Wednesday, 30 December 2009

Η μεγαλύτερη φωτογραφία του κόσμου




Ας αποχαιρετίσουμε το 2009 με μια Φωτογραφία ΤΕΡΑΣ!

Η παραπάνω πανοραμική φωτογραφία της Δρέσδης έγινε με την Canon 5D mark II και με φακό 400mm. Η εικόνα αποτελείται από 1655 φωτογραφίες των 21,4 Megapixel έκαστη που τράβηξε ένα φωτορομπότ σε 172 λεπτά.
Για την επεξεργασία του 102 GB αρχείου χρειάστηκε ένας υπολογιστής 48 GB μνήμης να δουλέψει 94 ολόκληρες ώρες.

Η παρούσα φωτογραφία με μία ανάλυση 297.500 x 87.500 Pixel (26 Gigapixel) είναι η μεγαλύτερη του κόσμου (Δεκέμβριος 2009)

Μπορεί τα τεχνικά χαρακτηριστικά, να μην σας λένε και πολλά, αλλά αν κάνετε κλίκ πρώτα στην μεγάλη φωτογραφία (γενική όψη) οπότε και θα μεταφερθείτε στο GIGAPIXEL-DRESDEN.DE και μετά στις μικρές φωτογραφίες κάτω από την γενική όψη, θα καταλάβετε τι κρύβεται πίσω από τα γιγαπίκσελ και γιγαμπάϊτ!

Σκεφτείτε απλώς μια συγκέντρωση και πόσα πρόσωπα και πράγματα μπορεί ένα τέτοιο ρομπότ να αναγνωρίσει!

Καλημέρα 2010

*********************************************

Την πληροφορία την πήρα απο την φίλη Ντίνα

Friday, 25 December 2009

Saturday, 19 December 2009

Κοπεγχάγη Τέλος!



Πάει και η Κοπεγχάγη!


Πέρασε και αυτή! Οι ηγέτες καλά φάγανε καλά ήπιανε, καλά διασκόρπισαν κάποιες χιλιάδες λίτρα CO2 με τα ιδιωτικά τζετ που αφίχθησαν και το αποτέλεσμα, ως αναμένετο, μηδέν εις το πηλίκιο που θα έλεγε και ο δικός μας ο ΓΑΠ.

Ήρθαν, αφού περιέφεραν την κορμοστασιά τους, πολλών εκ των οποίων είναι για κλάματα, είδαν και απήλθαν!



Η Δρ. φυσικών επιστημών Αγγέλα Μέρκελ έδειξε μεγάλη πυγμή την παραμονή της συνάντησης δηλώνοντας, ότι αφού καταφέραμε (sic) να νικήσουν την οικονομική κρίση θα τα καταφέρουμε και με το κλίμα!

Ο Νικολά Σαρκοζύ, είπε διάφορες αερολογίες, κάποιος όμως τον είχε ενημερώσει ότι η κλιματική αλλαγή δεν έχει σχέση με την τρύπα του όζοντος και έτσι απέφυγε τις μεγάλες μπούρδες.




Ο Μπράουν, καμάρωνε και έσκαγε από ικανοποίηση στο πλάϊ την Μέρκελ και των υπολοίπων, αλλά κυρίως δίπλα στο Ο-Μπλα – Μπλα ή άλλως σουλτάνο.
Ο ίδιος ο μέγας πολυχρονεμένος μας, δήλωσε ότι καίγεται από την επιθυμία να συμβάλει στη μείωση των αερίων, αλλά να το κάνουν και οι άλλοι… Ακόμα τόνισε η μεγαλειότης του, ότι πρέπει να βρεθεί και ένας μηχανισμός ελέγχουν των υποσχέσεων, αφού χωρίς μηχανισμούς το θέμα δεν έχει αξία. (Πως φαίνονται οι διεθνείς μπάτσοι)
Ο Σουδανός Lumumba Stanislaus δήλωσε ότι το μενιφέστο της Κοπεγχάγης μοιάζει με την απόφαση των Ναζί να ξεκινήσουν ένα νέο Holocaust, πράγμα που έκανε τον υπουργό περιβάλλοντος της Μ. Βρετανίας να βγει από τα ρούχα του.
Ο κινέζος δήλωσε ότι ναι μεν δεν δέχεται διαταγές και οδηγίες, αλλά θα διατηρήσει τις εκπομπές στις αποφάσεις της Σύσκεψης, μπορεί δε και να τις υπερκεράσει.
Ο κύριος Μπαρόζο μας, εξέφρασε την λύπη του για την μη συμφωνία.
Και ο αρχηγός της Green Peace, ομοίως.

Αυτά τα ολίγα, αν και για το τίποτε είναι ήδη πολλά.


Ολοι συμφώνησαν στα παρακάτω:

1. Να καταβάλουν κάθε προσπάθεια ώστε η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη να μην υπερβεί τους 2 βαθμούς.

2. Η EU θα καταβάλει 7 δις Ευρώ ετησίως μέχρι το 2012, σαν άμεση βοήθεια στις φτωχές χώρες, το ίδιο η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ και μετά το 2012 μέχρι το 2020 70 δις ευρώ, κυρίως για να σταματήσει κάπως η αποξήλωση των δασών.

3. Λεπτομέρειες θα δοθούν σε ένα χρόνο σε συναντήσεις στη Βόνη και στο Μεξικό.

************************************




Ο φίλος ad noctum, μας παρέπεμψε στην παρακάτω ιδιοφυή γελοιογραφία του Ramon

Saturday, 12 December 2009

Nobel




Να μας ζήσει ο πολυχρονεμένος μας σουλτάνος
και οι βεζύριδες του κόσμου όλου
για να μπορούν να αποδίδουν τις τιμές που αξίζει
η αφεντιά του!
Ο Θεός να μας δίνει χρόνια και να του παίρνει μέρες!
ή όπως σχολίασε ο δρ απαράδεκτος, ας τους παίρνει χρόνια αυτουνού και εμάς ας δίνει μέρες, καλές είναι και αυτές!!!

Tuesday, 8 December 2009

Επιστήμη και έλεγχος ή πλανήτης απο σκόνη.



Διαβάζοντας το παρακάτω Άρθρο στον «Spiegel on line» διαπίστωσα για άλλη μια φορά πόσο πολύπλοκο έχει γίνει το σημερινό γίγνεσθαι. Με την πρώτη ανάγνωση δεν πήγε το μυαλό μου στο κακό.
Τι καλά! ελέγχουμε τις γέφυρες διαρκώς, ώστε να αποφύγουμε ανθρώπινα θύματα.
Τον ίδιο καιρό επιδιδόμαστε σε βομβαρδισμούς, αφήνουμε το 90% της ανθρωπότητας σε ένδεια και το 30% να λιμοκτονεί!
Κάνουμε οικονομία στην ενέργεια,
αλλά δεν μετράμε την ενέργεια που θέλει η ηλεκτρονική σκόνη, για να λειτουργήσει ΑΛΛΑ και για να παραχθεί, να αναπαραχθεί και να αναπαράγεται ες αεί.
Μετράμε τη σαλμονέλα στο φαγητό μας,
αλλά δεν μετράμε τα δηλητήρια και τις σαλμονέλες που παράγουμε και διασκορπίζουμε παντού στη φύση.
Τέλος, δεν έχω την ικανότητα και την φαντασία να σκεφτώ τί άλλο μπορεί να επιδιώξει η ανθρώπινη κακοήθεια με αυτό πλέγμα "σκυλιών" επιτήρησης απλωμένο από τη μία μέχρι την άλλη άκρη του πλανήτη. Για πολλοστή φορά ήρθε στο νού μου το 1984.


Λόγω του υψηλού κόστους του συστήματος οι φτωχογειτονιές θα καταντήσουν οι μόνες ελεύθερες ζώνες της επόμενης γενιάς.


Διαβάστε το Άρθρο και θαυμάστε την ανθρώπινη εφευρετικότητα, που δεν βλέπει πουθενά όρια.

******************************

Ενα μικροτσίπ μεγέθους μικρότερο των 2 χιλιοστών καταγράφει κινήσεις έως 10 φεμτόμετρα (10-15 ή 1/10000000000000000) – το οποίο αντιστοιχεί στο μήκος ενός ατόμου!
Αυτός ο μετρητής επιτάχυνσης, αντιλαμβάνεται τον κτύπο της καρδιάς. Ένας άλλος αισθητήρας μυρίζεται και γεύεται: Με ακτίνες λέιζερ θα αναλύεται το χημικό αποτύπωμα κάθε ουσίας σε αέρια, υγρή ή στερεά κατάσταση και θα καθίσταται δυνατή η ανίχνευση π.χ.
σαλμονέλας ή άλλων μικροβίων!

Τι θέλει να κάνει η HP με τέτοιου είδους τσιπάκια που αισθάνονται, μυρίζονται και γεύονται;
Εργαζόμαστε στο κεντρικό νευρικό σύστημα του πλανήτη, αναφέρει ο Ohlberg τεχνικός επιστήμονας της νανοτεχνολογίας αποκαλύπτοντας το επιχείρημα Cense (Cental Nervous System for the Earth).

Ένα πλανητικό δίκτυο αισθητήρων αποτελούμενα από δισεκατομμύρια ασύρματων στιβαρών ανιχνευτών θα καθιστά διάφανα τα συμβάντα στο περιβάλλον, ξεκινώντας από την συγκοινωνία, τον καιρό, την περιεκτικότητα των βλαβερών ουσιών σε δρόμους ή στη φύση γενικότερα, μέχρι τις φθορές των γεφυρών, των παλιών κτιρίων ή των διυλιστηρίων.
Στο σύστημα αυτό θα ενσωματωθούν και άλλοι ανιχνευτές φωτός, θερμοκρασίας και υγρασίας.


Παράλληλα της βασικής έρευνας η HP αναπτύσσει την έρευνα και στο πεδίο της Ενέργειας.
Ένα ιδανικό πεδίο δοκιμών, επειδή σύμφωνα με τις παρούσες μελέτες το 40% της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας χάνεται χωρίς να χρησιμοποιηθεί. Σε όλες τις γωνιές του
ηλεκτρικού δικτύου θα τοποθετηθούν ανιχνευτές που θα επεμβαίνουν και θα μεταδίδουν πληροφορίες χρήσιμες για την μείωση κόστους και εξοικονόμηση ενέργειας: Θα αναγνωρίζουν τις ανωμαλίες στο ηλεκτρικό δίκτυο και θα επεμβαίνουν στους σταθμούς παραγωγής όπου και θα μεταβάλλουν αντίστοιχα την ροή της ενέργειας. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με αέρα και ήλιο, θα οδηγείται πιο ορθολογιστικά στο δίκτυο.

Ωστόσο, όλα αυτά είναι ακόμα πολύ ακριβά.

Ένα πακέτο αισθητήρων αποτελείται από ανιχνευτές, κεντρικό επεξεργαστή, κεραία, μπαταρία και πομποδέκτη. Το πιο φτηνό κοστίζει σήμερα 20 ευρώ και είναι πολύ ακριβό για να ελέγχει συνεχώς την δομική κατάσταση της π.χ. γέφυρας Golden Gate Bridge, στην οποία απαιτούνται 10.000 αυτών των μικρών μετρητών ώστε να έχει κάποιο νόημα η ανίχνευση επικίνδυνων ρωγμών και η ανάλυση της συμπεριφοράς των φορτίων και των δονήσεων.

"Το κλειδί στην σμίκρυνση (μινιατουροκατασκευή) και η απόδοση κόστους είναι η νανοτεχνολογία» εξηγεί ο Ohlberg, ο οποίος ξεκινάει από την θέση ότι το κόστος του αισθητήρα πρέπει να πέσει κάτω των 10 λεπτών. Αλλά η HP δεν είναι μόνη της στο έργο.
Το επίκαιρο πρωτότυπο με περί τα 6 χιλιοστά μήκος αντιπροσωπεύει ένα παγκόσμιο ρεκόρ για τηλεπικοινωνιακό κόσμο σε αυθόρμητα διασυνδεδεμένα δίκτυα, τονίζει η γερμανική πλευρά Herbert Reichl με την E-Grain δηλαδή με την ηλεκτρονική σκόνη.
Ο διευθυντής του Ινστιτούτου Fraunhofer- για την αξιοπιστία της μικρο-ολοκλήρωσης στο Βερολίνο φτάνει πιο κοντά στα κύρια προβλήματα: Οι αισθητήρες χρειάζονται ενέργεια και πρέπει να επικοινωνούν μεταξύ τους, καθώς και με άλλα μεγαλύτερα συστήματα. Σύμφωνα με τον Reichl γίνονται πειράματα με μικρο-μετασχηματιστές ενέργειας, ώστε να επιτύχουν μια απορρόφηση ενέργειας μικρότερης του ενός χιλιοστού του Watt, (για παράδειγμα ένα κινητό
καταναλώνει ένα Watt ) για να έχουν επίδραση στη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας.

Έξυπνα προϊόντα και κατασκευές

Εκτός της τηλεϊατρικής, του τηλε-ελέγχου η ηλεκτρονικόσκονη βρίσκει και σε άλλα πεδία εφαρμογή. Ο έλεγχος μηχανών και παραγωγής, αφήνει πολλά περιθώρια για αύξηση της παραγωγικότητας. Έτσι, γίνεται από μακριά διάγνωση για την υπερκόπωση μερών μιας μηχανής και η παραγγελία των ανταλλακτικών, μπορεί να γίνει εγκαίρως αποφεύγοντας αναμονή εβδομάδων.


Ακόμα, είναι πολύ εύκολη η διάγνωση πλαστών (μαϊμούδων) μηχανημάτων ή
ανταλλακτικών, οπότε εξασφαλίζεται η ποιότητα του προϊόντος.
Για να είναι δυνατή η μέτρηση της σκόνης σε πόλεις σε κάθε 500 μέτρα ή η διάγνωση βλαβερών ουσιών στον ρουχισμό μας ή στο φαγητό μας, πρέπει τα κινητά αυτά «σκυλιά» να
είναι εύκολα τοποθετίσημημα. Για το ζήτημα αυτό φροντίζει ένα τιμ πληροφορικής στο ερευνητικό τμήμα της IBM στο Rüschlikon στη Ζυρίχη στο Projekt «Mote Runner».
Εάν ο διευθυντής Douglas Dykeman μείνει πιστός στο χρονοδιάγραμμα τότε οι επιστήμονες στην αρχή του 2010 θα έχουν ήδη ετοιμάσει το λογισμικό. Με αυτό θα μπορούν οι ερευνητές να διαμορφώσουν κόμβους αισθητήρων με την λογική της υψηλής απόδοσης και χαμηλής ενέργειας, δηλώνει ο Dykeman:

"Προγραμματίζοντας και διαχειριζόμενοι ασύρματους αισθητήρες, μπορούμε με
την ευρεία χρήση τους να πραγματοποιήσουμε το όραμα ενός έξυπνου πλανήτη"

***************************

Saturday, 5 December 2009

Το άσπρο φως είναι μείγμα όλων των χρωμάτων!~





Φαίνεται, ότι η πιο σημαντική είδηση της βδομάδας είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της Ελβετίας, όπου το 57% του ελβετικού λαού απεφάνθη ότι είναι κατά των μιναρέδων, προσοχή όχι κατά των ισλαμικών ναών, αλλά απλώς κατά των μιναρέδων, δηλαδή κατά των υψηλών πύργων εκ των οποίων ο ιμάμης διαλαλεί πίστη στον Μωάμεθ και που εν ολίγοις κάνει προσηλυτισμό! Στο δικό μας σύνταγμα, υποθέτω και στο ελβετικό ο προσηλυτισμός απαγορεύεται. Δεν ερμηνεύεται εντούτοις η δημόσια προσευχή των ισλαμιστών ως προσηλυτισμός, αλλά ως έκφραση της πίστης τους.

Όπως και να χει όμως το ζήτημα, ο λαός αποφάσισε και
αυτό δεν αρέσει καθόλου στην πλανητική μας ελίτ, αυτό είναι απλά και
κατηγορηματικά


α π α γ ο ρ ε υ τ ι κ ό!

Αυτό είναι που πονάει και όχι η απαγόρευση των μιναρέδων.
Ακόμα και το Βατικανό, που να μην ξεχνάτε σε ποιά λέσχη παραβρίσκεται, τάχθηκε εναντίον!
Κατά τη δική μου την αντίληψη, η δυτική κοινωνία έχει μπει πλέον για τα καλά στη φάση ενός «σκοταδιστικού φωτισμού» ή ενός «φωτισμένου σκοταδισμού», ως προπομπός ενός «ολοκληρωτικού φωτισμού» δηλαδή του πλέριου, αδιάκοπου, άσπρου τόσο άσπρου που σε στραβώνει και καταλήγει να βλέπεις ένα αδιαπέραστο μαύρο!
Πρωτοπόρος αυτής της λευκότητας είναι η Γερμανία με τα λευκά κελιά και μάλιστα λίγες δεκαετίες μετά το μαύρο του φασισμού και επί σοσιαλιστικής κυβέρνησης.

Στην υγειά μας λοιπόν και εις ανώτερα!!!!
Οι ισλαμιστές να είναι καλά. Όταν θα τα έχουν όλα ισοπεδώσει, θα τους εξολοθρέψουμε με πυρηνικές κεφαλές. Τι τις έχουμε για;
Στις φωτογραφίες της Αγιάς Σοφιάς, βλέπουμε πόσο οι ισλαμιστές σέβονται ή ανέχονται τις ξένες θρησκείες.
Συμπληρωματικά του παρόντος δείτε και αυτό και θα καταλάβετε για την ανοχής της αδιαλαξίας που έχει κυριεύσει την εξαθλιωμένη πνευματικά και σύντομα και οικονομικα Δύση!

Αντιγράφω απο το λίνκ που σας στέλνω, για όσους βαρεθούν να πατήσουν:


Στο Ιράκ ζουν από την απαρχή του Χριστιανισμού, ιρακινοί χριστιανοί. Σήμερα αυτό το κομμάτι του πληθυσμού ταυτίζεται από τους Άραβες μουσουλμάνους με την αιτία του κακού. Την τέχνη του «Διαίρει και βασίλευε» την γνωρίζει η Αμερική, αλλά και κάθε δύναμη κατοχής με κάθε λεπτομέρεια.
Ενώ αυτοί λεηλατούν τη χώρα, οι κατεχόμενοι μπορούν να σφάζονται με την ησυχία τους!

Από τους 650.000 χριστιανούς, που ζούσαν στο Ιράκ, τα τρία τέταρτα έχουν ήδη εκπατριστεί.
Ένα από τα τραγικά θύματα αυτής της γενοκτονίας ήταν και ο ορθόδοξος παπάς Παύλος Ισκαντάρ. Το πτώμα του βρέθηκε μετά από την 48ωρη απαγωγή του χωρίς δέρμα και τα άνω και κάτω άκρα του ξεριζωμένα


Διαβάστε και τον "Ινφογνώμων"

Monday, 30 November 2009

Apropos Προϋπολογισμός, ΙΙ

Δεν έχουμε παρά μία περιορισμένη ποσότητα δασών, νερού, γης. Εάν όλα αυτά τα μετατρέψετε σε κλιματιστικά, σε τηγανιτές πατάτες, σε αυτοκίνητα, θα έρθει η ώρα που δεν θα έχετε πια τίποτε.
Aroundathy Roy
*
*

Συνεχίζω, απο κει που έμεινα στο προηγούμενο ποστ.

Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να προχωρήσουμε στα υπόλοιπα κονδύλια του Υ. Παιδείας του προϋπολογισμού 2010.
Όχι γιατί, θα χρειάζονταν μερικές βδομάδες μελέτης και καθώς δεν έχουμε κανένα feed back από τα διάφορα item του προϋπολογισμού θα λέγαμε πολλές ανοησίες και κοτσάνες, αλλά γιατί θα πρέπει κανείς να δει το όλο ζήτημα από άλλη οπτική γωνία. Αν κοιτάζεις τον προϋπολογισμό και σκέφτεσαι πού να κόψεις και πού να ράψεις, δεν κάνεις τίποτα περισσότερο από τα να βαδίζεις στα χνάρια της παγκοσμιοποίησης και της «ανάπτυξης»
Δείτε το καθοριστικό item του προϋπολογισμού: Υπουργείο Οικονομικών.

74 δις ξοδεύτηκαν το 2008,
51 δις το 2009

και ΜΟΝΟ
44 δις προβλέπονται να ξοδευτούν το 2010.
Πώς συμβαίνει ένα τέτοιο θαύμα;
Πού έγινε αυτή η τεράστια εξοικονόμηση των 30 ολόκληρων δισεκατομμυρίων;;;
Φαίνεται, αν καταλαβαίνω καλά, αν κάποιος καταλαβαίνει περισσότερα, τον παρακαλώ να με φωτίσει, φαίνεται λοιπόν ότι ξαναπήραμε δάνεια, ή αποφασίσαμε να μειώσουμε την επιστροφή των δανείων που είχαμε συνάψει πριν το 2008 (και μετά το 2004)!
Ετσι καταλαβαίνω την μείωση των χρεολυσίων:
Χρεολύσια δημόσιου χρέους (ιτεμ 6200)
51.920.872.414 ευρώα το 2008,

29.1 28.870.000 το 2009

και μόνο

19.509.870.000 θα πληρώσουμε έναντι του χρέους μας το 2010.
Ωστόσο, θα πληρώσουμε περισσότερους τόκους! Για την ακρίβεια των αριθμών: το λαμπρό έτος 2010 θα πληρώσουμε:
1.715.523.492 ευρώα περισσότερα σε τόκους από ότι πληρώσαμε το 2008
και
919.976.000 από ότι το 2009!

Δηλαδή η κυβέρνηση Παπανδρέου, μείωσε την επιστροφή του χρεολυσίου και αύξησε (το δεύτερο είναι επόμενο του πρώτου) τους τόκους. Ποιος ωφελείται από αυτήν την πολιτική; Ε, δεν θέλει πολλές σκέψεις: Οι τράπεζες! Και μετά, οι Αλμούνιες και οι Τρισέδες μας κάνουν και τους δύσκολους.
Μα! θα μας έλεγε κάποιος, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς και μπορεί να είχε δίκιο.
Και έτσι έφτασα σε αυτό που ήθελα να πω από την αρχή της συζήτησης περί προϋπολογισμού!
Η ανθρωπότητα έχει μπει σε ένα θανατηφόρο κύκλο αέναης ανάπτυξης. Η οικονομία κάθε χρόνο ΠΡΕΠΕΙ να έχει αύξηση. Δηλαδή το ΑΕΕ πρέπει κάθε χρόνο να αυξάνεται. Από πού προκύπτει αυτή η αναγκαιότητα;
Μα από την λειτουργία των τραπεζών. Αν δανείζεσαι, για να διατηρήσεις τον πλούτο που έχεις, πρέπει να έχεις αύξηση των εσόδων σου τόση όση η διαφορά των τόκων και ισοσκελισμένα δημοσιονομικά!
Αν πρέπει να επιστρέψουμε και το κεφάλαιο που δανειστήκαμε, ας πούμε σε 20 χρόνια, δηλαδή να πληρώνουμε 12 δις κάθε χρόνο, τότε τη βάψαμε, γιατί πρέπει τα έξοδα να είναι ίσα με τα έξοδα (πράγμα που δεν είναι, γιατι τότε δεν θα δανειζόμασταν) και επιπλέον να έχουμε και άλλη επιπρόσθετη αύξηση των εσόδων μας. Γίνονται όλα αυτά; Δεν γίνονται!
Ένα όμως γίνεται: να γίνουμε πιο πτωχοί, αλλά ευτυχισμένοι!
Εκείνο που χρειαζόμαστε δεν είναι τα τριαξονικά Ι.Χ., αλλά γη, να κερδίζουμε το ψωμί μας και ασφάλεια να προστατεύουμε τη γη μας!
Με άλλα λόγια, χρειαζόμαστε ενίσχυση της γεωργίας μας, και μάλιστα της βιολογικής γεωργίας, ώστε και να μην χρειαζόμαστε λιπάσματα και να προστατεύουμε το κεφάλαιο μας, δηλαδή της γη μας απο την καταστροφή που παθαίνει απο την αλόγιστη χρήση των λιπασμάτων και ενίσχυση του στρατού μας, για να μην φοβόμαστε εξωτερικές επιθέσεις.
Δεν τα κάνουμε αυτά τα λίγα; Τότε είμαστε ένα τελειωμένο έθνος, που θα πεθάνει από την πείνα και θα πνιγεί στα χρέη!

Sunday, 29 November 2009

Η περιπλοκότητα του σήμερα, apropos Προϋπολογισμός 2009

Δεν είναι σίγουρο ότι οι μιντιακοί φιλόσοφοι μας που παραδίδουν μαθήματα και που έχουν μόνιμα στο στόμα τους τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου, θα μπορούσαν να ανεχτούν να ζήσουν την άμεση δημοκρατία στην Αθήνα. Οχι επειδή απέκλειε τους δούλος τις γυναίκες και τους μέτοικους, αλλά επειδή υπέτασσε τον πολίτη στη κρίση του δήμου (του λαού) και της εκκλησίας (της συνέλευσης)
Σερζ Λατούς (το στοίχημα της αποανάπτυξης)

*
*
Ακούγοντας ραδιόφωνο έπεσε το αυτί μου σε συνέντευξη του κ. Στέφανου Μάνου για την οικονομία.
Μέσα στις διάφορες ανοησίες που είπε ήταν και η εξής εκπληκτική είδηση.

Η Ελλάδα, είπε με σοβαρότητα και θυμό, έχει μεγαλύτερο αριθμό εκπαιδευτικών από αυτόν της Δανίας. Κάπου θα πήρε το μάτι του αυτη την αστεία σταστιτισκή και του άναψαν τα λαμπάκια της δικαίωσης του. Εμ, τόσα χρόνια φιλελεύθερος, μπορεί να αλλάξει; Όχι δεν μπορεί, γιατί αν σκεφτόταν λιγάκι και αν ήξερε ότι η Δανία ξοδεύει για την εκπαίδευση περί το 10% του ΑΕΠ ενώ η Ελλάδα 4% και ότι η Δανία ξοδεύει ανά μαθητή 10 χιλιάδες δολάρια ετησίως, δηλαδή το διπλάσιο της Ελλάδας, ενώ η πυκνότητα του πληθυσμού μας είναι 85 κάτοικοι ανά τ.χιλιόμετρο και της Δανίας 126 και επομένως οι σχολικές τάξεις στην Ελλάδα θα είναι αναγκαστικά περισσότερες, θα σώπαινε. ΄
Με αυτά και με τα άλλα, αποφάσισα να ανοίξω τον ετήσιο προϋπολογισμό για το 2010, από περιέργεια. Ανοίγοντας την σελίδα της «ισοτιμίας» με έπιασε κρύος ιδρώτας. Ποιος διαβάζει 381 σελίδες για να μπορέσει να εκφράσει κάποια άποψη;


Κατάλαβα, για άλλη μια φορά πόσο περίπλοκος έχει γίνει ο κόσμος μας. Όλα τα αφήνουμε στους ειδικούς, ενώ εμείς πάμε για βρούβες.
Για πολλοστή φορά διαπίστωσα το πόσο πίσω έχει πάει η κοινωνία μας, σε σχέση με αυτό που ήταν πριν 2500 χρόνια! Τότε που ο κάθε αθηναίος πολίτης έπαιρνε τον δρόμο και ανέβαινε στο πόντιουμ εκείνης της ¨Βουλής" για να εκφράσει και να περάσει τη θέλησή του!
Σήμερα, ούτε τα στοιχειώδη δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Ορθό είναι ότι πει το ΠΑΣΟΚ για τους πασόκες, η ΝουΔου για τους νουδούδες, το ΚουΚουΕ για τους κουκουεδες και πάει λέγοντας.

Τέλος πάντων, δεν το έβαλα κάτω και άρχισα να διαβάζω σιγανά σιγανά σιγανά που λέει και το τραγούδι. Κατάλαβα, πρώτα - πρώτα, ότι πρέπει να βρούμε 102 δις ευρώα για να την βγάλουμε καθαρή, να ησυχάσει ο Αλμούνια και σύμπασα η Ευρώπη και να σταματήσουν να μας κουνάνε το δάκτυλο! ( τον αντίχειρα εννοώ ).
10 δις θέλουμε για δημόσιες επενδύσεις και 92 δις για τα τακτικά μας έξοδα.
Συνοπτικά, τα διάφορα υπουργεία, η Βουλή και η προεδρεία θα χρειαστούν για το 2010 τα παρακάτω δίς:


(κάντε κλίκ στον πίνακα)

Aντιγράφω, για ευκολία της ανάγνωσης τη στήλη του προϋπολογισμού:
Προεδρία της δημοκρατίας 5.850.000 €
Βουλή 218.253.000 €
Υπουργείο Εσωτερικών 4.210.941.000 €
Υ. Εξωτερικών 436.480.000 €
Υ. Εθν. Άμυνας 6.142.485.000 €
Υ. Υγείας 6.078.800.000 €
Υ. Δικαιοσύνης 911.922.000 €
Υ. Παιδείας 7.609.948.000 €
Υ. Πολιτισμού και Τουρισμού 710.388.000 €
Υ. Οικονομικών 45.046.829.000 €
Υ. Αγροτικής Ανάπτυξης 1.298.005.000 €
Υ. Περιβάλλοντος ενέργειας 190.716.000 €
Υ. Εργασίας 12.866.970.000 €
Υ. Οικονομίας, ανταγωνιστικότητας και ναυτιλίας 1.511.497.000 €
Υ. Μεταφορών 724.140.000 €
Υ. Προστασίας του πολίτη 2.530.349.000 €
Υ. επικοινωνίας 85.693.000 €
Σύνολο 90.579.266.000,00

Εύκολα, μέχρις εδώ! Πις οφ κέϊκ που λένε και τα εγγλεζάκια.
Αλλά και παρακάτω τα πράγματα περισσότερο εύκολα φαίνονται παρά δύσκολα. Για παράδειγμα βρήκα, ότι στην προεδρία της Δημοκρατίας υπάρχει ένα κονδύλι που λέγεται «κίνητρο απόδοσης» και ένα άλλο «επίδομα θέσης ευθύνης» και «λοιπά ειδικά επιδόματα».
Ας δώσω τόπο στην οργή περί των επιδομάτων, γιατί είναι και ψίχουλα. Όμως ρωτάω: Είμαστε μια φτωχή χώρα και βρισκόμαστε στα πρόθυρα της πτώχευσης; Ναι; Τότε γιατί θα πρέπει να έχουμε μια τόσο πολυέξοδη προεδρία;
Όχι, μόνο δεν προβλέπει μείωση των εξόδων της προεδρίας ο κύριος υπουργός οικονομίας ως όφειλε, αλλά προβλέπει 12% αύξηση σε σχέση με το 2008! Όταν εγώ δεν έχω να πληρώσω την τράπεζα, μου παίρνουν το σπίτι, όμως η προεδρία παίρνει μπόνους. Λαϊκισμοί θα μου πείτε, γιατί άντε και μειώσαμε τα έξοδα της προεδρίας κατά 50%, τι θα κερδίζαμε; Μόλις και μετα βίας 2,6 εκατομμύρια μόνο.

Σιγά το μπρόκολο!

Ωστόσο, μια τέτοια πράξη θα έδινε σε κάθε Ελληνα να καταλάβει, ότι οι θυσίες ξεκινάνε ΚΑΙ απο το κεφάλι. Θα δίδασκαν, μετα απο τόσα χρόνια λυσμονιάς την αλληλεγγγύη για τους συνανθρώπους μας και την αγάπη για την χώρα μας.
Και μια και μιλάμε για λαϊκισμό, η προεδρία μας ξοδεύει για βιβλία εφημερίδες και περιοδικά ΜΟΝΟ 3000 ευρώ ετησίως, κάτι λίγο περισσότερα από όσα ξοδεύω εγώ. Λογικό είναι γιατί αν χαλάει κανείς πολλά λεφτά για βιβλία δεν χαλάει για άλλα λούσα.
Συνεχίζουμε στα κονδύλια της Βουλής (Item 3): 218 εκατομμύρια, αυξημένα "μόνο" κατά 7%. Και δω μερικά εκατομμύρια τα μαζεύει κάποιος καλόπιστος στο πίτς φιτίλι. Π.χ. 16,6 εκατομμύρια από κόψιμο των υπερωριών και άλλα 5,6 για απασχόληση πέραν του ωραρίου εργασίας (;), 4,1 για μετακινήσεις, άλλα εκατομμύρια για κινητά και ακίνητα, (αρκετά λεφτά παίρνουν οι 300, ας πληρώνουν τα τηλέφωνα τους), για καφέ, για διαφημίσεις, για αυτοκίνητα (να πάνε με το μετρό και το λεωφορείο), για αποζημιώσεις μελών συλλογικών οργάνων κλπ. κλπ. Ατέλειωτες λίστες αδιευκρίνιστων εξόδων, που καλύπτονται κάτω από τα «λοιπά» «ειδικά» και «έκτακτα».
Έντύπωση κάνει και ένα άλλο κονδύλι. Ενώ η προεδρία ξοδεύει ΜΟΝΟ 3000 για βιβλία και εφημερίδες, η Βουλή ξοδεύει 1.670.000 !! Μάλιστα! Πάρα πολύ ευχάριστο! Ωστόσο, αν οι βουλευτές μας διάβαζαν βιβλία αξίας ενός εκατομμυρίου και 670 χιλιάδων ετησίως, θα ήμασταν όλοι βασιλιάδες, κατα τη ρήση του Ησίοδου, "μόνο τότε θα ευτυχίσουν οι λαοί, άν βασιλέψουν οι φιλόσοφοι και φιλοσοφίσουν οι βασιλιάδες!!
Ένα κράτος υπό πτώχευση, μαζεύεται μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Με κάποιους ψυχρούς υπολογισμούς που έκανα, 100 εκατομμύρια (από τα έξοδα της Βουλής εννοώ) θα τα μάζευε ο κάθε νοικοκύρης χωρίς πολλές κουβέντες. Αλλά θα μου πείτε, νοικοκύρης και υπουργός γίνεται; Δεν γίνεται!

Συνεχίζω, στο υπουργείο παιδείας που έβαλε στο μάτι ο κ. Στέφανος Μάνος, γιατι ταϊζουμε ύπερβολικά πολλούς δασκάλους.
Οι δαπάνες για την παιδεία προβλέπεται να αυξηθούν κατά 15%!!!

Αλλη μια ευχάριστη έκπληξη. Πάντα το αίτημα της αριστεράς ήταν μεγαλλύτερο κονδύλι για την παιδεία! Φαίνεται ότι ηρθε η ώρα με υπουργό την κ. Αννα Διαμαντοπούλου, πολλαπλώς επισκέπτρια της λέσχης Bilderberg" να εκπληρώσει το όνειρο της αριστεράς.

Για να δούμε όμως πού θα πάνε τα επιπλέον 917 εκατομμύρια για την παιδεία:

Συνοπτικά ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Παιδείας είναι ο παρακλάτω:



Όπως βλέπετε τα κονδύλια με την μεγαλύτερη αύξηση και κατά σειρά μεγέθους αυξήσεως είναι τα παρακάτω:
1. Δεκαπενταπλασιάζεται το κονδύλι για τις εισαγωγικές εξετάσεις.
Από 1,55 εκατομμύρια το 2008 θα ξεπεταχθεί στα 25,13 εκατομμύρια τα 2010
2. Αυξάνεται κατά 70% το κονδύλι για την "Κεντρική Υπηρεσία"
3. Κατά 46% για την Αρχή διασφάλισης ποιότητας στην Ανώτατη εκπαίδευση
4.Κατά 39% για τα παιδαγωγικά ινστιτούτα
5. Κατά 31% για την δια βίου μάθηση
6. κατά 29% για την γενική γραμματεία νέας γενιάς.
Τα υπόλοιπα παρουσιάζουν και αυτά αύξηση, αλλά μικρότερη του 20%.

Ας κάνουμε άλλο ένα λούπ στα επιμέρους κονδύλια, ξεκινώντας από το δεκαπενταπλασιασμένο κονδύλι!


Εισαγωγικές εξετάσεις. Αύξων Αριθμός του προϋπολογισμού 170:
Όλη η επί μέρους ανάλυση με ένα κλικ εδώ, για να μην ψάχνετε στην «ισοτιμία» και μπερδευτείτε:



Πολύ «διαφωτιστική» η ανάλυση. Όποιος καταλάβει πού θα πάνε τα 24 επιπλέον εκατομμύρια κερδίζει ένα μπρελόκ!

Το συνολικό κονδύλι εξάγεται από την πρόσθεση των item 0000 και 1000 και ισούται με 25.130.000 Ευρώα, έναντι 1.553.714 του αντίστοιχου για το έτος 2008, το ξαναλέω για να μην το ξεχνάω!

Με άλλα λόγια θα δαπανήσουμε 25 εκατομμύρια για την διεξαγωγή των Εισιτήριων εξετάσεων για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, σε πρόσθετες και παρεπόμενες πληρωμές (τρέχα γύρευε), εκ των οποίων 4,100 εκατομμύρια προβλέπονται για εργασία κατά τις εξαιρέσιμες ημέρες και νυχτερινές ώρες!!!
Τι να πει κανείς! Πως κατάφεραν το 2008 να ελέγξουν τα γραφτά την ημέρα και τις καθημερνές και από το 2009 και μετά πρέπει να κάθονται νύχτα, δεν το αντιλαμβάνομαι. Μπορεί κάτι να μην καταλαβαίνω!
Δεν ξέρω αν έχει νόημα να συνεχίσω. Κάνω ένα διάλυμα για διάβασμα και τα ξαναλέμε

Friday, 27 November 2009

Πράσινος κεφαλικός φόρος;;;



Ο πρώτος και - ποιός ξέρει μπορεί να είναι και ο καλύτερος, σύμφωνα με την Αρχή "κάθε πέρσι και καλύτερα, πρωθυπουργός της Ευρώπης των λαών, ζήτησε να εισπραχθεί ένας πράσινος φόρος.

Αν αυτός ο νέος φόρος είναι άμεσος, τότε καλώς να τον ζητήσει, θα τον χειροκροτήσω !!!

Αν είναι έμμεσος, όπως όλοι οι φόροι που εισπράττει η κομισιόν από τα κράτη μέλη για την πάρτη της και τα πάρτι της, τότε…. κακώς θα τον ζητήσει.
Το ερώτημα που μπαίνει είναι ποιος θα αντισταθεί, με ποια μέσα και σε ποιόν τόπο αν αυτός ο νέος φόρος έχει το νόημα ενός χαρατσιού ή κεφαλικού φόρου;
Και μια και μιλάμε για τον Van Herman Rompuy, θε ξέρετε βέβαια ότι είναι παντελώς αντίθετος με την ενσωμάτωσης της Τουρκίας στην Ευρώπη. Αν αυτή η θέση του παραμείνει ισχυρή, είναι μεγάλο ερωτηματικό, καθόσον οι κακές παρέες του είναι υπέρ!
Όπως και να χει το θέμα, είναι 1000 φορές καλύτερος από τον Μπλέρ και τον κάθε Μπλέρ, ψευτοσοσιαλιστή, ψευτοεργατικό και δεν ξέρω και γω τι άλλες ρόμπες φοράνε όλοι αυτοί οι ξεδιάντροποι.

Monday, 23 November 2009

Να μας ζήσει η πρώτη Ευρωκυβέρνηση και ο πρώτος Ευρωπρόεδρος!













Herman von Rompuy και Catherine Ashton: Εκτός των άλλων, πιο ασχημη γυναίκα εχετε ξαναδεί;;

Αυτή την ανάρτηση την αφιερώνω σε όλους όσους δεν τολμούν να αποδεχτούν ότι τελικά η Δημοκρατία έχει ξεψυχήσει μέσα σε μεγάλα κλειστά κλαμπ «διακριτικών» παγκόσμιων διακυβερνήσεων.
Αυτοί οι απόκρυφοι όμιλοι έχουν τελικά καταφέρει, αυτό που με υπέρτατη φροντίδα και ζηλευτή επιμέλεια επιδιώκουν εδώ και πολλά χρόνια, και που δεν είναι τίποτε άλλο, παρά να κανονίζουν τις ζωές μας. Αυτοί λοιπόν οι κύκλοι διάλεξαν για μας, πολύ πριν από μας, τα πρόσωπα που θα τοποθετηθούν σε καθοριστικές διοικητικές θέσεις στην πρώτη Ευρωπαϊκή Κυβέρνηση. Πρόσωπα που δεν επέλεξαν οι λαοί και των οποίων οι αποφάσεις θα ρυθμίζουν από δω και μπρός ακόμα πιο άμεσα, ακόμα πιο επικίνδυνα, ακόμα πιο δραματικά την μοίρα του πλανήτη!
Ο ιταλός ευρωβουλευτής Borghezio θέτει το ζήτημα τόσο καθαρά που πιο καθαρά δεν θα μπορούσε να είναι:
Ακούστε το βίντεο





και διαβάστε τη μετάφραση:

„Πως είναι δυνατό να μην έχει υποπέσει σε κανενός την αντίληψη ότι και οι τρεις υποψήφιοι (για τον ύπατο τίτλο) είναι ταχτικά μέλη τόσο του ομίλου Bilderberg όσο και της τριμελής επιτροπής (Trilateral Kommission)
Πιστεύω ότι πρέπει να υλοποιήσουμε την Αρχή της διαφάνειας, κάτι που τόσο συχνά αναφέρουμε σε αυτόν εδώ τον οργανισμό. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε αν αυτοί οι υποψήφιοι ανήκουν στις δυνάμεις των χωρών τους ή αν είναι απλώς υποψήφιοι αυτών των σκοτεινών ομίλων, που συναντώνται πίσω από κλειστές πόρτες και πάνω από τα κεφάλια των λαών και αποφασίζουν για την μοίρα μας.

Οι τρεις περί ου ο λόγος είναι οι
Jan Peter Balkenende, David Miliband und Herman Van Rompuy.

Το δυστύχημα είναι ότι αυτές οι αλήθειες λέγονται απο τα στόματα ευρωβουλευτών, όπως ο εν λόγω.

Wednesday, 11 November 2009

Αχ! αυτή η γρίππη, θα μας σκοτώσει όλους!!

Δεν είμαι οπαδός της συνωμοσιολογίας, κυρίως επειδή η ιστορία δεν μπορεί να εξηγείται με συνομωσίες, αλλά με φιλοσοφία, γνώση, λογική και παρρησία.

Αλλά μήπως

δεν ζούμε πια σε έναν κόσμο που κυβερνά η λογική;

Δείτε το παρακάτω βίντεο και τρέξτε να ΜΗΝ εμβολιαστείτε!!!

Wednesday, 28 October 2009

η γιορτη του ΟΧΙ. Μια χαμένη ιστορία

Σήμερα θα σας αφηγηθώ μία “άκρως συγκινητική ιστορία”, που σε πολλούς από εσάς είναι άγνωστη και πιστεύω ότι θα θέλατε να γίνετε κοινωνοί μιας ηρωϊκής πράξης ενός “Π Α Τ Ρ Ι Ω Τ Η”, τα χρόνια της κατοχής.
Αφορά έναν απλό εύζωνα και όχι αποστάτη, προδότη, ή φασίστα, σαν και αυτούς που κυκλοφορούν την σήμερον ημέραν δίπλα μας και που οι μηχανισμοί και το γλύψιμο, τους έχουν μετατρέψει σε πατριώτες και σαν πατριώτες μνημονεύονται.
Αφορά τον νεαρό αυτόν εύζωνα, ένα αγνό “Π Α Λ Λ Η Κ Α Ρ Ι”, που έδεσε την ψυχή του με το εθνικό μας σύμβολο, μη δεχόμενος τον εξευτιλισμό.
Για το εθνικό μας σύμβολο, που επί των ημερών μας έχει γίνει κομματική παντιέρα από μία μερίδα ανεγκέφαλων και κραδένεται με καμάρι περισσό, χωρίς ίχνος ” “Ν Τ Ρ Ο Π Η Σ”…….Για το εθνικό μας αυτό σύμβολο, που κάηκε αρκετές φορές - ευτυχώς από ελάχιστους παρανοϊκούς - σε ένδειξη …διαμαρτυρίας.
Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλλουν ένα απόσπασμα - υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς - για να κατεβάσουν την “Γ Α Λ Α Ν Ο Λ Ε Υ Κ Η ” σημαία μας που κυμάτιζε περήφανη στον ιερό βράχο της Ακρόπολης και να υψώσουν την σβάστικα.
Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από την εληά της Θεάς Αθηνάς, οι Γερμανοί αντικρύζουν στο ακραίο σημείο του βράχου της Ακρόπολης - που δεσπόζει της πόλης των Αθηνών - την γαλανόλευκη σημαία μας, που θα αντικαθιστούσαν με τον αγκυλωτό σταυρό.
Η εθνική σημαία μας, με τον γαλάζιο σταυρό στην μέση, “λάμπει ” !!! και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα μας, που στέκει αγέρωχος και όμορφος, όπως πάντα.
Εκεί, στην θέση “καλή - θέα”, στο ανατολικό σημείο του ιερού βράχου, ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνό μας που φρουρούσε την σημαία μας, να την κατεβάσει και να τους την παραδώσει. Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 08:45΄το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους τον διέταξαν να κατεβάσει το “ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΜΒΟΛΟ”, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος για όλα, “απλά” …..αρνήθηκε!
Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στην μεγάλη απόφαση.

“Ο Χ Ι” !!! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτ’ άλλο. Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία.

Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της, κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές! Ξέρουν απ’ αυτά οι ΄Ελληνες…

Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη του να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε και αφού - με την βοήθεια ενός συναδέλφου του -την δίπλωσε πολύ προσεχτικά, την ….παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού.
Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και με κατεβασμένο το κεφάλι ,το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί στα χέρια του. Στην συνέχεια ξεδίπλωσε την σημαία μας, τυλίχτηκε με αυτήν, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών κατακτητών, ρίχτηκε με ένα σάλτο στον γκρεμό…”βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του”!!!
Οι Γερμανοί τα έχασαν ….σκύβουν πάνω από το κενό…..60 μέτρα πιο κάτω, κείτεται ο “εύζωνάς μας”, νεκρός πάνω στα βράχια, σκεπασμένος με το σάβανο που επέλεξε.

Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, που είναι επι κεφαλής των εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι και ο λοχαγός Έλσνιτς της 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τον ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών, για να στείλλουν μήνυμα στον Χίτλερ: ” Μάϊν Φύρερ, στις 27 Απριλίου και ώρα 8 & 10΄, εισήλθαμε εις τας Αθήνας, επί κεφαλής των πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού και στις 8 & 45΄, υψώσαμε την σημαία του Ράϊχ πάνω στην Ακρόπολη και στην συνέχεια στο Δημαρχείο.” “Χάϊλ, μάϊν Φύρερ.”

Η Γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών, υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου, να δημοσιεύσει στον τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση, όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει. ΄Ομως οι στρατιώτες και οι επί κεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί τόσο πολύ από αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό. ΄Ετσι στις 9 Ιουνίου του 1941, η είδηση έφθασε στα γραφεία της αγγλικής εφημερίδας ” DAILY MAIL”, η οποία δημοσιεύει το συμβάν με τίτλο: ” Α Greek carries his flag to the death” [ Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο.]

Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη, έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο, να υψώνεται και η Ελληνική σημαία μας, δίπλα από την Γερμανική.
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα - κάτω από τον ιερό βράχο - ζούσαν ακόμη αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλληκάρι να πέφτει στον γκρεμνό μπροστά στα μάτια τους, τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη. Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνό του, στις 27 Απρίλη. άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν ….στην “μνήμη του.” Ουδείς όμως ενδιαφέρθηκε ποτέ - ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΚΟΜΗ - να καταγράψει την μαρτυρία τους.

“ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΥΚΙΔΗΣ” είναι το όνομα του ευζώνου, του ήρωα “ΕΛΛΗΝΑ” και στολή του…η ” Σ Η Μ Α Ι Α Μ Α Σ” !!!!!

Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει. Από όλους εμάς όμως - που θα λάβετε αυτή μου την αληθινή ιστορία - εξαρτώνται πολλά. Κλείστε και αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας, κοντά στους άλλους. Ψιθυρίσετε το όνομά του - έστω και βουβά - μέσα σας, κάθε φορά που αντικρύζετε την σημαία μας. Πείτε στα παιδιά σας, ότι αυτή η σημαία, έχει “βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος”, για να μπορεί αγέρωχη να “κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας”!!!

“Αιωνία σου η μνήμη αδελφέ Κωνσταντίνε”!!!

Ιωάννης Εμμ.Νομικός

Monday, 26 October 2009

Ιμια - 13 χρόνια μετά



Το σύμπλεγμα των δύο βραχονησίδων παραδόθηκαν μαζί με τα Δωδεκάνησα από τους Ιταλούς στους Έλληνες και η ελληνικότητα τους είναι νομικά κατοχυρωμένη από τη συνθήκη του Παρισιού το 1932.

Τα γεγονότα εν τάχει:


1. Με αφορμή την προσάραξη τούρκικου εμπορικού (κάργκο) στην βραχονησίδα Ίμια, οι Τούρκοι θέτουν υπό αμφισβήτηση την ελληνικότητα του συμπλέγματος των δύο αυτών βραχονησίδων. Στις 25 Ιανουαρίου δημοσιογράφοι της Χουριέτ επιβαίνουν με ελικόπτερο στην μεγάλη Ίμια υποστέλλουν την ελληνική σημαία που είχε αναρτήσει ο δήμαρχος τη Καλύμνου και αναρτούν τουρκική. Η Ελλάδα, με τη σειρά της υποστέλλει την Τουρκική και αναρτά την Ελληνική.
2. Η Ελλάδα και η Τουρκία παρατάσσουν ναυτικό και αεροπορία και ετοιμάζονται για θερμό επεισόδιο.
3. Η Τουρκία στέλνει βατραχανθρώπους οι οποίοι αποβιβάζονται νύχτα στη μικρή Ίμια και αναρτούν τη σημαία τους.
4. Με παρέμβαση των Αμερικανών το επεισόδιο τερματίζεται. Οι Τούρκοι αποχωρούν, ο ουρανός καθαρίζει από τα πολεμικά, και οι Έλληνες αποχωρούν παίρνοντας μαζί τους και τη σημαία μας.
5. Η αποχώρηση των Ελλήνων και η υποστολή της ελληνικής σημαίας από την μεγάλη Ίμια θεωρήθηκε εθνική ταπείνωση.
6. Την επόμενη ο τότε πρωθυπουργός Κώστα Σημίτης, αναγγέλλει στη Βουλή ότι το επεισόδιο έληξε, εξέφρασε την θλίψη του για τον θάνατο τριών αξιωματικών της αεροπορίας (έπεσε στρατιωτικό ελικόπτερο στο νερό) και ευχαριστεί του Αμερικανούς για την συνδρομή τους.

Ο Αθανάσιος Ελλις και ο Μιχάλης Ιγνατίου, δύο καταξιωμένοι δημοσιογράφοι θα ξαναφέρουν στη μνήμη μας εκείνα τα γεγονότα του Γενάρη του 1996 που μας οδήγησαν σε παραλίγο πολεμική σύγκρουση με την Τουρκία. Η περιγραφή στηρίζεται σε αλληλογραφία των εμπλεκομένων αμερικανών διπλωματών και πολιτικών , σε πρακτικά συζητήσεων της Βουλής και σε δηλώσεις των ελλήνων πρωταγωνιστών της κρίσης. Το βιβλίο των Ελλις – Ιγνατίου, θα μπορούσε να είναι άνευ αξίας αν κάποιος είχε παρακολουθήσει τα γεγονότα εκείνων των ημερών. Όμως διαβάζοντας κανείς αυτό το βιβλίο των πολύ χαμηλών τόνων, αποκομίζει πολλές πληροφορίες γενικού ενδιαφέροντος και αποκτά έναν μπούσουλα για θέματα εξωτερικής πολιτικής.
Πρώτα – πρώτα αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο της Τουρκίας. Η Τουρκία έχει στόχο την διάλυση της Ελλάδας και γι αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ να δημιουργεί επεισόδια και να μας απειλεί, μέχρι να βρει την ευκαιρία να μας επιτεθεί εάν της δώσει μια ξένη δύναμη το πράσινο φώς, αλλά και χωρίς αυτό. Όποιος νομίζει, ότι η Τουρκία είναι ένας απλός προβοκάτορας, που απλώς δημιουργεί παρενοχλήσεις και παραβιάσεις είναι γελασμένος.
Δεύτερον, δεν μπορείς να μην θαυμάσεις την εργατικότητα, την τάξη και την συγκρότηση που έχουν οι αμερικανοί διπλωμάτες και πολιτικοί. Παίρνουν γραμμή για ποιά στάση θα κρατήσουν και τι θα δηλώσουν. Ενημερώνουν όλες τις πρεσβείες τους για το τι μπορούν και τι ΔΕΝ θα μπορούν να πουν δημόσια. Καταγράφουν αδιάκοπα τα γεγονότα με σχολιασμό και τεκμηρίωση. Ενημερώνουν τη χώρα τους εμπεριστατωμένα και συνεχώς. Πριν ξεκινήσουν μια συζήτηση ή διαπραγμάτευση έχουν ένα πλήρες προφίλ του συνομιλητή τους. Γνωρίζουν τους πάντες και τα πάντα περί αυτού.
Έχουν αναλύσει και ξεκαθαρίσει στο μυαλό τους το νομικό πλαίσιο και τα τυχόν αδιευκρίνιστα θέματα.
Σε αντίθεση με την μεγάλη αυτή δύναμη, εντύπωση προκαλεί η εκκωφαντική σιωπή και η λαμπερή απουσία της Ε.Ε. Με εξαίρεση την Ιταλία, η οποία γνώριζε το δίκιο της Ελλάδας και παρά ταύτα έκανε 10 ολόκληρες μέρες να πάρει θέση και την Γαλλία, κανένα άλλο κράτος δεν πήρε το μέρος της Ελλάδας. Αλλά κυρίως η Ε.Ε. σαν Ένωση εταίρων δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου για την εξέλιξη του επεισοδίου, σαν αυτό να συνέβαινε στη άλλη άκρη του πλανήτη και με χώρες εκτός Ευρώπης.
Διαπιστώνει κανείς πώς η Ελλάδα πρέπει να επιζήσει μέσα σε ένα αδιάφορο έως εχθρικό κλίμα, που τελικά μόνο οι δικές της δυνάμεις μετράνε.
Στην Βουλή τότε, όταν ο Σημίτης πέταξε αυτό το περιβόητο «ευχαριστώ τους Αμερικάνους» η κυρία Παπαρήγα άσκησε την συνηθισμένη της κριτική.
Αντιγράφω το λόγο της Α.Π. για να θαυμάσετε την αφέλεια και την ανευθυνότητα αυτού του κόμματος που θέλει να λέει ότι υποστηρίζει τα συμφέροντα του λαού.

«Κοιτάξτε να δείτε, το θέμα δεν είναι μια βραχονησίδα και μια σημαία. Εμείς βάζουμε το εξής ζήτημα: Από τη στιγμή που οι βραχονησίδες ή τα νησιά είναι ελληνικά, και μιλάμε κυρίως για τις βραχονησίδες και σημαία μπορούμε να έχουμε και φυλάκια. Ήταν θέμα επιλογής μας. Δεν θα μας πουν οι Αμερικάνοι αν θα βάζουμε σημαίες ή φυλάκια! Είναι θέμα δικής μας επιλογής».
Όμως προχτές ακόμα δήλωνε ότι η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να ξοδεύεται για αγορές όπλων. Και αναρωτιέμαι, με ποιο τρόπο θα θωρακίσουμε την εδαφική μας ακεραιότητα; Μήπως τελικά ο θεός της Παπαρήγα έχει αναλάβει την τοποθέτηση φυλακίων σε μερικές χιλιάδες βραχονησίδες; Και αυτά τα φυλάκια θα τα φυλάμε με μαγκούρες;
Ποιος δεν θέλει ειρήνη; Αλλά με ένα γείτονα σαν την Τουρκία η ειρήνη είναι ένα όνειρο των αφελών.

Friday, 23 October 2009

Το εμβόλιο υπέρ της γρίπης



200 άτομα αρώστησαν βαριά και ένας πέθανε μετα απο μαζικό εμβολιασμό με το Pandemrix στην Σουηδία.
Το πλήρες άρθρο εδώ

Επίσης, δείτε τα σχόλια του Απόστολος Αθηναίος

Saturday, 17 October 2009

à propos Nobel

Στις 12 Σεπτεμβρίου τρέχοντος έτους απεβίωσε ο Norman Borlaug.

Όποιος δεν τον ξέρει, δεν χάνει και πολύ. Ηταν ένας κύριος με Νόμπελ (ήτοι κακός με σφραγίδα) και θεωρείται ο πατέρας της πράσινης επανάστασης δηλαδή της μονοκαλλιέργειας, της χημείας, της τοξικής γεωργίας, του βιολογικού θανάτου των εδαφών και βεβαίως για να μην ξεχνιόμαστε προάγγελος της μεταλλαγμένης γεωργίας.
Ο διεθνής τύπος τον αποχαιρέτησε σαν έναν μεγάλο ευεργέτη της ανθρωπότητας, γιατί χάρι σ αυτόν η καταπολέμηση της πείνας στον πλανήτη έγινε πραγματικότητα!

Όλα αυτά και άλλα καλύτερα σχόλια βρήκα στο διαδίκτυο και θαύμασα. Για δες είπα στην εαυτή μου και γω που νόμιζα ότι ο κόσμος πεινάει!

Ο άλλος μεγας νομπελίστας Ειρηνης, ο αγαπητός σε μας τους Ελληνες κ. Χένρι, διακήρυσσε με μεγάλη περηφάνια 4 χρόνια μετα την απονομή του βραβείου στον Norman Borlaug :

Στα επόμενα 10 χρόνια κανένα παιδί δεν θα πηγαίνει για ύπνο νηστικό!

10 χρόνια μετα την ανακοίνωση του Κίσιντζερ το ημερολόγιο έγραφε 1984 και αντι να γιορτάζουμε την Νίκη κατά της πείνας γιορτάζαμε το έτος Οργουελ και μάλλον την Νίκη της Πείνας!

Friday, 9 October 2009

Με αροπλάνα και βαπόρια

Με βαπόρια και φορτηγά από Βορά προς Νότο και από Ανατολή προς Δύση μετακινούνται άσκοπα χιλιάδες τόνοι τροφές καθημερινά, με μόνη αιτιολογία την εκπλήρωση της διαταγής και επιταγής του ελεύθερου εμπορίου, του ανταγωνισμού και της κονόμας.


Μπορεί και ο πιο κουτός άνθρωπος πάνω σ αυτή τη γη να καταλάβει το μέγεθος της σπατάλης σε ενέργεια, την επιβάρυνση του κλίματος, την αύξηση των ρύπων σε ξηρά, θάλασσα και αέρα, λόγω άσκοπων πολλαπλών μεταφορών όλων ανεξαιρέτως των τροφών που καταλήγουν στο καθημερινό μας τραπέζι, αλλα οι ισχυροί αυτού του κόσμου στα παλιά τους τα παπούτσια.
Πουλάμε λάδι στην Ιταλία, αλλα αγοράζουμε κιόλας. Πορτοκάλια από το Ισραήλ ταξιδεύουν προς την Ελλάδα και αντιστρόφως. Σκόρδα έρχονται απο την Κίνα στην Ευρώπη, αλλα όχι αντιστρόφως, γιατι οι κινέζοι είναι πιο έξυπνοι απο μας.

Αυτός ο οργασμός της μετακίνησης πρώτων υλών και τροφών από της μια άκρη του πλανήτη στην άλλη, ξεκινάει σίγουρα από την πολύ βαθειά αρχαιότητα, αλλά τότε όχι μόνο οι μετακινήσεις ήταν είτε με πλοία που κινούντο με τον άνεμο, άρα δεν εξέπεμπαν ρύπους, είτε με καμήλες που έκαιγαν οικολογικά καύσιμα, αλλά και τα μεταφερόμενα προϊόντα ήταν περιορισμένα και σε είδη και σε ποσότητα.
Το μέγεθος των σημερινών μετακινήσεων είναι αδιανόητο.
Για να προβληματιστούμε σ αυτήν την έσχατη βαρβαρότητα θα πάμε για φαγητό σε κάποιο παραλιακό ρεστοράν. Θα πάω μόνη μου, για να έχουμε ένα δείγμα της μονάδας!
Ας ξεκινήσουμε από την εμφάνιση:

Θα φορέσω το φουστανάκι, που αγόρασα πέρυσι από τις Βρυξέλες που ήταν από το Παρίσι: 2.311 km
Έβαλε και κρύο, θα πάρω και την γούνα μου, που κατασκευάστηκε σχετικά κοντά μας, στην Καστοριά, θα φορέσω τα "παπούτσια από τον τόπο σου και ας ειν και μπαλωμένα" τα γυαλιά από την Ιταλία, το κολιέ μου με πετράδια από το νησί της Καραϊβικής και ας σταματήσουμε εδώ γιατί με ζαλίζουν τα χιλιόμετρα. Εξ άλλου θα μετρήσω μόνο τα χιλιόμετρα που διανύουν οι μπουκιές μας, πριν καταλήξουν στο στόμα μας.

Πάμε λοιπόν που είπε και ο μεγάλος!!

Διάλεξα ενα πολύ απλό μενού. Γαρίδες με αβοκάντο για πρώτο, φιλέτο για δεύτερο με σαλάτα ρόκα και γιαούρτι με ψημένο κυδώνι για επιδόρπιο. Για ποτό επέλλεξα ενα φτηνό κρασάκι απο Ν. Αφρική

1.Κρασί από Ν. Αφρική: 7.834 km.
2.Γαρίδες με αβοκάντο: 21.623 km. για τις γαρίδες, οι οποίες ψαρεύονται στην Β. θάλασσα στέλνονται για αποφλοίωση στην Ταϋλάνδη και επιστρέφουν στην Μ. Βρετανία και 7834 km για το Αβοκάτο της Ν. Αφρικής, ενώ αν πάρουμε αβοκάντο από την Κρήτη, έχουμε μόνο 300 km
3.Σαλάτα ρόκα από την Αττική, αλλά με παρμεζάνα από Ιταλία και ρόδια από Λεωνίδιο: 900
4.Τι – μπον στέϊκ από Ολανδία : 2215
5.Πιπέρι από Νεπάλ: 5645
6.Γιαούρτι με κυδώνι ψητό: Γάλα από Ολλανδία, κεσεδάκια από την Αττική, Κυδώνια από Ερμιόνη: 2300
Φτάσαμε λοιπόν αισίως στα 48.651 ή 41.117 χιλιόμετρα αν το αβοκάντο είναι κρητικής παραγωγής.
Ιλιγγιώδη νούμερα!! οι αριθμοί σου παίρνουν το μυαλό. Διαβάστε τι γράφει ο Λατούς:


Η παγκοσμιοποίηση ώθησε σε παροξυσμό αυτή τη λογική της σφαγής. Ηδη εδώ και μερικά χρόνια τα καταναλωτικά αγαθά ενσωματώνουν, κατά μέσο όρο, όχι λιγότερο από 5000 χιλιόμετρα μεταφοράς.
«κατά μέσον όρο σύμφωνα με τον Bill McKibben, « οι μπουκιές ενός δείπνου ταξίδεψαν 2.400 χιλιόμετρα πριν φτάσουν στα χείλη μας» Δεδομένου του γεγονότος ότι τα γιαούρτια ενσωματώνουν 3.000 χιλιόμετρα ο αριθμός αυτός πρέπει να έχει ξεπεραστεί. Υπολόγισαν, επίσης , ότι ένα κουπάκι γιαούρτι φράουλα των 125 γραμμαρίων το οποίο πουλήθηκε στην Στουτγάρδη το 1999 διέσχισε 9.115 χιλιόμετρα, εάν προσθέσουμε τη διαδρομή του γάλατος, των φραουλών που καλλιεργήθηκαν στην Πολωνία του αλουμινίου για την ετικέτα, την απόσταση προκειμένου να διανεμηθεί το προϊόν κλπ.

Tuesday, 6 October 2009

Το στοίχημα της απο-ανάπτυξης

και
22 για τον πλανήτη γη, πολλά εκ των οποίων αλληλεπικαλύπτονται.

Επίσης έχω κάνει:






Έχω γράψει με όσο γίνεται μεγαλύτερη τεκμηρίωση, ότι το πρόβλημα του περιβάλλοντος δεν θα μπει σε σωστό δρόμο, αν η παγκόσμια οικονομία δεν αντικατασταθεί από την τοπική.
Επίσης, έχω αναφερθεί πολλές φορές στην ανάγκη μείωσης της κατανάλωσης και της σπατάλης.
Σήμερα ζούμε πάνω σ αυτόν το πλανήτη 6 κοντά 7 δισεκατομμύρια άτομα. Αν θέλουμε, έστω και στο ελάχιστο να δώσουμε σε όλους ίσες ευκαιρίες, πρέπει να αρχίσουμε εμείς εδώ στις πλούσιες χώρες να κόβουμε πολλά περιττά και άχρηστα πράγματα.
Θα πρέπει να καταλάβουμε, ότι ο πλανήτης δεν έχει άπειρες πρώτες ύλες, ώστε να κατασκευάζουμε χιλιάδες αυτοκίνητα την ημέρα και να πετάμε τα παλιά!
Ούτε, μπορούμε να συνεχίσουμε να πουλάμε τους χιλιάδες τόνους τροφής και νερού σε πλαστικά κουτάκια και πλαστικά περιτυλίγματα του μισού κιλού και των 10 γραμμαρίων.
Ούτε χρειάζεται να πετάμε εκατομμύρια πλαστικά, που η γη θα χρειαστεί εκατοντάδες χρόνια να τα απορροφήσει.
Ούτε χρειάζεται νε βάζουμε σε κίνδυνο της ζωή των επόμενων 1000 και 10.0000 γενεών με τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας προκειμένου να έχουμε την δυνατότητα να κόβουμε τη μπανάνα με ηλεκτρικό πριόνι.
Ούτε χρειάζεται να αγοράζουμε κλιματιστικά και ξανά κλιματιστικά, για να αποφύγουμε τη ζέστη, που εμείς προκαλούμε και που θα γίνεται ολοένα και πιο αφόρητη.
Και βέβαια, δεν χρειάζεται καθόλου μα καθόλου να αγοράζουμε σκόρδο από την Κίνα, λεμόνια από την Αργεντινή, αβοκάντο από την Ν. Αφρική, πορτοκάλια Ισπανίας στην Ελλάδα και πορτοκάλια ελληνικά στην Ισπανία, ούτε ιταλικό λάδι στην Ελλάδα και ελληνικό στην Ιταλία.
Ούτε χρειάζεται να χρησιμοποιούμε τόνους χημικά λιπάσματα, που κάνουν το χώμα από πηγή ζωής σε τοξική πηγή θανάτου.
Ο homo sapiens έχει πατήσει το σκαλοπάτι της πιο μεγάλης ύβρεως που έχει καταγραφεί στα εκατομμύρια χρόνια της ύπαρξης του.
Δεν χρειαζόμαστε να γίνουμε μάγοι για να μαντέψουμε που οδηγούμαστε.
Ακούσαμε αυτές τις μέρες τον σημερινό πρωθυπουργό, αλλά και τους οικολόγους πράσινους να μιλάνε για πράσινη ανάπτυξη.


Το Ζήτημα δεν είναι αν η ανάπτυξη θα είναι πράσινη ή μαύρη ή κόκκινη. Το ζήτημα και το στοίχημα σήμερα, το στοίχημα για την επιβίωση της ανθρωπότητας είναι το σταμάτημα της ανάπτυξης και ακόμα παραπέρα: Πρέπει, να ξεκινήσει μια διαδικασία σώφρονος αποανάπτυξης.
Πριν σας φορτώσω με κάποια στοιχεία του σημερινού «πολιτισμού» θα σας πω μια ιστοριούλα του Albert Jacquard:
Μια φορά, ένα μικροσκοπικό φύκι φύτρωσε σε μια πελώρια λίμνη. Το μικρό αυτό φύκι διπλασίαζε κάθε χρόνο το μέγεθος του. Κανένα άλλο φυτό ή ζώο, δεν έδωσε σημασία σ αυτό τον μικρούλη επισκέπτη, ώσπου μια μέρα κάλυψε τη μισή λίμνη!
Πόσο καιρό χρειάζεται για να εξαφανίσει όλα τα άλλα είδη στην λίμνη αυτή;
Εδώ έχουμε φτάσει! Το φύκι πρέπει να ξεριζωθεί, γιατί το τέλος είναι ήδη εδώ.
Η συνέχεια με στοιχεία στο επόμενο.

Tuesday, 29 September 2009

Καβάφης, ο ειρωνικός

Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

Άρεσε γενικώς στην Aλεξάνδρεια,
τες δέκα μέρες που διέμεινεν αυτού,ο ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης
Aριστομένης, υιός του Μενελάου.
Ως τ’ όνομά του, κ’ η περιβολή, κοσμίως, ελληνική.

Δέχονταν ευχαρίστως τες τιμές, αλλάδεν τες επιζητούσεν·
ήταν μετριόφρων.
Aγόραζε βιβλία ελληνικά,ιδίως ιστορικά και φιλοσοφικά.
Προ πάντων δε άνθρωπος λιγομίλητος.
Θάταν βαθύς στες σκέψεις, διεδίδετο,
κ’ οι τέτοιοι τόχουν φυσικό να μη μιλούν πολλά.

Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Ένας τυχαίος, αστείος άνθρωπος.
Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Έλληνας,
έμαθ’ επάνω, κάτω σαν τους Έλληνας να φέρεται·
κ’ έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόνχαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι
μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά,
κ’ οι Aλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό,ως είναι το συνήθειο τους, οι απαίσιοι.
Γι’ αυτό και περιορίζονταν σε λίγες λέξεις,
προσέχοντας με δέος τες κλίσεις και την προφορά·
κ’ έπληττεν ουκ ολίγον έχοντας

κουβέντες στοιβαγμένες μέσα του.

Στις γυναίκες υποψήφιες: Λέμε Ναί!!!

Οι μέρες πλησιάζουν και είπα να ξαναανεβάσω την ανάρτηση των προηγούμενων εκλογών:

Μια πρόταση - ολίγον φεμινιστική - σε όλους όσους δεν έπεισα να ρίξουν άκυρο!

Οι αρχαίοι Ελληνες, είχαν όντως μία χαλασμένη σχέση με το ωραίο φύλλο.

Οχι όλοι.

Ο Επίκουρος

θεωρούσε τις γυναίκες ισάξιες των ανδρών και ήταν εξίσου ευπρόσδεκτες με τους άνδρες

στον ΚΗΠΟ.

Αντίθετα ο αριστοκράτης ο Σωκράτης, δυσκολευότανε να χωνέψει, ότι αυτά τα πλάσματα ήταν ει μη τι άλλο ωραία!
Δες τε τι απορία εκφράζει στον Ιππία:

Πλάτων διάλογοι

Πρέπει να αναγνωρίσουμε Ιππία, ότι η πιο όμορφη γυναίκα, σε σύγκριση με τους θεούς είναι άσχημη;



Αφού, για τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 2007, επικαλέστηκα την αδιαμφισβήτητα μεγάλη μορφή του ανθρώπινου πνεύματος,
τον Albert Einstein,
που όπως εχω δηλώσει είναι και ο αγαπημένος μου συγγραφέας, θα συνεχίσω με μία άλλη μορφή - όχι αδιαμφισβήτητα μεγάλη - για κάποιους εξ ίσου μεγάλη, ενώ για κάποιους διαβολική!


Αυτήν του Karl Marx!

Αν ζούσε σήμερα ο Κάρολος θα σας πρότεινε, με τον τρόπο του, να σταυρώσετε γυναίκες, ότι κόμμα και αν ψηφίσετε!

Εγραψε λοιπόν ο Κάρολος:
„Der gesellschaftliche Fortschritt lässt sich exakt messen an der gesellschaftlichen Stellung des schönen Geschlechts.“
Η κοινωνική πρόοδος μετριέται από τη θέση του ωραίου φύλου!

Δωστε λοιπόν μία ευκαιρία στις ωραίες!!

Υ.Γ.
Η αγαλματένια ομορφιά είναι η Φρύνη, γυναίκα του Πραξιτέλη.
Θεωρείται και το πρώτο γυμνό μοντέλο. Οι Αθηναίοι τόσο σκανδαλίστηκαν από το γεγονός, ότι μία γυναίκα με σάρκα και οστά λειτούργησε ως μοντέλο, ώστε κάλεσαν την Φρύνη στο δικαστήριο.
Η Φρύνη αρνήθηκε τις κατηγορίες και πέταξε τα ρούχα της στο δικαστήριο, για να αποδείξει, ότι ουδεμία σχέση έχει με το πανέμορφο άγαλμα.
Η ζαλάδα των δικαστών ήταν τέτοια, ωστε απάλλαξαν τη Φρύνη από κάθε κατηγορία.
Υ.Γ 2
Απο τα σχόλια που πήρα το 2007, η Ελένη Τσαμαδου, σπουδαία συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων με διορθώνει ως εξής, :
Η Φρύνη ήταν εταίρα από τις Θεσπιές που ήρθε στην Αθήνα.Την έλεγαν Μνησαρέτη και στην αρχή πουλούσε κάπαρη στην αγορά. Το όνομα Φρύνη της το έδωσαν οι θαυμαστές της για την ωχρότητα του δέρματός της. Ο Πραξιτέλης ένας εκ των εραστών της. Η δίκη δεν έγινε γιατί πόζαρε γυμνή, αλλά γιατί στη γιορτή των Ελευσινίων που η τελετή της μύησης προϋπέθεται μια τελετουργική κατάβαση στη θάλασσα αυτών που προσέρχονταν στα μυστήρια, η Φρύνη απέβαλε το χιτώνα και μπήκε γυμνή στο νερό. Αυτό θεωρήθηκε ιεροσυλία και στη δίκη τη γύμνωσε, αφαιρώντας την πόρπη που συγκρατούσε το χιτώνα της ο ρήτορας Υπερείδης, επίσης εραστής της, και αποκαλύπτοντας το θαύμα του κορμιού της στους δικαστές τους ρώτησε αν θα μπορούσαν να σκοτώσουν αυτό το τέλειο σώμα που τιμούσε τη θεά Αφροδίτη. Ωραίο επιχείρημα! ΄Οταν ο Αλέξανδρος κατέστρεψε τη Θήβα, η Φρύνη προσφέρθηκε να τη ξαναχτίσει υπό τον όρο να βάλουν οι Θηβαίοι επιγραφή στα τείχη που να λέει " Οσα κατέσκαψε ο Αλέξανδρος έκτισε πάλι η Φρύνη η εταίρα" Οι "καθωςπρέπει" πολίτες της Θήβας αρνήθηκαν την προσφορά. Σε ζάλισα συγνώμη, αλλά παρασύρομαι όταν μιλάω για αυτή την εποχή. Αν θέλεις διάβασε και το βιβλίο μου " Η εταίρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου" που κάνω κάποια αναφορά και στη Φρύνη.

Tuesday, 22 September 2009

Εκλογές 2009 - Η αριστερά



Γιατί δεν θα ψηφίσω αριστερά:



Οι εκλογές, η Δημοκρατία γιορτάζονται εκ νέου, γίνονται τελετουργικές επειδή κατέληξαν να μην έχουν αντικείμενο.

Η αριστερά μπορεί πλέον να έχει πρόσβαση στην εξουσία. Κανένα πραξικόπημα δεν την απειλεί από τη στιγμή που η ίδια δεν απειλεί κανέναν και τίποτε.

Serge Halimi

Saturday, 19 September 2009

Αμερική - Αμερική ΙΙ

Στην ανάρτηση μου για τις προσπάθειες του Obama, να εγκαθιδρύσει ένα δημόσιο σύστημα υγείας, το χαμόγελο απόρησε, για το πως ένας Obama, το έχει βάλει αμέτι μουχαμέτι να αλλάξει το ιδιωτικό σύστημα υγείας σε εθνικό, σκεπτόμενος δηλαδή σύμφωνα με την αρχή: φοβού τους Δαναούς και δώρα φέρουσι.

Διαβάζω στην Ναυτεμπορική της 18ης Σεπτεμβρίου:

Περίπου 45.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο στις ΗΠΑ (δηλαδή ένας κάθε 12 λεπτά), εν μέρει επειδή είναι ανασφάλιστοι, υποστηρίζουν ερευνητές της Ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ.
Ένας δεύτερος λόγος είναι πως υπάρχουν λιγότερα ιδρύματα, καθώς τα δημόσια νοσοκομεία κλείνουν σε πολλές πόλεις.
Οι αμερικανοί που χάνονται λόγω απραξίας είναι περισσότεροι από όσους σκοτώνονται σε τροχαία και όσους δολοφονούνται μαζί δήλωσε ο Δρ. Ντέϊβιντ Χίμελστάϊν ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.

Σκέψεις:

Αν 45.000 αμερικανοί πεθαίνουν χωρίς περίθαλψη, σημαίνει ότι οι φαρμακοβιομηχανίες χάνουν 45000 πελάτες ετησίως. Όσο δεν πιο πολύ φτωχός γίνεται ο κόσμος - και αυτό συμβαίνει στην Αμερική - τόσο θα φτωχαίνουν και οι φαρμακοβιομηχανίες.
Ας αναλάβει λοιπόν το κράτος το σύστημα υγείας. Εμείς θα βρούμε τους ανθρώπους μας να προωθούμε τα εμπορεύματα μας!!!

Αλλοίμονο μας δηλαδή, τίποτα δεν μας σώζει από την φρενίτιδα του «πιο πολύ κέρδος, πιο πολύ κέρδος»!

Παρα ταύτα, και έτσι να είναι, είναι καλύτερα απο το να πεθαίνει ο κόσμος επειδη η ιδιωτική κλινική δεν θα του δώσει ούτε ασπιρίνη!

Εκλογές 2009 - οι πράσινοι

Γιατί δεν θα ψηφίσω Οικολόγους - Πράσινους:

Γιατί ο Τρεμόπουλος τόλμησε να ζητησει να μετονομαστεί κάποια οδός στη Θεσσαλονίκη "οδός Κεμάλ" αγνοώντας ή παραβλεποντας ποιός ήταν ο Κεμάλ!

Ο άνθρωπος αυτός αντιπροσωπεύει ότι απεχθέστερο έχει περπατήσει στη μητέρα Γή. Τόσο σε επίπεδο ιδεολογικό όσο και πρακτικό, ο Κεμάλ και τα κληροδοτήματα του δε μπορεί να ανήκουν στο ανθρώπινο γένος, τουλάχιστον αυτό που αγωνίζεται για την αρμονία και τη Γαία.

Ο αρχιτέκτονας της γενοκτονίας, ο εμπνευστής του Χίτλερ, το δημιούργημα του Ράιχ. Η Ιερά αγελάς της ναζιστικής Τουρκίας, την οποία οφείλουν να προσκυνήσουν όλοι οι αρχηγοί κρατών που την επισκέπτονται. Όλοι; όχι. Αναδημοσιεύουμε από epontos.blogspot.com.

του Σάββα Καλεντερίδη*

Παρατηρούμε ότι ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα η Τουρκία, στα πλαίσια της νεοοθωμανικής της πολιτικής, διεκδικεί ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ των ΗΠΑ και του Ισραήλ από τη μια πλευρά και του Ιράν και της Συρίας από την άλλη, για τη λύση των προβλημάτων που υπάρχουν ανάμεσά τους.

Μετά την πρωτοβουλία της Τουρκίας για την προσέγγιση Συρίας – Ισραήλ, τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη αντίστοιχη πρωτοβουλία για την ειρηνική επίλυση των προβλημάτων που υπάρχουν μεταξύ ΗΠΑ – Ιράν.

Στα πλαίσια της πρωτοβουλίας αυτής, στις 14 Αυγούστου αναμένεται να επισκεφτεί την Τουρκία ο πρωθυπουργός του Ιράν, Αχματινετζάν, για να έχει συνομιλίες με τους αξιωματούχους της Τουρκίας, ανάμεσα στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και ο πρόεδρος της Τουρκίας Αμπντουλλάχ Γκιούλ.

Στη διάρκεια των επαφών που είχαν οι διπλωμάτες και οι αξιωματούχοι των δύο χωρών για την προετοιμασία του ταξιδιού, παρουσιάστηκαν σοβαρά προβλήματα όχι σε ζητήματα πολιτικής, αλλά σε ζητήματα πρωτοκόλλου, που απ’ ότι φαίνεται, για ορισμένες χώρες, έχουν ακόμα σημειολογική, αλλά και πολιτική αξία και σημασία.

Οι Ιρανοί διπλωμάτες δεν αποδέχτηκαν τους όρους που έθετε η τουρκική πλευρά σε ζητήματα πρωτοκόλλου και συγκεριμένα, δεν αποδέχτηκαν την επίσκεψη του Αχματινετζάν στο μαυσωλείο του σφαγέα των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολίας, Μουσταφά Κεμάλ, με την αιτιολογία ότι τελικά πρόκειται για τάφο ενός ανθρώπου που κυβέρνησε την Τουρκία και δεν μπορεί να επιβληθεί ως εθνικό μνημείο σε άλλες χώρες. Με άλλα λόγια, δεν μπορεί ο τάφος ενός φασιστοειδούς να επιβάλεται στους επίσημους επισκέπτες άλλων χωρών ως τόπος απότισης τιμής σε εθνικό μνημείο, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν σοβαρά ιστορικά και πολιτικά ζητήματα που σχετίζονται με τον Κεμάλ και τον Κεμαλισμό.

Τελικά η τουρκική πλευρά, μπροστά στην ανυποχώρητη στάση των Ιρανών, δέχτηκε να χαρακτηριστεί αντί για επίσημη, επίσκεψη εργασίας, η επίσκεψη του Αχματινετζάν στην Τουρκία. Και αντί για την Άγκυρα, ο τόπος συνάντησης με τους Τούρκους αξιωματούχους συμφωνήθηκε να είναι η Κωνσταντινούπολη.

Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια υφίσταται συνεχείς και αλλεπάλληλες ταπεινώσεις και εξευτελισμούς από την Τουρκία, αφού αδυνατεί να διαπραγματευτεί με σεβασμό στην πολυαίμακτη ιστορία του λαού μας στο κορυφαίο αυτό ζήτημα της επίσκεψης Ελλήνων αξιωματούχων στο μαυσωλείου του σφαγέα του Ελληνισμού, Μουσταφά Κεμάλ.

Πρώτα ο Έλληνας υπουργός εξωτερικών, στη συνέχεια ο πρωθυπουργός και μετά Έλληνες αξιωματικοί, αρχηγοί ΓΕΕΘΑ και ΓΕΣ, καταθέτουν στεφάνια και αποτίουν φόρο τιμής σε εκείνον που έσφαξε εκατοντάδες χιλιάδες γυναικόπαιδα, σε εκείνον που εφάρμοσε μια ιδεολογία αφανισμού των Ελλήνων από τις προαιώνιες εστίες τους στη Θράκη, τον Πόντο και τη Μικρά Ασία.

Τελικά, είναι θλιβερό η Ελλάδα του πολιτισμού, της ιστορίας και των πανανθρώπινων αξιών, να διδάσκεται ήθος και αξιοπρέπεια από “οπισθοδρομικό” το Ιράν.


Πηγή: http://pontiakathemata.blogspot.com/2008/08/blog-post.html

*Ο Σάββας Καλεντερίδης είναι διευθυντής των εκδόσεων ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ
www.infognomon.gr

Friday, 18 September 2009

Εκλογές 2009 - το ΠαΣοΚ


Γιατί δεν θα ψηφίσω ΠΑΣΟΚ;

Θα έλεγα γιατί είμαι αντιβασιλική και απεχθάνομαι τις δυναστείες!
Αλλά δυστυχώς δεν είναι μόνο αυτή η αιτία.
Ο Παπανδρέου εγγονός του Γεωργίου και υιός του Ανδρέα δεν έχει καμία απολύτως ελληνική συνείδηση. Είναι αμερικανός, σουηδός, ότι μπορεί να σκεφτεί κανείς είναι. Άλλα έλληνας δεν είναι.
Όχι μόνο έχει αμερικανικό διαβατήριο, το επιδεικνύει κιόλας.
Όσοι θα τον ψηφίσουν, καλά θα κάνουν να το σκεφτούν διπλά!!

Διαβάστε τι ψάρεψα από το διαδίκτυο:


Το Συμβούλιο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που συνήλθε στο Σαντιάγο της Χιλής από 5-7 Νοεμβρίου 2006 υπό την προεδρία του Γιώργου Παπανδρέου, αποφάσισε ομόφωνα «να προωθήσει το αίτημα από την Κύπρο που κατέθεσε το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα εδώ και καιρό για να γίνει δόκιμο μέλος». Όπως αναφέρεται στην απόφαση, «έχουμε ήδη ένα μέλος από την Κύπρου που ανήκει στην ελληνοκυπριακή κοινότητα. Επιθυμούμε να προωθήσουμε την ειρήνη στο νησί και την επίλυση του Κυπριακού. Γι' αυτό θέλουμε να ανοίξουμε την πόρτα μας και στην τουρκοκυπριακή κοινότητα με στόχο να ενισχύσουμε τη δυνατότητα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς να παίξει ρόλο για σταθερότητα και ειρήνη στην Κύπρο. Το Συμβούλιο συστήνει την απόκτηση της ιδιότητας του δόκιμου μέλους που θα επικυρωθεί τελικά σε ένα χρόνο στο Συνέδριο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς».
ΠΙΣΩΠΛΑΤΗ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Ο Γιώργος Παπανδρέου δέχθηκε την ένταξη του κόμματος του Ταλάτ στη Σοσιαλιστική Διεθνή!
Παρά τις έντονες αντιρρήσεις και αντιδράσεις της ΕΔΕΚ!

Φαίνεται απίστευτο και όμως είναι αληθινό. Χρειάσθηκε να γίνει Έλληνας πρόεδρος για να πάρει η Σοσιαλιστική Διεθνής μια τέτοια θέση, όταν προηγουμένως το ΠΑΣΟΚ έδωσε επανειλημμένα μάχες για να μη γίνει μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ούτε το ρεπουμπλικανικό κόμμα του Ετσεβίτ, λόγω ακριβώς της τουρκικής εισβολής και της κατοχής στην Κύπρο.



ΠΑΡΟΝ 12/11/2006
Η Λήθη είναι ΑΡΕΤΗ η Μνήμη είναι ΧΡΕΟΣ

Thursday, 17 September 2009

Εκλογές 2009, αλλα λίγο πιο μακριά


Εκλογές δεν γίνονται μόνο στην Ελλάδα, γίνονται και στις Βρυξέλλες.

Ο Μπαρόζο, ψηφίστηκε με 382 ψήφους υπέρ, 217 εναντίον, και 117 παρόντες!
Ο Μπαρόζο είχε πολλές φορές κατακριθεί από τους σοσιαλιστές και τους πράσινους, και παρά ταύτα κάποιοι εξ αυτών τον ψήφισαν. Ακόμα δε χειρότερο ΚΑΜΙΑ παράταξη, ούτε καν οι πράσινοι δεν κατέβασαν δικό τους υποψήφιο.
Μήπως μας εμπαίζουν;
Η ας θέσουμε το ερώτημα αλλιώς: Έχουμε Δημοκρατία, που σημαίνει διαφοροποίηση και σύγκρουση απόψεων ή έχουμε κρυφή δικτατορία, που σε τελική ανάλυση είναι χειρότερη από την ανοιχτή;
Concession, ή cooperation ή compromise, όπως και να ονομάσει κανείς αυτή τη στάση των εκπροσώπων μας, για μένα υπάρχει και άλλες εκφράσεις όπως:
Παράδοση, Σύμπραξη, Μειοδοσία και προδοσία!

Tuesday, 15 September 2009

Εκλογές 2009

Σε προηγούμενη ανάρτηση ζήτησα να βάλουμε σε σειρά προτεραιότητας τις παρακάτω αξίες:

- Το αύριο των παιδιών μας
- τη καλή μας φήμη
- την ελευθερία
- την Ευρώπη
- το ραχάτι
- τη παιδεία
- τη πατρίδα
- το πλανήτης μας
- Την οικονομία
- την οικογένεια
- Το περιβάλλον - τη θρησκεία
- την υγεία

Για όσους με διαβάζουν, θα ξέρουν ότι για μένα δεν υπάρχει τίποτα πιο ιερό από το περιβάλλον.

Από μονομανία; Όχι καθόλου! Το περιβάλλον είναι ο συμψηφισμός όλων των αξιών.
Τι αξία μπορεί να έχουν όλα τα υπόλοιπα σε ένα περιβάλλον που η παράλογη ανάπτυξη της βιομηχανίας, της υπέρ – κτηνοτροφίας, η μονοκαλλιέργεια, η εξαντλητική ξύλευση των δασών, οι ανεξέλεγκτες πυρκαγιές, η εκτεταμένη οδοποιία και η τσιμεντοποίηση του εδάφους
- μολύνουν τον αέρα που αναπνέουμε;
- το νερό που πίνουμε και το νερό των ωκεανών που διατηρεί την θαλάσσια ζωή;
Τι αξία έχει η ελευθερία μας ή η άνεση μας, χωρίς την ομορφιά της ποικιλίας της ζωής, όταν κάθε χρόνο χάνονται 19500 οργανικά είδη;
Πώς να αντέξεις την καθημερινότητα του μόχθου και της εργασίας, χωρίς την ομορφιά της ποικιλίας των πολιτισμών, όταν όλα ισοπεδώνονται με την αμερικάνικη κουλτούρα της κοκα κολας και του Χόλυγουντ;

Σε ένα υποβαθμισμένο και τοξικό περιβάλλον, δεν μπορεί να υπάρξει ζωή αξιοπρεπής, ζωή, που να αξίζει να την ζεις!
Όμως, τι σημαίνει νοιάζομαι για το περιβάλλον ;;;;
Νοιάζομαι για το περιβάλλον σημαίνει νοιάζομαι για κάθε ζωντανό οργανισμό, αλλά και για κάθε τι άλλο που συντηρεί τη ζωή, όπως ο αέρας και το νερό. Αυτή η φροντίδα δεν μπορεί να είναι ατομική υπόθεση, γιατί δεν φτάνει. Ακόμα και αν όλοι μας γινόμασταν ασκητές, δεν τρώγαμε ψάρι και κρέας, δεν πηγαίναμε με αυτοκίνητο αλλά με τα πόδια και με ποδήλατο, κοιμόμασταν με τις κότες και ξυπνάγαμε με το πρώτο φως του ήλιου, προκειμένου να εξοικονομούμε ενέργεια, θα κάναμε απλώς μια τρύπα στο νερό. Μόνο αν υπήρχε βούληση από όλες τις κυβερνήσεις θα μπορούσε να ξεκινήσει η αντίστροφη πορεία της κατάρρευσης του κλίματος και του περιβάλλοντος.
Δυστυχώς, δεν υπάρχουν τέτοιες ενδείξεις. Ο κόσμος του σήμερα είναι ο κόσμος του χρήματος και σε ένα τέτοιο κόσμο δεν ανθούν παρά μονάχα αγκάθια.


Δεύτερη αξία είναι η εθνική μας ανεξαρτησία και η Ελευθερία.
Αυτή η Ελευθερία που ο ποιητής αναγνωρίζει από την βία που μετράει τη γη και όχι από την πλαδαρότητα να κάθεσαι εκ του ασφαλούς και να πετάς ό,τι κοτσάνα σου περνάει από το μυαλό.
Ούτε η ελευθερία να κλέβεις τον μόχθο του εργαζόμενου, ή να κλέβεις το κράτος, η να διακινείς ναρκωτικά, ή να πουλάς γενετικά τροποποιημένα προϊόντα, ή τοξικά παράγωγα, ή τρόφιμα σε όποια τιμή θέλεις και όπου θέλεις!
Ούτε η ελευθερία των τραπεζών να καθορίζουν το ύψος των επιτοκίων όπου αυτές επιθυμούν.
Ούτε η ελευθερία των ισχυρών να παράγουν όπλα μαζικής καταστροφής. Ούτε η ελευθερία των καρτέλ να καθορίζουν ότι βολεύει τις τσέπες τους,.
Και βέβαια ούτε η ελευθερία της βιομηχανίας να πετάει τα απόβλητά στη θάλασσα και στα ποτάμια.
Ο συνμπλόγκερ Ορφέας, τοποθετεί την Ελευθερία στην πρώτη θέση και μακράν όλων των άλλων αξιών. Από τα γραφόμενά του μπορώ να υποθέσω ότι υπονοεί την εθνική Ελευθερία και όχι την αστική ελευθερία, δηλαδή την ελευθερία των ισχυρών να καταπιέζουν και να κλέβουν αδιάντροπα τον ανίσχυρο.
Και όμως! Μπροστά στο περιβάλλον ακόμα και η Ελευθερία έρχεται δεύτερη, αφού κινδυνεύει η ίδια η ύπαρξη μας, αλλά και η ύπαρξη κάθε άλλης μορφής ζωής!

Τρίτη αξία είναι η υγεία.

Κατέταξα την υγεία μετά το περιβάλλον, γιατί χωρίς καθαρό περιβάλλον, δεν υπάρχει υγεία, αλλά και μετά την ελευθερία, γιατί η ελευθερία μας είναι πάνω από τη ζωή μας. Δείτε με πόσο πόνο ο Π. Χένρυ βάζει την ελευθερία πάνω από τη ζωή και την ειρήνη:
Είναι η ζωή τόσο πολύτιμη ή η ειρήνη τόσο γλυκιά για να την πληρώνει κανείς με τις αλυσίδες και τη σκλαβιά;

Μην το επιτρέπεις αυτό Παντοδύναμε Θεέ, Τι δρόμο θα ακολουθήσουν οι άλλοι δεν ξέρω.

Οσο για μένα δώσ μου ελευθερία ή δωσ μου θάνατο

Τέταρτη αξία είναι η οικογένεια, γιατί στον άκαρδο κόσμο μας είναι το λιμάνι της ηρεμίας και της αγάπης. Στον κόσμο της απομόνωσης και της μοναξιάς, ο χαμένος άνθρωπος πρώτα στην οικογένεια θα βρει παρηγοριά.

Στην ίδια θέση βρίσκεται η φιλία και η ανθρώπινη αλληλεγγύη. Αυτή η τριάδα: οικογένεια – φιλία – αλληλεγγύη είναι η συντροφιά του ανθρώπου και η βάση ενός υγιούς κοινωνικού ιστού. Χωρίς αυτές ο άνθρωπος είναι ολομόναχος σε ένα κόσμο της άγριας Δύσης!

Συνοψίζοντας, θα έβλεπα με καλό μάτι ένα κόμμα που θα εξασφάλιζε, η που θα είχε στο πρόγραμμα του τις παραπάνω αξίες με την εξής σειρά προτεραιότητας:


- Περιβάλλον, αγαθό που δεν ανήκει σε μας, άλλα στα παιδιά μας,
- Εθνική Ανεξαρτησία, Ελευθερία, Πατρίδα
- Υγεία
- Φιλία, Αλληλεγγύη, Συντροφικότητα, Οικογένεια
- Παιδεία

Κάθε τι άλλο ακολουθεί!

Όταν θα ανακαλύψω ένα τέτοιο κόμμα, θα το ψηφίσω με όλη μου την καρδιά.

Sunday, 13 September 2009

Εκλογές - Η Ν.Δ.

Ο κ. Μαρκεζίνης υιός, έχει μια άλλη άποψη για το λόγο που ο Καραμανλής κήρυξε πρόωρες εκλογές!

Ευχομαι απο καρδιάς να έχει άδικο!
Διαβάστε το άρθρο, αφού πιο πριν έχετε πιει κανένα ποτυράκι για να μην τρομάξετε. Εγω πάντως τρόμαξα, ειλικρινά!

Πολιτική αυτοπροβολής και πολιτική βάθους.

Στην εποχή μας μπορεί κανείς να φτάσει στην κορυφή είτε μέσω της αυτοπροβολής είτε μέσω της εγγενούς αξίας του καινοτόμου έργου του. Η καθεμιά οδός προϋποθέτει διαφορετικό είδος ταλέντου, αλλά γεγονός είναι ότι η δεύτερη οδός είναι πιο αργή και κοπιαστικά ελικοειδής. Παραδόξως, όμως, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η επίμοχθη αυτή οδός λειτουργεί καλύτερα.

Οι πρόσωπο με πρόσωπο διαπραγματεύσεις στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής αποτελούν μία από αυτές τις περιπτώσεις, καθώς, εν προκειμένω, μόνον μέχρις ενός σημείου μπορεί να αποβούν αποτελεσματικά τα επικοινωνιακά τεχνάσματα προβολής.Έχω την εντύπωση ότι στη σύγχρονη ελληνική και τουρκική εξωτερική πολιτική μπορούμε να εντοπίσουμε παραδείγματα και για τις δύο προαναφερθείσες οδούς. Εάν τούτο αληθεύει, έχουμε άραγε να αποκομίσουμε κάποια ευρύτερα διδάγματα;
Αυτοπροβολή αλά γκρεκ
Οι Eλληνες υπουργοί Εξωτερικών και ο μικρός κύκλος των έμπιστων συμβούλων τους έχουν αναπτύξει εντυπωσιακές τεχνικές προβολής τόσο των ίδιων όσο και των αντιλήψεών τους για την εξωτερική πολιτική μας. Μάλιστα, ο χρόνος που σήμερα αφιερώνεται στους πολιτικούς ελιγμούς έχει αυξηθεί σημαντικά, ιδιαίτερα δε στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων σχέσεων αντιπαλότητας στους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος. Αντιθέτως, απουσιάζουν πλήρως οι ενδείξεις ενός πρωτότυπου τρόπου γεωπολιτικής σκέψης. Για την ακρίβεια, το προηγούμενο καθεστώς παραμένει σε γενικές γραμμές απαράλλακτο, παρά το γεγονός ότι το πολιτικό περιβάλλον έχει μεταβληθεί άρδην. Αυτή η μέθοδος άσκησης εξωτερικής πολιτικής, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Ένωσης Διπλωματικών Υπαλλήλων, κ. Γιώργο Αϋφαντή (Εθνος, 14 Αυγούστου), προκαλεί εσωτερικές τριβές, περιθωριοποίηση και πτώση του ηθικού των διπλωματών. Κυκλοφορούν ακόμη και φήμες για άσκηση διώξεων κατά των ιθυνόντων του υπουργείου.
1. Η προώθηση της προσωπικής εικόνας
Οι υπουργοί Εξωτερικών χαίρονται να πρωταγωνιστούν στους τίτλους των εφημερίδων. Σημαντική βοήθεια τους προσφέρουν οι επίκαιρες αλλά γενικές και αόριστες δηλώσεις, οι οποίες, για τον λόγο αυτόν, δεν μπορούν να αντικρουστούν εύκολα. Ακόμη πιο αποτελεσματικές, ωστόσο, είναι οι διεθνείς συνάξεις, που μεταδίδουν μια εικόνα διεθνούς αναγνώρισης. Η κερκυραϊκή σύνοδος του περασμένου Ιουνίου αποτελεί εναργές παράδειγμα «ελεγχόμενης» δημοσιότητας. Βεβαίως, το γεγονός ότι κανείς πλέον δεν τη θυμάται δείχνει απλώς πόσο περιορισμένη ήταν τελικά η σπουδαιότητά της.Οπωσδήποτε, η υπουργός Εξωτερικών μας θα είχε διαφορετική γνώμη. Θα επεσήμανε, για παράδειγμα, ότι η σύνοδος επέτυχε την επανέναρξη του ρωσο-νατοϊκού διαλόγου, ο οποίος είχε διακοπεί μετά την εισβολή στη Νότια Οσετία. Θα άφηνε επίσης να εννοηθεί ότι επρόκειτο για ελληνικό επίτευγμα. Οι εύσχημες αυτές απόψεις, όμως, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.Πράγματι, κατά πρώτο λόγο, ο ανωτέρω ισχυρισμός συγκαλύπτει την επιπόλαιη απόφαση του ίδιου του ΝΑΤΟ να διακόψει τον διάλογο με τη Ρωσία. Το σχόλιο του κ. Στάθη Ευσταθιάδη, ενός στοχαστικού ανθρώπου ήπιων τόνων, ήταν, συνεπώς, εύστοχο και απολύτως δικαιολογημένο:«Δεν είναι, βέβαια, η πρώτη φορά που οι δυτικές κυβερνήσεις διακόπτουν κάποιον διάλογο με τη Μόσχα ή το Πεκίνο και τον επαναλαμβάνουν ύστερα από μερικούς μήνες. Ετσι, αυτή η τακτική καταντά όχι απλώς ατελέσφορη αλλά και γελοία. Τι μπορεί να περίμεναν οι υπουργοί Εξωτερικών και οι κυβερνήσεις τους όταν, λόγω Γεωργίας, διέκοπταν τον διάλογο με τη Μόσχα; Οτι θα έφευγαν οι ρωσικές δυνάμεις από τη Νότια Οσετία; Ή ότι το Κρεμλίνο θα εκλιπαρούσε να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις και ο διάλογος;».Κατά δεύτερο λόγο, το σχόλιο αυτό τού κ. Ευσταθιάδη δημοσιεύθηκε στο «Βήμα» της 11ης Μαρτίου, και όχι Ιουνίου. Αυτή μάλιστα η χρονική διαφορά φανερώνει ότι η απόφαση επανέναρξης του διαλόγου είχε ληφθεί (πρωτύτερα) στις Βρυξέλλες, και όχι (αργότερα) στην Κέρκυρα.
2. Μεγαλοποιήσεις
Οι διοργανωτές της κερκυραϊκής συνάντησης δεν θα δεχτούν επ’ ουδενί τη συγκεκριμένη άποψη περί επανόρθωσης σφάλματος, διότι (θα πουν) άλλα πράγματα συνέβησαν στη Σύνοδό τους. Υπεγράφη, φέρ’ ειπείν, μια (ανολοκλήρωτη) συμφωνία με τους Αμερικανούς για το ζήτημα της βίζας. Συγκρινόμενο, όμως, με τις μείζονες απειλές που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας, το ζήτημα αυτό μοιάζει μάλλον επουσιώδες. Γεγονός πάντως είναι πως δεν έχουμε να περιμένουμε πολλά περισσότερα από τους Αμερικανούς. Και (κάτι ακόμη χειρότερο), καθώς η συμφωνία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, αναμφίβολα θα τη γιορτάσουμε ξανά τον Δεκέμβριο: ο θρίαμβός μας γιορτάζεται σε μικρές, αργές δόσεις.Εναλλακτικά, θα δικαιούνταν κανείς να μιλήσει για μεγαλοποίηση ενός ζητήματος ήσσονος σημασίας. Το ίδιο συνέβη και με τη Χάλκη, άλλωστε.Το μέλλον της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης έχει, αναμφίβολα, συγκινησιακό αντίκτυπο. Κατ’ ουσίαν, όμως, δεν αποτελεί το Α και το Ω ούτε για το Πατριαρχείο μας ούτε και για τη χώρα μας, σε σχέση με τα επιτακτικά ζητήματα που συνδέονται με τον εναέριο και τον θαλάσσιο χώρο μας, τους οποίους οι Τούρκοι παραβιάζουν καθημερινά.Εντούτοις, εν όψει της επίσκεψης του κ. Ομπάμα στην Αγκυρα τον περασμένο Απρίλιο, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών αποφάσισε ότι θα έπρεπε να ζητήσουμε από τους Αμερικανούς να πιέσουν τους Τούρκους για έναν συμβιβασμό ως προς τη Χάλκη, εξασφαλίζοντας, σε αυτό τουλάχιστον το επίπεδο, λίγη θετική δημοσιότητα για την ελληνική διπλωματία. Ετσι, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Ομπάμα στην Τουρκία, το ζήτημα αυτό βρέθηκε σε δυσανάλογα υψηλή θέση στον κατάλογο με τις «ανησυχίες» μας για την Τουρκία.Όπως πάντα, οι Τούρκοι αποδείχτηκαν όχι μόνον αμετακίνητοι αλλά και ταχύτατοι ως προς τις αντιδράσεις τους. Με τις ευλογίες της Αμερικής, συνέδεσαν το ζήτημα της Χάλκης με την τουρκόφωνη μειονότητα της Θράκης. Αποδείχτηκε, έτσι, ότι η περιλάλητη «στρατηγική συνεργασία» Ελλάδας και Αμερικής ήταν απλώς λόγια του αέρα.Δίχως αμφιβολία, επρόκειτο για μία ακόμη επιτυχία της τουρκικής διπλωματίας. Και τούτο, διότι μετέτρεψε σε διμερές ζήτημα ένα θέμα (κατά βάση) θρησκευτικής ανεκτικότητας και θρησκευτικών δικαιωμάτων στην Τουρκία - ένα θέμα, συνεπώς, που η Τουρκία έπρεπε να το διευθετήσει προτού ενταχθεί στην ΕΕ. Επιπλέον, γράφτηκε εκείνη την περίοδο ότι ο Πατριάρχης μας «εξεπλάγη» από αυτή την «απροσδόκητη» αλλαγή του κ. Ομπάμα, γεγονός το οποίο, εάν όντως αληθεύει, μας κάνει να διερωτηθούμε εάν η ελληνική πλευρά είχε μπορέσει να προβλέψει μια τέτοια εξέλιξη και εάν είχε προειδοποιήσει τον Πατριάρχη αναλόγως.Και έχει τάχα κλείσει το εν λόγω ζήτημα; Προφανώς, όχι. Μια πρόγευση των επικείμενων εξελίξεων πήραμε πρόσφατα, με την επίσκεψη του κ. Ερντογάν στον Πατριάρχη μας. Οπως εύστοχα σχολίασε ο πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, κ. Ανδρέας Λοβέρδος, η τουρκική κίνηση είχε «χαρακτηριστικά τακτικού χειρισμού».Διακρίνω, από τουρκικής πλευράς, μια μεγαλοπρεπή αν και εντέλει περιορισμένη χειρονομία (δεδομένου ότι οι Τούρκοι ποτέ δεν δίνουν κάτι χωρίς ανταλλάγματα), καθώς πλησιάζει η στιγμή της επανεξέτασης της αίτησης ένταξής τους στην ΕΕ. Προσωπικά, προβλέπω ότι η Τουρκία θα αποχωρήσει από τη σχετική σύνοδο, ανοίγοντας τουλάχιστον μερικά ακόμη κεφάλαια προς συζήτηση, ενώ η Ελλάδα θα υπερηφανεύεται ότι «κέρδισε τη Χάλκη» και ότι εξακολουθεί ψύχραιμα να έχει τον έλεγχο της κατάστασης.Ανάδειξη αλά τούρκαΕάν τώρα κοιτάξουμε προς τα ανατολικά, θα διαπιστώσουμε ότι η έμφαση δεν δίνεται στους πολιτικούς και στα επικοινωνιακά τους τεχνάσματα, αλλά σε αυτή καθ’ εαυτήν τη χάραξη πολιτικής, και δη στην κατάστρωση ενός πλήρως συντονισμένου σχεδίου - σε αντιδιαστολή με την αποσπασματική, απροσχεδίαστη αντιμετώπιση των εκάστοτε ζητημάτων. Ασφαλώς, η νοοτροπία του κ. Νταβούτογλου ως διανοουμένου τον ωθεί να επικεντρώνεται στην εμβριθή μελέτη που αναδεικνύει ένα σύστημα αλληλένδετων ιδεών, και όχι στα φώτα των προβολέων που επιδιώκουν οι διψασμένες για χειροκρότημα ντίβες. Ετσι, η ουσία των τουρκικών επιχειρημάτων δεν προωθεί τον επινοητή τους, αλλά τους στρατηγικούς στόχους της χώρας του. Είναι βεβαίως επόμενο ότι, καθώς τα επιχειρήματα αυτά προσελκύουν την προσοχή και κερδίζουν τον σεβασμό, το ανάστημα του ανδρός προβάλλει διαρκώς υψηλότερο στον κόσμο της διεθνούς διπλωματίας.1. Το σύστημα ΝταβούτογλουΣτο κλασικό του πόνημα περί «Στρατηγικού Βάθους», o κ. Νταβούτογλου αναπτύσσει τις απόψεις του για τις σημερινές γεωπολιτικές συνθήκες. Εχει ήδη επισημανθεί η θεωρητική αξία του έργου αυτού. Αυτό όμως που οι Ελληνες δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει πλήρως είναι ότι το εν λόγω βιβλίο τούς δείχνει ξεκάθαρα ποιον δρόμο ακολουθεί ήδη ο συγγραφέας του. Οφείλουν συνεπώς να το μελετήσουν και να αντιδράσουν δεόντως! Αφετηριακά σημεία της ανάλυσης του κ. Νταβούτογλου αποτελούν, αφενός, η Σοβιετική Ενωση και, αφετέρου, η αποτυχία της αμερικανικής προσπάθειας (που αντλεί το θεωρητικό της υπόβαθρο από συγγραφείς όπως ο Φράνσις Φουκουγιάμα) να οικοδομήσει τη Νέα Παγκόσμια Τάξη της. Ο Τούρκος μελετητής αντικρούει επίσης την άποψη του Σάμιουελ Χάντινγκτον ότι η σημερινή αστάθεια είναι απότοκη της επονομαζόμενης «σύγκρουσης των πολιτισμών». Στρέφει, ορθώς, την προσοχή του στα επακόλουθα της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ενωσης και υπογραμμίζει ότι «ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες αστάθειας στη μεταψυχροπολεμική εποχή είναι [ένα] γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό κενό».Το επόμενο βήμα του είναι να επισημάνει παραδείγματα τέτοιων κενών.Ενα πρώτο κενό είναι η Καυκασία, περιοχή ιδιαίτερα αξιοσημείωτη και αξιοπρόσεκτη λόγω των άφθονων ενεργειακών πόρων της. Πολύ βολικά, η Καυκασία είναι επίσης -εξαιρουμένων εν μέρει της Γεωργίας και της Αρμενίας- ισλαμική. Το ίδιο ισχύει και για την Κεντρική Ασία.Ετσι, ο κ. Νταβούτογλου, χωρίς να εγκαταλείπει τον ελάχιστα παρατηρημένο (και ασφαλώς, σήμερα, συγκρατημένο) αντιαμερικανισμό του, μας πληροφορεί κατόπιν ότι «ο βασικός λόγος που χαρακτηρίζεται απειλητικός ο μουσουλμανικός κόσμος» σχετίζεται με τις «γεωπολιτικές, γεωοικονομικές και γεωστρατηγικές δυνατότητές του», οι οποίες και τον τοποθετούν σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από την Αμερική, για να καλύψει αυτό το κενό. Ετσι, η Αμερική «χρειάζεται ένα ιδεολογικό έρεισμα για τις στρατηγικές και τις τακτικές επιχειρήσεις της, προκειμένου να αποκτήσει έλεγχο επί των δυνατοτήτων αυτών».Το συμπέρασμά του είναι ότι, για ιστορικούς, γεωγραφικούς και θρησκευτικούς λόγους, η Τουρκία βρίσκεται σε ιδανική θέση για να αναλάβει την ηγεσία τού (διχασμένου, σήμερα) μουσουλμανικού κόσμου και να καλύψει τα περί ων ο λόγος κενά.Μολονότι πολλοί από τους προκαταρκτικούς ισχυρισμούς του κ. Νταβούτογλου είναι αληθοφανείς, ή ακόμη και πειστικοί, δεν θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και για το συμπέρασμά του. Αυτή είναι η γνώμη ενός Ελληνα, θα μου αντέτεινε πιθανώς ο ίδιος. Ας παραμερίσουμε όμως, επί του παρόντος, την αξία της γνώμης μου και ας εστιάσουμε την προσοχή μας στο ζητούμενο.Και τούτο είναι κατά πόσον κάποια ή κάποιες από τις κεντρικές ιδέες του κ. Νταβούτογλου, που διατυπώθηκαν το 1998, έχουν αλλάξει ή θα μπορούσαν να αλλάξουν εν όψει των ομιλιών του Ομπάμα για το Ισλάμ.
2. Η τουρκική αντίληψη για το Κυπριακό
Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ο κ. Νταβούτογλου μπορεί ή ακόμη και σκέφτεται να αλλάξει οποιαδήποτε από τις σταθερές της θεωρίας του. Πράγματι, στο θεμελιακό έργο του Στρατηγικό Βάθος (2001), επεξεργάστηκε αναλυτικότερα την ίδια θεωρία. Η επεξεργασία αυτή ήταν αναπόφευκτη δεδομένων των όσων ο ίδιος εκλαμβάνει ως αποφασιστικά πλεονεκτήματα της χώρας του, τα οποία, όπως προείπα, τοποθετούν την Τουρκία σε κατάλληλη θέση για να καλύψει τα γεωπολιτικά κενά.Κατά τα λεγόμενα του ιδίου, τα πλεονεκτήματα αυτά σχετίζονται με το γεγονός ότι «οι μουσουλμανικές χώρες ελέγχουν πλήρως τον κεντρικό πυρήνα [αυτών των περιοχών] από την Ανατολή έως τη Δύση, καθώς και τα περάσματα από τον Βορρά έως τον Νότο, από την κεντρική Ευρασία [Heartland] έως τις θερμές θάλασσες, μέσω της Καυκασίας έως τη νότια ζώνη της Κεντρικής Ασίας και του Αφγανιστάν. Επιπροσθέτως, οι μουσουλμανικές χώρες κατέχουν είτε πλήρως (Ανατολία και Αραβική Χερσόνησος) είτε μερικώς (Ινδική Υποήπειρος και Ινδοκίνα) τον έλεγχο των σημαντικών ημι-νήσων και νήσων (Κύπρος, Σουμάτρα, Ιάβα, Βόρνεο, Μιντανάο) που περιστοιχίζουν τα σημεία πρόσβασης της κεντρικής Ευρασίας στους ωκεανούς».Ο τρόπος με τον οποίο ο κ. Νταβούτογλου συνδέει αυτά τα ζωτικής σημασίας περάσματα (ή «choke points») δεν δείχνει απλώς και μόνον γιατί η -πραγματική ή φαινομενική- αλλαγή της Αμερικής απέναντι στον μουσουλμανικό κόσμο δεν δύναται να μεταβάλει τις δικές του σταθερές: υπό τη νέα, επεξεργασμένη της μορφή, η θεωρία του δείχνει επίσης, πολύ πιο ξεκάθαρα, τη σοβαρότητα της απειλής για την Κύπρο (και, κατ’ επέκταση, για την Ελλάδα).Έτσι, για τον κ. Νταβούτογλου, η Κύπρος δεν αποτελεί πρόβλημα: κακώς μάλιστα (λέει) χαρακτηρίζεται ως πρόβλημα από όλους, της Τουρκίας μη εξαιρουμένης. Κατά την άποψή του -άποψη συνεπή προς τη συνολική του αντίληψη των προβλημάτων και προς την ανάλυση των «κενών»-, το Κυπριακό απαιτεί μια ριζική επανεξέταση που θα τοποθετήσει μόνιμα το νησί σε τουρκική τροχιά, στην οποία, εξάλλου, ο ίδιος θεωρεί ότι αυτό ανήκει. Και όταν λέω «το νησί», εννοώ ολόκληρη την Κύπρο, και όχι απλώς το τουρκικό μέρος της. Λόγω έλλειψης χώρου, θα παρουσιάσω ακολούθως μερικά κεντρικά σημεία της σκέψης του κ. Νταβούτογλου (όπως μεταφράστηκαν από τον καθηγητή Ιωάννη Μάζη και δημοσιεύτηκαν στο Παρόν της 8ης Αυγούστου).«Μια χώρα που αγνοεί την Κύπρο δεν μπορεί να είναι ενεργός στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτικές. Στις παγκόσμιες πολιτικές δεν μπορεί να είναι ενεργός διότι αυτό το μικρό νησί κατέχει μια θέση που (μπορεί να) επηρεάζει ευθέως τις στρατηγικές συνδέσεις μεταξύ Ασίας-Αφρικής, Ευρώπης-Αφρικής και Ευρώπης-Ασίας».Αυτή η συλλογιστική βάση τον οδηγεί σε ακόμη πιο ανησυχητικά συμπεράσματα. Ιδού πώς διατυπώνει την όλη κατάσταση ο κ. Νταβούτογλου (η έμφαση, δική μου):«Η Τουρκία, επηρεαζόμενη λόγω θέσεως από πολλές ισορροπίες, είναι υποχρεωμένη να αξιολογήσει την κυπριακή πολιτική της, βγάζοντάς την από την τουρκο-ελληνική εξίσωση. Η Κύπρος γίνεται με αυξανόμενη ταχύτητα ένα ζήτημα Ευρασίας και Μέσης Ανατολής-Βαλκανίων (Δυτικής Ασίας-Ανατολικής Ευρώπης). [...] Στο ζήτημα της Κύπρου, από πλευράς Τουρκίας η σημασία μπορεί να εντοπιστεί σε δύο κύριους άξονες: ο ένας εξ αυτών είναι ο άξονας της ανθρώπινης αξίας, προσανατολισμένος στην κατοχύρωση της ασφάλειας της μουσουλμανικής τουρκικής κοινότητας».Οι πλάγιες λέξεις έχουν κρισιμότατη σημασία, καθώς ο Τούρκος υπουργός συνεχίζει: «Μια αδυναμία [της Τουρκίας] που [ενδεχομένως] θα φανερωθεί στο θέμα της ασφάλειας και της προστασίας της τουρκικής κοινότητας της Κύπρου μπορεί να εξαπλωθεί σαν κύμα στη Δυτική Θράκη και τη Βουλγαρία - και μάλιστα ακόμη και στο Αζερμπαϊτζάν και στη Βοσνία».Τα προαναφερθέντα είναι αρκετά δυσοίωνα για τους Ελληνες, αλλά ο κ. Νταβούτογλου δεν σταματά εκεί την ανάλυση των συμφερόντων της χώρας του στην Κύπρο. Ιδού τι λέει στη συνέχεια:«Ο δεύτερος σημαντικός άξονας του Κυπριακού είναι η σημασία που έχει το νησί αυτό από γεωστρατηγικής απόψεως. [...] Ακόμη και αν δεν υπήρχε κανένας μουσουλμάνος Τούρκος στην Κύπρο, η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να έχει ένα κυπριακό ζήτημα. Καμία χώρα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη απέναντι σε ένα τέτοιο νησί, που βρίσκεται μέσα στην καρδιά του ίδιου του ζωτικού της χώρου[...]. Αυτή η γεωστρατηγική σημασία έχει δύο διαστάσεις. Η μία εξ αυτών έχει στενή στρατηγική σημασία και έχει σχέση με τις ισορροπίες Τουρκίας-Ελλάδος και Τ.Δ.Β. Κύπρου-Ελληνικού Τμήματος [sic!] στην Ανατολική Μεσόγειο. Η δεύτερη διάσταση της γεωστρατηγικής σημασίας είναι ευρείας στρατηγικής σημασίας και σχετίζεται με τη θέση του νησιού μέσα στις παγκόσμιες και περιφερειακές στρατηγικές».
Τι συνάγεται;
Θα δούμε ακολούθως τι έχει να πει ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός, οδηγώντας μας, ως Ελληνες, να διερωτηθούμε σοβαρά εάν μπορούμε, μόνοι, να απαντήσουμε σε μια τέτοια, γεωπολιτικά σχεδιασμένη, άποψη, αβοήθητοι δηλαδή από μια μεγάλη δύναμη και με μοναδικό μας όπλο τα διπλωματικά πυροτεχνήματα.Με άλλα λόγια: τα ανωτέρω αποσπάσματα δεν αποτελούν άραγε σαφή ένδειξη μιας σκέψης που ξέρει πολύ καλά τον προορισμό της, έστω και αν, για λόγους τακτικής, και προκειμένου να διευκολυνθεί η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, θα μπορούσε ίσως να δεχτεί κάποιες επιφανειακές αλλαγές ως προς τους αντικειμενικούς σκοπούς της; Θα ήταν ποτέ δυνατόν μια ελληνική ή κυπριακή κυβέρνηση να διαπραγματευτεί τον όποιο συμβιβασμό με έναν τόσο δεινό στοχαστή, εάν πρώτα δεν παραμερίσει πλήρως, μονίμως και σαφώς τις ανωτέρω μακροπρόθεσμες φιλοδοξίες; Κατά την ταπεινή μου άποψη, εάν κάποια κυβέρνηση το έκανε, δεν θα διέπραττε απλώς ένα σοβαρότατο σφάλμα, αλλά κάτι ανείπωτα χειρότερο! Ας δούμε, λοιπόν, πώς θέτει το ζήτημα ο ίδιος ο κ. Νταβούτογλου.«Την Κύπρο δεν μπορεί να την αγνοήσει καμία περιφερειακή ή παγκόσμια δύναμη που κάνει στρατηγικούς υπολογισμούς στη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο, το Σουέζ, την Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο. Η Κύπρος βρίσκεται σε τόσο ιδανική απόσταση απ’ όλες αυτές τις περιοχές, που έχει την ιδιότητα μιας παραμέτρου που (μπορεί να) επηρεάζει καθεμία απ’ αυτές ευθέως. Η Τουρκία, το στρατηγικό πλεονέκτημα που απέκτησε τη δεκαετία του 1970 πάνω σε αυτή την παράμετρο, πρέπει να το αξιοποιήσει όχι ως στοιχείο μιας αμυντικής κυπριακής πολιτικής με στόχο τη διαφύλαξη του status quo, αλλά ως ένα θεμελιώδες στήριγμα μιας διπλωματικής φύσεως επιθετικής θαλάσσιας στρατηγικής».
Κίνδυνοι και απαντήσεις
Το παρόν άρθρο είναι το τρίτο κατά σειρά κείμενο που γράφω για τον κ. Νταβούτογλου, συγκρίνοντας τις διπλωματικές τεχνικές και απόψεις του με τις δικές μας. Διαβάζοντας τα κείμενά του, διαπιστώνω ότι δεν είναι απλώς εμβριθή, αλλά και τρομακτικά. Διότι ο βαθμός σκέψης που έχει περάσει στα κείμενά του εμπνέει δέος ανάλογο του ολέθρου που θα προκαλούσε στη χώρα μας μια πιθανή πραγμάτωση των θεωριών του.Το στοιχείο που καθιστά τόσο ανησυχητική τη σκέψη του κ. Νταβούτογλου είναι οι στενές γεωγραφικές διασυνδέσεις που θεμελιώνει. Τα όσα λέει για την Κύπρο, φέρ’ ειπείν, μπορούν και πρέπει να συνδεθούν με τη Θράκη, όχι λόγω της εκεί παρουσίας μουσουλμανικών πληθυσμών, αλλά λόγω του τρόπου με τον οποίο ο κ. Νταβούτογλου δομεί την επιχειρηματολογία του για μια πολυδιάστατη επέκταση της επιρροής της χώρας του.
Ποιες (θα) είναι οι δικές μας αντιδράσεις;
Οφείλουν, πιστεύω, να εκδηλωθούν σε δύο φάσεις: βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.Βραχυπρόθεσμα, πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τους κινδύνους που ελλοχεύουν πίσω από τις πρόωρες εκλογές. Δεν είμαι πολιτικός, αλλά, ως σκεπτόμενος άνθρωπος, δεν έχω διόλου πειστεί ότι η οικονομική κρίση είναι ο λόγος για την απόφαση του κυβερνώντος κόμματος να αποφασίσει τη διενέργεια εκλογών.Η οικονομία βρίσκεται πράγματι σε άσχημη κατάσταση, όχι όμως τόσο όσο στο εξωτερικό. Φοβάμαι και, εξίσου, υποψιάζομαι ότι, σε εξωτερικό επίπεδο, υπάρχει μια μυστική επιθυμία άγνωστων δυνάμεων να μας ωθήσουν να υπογράψουμε πράγματα απολύτως απαράδεκτα. Τα ζητήματα της πΓΔΜ, του Αιγαίου και της Κύπρου καιροφυλακτούν στο σκοτάδι.

ΕΘΝΟΣ-Β.ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣΟ κ. Βασίλης Μαρκεζίνης κατέχει τον τίτλο του «σερ», είναι νομικός σύμβουλος της βασίλισσας της Αγγλίας και μέλος σε επτά Ακαδημίες του εξωτερικού.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...