntwortenLöschenΤην καλησπέρα μου.
Βολκώφ