Μια ιστορία δύναμης και ομορφιάς - Διονύσιος Σολωμός

Η αγάπη για την θεία ομορφιά του πλανήτη μας, της Πλάσης, μοιάζει να είναι ανίκητη.

Μοιάζει να κατευνάζει κάθε αγριότητα και κάθε πάθος.
Και όμως η Δύναμη νικάει την ομορφιά - ακόμα!

Διονύσιος Σολωμός

Τὸ ἀηδόνι και το γεράκι

Ἀπὸ  «Ποιήματα καὶ Πεζά».

Ἐπιμέλεια-Εἰσαγωγὲς Στυλιανὸς Ἀλεξίου. Ἔκδ. στιγμή, Ἀθήνα 1994.

«Ἄκουσε, γεράκι, τὸ καημένο τ' ἀηδόνι. Ἡ ζωή μου εἶναι στὴν ἐξουσία σου, ὅπως καὶ τὸ πέταγμά μας αὐτὸ μέσα στὰ σύννεφα, ὅπου δὲν εἶχα φτάσει ποτέ. Ἀλλὰ ἄκουσέ με: Ἀπὸ τὶς μυστικὲς πηγὲς τῆς φύσης ἐρχόταν μιὰ ἤπια πνοὴ καὶ συναντοῦσε μιὰν ἄλλη, ἐξίσου ἤπια, μέσα στὸ στῆθος μου. Αὐτὴ ἡ πνοὴ γινόταν τραγούδι, ὅπως καὶ τὸ φύλλωμα τοῦ δέντρου ποὺ μὲ φιλοξενοῦσε, ὅπως τὰ ἄστρα ποὺ ἔλαμπαν ψηλά. Ἡ ὀμορφιὰ τῶν πραγμάτων ποὺ ἦταν γύρω μου μὲ συγκινοῦσε καὶ μεταβαλλόταν σὲ μουσική. Εἶδα κι ἐσένα νὰ ἔρχεσαι καταπάνω μου, καὶ ὁ φόβος μου νικήθηκε ἀπὸ τὸ θαῦμα τῆς γρήγορης καὶ μεγαλόπρεπης πτήσης σου, ποὺ τὴ θαύμαζα σὰν δῶρο τῶν θεῶν. Ἀλλὰ τὴ στιγμὴ ἐκείνη, ἀπὸ ἀπροσμέτρητο βάθος, ἑτοιμάζονταν ν' ἀναβρύσουν ἀπὸ μένα τραγούδια θλίψης γιὰ ἕνα ρόδο ποὺ τὸ μάδησε ὁ ἀέρας. Τὰ ἄρχιζα, τὰ τραγούδια αὐτά, ἐγὼ πού, ὅταν ξεσποῦσε ὁ κεραυνός, ἔνιωθα νὰ μοῦ τρέμει τὸ στῆθος, καθὼς ἤμουν μαζεμένο μέσα στὸ νέο φύλλωμα. Ἄφησέ με νὰ ζήσω μιὰ στιγμὴ μόνο, ὅσο γιὰ νὰ βγάλω στὸν αἰθέρα καὶ γιὰ τὸ αὐτί σου τὸ θησαυρὸ ποὺ αἰσθάνομαι μέσα μου. Μὴ σκοτώσεις αὐτὸ ποὺ πρέπει νὰ γεννηθεῖ!». 

Καθὼς τὸ ἀηδόνι μιλοῦσε, τὸ γεράκι χαλάρωνε τὸ ἁρπακτικὸ νύχι του, καὶ μὲ τὸ ἄλλο ἔκανε φιλικὸ νεύμα στὸ ἀηδόνι, ποὺ ὅμως τὴ στιγμὴ ἐκείνη ξεψύχησε. 

Ποιά Δημοκρατία;

Δεν υπάρχει τίποτε που να με θλίβει περισσότερο από τις επεμβάσεις χωρίς επιστροφή!

Είτε αυτές είναι νομικής υφής είτε περιβαλλοντολογικής. Κυρίως βέβαια περιβαλλοντολογικής. Αλλά όπως έχει σήμερα διαμορφωθεί ο κόσμος που ζούμε η νομική προηγείται και επιβάλλεται στις περιβαλλοντολογικές καταστροφές, αφού τις νομιμοποιεί και διαφυλάσσει τους εγκληματίες.
Ο ευρωβουλευτής Πωλ Μέρφι, ρωτάει τον δικό μας κύριο Μυταράκη, πώς αντιλαμβάνεται την CETA (Συνθήκη με βάση την οποία διαφορές μεταξύ κρατών και εταιρειών επιλύονται όχι σε ΈΣΤΩ αναγνωρισμένα σε διεθνή δικαστήρια, αλλά στις σκοτεινές σπηλιές της διεθνούς μαφίας) σε σχέση με τις Σκουριές.

Δείτε πώς απαντούν οι υπάκουοι υπηρέτες της Εξουσίας:

 Ολόκληρο το άρθρο εδώ

Ο Βυζαντινός Μάλεβιτς.

Ο Καζιμίρ Μαλέβιτς (1879 - 1935) ήταν Ρώσος ζωγράφος. Θεωρείται πρωτοπόρος της γεωμετρικής αφηρημένης τέχνης και ο δημιουργός των Avant-garde κινημάτων του Σουπρεματισμού και του Κονστρουκτιβισμού.


Το Έργο του «το μαύρο τετράγωνο» δέχτηκε τις περισσότερες επιθέσεις και κριτικές αλλά και τις περισσότερες ερμηνείες. Σήμερα 99 χρόνια μετά την έκθεση του, θεωρείται ως το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο της ρωσικής πρωτοπορίας.


Στην πρώτη έκθεση το μαύρο τετράγωνο τοποθετήθηκε, με επέμβαση του ίδιου του καλλιτέχνη , στην ένωση δύο τοίχων, ψηλά σε μια γωνία της αίθουσας, από όπου δέσποζε με την σκληρή και απέριττη μορφή του δίνοντας την αίσθηση της ύπαρξης μιας Βυζαντινής Παναγίας, όχι μόνο επειδή μια τέτοια θέση υποδηλώνει την θέση του εικονοστασίου.



Γιατί βυζαντινή και γιατί Παναγία, ερμηνεύεται με εκπληκτική εφευρετικότητα και με εξαιρετική ανάλυση της Βυζαντινής Τέχνης από τον Γιάννη Ζιώγα στο βιβλίο του «Ο Βυζαντινός Μάλεβιτς».

Το Βυζάντιο είναι η πιο παρεξηγημένη περίοδος της ιστορίας μας, όπου οι τύψεις των Φράγκων εμπόδισαν ακόμα και τον Μπρωντέλ να της προσδώσει την λάμψη που της αναλογεί.

Είναι τόσο χαλασμένη η σκέψη αυτής της σχολής, που προτιμούν να δώσουν υπερβολική αξία στον Αραβικό πολιτισμό και παράλληλα να μηδενίσουν και αμαυρώσουν την πιο λαμπρή περίοδο όχι μόνο του Ελληνικού, αλλά ολάκερου του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Ευτυχώς που δεν έχει λείψει και η άλλη σχολή, η οποία αποδίδει δίκαια στο Βυζάντιο την αίγλη που του ανήκει, ξαφνιάζοντας μας μάλιστα με την απολυτότητα της, περί του αντιθέτου.

Έτσι ο Ράνσιμαν, θεωρεί ότι η Βυζαντινή Τέχνη ήταν από τις μεγαλύτερες σχολές τέχνης παγκοσμίως, ενώ ο Κλάιβ Μπελ δηλώνει ότι «η εποχή από τον Τζιότο (1267 - 1337) μέχρι τον Σαιζάν((1839 – 1906) δεν είναι παρά μια παρατεταμένη παρακμή της τέχνης».

Σύμφωνα με τον Μπέλ, η Τέχνη του Τζιότο είναι κατώτερη της Βυζαντινής του ενδέκατου και δωδέκατου αιώνα και καταλήγει ότι «ήδη το 1913 φαίνεται ότι κατάφεραν να φτιάξουν φόρμες που εξέφραζαν τις ευαισθησίες της νεότερης γενιάς, αν και τα έργα τους δεν αποδεικνύουν ότι βρισκόμαστε εκεί που βρισκόταν η πρώιμη βυζαντινή τέχνη».

Ο Γιάννης Ζιώγας, προκειμένου να ερμηνεύσει την Βυζαντινή Παναγία που συμβολίζει το μαύρο τετράγωνο, προσφεύγει στην ανάλυση ενός βυζαντινού έργου.

Η βυζαντινή εικόνα μέχρι να φτάσει στην τελική της μορφή διατρέχει διακριτά επίπεδα ζωγραφικής, τα οποία ο ίδιος τα παρουσιάζει ως πέπλα που πέφτουν το ένα μετά το άλλο μέχρι την τελική διαμόρφωση της εικόνας. Το πρώτο στάδιο είναι η επιλογή και διαμόρφωση του ξύλου. Ακολουθεί η επικόλληση του καμβά, λέξη που προέρχεται από τον κάμπο, αφού η επίστρωση του ξύλου στην δεύτερη φάση λέγεται κάμπος και συνεχίζεται από επίπεδο σε επίπεδο μέχρι την τελική μορφή της εικόνας που όπως αντιλαμβάνεστε είναι το πλαίσιο.





Πώς λοιπόν ένα μαύρο τετράγωνο σε άσπρο πλαίσιο, με την μέθοδο της αναίρεσης των βυζαντινών επιπέδων μιας εικόνας καταλήγει να παριστά το απόλυτο μιας θείας ουσίας, είναι ένα ζήτημα που ο Ζιώγας εξηγεί αρκούντως στην μελέτη του και που εγώ δυσκολεύομαι να επαναλάβω με δικά μου λόγια.


Τελικώς, τελειώνοντας το βιβλίο κατάλαβα, ότι την επόμενη φορά που θα κοιτάξω ένα βυζαντινό έργο θα έχω ίσως την δυνατότητα να το διαβάσω έτσι όπως μου εξήγησε ο Γ. Ζιώγας.


« Η Βυζαντινή εικόνα προκύπτει από επικαλυπτόμενα επίπεδα που λειτουργούν σαν αραχνοΰφαντα πέπλα που είναι κρεμασμένα το ένα πίσω από το άλλο κι αν θέλω να κατανοήσω την παράσταση, πρέπει να προχωρήσω παραμερίζοντας το ένα μετά το άλλο, μέχρι να φτάσω σε μια χρυσή σφραγισμένη πόρτα: τον κάμπο»


Δεν είναι το μαύρο τετράγωνο που με συγκίνησε διαβάζοντας αυτό το ολιγοσέλιδο δοκίμιο περί της Βυζαντινής Τέχνης, αλλά η επίγνωση για άλλη μια φορά ότι η Ελλάδα μέχρι το 1453 που σταμάτησε να κτυπάει η καρδιά της για 400 χρόνια φώτισε ολόκληρο τον πλανήτη, με τα πιο υπέροχα φώτα που φώτισαν όχι μόνο λεωφόρους της ανθρώπινης σκέψης, αλλά και κάθε μικρό δρομάκι και σοκάκι, τόσο που δεν άφησε κανέναν άλλον λαό να σταθεί ισάξια στο πλάι της.


Είναι λοιπόν να μην αναφωνήσει όλο αγανάκτηση ο Γερμανός δομινικανός Γουλιέλμος Ανταμ το 1333:


«Εξαιρώντας το γεγονός ότι τα ελληνικά είναι μια από τις τρεις γλώσσες στις οποίες ανεγράφη πάνω στο σταυρό ο τίτλος του εσταυρωμένου μας Κυρίου, θα συμβούλευα κατά το δέον και κατά το σώφρον αυτή η γλώσσα να εξαλειφθεί τελείως", σκεφτόμενος ότι έτσι θα εξαφάνιζε και τα ίχνη ενός πολιτισμού που έπεφτε πολλά βαρύς για την βάρβαρη Δύση!

Ωστόσο, δεν λείπουν και εκείνες οι φωνές όπως του Montague Rhodes James, που πριν τριάντα χρόνια αναφέρθηκε σε «εκείνο το ευρύτατο αντικείμενο, που έχει την ανάγκη ενός ικανού ιστορικού, ήτοι την ιστορία της ελληνικής παιδείας στην Δυτική Ευρώπης από το 500 έως το 1500».

Σταλινικοί – Χιτλερικοί και νεοφιλελεύθεροι ή η Ιστορία και οι παραχαράκτες της.

Η Ιστορία είναι αυθύπαρκτη, δεν περιμένει τον ιστορικό για να περιγραφεί και δεν μπορεί να είναι αφήγημα στηριγμένο στην ιδεολογία του αφηγητή, γιατί τότε γίνεται παραχάραξή της. Δυστυχώς, μια μερίδα ιστορικών στην Ελλάδα, αλλά και στην αλλοδαπή αφήνουν την ιδεολογία τους να ερμηνεύει γεγονότα και αν δεν τους ταιριάζουν, τότε δεν αλλάζουν την ιδεολογία τους, αλλά τα γεγονότα.

Από όλες τις Ιστορίες που γράφονται και γράφτηκαν μέχρι σήμερα, πολλές είναι απλώς ιστορίες, πολλές είναι Ιστορίες και πάρα πολλές είναι ψευτιές και παραχαράξεις. Ψευτιές και λοβιτούρες που γράφονται είτε από άγνοια είτε για κάποιον λόγο!

Ο Χίτλερ, στον «αγώνα» του έγραφε ότι η καλύτερη προπαγάνδα είναι αυτή που κάνει χρήση πολύ μεγάλου ψέματος. Τόσο μεγάλου που σε κανέναν να μην περνάει από το μυαλό ότι μπορεί να είναι ψέμα.

Όταν λοιπόν μία μερίδα των ιστορικών μας διατείνεται ότι δεν υπήρξε ποτέ κρυφό σχολειό, παρότι το τραγούδησε ο λαός, το ζωγράφισε ο Λύτρας και τεκμαίρεται από εκατοντάδες πηγές άμεσα και έμμεσα,

Όταν τη Μεγάλη σφαγή της Σμύρνης ονομάζουν συνωστισμό,

Όταν γράφουν ότι οι Σουλιώτισσες δεν έπεσαν στον γκρεμό για να μην σκλαβωθούν στον Πασά, αλλά παραπάτησαν μέσα στη σύγχυση της μάχης,

Όταν διατείνονται ότι οι Έλληνες την εποχή της Τουρκοκρατίας ήταν αμόρφωτοι όχι γιατί τους πλάκωνε η σκλαβιά και τους έσκιαζε η φοβέρα, αλλά επειδή ήταν γεωργοί, οπότε δεν χρειάζονταν να ξέρουν γράμματα, αγνοώντας προκλητικά ότι οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν κατεξοχήν γεωργοί,

Όταν λοιπόν συμβαίνουν όλα αυτά και ακόμα περισσότερα –η λίστα είναι ατέλειωτη – τότε δεν δικαιούται κάποιος να πει ότι αυτοί οι ιστορικοί ακολουθούν κατά γράμμα ακούσια ή εκούσια την χιτλερική ιδεολογία;

Πιστεύω ότι το υπέρτατο καθήκον του ιστορικού είναι να γράφει Ιστορία, με άλλα λόγια να επιχειρήσει να αφηγηθεί σε ενιαία και ρέουσα συνέχεια τα μεγαλύτερα γεγονότα και κινήματα που αναστάτωσαν τις ανθρώπινες τύχες. (1)

Αν ο Έλληνας έψαχνε στην δική του Ιστορία να αναδείξει αυτά τα γεγονότα που αναστάτωσαν τις ανθρώπινες τύχες, τότε το μελάνι που θα κατανάλωνε για να την γράψει θα γέμιζε έναν ποταμό μεγαλύτερο και από τον Γάγγη και τον Αμαζόνα μαζί. Και θα ήταν ένα ποτάμι γεμάτο πιο πολύ με δάκρυα αίματος παρά με δόξα ή μάλλον πιο πολύ με δόξα παρά με δάκρυα αίματος.

Αυτό το ποτάμι κάποιοι σημερινοί ιστοριογράφοι , εντός και εκτός Ελλάδας προσπαθούν με νύχια και με δόντια, λες και κάποιοι τους έχουν τάξει το χάρισμα του Μίδα, να το μετατρέψουν σε έναν ξεροπόταμο, που δεν μπορεί να ξεπλύνει κανέναν μεγάλο πόνο, αλλά ούτε να πάρει στην διάβα του και στην ροή του τα διάφορα σκουπίδια της εποχής μας που συνωστίζονται στις δύο του όχθες και αυξάνονται με δραματικούς ρυθμούς.

Εμείς οι Έλληνες ήμασταν πολλοί περήφανοι για τον εαυτό μας. Σίγουρα όλοι οι λαοί έχουν έναν βαθμό αυτοεκτίμησης, αλλά σε μας ήταν και θα παραμείνει – ελπίζω - πολύ μεγάλος. Αυτή η αυτοεκτίμηση ξεκινάει από πολύ παλιά. Ο Περικλής ήταν ίσως ο πρώτος που το εξέφρασε με τόση σαφήνεια. Εμείς είμαστε καλύτεροι από τους προγόνους μας και τα παιδιά μας θα είναι καλύτερα από μας. Καταλυτική ρήση που βάζει τον χρόνο για πρώτη φορά σε γραμμική τροχιά και όχι σε κυκλική, που ήταν αντιληπτός στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία.

Στη Βυζαντινή εποχή, τόσο ο λαός όσο και οι Βασιλιάδες και οι αρχηγοί της εκκλησίας είχαν αίσθηση της δύναμης τους όχι μόνο της στρατιωτικής, αλλά και της πνευματικής. Η Αίγλη και η Δόξα του Βυζαντίου ήταν ζηλευτή σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο. Όταν ο βασιλιάς των Γερμανών Οθων ο Στ’ ζήτησε μια πριγκίπισσα από το Βυζάντιο για σύζυγο, οι Βυζαντινοί παρότι του προσέφεραν φιλοξενία αρμόζουσα της θέσης του, τον χλεύασαν.

Ε, όχι και να δώσουμε μια δική μας σε βαρβάρους!

Ο καθηγητής Φαίδων Μαλιγκούδης θεωρεί το μίσος των Γερμανών εναντίων μας, ότι πηγάζει από την τότε μεγάλη προσβολή που τους κάναμε.

Αυτή η λαμπρή Αυτοκρατορία μετά από 1123 χρόνια έφτασε στο τέλος της. Το σόκ της Άλωσης ήταν τόσο μεγάλο για τον Ελληνισμό αλλά και για τον χριστιανισμό της Ανατολής γενικότερα, που ήταν σαν η δόξα του κυρίου να ξαπόλησε το μοιραίο κεραυνό του τρομερού γοργού σπαθιού του (2)  επάνω στα κεφάλια μας.

Η Δύση, στα χρόνια που ακολουθούν την Άλωση θα αφήσει το πάθος της για κατακτήσεις να εκδηλωθεί αχαλίνωτα. Ο παλιός κόσμος έκλεισε. Ο Τούρκος θα εγκατασταθεί στο κέντρο της λαμπρής Ανατολής που θα την μετατρέψει από σύμβολο πολιτισμού σε μια απέραντη θάλασσα βαρβαρότητας.

Αυτή η Δύση, 50 χρόνια αργότερα, θα ανοίξει άλλους ποταμούς αίματος στην άλλη άκρη της γης. Θα φτάσει σε τόπους ειρήνης και θα τους μετατρέψει σε τόπους πολέμου και τρόμου. Θα εξολοθρεύσει 85 εκατομμύρια αθώους αυτόχθονες και θα ξεριζώσει πάνω από 35 εκατομμύρια από τις ευτυχισμένες εστίες τους της Αφρικής, για να τους σύρει δούλους σ αυτήν την άλλη άκρη του πλανήτη .

Για μας εδώ, ο χρόνος θα σταματήσει ακριβώς στο απόγειο της πνευματικής μας Αναγέννησης. Τα σχολεία μας θα κλείσουν, τα σπίτια μας δεν θα συμβάλουν πια στην προστασία μας, αφού ο κατακτητής θα εισβάλει για να κλέβει, να ληστεύει, να σκοτώνει, να βιάζει, να αρπάζει παιδιά για να τα κάνει με το ζόρι στρατιώτες του.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι η τότε μεγαλοπρέπεια του Έλληνα τραυματίστηκε σε τέτοιο βαθμό, που μια μερίδα της διανόησης άρχισε να αλληθωρίζει προς την Δύση, την οποία έντυσε με ψεύτικα στολίδια μεγαλοσύνης και την ταύτισε με την εικόνα της αγαθής αλήθειας.

Στις 29 Μαΐου του 1453, ένας Πολιτισμός σαρώθηκε αμετάκλητα. Είχε αφήσει μια ένδοξη κληρονομιά στα Γράμματα και την Τέχνη. Είχε βγάλει χώρες ολόκληρες από την βαρβαρότητα και είχε δώσει σε άλλες την εκλέπτυνση των ηθών. Η δύναμή του και η ευφυΐα του προστάτεψαν πολλούς αιώνες την Χριστιανοσύνη. Για έντεκα αιώνες η Κωνσταντινούπολη ήταν το κέντρο ενός κόσμου φωτός».
Ἡ Κωνσταντινούπολις έγινε η έδρα της θηριωδίας, της αμάθειας, της μεγαλόπρεπης ακαλαισθησίας. (3)

Ωστόσο μπορεί κανείς να ισχυριστεί σήμερα ότι ένας μεγάλος ιστορικός λαός σωπαίνει δραματικά για 400 χρόνια; Η απάντηση είναι αρνητική. Εμείς οι Έλληνες δεν σταματήσαμε από την επομένη κιόλας της Άλωσης να αγωνιζόμαστε για την απελευθέρωσή μας.

Και παρά ταύτα υπάρχουν σήμερα ιστορικοί που υποστηρίζουν και διαλαλούν ότι μείναμε μονιασμένοι και αγαπημένοι με τους καταπιεστές μας, 400 χρόνια και ψάχνουν να βρουν τι είναι εκείνο που έκανε τον γείτονα να κάνει πόλεμο με τον γείτονα  (4)

Δεν είναι όμως αυτός ο μοναδικός λόγος που θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει χιτλερικούς τους εμπνευστές της νέας ιστορίας του Ελληνικού Έθνους.

Οι ίδιοι αυτοί ιστορικοί, θέλουν να μας πείσουν ότι εμείς οι σημερινοί Έλληνες δεν έχουμε καμία σχέση με την Αρχαία Ελλάδα, γιατί στις φλέβες μας δεν τρέχει καθόλου ελληνικό αίμα!

Μια θεωρία που πρώτος ξεφούρνισε ο γνωστός Γερμανός Φαλμεράγιερ. Αυτό μπορεί να είναι σωστό, αλλά η συνέχεια ενός Έθνους δεν είναι φυλετικό ζήτημα! Φυλετικά ζητήματα βάζουν μόνο οι ρατσιστές! Επομένως και εδώ, προκειμένου να υποστηρίξουν την θέση τους οι ιστορικοί της συμφοράς μας, πέφτουν σε παραπτώματα ρατσιστικά.

******************************

(1) Ράνσιμαν, Οι σταυροφορίες

(2) Ο Θούριος της Δημοκρατίας

(3) Ράνσιμαν, ο βυζαντινός πολιτισμός

(4) Βερέμης,  ΣΚΑΪ

Φαίδων Μαλιγκούδης: Σλάβοι στην Μεσαιωνική Ελλάδα

Ο εξαίρετος καθηγητής Φαίδων Μαλιγκούδης, ο οποίος σε μένα είναι γνωστός από το μαγικό του Μπλόγκ Insomnia εξέδωσε ένα ιστορικό βιβλίο που σίγουρα συμπληρώνει την εικόνα που έχουμε για τους βαλκάνιους γείτονες μας. Οι Σλάβοι έπαιξαν έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Στην μακρά ιστορική μας γειτνίαση, από τον 6ον αιώνα ξεκινώντας, πότε πολέμησαν στο πλευρό μας και πότε εναντίον μας, με πρώτους μεγαλύτερους εχθρούς μας, τους Βούλγαρους.

Ωστόσο, η μεγαλύτερη επιτυχία του Βυζαντίου ήταν ο εκχριστιανισμός τους. Αν αυτό δεν είχε γίνει, τότε θα ήμασταν περικυκλωμένοι από Μουσουλμάνους, αλλά και η Ευρώπη είναι αμφίβολο αν θα είχε επιζήσει χριστιανικά.

Η νίκη κατά των Αράβων και ο εκχριστιανισμός

 

των Σλάβων είναι τα πιο σημαντικά γεγονότα της Ευρωπαϊκής ιστορίας. Χωρίς αυτά τα δύο η Ευρώπη σήμερα θα ήταν Σαουδική Αραβία στην καλύτερη περίπτωση και Πακιστάν στην χειρότερη.

Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει, αλλά θα το κάνω μόλις τελειώσω την ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που μόλις έχω αρχίσει.

Η ιστορία είναι χρήσιμη, γιατί μας δείχνει τον δρόμο για τα δύσκολα.

Οι θεσσαλονικείς θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν την πρώτη παρουσίαση του Βιβλίου την Πέμπτη στις 19 Δεκεμβρίου στην αίθουσα εκδηλώσεων της Εταιρείας των Μακεδονικών Σπουδών και εμείς οι Αθηναίοι στα μέσα Ιανουαρίου.

Eιδική συνοδική επιτροπή πολιτιστικής ταυτότητος

Η "ειδική συνοδική επιτροπή πολιτιστικής ταυτότητος" έχει προγραμματίσει 10 επιστημονικά ετήσια συνέδρια με θέμα "Η Ελληνική Επανάσταση του 1821"  ενόψει του εορτασμού των 200 χρόνων το 2021.

Το πρώτο συνέδριο , το 2012, είχε ένα μέρος του αέρα εκείνης της θύελλας, που συντάραξε τον τότε κόσμο και χάρισε στις δικές μας γενιές την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια.

Ο Γ. Καραμπελιάς μπροστά
από μια θαυμάσια
 εικόνα της εβδόμης οικουμενικής Συνόδου.
Αυτής που αναστήλωσε τις εικόνες.

Το  φετινό συνέδριο με θέμα «Η ζωή των υποδούλων Ελλήνων επί Τουρκοκρατίας . Καταπίεση – Κοινοτισμός – Παιδεία» είχε  χάσει την λάμψη του προηγούμενου.

«Επιστημονικές» διαλέξεις (έτσι λέμε εδώ στην χώρα μας την παραποίηση)  ψυχρές και ανούσιες, από εκείνες που γράφονται κατά εκατοντάδες ή χιλιάδες, όπου δεν θα βρει κανείς πολλά ψέματα, αλλά που δεν θα πάρει καμία απολύτως γεύση για την ζωή των υπόδουλων Ελλήνων.

Σε κάποια μάλιστα από τις ανακοινώσεις ελέχθη  κάτι περί της κατάληψης της Κωνσταντινούπολης από τους Έλληνες , αντί του ορθού απελευθέρωσης.

Μας  είπαν πολλά σπουδαία  για το εμπόριο εκείνης της εποχής, χωρίς να εξηγούν ότι ήταν το μόνο που μπορούσε να κάνει ο υπόδουλος. Οι Έλληνες έχουν ροπή προς το εμπόριο μας διαφώτιζε κάποια σύνεδρος. Αστεία πράγματα δηλαδή. Δεν βλέπετε σήμερα ποιοι κρατούν το εμπόριο στα χέρια τους; Όλοι Έλληνες είναι! 
Τα ίδια ελέχθησαν και για την Ναυτιλία.
Δεν άκουσα για τα  προνόμια που είχαν οι Γάλλοι και  οι Εγγλέζοι έναντι των Γραικών, οπότε  κάθε άλλη παραγωγική διαδικασία ήταν εν τοις πράγμασι καταδικασμένη.

Ακούστηκε η ευημερία της Μοσχόπολης, αλλά όχι και η κατάρρευσή της, η οποία οφείλεται αποκλειστικά στον τουρκικό ζυγό.

Ούτε τονίστηκε η ανισονομία μεταξύ Τούρκων και Γραικών. Ελέχθη, με αφορμή κάποιου παραδείγματος, αλλά επιστημονικά  (εδώ χωρίς εισαγωγικά) δεδομένα δεν έφεραν, ίσως για να μην γίνει φανερή η αλήθεια.

Βέβαια υπήρξαν και διαλέξεις έξω από αυτό το πνεύμα αλλά ήταν μικρή μειοψηφία.  Σ’ αυτήν σίγουρα ανήκει η διάλεξη του Γιώργου του Καραμπελιά, πώς θα μπορούσε να ήταν αλλιώς, αλλά και κάποιες άλλες, δεν τις αναφέρω γιατί μπορεί να αδικήσω κάποιον άλλον που μου διαφεύγει.

Απογοητευτική, σεβασμιότατε Ιγνάτιε.

Έφυγα απογοητευμένη, και μια  φωνή, που ξεκίναγε από μια αθεΐα φονταμενταλιστικής υφής  μου έλεγε χαιρέκακα: Εμ,  τι περίμενες για; Αυτή είναι η  Εκκλησία! Καλά να πάθεις!  

Να ελπίζω η επόμενη να είναι καλύτερη;  Ίσως να έχουν αλλάξει κάποια πράγματα στην πατρίδα μας, ώστε  αυτή η εθνική μειοδοσία σε όλα τα επίπεδα να μειωθεί και να δούμε  ανατροπές που θα μας εκπλήξουν ευχάριστα.  Γιατί τρέφω τέτοιες φρούδες ελπίδες, θα με ρωτήσει κάποιος. Γιατί δεν πάει άλλο ρε παιδιά. Δεν πάει πιο κάτω!

Καμπανάκι για τον Θαλάσσιο Τουρισμό

Ο Νεοωθωμανισμός καλά κρατεί! Η Τουρκία χάνει την Κουρδία και για αντάλλαγμα θα πάρει την Ελλάδα. Αυτό ήταν εξ αρχής το σχέδιο. Ποιός ενδιαφέρεται σήμερα για την Πατρίδα έτσι που μας κατάντησαν. Μόνο την τσέπη μας που αδειάζει κοιτάμε. Όλα τα υπόλοιπα χάνονται στην θολούρα της φτώχειας μας. Διαβάστε ο παρακάτω Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ της Τρίτης 12.11.2013 και θα καταλάβετε.

«Καμπανάκι για το θαλάσσιο τουρισμό»

της Αγγέλας Ταβιανάτου*
Το Νομοσχέδιο Βαρβιτσιώτη για τον θαλάσσιο τουρισμό.

«Ξέρω ότι σε μια ηττημένη και καταστραμμένη χώρα όλα καταρρέουν: οι περιούσιες, οι τιμές,η εργασία, η απασχόληση, η ελευθερία, όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Εκείνο που δεν ξέρω είναι πότε δώσαμε Μάχη

Εδώ στην Ελλάδα μας, στην χώρα που δοκιμάζεται σήμερα με τον πιο σκληρό και απάνθρωπο τρόπο, ο κάθε υπουργός, ακόμα και σήμερα που θα έπρεπε να συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις του στο να ξεπεράσουμε αυτήν την δολοφονική συγκυρία, θεωρεί ως ύψιστο καθήκον του να φέρει έναν νέον Νόμο στην Βουλή.

Νομίζει ότι αυτός θα τον περάσει στην αθανασία και θα γλυτώσει από την μοίρα κάθε θνητού που είναι η λήθη. Φιλοσοφώ , γιατί όταν ένα καράβι είναι έτοιμο να τσακιστεί στα βράχια και ο καπετάνιος του δεν μπορεί πια να το κουμαντάρει, τότε το πλήρωμα το ρίχνει στις προσευχές, στις μαγκανίες και στην φιλοσοφία.

Το ίδιο και γω. Δραστηριοποιούμαι στον θαλάσσιο τουρισμό από το οργουελικό έτος 1984. Οφείλω να ομολογήσω ότι ο καλύτερος Νόμος ήταν αυτός του Παπαδόγγονα. Ένας Νόμος απλός, σαφής, ολίγων μόνο σελίδων. Με αυτόν τον Νόμο το γιώτινγκ άνθισε και θέριεψε. Τα πλοία στις ένδοξες δεκαετία του 80 και του 90 πολλαπλασιάστηκαν και γέμισαν τις θάλασσες και τις Μαρίνες. Το κράτος μας , άρχισε να μας κοιτάει ζηλόφθονα. Έπρεπε να μας γονατίσει. Κατέβαλε πολλές φιλότιμες προσπάθειες. Ο ΕΟΤ αύξησε τα τέλη ελλιμενισμού τόσο πολύ που άδειασαν οι Μαρίνες. Τώρα είναι αγορασμένες από Τούρκικες εταιρείες που δηλώνουν πολύ περήφανες για το απόκτημά τους.

Τον Νόμο του Παπαδόγγονα, τον 438 τον αντικατέστησε ο νόμος Σουμάκη, ο οποίος αποφάσισε να εισάγει ορισμούς. Μας διαφώτιζε γράφοντας ότι «Ένα πλοίο ιστιοπλοϊκό είναι ένα πλοίο που έχει ως μέσο πρόωσης τα ιστία και μπορεί να φέρει και βοηθητική μηχανή». Άντε να εξηγήσεις σε κάποιον ότι μια μηχανή 80 άλογα σε πλοίο 14 μέτρων δεν είναι βοηθητική, αλλά δεύτερο μέσο πρόωσης, που είναι απαραίτητο για μανούβρες στα λιμάνια και για πλόες υπό ταχύτητα ανέμου κάτω των 2-3Bf. Ο ναυπηγός, λοιπόν, του ΥΕΝ που όρισε τις συνθήκες που προσδιορίζουν ένα ιστιοπλοϊκό πλοίο, τα κατάφερε να κατηγοριοποιήσει ΟΛΑ – ναι όλα – τα πλοία σε μηχανοκίνητα.

Το ιστιοπλοϊκό εξαφανίστηκε. Εσύ δηλαδή που έβλεπες μπροστά σου ένα πλοίο με ένα κατάρτι ψηλότερο από την απέναντι πολυκατοικία, σκεφτόσουν ένα ιστιοπλοϊκό πλοίο, αλλά το ΥΕΝ το έβλεπε σαν μηχανοκίνητο.

Τα μπάλωσαν κάπως, έκαναν τα στραβά μάτια και ο Ελληνικός Νηογνώμων με μαγείες και με μαγειρέματα, ξανάφερε τα πλοία στην προτέρα κατάσταση. Δηλαδή είπαμε τα σύκα – σύκα και τα ιστιοπλοϊκά σκάφη – ιστιοπλοϊκά σκάφη. Μεγάλη πρόοδος!

Μετά ήρθε η κρίση. Με την κρίση, πολλά πλοία δεν κατάφεραν να συμπληρώσουν τις προβλεπόμενες από τον Νόμο ημέρες ναύλωση (1) και έτσι από το καθεστώς «επαγγελματικό» εξέπεσαν σε « ιδιωτικό». Η έκπτωση από τον παράδεισο του επαγγελματικού, συνοδεύτηκε με άρση της Επαγγελματικής Άδειας, που σημαίνει άμεση καταβολή του ΦΠΑ επί της αξίας του πλοίου. Δηλαδή, όχι μόνο βλέπαμε με πόνο τα πλοία μας δεμένα στο ντόκο, αλλά έπρεπε να τιμωρηθούμε γι αυτό. Και η τιμωρία δεν σταματάει στην πληρωμή κάποιων δεκάδων χιλιάδων Ευρώ, αλλά καθόσον το ιδιωτικό πλοίο έχει και υψηλό τεκμήριο διαβίωσης, συνοδεύτηκε με απαίτηση καταβολής φόρου πολυτελείας. Καταβολή λοιπόν απίστευτων ποσών για φόρο πολυτελούς διαβίωσης, παρότι το πλοίο δεν έλυσε ούτε μια μέρα για ταξιδάκι αναψυχής του πλοιοκτήτη, αφού ο ίδιος δεν είχε φράγκο ούτε για το πετρέλαιο.

Καμία μέριμνα από πλευράς του ΥΕΝ, για την εξαιρετικά δυσμενή κατάσταση στον θαλάσσιο τουρισμό, ώστε να αποφευχθούν τέτοια δραματικά γεγονότα.

Ετσι, όσοι δεν είχαμε μεγάλα χρέη στις τράπεζες πορευτήκαμε κουτσά – στραβά. Όσοι είχαμε χρέη χάσαμε τα πλοία τους. Τα πήρε η Τράπεζα, αλλά μην φανταστείτε ότι αυτή πλούτισε. Απλώς φορτώθηκε μια περιουσία που χρειάζεται άλλη μία για να την συντηρεί, αφού κανένας δεν ενδιαφέρεται να την αποκτήσει έστω και μισοτιμής ή και ακόμα παρακάτω.

Πού βρισκόμαστε σήμερα; Οι κρατήσεις για το 2014 πάνε, σχετικά και σε σύγκριση με άλλους κλάδους που έχουν ξεψυχήσει, καλά. Τα πλοία σταμάτησαν να πολλαπλασιάζονται άναρχα, οπότε παρουσιάζουν μια καλύτερη πληρότητα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι φτάσαμε σε ανεχτά επίπεδα πληρότητας. Οι τουριστικοί επισκέπτες έχουν μειωθεί αισθητά, αγγίζοντας εφέτος το ποσοστό των -30%, ενώ το 2012 ήταν πολύ χαμηλότερο. Θα είχαμε καταποντιστεί στα βαθειά νερά του Αιγαίου, αλλά μας έσωσαν οι τουριστικοί επισκέπτες από την Ρωσία και τις πρώην Ανατολικές χώρες, Πολωνία, Ουκρανία, Τσεχοσλοβακία.

Και ενώ περάσαμε τον κάβο και πορευόμαστε με αισιοδοξία προσπαθώντας να μπαλώσουμε τις ζημιές μας, μας προμηνύεται άλλη συμφορά!

Το Νομοσχέδιο Βαρβιτσιώτη ή όπως λέμε ο τυφώνας Κριστιάν!

Είναι ένας Νόμος 25 σελίδων και όπως είθισται ξεκινάει και αυτός με ορισμούς. Μεγάλο σκάφος, μικρό πλοίο, όλα ανάκατα, αλλά δεν πειράζει αφού τα ορίζουμε και τα βαφτίζουμε πάμε παρακάτω. Κάτι είναι κι αυτό! Ωστόσο, θα συμβούλευα τον κ. Βαρβιτσιώτη, να αποφεύγει την ονοματολογία «σκάφος» γιατί στα έγγραφα του Υπουργείου του δεν θα το βρεί αυτό το όνομα πουθενά. Χαριτωμένος νεολογισμός είναι και η λέξη καταχωρίζω, αντί του καταχωρώ. Ε, τι να κάνουμε, η ελληνική γλώσσα είναι κομμάτι δύσκολο για τους υπουργούς μας. Αν και νομίζω ότι ευφυώς διαπράττουν τέτοιους βαρβαρισμούς, προκειμένου να μην θυμώνουμε με το περιεχόμενο, αλλά με την μορφή. Πάλι θα φιλοσοφήσω, επειδή θυμήθηκα τον Einstein που έλεγε πάνω κάτω: «ό, τι είναι άσχημο είναι και λάθος».

Αλλά ας προσγειωθούμε στην σημερινή πραγματικότητα.

Τα έσοδα των πλοίων αναψυχής έχουν πέσει δραματικά, λόγω υψηλού ανταγωνισμού, με άλλα λόγια γίναμε πολλοί και οι μέρες μίσθωσης έχουν πέσει και αυτές σε δραματικά επίπεδα.

Από το 1984, που δραστηριοποιούμαι στον θαλάσσιο τουρισμό ως πλοιοκτήτρια πλοίων αναψυχής, εφέτος για πρώτη φορά, παρότι ήταν μια καλύτερη χρονιά από πέρυσι, έμειναν πολλά πλοία για όλον τον μήνα Αύγουστο ξενοίκιαστα. Οφείλεται στο γεγονός ότι οι Ιταλοί που έρχονται κυρίως τον Αύγουστο, εφέτος επέλεξαν την αποχή, προφανώς λόγω κρίσης. Αλλά και οι Γερμανοί δεν έρχονται πια με την ίδια συχνότητα, οπότε και τα άκρα μας έμεινα άπραγα. Οι Γερμανοί έρχονται Μάρτη - Απρίλη ή Οκτώβρη – Νοέμβρη.

Επομένως, η ζήτηση είναι μικρότερη της προσφοράς. Τι κάνει ο καλός νοικοκύρης σε τέτοιες περιπτώσεις; Σταματά να αγοράζει. Όντως, οι πωλήσεις νέων πλοίων, έχουν ομοίως καταποντιστεί.

Και ενώ αυτή είναι η αλήθεια, ο Υπουργός θέλει με το ζόρι να αυξήσει τον αριθμό των πλοίων. Πώς;

Με δύο τρόπους:

1. Ανοίγει τα σύνορα και σε πλοία με σημαία ξένης χώρας εκτός των χωρών της ΕΕ, δηλαδή στην Τουρκία.

2. Επιτρέπει και τον ιδιώτη να επιδίδεται στην εκμετάλλευση του ιδιωτικού του πλοίου.

Με το δεύτερο, εγώ προσωπικά δεν θα είχα αντίρρηση. Επειδή πιστεύω ότι όταν κάποιος έχει ένα ιδιωτικό πλοίο δεν θέλει να δει ναυλωτές να του χαλούν τη μόστρα. Εξ άλλου ο λόγος που κάποιος θα ήθελε ένα πλοίο ιδιωτικό να το εγγράψει στην κατηγορία των επαγγελματικών το πράττει προκειμένου να γλυτώσει τον ΦΠΑ και να πληρώνει μειωμένα τέλη ελλιμενισμού. Στην περίπτωση αυτή και τα δύο είναι ανεφάρμοστα. Τον ΦΠΑ τον έχει πληρώσει και τα λιμανιάτικα μάλλον δεν θα τα γλυτώσει, αφού η μαρίνα Φλοίσβου τα έχει ήδη καταργήσει και η μαρίνα Ζέα ομοίως. Επομένων προς τι το δώρον; Άσε που οι πιο πολλοί Έλληνες πλοιοκτήτες μεγάλων πλοίων τα έχουν υπό ξένη σημαία, προφανώς χώρας εκτός ΕΕ. Ωστόσο είναι δεοντολογικό λάθος Εάν ο ιδιώτης πλοιοκτήτης μπορεί να νοικιάζει το πλοίο του, τότε γιατί να μην μετατρέψουν όλοι οι Έλληνες τα αυτοκίνητά τους σε ταξί ή τα σπίτια τους σε ξενοδοχεία;

Αλλά το πρώτο προς τι;

Αφού πουλήσαμε τις μαρίνες μας σε τούρκους, τώρα λέμε να τους δώσουμε και το δικαίωμα να ναυλώνουν τα πλοία τους εδώ στην Ελλάδα. Ο λόγος είναι πρόδηλος. Οι μαρίνες που αγοράστηκαν από την τουρκική Ντογκάν είναι σχετικά άδειες. Όταν όμως θα επιτρέπεται σε πλοία με τούρκικο νηολόγιο να εκτελούν τουριστικούς πλόες στην Ελλάδα, τότε θα γεμίσουν. Οι Τούρκοι που έχουν υψηλή εθνική συνείδηση σε αντίθεση με μας, θα παρέχουν στα τουρκικά πλοία μειωμένο τιμολόγιο ελλιμενισμού. Μετά από την ολοκλήρωση του τουρκικού σχεδίου που προωθεί το ελληνικό ΥΕΝ, είναι επόμενο και αυτονόητο: Το ελληνικό γιώτινγκ θα σβήσει.
Η Τουρκία, με το χέρι του έλληνα υπουργού, μας έκανε κίνηση Ρουά-Ματ!

Όχι μόνο έχει κατακλύσει τα νησιά των Δωδεκανήσων, αλλά επιδιώκει να μεταφερθεί και στον Αργοσαρωνικό και στο Ιόνιο. Η Τουρκία έχει πολιτική και βάζει στόχους. Σήμερα ο κ. Βαρβιτσιώτης και η κ. Κεφαλογιάννη επιτρέπουν σε πλοία άνω των 24 μέτρων, σιδερένια και πλαστικά (σιγά τους ορισμούς) αύριο ο επόμενος θα άρει το μέτρο και θα το κατεβάσει στα 20 και μετά στα 12 και θα εξισώσει το ελληνικό με το τουρκικό πλοίο.
Γιατί γίνονται όλα αυτά; Ποιος θέλει τον πλήρη εξευτελισμό μας; Την πλήρη φτώχεια μας; Την πλήρη υποταγή μας. Το κόψιμο των φτερών μας. Τον θάνατο των ελπίδων μας. Η συγκυρία μας θέλει όλους δρομείς. Πρέπει να τρέξουμε και η Κυβέρνηση μας κόβει τα πόδια. Θέλει να πετάξουμε και η ίδια μας ξεπουπουλιάζει. Θέλουμε να ανασάνουμε και μας παίρνουν τον αέρα.

Γιατί κύριοι υπουργοί, ενώ εμείς πεινάμε εσείς ετοιμάζετε μπον φιλέ για την Τουρκία;

Αυτή η ιστορία της άρσης του καμποτάζ και για τις σημαίες χωρών εκτός ΕΕ, ξεκίνησε με την κ. Κεφαλογιάννη, η οποία δεν το έκρυψε, ότι το λόμπι των Μαρινών την πίεζε, υποσχόμενο να γεμίσει τις Μαρίνες. Λες και ο σκοπός του θαλάσσιου τουρισμού είναι να γεμίζει τις Μαρίνες.

Δεν σκέφτηκε η κυρία Κεφαλογιάννη τις κάποιες χιλιάδες ελληνικές οικογένειες που κερδίζουν τον επιούσιο από το ελληνικό επαγγελματικό πλοίο. Όχι δεν τις σκέφτηκε. Δεν σκέφτηκε την ανεργία , δεν σκέφτηκε τα λίγα κεφάλαια που έχουμε επενδύσει στον κλάδο χιλιάδες μικροί επιχειρηματίες.

Αλλά δεν σκέφτηκε ακόμα, ότι ανοίγεται ένας εύκολος δρόμος για τους τούρκους λαθρέμπορους.

Μέχρι σήμερα είχαμε να αντιμετωπίζουμε τον σκληρό ανταγωνισμό της Τουρκίας της οποία οι αμοιβές των εργαζομένων είναι οι μισές. Τώρα, θα πρέπει να ανταγωνιστούμε το τουρκικό πλοίο μέσα στα πόδια μας.

Δυσκολεύουμε να πιστέψω ότι αυτές οι απλές σκέψεις δεν περνάνε από το μυαλό των υπουργών μας.

Δεν θα μιλήσω αρνητικά αλλά θετικά: Οι Ελληνικές σημαίες πρέπει να πολλαπλασιαστούν! Οι θάλασσες μας είναι η κοιτίδα μας. Εδώ σ αυτές τις θάλασσες αναπτύξαμε το ελληνικό πνεύμα. Θέλουμε αυτές οι θάλασσες να παραμείνουν ελληνικές και να είναι πηγή ειρήνης και αλληλεγγύης. Δεν θέλουμε να βλέπουμε σ αυτές τους τούρκους να πλουτίζουν και μείς να πτωχεύουμε! Δεν το αξίζουμε. Ο κλάδος του θαλάσσιου Τουρισμού δεν ζήτησε από το κράτος ποτέ τίποτε. Ας μας αφήσουν ήσυχους! Μόνο να κερδίσει έχει το κράτος από μας. Όχι να χάσει. Αν εμείς πεθάνουμε θα πεθάνει και αυτό! Ο κύριος Βαρβιτσιώτης, είναι Υπουργός της Ελληνικής Ναυτιλίας και όχι της Τουρκικής και οφείλει να αφήσει στην άκρη πάραυτα την πρόθεση του να άρει το καμποτάζ και κάθε άλλος υπουργός πρέπει να εγκαταλείψει αυτή την ολέθρια για την Ελλάδα σκέψη!

Παρότι αυτά τα δύο ζητήματα είναι πρωτεύουσας σημασίας για τον Έλληνα επαγγελματία, υπάρχουν και άλλα ζητήματα, στο εν λόγω νομοσχέδιο στα οποία, ο μεν υπουργός της ελληνικής ναυτιλίας δεν πολυσκοτίζεται, αλλά το Υπουργείο Οικονομικών, που ψάχνει και μας αδειάζει κάθε τρεις και λίγο τις τσέπες μας θα έπρεπε να έχει βάλει τις φωνές.

Ο Υπουργός, προκειμένου να παραπλανήσει τα Σωματεία που κυνηγούν τα στενά τους συμφέροντα, χωρίς να βλέπουν ότι στενό συμφέρον είναι κακό συμφέρον γιατί κάποτε θα γυρίσει μπούμερανγκ, ανέβασε το μέγεθος του bare-boat, δηλαδή του πλοίου που μπορεί να ναυλώνεται χωρίς μόνιμο πλήρωμα, από 20 μέτρα που είναι μέχρι σήμερα στα 24 μέτρα.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι κάποιος θα ναυλώνει πλοίο 24ρων μέτρων χωρίς μόνιμο πλήρωμα, απλώς θα αποφεύγει με τον Νόμο και με την βούλα να προσλαμβάνει ναυτικούς χωρίς να τους ναυτολογεί.

Μάλιστα φτάνει στην άλλη λεκτική ασχήμια να ονομάζει τον ναύτη ή τον ναυτικό «οικιακή βοηθό».

Δηλαδή, άλλη μία παράδοση. Απιστία κατά του ΝΑΤ! Να γιατί τα ασφαλιστικά ταμεία σε λίγο δεν θα μπορούν πια να πληρώνουν συντάξεις.

Ανακεφαλαιώνοντας, η όψη του Γιώτινγκ μετά Βαρβιτσιώτη θα είναι η εξής:

Πλοία με τούρκικές σημαίες, πλοία με ανασφάλιστους ναυτικούς, θα αρμενίζουν στα ελληνικά νησιά, μεταφέροντας τουριστικούς επισκέπτες και λαθρομετανάστες. Αυτοί θα έχουν τα έσοδα και τα κέρδη τους και μείς τα σκουπίδια τους.

Τι να πούμε; Ο Θεός της Ελλάδας είναι μεγάλος, αλλά δεν πιστεύω πια ούτε σ αυτόν.

(1): Κάθε πλοίο για να διατηρεί το καθεστώς του επαγγελματικού πρέπει να ναυλώνεται κατά τουλάχιστον 60 ημέρες τον χρόνο το άνευ μονίμου πληρώματος και 50 το με μόνιμο πλήρωμα.

*Αγγέλα Ταβιανάτου, πρόεδρος ΔΣ Yachting Power, Πρώην μέλος ΔΣ ΕΠΕΣΤ και ΣΙΤΕΣΑΠ
Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής σήμερα 12.11.2013

Αυτά που λέει και ο τρόπος που τα λέει

Η πιο τρελλή ιστορία της ανθρωπότητας

Αρπάξτε την ευκαιρία

Ο πολυαγαπημένος μου φίλος Σπύρος, που η άχρηστη δεν βρίσκω χρόνο ούτε ένα τηλέφωνο να τον πάρω, μου έστειλε ένα πολύ ωραίο κείμενο. Το χιούμορ δεν είναι original, ελληνιστί πηγαίο, αλλά αντιπροσωπεύει the state of the art and the Zeitgeist, ελληνιστί την τελευταία λέξη της Τέχνης και το πνεύμα της εποχής μας.

Ο Σπύρος έβαλε τα λόγια, εγώ τις φωτο:

Επειδή ακούμε από πτυχιούχους Οικονομολόγους ότι δεν πρέπει να στεναχωριόμαστε, διότι σε κάθε οικονομική κρίση δημιουργούνται πολλές ευκαιρίες, μοιράζομαι μαζί σας κάποιες περιπτώσεις για να καταλάβετε τι είδους ευκαιρίες εννοούν:

Η ληστεία

- Kατά τη διάρκεια μιας ένοπλης ληστείας στην πόλη Γουανγκτσού στην Κίνα, ο ληστής φώναξε στους πελάτες:
- Μην κινηθείτε, τα λεφτά ανήκουν στο Κράτος! "Η ζωή σας όμως ανήκει σε σας"!!! Όλοι ξάπλωσαν κάτω ήσυχα.
Αυτή η μέθοδος ονομάζεται: "MIND CHANGING CONCEPT"
Ελληνιστί: "ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΣΚΕΨΗΣ"

- Όταν οι ληστές γύρισαν σπίτι με τα εκατομμύρια που έκλεψαν, ο μικρός αδερφός, με πτυχίο Master στα Οικονομικά, λέει στο μεγάλο αδερφό, απόφοιτο δημοτικού:

- Έλα να μετρήσουμε τα χρήματα που αρπάξαμε.
Ο μεγάλος αδελφός του Δημοτικού του λέει:

Το χρήμα

- Είσαι βλάκας! Είναι πολλά τα χρήματα και θα κάνουμε ώρες να τα μετρήσουμε. Το βράδυ στις ειδήσεις που θα ανακοινώσουν τη ληστεία, θα πουν και το ακριβές ποσό που εκλάπη!

- Αυτή η συμπεριφορά ονομάζεται "EXPERIENCE" (ΕΜΠΕΙΡΙΑ) και είναι σαφέστατα χρησιμότερη στις μέρες μας από τα πτυχία Master.




Όμως στην Τράπεζα, μετά τη ληστεία, ο ταμίας φωνάζει στο Διευθυντή να καλέσει την αστυνομία.
Ο πτυχιούχος Διευθυντής όμως του λέει:

Ο τραπεζίτης

- Μην τηλεφωνήσεις ακόμα! Ευκαιρία είναι, κοντά στα 20 εκατομμύρια που μας έκλεψαν, να πάρουμε άλλα 10 εμείς, συν τα 70 που έχουμε ήδη καταχραστεί, να πούμε ότι μας έκλεψαν 100!

Αυτή η μέθοδος στα Πανεπιστήμια ονομάζεται: "SWIM WITH THE TIDE"



Ελληνιστί σε παράφραση: "ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΜΑΣ"
Ο ταμίας λέει:
- Μακάρι δηλαδή να ʽχουμε μια ληστεία κάθε μήνα!
Αυτό λέγεται: "ΚΙLLING BOREDOM" του λέει ο Διευθυντής.
Ελληνιστί σε παράφραση σημαίνει: "Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ"

Το βράδυ, στις ειδήσεις ανακοινώθηκε ότι εκλάπη το ποσό των 100 εκατομμυρίων. Οι καημένοι οι ληστές μετρούσαν και ξαναμετρούσαν, αλλά το ποσό που είχαν στα χέρια τους ήταν 20 εκατομμύρια. Θυμωμένος λοιπόν ο ένας ληστής λέει:
- Ρισκάραμε τις ζωές μας για 20 εκατομμύρια, ενώ ο Διευθυντής με το πάτημα ενός κουμπιού καθάρισε 80 εκατομμύρια! Φαίνεται τελικά ότι είναι πιο επικερδές και ακίνδυνο να είσαι Διευθυντής Τράπεζας παρά ληστής!
Αυτό λέγεται: "KNOWLEDGE IS WORTH AS MUCH AS GOLD!"
Ελληνιστί: "Η ΓΝΩΣΗ ΑΞΙΖΕΙ ΟΣΟ Ο ΧΡΥΣΟΣ!"

Ο Διευθυντής ήταν πολύ χαρούμενος, που με τη ληστεία κάλυψε τις καταχρήσεις του.
Αυτό λέγεται: "SEIZING THE OPPORTUINITY and DARING TO TAKE RISKS!"
Ελληνιστί σημαίνει: "ΑΡΠΑΖΩ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ και ΤΟΛΜΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΡΙΣΚΟ!"

Αυτή η φωτο είναι από άλλο ανέκδοτο

Συγγνώμη αν είστε πτυχιούχος Οικονομολόγος...






Κατά τα άλλα, φίλοι και φίλες ανησυχείτε!
Στις Βρυξέλλες ακόμη μας επαινούν, ώστε να προλάβουν να μας φορτώσουν και όλα τα δικά τους λάθη εν αναμονή μιας ευκαιρίας για να μας αδειάσουν... που σημαίνει: "EXPLOIT every OPPORTUNITY"
Ελληνιστί: "ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΘΕΙΤΕ κάθε ΕYΚΑΙΡΙA!"

Οι μπράβοι των banksers